Saturday, 27 December 2014

The Empire of Chaos: Book

From Syria and Iraq to Ukraine, from AfPak to Libya, from Iran to Russia, and from the Persian Gulf to China, foreign correspondent Pepe Escobar, author of The Roving Eye column for Asia Times/Hong Kong, crisscrosses what the Pentagon calls the "arc of instability."

As Escobar tells it in the introduction, "the columns selected for this volume follow the period 2009-2014 - the Obama years so far. A continuum with previous volumes published by Nimble Books does apply. Globalistan, from 2007, was an extended reportage/warped travel book across the Bush years, where I argued the world was being plunged into Liquid War - alluding to energy flows but also to the liquid modernity character of post-modern war. Red Zone Blues, also from 2007, was a vignette - an extended reportage centering on the Baghdad surge. And Obama does Globalistan, from 2009, examined how the hyperpower could embark on a "change we can believe in". The outcome, as these columns arguably reflect, is Empire of Chaos - where a plutocracy progressively projects its own internal disintegration upon the whole world."



"You will find some key overlapping nations/themes/expressions/acronyms in these columns; Iran, Iraq, Syria, Afghanistan, Pakistan, Central Asia, China, Russia, Ukraine, Pipelineistan, BRICS, EU, NATO, GCC, the Global South, GWOT (the global war on terror), The New Great Game, Full Spectrum Dominance. You will also find a progressive drift towards not conventional war, but above all economic war - manifestations of Liquid War."

Incrementally, I have been arguing that Washington's number one objective now is to prevent a full economic integration of Eurasia that would leave the U.S. as a non-hegemon, or worse still, an outsider. Thus the three-pronged strategy of "pivoting to Asia" (containment of China); Ukraine (containment of Russia); and beefing up NATO (subjugation of Europe, and NATO as Global Robocop)."

Book the ultimate trip to the Empire of Chaos, and see how the U.S. - and the West - are tackling the emergence of a multipolar world.

amazon
Press to Continue.......

Ρωσία: Ετοιμάζει την «κιβωτό του Νώε» για την ημέρα της καταστροφής!- Τι φοβούνται τα κράτη του κόσμου;

Σκέψεις και προβληματισμό προκαλεί η σημερινή ανακοίνωση της Ρωσίας για την δημιουργία μιας «κιβωτού» όπου θα είναι συγκεντρωμένα όλα τα δεδομένα έμβιας ζωής του πλανήτη, ως αυτά να μπορούν να αναπαραχθούν ύστερα από μια μεγάλη φυσική καταστροφή.
Πιο συγκεκριμένα και όπως αναφέρει ο ρωσικός Τύπος μια σύγχρονη «κιβωτό του Νώε» πρόκειται να κατασκευάσει στη Ρωσία το πανεπιστήμιο της Μόσχας, στην οποία θα περιέχεται το DNA όλων ζωντανών οργανισμών στη Γη ακόμη και αυτών που έχουν εξαφανιστεί.
Των γιγαντιαίων διαστάσεων φιλόδοξο αυτό πρόγραμμα πρόκειται να εισέλθει στη φάση της υλοποίησης με εξαιρετικά επείγουσες διαδικασίες έτσι ώστε να είναι έτοιμο το 2018.
«Ονομάζω το πρόγραμμα η “κιβωτός του Νώε”. Θα περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας βάσης πληροφοριών γενετικού υλικού κάθε ζωντανού οργανισμού στον πλανήτη, όχι μόνο των ζωντανών αλλά και αυτών που έχουν εξαφανιστεί.
Αυτή είναι η πρόκληση που έχουμε θέσει ως στόχο» δηλώνει ο πρύτανης του πανεπιστημίου της Μόσχας Viktor Sadivnichy.
Σύμφωνα με τον ίδιο η τεράστια έκταση της βάσης αυτής του DNA θα είναι 430 τ. χλμ.(!) και θα βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του πανεπιστημίου σε υπόγειες εγκαταστάσεις ασφαλείς από οποιαδήποτε εξωτερική απειλή.
«Θα μας επιτρέψει την κρυογονική αποθήκευση διάφορων κυτταρικών οργανισμών οι οποίοι στη συνέχεια θα μπορούν να αναπαραχθούν. Ενώ θα περιλαμβάνει και το απαραίτητο πληροφοριακό σύστημα», συμπλήρωσε ο Sadivnichy.
Η γραμματεία του πανεπιστημίου έχει επιβεβαιώσει πως η βάση δεδομένων θα περιέχει συγκεντρωμένα βιουλικά από όλα τα τμήματα του πανεπιστημίου της Μόσχας συμπεριλαμβανομένων και αυτών που προέρχονται από τον βοτανικό κήπο, το ανθρωπολογικό Μουσείο, το ζωολογικό Μουσείο, και άλλα.
Όλα τα τμήματα του πανεπιστημίου θα αναμιχθούν στο κολοσσιαίο αυτό έργο το οποίο έχει χρηματιοδοτηθεί εκτάκτως από το ρωσικό προϋπολογισμό με το ύψος των 3 δισ. ρουβλίων (194 εκατ. $)
Ο Sadovnichy δήλωσε πως η τράπεζα αυτή θα είναι συνδεδεμένη με άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
«Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το έργο αυτό θα είναι ένα τεράστιο άλμα στη ρωσική ιστορία καθώς η χώρα είναι η πρώτη που δημιουργεί μια “κιβωτό του Νώε”», σημείωσε ο Ρώσος πρύτανης.
Αν και η Ρωσία δεν είναι η πρώτη χώρα που επιχειρεί τη δημιουργία ενός τέτοιου έργου καθώς είναι γνωστή η προσπάθεια της Βρετανίας για την «παγωμένη κιβωτό» όπου φυλάσσεται το γενετικό υλικό υπο εξαφάνιση ειδών ή το θησαυροφυλάκιο των σπόρων στην Νορβηγία «Svalbard Global Seed» ή ένα ανάλογο σχέδιο το “Millennium Seed Bank” στη Βρετανία αλλά όλα δείχνουν πως ο κόσμος προετοιμάζεται για κάτι που κανείς δεν αποκαλύπτει, αλλά όλα κρύβονται πίσω από την ουδέτερη περιγραφή της «επιστημονικής έρευνας».
Στις ΗΠΑ τεράστιες σε μήκος έκτασης σήραγγες κατασκευάζονται από την Περιοχή 51 μέχρι το αεροδρόμιο που είναι ανεπίσημα γνωστό ως το «αεροδρόμιο της ημέρας της καταστροφής» ή το «καταφύγιο των περιούσιων» στο Ντένβερ και από το Maine στην Ουάσιγκτον μέχρι το Λευκό Οίκο.
Στη Ρωσία 5.000 καταφύγια ικανά να φιλοξενούν 60.000 άτομα έχουν ολοκληρωθεί στην Κίνα αντίστοιχα έργα έχουν πραγματοποιηθεί ενώ κατά δεκάδες ίσως και εκατοντάδες πόλεις «φαντάσματα» δημιουργούνται σε περιοχές σε μεγάλο υψόμετρο και μακριά από ακτογραμμές.
Αυτό που ξενίζει είναι η ξαφνική απόφαση του Κρεμλίνου να δημιουργήσει μια τέτοια βάση δεδομένων όλων των ζωντανών οργανισμών και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ με ολοκλήρωση το 2018. Για πιο λόγο η Ρωσία αποφασίζει τη δημιουργία ενός κολοσσιαίου έργου και μάλιστα που η οικονομία δοκιμάζεται;
Για ποιο λόγο οι «πληροφορίες» για μια επερχόμενη καταστροφή πολλαπλασιάζονται στο διαδίκτυο άσχετα από το όσο έγκυρες ή μη μπορεί να είναι αυτές καταστροφή η οποία δε θα προέλθει από ένα γεγονός όπως ένας παγκόσμιος πόλεμος αλλά μια «φυσική» καταστροφή η οποία θα πυροδοτηθεί από ένα εξώτερο γεγονός;
Και ποιο μπορεί να είναι αυτό το γεγονός;
Κανείς φυσικά δεν πρόκειται να δώσει μια πειστική απάντηση ενώ οι απορίες και τα ερωτήματα μεγαλώνουν για ποιο λόγο η ανθρωπότητα προετοιμάζεται για κάτι που επισήμως δεν υφίσταται καν ούτε καν ως θεωρεία.
defencenet
Press to Continue.......

Sunday, 14 December 2014

Πολ Μέισον : Ο πλανήτης ένα παιχνίδι Risk για την κυριαρχία !!

