Saturday, 16 August 2014

Η Κατοχή της Κύπρου υπογραμμίζει την υποκρισία για το αίσχος της Γάζας

Jewish World Review 14.8.2014
Του Victor Davis Hanson*

Η Κύπρος είναι ένα όμορφο νησί. Όμως δεν συνήλθε ποτέ από την τουρκική εισβολή του 1974. τα τουρκικά στρατεύματα ακόμη ελέγχουν σχεδόν το 40 τοις εκατό του νησιού, το πιο εύφορο και μέχρι πρόσφατα, το πλουσιότερο τμήμα του.
Περίπου 200.000 Έλληνες πρόσφυγες δεν επέστρεψαν ποτέ στην πατρίδα τους αφότου εξεδιώχθησαν από τα σπίτια τους και τα κτήματά τους στη Βόρεια Κύπρο.
Η πρωτεύουσα Λευκωσία παραμένει ακόμη διαιρεμένη. Μία αποστρατικοποιημένη ”πράσινη γραμμή”, μήκους 112 μιλίων, διασχίζει την πόλη και διατρέχει ολόκληρο το νησί.


Χιλιάδες έποικοι από την Ανατολία εστάλησαν από τη τουρκική κυβέρνηση για να καταλάβουν τα πρώην ελληνικά χωριά και να αλλάξουν την κυπριακή δημογραφία, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η κατακτήτρια Οθωμανική Αυτοκρατορία έκανε το ίδιο κατά τον 16ο αιώνα. Ούτε ένα κράτος δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητα του τουρκοκυπριακού κράτους. Αντίθετα, η ελληνική Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γιατί τότε η παγκόσμια κοινή γνώμη δεν εξοργίζεται με την κατεχόμενη Κύπρο, όπως ας πούμε εξοργίζεται με το Ισραήλ;

Η Λευκωσία είναι βεβαίως περισσότερο διαιρεμένη από την Ιερουσαλήμ. Εκατοντάδες Έλληνες πρόσφυγες έχασαν τα σπίτια τους το 1974 όπως έγινε και με τους Παλαιστίνιους το 1947.

Η Τουρκία διατηρεί πολύ περισσότερο στρατό στη Βόρεια Κύπρο από ό,τι το Ισραήλ στη Δυτική όχθη. Οι Ελληνοκύπριοι, σε αντίθεση με τους Παλαιστίνιους, είναι πολύ περισσότεροι αριθμητικά από τους αντιπάλους τους. Όντως, μία μειονότητα που αντιστοιχεί περίπου στο ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού του νησιού ελέγχει σχεδόν το 40 τοις εκατό του εδάφους. Πόσο μάλλον που το Ισραήλ είναι μέλος του ΟΗΕ ενώ τη τουρκική Κύπρος είναι ένα μη-αναγνωρισμένο παράνομο κράτος.

Οιοσδήποτε Ελληνοκύπριος αποπειραθεί να επανενώσει το νησί θα συντριβεί από έναν αξεπέραστο τουρκικό στρατό, με τον ίδιο βάρβαρο τρόπο, όπως έγινε στο σύντομο πόλεμο του 1974. Οι Τούρκοι στρατηγοί προφανώς δεν θα τηλεφωνήσουν τους Έλληνες ιδιοκτήτες σπιτιών για να τους προειδοποιήσουν να εκκενώσουν τα σπίτια τους εν όψη των οβίδων που εξαπολύει το τουρκικό πυροβολικό.

Το νησί παραμένει υπό κατοχή όχι επειδή οι Έλληνες τα έχουν παρατήσει, αλλά επειδή η αντίστασή τους είναι ανώφελη εναντίον της ισχύος ενός κράτους του ΝΑΤΟ, με περίπου 70 εκατομμύρια κατοίκους. Οι Έλληνες ξέρουν πως λίγο απασχολεί την Τουρκία τι σκέφτεται η διεθνής κοινή γνώμη για την κατοχή.

Οι Έλληνες στην Κύπρο και στην κυρίως Ελλάδα, όλοι μαζί, δεν ξεπερνούν τα 13 εκατομμύρια άτομα. Αυτοί είναι πολύ λιγότεροι από τα 300 εκατομμύρια αραβόφωνων, πολλοί εκ των οποίων προέρχονται από πετρελαιοπαραγωγές χώρες, και στηρίζουν τους Παλαιστίνιους.

Κανείς ευρωπαίος δημοσιογράφος δεν φοβάται ότι Έλληνες τρομοκράτες θα τον παρακολουθούν εάν γράψει κάτι επικριτικό εναντίον τους για το κυπριακό πρόβλημα. Οι Ελληνοκύπριοι δεν θα τρομοκρατήσουν κανένα δημοσιογράφο εν μέσω εκπομπής σημαντικού ρεπορτάζ, όπως θα κάνει σίγουρα η Χαμάς σε οποιονδήποτε έντιμο ρεπόρτερ στη Γάζα.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει πολύ μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα ή ενδιαφέρον στην προώθηση του ελληνοκυπριακού ζητήματος.

