Friday, 17 April 2015

Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: Ένας πολύ επικίνδυνος για τη διεθνή ασφάλεια πολιτικός…

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Όταν στο τιμόνι της Γερμανίας βρίσκονται πολιτικοί σαν τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που έχουν θεοποιήσει την οικονομική ισχύ, αρνούμενοι να αντιληφθούν τον ρόλο που έχει παίξει στην Ιστορία της ανθρωπότητας η στρατιωτική ισχύς, τότε δυστυχώς τα πράγματα είναι δύσκολα και το ενδεχόμενο να κληθεί η Γηραιά Ήπειρος να αντιμετωπίσει καταστάσεις τις οποίες είχε αφήσει πίσω, τους περασμένους αιώνες, αυξάνεται…

Τι είπε όμως ο απίθανος αυτός τύπος με το τόσο προκλητικό ύφος που τον κάνει να χάνει το δίκιο του, όπου το έχει, με βάση έστω την οικονομική λογική; Ο ευγενής – τι άλλο; – αυτός κύριος, που όποτε ανοίγει το στόμα του στάζει… δηλητήριο, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει προφανής αιτία, είπε μιλώντας στο ίδρυμα Brookings, ότι η οικονομική και όχι η στρατιωτική ισχύς, τελικά, θα καθορίσει την έκβαση της αντιπαράθεσης της Δύσης με τη Ρωσία για την Ουκρανία.

Χαρακτήρισε την αντιπαράθεση της Δύσης με τον Βλαντίμιρ Πούτιν ως «μια νέα συστημική σύγκρουση» την οποία θα κερδίσει η πλευρά με τη μεγαλύτερη «ήπια δύναμη» και την ισχυρότερη οικονομία. Να υποθέσουμε εύσχημα ότι η άλλη συστημική σύγκρουση που έχει στο μυαλό του, είναι ο Ψυχρός Πόλεμος.

Και μάλιστα, είπε πως η τρέχουσα σύγκρουση θα κριθεί «μακροπρόθεσμα», προφανώς αναμένοντας οι κυρώσεις να καταστρέψουν την οικονομία της Ρωσίας, με αποτέλεσμα αυτή να αναγκαστεί να κάνει πίσω. Δηλαδή, επί της ουσίας μας λέει ότι σε εξέλιξη έχουμε μια «μικρογραφία» του Ψυχρού Πολέμου, όπου και πάλι θα επικρατήσει ο οικονομικά ισχυρός.

Δηλαδή για να καταλάβουμε: Ο κύριος Σόιμπλε περιμένει οι Ρώσοι να επιστρέψουν την Κριμαία; Έστω μετά από πολλά-πολλά χρόνια; Επειδή θα καταρρεύσουν όπως και η ΕΣΣΔ, οπότε θα επαναληφθεί το πρότυπο – για παράδειγμα – των Βαλτικών Δημοκρατιών; Και γιατί να μην ισχύει και μια εναλλακτική – απλούστερη σκέψη, ότι εάν το ΝΑΤΟ δεν είχε προχωρήσει στην ενσωμάτωση των Βαλτικών Δημοκρατιών, ίσως σήμερα η ένταση με τη Ρωσία να ήταν πολύ πιο ελεγχόμενη; Χωρίς να χρειάζεται καν να κρίνει κανείς και να πάρει θέση για την από στρατηγικής απόψεως ορθότητα ή μη της ενέργειας.

Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει ο Σόιμπλε, αυτό το οποίο η στρατηγική έχει υιοθετήσει από τον μέγα Θουκυδίδη, ότι εάν κάποιος αισθάνεται πίεση και προβλέπει ότι στο μέλλον αυτή η πίεση θα φέρει μη επιθυμητά για τον ίδιο αποτελέσματα, αφού μακροπρόθεσμα η ισορροπία δυνάμεων αλλοιώνεται, τότε δεν του μένει άλλη επιλογή από το να κινηθεί άμεσα, προτού η οικονομική πίεση διαβρώσει τη στρατιωτική του ισχύ, επιχειρώντας να «ανακατέψει την τράπουλα»;

Πόσο μονοδιάστατα μορφωμένος πρέπει να είναι κάποιος Γερμανός, ώστε να μη διδάσκεται από τη δική του ματωμένη Ιστορία και να αντιλαμβάνεται ότι όσους έχει απέναντι ως «γεωπολιτικούς αντιπάλους», δεν πρόκειται να κάτσουν να παίξουν το παιχνίδι του, αναμένοντας απαθείς να προκύψει το επιθυμητό για τον κάθε Σόιμπλε αποτέλεσμα; Δεν έβαλε μυαλό από την πρόκληση της αντίδρασης της Μόσχας, η οποία σε μεγάλο βαθμό προκλήθηκε από τη γερμανική εμπλοκή στην Ουκρανία, όχι μόνο την αμερικανική;

Πολύ μας θυμίζει την περίπτωση του πολέμου στα Βαλκάνια, όπου η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας χρεωνόταν στους Αμερικανούς, ενώ η αλήθεια ήταν ότι ξεκίνησε από τις επιλογές του πολιτικού του μέντορα (δεν πρέπει να υφίσταται αμοιβαία εκτίμηση πλέον…), Χέλμουτ Κολ και του πραγματικά ευφυούς υπουργού Εξωτερικών, Χανς Ντίντριχ Γκένσερ, που προκάλεσε αυτόν τον πόλεμο των δέκα ημερών στη Σλοβενία;

Πόσοι θυμούνται ότι αρχικά η στάση των ΗΠΑ ήταν απολύτως απορριπτική και υπέρ της διατήρησης της ενότητας της Γιουγκοσλαβίας; Στη συνέχεια προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και καθόρισε τις προτεραιότητες σύμφωνα με αυτό που καθορίστηκε ως αμερικανικό εθνικό συμφέρον. Μήπως τελικά υπάρχει ένα «pattern of behaviour» (πρότυπο συμπεριφοράς) που θα έλεγαν και οι διεθνολόγοι; Τους Γερμανούς να κάνουν την πρώτη ζημιά και τους Αμερικανούς να εμπλέκονται στη συνέχεια να μαζέψουν… τα ασυμμάζευτα κάνοντας τη βρόμικη δουλειά;

Πόσο επικίνδυνος πρέπει να είναι ένας πολιτικός, ώστε να μην αντιλαμβάνεται ότι με τέτοιες νέο-ψυχροπολεμικές τοποθετήσεις θέτει την ευρωπαϊκή ασφάλεια, όχι μονάχα τη γερμανική, σε τροχιά αντιμετώπισης θανάσιμου κινδύνου; Μήπως ο κύριος αυτός στο μυαλό του έχει την προστασία που του παρέχει η Ατλαντική Συμμαχία, την οποία μάλιστα η χώρα του έχει πλημμελέστατα στηρίξει σε ουσιαστικό επίπεδο;

Δηλαδή, ο Σόιμπλε υπολογίζει, ότι αν τολμήσουν οι Ρώσοι και κινηθούν, τότε θα σπεύσουν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ να αποκρούσουν συλλογικά την όποια ενέργεια. Του είπε κανείς αυτού του κυρίου, ότι στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον έχουν αρχίσει εδώ και κάμποσο καιρό οι ειδικοί να συζητούν για «υβριδικές» μορφές συγκρούσεων, χωρίς να έχουν καταλήξει τελεσίδικα ποιες θα συμπεριλάβουμε στον όρο, ίσως διότι κατά βάθος κανείς δεν είναι ακόμα σε θέση να εκτιμήσει πόσες νέες μορφές σύγκρουσης θα ανακύψουν ακόμα σε ένα τόσο ρευστό διεθνές περιβάλλον;

Κι αν ποντάρει σε αυτό ο Σόιμπλε, το να προστρέξουν δηλαδή οι Αμερικανοί να «βάλουν πλάτη» αφού δεν θα μπορούν να κάνουν αλλιώς, γιατί κατηγορεί την Ελλάδα που κάνει – εάν το κάνει – το ίδιο (και Γερμανοί το πρεσβεύουν), παραμένοντας άκαμπτη στη «διαπραγμάτευση» με τους εταίρους της, πιστεύοντας ότι δεν θα την αφήσουν να πάει… άκλαυτη, διότι η ζημιά που θα υποστούν και οι Ευρωπαίοι και το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας θα είναι πολύ μεγάλη;

Και αυτό δείχνουν να το αντιλαμβάνονται μόνο οι συνήθεις «κακοί», οι Αμερικανοί, που συνηθίζουν να μην αφήνουν τίποτα στην τύχη. Δεν υποστηρίζουμε απαραίτητα ότι αυτή η ελληνική στάση είναι η σωστή, δεν μπορούμε όμως και να μην επισημάνουμε κάποιες ομοιότητες με τη στάση των Γερμανών, ενθυμούμενοι παράλληλα την παροιμία, «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»…

Η Άγκελα Μέρκελ έχει καθήκον να προστατεύσει και τη Γερμανία και την Ευρώπη από έναν τόσο επικίνδυνα ιδεοληπτικό κορυφαίο υπουργό της – έχει και άλλα εξαιρετικά επικίνδυνα και συγκρουσιακά χαρακτηριστικά η προσωπικότητά του, ενδεχομένως αποτέλεσμα προσωπικών βιωμάτων που επηρέασαν στο επίπεδο της ψυχολογίας – προτού η βλάβη αποδειχθεί ανήκεστος.

Δεν δικαιολογείται μια χώρα που έχει έναν υπουργό Εξωτερικών «κόσμημα» για την ευπρέπεια, τη γνώση, τη γεωστρατηγική θεώρηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας αλλά και του κόσμου ολόκληρου, συν την αρετή της ψυχραιμίας, να «τσαλακώνεται» με τέτοιον βάναυσο τρόπο, από έναν άνθρωπο που μπορεί μεν να είναι αυθεντία και αποτελεσματικός στο αντικείμενό του, συμπεριφέρεται όμως με τρόπο που θέτει σε κίνδυνο και τη χώρα του και την Ευρώπη ολόκληρη, λόγω ημιμάθειας και μάλιστα στο ανώτατο επίπεδο των διακρατικών σχέσεων, όπου το οικονομικό, είναι μία μόνο παράμετρος…

ΠΗΓΗ: http://www.defence-point.gr/
http://mignatiou.com
Press to Continue.......

Tuesday, 14 April 2015

Η Ελλάδα από τη Σταύρωση στην Ανάσταση

Του Νίκου Σταματάκη Καθώς η χρηματοδοτική πίεση των ” θεσμών” προς την ελληνική κυβέρνηση έχει ξεπεράσει κάθε όριο, και το λεγόμενο “μαρτύριο της σταγόνας” με το οποίο η ΕΚΤ κρατά την ελληνική οικονομία στην επιφάνεια έχει πλέον φτάσει στα όρια του, ήρθε η ώρα των αποφάσεων, η ώρα της “κάθαρσης” και της λύσης του δράματος.

Στην τελική ευθεία φαίνεται ότι η Ελλάδα πιθανότατα κερδίζει την τελευταία και καθοριστική παρτίδα πόκερ που παίζεται εδώ και δυόμιση μήνες. Ποιοι είναι οι λόγοι της αισιοδοξίας αυτής; Ο βασικός λόγος είναι ότι οι «θεσμοί» (και βασικά η Γερμανία) δεν είναι πλέον σε θέση να εκβιάσουν ούτε την ελληνική κυβέρνηση αλλά ούτε και τον ίδιο το λαό που στέκεται σύσσωμος πίσω από την κυβέρνηση. Γιατί άραγε δεν μπορούν πια να εκβιάζουν; Δεν το μπορούν όχι μόνο γιατί η κυβέρνηση αυτή είναι αποφασισμένη να αντισταθεί στους εκβιασμούς και να παίξει ΟΛΑ τα ισχυρά χαρτιά που διαθέτει η χώρα (όπως φάνηκε καθαρά στην πρόσφατη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα – 4ωρης διάρκειας και αυτό έχει μεγάλη σημασία – με τον Πούτιν στη Μόσχα) αλλά κυρίως γιατί η Ελλάδα και οι Έλληνες δεν έχουν πια πολλά να χάσουν όποια και να είναι η εξέλιξη της παρτίδας πόκερ. Η γερμανική «βαναυσότητα» έφερε αποτέλεσμα μπούμερανγκ για τη γερμανική πολιτική, οδηγώντας τη σε αδιέξοδο από το οποίο μόνο χαμένη μπορεί να βγει. Δεν θάναι άλλωστε η πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία…