Πέντε ισχυρές «αυτοκρατορίες» σε όλον τον κόσμο επιδίδονται σε έναν οικονομικό πόλεμο στον οποίο δύσκολα θα υπάρξουν νικητές, υποστηρίζει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας και συγκρίνει την παγκόσμια πολιτικό με το γνωστό ΠΑΙΧΝΊΔΙ «Ο Πούτιν εκφωνεί μια ομιλία και το ρούβλι πέφτει. Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εκφωνεί μια ομιλία και οι κεφαλαιαγορές κινούνται καθοδικά. Ο OPEC συναντάται στη Βιέννη και η τιμή του πετρελαίου κατρακυλάει. Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας προκηρύσσει πρόωρες εκλογές και η κάθοδος του γεν έναντι του δολαρίου επιταχύνεται. Ολα αυτά συνέβησαν τις τελευταίες έξι εβδομάδες, ενός ήδη δύσκολου έτους»υποστηρίζει σε άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα «The Guardian» o έγκριτος δημοσιογράφος και συγγραφέας Πολ Μέισον, συγκρίνοντας την παγκόσμια πολιτική με το γνωστό παιχνίδι στρατηγικής Risk.

Και εξηγεί: «Ξαφνικά ξεσπούν πολλαπλές συγκρούσεις στις διεθνείς αγορές, συγκρούσεις που οι κανόνες του παγκόσμιου παιχνιδιού δεν έχουν θεσπιστεί για να μπορούν να τις διαχειριστούν. Η πρώτη σύγκρουση αφορά ένα ξεκάθαρο παιχνίδι της πολιτικής "beggar-thy-neighbour" (σ.σ.: η εξαγωγή της κρίσης στον γείτονά σου) μεταξύ της Κίνας και της Ιαπωνίας. Από το 2012 η Ιαπωνία τυπώνει χρήμα με σκοπό να δώσει ώθηση στην οικονομία της. Με την ανάπτυξη στάσιμη για τρίτη φορά το τελευταίο τρίμηνο του 2014, ο πρωθυπουργός Σίνζο Αμπε τύπωσε κι άλλο. Η Κίνα θεωρεί ότι αυτό είναι αθέμιτος ανταγωνισμός και με τη δική της ανάπτυξη να επιβραδύνεται απάντησε τον περασμένο Νοέμβριο με μια μείωση-έκπληξη των επιτοκίων. Αυτό πολλοί πιστεύουν ότι είναι η αρχή ενός κλασικού νομισματικού πολέμου, όπως εκείνου της δεκαετίας του 1930, στον οποίο αντίπαλοι οικονομικοί γίγαντες επιδίδονται σε ένα χωρίς νόημα παιχνίδι υποτίμησης του νομίσματός τους - ενισχύοντας τις εξαγωγές αλλά πλήττοντας την αγοραστική δύναμη των λαών τους - σε μιαν αμοιβαία φθορά. Πλήττοντας τη δυνατότητα εξαγωγών του άλλου, στέλνουν την περιοχή προς την αποπαγκοσμιοποίηση».

Το «ΠΑΙΧΝΊΔΙ του δειλού» με το πετρέλαιο
Η δεύτερη σύγκρουση, σύμφωνα με το άρθρο, είναι το «game of chicken» (σ.σ.: το «παιχνίδι του δειλού», ποιος θα δειλιάσει πρώτος) για την τιμή του πετρελαίου μεταξύ της Αμερικής, της Ρωσίας και του OPEC. Η ζήτηση για πετρέλαιο μειώνεται επειδή η ανάπτυξη στις αναδυόμενες αγορές - Κίνα, Βραζιλία και άλλες - επιβραδύνεται. Ωστόσο η διάθεση αυξάνεται - κατά 11 εκατ. βαρέλια, στα 92 εκατ. βαρέλια την ημέρα, από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση. Η Αμερική έχει γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο εξαιτίας του σχιστολιθικού πετρελαίου και αερίου και του πετρελαίου βαθιά στη θάλασσα. Από τον Ιούλιο του 2014 η τιμή του βαρελιού στο πετρέλαιο τύπου Brent έχει πέσει από τα 115 δολάρια στα 68 - και έπειτα από τη συνάντηση του OPEC τον Νοέμβριο κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι θα φτάσει ως και τα 40 δολάρια.

Η Σαουδική Αραβία και άλλες μοναρχίες του Κόλπου έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη διατήρηση της υψηλής παραγωγής και της χαμηλής τιμής και κανένας δεν αμφιβάλλει ότι οι λόγοι ήταν πολιτικοί, καθώς επηρεάζει άμεσα τη Ρωσία, τη Βενεζουέλα και το Ιράν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οΒλαντίμιρ Πούτιν να παραδεχθεί ενώπιον του ρωσικού λαού ότι ο συνδυασμός των δυτικών κυρώσεων και της στρατηγικής για το πετρέλαιο από τη Σαουδική Αραβία θα ρίξει τη Ρωσία σε ύφεση τον επόμενο χρόνο.

