Wednesday, 19 September 2012

Βίντεο δείχνει Λίβυους να προσπαθούν να σώσουν τον πρεσβευτή Κρις Στίβενς

Ερασιτεχνικό βίντεο από την κόλαση που επικράτησε κατά την επίθεση στο προξενείο της Βεγγάζης φέρεται να δείχνει Λίβυους να επιχειρούν να σώσουν τον Αμερικανό πρεσβευτή Κρις Στίβενς από ένα καμμένο κτίριο -γεγονός που φαίνεται να επιβεβαιώνει και την αρχική μαρτυρία γιατρού ότι ο πρεσβευτής πέθανε από ασφυξία αφότου ο χώρος τυλίχτηκε στις φλόγες μετά την επίθεση εξαιτίας της ταινίας για τον προφήτη Μωάμεθ.
 
Οι Λίβυοι βγάζουν έξω από το κτίριο τον πρεσβευτή Στίβενς φωνάζοντας «ο Αλλάχ είναι μεγάλος», χωρίς να γνωρίζουν τη στιγμή εκείνη ποιος είναι, όπως δήλωσε το πρόσωπο που τράβηξε το βίντεο και άλλοι δύο αυτόπτες μάρτυρες.

Στο βίντεο, που ήλθε στην κατοχή των ειδησεογραφικών πρακτορείων Reuters και Associated Press, εμφανίζεται μία ομάδα Λίβυων να λέει σε άλλους διαδηλωτές υπό το φως φακών και των κινητών τους τηλεφώνων πως βρήκαν πεσμένο στο έδαφος κάποιον που φαίνεται πως είναι ξένος.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του βιντεολήπτη Φάντ αλ-Μπάκους και δύο συνεργατών του που κινηματογράφησαν τη σκηνή, ο Κρις Στίβενς βρισκόταν μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με κλειδωμένη πόρτα που είχε πρόσβαση μόνο από το παράθυρο. Ο πρεσβευτής ήταν μόνος χωρίς φρουρά.

«Είναι κάποιος μέσα.. Είναι ξένος, είναι ξένος. Βγάλτε τον έξω» ακούγεται να φωνάζει ένας άνδρας. «Βγάλτε τον, βγάλτε τον, βγάλτε τον» φωνάζει ένας άλλος. Στη συνέχεια τον βγάζουν έξω και τον ακουμπούν στο έδαφος. «Υπάρχει κανένας γιατρός; Κάποιος που να ξέρει από ιατρική;» φώναξε ένας από τους νεαρούς που είχαν μαζευτεί γύρω του.

Τότε ακούγονται φωνές «είναι ζωντανός, είναι ζωντανός» και μετά οι Λίβυοι φωνάζουν «ο Αλλάχ είναι μεγάλος». Ο Φαντ αλ-Μπάκους ανέφερε πως ο πρεσβευτής εκείνη τη στιγμή ανέπνεε και τρεμόπαιζαν τα βλέφαρά του, το πρόσωπό του ήταν μαύρο και έμοιαζε σαν παράλυτος.

Στην επόμενη σκηνή φαίνεται ο Στίβενς ξαπλωμένος στο έδαφος και ένας άνδρας ακουμπά το λαιμό του για να ελέγξει το σφυγμό του. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την μαρτυρία του βιντεολήπτη, οι Λίβυοι έβαλαν τον Στίβενς σε ιδιωτικό όχημα και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, καθώς δεν υπήρχαν ασθενοφόρα

Το βίντεο είναι αυθεντικό καθώς το πρόσωπο του Κρις Στίβενς εμφανίζεται καθαρά και φορά το ίδιο λευκό t-shirt με τις φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη εβδομάδα, και όπως προκύπτει τραβήχτηκαν λίγα λεπτά αργότερα και δείχνουν Λίβυους να μεταφέρουν τον πρέσβη. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ακόμη προσπαθούν να συνθέσουν την εικόνα και να κατανοήσουν πώς ο πρεσβευτής Στίβενς χωρίστηκε από τους υπόλοιπους διπλωμάτες και τη φρουρά, και όπως τελικώς διαφαίνεται πέθανε από ασφυξία σε ένα υποτιθέμενα ασφαλές δωμάτιο του προξενείου.

Ο Λίβυος γιατρός Ζιάντ Αμπού Ζέιντ είχε δηλώσει την περασμένη εβδομάδα στο Associated Press ότι ο πρεσβευτής ήταν σχεδόν νεκρός όταν τον έφεραν οι Λίβυοι στο νοσοκομείο της Βεγγάζης χωρίς να βρίσκονται μαζί τους άλλοι Αμερικανοί. Ο γιατρός είπε ότι ο Στίβενς πέθανε από ασφυξία λόγω εισπνοής καπνού και ότι επιχείρησε μάταια για 90 λεπτά να τον επαναφέρει.
ΤΑ ΝΕΑ
Press to Continue.......

Προειδοποιήσεις Ιράν για αντίποινα σε Ισραήλ και ΗΠΑ

Ο διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, ιρανός στρατηγός Μοχάμεντ Αλί Τζαφαρί, προειδοποίησε σήμερα το Ισραήλ και τις ΗΠΑ να μην επιτεθούν στην Τεχεράνη απειλώντας με αντίποινα. 
Δεδομένης της έκτασης του ισραηλινού κράτους, κανένα σημείο του Ισραήλ δεν θα ήταν ασφαλές και δεν θα έμενε τίποτα από αυτή τη χώρα (σε περίπτωση ιρανικών αντιποίνων σε ισραηλινή επίθεση)", είπε ο Τζαφαρί σε δημοσιογράφους στην Τεχεράνη. 
 Ο ίδιος προειδοποίησε ακόμη τις ΗΠΑ ότι σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης το Ιράν θα εξαπέλυε επιθέσεις με στόχο αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή και θα έκλεινε τα Στενά του Ορμούζ, στον Περσικό Κόλπο, απ' όπου διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
 sigmalive
Press to Continue.......

Saturday, 15 September 2012

Thoughts and condolences for John Christopher Stevens , American Ambassador in Libya and his staff

The world has witnessed many terrifying and senseless events which have blackened the face of humanity and insulted fundamental ideas of civilized living. Such events are far removed from any perception of logic and cause sorrow in rational thinking people. One recent event is the death of the American Ambassador while evacuating the consular staff as a result of an attack by extremists in Benghazi, Libya.

Στη μνήμη του πρεσβευτή των ΗΠΑ.

Στην πορεία της ανθρωπότητας τρομακτικά και αποκρουστικά περιστατικά έχουν αμαυρώσει την εικόνα της. Παράλληλα θεμελιώδεις έννοιες του πολιτισμού έχουν προσβληθεί. Τέτοια γεγονότα βυθίζουν σε θλίψη κάθε πολιτισμένο και λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Τέτοια γεγονότα όμως ευρίσκεται εκτός κάθε λογικής. Ένα από αυτά ήταν και η αποτρόπαια δολοφονία του πρεσβευτή των Ηνωμένων πολιτειών της Αμερικής στη Λιβύη.
Press to Continue.......