Αντίθετα με το Ισραήλ, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και αυτή τη στιγμή γίνεται όλο και περισσότερο ισλαμική και αντι-δυτική, υπό τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταΐπ Έρντοαν. Αν είναι εύκολο για τις Ηνωμένες Πολιτείες να φιμώσει το μικροσκοπικό Ισραήλ, είναι από γεωστρατηγική άποψη ασύνετο να κάνει το ίδιο στην Τουρκία για το θέμα της Κύπρου.

Η Τουρκία είναι επίσης λιγότερο συμβολική στη Δύση από ό,τι το Ισραήλ. Στη ρατσιστική τους συνήθεια να έχουν μικρές προσδοκίες για τους μη-Δυτικούς, η ευρωπαϊκή ελίτ δεν έχει για την Τουρκία τα ίδια στάνταρντ που έχει για το Ισραήλ.

Βλέπουμε τόση υποκρισία όταν η Δύση παραμένει σιωπηλή όταν μουσουλμάνοι αλληλοσφάζονται κατά χιλιάδες στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Λίβανο, στη Λιβύη και στη Συρία. Μόνο όταν μια δυτικοποιημένη χώρα, όπως το Ισραήλ, προξενεί πολύ λιγότερη ζημία σε μουσουλμάνους εξοργίζεται η Δύση. Το ίδιο παράδοξο φαίνεται να ισχύει για τα θύματα. Προφανώς, οι δυτικοί χριστιανοί Έλληνες δεν είναι τα ρομαντικά θύματα που είναι οι παλαιστίνιοι μουσουλμάνοι.

Τα τελευταία 40 χρόνια, από τότε που έχασαν την πατρίδα τους, οι Ελληνοκύπριοι έχουν μετατρέψει τον εξαθλιωμένο νότο σε πολύ πιο ευημερούσα γη, από την κάποτε εύπορο αλλά τώρα τελματωμένο τουρκοκρατούμενο βορά, σε αντίθεση με τους Παλαιστίνιους που δεν χρησιμοποίησαν τη τεχνογνωσία τους για να μετατρέψουν τη Γάζα ή τη Ραμάλα, σε μια πόλη όπως η Λεμεσός.

Η αναζωπύρωση του Αντισημιτισμού τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ευρώπη μεταφράζεται σε υπέρμετρη κριτική εναντίον του Ισραήλ. Λίγοι είναι αυτοί που συνδέουν την κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία με κάποια ευρύτερα ρατσιστικά σχόλια με το υποτιθέμενο βάρβαρο παρελθόν των Τούρκων.

Την επόμενη φορά που αντι-ισραηλινοί διαδηλωτές θα φωνάζουν για διαιρεμένες πόλεις, για πρόσφυγες, για τείχη, για εποίκους και κατεχόμενα, ας καταλάβουν ότι αυτά δεν συνιστούν κατ΄ ανάγκη ζητήματα της Μέσης Ανατολής. Αν ήταν, η κυπριακή τραγωδία θα ήταν στο επίκεντρο. Παρομοίως, πλήθη θα καταδίκαζαν την Κίνα για την κατοχή του Θιβέτ ή ακόμη θα ένοιωθαν συμπάθεια για εκατομμύρια Γερμανούς που εξορίστηκαν από την ανύπαρκτη πλέον Πρωσία ή για τις απαράδεκτες θρησκευτικές κάστες στην Ινδία ή θα εξοργίζονταν με τις σκληρές αντιδράσεις της Ρωσίας στη Γεωργία, την Κριμαία και την Ουκρανία ή τους απαράδεκτους αποκεφαλισμούς στο βόρειο Ιράκ.

Αντίθετα· παραδεχτείτε ότι στη Μέση Ανατολή δεν πρόκειται απλά μια διένεξη για εδάφη. Το Ισραήλ καταδικάζεται υπερβολικά γι΄ αυτό που υποτίθεται ότι κάνει, επειδή έχει λίγους φίλους, ο πληθυσμός του είναι μικροσκοπικός και οι αντίπαλοί του πέρα από τη Γάζα πολυάριθμοι, επικίνδυνοι και συχνά ισχυροί.

Και, φυσικά, επειδή είναι εβραϊκό.

*Ο Victor Davis Hanson, κλασικός φιλόλογος και ιστορικός στρατιωτικής ιστορίας, είναι συνεργάτης στο Ινστιτούτο Hoover και έχει τιμηθεί με το Εθνικό Μετάλλιο Ανθρωπιστικών Επιστημών το 2007.

http://www.jewishworldreview.com/0814/hanson081414.php3v

No comments: