Friday, 23 January 2015

Μεσάνυχτα παρά τρία λεπτά δείχνει το «Ρολόι της Αποκάλυψης» για την καταστροφή του κόσμου

Το Συμβούλιο Πυρηνικών Επιστημόνων, ένας οργανισμός στον οποίο μετέχουν 18 Νομπελίστες, κρίνει «πολύ αυξημένη την πιθανότητα μιας παγκόσμιας καταστροφής εάν δεν ληφθούν γρήγορα μέτρα» για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη και αν δεν σταματήσει η κούρσα των πυρηνικών όπλων.Ο λεπτοδείκτης του «Ρολογιού της Αποκάλυψης», που συμβολίζει την επικείμενη καταστροφή του κόσμου, μετακινήθηκε κατά δύο λεπτά προς τα εμπρός και πλέον δείχνει «μεσάνυχτα παρά τρία λεπτά», ανακοίνωσαν την Πέμπτη οι επιστήμονες που τον προσδιορίζουν. Το Συμβούλιο Πυρηνικών Επιστημόνων, ένας οργανισμός στον οποίο μετέχουν 18 Νομπελίστες, κρίνει «πολύ αυξημένη την πιθανότητα μιας παγκόσμιας καταστροφής εάν δεν ληφθούν γρήγορα μέτρα» για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη και αν δεν σταματήσει η κούρσα των πυρηνικών όπλων.

Η ώρα είναι πλέον είναι 23:57, τόνισε η Κένετ Μπένεντικτ, η πρόεδρος του Συμβουλίου το οποίο το 1947 δημιούργησε αυτό το ρολόι που τότε συμβόλιζε την επικείμενη καταστροφή του κόσμου από τα πυρηνικά όπλα.

Ο λεπτοδείκτης του ρολογιού είχε μετακινηθεί για τελευταία φορά στις 10 Ιανουαρίου 2012, όταν προχώρησε κατά ένα λεπτό. Τόσο κοντά στα «μεσάνυχτα» είχε βρεθεί ξανά μόνο το 1984, όταν οι σχέσεις των ΗΠΑ με την τότε ΕΣΣΔ ήταν ιδιαίτερα τεταμένες.



Analyst for Change WASHINGTON -- The Bulletin of the Atomic Scientists says Earth is now closer to human-caused doomsday than it has been in more than 30 years because of global warming and nuclear weaponry. But other experts say that's much too gloomy.

The U.S. advocacy group founded by the creators of the atomic bomb moved their famed "Doomsday Clock" ahead two minutes on Thursday. It said the world is now three minutes from a catastrophic midnight, instead of five minutes.

"This is about doomsday; this is about the end of civilization as we know it," bulletin executive director Kennette Benedict said at a news conference in Washington.

She called both climate change and modernization of nuclear weaponry equal but undeniable threats to humanity's continued existence that triggered the 20 scientists on the board to decide to move the clock closer to midnight.

"The probability of global catastrophe is very high, and the actions needed to reduce the risks of disaster must be taken very soon," Benedict said.

But other scientists aren't quite so pessimistic.

Michael Oppenheimer, a professor of both geosciences and international affairs at Princeton University, said in an email: "I suspect that humans will 'muddle through' the climate situation much as we have muddled through the nuclear weapons situation -- limiting the risk with co-operative international action and parallel domestic policies."

The bulletin has included climate change in its doomsday clock since 2007.

"The fact that the Doomsday clock-setters changed their definition of 'doomsday' shows how profoundly the world has changed -- they have to find a new source of doom because global thermonuclear war is now so unlikely," Harvard psychologist Steven Pinker wrote in an email. Pinker in his book "The Better Angels of our Nature" uses statistics to argue that the world has become less war-like, less violent and more tolerant in recent decades and centuries.

Richard Somerville, a member of the Bulletin's board who is a climate scientist at the Scripps Institution of Oceanography, said the trend in heat-trapping emissions from the burning of fossil fuels will "lead to major climatic disruption globally. The urgency has nothing to do with politics or ideology. It arises from the laws of physics and biology and chemistry. These laws are non-negotiable."

But Somerville agreed that the threat from climate change isn't quite as all-or-nothing as it is with nuclear war.

Even with the end of the cold war, the lack of progress in the dismantling of nuclear weapons and countries like the United States and Russia spending hundreds of billions of dollars on modernizing nuclear weaponry makes an atomic bomb explosion -- either accidental or on purpose -- a continuing and more urgent threat, Benedict said.

But Benedict did acknowledge the group has been warning of imminent nuclear disaster with its clock since 1947 and it hasn't happened yet.

CTVNews
Press to Continue.......

Friday, 16 January 2015

Διλήμματα ψεύτικα η Μη? Να ψηφίσω η Όχι?

Αισθάνομαι άστεγος, πολιτικά άστεγος, όσον αφορά τη ψήφο μου! Δεν ανήκω σε κανένα πολιτικό κόμμα διότι ήθελα πάντοτε να είμαι ελεύθερος και όχι σε κώμα! Το δικομματικό σύστημα, μαζί με την εφαρμογή ενός αφόρητου κομματικού τρόπου σκέψεως, έχει βλάψει σοβαρά την ελληνική κοινωνία. Ο δικομματισμός έχει αφαιρέσει την αυτονομία των θεσμών. Έχει οδηγήσει σε ένα κράτος καταστολής και όχι πρόληψης, ένα κράτος που ο λαϊκισμός ανανεώνεται με την ενίσχυση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς. Έτσι δημιουργούνται φανατισμοί που μας φέρνουν ένα βήμα πριν την καταστροφή. Η πληροφόρηση ξεφεύγει από τον στόχο της ενημέρωσης και η ικανοποίηση προσωπικών συμφερόντων επιδιώκεται

. Έχει δημιουργηθεί μια παράξενη κατάσταση στην οποία «σοσιαλιστές» συμπεριφέρονται σαν μικροί καπιταλιστές, ενώ άνθρωποι της αγοράς δουλεύουν σε ένα σύστημα με αδύναμες υποδομές και ελάχιστο ανταγωνισμό με συνδικαλιστές να ανακατεύονται στη διοίκηση των θεσμών. Πιο σοβαρό όμως είναι η έλλειψη κοινωνικό-πολιτικης πυξίδας και μια αναπτυγμένη επιστημονική κουλτούρα που να οδηγούν στη αξιοκρατία και στην εφαρμογή αξιών. Δυστυχώς, οι δικλείδες ασφάλειας που ορίζονται από την ακαδημαϊκή κοινότητα και τονίζω δυστυχώς δεν έχουν λειτουργήσει προς όφελος της ανάπτυξης με αποτέλεσμα η διανόηση της χώρας να έχει σημαντικό μέρος της ευθύνης για τη κατάντια της χώρας. Παντού γίνονται στρεβλώσεις και σκόπιμες διαστρεβλώσεις, ενώ η συνεργασία δυσκολεύεται. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά εάν η Ελλάδα θα βρεθεί σε πλήρη οικονομική πτώχευση ή εάν η νέα κυβέρνηση θα τα καταφέρει καλύτερα στην Ευρώπη. Δεν πρέπει όμως να χάνουμε την ελπίδα μας, ειδικά το αίσθημα ελπίδας. Με ποιητική έκφραση ο Πέρσι Σέλλεϋ οραματίσθηκε μια άλλη Αθήνα, και λέω εγώ μια διαφορετική Ελλάδα.

Θα έλεγα ότι υπάρχουν σημαντικές ικανότητες και δυνατότητες σε όλους τους τομείς, όμως η ομαδική προσέγγιση λείπει και η έννοια της συστημικής σκέψης είναι αδύναμη, πολιτικά και διοικητικά. Προκύπτουν δυσλειτουργίες, μποτιλιάρισματα και χαοτικές καταστάσεις. Αναρωτιέμαι αν οι νέες πολιτικές δομές που έχουν βρει καταφύγιο και οι «κατασκευαστές» του ελληνικού δράματος μπορούν να συνεισφέρουν στην επίλυση των προβλημάτων με μια μάλιστα τόσο μεγάλη κρίση αξιών. Σε μια κατάσταση διάλυσης-ισοπέδωσης των θεσμών προβληματίζομαι με την πόλωση της κοινωνίας και ανησυχώ με τις πολλές και βάσιμες ανησυχίες του κόσμου. Ο κόσμος πραγματικά απασχολείται με το ποιο κόμμα θα κερδίζει τις εκλογές και αν η νέα κυβέρνηση απλά θα συμφωνήσει σε όλα, με τους δανειστές. Αυτό όμως θα σημαίνει νέο μνημόνιο και νέες περιπέτειες. Σε αυτήν την περίπτωση η Ελλάδα δύσκολα θα σώζεται. Ποιος θέλει άραγε κάτι τέτοια?

Παρόλα, τα κάποια θετικά βήματα, η ιστορία με το success story δεν με πείθει! Αν και δεν ξέρω ακόμα τι προτείνει ο Σύριζα και δεν ξέρω επίσης τι μπορώ να κάνει, μαχόμενος κόντρα στο ρεύμα και στα συμφέροντα, παραμένω εγώ αντί-μνημονιακός. Από την άλλη δεν γνωρίζω αν το ΠΑΣΟΚ ή το νέο ΠΑΣΟΚ έχουν κάτι καινούρια να προσφέρουν. Για το ΚΚΕ ακούω ότι βάζει φραγμό προς την Ευρώπη αλλά εγώ δηλώνω Ευρωπαϊστής. H Χρυσή Αυγή πιστεύω ότι δεν ανήκει και δεν έχει θέση στην σύγχρονη Ευρώπη. Όσο δε αφορά τους ανεξάρτητους εγώ δεν τους βρίσκω και τόσο ανεξάρτητους. Το Ποτάμι βλέπω μαζεύει νερό, αλλά που θα το πάει; Στην «αφήγηση της επιτυχίας» δεν διαβάζω καμιά βελτίωση στις υποδομές, δεν βλέπω ίxνη ανάπτυξης.

Όπου η «μπίλια καθίσει» στις εκλογές αυτές θα έχουμε νικητή, ο οποίος όμως θα πρέπει να είναι πανέτοιμος να απαιτήσει κάτι ουσιαστικό από την Ευρώπη. Εξ αιτίας της λιτότητας οι περισσότεροι έχουν κάνει μεγάλες θυσίες δίχως όμως να έχουν δει ανάπτυξη με αυτό που τους μένει είναι να διατηρούν ό, τι τους απέμεινε. Ας ελπίσουμε ότι η Ευρώπη θα ενισχύσει ουσιαστικά και ρεαλιστικά αυτή τη φορά για να ενθαρρυνθεί η πραγματική ανάπτυξη. Ο πλουτισμός των λίγων με την βοήθεια ισχυρών εμπορικών συμφερόντων και υπεράκτιων μηχανισμών πρέπει να σταματήσει. Δεν είναι μόνο ο φόβος των Ελλήνων που δωροδοκούν αλλά επίσης των Ευρωπαίων που κρύβουν δώρα.

Εάν θα μπορούσα να προτείνω κάτι στους ηγέτες των κομμάτων είναι σε περίπτωση μη αυτονομίας να είναι προετοιμασμένοι να συνεργαστούν και να ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ότι νέες εκλογές πρέπει να αποφευχθούν με κάθε τρόπο.

Ίσως για να σωθεί η Ελλάδα, καλύτερα θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να μείνει στην θέση της αντιπολίτευσης? Μήπως η Ευρώπη για να λύσει τα προβλήματα της απαιτεί ένα δικό της ΣΥΡΙΖΑ; Η Ελλάδα κάποια στιγμή θα προχωρήσει, η Ευρώπη όμως θα έχει αλλάξει;

Σήμερα η ΕΕ είναι γεμάτη από τεχνοκράτες, όταν για να ανταποκριθεί στα προβλήματα των καιρών χρειάζεται μάλλον «σοσιοκράτες». Η ΕΕ σκέπτεται με αριθμούς και κέρδος χωρίς κοινωνικά αντανακλαστικά και αίσθηση της ιστορίας. Στο ξεκίνημα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ειπώθηκε ότι τίποτε δεν γίνεται χωρίς τον άνθρωπο και τίποτε δεν είναι βιώσιμο χωρίς ανεξάρτητους θεσμούς.

Σαν πείραμα σκέψης ρωτώ τι πρέπει ο νικητής των εκλογών να διεκδικήσει και να [ανά]διαπραγματευτεί με την Ευρώπη? Γιατί να μην επιστρέψει η Ελλάδα στη Δημοκρατία με ένα αντίο στη τρόικα. Γιατί όχι ένα λογικό κούρεμα στους οφειλέτες για να καταστεί το χρέος βιώσιμο; Γιατί να μην δοθούν οι αποζημιώσεις που παραμένουν από τον πόλεμο;

Όλα μαζί μπορούν να λύσουν την κρίση του ελληνικού χρέους, ώστε να αποτελέσουν το σπινθήρα της ανάπτυξης, να μειώσουν την αβεβαιότητα, να αυξήσουν το χαμηλό και συνεχώς μειούμενο ΑΕΠ, να αναστρέψουν την τεράστια ανεργία και να κρατήσουν τους επιστήμονες της στην Ελλάδα. Γιατί όχι ένα Ευρωπαϊκό ταμείο ανάπτυξης της νεολαίας, της εκπαίδευσης, της έρευνας, και γιατί όχι και για τη δημόσια υγεία; Επένδυση σε σχολές δημόσιας υγείας φέρνει πλούσιες κοινωνικές ανταμοιβές.

Οι τρεις μου πυξίδες στο πείραμα σκέψης στα πάτρια εδάφη είναι η δικαιοσύνη, η παιδεία και η υγεία. Ο νικητής των εκλογών πρέπει να είναι πανέτοιμος να λύσει τα προβλήματα στις τρεις αυτές τομές, με νέες πολιτικές και νέα εργαλεία. Σχετικά με την υγεία, απαιτείται μια διεπιστημονική προσέγγιση, όπως αυτή στη δημόσια υγεία. Η θεά Υγιεινή είναι μια καλή οδηγός για να διορθωθούν πολλές καταστάσεις, πολιτικές, πρακτικές και ηθικές. Τα δημόσια νοσοκομεία απαιτούν αύξηση της μισθοδοσίας του προσωπικού, ενίσχυση των εφοδίων, αλλαγή στη διοίκηση αλλά κυρίως νέα εργαλεία διαχείρισης τους. Γνωρίζω από κοντά την ηρωική πάλη που γίνεται από τα επιτελεία τους καθώς και τα προβλήματα στην ασφάλεια: των ασθενών και του προσωπικού, του επισκεπτηρίου, της τεχνολογίας και των αποβλήτων. Τα νοσοκομεία σήμερα προκειμένου να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του κοινού απαιτούν αναβαθμισμένες διαδικασίες που χωρίς την κατάλληλη τεχνολογία δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν: νοσοκομείο χωρίς λειτουργικό ακτινολογικό δεν έχει νόημα

Καλύτερη ρύθμιση της ιατρικής και του ιατρικού σώματος δεν έχει επιτευχτεί ενώ αν και υπάρχουν τόσο πολλοί γιατροί στη Βουλή των Ελλήνων δεν υπάρχει η απαιτουμένη πολιτική υγείας. Ο δικομματισμός έθαψε την συνεισφορά της ιστορικής Σχολής Δημοσίας Υγείας [ΥΣΑ] που η παρουσία της σήμερα είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία.

Με λίγες εξαιρέσεις οι πολιτικοί άνδρες δεν ενδιαφέρθηκαν για την υγεία η έδωσαν μεσοβέζικες λύσεις. Το Κόμμα που δημιούργησε το ΕΣΥ το εγκατάλειψε. Μνημονιακές πολιτικές λιτότητας και η αναβάθμιση του τομέας υγείας δεν συμβαδίζουν, ενώ η «απόσυρση» του κράτους από την υγεία θα είναι μέγα λάθος. Στο χώρο της υγείας υπάρχουν μεν δομές, αλλά χρειάζεται νέο πνεύμα προσέγγισης και νέες αντιλήψεις καθώς και έξυπνες κινήσεις.

Με την πυξίδα μου ως οδηγό επιχειρώ να ανιχνεύσω προθέσεις από τους σημερινούς ηγέτες με παράδειγμα της πρωτοποριακή ΥΣΑ, που σήμερα λειτουργεί ακόμα ως θαύμα. Κανείς δε την υποστήριζε όπως θα έπρεπε και ούτε έδωσαν την απαιτουμένη σημασία: ο κ Σαμαράς και ο κ Παπανδρέου είχαν κάθε ευκαιρία!: ο κ Θεοδωράκης μίλησε πρόσφατα σε σχετικό συνέδριο χωρίς να πάρει θέση, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ακόμα πάρει θέση. Το ΚΚΕ καταψήφισε στη βουλή την έννοια της αλλαγής της ΥΣΑ σε ΕΣΔΥ μαζί με κάποιους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όταν αυτές προτάθηκαν, ενώ πήρε θετικό ψήφο από Βουλευτή της ΝΔ. Είναι τόσα τα παράδοξα της Ελλάδας!

Σήμερα περπατάμε πάνω σε τεντωμένο σχοινί ενώ ο δρόμος προς το μέλλον δεν γίνεται με ρουσφέτια και εγκάθετους. Χρειάζεται αξιολόγηση, ιεραρχία και ειδικοί, στην υγεία και στη παιδεία. Πρέπει να περιμένουμε ότι τα προβλήματα θα λυθούν? Δεν ξέρω! Σε μια ομιλία μου για την ανάπτυξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας [1981] έκλεισα με την ερώτηση η αλλαγή έχει έρθει, είμαστε έτοιμοι για την αλλαγή και απάντησα ο ίδιος όχι! Ο Richard Feynman νομπελίστας παρατήρησε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα στέλνει το μήνυμα στα Ελληνόπουλα ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα που θα ξεπεράσει τα επιτεύγματα των προγόνων τους. Σήμερα, χρειάζονται μεγάλες ικανότητες για να ισορροπούμε και να ερμηνεύουμε τη πραγματικότητα χωρίς ούτε να μας κοροϊδεύουν ούτε εμείς να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Καλό Ψήφο, αλλά με όραμα και στόχο.

Professor Dr. Jeffrey Levett
Athens 16/1/2015
Press to Continue.......

Tuesday, 13 January 2015

To the Community of Public Health, Athens 1st January 2015

Jeffrey Levett
A new dawn, a New Year and here is my first Blog of 2015. May I wish the Public Health Community of Europe, the ASPHER community, its staff, and institutional members a happy New Year, 2015. Note my progress: a year ago I was not quite sure what a Blog was. According to my card reading I will learn much this year! I will have many discussions and my economics will improve [hope springs eternal]. Will the heavy burden of austerity be a thing of the Past? With respect to money matters a man in the cards and catalyst was identified. If you know him or happen, to be him, please let me know. It can not be anyone from Public health, no money there. My cards touched so many things. I recall that the definitive study on astrology was undertaken by the father of medical measurement Sanctorios of Padua, who debunked it. Assassins failed to nail him but he knew their master. As 2014 wound down leaving us in a tight fit between the frayed edge of the old year and the new ledge and threshold of the New Year, I am sending you Greetings from Greece. May this brand new year bring you consolation, if needed, calm and internal contentment to the best of its ability and/or add additional excitement [professionally and personally]. May it add creative adventures to your lives as it unfolds, or just answer your heart and its inner desires?

