Friday, 9 March 2012

Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ να ολοκληρωθεί στο αμυντικό επίπεδο

Kαθηγητής Ιωάννης Μάζης
Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ οφείλει να ολοκληρωθεί στο ενεργειακό και αμυντικό επίπεδο, επισημαίνει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας&Γεωπολιτικής, Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Θ. Μάζης. Ο ακαδημαïκός προτρέπει την Κυπριακή Δημοκρατία, κινουμένη με διπλωματική ευφυΐα, να εκχωρήσει προς εκμετάλλευση τα νοτιοδυτικά βυθοτεμάχια της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στη Ρωσία και τη Γαλλία, ώστε να ισχυροποιήσει τη θέση της, διασφαλίζοντας ισχυρούς συμμάχους έναντι των τουρκικών «ονειρώξεων».

Η Κύπρος απέκτησε και οδεύει στην αξιοποίηση της δικής της ΑΟΖ.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε την τύχη να έχει, πρώτον έναν Ρολάνδη υπουργό Εξωτερικών με τόλμη και πατριωτισμό στην Κυβέρνηση Κληρίδη που έδωσε βάρος στην υπόθεση των κυπριακών υδρογονανθράκων. Δεύτερον ένα Τάσσο Παπαδόπουλο που είχε το θάρρος και τον πατριωτισμό να κηρύξει την ΑΟΖ της Κύπρου χαράσσοντας τα σχετικά βυθοτεμάχια, την ευφυΐα να συνεργαστεί με το Ισραήλ και με το αμερικανο-ισραηλινό επιχειρηματικό consortium Νoble-Delek και τρίτο την παρούσα Κυβέρνηση του κ. Χριστόφια, η οποία αξιοποίησε με σωφροσύνη τις ενέργειες της πολιτικής των προηγουμένων και τις ισχυροποίησε με τις αντίστοιχες νομικές κινήσεις. Στον τομέα αυτό, ειδικά, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ενήργησε με απόλυτο ορθολογισμό και οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε. Μπορούμε να διαφωνούμε αλλού, αλλά η ιστορία γράφεται μόνο με αντικειμενικότητα.

Η Ελλάδα θα τα καταφέρει;
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν διαθέτει η Ελλάδα ανάλογες κυβερνήσεις αλλά και ανάλογες πολιτικές προσωπικότητες. Εάν η απάντηση είναι «ναι» τότε η Ελλάδα θα κηρύξει εντός του έτους την ΑΟΖ της και θα συνεργασθεί με ανάλογους επιχειρηματικούς εταίρους ή και τους ίδιους με αυτούς της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εάν η απάντηση είναι «όχι» τότε... «ουαί τοις ηττημένοις».

Υπάρχει μεγάλη μεταβλητότητα στις διεθνείς συμμαχίες. Αυτό παρατηρούμε και στις σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ και Ελλάδας - Ισραήλ.
Συνεχίζω να λέω εδώ και είκοσι περίπου χρόνια, ότι ο άξονας Ελλάδας-ΚύπρουΙσραήλ οφείλει να ολοκληρωθεί στο ενεργειακό και αμυντικό επίπεδο, όπως και στο επίπεδο παροχής σταθερότητας και ασφαλείας στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου. Η ευρωπαϊκή και νατοϊκή συνάμα διάσταση της Ελλάδας, η ευρωπαϊκή διάσταση της Κύπρου και η διεθνούς επιρροής διάσταση του Ισραήλ, αποτελούν τις καλύτερες εγγυήσεις ασφάλειας και αξιοπιστίας σε μια περιοχή που συγκλονίζεται από την αστάθεια της εκραγείσης «Αραβικής Άνοιξης», η οποία μετεξελίσσεται σε «ισλαμικό φθινόπωρο» και φοβούμαι ότι βαίνει ολοταχώς για ένα «ισλαμιστικό χειμώνα». Παρατηρούντες τις τουρκικές διεκδικήσεις σε επίπεδο ΑΟΖ, όπως αυτές έχουν χαρτογραφηθεί από την Άγκυρα, αντιλαμβανόμαστε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινουμένη με διπλωματική ευφυΐα οφείλει να εκχωρήσει προς εκμετάλλευση τα νοτιοδυτικά βυθοτεμάχια της δικής της, επισήμου, ΑΟΖ (εις την έκταση όπου αυτά συμπίπτουν με τις τουρκικές διεκδικήσεις), εις τη Ρωσία και τη Γαλλία ώστε να ισχυροποιήσει τη θέση της, διασφαλίζοντας ισχυρούς συμμάχους έναντι των τουρκικών «ονειρώξεων».

Η Ρωσία …δεν είναι δύναμη η οποία μπορεί να περιφρονηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, ιδιαιτέρως με τις εξελίξεις στη Συρία και τα ρωσικά συμφέροντα ελλιμενισμού του ρωσικού πολεμικού ναυτικού στην Ταρτούς. Η Ρωσία δεν θα επιτρέψει την εξαφάνιση του Μπάαθ από το πολιτικό σκηνικό της νέας Συρίας και αυτό δεν είναι κάτι που το Ισραήλ αντιλαμβάνεται με αρνητικό τρόπο. Ένα πλουραλιστικό πολιτικό σκηνικό στη Συρία, ως μετριασμός της ισχύος των ανερχόμενων αδελφών μουσουλμάνων δεν είναι αρνητικό ούτε για την ισορροπία στην περιοχή. Ας μη λησμονούμε ότι η Τουρκία δεν έχει πλέον τις καλές σχέσεις που είχε με το μπααθικό καθεστώς της Δαμασκού και οι μυστικές υπηρεσίες της Αγκύρας αναμιγνύονται θρασύτατα στο παίγνιο εσωτερικής ανατροπής του προέδρου Άσαντ και αποσταθεροποιήσεως του καθεστώτος του.

Εάν λειτουργήσει ο άξονας μεταφοράς υδρογονανθράκων Ισραήλ - Κύπρου - Κρήτης - Ιονίου - Ευρώπης, ακυρώνεται κάθε φιλοδοξία της Τουρκίας;
Η Κύπρος οφείλει να τηρήσει τις ισορροπίες και να διατηρήσει καλές σχέσεις με την κοσμική πολιτική αυτή πτέρυγα του συριακού πολιτικού φάσματος, διότι η πλευρά αυτή θα αποτελέσει σύμμετρο αντίβαρο έναντι μιας μονολιθικής σαριατικής ισλαμιστικής διακυβέρνησης της Συρίας από τους αδελφούς Μουσουλμάνους. Το Μπάαθ στη νέα Συρία, θα αποτελέσει ικανό συζητητή με τη Δύση. Συνεπής στήριξη από ρωσικής πλευράς θα συνεχίσει να παρέχεται προς το κόμμα αυτό ως εχέγγυο για τη διασφάλιση των ρωσικών συμφερόντων στη Λεκάνη της Λεβαντίνης. Πρέπει ακόμη να υπομνήσουμε ότι η πραγματικότητα απέδειξε ότι η Ουάσινγκτον ζήτησε από την Τεχεράνη να μην πλήξει τις αμερικανικές δυνάμεις κατά την αποχώρησή τους από τα ιρακινά εδάφη με αντάλλαγμα να «παραχωρηθούν» κάποιες επιρροές σε αυτή -ατύπως- εις τους σιιτικούς πληθυσμούς του νοτίου Ιράκ όπου ηγείται ο Αγιατολάχ Σιστάνι, Ιρανός υπήκοος και δραστηριοποιείται ο «Στρατός του Μάχντι» (Jaish alΜahdi), δηλαδή η ισχυρή ένοπλη σιιτική πολιτοφυλακή. Με δεδομένο ότι το 62% του ιρακινού πληθυσμού είναι σιίτες, αντιλαμβανόμαστε ότι οι ιρανικές επιρροές στο νέο Ιράκ θα είναι σημαντικές έως απόλυτες, πλην του ήδη συγκροτηθέντος ιρακινού Κουρδιστάν. Διαδοχικά, αυτό σημαίνει ότι, πρώτον, αφενός μεν οι τουρκικές βλέψεις για προβολή ισχύος στα ιρακινά εδάφη περιορίζονται σημαντικά και δεύτερον, αντιθέτως το καθεστώς Άσαντ αντλεί ισχύ λόγω της στενής σχέσης του με την Τεχεράνη. Η Άγκυρα και πάλι είναι σε δίλημμα, εφόσον συνεχίζει να ψυχραίνει τις σχέσεις της με τη Δαμασκό, λόγω της φοβίας της για τη συνένωση των Σύρων Κούρδων στα νοτιοανατολικά σύνορά της με τη Συρία με το Ιρακινό Κουρδιστάν, το οποίο έχει κοινά σύνορα με τον συρο-κουρδικό εδαφο-πληθυσμιακό θύλακο.

Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πληρώσουν πολύ ακριβά τη γεωστρατηγική τους θέση;
Σύμφωνα με τα ανωτέρω λεχθέντα, είναι δυνατόν «να πληρωθούν πολύ καλά» για τη γεωστρατηγική τους θέση. Αρκεί να υπάρχουν πρόσωπα και σχεδιασμοί αντάξια των περιστάσεων. Υπάρχουν;

Παρόλο που μοιάζει η πολιτική και οι ιδεολογίες να χάνουν έδαφος μπρος στα οικονομικά συμφέροντα, η Ελλάδα και η Κύπρος τι επιχειρηματολογία πρέπει να αναπτύξουν για να ενισχύσουν τη θέση τους;
Χρειάζεται οικονομική και γεωστρατηγική επιχειρηματολογία και αντίστοιχη πράξη. Και βαθύτατη αντίληψη ότι η γεωγραφία απαιτεί σταθερό και συμπαγή ελλαδο-κυπριακό άξονα, δηλαδή συνειδητό άξονα του ελληνισμού της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ώστε ο τρίτος σύμμαχος στην περιοχή, το Ισραήλ, να είναι σε θέση να επιβιώσει, να ευημερήσει με ασφάλεια και να ανταποδώσει για τούτο τις οφειλές του στη συμμαχία.

Πιστεύετε ότι μια ισχυρή τουρκική οικονομία αυξάνει την επιθετικότητά της ή το αντίστροφο;
Η Τουρκία δεν θα καταφέρει να κρατηθεί πέραν του 2012 ως «ισχυρή οικονομία», άρα το ερώτημα ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Πάντως, η Ιστορία μέχρι σήμερα έχει αποδείξει ότι ουδέποτε η ισχυρή οικονομία ενός κράτους, (π.χ. Ναζιστική Γερμανία, Βρετανική Αυτοκρατορία, Ισπανική Ναυτική Αυτοκρατορία, Αυστρο-ουγγαρία, κ.τλ.) απέτρεψε τις ιμπεριαλιστικές και ηγεμονικές του διεκδικήσεις. Τουναντίον, τις ενίσχυσε. Ιδιαίτερα όταν η οικονομική ανάπτυξη στην Τουρκία στοχεύει εξαρχής στην περιφερειακή ηγεμονία και όχι στην εσωτερική κοινωνική ευδαιμονία.

Βλέπετε ότι θα επιχειρηθεί από τη Ρωσία να αναχαιτίσει με δυναμικό τρόπο την επέκταση του μουσουλμανικού-τουρκικού τόξου;
Είναι προφανές ότι η Ρωσία θα προστατεύσει το «εγγύς εξωτερικό» της αλλά και τις υπερκαυκάσιες επαρχίες της από το ισλαμιστικό κίνημα. Άρα μια Τουρκία εμπλεκομένη σε αυτές τις δραστηριότητες λόγω της ανάγκης της να ενισχύσει το φιλομουσουλμανικό προφίλ της, αποτελεί για τη Μόσχα έναν καθαρό αντίπαλο από στρατηγική άποψη.

Παρά την αρχική ευφορία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η Τουρκία έχει καταγράψει αποτυχίες;
Μήπως άλλωστε στην Αρμενία η τουρκική πολιτική δεν απέτυχε; Στο Κουρδικό δεν απέτυχε; Στην περίπτωση του Ισραήλ δεν απέτυχε; Με την Ελλάδα δεν απέτυχε; Οι τουρκοευρωπαϊκές σχέσεις δεν ευρίσκονται σήμερα στο ναδίρ; Οι σχέσεις της Αγκύρας με την Κύπρο δεν ακολουθούν κατά πόδας αυτήν την αποτυχία; Οι τουρκοσυριακές σχέσεις έχουν φθάσει στο χειρότερο σημείο οξύνσεως που γνώρισαν ποτέ; Ακόμα και οι, πρώην, άριστες τουρκο-ιρανικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε επίπεδο καχυποψίας... Ποιες λοιπόν είναι οι επιτυχίες του δόγματος των «μηδενικών τριβών» του κ. Νταβούτογλου;

Ποιος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, πιστεύετε ότι βγαίνει περισσότερο χαμένος, σε επίπεδο γεωπολιτικής, από την παγίωση της ψύχρανσης των σχέσεών τους;
Είναι σαφές ότι το δίκτυο επηρεασμού της διεθνούς κοινής γνώμης υπέρ των τουρκικών θέσεων στην παρούσα συγκυρία έχει υποστεί σοβαρότατο πλήγμα και έχει καταρρεύσει. Η στήριξη την οποία απολάμβανε η Τουρκία από το πανίσχυρο αμερικανο-εβραϊκό λόμπι στην Ουάσινγκτον, άρα στο κέντρο του κόσμου, δεν υπάρχει πλέον. Από την άλλη πλευρά, οποιαδήποτε απειλή της υπάρξεως και ασφάλειας του κράτους του Ισραήλ αποτελεί θανάσιμο πλήγμα στην αμερικανική προβολή ισχύος στην περιοχή της Ν/Α Μεσογείου. Ιδιαιτέρως σήμερα όπου τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Δύσεως γενικότερα, είναι σημαντικότατα λόγω των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή και της τροφοδοσίας της Δύσεως από μη αραβο-μουσουλμανικούς αλλά ούτε και ρωσικούς, υδρογονάνθρακες. Το Ισραήλ αντικαθιστά την Τουρκία από πλευράς στρατηγικού βάθους με τον άξονα Κύπρου-Ελλάδος. Η Τουρκία όμως δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στα σοβαρά εξωτερικά της προβλήματα, όπως το Κουρδικό, χωρίς την παντοειδή ισραηλο-αμερικανική υποστήριξη. Συνεπώς ζημιωμένη από αυτήν την ψύχρανση σχέσεων η Τουρκία εξέρχεται (;) αποδυναμωμένη.

Τα γεγονότα μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ συνδέονται άμεσα και με το θέμα των γεωτρήσεων στην περιοχή Λεβιάθαν για εξόρυξη φυσικού αερίου από την Κύπρο και το Ισραήλ. Η Τουρκία έχει εκφράσει ξεκάθαρα τη δυσαρέσκειά της, προχωρώντας, μάλιστα, και σε απειλές. Πιστεύετε ότι θα υπάρξει «επεισόδιο» στην Κύπρο;
Μεγίστη αστειότης! Θα ήθελα πράγματι να δω ένα τέτοιο επεισόδιο! Κυρίως τα αποτελέσματά του για την Τουρκία. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της Αγκύρας σε μια ανάλογη περίπτωση.

Πιστεύετε πως οι τελευταίες εξελίξεις και η συμφωνία Λευκωσίας-Τελ Αβίβ αποτελούν την απαρχή ενός νέου ιστορικού κύκλου θεαματικών αλλαγών στην ευρύτερη περιοχή;
Οι ΗΠΑ από την άλλη πλευρά, διατηρούν μεγαλύτερο ειδικό βάρος στη ζώνη ασφαλείας αγγλοσαξονικών συμφερόντων Ισραήλ-Κύπρος-Κρήτη-Μάλτα-Γιβραλτάρ ως ηγέτιδα δύναμη του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Εκτιμώ, συνεπώς, ότι η κατάθεση αίτησης της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ένταξή της στο Σύμφωνο της «Συνεργασίας για την Ειρήνη», ή έτι χρησιμότερον, διά την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, θα της προσδώσει μεγαλύτερο κύρος και βαρύτητα ως προς την εμπιστοσύνη της αγγλοσαξονικής ειδικής σχέσης και τον ρόλο της στους μελλοντικούς χειρισμούς για τη διαχείριση των αποθεμάτων των υδρογονανθράκων της χωρίς τις πιέσεις των «πασάδων εξ Αγκύρας» και του ισλαμιστικού αυτής καθεστώτος. Ιδεοληπτικές προσεγγίσεις κατά τη συγκεκριμένη περίοδο θα κοστίσουν πολύ ακριβά σε όλα τα επίπεδα εις τον κυπριακό και ελλαδικό ελληνισμό.