Monday, 10 September 2012

ΤΟ 4ο ΡΑΪΧ, ΟΙ Η.Π.Α. ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ:


"Τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα ελέγχει όλους τους Πολίτες, θα τους αστυνομεύει καλύτερα, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται"

«Ένας λαός, μία αυτοκρατορία, ένα ευρώ», από το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Compact, το οποίο ειρωνεύεται την κυβέρνηση με τη φωτογραφία του Χίτλερ. Σημειώνουμε εδώ ότι, σύμφωνα με τα «εθνικοσοσιαλιστικά σχέδια» του δικτάτορα η νέα τάξη πραγμάτων, η οποία όφειλε να επιβληθεί στην Ευρώπη, προέβλεπε την «αναδιάταξη» της ηπείρου, με τοπικά και φυλετικά κριτήρια. Στα πλαίσια αυτά, άμεσοι στόχοι ήταν η προσάρτηση πολλών κρατών στη γερμανική αυτοκρατορία (τρίτο ράιχ), η υποχρεωτική μετανάστευση ομάδων των εκάστοτε πληθυσμών, καθώς επίσης η καταπίεση και η λεηλασία ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων – με στρατιωτικά μέσα, αλλά και με τη συμμετοχή της γερμανικής οικονομίας.

“Η Ελλάδα μοιάζει με ένα πολυτελέστατο, πλούσιο κρουαζιερόπλοιο, το οποίο ευρίσκεται στο κέντρο μίας τρομακτικής καταιγίδας, έχοντας καταληφθεί από δύο αντίπαλες «συμμορίες» – οι οποίες επιμένουν ότι, σκοπός τους είναι να βοηθήσουν, αφού διαφορετικά το καράβι κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι «πειρατές» έχουν τοποθετήσει δικό τους καπετάνιο, τρομοκρατούν και εκβιάζουν το πλήρωμα, σχεδιάζουν προσεκτικά τη λεηλασία ότι πολύτιμου ανακαλύψουν, ενώ ρίχνουν στη φουρτουνιασμένη θάλασσα τους πιο φτωχούς επιβάτες - ισχυριζόμενοι ότι, μόνο με αυτόν τον τρόπο, ελεύθερο περιττών βαρών δηλαδή, θα καταφέρει το καράβι να ξεφύγει από την τρικυμία” (R.Vial).

“Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες και τις «απολυταρχικές εντολές» του ΔΝΤ και της Γερμανίας (η οποία ηγείται της Ευρωζώνης).


Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα: τη λαϊκή εξέγερση, εάν θέλουμε να αποφευχθεί το στρατιωτικό πραξικόπημα, με στόχο τη σύλληψη και την καταδίκη της συμμορίας εκείνων των διεφθαρμένων πολιτικών, οι οποίοι οδηγούν τη χώρα τους στην καταστροφή. Στα πλαίσια αυτά, όποιος από τους γραφειοκράτες της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν εξαφανιστεί, μέχρι να μετρήσει κανείς έως το τρία, θα πρέπει να έχει την ίδια ακριβώς μοίρα – τη σύλληψη του από τους Πολίτες και την καταδίκη του από την Ελληνική Δικαιοσύνη” (T.Mehner, Γερμανός συγγραφέας, παρεμβάσεις).
<
“Οι παλαιοί φόβοι επιστρέφουν. Η Γερμανία γίνεται ξανά ισχυρή, ενώ οι Βρετανοί αναφέρονται όλο και πιο συχνά σε ένα 4ο Ράιχ. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες όμως, η Γερμανία δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα 4ο Ράιχ, αφού η χώρα δεν έχει αποκτήσει εντελώς την εθνική της κυριαρχία, από την 8η Μαΐου του 1945. Όποιος δεν θέλει να το πιστέψει, του προτείνουμε την πρόσφατη ομιλία του κ. Σόϊμπλε - παρά το ότι ο υπουργός οικονομικών παρέλειψε να «οριοθετήσει» ακριβώς την έλλειψη εθνικής κυριαρχίας.

Εάν έχει δίκιο, ακόμη και εν μέρει, τότε θα πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά εκείνες τις θεωρίες συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες η Γερμανία είναι μία Ε.Π.Ε., μία μη κυβερνητική οργάνωση ή μία «διοικητική οντότητα» των συμμαχικών δυνάμεων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην προκειμένη περίπτωση, εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε Πολίτες, αλλά εργαζόμενοι – οι οποίοι θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να απολυθούν. Ανεξάρτητα από αυτά, η ομιλία του κ. Σόιμπλε φανερώνει ολοκάθαρα ότι, η Γερμανία είναι κάτω από διεθνή έλεγχο – δεν είναι ανεξάρτητη λοιπόν και δεν παίρνει μόνη της αποφάσεις. Επομένως δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα 4ο Ράιχ, εκτός εάν το επέτρεπαν οι Η.Π.Α. – κάτι που φυσικά δεν είναι εντελώς απίθανο, αφού και οι ίδιοι οι Αμερικανοί ευρίσκονται ήδη στο δρόμο για το φασισμό.

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι, θεωρητικά τουλάχιστον, η Γερμανία δεν χρειάζεται την εθνική της κυριαρχία, εάν θέλει να κατασκευάσει ένα 4ο Ράιχ – αφού θα μπορούσε να τα καταφέρει διαφορετικά, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προτείνω σε όλους αυτούς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δύσπιστα μία τέτοια προοπτική, να ανατρέξουν στις απόψεις του Χίτλερ, σε σχέση με μία Ενωμένη Ευρώπη. Βέβαια, δεν γνωρίζει κανείς που ακριβώς κατευθύνεται η ΕΕ, από πολιτικής άποψης – εκτός του ότι, τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα αστυνομεύει όλους τους Πολίτες, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται” (Kopp Γερμανίας).

Ανάλυση
Τα παραπάνω κείμενα, παρά το ότι προέρχονται από πρόσφατες, επίσημες δημοσιεύσεις έγκριτων Γερμανών, μοιάζουν με θεωρίες συνωμοσίας. Εν τούτοις αποδεικνύουν ότι, ακόμη και οι ίδιοι οι Γερμανοί φοβούνται τυχόν αναβίωση του ναζισμού στη χώρα τους – ενώ αρκετοί είναι αντίθετοι με τις εμφανείς προθέσεις της πρωσικής κυβέρνησης τους, η οποία σκοπεύει να «αναρτήσει» την Ευρώπη στο γερμανικό άρμα (αποδυναμώνοντας μία προς μία όλες τις χώρες, με τη βοήθεια της «πολιτικής λιτότητας» και του ισχυρού της νομίσματος).

Παράλληλα γνωρίζουν ότι, ο νεοφιλελευθερισμός των παιδιών του Σικάγου, έτσι όπως επιβάλλεται μεθοδικά από το αμερικανικό ΔΝΤ στην Ελλάδα, με την αποκρατικοποίηση της εξουσίας, με την κατάργηση της Δημοκρατίας, με το γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους, με τη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, με την καταστροφή της μεσαίας τάξης, με την εξαθλίωση των μαζών, με τη χρεοκοπία κλπ., εξελίσσεται σε μία τρομακτική δικτατορία της ελίτ – σε έναν άκρατο απολυταρχικό καπιταλισμό καλύτερα, ο οποίος θα είναι ίσως πολύ χειρότερος, από τον εθνικοσοσιαλισμό και το ναζισμό.

Φυσικά υποθέτουν ότι, η Ελλάδα είναι μόνο η αρχή – ενώ δεν θα ξεφύγουν από τα νύχια του ούτε οι πλούσιες χώρες της Ευρωζώνης, ούτε η υπόλοιπη Δύση. Προτείνουν δε ως μοναδική δυνατότητα αντίστασης την έγκαιρη, μαζική εξέγερση των Πολιτών, αφού η πολιτική είτε εξαγοράζεται, είτε εκβιάζεται, είτε τρομοκρατείται - με αποτέλεσμα να υποτάσσεται ολοκληρωτικά στους εισβολείς και με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη γίνεται αντιληπτή ούτε από τον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό της.

Ολοκληρώνοντας λέγεται ότι, η Γερμανία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ξένη κατοχή – χωρίς Συνθήκη Ειρήνης με όλες τις χώρες που τότε βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση, με μία προσωρινή κατάπαυση πυρός απέναντι της, με απουσία Συντάγματος (διέπεται ουσιαστικά από έναν προσωρινό Βασικό Νόμο ή Grundgesetz), το οποίο θα είχε ψηφισθεί και επικυρωθεί από έναν ελεύθερο γερμανικό λαό καθώς επίσης, το σημαντικότερο, χωρίς καμία κρατική ή άλλη νομική υπόσταση, εντός των εδαφικών της ορίων.

Ειδικότερα, όταν το 1990 άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ των δύο Γερμανιών, με νομικούς όρους «μεταξύ των δύο προσωρινών διοικητικών οντοτήτων», τα δύο «κράτη» καταργήθηκαν αυτόματα, με τη μέχρι τότε μορφή τους. Έτσι έπαψε ουσιαστικά να ισχύει ο «βασικός νόμος», χωρίς όμως να έχει ψηφιστεί καινούργιος – πολύ περισσότερο, αφού δεν ακολούθησε ένα νέο Σύνταγμα (θεωρητικά ισχύει ακόμη το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, από το 1919).

Ο βραβευμένος δε με Νόμπελ Γερμανός συγγραφέας G.Grass, στο βιβλίο του «Ερωτήσεις για τη γερμανική ενοποίηση» λέγεται πως γράφει: «Δεν τηρήθηκε το άρθρο-κλειδί του παλιού βασικού νόμου (146), το οποίο διέτασσε ότι, στην περίπτωση της γερμανικής ενοποίησης, έπρεπε να υποβληθεί στο γερμανικό λαό ένα νέο Σύνταγμα».

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, τα οποία αδυνατούμε να εκτιμήσουμε, η Γερμανία δεν είναι στην πραγματικότητα εθνικά κυρίαρχο κράτος. Ενδεχομένως δε, η δανειοδότηση της Ελλάδας από την κρατική της τράπεζα Kfw (η οποία ουσιαστικά συστήθηκε από τις Η.Π.Α. για την ανοικοδόμηση της Δ. Γερμανίας, μέσω του σχεδίου Marshall), όταν όλες οι άλλες χώρες μας δανείζουν οι ίδιες, ως εθνικά κράτη, να το αποδεικνύει. Φυσικά κάτι τέτοιο θα σήμαινε, σε σχέση με την Ενωμένη Ευρώπη ότι, εκτελεί απλά εντολές των Η.Π.Α. και του σκιώδους χρηματοπιστωτικού συστήματος – κάτι που θεωρούμε πως αποτελεί μία ακόμη θεωρία συνωμοσίας.

Η ΕΛΛΑΔΑ
Είναι πλέον φανερό ότι, η Ελλάδα ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα – ανάμεσα σε δύο μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες μάχονται για το χρυσόμαλλο δέρας: την Ευρώπη. Στα πλαίσια αυτά, η κρίση ρευστότητας του 2009 οδηγήθηκε μάλλον σκόπιμα σε μία κρίση δανεισμού και, στη συνέχεια, σε μία κρίση φερεγγυότητας – με ελάχιστους αντικειμενικούς λόγους. Δυστυχώς, η κυβέρνηση της χώρας δεν έδωσε σημασία στο συγκριτικά πολύ χαμηλό συνολικό χρέος, ούτε στον εξαιρετικά θετικό Ισολογισμό της – όπου το δημόσιο χρέος της είναι κατά πολύ χαμηλότερο από τα περιουσιακά της στοιχεία (δημόσια περιουσία, κρατικές επιχειρήσεις, μεγάλος υπόγειος πλούτος).

Ουσιαστικά θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε την Ελλάδα με μία επιχείρηση, η οποία διαθέτει μεγάλες ανεκμετάλλευτες εκτάσεις, με πλούσιο σε πρώτες ύλες υπέδαφος και θυγατρικές εταιρείες οι οποίες, παρά τη μονοπωλιακή θέση τους, λειτουργούν ζημιογόνα. Η επιχείρηση αυτή, παρά τα μεγάλης αξίας πάγια της, λειτουργεί με ζημίες, λόγω ανεπαρκούς, ανίκανης ή διεφθαρμένης διοίκησης – με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δανεισθεί με βιώσιμο επιτόκιο, αφού οι τράπεζες δεν ζητούν μόνο εγγυήσεις αλλά, κυρίως, κέρδη, με τα οποία να μπορεί να αποπληρώνει τα δάνεια της.

Όταν δε ο νέος οικονομικός διευθυντής μίας τέτοιας επιχείρησης αρχίζει να τη διασύρει, ανακοινώνοντας δημοσίως ότι έχει πολύ μεγαλύτερες ζημίες από αυτές που εμφανίζει στα βιβλία της, χωρίς παράλληλα να παίρνει τα απαιτούμενα μέτρα εξυγίανσης, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ
Συνεχίζοντας, η Ελλάδα καίγεται, ενώ οι «μηχανισμοί» της συνεργάζονται με τους εμπρηστές – με την Γερμανική Ευρώπη και με το Αμερικανικό ΔΝΤ.

Όπως φαίνεται πλέον καθαρά, είναι πάρα πολύ εύκολο να καταστρέψεις μία σύγχρονη Οικονομία – αρκεί να πείσεις τους Πολίτες της «θυματοποιώντας» τους ότι, έχουν ζήσει πάνω από τις δυνατότητες τους και πρέπει να προσαρμοσθούν σε μαζικά χαμηλότερους μισθούς, με πολύ μικρότερες κοινωνικές παροχές. Έτσι προκαλείς μία καταστροφική ύφεση, η οποία αυξάνει τις δαπάνες, λόγω κλιμακούμενης ανεργίας και μειώνει τα έσοδα, λόγω περιορισμού του ΑΕΠ – με αποτέλεσμα να εκτοξεύονται στα ύψη τόσο τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, όσο και οι τόκοι εξυπηρέτησης τους, παράλληλα με τη ραγδαία απαξίωση όλων των περιουσιακών στοιχείων.

Η απαξίωση αυτή, σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών, προκαλεί μεταξύ άλλων την αδυναμία εξόφλησης των οφειλών απέναντι στις τράπεζες – οπότε την αύξηση των κόκκινων δανείων η οποία, αργά ή γρήγορα, τις οδηγεί είτε στη χρεοκοπία, είτε στην εκποίηση τους σε εξευτελιστικές τιμές.

Παρά το ότι λοιπόν η πραγματική αιτία των οικονομικών προβλημάτων της Ελλάδας δεν είναι άλλη από τις μεθοδεύσεις των εισβολέων, πολύ πριν δραστηριοποιηθούν στη χώρα (ενδεχομένως από το 2008) η εντύπωση, η οποία έχει εσκεμμένα δημιουργηθεί, είναι εντελώς διαφορετική – με έμφαση στο υπερβολικό δημόσιο χρέος της και όχι στο χαμηλό συνολικό ή στους υπόλοιπους θετικούς οικονομικούς δείκτες.

Εν τούτοις, σύμφωνα με στατιστικές του ΟΟΣΑ, οι οικονομικές επιδόσεις της Ελλάδας μεταξύ των ετών 2000 και 2008 ήταν κατά πολύ υψηλότερες, από αυτές της Γερμανίας (ακόμη και μετά το 2010 το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν σχετικά μικρό – επειδή το δημόσιο χρέος, σε αντίθεση με το ιδιωτικό, είναι πανεύκολο στην επίλυση του).

Δημιουργήθηκαν περισσότερες θέσεις εργασίας, οι επενδύσεις αυξήθηκαν ταχύτερα (η κατά κεφαλήν παραγωγή στην Ελλάδα, μεταξύ των ετών 2000-2009 αυξήθηκε κατά 25%, στη Γερμανία μόλις κατά 5%), ενώ το ΑΕΠ αυξήθηκε τρεις φορές γρηγορότερα. Εκτός αυτού, σε αντίθεση με τη Γερμανία, οι Έλληνες εργαζόμενοι συμμετείχαν στα κέρδη της ανάπτυξης, σε κάποιοι βαθμό – αφού οι πραγματικές αμοιβές τους αυξανόταν ετήσια κατά 2,6%, όταν αυτές των Γερμανών συναδέλφων τους μόλις κατά 0,1%.

Δυστυχώς αυτό το τελευταίο, η μεγαλύτερη αύξηση των μισθών δηλαδή, ήταν το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας - όχι ο υπερβολικός δανεισμός ή όλα τα άλλα που ισχυρίζονται οι καταστροφείς της (γεγονός που τεκμηριώνεται από το ότι, έχει το τρίτο χαμηλότερο ιδιωτικό χρέος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ). Αναλυτικότερα επειδή οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους Γερμανούς ή με τους Ολλανδούς, δεν διατηρούσαν χαμηλούς τους μισθούς, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα απέναντι στους «εταίρους» τους (dumping), προκλήθηκε στην Ελλάδα ένας ετήσιος πληθωρισμός της τάξης του 3,2% - όταν ο μέσος της Ευρωζώνης διατηρήθηκε στο 2,1% και στη Γερμανία μόλις στο 1,2%. Η διαφορά αυτή οδηγεί υποχρεωτικά, εντός μίας νομισματικής ένωσης, σε έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών – το οποίο έφθασε στη χώρα μας (2008) στο 14% του ΑΕΠ της.

Περαιτέρω, όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε προβλήματα δανεισμού από τις αγορές, κυρίως λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης (σε συνδυασμό με την εγκληματική διαχείριση της νέας κυβέρνησης), η Γερμανία την ανάγκασε, σε συνεργασία με το ΔΝΤ, να υιοθετήσει ένα καταστροφικό πρόγραμμα λιτότητας (παρά το ότι γνώριζε εκ των προτέρων την αποτυχία του, με κριτήριο το αντίστοιχο που εφαρμόσθηκε από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, οδηγώντας τη Γερμανία στον εθνικοσοσιαλισμό).

Τα αποτελέσματα του είναι πλέον ορατά δια γυμνού οφθαλμού: το δημόσιο χρέος αυξήθηκε εκρηκτικά (από 120% του ΑΕΠ στο 170%), το ΑΕΠ μειώθηκε πάνω από 15%, ενώ η σκόπιμη ανεργία (χωρίς αύξηση της ανεργίας δεν μειώνονται οι μισθοί, δεν «γκρεμίζονται» οι συλλογικές συμβάσεις και δεν «κατατροπώνονται» τα συνδικάτα) διπλασιάσθηκε στο 21%.
Παράλληλα φυσικά αυξήθηκε ο δανεισμός της Ελλάδας από την ΕΚΤ, μέσω της κεντρικής της τράπεζας (η ΤτΕ οφείλει περί τα 108 δις €, ενώ το 2008 δεν όφειλε τίποτα) και των εμπορικών τραπεζών (περί τα 60 δις €) - αφενός μεν λόγω της μείωσης των καταθέσεων, αφετέρου λόγω της κρίσης αξιοπιστίας της χώρας, με αποτέλεσμα να διακινδυνεύει πλέον και το τραπεζικό της σύστημα.

Φυσικά η Ελλάδα δεν είχε και δεν έχει μόνο θετικά στοιχεία στην Οικονομία της – το αντίθετο μάλιστα, υπήρξαν πολλές υπερβολές και υπερδανεισμός. Υπενθυμίζουμε όμως ότι «Υπάρχουν δύο δυνατότητες για να λεηλατήσεις και να υποδουλώσεις μία χώρα: Η μία από αυτές είναι το ξίφος, τα όπλα. Η δεύτερη είναι η υπερχρέωση» (John Adams, ο δεύτερος πρόεδρος των Η.Π.Α. – 1826).

Επειδή όμως είναι αρκετοί αυτοί, οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με τα ελαττώματα της χώρας μας, με μία τόσο υπερβολική πολλές φορές αυτοκριτική, η οποία ξεπερνάει τα όρια της θυματοποίησης, θεωρούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να αναφερόμαστε και εμείς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΤΙΜΩΡΙΑ
Η Ευρωζώνη είχε δύο επιλογές για τη σωστή καταπολέμηση της κρίσης δανεισμού της Ελλάδας: την αλληλεγγύη και την τιμωρία. Εάν είχε επιλεχθεί αμέσως η αλληλεγγύη (Μάιος του 2010), αφενός μεν το κόστος θα ήταν πολύ χαμηλό, ενώ το ΔΝΤ δεν θα είχε εισβάλλει στην Ευρωζώνη, αφετέρου τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί πολύ θετικότερα - τόσο για το Ευρώ, όσο και για την Ελλάδα.

Εν τούτοις, η Γερμανία προτίμησε την τιμωρία, με στόχο να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως πειραματόζωο - πιθανότατα για την προώθηση των ηγεμονικών βλέψεων της στην Ευρώπη. Στόχος της ήταν ανέκαθεν και συνεχίζει να είναι η παράδοση της Ελλάδας στην πυρά, η «σταύρωση» της καλύτερα έτσι ώστε,

(α) να μην επιχειρήσει καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης τη διαγραφή μέρους των δημοσίων χρεών της, φοβούμενη τα ελληνικά «δεινά»,

(β) να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους οι αγορές στο ευρώ, συνεχίζοντας να δανείζουν την ίδια με ελάχιστα επιτόκια (κερδίζει τουλάχιστον 40 δις € ετήσια από τη μείωση των επιτοκίων) και

(γ) να υποταχθούν όλες οι άλλες χώρες-μέλη στην οικονομική παντοδυναμία της, για να ηγηθεί μίας γερμανικής Ευρωζώνης.

Στα πλαίσια αυτά, πιθανολογούμε πως έχει προγραμματισθεί ήδη ο τρόπος αποβολής της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σε περίπτωση μη υποταγής της πολιτικής ηγεσίας της στις γερμανικές εντολές – με τη συμφωνία της χώρας μας φυσικά, αφού δεν επιτρέπεται διαφορετικά.

Κατά την άποψη πολλών όμως, η Γερμανία έχει μάλλον επιλέξει το λάθος πειραματόζωο – γεγονός που εμείς πιστεύουμε ότι το γνωρίζει και η ίδια, αλλά αναγκάσθηκε να το κάνει, λόγω του ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε παράλληλα από τις Η.Π.Α. (ως ο Δούρειος Ίππος για την εισβολή του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη, όπως έχουμε αναλύσει επαρκώς σε παλαιότερα άρθρα μας).

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ
Το κοινό νόμισμα, το Ευρώ δηλαδή, ήταν από την αρχή ένας πολιτικός στόχος – σε καμία περίπτωση οικονομικός, αφού η Ευρώπη δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένας «άριστος νομισματικός χώρος» (εάν οι τιμές και οι μισθοί στα κράτη-μέλη της ανέβαιναν και έπεφταν συγχρόνως, όταν μεσολαβούσε κάποια αλλαγή στις οικονομικές συνθήκες, κάτι που προϋποθέτει πλήρη κινητικότητα του Κεφαλαίου και των Εργαζομένων μεταξύ όλων των χωρών, τότε θα μιλούσαμε για έναν άριστο νομισματικό χώρο). Ακριβώς για το λόγο αυτό, προσπαθεί η Πολιτική να τη διατηρήσει «τεχνητά» στη ζωή, όσο της είναι δυνατόν.

Εν τούτοις, δεν πρόκειται να τα καταφέρει για πολύ ακόμη, αφού η βιωσιμότητα της Ευρωζώνης προϋποθέτει μία οργανωμένη «transfer union» - μία ένωση δηλαδή, στην οποία οι πλεονασματικές χώρες θα πρέπει να ενισχύουν κάθε χρόνο τις ελλειμματικές, μεταφέροντας τεράστια ποσά στους προϋπολογισμούς τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσε να αποφασισθεί κάτι τέτοιο – πόσο μάλλον αφού δεν είναι σε καμία περίπτωση επιθυμητό, εκ μέρους των πλεονασματικών κρατών.

Η δεύτερη εναλλακτική λύση θα ήταν μία μακρόχρονη «δημοκρατικοποίηση» της Ευρώπης, με τη βοήθεια εκλογών, νέων Θεσμών, νόμων και συμβάσεων, με στόχο την επίτευξη ενός ομοσπονδιακού συστήματος – των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. «Εθνολογικά» όμως και όχι μόνο, πρόκειται μάλλον για μία ουτοπία, η οποία δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί – με εξαίρεση ίσως μία Ενωμένη Ευρώπη, χωρίς τη Γερμανία. Η τρίτη εναλλακτική δυνατότητα θα ήταν η διάλυση της Ευρωζώνης στη σημερινή της μορφή, με την επιστροφή όλων ή κάποιων κρατών στα εθνικά τους νομίσματα.

Κατά την άποψη μας, η πλέον σωστή μελλοντική επιλογή για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης θα ήταν η σταδιακή επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς – όπου όλα τα κράτη ήταν συνδεδεμένα με το ECU, με μία επιτρεπόμενη απόκλιση της τάξης του (+-) 15%. Παράλληλα, η διευκόλυνση των υπερχρεωμένων χωρών για τα προηγούμενα δάνεια τους (χαμηλά επιτόκια, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, επενδυτική βοήθεια «τύπου Marshall Plan» κλπ.), η οποία θα ομαλοποιούσε τις διαστρεβλώσεις που επέφερε στις οικονομίες τους η εισαγωγή του Ευρώ – με αποτέλεσμα τη ριζική επίλυση της ευρωπαϊκής κρίσης.

Στην περίπτωση αυτή, οι ελλειμματικές οικονομίες θα μπορούσαν στη συνέχεια να υποτιμούν ελεγχόμενα τα εθνικά τους νομίσματα, οπότε θα επέστρεφε η ομαλότητα τόσο στην ανταγωνιστικότητα και στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών, όσο και στους προϋπολογισμούς τους, χωρίς επικίνδυνες εσωτερικές υποτιμήσεις ή/και καταστροφικές μονομερείς αποχωρήσεις. Ταυτόχρονα, θα επανερχόταν η Γερμανία στην τάξη, χωρίς να απειλεί την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, με τις αρρωστημένες ηγεμονικές της βλέψεις – ενώ θα εκδιωκόταν «άπαξ και δια παντός» οι Σύνδικοι του διαβόλου από την Ευρώπη.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Κλείνοντας οφείλουμε ίσως να προσθέσουμε ότι, το πρώτο «μνημόνιο» (2010) που υπεγράφη από την Ελλάδα, με εξαίρεση βέβαια τη συμμετοχή του ΔΝΤ, το τοκογλυφικό επιτόκιο και τον περιορισμένο χρόνο αποπληρωμής, δεν ήταν απόλυτα καταστροφικό – ενώ μία ικανή, επαρκής και σοβαρή κυβέρνηση, μη ενδοτική, θα μπορούσε τότε να οδηγήσει τη χώρα σχετικά εύκολα στην έξοδο από την κρίση.

Το δεύτερο όμως «μνημόνιο», το οποίο ψηφίσθηκε δυστυχώς από τη Βουλή το Φεβρουάριο του 2012, είναι εξαιρετικά εγκληματικό, αφού:

(α) η Ελλάδα υπέγραψε μόνη της την επίσημη χρεοκοπία της, αποδεχόμενη τη διαγραφή χρέους και «πυροβολώντας τα πόδια της» (άρθρο μας),

(β) επέτρεψε το αποικιοκρατικό αγγλικό δίκαιο στις ανταλλαγές ομολόγων με τους ιδιώτες πιστωτές, παρά τις προηγούμενες συνεχείς αρνήσεις και αντίθετες διαβεβαιώσεις του διορισμένου πρωθυπουργού της,

(γ) παραιτήθηκε από την ασυλία κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου της, από την Εθνική της κυριαρχία δηλαδή (μοναδική περίπτωση παγκοσμίως),

(δ) υποτάχθηκε πλήρως στους δανειστές της και τόσα πολλά άλλα, τα οποία δεν θα αποδεχόταν καμία μη ενδοτική κυβέρνηση στον πλανήτη - ακόμη και η πιο δειλή.

Φυσικά καμία διεθνής συνθήκη δεν υποχρεώνει τους Έλληνες να σεβαστούν τα υπογεγραμμένα – αφού η χώρα τους ευρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οι βουλευτές της ψήφισαν κάτω από συνθήκες εκβιασμών, άγνοιας και τρομοκρατίας, ενώ έχει καταπατηθεί εμφανώς το Σύνταγμα της. Αντίθετα, οι Έλληνες έχουν καθήκον να προστατέψουν την πατρίδα τους – επομένως, να αντιδράσουν εξεγειρόμενοι συλλογικά, πριν ακόμη οδηγηθούν λεηλατημένοι, εξαθλιωμένοι και εντελώς κατεστραμμένοι στην απόλυτη χρεοκοπία, στη δικτατορία και στην υποδούλωση.

ΥΓ: Ενώ όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα έχουν μονοπωλήσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον (ενδεχομένως σκόπιμα, έτσι ώστε να καλυφθούν τα προβλήματα της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και, κυρίως, του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, της Μ. Βρετανίας και των Η.Π.Α.), η ΕΚΤ, καθώς επίσης πολλές άλλες κεντρικές τράπεζες έχουν ανοίξει «στο φουλ» τους κρουνούς των χρημάτων, με στόχο να βοηθήσουν τράπεζες και επιχειρήσεις να ξεφύγουν από την κρίση (μόνο η ΕΚΤ προσέφερε 500 δις € το Δεκέμβρη και 530 δις € επί πλέον την Τετάρτη, με επιτόκια της τάξης του 1% - παράλληλα με τις κεντρικές τράπεζες της Ιαπωνίας, της Μ. Βρετανίας και των Η.Π.Α.).
Εύλογα λοιπόν κυριαρχεί ο φόβος ότι, η πλημμύρα της ρευστότητας, του φρεσκοτυπωμένου χρήματος δηλαδή, θα προκαλέσει τεράστιες ζημίες στην παγκόσμια Οικονομία – όμοιες με αυτές ενός καταστροφικού τσουνάμι. Ήδη φαίνονται καθαρά τα πρώτα σημάδια του κινδύνου, εάν διαπιστώσει κανείς την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, των μετάλλων, των πρώτων υλών, των μετοχών, καθώς επίσης των νομισματικών ισοτιμιών σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες - στις οποίες κινδυνεύουν πλέον πολύ σοβαρά οι εξαγωγικές επιχειρήσεις.

Ολοκληρώνοντας, το φθηνό «διαδικτυακό χρήμα» των κεντρικών τραπεζών έχει οδηγηθεί με γοργό ρυθμό σε κερδοφόρες τοποθετήσεις ανά τον πλανήτη, γεμίζοντας με αέρα τεράστιες χρηματοπιστωτικές φούσκες, το σπάσιμο των οποίων θα ήταν η αφετηρία της επόμενης κρίσης – πιθανότατα πολύ πιο μεγάλης και εξαιρετικά καταστροφικής.

“Μία απίστευτη μονεταριστική αναρχία ευρίσκεται σε κατάσταση αμόκ”, όπως αναφέρουν έντρομοι οι ειδικοί, συνεχίζοντας “Εάν, ή καλύτερα όταν ο κύκλος αυτός ολοκληρωθεί, τότε θα είναι οι κεντρικές τράπεζες μέρος του προβλήματος, κινδυνεύοντας να χρεοκοπήσουν οι ίδιες, επειδή δεν θα μπορούν πλέον να εμφανίζονται πειστικά σαν τον ύστατο σωτήρα του συστήματος. Το «πλαστικό κάλυμμα» μεταξύ της πραγματικής οικονομίας και των αγορών, οι οποίες κινούνται από την υπερβάλλουσα ρευστότητα είναι πλέον τόσο λεπτό, ώστε θα μπορούσε να σπάσει ανά πάσα στιγμή”.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
Αθήνα, 03. Μαρτίου 2012
viliardos@kbanalysis.com
One Editions Twitter You Tube

Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία, τα οποία διατίθενται on-line από το e-shop της ONEeditions

Press to Continue.......

Ιστορία και γονίδια

«Όλον αυτόν τον καιρό η χώρα μας έχει παγιδευτεί σε έναν τερατώδη μηχανισμό, ο οποίος κατασπαράζει τις σάρκες της, καταβροχθίζει τις καλύτερες ελπίδες και τα οράματα των Πολιτών της, παράγει απελπισία και αυξάνει επικίνδυνα την οργή. Η πατρίδα μας πρέπει να βγει από αυτή την παγίδα αμέσως – στη συνέχεια, πρέπει να προτάξει και να εφαρμόσει ένα εθνικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της παραγωγής, με δικά της μέσα, με αξιοπρέπεια, με διαφάνεια και με κοινωνική Δικαιοσύνη» (πηγή: BON). Οι Γερμανοί έχουν ξεκινήσει τον 3ο πόλεμο για την κατάκτηση της Ευρώπης, την οποία θεωρούν ότι «έχουν του χεριού τους». Όπως και στο παρελθόν, ρισκάρουν με την ελπίδα ότι, το εγχείρημά τους αυτό δεν θα μετατραπεί σε παγκόσμιο πόλεμο, με πολλά μέτωπα – από τον οποίο θα ξαναβγούν αυτοί ηττημένοι και η Ευρώπη κατεστραμμένη.

Η Γερμανία πρέπει να εξασφαλίσει σταθερές αγορές στις χώρες της περιφέρειας, όπως στην Ελλάδα, για να συνεχίσει να πουλάει τα προϊόντα της και να εμφανίζει εξαγωγικά πλεονάσματα.

Δυστυχώς όμως για την ίδια οι εξαγωγές της, ειδικά προς τις χώρες του Νότου, υποχωρούν στα επίπεδα προ τριών ετών – όπου ξέσπασε η κρίση χρέους στην Ευρώπη. Στο πρώτο εξάμηνο του 2012 οι εξαγωγές της Γερμανίας προς την Πορτογαλία (η οποία είναι σαφώς εκτός των στόχων του δικού της μνημονίου, παρά την αντίθετη προπαγάνδα), μειώθηκαν κατά 14,3% – στην Ισπανία και στην Ελλάδα κατά 9%, ενώ στην Ιταλία κατά 8,2%.

Στα πλαίσια τώρα του 3ου πολέμου, οικονομικού αυτή τη φορά, για την κατάκτηση της Ευρώπης η Siemens: καθαρό παράδειγμα αποικιοκρατικής οικονομικής επιβολής, μέσω της τεχνολογικής εξάρτησης. Όχι μόνον οι νέοι σταθμοί του Μετρό, ούτε τα φανάρια δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς την πλατφόρμα της Siemens στην Ελλάδα.

Φυσικά οι πολιτικοί της πατρίδας μας την αθώωσαν ουσιαστικά, σε σχέση με τα τεράστια σκάνδαλα του παρελθόντος. Πως θα μπορούσαν άλλωστε να μην το κάνουν, αναρωτιέται κανείς, όταν η απίστευτα διεφθαρμένη αυτή πολυεθνική έχει χρηματίσει κόμματα, βουλευτές, υπουργούς και κυβερνήτες, διατηρώντας στο αρχείο της όλες τις αποδείξεις;

Εκτός αυτού, πως θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν το μέλλον της χώρας τους, όταν η Γερμανία έχει στην κατοχή της στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να βυθίσουν το μεγαλύτερο μέρος του (διεφθαρμένου μόνο) πολιτικού συστήματος στο χάος;

Και να ήταν μόνο αυτή! Μήπως δεν είναι επίσης γερμανική η Hochtief, η οποία μάλλον ευθύνεται για το χαρακτηρισμό του αερολιμένα των Αθηνών ως το ακριβότερο αεροδρόμιο της Ευρώπης - με αποτέλεσμα να το αποφεύγουν οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες εις βάρος του τουρισμού και των λοιπών επιχειρήσεων μας;

Υπάρχουν άπειρα άλλα παραδείγματα. Δυστυχώς τότε μόνο, όταν η πρωσική Γερμανία συμπληρώσει την οικονομική κατοχή της χώρας μας (δικαιώματα στον ήλιο, στη θάλασσα, στα πετρέλαια, στις επικοινωνίες, στις μεταφορές, στα τυχερά παιχνίδια και όπου αλλού κρίνεται σκόπιμο), έχοντας διασφαλίσει σημαντικά «πατήματα» στις άλλες προβληματικές χώρες, καθώς επίσης εκχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας, θα συμφωνήσει να «μαλακώσει» το Ευρώ – εκτός απροόπτου, σε καμία περίπτωση προηγουμένως.

Προς το παρόν η Γερμανία ακολουθεί (με την πολυετή συνεργασία του πολιτικού μας συστήματος), την διαδικασία της υποβάθμισης της οικονομίας και του ηθικού μας – για να ανταλλάξει τα παράνομα χρέη που έχει δημιουργήσει η Ελλάδα με τον πλούτο που διαθέτει, όσο πιο φθηνά γίνεται.

Ειδικά όσον αφορά την υποβάθμιση του ηθικού μας, η προπαγάνδα εκ μέρους της Γερμανίας, στην οποία δυστυχώς συμμετέχουν και δικοί μας Πολίτες, δεν έχει όρια. Ο καθημερινός εξευτελισμός μας από τα γερμανικά ΜΜΕ (πρόσφατο ντοκιμαντέρ εδώ, στο οποίο Έλληνας εφοπλιστής χαρακτηρίζει μαφία το ελληνικό δημόσιο, αναφέροντας χαρακτηριστικά «ποιός θα πλήρωνε φόρους στον Al Capone;«, εννοώντας προφανώς την κυβέρνηση), οι συνεχείς συζητήσεις για έξοδο της χώρας μας από το Ευρώ, οι προσβολές και τόσα άλλα, θυμίζουν στην κυριολεξία τον Goebbels – μία μεγάλη ντροπή για την Ευρώπη και τη δημοκρατική Δύση.

Στρεβλή εικόνα

Το συνολικό έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ελλάδας, της Ισπανίας και των Η.Π.Α. φαίνεται πως θα είναι της τάξης του 9% (8-10%) για το 2012 – περίπου το ίδιο δηλαδή.

Σε απόλυτα μεγέθη όμως αυτό το «περίπου ίδιο» έλλειμμα μεταφράζεται σε περίπου 22,5 δις $, σε 135 δις $ και σε 1,35 τρις $ κατά σειρά, για τις παραπάνω χώρες – εκ των οποίων στην Ισπανία θα απαιτηθεί ακόμη ένα ποσόν της τάξης των 300 δις € για τη διάσωση των τραπεζών της (η μη διάσωση των οποίων θα ήταν θανατηφόρα για τις τράπεζες της Γαλλίας – κάπως λιγότερο για τις Γερμανικές).

Αυτό σημαίνει με τη σειρά του ανάγκες ανάλογης χρηματοδότησης από τις αγορές – επί πλέον των αναγκών χρηματοδότησης των ληξιπρόθεσμων ομολόγων δημοσίου.

Με κριτήριο τα παραπάνω, καθώς επίσης το τεράστιο τραπεζικό πρόβλημα της ΕΕ (οι Ισολογισμοί των ευρωπαϊκών τραπεζών είναι της τάξης των 30 τρις $, έναντι περίπου 17 τρις $ των τραπεζών των Η.Π.Α.), ποιος μπορεί να πιστέψει ότι, η Ελλάδα είναι η χώρα που απειλεί την Ευρωζώνη και τον πλανήτη;

Ποιος δεν βλέπει ολοκάθαρα πως απλά χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο, για τη κάλυψη των προβλημάτων της Δύσης και για την επιβολή της δικτατορίας της ελίτ;

Τέλος, ποιος μπορεί να πεισθεί ότι το μέλλον της Ελλάδας εξαρτάται από την έκθεση της Τρόικας, η οποία δεν πρόκειται να εγκρίνει καμία δόση, εάν δεν εξασφαλιστεί η λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας των Ελλήνων από τους εντολοδόχους της;

Περί εθνικής ανεξαρτησίας

Υπάρχει ένα θέμα που είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητό από τους περισσότερους Ευρωπαίους Πολίτες – όχι μόνο από τους Έλληνες: Γιατί οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης (οι πρωθυπουργοί επίσης) επισκέπτονται το Βερολίνο, σαν να ήταν η Ουάσιγκτον της ΕΕ;

Γιατί δηλώνουν «υποτέλεια» στο Γερμανό ομόλογο τους και γιατί αναζητούν δουλικά τη συμφωνία του, για τα μέτρα λιτότητας, κατάρρευσης και λεηλασίας των οικονομιών των χωρών τους; Γιατί δεν επισκέπτονται για τον ίδιο λόγο την Ολλανδία, τη Γαλλία ή οποιαδήποτε άλλη «χώρα-εταίρο» τους;

Εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζουμε, η «πρωτεύουσα» της Ευρώπης είναι οι Βρυξέλες, ενώ ο αρμόδιος για τους προϋπολογισμούς των χωρών-μελών της Ευρωζώνης δεν είναι ο Γερμανός υπουργός οικονομικών. Γιατί λοιπόν και με ποιό δικαίωμα αυτή η σιωπηλή μεταβίβαση και αυθαίρετη μονοπώληση της εξουσίας;

Οι πρωθυπουργοί των χωρών της Ευρωζώνης δεν είναι «ύπατοι αρμοστές» της καγκελαρίας του Βερολίνου, διορισμένοι στα προτεκτοράτα του Νότου – εάν φυσικά έχουμε τη σωστή ενημέρωση.