«Σε αυτό το σημείο οι οικονομολόγοι προσφεύγουν στη Θεωρία Παιγνίων, προειδοποιώντας τις χώρες που φιλονικούν ότι σε ένα παιχνίδι όπου όλοι προσπαθούν να περιορίσουν κάτι - είτε πρόκειται για τιμές είτε για νομίσματα - όλοι χάνουν. Ας το θέσουμε με όρους παιχνιδιού - όχι με την απόλυτη γλώσσα της θεωρίας αλλά με εκείνη των δημοφιλών παιχνιδιών κατασκευής αυτοκρατοριών» γράφει ο Μέισον. Πέντε αυτοκρατορίες: Ιαπωνία, Κίνα, Ρ...., Ευρώπη, Αμερική

Η «Αυτοκρατορία Α» είναι μια πλούσια, στάσιμη και γηρασμένη χώρα, που πληρώνει υψηλά κοινωνικά επιδόματα αλλά το χρέος της αγγίζει το 250% του ΑΕΠ της. Αυτή είναι η Ιαπωνία.

Η «Αυτοκρατορία Β» είναι μια σχετικά φτωχή και επίσης γηρασμένη χώρα, που κυβερνάται από δικτατορία και έχει επιτύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης αλλά τώρα έχουν επιβραδυνθεί. Αυτή είναι η Κίνα.

Η «Αυτοκρατορία Γ» κυβερνάται από έναν τρελό. Εισέβαλε σε γειτονική χώρα δύο φορές μέσα σε δύο μήνες, τα πολεμικά της αεροσκάφη ενοχλούν έναν ιστορικό εχθρό - και προκάλεσε κατάσταση πανικού στην ανώτερη μεσαία τάξη, καθώς το νόμισμά της βυθίζεται. «Δεν χρειάζεται να ονοματίσω αυτή τη χώρα, αλλά αν είχατε την ατυχία να τη συναντήσετε στο ΠΑΙΧΝΊΔΙ, σίγουρα σας έχει προκαλέσει ανησυχία» εξηγεί ο Μέισον.

Για να συνεχίσει με τις υπόλοιπες αυτοκρατορίες: «Τώρα ας δούμε την "Αυτοκρατορία Δ". Αν παίζατε με αυτή την πλευρά σε ένα παιχνίδι πριν από 800 χρόνια, ονομαζόταν Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και θα ανησυχούσατε για τον μόνιμο κατακερματισμό της. Τις εθνικές και θρησκευτικές συγκρούσεις της - και την ευθραυστότητα των κυβερνητικών συστημάτων της. Αυτή είναι η Ευρώπη και είναι ο μοναδικός από όλους τους παίκτες που δεν υποστηρίζει τον εαυτό του τυπώνοντας χρήμα.

Τέλος, υπάρχει και η "Αυτοκρατορία Ε". Εχοντας γυρίσει τον κόσμο σε αναζήτηση πετρελαίου, τώρα είναι αυτάρκης. Εχει ένα παραλυμένο κυβερνητικό σύστημα και μια κατακερματισμένη κοινωνία αλλά τίποτε που δεν μπορούν να το κατευνάσουν οι τηλεοράσεις plasma μαζί με την καταστολή μερικών τέιζερ. Αυτή είναι η Αμερική».

Οσο το ΠΑΙΧΝΊΔΙ είναι συνεργατικό, οι τέσσερις από τους πέντε παίκτες μπορούν να επιδιώξουν τα συμφέροντά τους από κοινού και να επωφεληθούν όλοι. Η Ιαπωνία να απολαμβάνει την ευτυχή στασιμότητά της.

Η Κίνα την μπρουταλιστική ανάπτυξή της. Η ΕΕ τη μεταπήδησή της από κρίση σε κρίση. Η Αμερική να συνεχίζει να πυροβολεί τους πολίτες της και να χτυπάει με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους εχθρούς της. Μόνο η Ρωσία θα είχε πρόβλημα. Ωστόσο, όταν το περιβάλλον είναι ανταγωνιστικό και οι παίκτες ανταγωνίζονται για τους συρρικνούμενους πόρους και τη συρρικνούμενη ανάπτυξη, η ιδανική στρατηγική για όλους είναι η επιδίωξη καθαρά εγωιστικών στόχων. Και αυτή η κατ' όνομα «ιδανική» στρατηγική είναι που εξηγεί όλο το 2014, καταλήγει ο βρετανός δημοσιογράφος.

HeliosPlus
Press to Continue.......