Η σημερινή Ελλάδα πόσο αποδυναμωμένη είναι πολιτικά λόγω των οικονομικών προβλημάτων; Θα τα καταφέρει ή θα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης;
Η Ελλάδα σύντομα, εντός του προσεχούς έτους, και μετά από κάποιες αλλαγές σε επίπεδο πολιτικών σχηματισμών που θα προκαλέσουν οι προσεχείς εκλογές, θα αποχαιρετήσει το θνήσκον πολιτικό της σύστημα προς όφελος ενός νέου. Και από εκεί και μετά, θεωρώ πως θα βρει και πάλι το δρόμο της. Ανηφορικό μεν αλλά παραγωγικό και ορθολογικό.

Αισθάνεστε ότι την κρίσιμη στιγμή θα καταφέρει η Ελλάδα να αποφύγει τη μεγάλη κατάρρευση ή ότι είναι αναπόφευκτη;
Μετά από τις τόσες θυσίες των Ελλήνων, εάν υπάρξει κατάρρευση θα αποδειχθεί περίτρανα η αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού και των οργάνων του, ευρωπαϊκών και εγχωρίων. Θα υπάρξουν όμως δύο θετικά αποτελέσματα. Πρώτον οι Έλληνες θα ξανασταθούν στα πόδια τους μόνοι τους και με νέα σκέψη και οργάνωση και δεύτερο η παρούσα πολιτική τάξη θα εξαφανισθεί οριστικά πλέον από το προσκήνιο. Πάντως η Ελλάδα δεν θα καταρρεύσει!

Πώς βλέπετε την πορεία του Κυπριακού;
Βρίσκεται σε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες φάσεις της. Πρέπει να αξιοποιηθεί ο χρόνος της ευρωπαϊκής προεδρίας της Κύπρου, να μην γίνουν σε καμία περίπτωση αποδεκτά τα χρονοδιαγράμματα, οι διαιτησίες και οι λοιποί καταναγκασμοί και να αξιοποιηθεί τα μέγιστα ο ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ασφάλεια και την ευημερία του κράτους του Ισραήλ όπως και τα θετικά αποτελέσματα αυτής της καταστάσεως για την ειρήνη και την ασφάλεια σε ολόκληρη τη Λεκάνη της Ν/Α Μεσογείου.

Μπορεί η εξεύρεση υδρογονανθράκων να γίνει μοχλός πίεσης επίλυσης του Κυπριακού;
Όχι όμως, παρακαλώντας την τουρκική πλευρά. Απλώς πρέπει να δείξουμε στην κατεχόμενη πλευρά, τα πλεονεκτήματα της ελεύθερης πλευράς από την εκμετάλλευση αυτή του φυσικού αερίου. Κατόπιν τούτου να εξετάσουμε πόσο έτοιμη και ώριμη είναι η κατεχόμενη πλευρά να συμμετάσχει στην απολαβή αυτών των θετικών αποτελεσμάτων. Δηλαδή ποιες και πόσες πολιτικές αποδοχές, ποια και πόσα πολιτικά βήματα μπορεί να κάνει για την προσέγγισή της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μόνο υπ’ αυτές τις συνθήκες.

Για «στρατιωτική εξάπλωση του Ισραήλ» από τη συνεργασία με Κύπρο και Ελλάδα κάνουν λόγο Τούρκοι μελετητές. Αυτό τι σημαίνει;
Εγώ θα κάνω μια απλή ερώτηση. Τι έγραφαν περί «στρατιωτικής εξαπλώσεως του Ισραήλ» οι ίδιοι Τούρκοι μελετητές κατά την περίοδο του μέλιτος των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων, δηλαδή από το 1996 έως το 2000; Εντόπιζαν κάτι ανάλογο οι Τούρκοι αναλυτές με την υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας και Ιερουσαλήμ; Εάν τότε δεν εντόπιζαν κάτι μεμπτό, ας σιωπήσουν τώρα.

Κρίσιμη η πρόβλεψή σας για την Κύπρο;
Είμαι αισιόδοξος για τον ελληνισμό, ιδιαίτερα όταν αυτός διέρχεται από σκληρές δοκιμασίες όπως συμβαίνει σήμερα!

Γεωστρατηγική και παγκοσμιοποίηση των οικονομιών είναι αλληλένδετα. Αν ισχύει αυτή η άποψη τότε πρέπει να θεωρούμε βάσιμους τους υπαινιγμούς ότι τα κίνητρα πολιτικής αλλά και στρατιωτικής εμπλοκής της Δύσης ήταν οικονομικά.
Ο όρος «παγκοσμιοποίηση» είναι παραπλανητικός. Η πραγματική του διάσταση δίδεται από τον όρο «παγκόσμια διακυβέρνηση/global goverment». Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθούν οι εθνικές κυβερνήσεις, και στη θέση τους να δημιουργηθεί ένας «μεταεθνικός χυλός» άνευ εθνικών πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Τα μόνα χαρακτηριστικά αυτού του «μεταεθνικού χυλού» θα πρέπει να είναι η κοινή καταναλωτική συμπεριφορά όλων των «πρώην εθνών κρατών» έναντι του διεθνούς, μεταεθνικού και υπερεθνικού κέντρου διακυβερνήσεως. Το διεθνές υπερεθνικό αυτό Κέντρο διακυβέρνησης το οποίο είναι το Απρόσωπο Διεθνές Τραπεζικό Σύστημα θα πρέπει να έχει μία και μόνη γλώσσα (lingua franca): την αγγλική, έναν Θεό: το κέρδος, μία κοινή θρησκεία: τον νεοφιλελευθερισμό. Οι ελληνικές οικουμενικές αξίες όπως η εντιμότητα, η αγάπη προς τον άνθρωπο, η αλήθεια, η φιλοπατρία, η ελευθερία, ο σεβασμός προς τις οικογενειακές αρχές και την εκάστοτε πολιτισμική παράδοση πρέπει να εξαλειφθούν.

Στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης αυτής της θρησκείας… και της Διεθνούς Πολιτείας της, οι πιστοί και οι μεταεθνικώς χυλοποιηθέντες προσήλυτοι συνθλίβονται στις μυλόπετρες ενός αδυσώπητου διεθνούς πολέμου οικονομικής (τι άλλο;) φύσης: του πολέμου του κεφαλαίου εναντίον της εργασίας. Συνεπώς, εφόσον η Ανατολή σήμερα διαθέτει έναντι της Δύσης το συγκριτικό πλεονέκτημα της εξαιρετικά φθηνής ανθρώπινης εργασίας και η Δύση διαθέτει έναντι της Ανατολής την υψηλή τεχνική γνώση (υψηλή τεχνολογία) ο καθένας εξ αυτών θα πολεμήσει με τα όπλα του. Η Ανατολή χαρακτηρίζεται από ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων εργασίας και από ανυπαρξία κοινωνικών παροχών προς τους εργαζομένους. Αυτό καθιστά το κόστος της ανθρώπινης εργασίας μηδαμινό. Πράγμα που έχει αναγκάσει τα δυτικά κεφάλαια να μεταφερθούν εκεί με αποτέλεσμα η Κίνα να διαθέτει περί τα 2 τρισ. δολάρια πλεόνασμα και να έχει «αγοράσει» περί το 44% του αμερικανικού δημόσιου χρέους.

Με ποιο τρόπο αλλάξει η κατάσταση αυτή;
Να αποκτήσει η Ανατολή ανάλογο κόστος ανθρώπινης εργασίας. Και αυτό θα επιτευχθεί όταν καταρρεύσουν τα απολυταρχικά / αυταρχικά καθεστώτα της Ανατολής και αντικατασταθούν με δημοκρατικά δυτικού τύπου που θα επιβάλλουν εργατικές διεκδικήσεις, συλλογικές συμβάσεις, κοινωνικές παροχές κ.τλ. Άρα η exoccidente διαδικασία, δηλ.
«to spreading democracyto the broader Μiddle Εast», έχει ως πρώτο στόχο την κατακόρυφη αύξηση του κόστους της ανθρώπινης εργασίας και ως δεύτερο στόχο την οικειοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των εδαφικώς νοουμένων πλέον, και όχι εθνικο-κρατικώς, περιοχών αυτών. Αμέσως μετά, και λόγω των αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων που θα προκαλέσει η διαδικασία εκδημοκρατισμού στις φυλετικογενείς κοινωνίες του αραβομουσουλμανικού κόσμου θα περάσει η «Δύση» στη δεύτερη φάση, αυτήν της «μεταεθνικής πολτοποιήσεως» των εθνικών κοινωνικών σχηματισμών αυτών. Ελπίζει έτσι η «Δύση», ότι θα κυριαρχήσει επί της Ανατολής. Μέγα λάθος!

Γιατί;
Διότι εις την περίπτωση της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, δηλαδή του λεγομένου «αραβομουσουλμανικού κόσμου», μετά τις εθνοτικότητες υπάρχει και το «Μέγα Χαλιφάτο του Ισλάμ»! Και ως γνωστόν, το Ισλάμ δεν αναγνωρίζει έθνη-κράτη βεστφαλιανού τύπου, όπως ακριβώς και η «δυτική» διεθνής διακυβέρνηση (globalgovernance)! Και εκεί έρχεται ο Αρμαγεδδών: μια γερασμένη, αδύναμη Δύση με «Θεό» το κέρδος άνευ πνευματικών αξιών, εναντίον μιας νέας, νεαρότατης σε πυραμίδα ηλικιών, σφριγηλότατης «Ανατολής», με ρυθμό γεννητικότητας 2,2% ετησίως, με έναν διεθνή πληθυσμό 1,2 δισεκατομμύρια πιστούς μουσουλμάνους, με ένθερμη πίστη στον Λόγο του Προφήτη, στην πεποίθηση της «ορθοτομήσεως του Λόγου της Μοναδικής Αληθείας που το Ισλάμ και μόνον κατέχει», στην υποχρέωση της θυσίας της ζωής του μουτζαχετίντ (ιερού πολεμιστή) για τη διάδοση της «αλήθειας αυτής του Προφήτη» και τη μετατροπή του σε «μάρτυρα του Ισλάμ» (chahid) εν Παραδείσω (εάν απολέσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια του Ιερού Πολέμου του Ισλάμ (Jihad) εναντίον των «Απίστων Δυτικών Αμερικανοσιωνιστών Σταυροφόρων» (sic)!). Με την πολιτική της αυτή η Δύση, απελευθερώνει το Ισλαμιστικό (και όχι «ισλαμικό», όρος που αναφέρεται στον καθόλα σεβαστό πολιτισμό των χωρών αυτών και όχι στη ριζοσπαστική εκδοχή του) Τζίνι από το λυχνάρι του. Με οδυνηρότατες συνέπειες για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.

http://www.philenews.com/
enkripto
Press to Continue.......

PUBLIC HEALTH’S APPEAL/ PETITION : RELEASE ESKINDER NEGA

Jeffrey Levett,
Professor, Public Health Management and International Health

PREAMBLE
The following Petition represents an initiative intended to swell the ranks of those calling for an end to the life-threatening predicament of the jailed Ethiopian journalist Eskinder Nega. Given that the 13th World Congress on Public Health will be held in Addis Ababa, Ethiopia [April 23-27, 2012] the writer sees a window of opportunity to help the case of Nega as well as the many other journalists, national and foreign, held in Ethiopian jails. The window can be widened by extending the mandate of public health. I place my action within the context of public health as a small addition to many louder appeals for Mr. Nega’s exoneration. I ask that all public health organizations and professionals give it their wholehearted support to this issue.

The Ethiopian Youth National Movement is one of many voices, which has condemned the arrest of Eskinder Nega and Andualem Andargie and is urging the use of every avenue to pressure the government to immediately and unconditionally release them. With its inspiring history and its many important contributions to global public health I believe that the World Federation of Public Health Associations [WFPHA] is well-positioned to address these serious issues. ‘Now is the time for all those who affect the lives of others … to assert and practice the basic human values of solidarity, sustainability, morality, justice, equity, fairness, and tolerance’. [WFPHA].

In promoting the formation of the African Federation of Public Health Associations, during the upcoming Congress, the Ethiopian Public Health Association should be encouraged and supported. The Association of Schools of Public Health in the European Region [ASPHER], based on the American model [APHA] emerged in the Balkans in 1966. At that time major discussions were taking place with regard to the world wide establishment of similar organizations, one being in Africa.

When President of ASPHER, the writer worked towards public health development in Europe, the developing role of public health in human security and regional disaster response in the Balkans and the establishment of Schools of Public Health in several countries as well as a Public Health Curriculum for Peace and Development.

All views presented herein, are solely those of the writer who once when young, was enthralled with Abyssinia, the oldest independent nation in Africa, with the real and imagined legends of Prestor John, with Abyssinian postage stamps and much more. Today I present my Petition.