Επομένως, για ποιό λόγο και με ποιό σκοπό συμπεριφέρονται σαν να ήταν ύπατοι αρμοστές της Γερμανίας, χωρίς καν να ενημερώσουν τους πολίτες των χωρών τους προεκλογικά; Είναι αλήθεια τόσο ανόητοι οι Ευρωπαίοι Πολίτες, για να μην καταλαβαίνουν τι συμβαίνει ερήμην τους ή έχουν γίνει απλά δειλοί από την καλοπέραση;

Τέλος, πως είναι δυνατόν η πρώτη προτεραιότητα του υπουργού οικονομικών της Ελλάδας, μετά την επιστροφή του από το Βερολίνο, να είναι η σύσκεψη με τον πρωθυπουργό, με θέμα τις αποκρατικοποιήσεις-εξπρές; Μας θεωρούν τυφλούς ή/και ανόητους όλους εμάς τους Έλληνες Πολίτες;

Οι μέθοδοι των εισβολέων

> “Η επιτυχία της επέκτασης των πολυεθνικών με τη βοήθεια των κρίσεων χρέους στη Ν. Αμερική, στην Ασία, στην Τουρκία και αλλού, έχει αποφέρει στις ίδιες τόσο εντυπωσιακά κέρδη, ώστε να διψούν για συνεχώς νέες κατακτήσεις. Στα σχέδια τους πια δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι αναπτυσσόμενες οικονομίες, αλλά και οι πλούσιες χώρες της Δύσης – όπου τα κράτη ελέγχουν ακόμη πιο προσοδοφόρα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν επικερδώς οι ιδιωτικές εταιρείες: τηλεφωνικές επικοινωνίες, λιμάνια, μεταφορές, αεροδρόμια, εταιρείες ηλεκτρισμού, εταιρείες ύδρευσης κλπ”. Με κριτήριο την τραυματική εμπειρία της Τουρκίας, την οποία προσπαθήσαμε να αποδώσουμε περιληπτικά όσο καλύτερα γινόταν, συμπεραίνεται χωρίς καμία αμφιβολία ότι, η προσέγγιση του μονοπωλιακού καπιταλισμού στην επίλυση των προβλημάτων χρέους, συνίσταται στη «μετακύλιση» ολόκληρου του κοινωνικού κόστους στα ασθενή εισοδηματικά στρώματα – επειδή αυτά αποτελούν την συντριπτική, αλλά και αδύναμη πλειοψηφία.
Επίσης συμπεραίνεται πως η σχέση μίας χώρας με το ΔΝΤ δεν είναι σε καμία περίπτωση χρονικά περιορισμένη – ενώ δεν λύνει κανένα από τα πραγματικά προβλήματα της Οικονομίας της. Τέλος ότι, η αλλαγή της εκάστοτε κυβέρνησης, του «τρέχοντος» κόμματος εξουσίας καλύτερα, δεν σημαίνει ουσιαστικά τίποτα για τους συνδίκους του διαβόλου – αντίθετα, έχει μάλλον προϋπολογισθεί, με την υφιστάμενη κυβέρνηση να θεωρείται «νομοτελειακά αναλώσιμη».
Στο παράδειγμα της Τουρκίας, η νέα κυβέρνηση και όχι η παλαιά, ήταν αυτή που αφενός μεν «διεύρυνε» την εξαθλίωση των Πολιτών της, αφετέρου ξεπούλησε σχεδόν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας - παραμένοντας σταθερά «υποτελής» του Καρτέλ και των τοκογλύφων, χωρίς παραδόξως να διακινδυνεύει την εκλογική της δύναμη. Φυσικά το ξεπούλημα έγινε «έντεχνα», αφού ακολούθησε 2-3 έτη μετά την εκλογική της νίκη και τη σταθεροποίηση της στην εξουσία.
http://www.inprecor.gr/index.php/archives/222905
Press to Continue.......

Tuesday, 4 September 2012

Θάνατος από δάγκειο πυρετό!

Ενας 84χρονος από το Αγρίνιο έχασε τη ζωή του από δάγκειο πυρετό. Η νόσος μεταδίδεται μέσω μίας μορφής κουνουπιού, η οποία δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. Η τελευταία επιδημία είχε εκδηλωθεί το 1927-1928 και από τότε έχει εκριζωθεί από τη χώρα μας. Οι επιστήμονες, ωστόσο, εκτιμούν ότι ο ιός ενδέχεται να μεταδίδεται και από το κουνούπι-τίγρης. Ενας 84χρονος από το Αγρίνιο έχασε τη ζωή του από δάγκειο πυρετό. Η νόσος μεταδίδεται μέσω μίας μορφής κουνουπιού, η οποία δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. Η τελευταία επιδημία είχε εκδηλωθεί το 1927-1928 και από τότε έχει εκριζωθεί από τη χώρα μας. Οι επιστήμονες, ωστόσο, εκτιμούν ότι ο ιός ενδέχεται να μεταδίδεται και από το κουνούπι-τίγρης. Από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) ανακοινώθηκε χθες ότι ο άνδρας άφησε την τελευταία του πνοή την περασμένη Πέμπτη σε νοσοκομείο της Πάτρας, όπου νοσηλευόταν με σύνδρομο αιμορραγικού πυρετού και σηπτικού σοκ. Σε αυτόν τον ασθενή υπήρξαν εργαστηριακές ενδείξεις πρόσφατης λοίμωξης από τον ιό του δάγκειου πυρετού. Η νόσος εκδηλώνεται ως μία συνήθης ίωση με πυρετό, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, ναυτία, εμετούς και εξάνθημα, ενώ σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορούν να υπάρξουν θρομβοπενία και αιμορραγίες. Ο δάγκειος πυρετός είναι στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αυτοπεριοριζόμενη νόσος με θνητότητα συνήθως μικρότερη του 1%. Ομάδες υψηλού κινδύνου αποτελούν τα ηλικιωμένα άτομα, οι έγκυες γυναίκες και άτομα με συνοδά χρόνια νοσήματα. Τα κουνούπια Μεταδίδεται με κουνούπια του είδους Aedes και ιδιαιτέρως το κουνούπι Aedes agypti, το οποίο δεν έχει βρεθεί σε επανειλημμένες μελέτες που έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας. Οι επιδημιολόγοι σημειώνουν, ωστόσο, ότι μετά το 2003 έχει βρεθεί στη χώρα μας το κουνούπι-τίγρης (Aedes albopictus), που θεωρείται ως δυνητικός διαβιβαστής του ιού. Ο ιός δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί μεμονωμένα κρούσματα αυτόχθονης λοίμωξης από τον ιό (στη Γαλλία και την Κροατία). Εισαγόμενα κρούσματα από περιοχές στις οποίες ενδημεί ο ιός (Νοτιοανατολική Ασία, Αφρική και Λατινική Αμερική) αναφέρονται από πολλές χώρες. Η πιθανή είσοδος του ιού στη χώρα μας μπορεί να προέλθει είτε με ταξιδιώτες (και μετανάστες) που νοσούν και είναι σε φάση ιαιμίας, που είναι και το πιθανότερο, ή με είσοδο μολυσμένων κουνουπιών με μεταφορικά μέσα. ΔΗΜ. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ ΠΗΓΗ Θάνατος από δάγκειο πυρετό!
Press to Continue.......