Ας το δούμε πέρα από περίπλοκες οικονομικές και στρατηγικές αναλύσεις, απλά και μόνο από την οπτική γωνία του απλού Ελληνα: ο βασικός πλούτος του μέσου Έλληνα δεν είναι τόσο οι κρατικές παροχές μισθών και συντάξεων (οι οποίες σαφώς ξεπερνούν τα όρια αντοχής της χώρας και θάπρεπε να περικοπούν όποιο και να είναι το τελικό σενάριο), αλλά η ιδιοκτησία ενός κομματιού αυτής της όμορφης γης που την λέμε “πατρίδα” και την αγαπούμε με ένα πάθος μοναδικό και ξεχωριστό στον κόσμο, εμείς οι απόγονοι του Οδυσσέα… Δεν είναι βέβαια μόνο το συναισθηματικό μέρος αυτής της αγάπης – αλλά και η τεράστια πραγματική αξία αυτού του τόπου που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ. Για να κάνουμε την αποτίμηση που ίσως να έκανε ένας κτηματομεσίτης, ένα μικρό κομμάτι της Ελλάδας έχει αισθηματική/υποκειμενική αξία για μας τους Έλληνες αλλά και αντικειμενική αξία πολλαπλάσια του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Και για να δώσουμε και την πρέπουσα απάντηση στον Εσθονό πρόεδρο (ηγέτη μιας χώρας που κατοικείται από λαό με πατεράδες και παππούδες που υπήρξαν μαζικά συνεργάτες των ναζί) που βγήκε προχθές να μιλήσει απρεπώς για τους Έλληνες, η μισή Σαντορίνη μπορεί να πουληθεί ως οικόπεδα με αντάλλαγμα ολόκληρη την Εσθονία….

Και επειδή οι θεσμοί έχουν ήδη θέσει επί τάπητος θέμα πλειστηριασμών των ακινήτων με συνοπτικές διαδικασίες για αποπληρωμή ληστρικών μνημονιακών φόρων που προορίζονται όχι για την ανάπτυξη της χώρας αλλά για την αποπληρωμή των εκμεταλλευτικών δανείων που κυρίως έσωσαν τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, καλό είναι να συνετισθούν και να αποφύγουν τις ακρότητες. Η Γερμανική μπότα δεν είχε και δεν θα έχει πέραση στην Ελλάδα και αυτό είναι πλέον ιστορικό γεγονός…

Ας ξεκαθαρίσουμε για να μην παρεξηγηθούμε και κατηγορηθούμε για υπερ-απλούστευση. Ασφαλώς και πρέπει να υπάρχει φόρος ακίνητης περιουσίας φυσικά με αναλογικά κριτήρια και με προνομιακή μεταχείριση της πρώτης κατοικίας. Δεν είναι μόνο ζήτημα εσόδων του κράτους και φορολογικής δικαιοσύνης – αφού η ακίνητη περιουσία είναι πλούτος και ο πλούτος πρέπει να πληρώνει τον αναλογούντα φόρο. Αλλά είναι επίσης και θέμα ανάπτυξης διότι η δίκαιη φορολόγηση θα οδηγήσει στην εκμετάλλευση των περιουσιών (από τις οποίες δεν πρέπει, υπό προϋποθέσεις, να εξαιρεθεί και η εκκλησιαστική περιουσία – και ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι χθεσινές δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου). Μια περιουσία ανεκμετάλλευτη δεν παράγει εισόδημα και επομένως θα δυσκολεύεται να πληρώσει τον αναλογούντα φόρο. Άρα ο ιδιοκτήτης της θα πρέπει είτε να την αξιοποιήσει ο ίδιος είτε να την παραχωρήσει/ενοικιάσει/πουλήσει σε άλλους ενδιαφερόμενους, δίνοντας έναυσμα σε ραγδαία οικονομική ανάπτυξη.

Στις ιδέες αυτές βρίσκεται και το κλειδί των εξελίξεων. Οι Ελληνες δεν εκβιαζόμαστε πλέον από κανένα “θεσμό”. Ο μεγάλος μας πλούτος, η ακίνητη περιουσία μας, θα έχει την ίδια αξία είτε εντός του ευρώ είτε εκτός – μετά φυσικά από τις πρώτες δυσκολίες αναπροσαρμογής. Αλλά έχουμε σαφώς κίνητρο να συναινέσουμε σε διαδικασίες που θα οδηγούν στον εκσυγχρονισμό της χώρας, στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην απόδοση δικαιοσύνης, αλλά που θα έχουν ως στόχο την ανάπτυξη της χώρας και όχι την υποταγή της ή την καταλήστευσή της. Και οι “θεσμοί” έχουν σαφώς κίνητρο να βρουν συμβιβαστική λύση γιατί έτσι όχι μόνο θα αποπληρωθούν τα δάνεια τους (τουλάχιστον στο ποσοστό που θα αποδειχθούν νόμιμα και όχι επαχθή) αλλά θα διαφυλαχθεί τόσο η ενότητα του ευρώ όσο και κυρίως η ευρωπαϊκή ασφάλεια, της οποίας η Ελλάδα υπήρξε ανέκαθεν ακρογωνιαίος λίθος. Το συμφέρον είναι βέβαια αμοιβαίο, αλλά ας μην νομίσει κανείς στις δυτικές πρωτεύουσες ότι έχουν να αντιμετωπίσουν κάποιους μικρόψυχους. Δεν μιλάμε εδώ για απλούς μικροπολιτικούς και ωφελιμιστικούς υπολογισμούς, πρόκειται για την ίδια της ιστορία μιας φυλής που είναι “συνόκαιρη του κόσμου” για να θυμηθούμε τα λόγια του Κύπριου ποιητή Β.Μιχαηλίδη… Ενός Ελληνισμού που το έχει στον γενετικό του κώδικα να αντιστέκεται και την κατάλληλη στιγμή να “αντριεύει και να θεριεύει”.. Και να ξετινάζει από την πλάτη του λογής επιδρομείς και κατακτητές εδώ και 3,000 χρόνια… Τα τραπεζικά τους τεφτέρια δεν έχουν καμιά αξία από ένα σημείο και μετά και μπορούν να τα πετάξουν στα σκουπίδια…

Ας μελετήσουν ξανά την ιστορία του Ελληνισμού και ας λάβουν τις αποφάσεις τους. Να είναι βέβαιοι ότι το 2015 δεν θα είναι η εξαίρεση αυτής της τεράστιας ιστορίας αλλά ότι θα αποτελέσει το εφαλτήριο μιας νέας ανόδου.

Νέα Υόρκη, 11 Απριλίου 2015 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΘΝΟΣ

http://mignatiou.com
Press to Continue.......

Monday, 13 April 2015

Η Νεα Παγκοσμια Κριση αρχιζει

Μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση βρίσκεται προ των "πυλών" όπως αποκαλύπτει ένα μη τυχαίο πρόσωπο, αλλά ο ίδιος ο διεθύνων σύμβουλος της JP Morgan (η παλαιά Chase Manhatan ιδιοκτησίας της πανίσχυρης οικογένειας Ροκφέλερ), δίνοντας έται το "στίγμα" του γιατί η ΕΕ παρά τους "κομπασμούς" της δεν μπορεί να αφήσει την Ελλάδα να πτωχεύσει. Μάλιστα ο ίδιος αναφέρει ότι αυτή τη φορά η "σκανδάλη" θα είναι διαφορετική (το 2008 ήταν οι Lehman Broters) εννοώντας, ότι η ελληνική κρίση μπορεί να είναι η νέα αιτία για το "σκάσιμο" της "φούσκας"

«Θα υπάρξει κι άλλη κρίση και οι επιπτώσεις της θα γίνουν αισθητές από τις χρηματοπιστωτικές αγορές», έγραψε χαρακτηριστικά.
.

«Μια άλλη οικονομική κρίση, όπως η Μεγάλη Ύφεση είναι αναπόφευκτη» σύμφωνα με το CEO της JPMorgan Chase, Jamie Dimon, ο οποίος είναι επικεφαλής της τράπεζας που επέβαλε πρόσφατα ελέγχο στην κίνηση κεφαλαίων και όρια στις αναλήψεις μετρητών.

«Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ – θα υπάρξει μια άλλη κρίση και οι επιπτώσεις της θα γίνουν αισθητές από τις χρηματοπιστωτικές αγορές», έγραψε στην ετήσια επιστολή του προς τους μετόχους. «Η σκανδάλη που θα πατηθεί για την επόμενη κρίση δεν θα είναι η ίδια με την προηγούμενη, αλλά θα υπάρξει μια άλλη κρίση».

Ο Dimon έχει προχωρήσει στην αποδοχή ότι η JPMorgan Chase, η μεγαλύτερη τράπεζα στις ΗΠΑ, έχει ήδη θεσπίσει 50.000 δολάρια μηνιαίο όριο στις αναλήψεις μετρητών και έχει επίσης απαγορεύσει στους Αμερικανούς πελάτες της να αποστέλλουν ΧΡΉΜΑΤΑ εκτός Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής!

Αξίζει να σημειωθεί πως το συνολικό χρέος βρίσκεται τώρα στο ποσό ρεκόρ των 199 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, σημειώνοντας αύξηση 57.000 δισεκατομμυρίων από τη Μεγάλη Ύφεση. Και οι μεγαλύτερες τράπεζες στις ΗΠΑ έχουν περισσότερα από 40 τρισεκατομμύρια δολάρια εκτεθειμένα σε επικίνδυνη παράγωγα.

Πρέπει να εξηγηθουν κάποια πράγματα. Τα περισσότερα λεφτά που τριγυρνούν στον πλανήτη έχουν δημιουργηθεί από τον "αέρα" των στοιχημάτων,των παραγώγων,των ομολογων και του δανεισμού του ίδιου χρήματος πολλές φορές από την ίδια τράπεζα. Κοινώς έχουμε "μόχλευση".

Με απλό παράδειγμα είναι σαν να δίνεται το ίδιο πουκάμισο σε 10 άτομα.Όσο αυτά δεν το χρησιμοποιούν ταυτόχρονα, δεν έχουμε κρίση. Μόλις όμως βρεθούν δύο άτομα που το θέλουν την ίδια στιγμή τότε έχουμε κρίση.

Η σύγχρονη οικονομία (φανταστικο-οικονομία στην πραγματικότητα)δεν "κοβεται" αλλά "σκάει". "Σκάει" σαν φούσκα μόλις δεν πληρωθεί κάποιο ομόλογο, από το οποίο εξαρτώνται άμεσα οι πληρωμές άλλων ομολόγων. Η οικονομία καταρρέει σαν "μαύρη τρύπα" εις τα εσώτερα και παρασύρει ακόμα και φαινομενικά "άσχετους" αποδέκτες. Αυτός είναι και ο λόγος που η χρεοκοπία ιας χώρας, η μιας τράπεζας προκαλεί τέτοιο πανικό. Τα χρήματα αυτα τα χρησιμοποιούν πολύ περισσότεροι από αυτούς που τους οφείλονται.

Είναι μια απόδειξη ότι ποτέ οι χώρες δεν έπρεπε να εγκαταλείψουν τον κανόνα του Χρυσού. Μόλις έγινε ο πλανήτης έφυγε από την πραγματική οικονομία και πέρασε στον λεγόμενο "τουρμποκαπιταλισμό", όπου ο ιδρώτας του βιοπαλαιστή εξανεμίζεται από κάποιον που δημιουργεί δισεκατομμύρια εκ του μηδενός.

Μια ελληνική χρεοκοπία μπορεί να "ακουστεί" μέχρι την Ουάσιγκτον, και αυτό στην JP Morgan το ξέρουν, και το αναμένουν. Το ξέρουν και στις Βρυξέλλες, και ας κάνουν τους "χαζούς".

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr



Press to Continue.......