Monday, 4 June 2012

O Γύρος της Ελλάδας σε 80 χρόνια

Τα τελευταία 80 χρόνια έχει αλλάξει σημαντικά ο νοσολογικός χάρτης της Ελλάδας με τις χρόνιες παθήσεις (κακοήθη νεοπλάσματα και νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος) να διαδέχονται τα λοιμώδη νοσήματα και τις εκφυλιστικές παθήσεις.
 Όμως δεν είναι οι μόνη αλλαγή.
 Την πάλε ποτέ φτώχεια και ανέχεια της πλειονότητας του ελληνικού πληθυσμού, έχει διαδεχτεί ο πλουτισμός των ολίγων συνοδευόμενος επιπλέον από στοιχεία διαφθοράς, απληστίας και κακοδιαχείρισης του κρατικού μηχανισμού. Όλοι βλέπουν ότι η Ελλάδα πορεύεται μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο της λιτότητας που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη αλλά αντιμετωπίζει επίσης μια νέα απειλή στην υγεία του πληθυσμού οφειλόμενη τόσο στην έρπουσα καταστροφή όσο και στην αναδυόμενη φτώχεια.

 Για να την σκιαγραφήσουμε θα πρέπει να πάμε πιο πίσω.

 Στα 1923 το ελληνικό κράτος για λόγους εμπορικών συναλλαγών είχε εισάγει το Γρηγοριανό ημερολόγιο μετατοπίζοντας την ημερομηνία από 16 Φεβρουαρίου σε 1 Μαρτίου (απώλεια 2 εβδομάδων). Παράλληλα όμως επαρατηρείτο αθρόα εισροή προσφύγων (1,5 εκατ.) στην ελληνική επικράτεια, απότοκη της Μικρασιατικής Καταστροφής, προκαλώντας μια σειρά ανακατατάξεων σε δημογραφικό και οικονομικό επίπεδο, τις οποίες κλήθηκε τότε η Ελλάδα να ενσωματώσει στο ήδη αρνητικά διαμορφωμένο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Είναι εκείνες τις μέρες που για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος είχε κληθεί να αντιμετωπίσει επιτακτικά ζητήματα στέγασης, δημόσιας υγείας και επαγγελματικής αποκατάστασης.

 Και τα κατάφερε.

 Σημαντικά επιτεύγματα της ιατρικής επιστήμης άρχιζαν στη συνέχεια να εφαρμόζονται, νέα προωθημένα μέτρα δημόσιας υγείας άρχισαν να παίρνονται και σε συνδυασμό με την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας από το 1930 μέχρι το 1970 το προσδόκιμο επιβίωσης της Ελλάδας συνεχώς αυξανόταν γεγονός που σήμανε το πέρασμα της Ελλάδας στην λίστα των ανεπτυγμένων χωρών.

 Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις δεν έμειναν εκεί, συνεχίστηκαν. Την περίοδο 1981-2012 η Ελλάδα ως μέλος πλέον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρχισε να προωθεί εις βάθος αλλαγές της ελληνικής κοινωνίας ή τουλάχιστον να προσπαθεί. Ανάμεσα στις σημαντικές μεταρρυθμίσεις, κατά την αρχή της δεκαετίας του 1980, προωθήθηκε στη χώρα η σημαντικότερη μεταπολεμικά ίσως μεταρρύθμιση στην υγεία. Αυτή είχε σαν στόχο τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) (Νόμος 1397/1983), την λειτουργική δηλαδή ενοποίηση των υποδομών περίθαλψης της χώρας.

 Μέχρι και σήμερα όμως, το όραμα για ένα Εθνικό, καθολικής πρόσβασης και αποδοτικό Σύστημα Υγείας δεν έχει επιτευχθεί, ενώ ο αρχικός σκοπός και οι επιμέρους στόχοι του ΕΣΥ μπολιάζονται με ανεπίσημες μετατροπές και παρεμβάσεις που εξυπηρετούν συμφέροντα διαφόρων ομάδων και ο θεσμός της ΠΦΥ να βρίσκεται σε πλήρη απαξίωση.

 Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης έχουν αντίκτυπο στον Έλληνα πολίτη, ο οποίος δεν μπορεί να απολαμβάνει το κοινωνικό αγαθό της υγείας έτσι όπως αυτό οριοθετείται από το Σύνταγμα (άρθρο 21, §3), αν η Πολιτεία δεν κάνει σημαντικά βήματα ώστε ο θεσμός της ΠΦΥ να αποκτήσει τη δέουσα δομή σύμφωνα με τις επιταγές του Συνταγματικού νομοθέτη. Σταδιακά διαμορφώθηκε μια ανεξέλεγκτη προβληματική κατάσταση με θύματα τα όνειρα και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων που με μυθικό Χρονοδιάγραμμα εξελίσσεται.

 Από την εποχή του «δαγκειόπληκτου» πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου (1929) μέχρι σήμερα την εποχή των «μνημονιόπληκτων», η Ελλάδα δοκιμάστηκε σε πολλά επίπεδα. Πιο οδυνηρό όμως είναι ο δρόμος προς την εξαφάνιση των επιπτώσεων της απειλητικής λιτότητας που στην πλάτη των πολιτών παρατηρείται ύπουλη αύξηση της πληθυσμιακής τρωτότητας.

 Θα μπορούσε να πει κανείς πως η λεγόμενη σωτηρία του Έθνους θα επέλθει σε βάθος χρόνου. Σημείο εκκίνησης ή αφετηρίας είναι η δημιουργία μιας διαφορετικής πολιτικής κουλτούρας και η αλλαγή της οργανωτικής δομής σε ένα πλαίσιο ηθικής, με διαφανείς θεσμούς και αξιόπιστα και ικανά θεσμικά όργανα.

 Σε αυτό το νέο πλαίσιο η Δημόσια Υγεία πρέπει να θεωρείται ως άξονας ύψιστης στρατηγικής σημασίας και εργαλείο που διαφυλάσσει την ανθρώπινη ασφάλεια και αξιοπρέπεια εξασφαλίζοντας ένα υγιές κοινωνικό περιβάλλον απαλλαγμένο από το φόβο της ανέχειας και της φτώχειας. Ο απώτερος σκοπός της δημόσιας υγείας είναι να εξασφαλίσει ένα ασφαλές, υγειεινο και σύγχρονο κράτος στο οποίο τα συμφέροντα, επιδιώξεις και ο Ελληνικός τρόπος ζωής, να μπορούν να επιβιώνουν στα πλαίσια της Ευρώπης.

 Εάν αποτύχει, οι τωρινές αναταραχές σύντομα όχι μόνο θα πολλαπλασιαστούν αλλά και θα εξαπλωθούν.

1 comment:

idol lash said...

within the stone result in a variety of other colors, such as blue, pale green, red, yellow and pink.