For Public Health, JERUSALEM may be just the thing to add creative bursts of energy and new things for you…. Jerusalem, Jerusalem, lifts up its eyes and sings, Hosanna in the highest…and ASPHER too…..If I make it, I hope to see old friends, stroll the streets of the old city and the Scrolls Museum. Maybe also recall David and how he brought Goliath down. What about chopping down the beanstalk with a goose’s golden egg in pocket and the giant grounded? Am I in Gulliver land driven by Hans Christian Anderson? Did you know that in a village close to Swift’s, people were rather short? If I recall his teenage son was next to him when he married his mother.

The J–agenda [ASPHER’s Directors' Retreat in Jerusalem, Israel, June 2-4] aims at mapping future direction and comes with the expectation of active involvement. The Association needs a “thumbs up” to the ASPHER 2020 strategy. The agenda has taken shape and is close to complete with Reflectors from the EU and WHO to add to the reflectors and genuflectors at the Wailing Wall. Surprise visitors from across the Atlantic river, from Ghana and a representative of the Open Society Foundation will be on tap to discuss bedside ethics and new approaches to global collaboration. There will be insights from our hosts including Israeli Public Health by the Head of the nation’s Public Health Services. There will be something on training for preparedness whatever that might mean. If you have difficulty in staying afloat there is a trip to the Dead Sea. I can’t help but mention a vague regret that EAGHA is not considered…as a true ASPHER asset. His suggestion for further discussion could be entertained in J.

Back in Greece, we end the year with disaster and a near perfect response to it on the high seas as well as with parliament unable to vote in a new President: a death toll, a hundred missing at one point including the passenger list and the ship listing in cold rough seas between Albania and Italy: a few votes short of electing a President with the candidate being a past Commissioner in Brussels. As a result we will start the New Year with elections, questions of preparedness but with hope.

Being the hopeful optimist that I am, I will let the cards reveal their story with a little bit of help from future scenario science thrown in. The unfolding space is a win–win situation for Greece. But first the odds: the current coalition may just hold on to power, or the left’s new wave may just gain a foothold, both by the skin of their teeth. LET’S HOPE FOR BALANCE, harmony, progress. Let us hope for a government. Whichever way the coin falls the winner will have to demand something substantial from Europe. Sacrifices have been made by most and austerity has burned the pockets of many and filled the pockets of a few. The powers that be enter the arena on a success story, the opposition calling attention to the ongoing humanitarian disaster. Europe together with our politicians has played a significant role in the precipitation of the still unfolding success story and the creeping disaster. Which came first the chicken or the egg is a mute question, what counts is the final omelette and the appetite. WILL THE FORMER BE nutritious, the latter reasonable. Enrichment has taken place on both sides, helped on by powerful commercial interests. Capital and interest have helped to fill deep pockets with the connivance of commercial enterprises and off-shore mechanisms. Politics has shortened the arms of most delving into almost empty pockets and lengthened them in the few as they delve into much fuller pockets. So today it is not only a case of Greeks bearing gifts, beware it is also of Europeans bearing bribes. What troubles me now is that the two invisible hands, in post-election time may still skim the coffers at the expense of development. What troubles me most is that the new power structure might contain the demise-makers. When developing nations received sequential loans from international money pockets playing the market game, development remained an uphill battle. It was difficult to arrive at development even after the nth [6th?] loan. The n+1 loan went mainly to interest and the wrong pockets were filled. In Greece the edges between right and left have been blurred by greed and mismanagement leaving polarisation between memorandum and anti memorandum. My impression is that politicians in Greece and politics in Europe are playing dangerous games. Both add to the uncertainty. As for the media……………Of note, and forgive my redundancy: many who played a role in demise are now playing a pre-election role. The ongoing rhetoric leaves important questions hanging in the air: will Greece collide with Europe, can such a course be corrected or is collision inevitable? Which of the two stands to loose most, what steps can be taken to avoid loss and is time on the side of correction?

The mismatch between the two parts makes it difficult to predict Greek reactions or to conceptualize how for Europe would react under similar circumstances. Asymmetry, small-large/highly developed-not so developed, etc. is also reflected in a set of well arranged, well planned European societies both socially and economically and a poorly arranged and mismanaged Greece, stumbling along with a destroyed economy. One thing is sure Greece has demonstrated courage. One thing is still unsure: can Greece reorganize the State? I believe it can! Even so predicting outcomes for Greece, for Europe………….

What should the winner of the Greek elections [25th January, 2015] try to negotiate, I ask myself in a thought experiment? Why not return Greece to democracy and say goodbye to the troika. Why not a trimmed haircut to that what Greece owes except to those countries who came to its help, well into the crisis e.g. Spain? Why not pay back time of wartime reparations? That should solve the Greek debt crisis. It could be the spark plug of development. It would impact the current uncertainties, elevate the low and falling GNP, reduce higher than high youth unemployment and keep brain power in Greece. Why not a fund for youth development, education, research and why not also for public health? Investing in Schools of Public health can bring rich rewards. OK you members of the HC push more.

If we dwell on the equation say of colonialism or modernism we will find that there is an imbalance or a not equals sign and many sighs between gains and losses. Colonialism took more away that what it gave, but the field was large. Schools of public health throughout Europe helped to bring balance.

If Greece falls apart and fails to give unto Caesar what it owes, Caesar still owes Greece much more. Banking system estimates are what they are. Meanwhile where is public health?

Europe would obviously prefer to deal with the present crowd and powers that be in Greece. Should they win out in the elections they will ask far less than what the left will ask for, if it makes it to power? Have they already signed away more? The left scares the drachma or is it the euro out of Europe. It is saying what it will do, but can it? Alexander the Great conquered much larger armies by not following the rules expected of him by the PERSIAN field commanders. Alexis may do the same or he may do the opposite. After all, it is not easy to beat City Hall! As I wish you well in 2015 my start of the year questions are what of Europe without Greece? What of Europe without the Balkans? What of Greece without Europe? It is difficult for me to envisage a Europe without Greece. Will the cradle rock? Will the baby fall? Hope springs as eternal as birth….hooray for the EU and the Zone of Euro.

Press to Continue.......

Monday, 12 January 2015

Πολλά προβλήματα στη Υγεία : Νέες πολιτικές και Εργαλεία

Kε Γιάννη Γ. Μπασκόζο,
Αφού σας ευχηθώ καλή Χρονιά θα ήθελα να προσθέσω κάποιους προβληματισμούς μου, ενδιαφέροντες ίσως. Λέω από την αρχή ότι, η επίλυση των προβλημάτων στην υγεία απαιτεί μια διεπιστημονική προσέγγιση, όπως και στη δημόσια υγεία. Η θεά Υγιεινή είναι καλής οδηγός για να διορθωθεί το ΕΣΥ, που μετά από τη γέννα του εγκαταλείφθηκε πολιτικά. Με λίγες εξαιρέσεις οι πολιτικές άνδρες δεν ενδιαφερθήκαν για την υγεία η έδωσαν μεσοβέζικες λύσεις. Το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε το ΕΣΥ και το εγκατάλειψε αφήνοντας.......

Αύριο πιθανόν να είστε επικεφαλής στον τομέα της υγείας της Ελλάδας και υπεύθυνος για την πορεία της υγείας των Ελλήνων, ίσως και όχι. Έχοντας μεγαλύτερη όμως πείρα από εσάς αφού έζησα σαν παιδί στα 1948 το ξεκίνημα του ΕΣΥ της Αγγλίας αλλά και το αντίστοιχο της Ελλάδας στα 1983 ως επισκέπτης καθηγητής στη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεα στην ΕΣΔΥ καθώς και ως βίο-ιατρος μηχανικός τα δυο μεγάλα συστήματα της Αμερικής στα 1960 . τολμώ να σας πω τα εξής:

Με ενδιαφέρον διάβασα το άρθρο σας. Τι θα κάνουμε στην Υγεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ αναφερθήκατε σε θέματα δημόσιας υγείας, δίνοντας προτεραιότητα στον εμβολιασμό του πληθυσμού, στην καταπολέμηση λοιμωδών νοσημάτων όπως στη ανθεκτική φυματίωση, και στην ελονοσία, διέκρινα πολλά να λείπουν που αφορούν τη διεπιστημονική προσέγγιση στην υγεία του πληθυσμού.

Παραλείψατε όμως να αναφέρετε την ουσιαστική συμβολή και συνεισφορά της ΕΣΔΥ που κάνει την παρουσία της σήμερα κάτι παραπάνω από αναγκαία. Ο έλεγχος κάποτε της φυματίωσης και εκρίζωση της ελονοσίας στη χώρα το δείχνουν.

Υπάρχουν ελλείψεις αλλά ανολοκλήρωτους θεσμούς από προηγούμενες κυβερνήσεις που προεκλογικά μεν υποσχέθηκαν ανάπτυξη αλλά μετεκλογικά ξεχάστηκαν. Οι ελλείψεις αυτές μάλλον υποσυνείδητα εκπροσωπούν το στενόμυαλο και την ιστορικά αντιδραστική συμπεριφορά του ιατρικού σώματος σε ότι το διαφορετικό παρουσιαζόταν στο χώρο υγείας το οποίο υποτίθεται απειλούσε τις τσέπες των ιατρών. Ίσως αντανακλά και το ότι η Ελλάδα δεν έχει καμιά πολιτική υγείας παρά την ισχυρή παρουσία ιατρών στη βουλή των Ελλήνων.

Ασχολείστε με πολύπλοκα συστήματος του σώματος ως Ενδοκρινολόγος, αλλά ελπίζω οι διορθώσεις στο σκεπτικό σας σχετικά με τη δημόσια υγεία θα γίνουν, αν και όπου χρειάζονται, με τους γρηγορότερους ρυθμούς των νευροφυσιολογικών λειτουργιών και όχι με τους αργότερους ρυθμούς της ενδοκρινολογίας. Ως άνθρωπος με εμπειρία στη διοίκηση και στη δημόσια υγεία του διαβήτη ελπίζω ότι θα προβάλετε και το έργο της ΕΣΔΥ και το ανθρώπινο δυναμικό της. Συμφωνώ με την τοποθέτηση σας πάνω στην αναγκαία ελάττωση της επιρροής της φαρμακοβιομηχανίας στη ιατρική εκπαίδευση [προσθέτοντας εγώ και στη δημόσια υγεία] και έρευνα.

Συμφωνώ επίσης ότι μνημονιακές πολιτικές λιτότητας και αναβαθμισμένη υγεία δεν παντρεύονται και ότι η «απόσυρση» του κράτους από την υγεία είναι μέγα λάθος. Σαφώς πρέπει ο καθένας πολίτης να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την προσωπική κατάσταση της υγείας του. Τα δημόσια νοσοκομεία απαιτούν νέα πολιτική, αύξηση της μισθοδοσίας του προσωπικού, ενίσχυση των εφοδίων και αλλαγή στη διοίκηση αλλά κυρίως νέα εργαλεία διαχείρισης τους. Έχω επισκεφτεί πολλά από τα νοσοκομεία στην Αττική και στην επαρχεία, γνωρίζω από κοντά την ηρωική πάλη που γίνεται των επιτελών τους και γνωρίζω καλά τα προβλήματα της ασφάλειας, των ασθενών και του προσωπικού, του επισκεπτηρίου, της τεχνολογίας και των αποβλήτων που όλα χρειάζονται νέα εργαλεία να διαχειριστούν.

Σε σχέση με τις αναφορές σας στις ανθρωπιστικής τραγωδίας και στις άδειες τσέπες των Ελλήνων για φάρμακα/χαράτσια αλλά και στους βλαπτικούς παράγοντες του περιβάλλοντος θα ήθελα να ενημερώσω ότι μόνο εργαλεία διαχείρισης καταστροφών στην υγεία θα προσφέρουν τις λύσεις που αναζητούνται.

Η δημόσια υγεία χρησιμοποιείται σαν όπλο για τη στρατηγική ανάπτυξη μιας χώρας. Αλλά κατά ένα ανεξήγητο τρόπο την Ελλάδα μέχρι τώρα έχει υποβαθμιστεί η δημόσια υγεία και ούτε άνθρωποι της αγοράς έχουν ψηφήσει υπερ. Ίσως ένιαι καιρός να ασχοληθούμε με την Ελληνική παραδοξότητα! Ελπίζω να βρεθεί επιτέλους στη χώρα ενός νέος Βενιζέλος που θα φέρει για μια ακόμη φορά την επανάσταση στη δημόσια υγεία και θα μας οδηγήσει σε νέες εποχές. Στο ξεκίνημα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είχε ειπωθεί ότι τίποτε δεν γίνεται χωρίς τον άνθρωπο και τίποτε είναι δεν βιώσιμο χωρίς ανεξαρτήτους θεσμούς. Υπάρχουν άνθρωποι δοκιμασμένοι που όμως οι θεσμοί τους θυσίασαν στο βωμό της γραφειοκρατίας, του δικομματισμού και της διαφθοράς.

Η δημόσια υγεία πρέπει να ενταχθεί στη στρατηγική ανάπτυξη της χώρας όπως είχε γίνει επί Ελευθέριου Βενιζέλου. Ένας νέας χρειάζεται σήμερα που θα φέρει μια επανάσταση στη δημόσια υγεία και κατ’ επέκταση στη χώρα.

Τζεφρευ Λεβεττ
Καθηγητης Δημόσιας Υγειας
Press to Continue.......

Λαϊκισμός, Εκλαϊκευμένης Γνώσης και θεσμική Λειτουργία

Του Τζεφρευ Λεβεττ

Η ανάγκη για την σωστή πληροφόρηση-ενημέρωση όλων μας φαίνεται καθαρά στις μέρες μας. Όταν η πληροφόρηση όμως ξεφεύγει από τον στόχο της ενημέρωσης [αν θέλετε σωστής εκμάθησης] με μισές αλήθειες η με σκοπό την ικανοποίηση προσωπικών συμφερόντων η παίρνει τον οδό της σκόπιμης διαστρέβλωσης τότε έχουμε να κάνουμε με καθαρό λαϊκισμό.

Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία φανατισμών που μας φέρνουν όλο και πιο κοντά στην καταστροφή. Ο λαϊκισμός σήμερα ανανεώνεται έχει νέα φορεσιά και είναι μέρος της καθημερινότητας μας. Εκφράζεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους και τον συναντάμε παντού: στη μαζική ενημέρωση, στη πολιτική και στην επιστήμη. Αλεξιπτωτιστές της μιζέριας ισχυρίζονται με ζήλο και μας δίνουν υποσχέσεις για μονομερείς ενέργειες που είναι όμως τόσο απαράδεκτες όσο και ανεπίτρεπτες, υπόσχονται ανύπαρκτους παραδείσους, μας τάζουν γενναιόδωρα αυξήσεις στους μισθούς μας χωρίς όμως να υπάρχουν λεφτά, ενώ η ζωή μας συνεχίζει να κυλά ανάμεσα σε success-story και ελλείψεις αντικαρκινικών φαρμάκων.

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τα λαϊκιστικά μισολογά τους, τις φρούδες και ανεφάρμοστες υποσχέσεις τους αλλά και τις ιδεολογικές αερολογίες και αναρωτιόμαστε όλο και πιο συχνά, που το πάνε. Είναι σπουδαίο να μάθουμε όχι μόνο τι συμβαίνει σήμερα και που πηγαίνουν τα πράγματα αλλά και πως θα αντιδράσουμε.

Και φτάνουμε στα δύσκολα: στην υποστήριξη του λαϊκισμού από «ψευδό-επιστήμες» που κερδίζουν έδαφος σε αυταρχικά κράτη και σε κοινωνίες με αδύναμη επιστημονική κουλτούρα. Διεθνώς, όπως στην διεθνή αντιμετώπιση του Εμβολα, υπάρχουν προβλήματα: δίνονται αντιφατικές και ανακριβείς πληροφορίες. Παντού αναδύονται σαν μανιτάρια εμπειρογνώμονες [instant experts] που δεν τεκμηριώνουν αυτά που λένε δημιουργώντας αυτό που λέμε ψευδό-επιστήμη. Σε μας επίσης, οι μνημονικές πολιτικές λιτότητας και η αναβαθμισμένη υγεία του πληθυσμού συγκρούονται δίνοντας χώρο στο λαϊκισμό. Λύσεις χρειάζονται φυσικά, όχι όμως να τάζουμε λαγούς με πετραχήλια, ούτε να λαϊκίζουμε.

Φοβάμαι λιγότερο μια λαϊκή δυσαρέσκεια σε μια κοινωνία μειωμένων αποδοχών και χαρατσιών από μια κατάσταση που η ψευδό-επιστήμη έχει πάρει τη θέση συμβουλατόρου. Υπάρχουν λύσεις: ενότητα, ελευθερία από φόβο και ανέχεια καθώς και ευεξία του πληθυσμού που αναδύονται με την ανάπτυξη. Εάν δεν τα καταφέρουμε μόνο άβυσσος μας περιμένει. Στο ξεκίνημα της ΕΚ υποθηκε ότι δεν γίνεται τίποτε χωρίς τον άνθρωπο και τίποτε δεν είναι βιώσιμο χωρίς ανεξαρτήτους θεσμούς. Ανθρώπους υπάρχον δοκιμασμένα και μη όμως οι θεσμοί θυσιαστήκαν στο βωμό της γραφειοκρατίας, του δικομματισμού και της διαφθοράς.

Τότε μένει για εμάς το ερώτημα. Τι πρέπει να κάνουμε όταν ο λαϊκισμός και η ψευδή-επιστήμη αρχίζουν να κυριαρχούν; Πρέπει άραγε και εμείς να λαϊκίσουμε προκειμένου να καταπολεμήσουμε το λαϊκισμό;

Μήπως άραγε χρειάζεται μια εκπομπή στο ΣΚΑΙ που δεν θα μας ενημερώσει μόνο τι σημαίνει ο λαϊκισμός, και με ποιο προσωπείο παρουσιάζεται σήμερα αλλά κυρίως πως θα ξεπεράσουμε το θανάσιμο εναγκαλισμό του. Μιλάω για μια εκπομπή, ενημερωτικού μεν τύπου, αλλά χωρίς μαϊντανούς, ψευδοεπιστήμονες και γυρολόγους λαϊκιστές των ΜΜΕ, που χωρίς ανούσιες αντιπαραθέσεις στο τηλεοπτικό πάνελ, θα παρουσιάσει υπεύθυνα αλλά ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ τη γυμνή αλήθεια: τι σημαίνει ΧΡΕΩΚΠΟΙΑ πρακτικά για ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ

Ζωντανέψτε μια χρεωκοπία στην Οθόνη και δείξτε όσο πιο ρεαλιστικά μπορείτε δραματικές καταστάσεις που πολύ πιθανό θα ζήσουν όλοι, εάν πέσουν θύματα του λαϊκισμού και αποφασίσουν ανεύθυνα.

Καλή χρονιά 2015

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα εκλαϊκευμένης γνώσης όπως το πρόσφατο πρόγραμμα στο ΣΚΑΙ πάνω στη γεωλογία του Αιγαίου. Ήταν μια ελκυστική και εκλαϊκευμένη προσέγγιση σε περίπλοκα θέματα.

Press to Continue.......