PETITION
The economy of the Federal Democratic Republic of Ethiopia under his Excellency Prime Minister Meles Zenawi, has made considerable progress in both health and agriculture and a new development plan is underway in which the state will replace the private sector as the main engine of economic growth. Good things have been achieved; in the fight against poverty and gains in equality, in the development of several fascinating forms of educational tourism and by government working with scientists of excellence, such as Dr. Tedros Adnahom Ghebreyesus an internationally well recognized expert on malaria and cited as an important research worker by the Ethiopian Public Health Association (EPHA). An excellent public health education system is being created and a School of Public Health [2010] has emerged, as a result of earlier developments in community health [1964].There is still much to be achieved .

The 13th World Congress on Public Health will be held in Addis Ababa, Ethiopia [April 23-27, 2012] under the patronage of His Excellency Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, Minister of Health for Ethiopia. The Congress can help formulate a better understanding of Africa's major public health challenges, provide instruments of healthy ways forward, increase equitable and sustainable access to health services for the poor and show how the Millennium Development Goals for health are progressing. It can also be a platform to appeal the exoneration, release and medical treatment of Eskinder Nega and all other national and foreign journalists lingering in Ethiopian prisons.

Eskinder Nega, an Ethiopian journalist, was arrested by security forces late in 2011 under the country’s anti-terrorism proclamation of 2009 and is being held in such a prison. Over the past two decades he has been detained several times and was put back in jail on September 14, 2011. Prior to arrest, he published an online column, critical of the use of anti-terrorism laws to silence dissent and called upon the Ethiopian government to respect freedom of expression and end torture in the country’s prisons. It included a statement protesting the government's arrest of the famed Ethiopian actor Debebe Eshetu. For his courage Nega now faces the death penalty. His trial is set for March 5, 2012.

An international group of journalists, writers and human rights activists have called upon the Ethiopian government to release Mr. Eskinder Nega. There have been many calls to drop charges and release him together with other journalists. They have urged the Ethiopian authorities to ensure their immediate access to any medical treatment required.

Within the context of the World Congress on Public Health, the Ethiopian authorities have a great opportunity to demonstrate clemency by unconditionally releasing Mr. Nega and other national and international journalists from Ethiopian prisons. Such an act within the context of Public Health will command enormous symbolism and provide great impetus to much needed investment in public health, peace and human rights. Representatives of public health, worldwide, should join their ranks and call for the same.
In 2003, the General Assembly of the WFPHA adopted the Skopje Declaration ”Public Health, Peace and Human Rights”. The Declaration was an expression of the social conscience of public health in the Balkan Region, penned by the writer as an outcome of the PH Network SEE. Subsequently, the General Assembly supported the Rio Convention and passed Reinforcing the public health commitments on peace and human rights [2008], the Istanbul Declaration [12th World Congress] and Prison Health [2011]. Apropos, Ethiopian prisons are known to be violent, filthy, and disease-ridden places. Now is the time to put the above mentioned instruments to further important work. Perhaps the next issue that WFPHA will address could be human security – freedom from fear and from want, versus national security .

The unique opportunity of the 13th World Congress on Public Health should be ceased upon within the context of public health diplomacy as an aid to support human in Ethiopia, Africa and the world at large. Given the high profile of the event there is an open window of opportunity to express concern for the fate of Mr. Nega as well as to underline that all threats to individuals and populations undermine democracy. This in solidarity with Ethiopia and its peoples. In unity and in unison the global voice of public health, can help ‘build a better world, closer to the human heart's desire’ [Skopje Declaration].


Jeffrey Levett




Endnotes :

Amnesty International says that the Ethiopian authorities must end their continuing crackdown on dissent following arrests of a prominent journalist and four senior opposition politicians on accusations of terrorism-related activities. Amnesty International says that in the last 11 months, the government has arrested at least 114 Ethiopian journalists and opposition politicians. Charges against Nega are baseless says Committee to Protect Journalists and fall into a long and well-documented pattern of persecution over his critical coverage of the government. Torture and ill-treatment ARE used by Ethiopia's police, military, and other members of the security forces to punish dissenters, including university students, members of the political opposition, and alleged supporters of insurgent groups, as well as alleged terrorist suspects says Human Rights Watch. Reporters Without Borders calls on the Ethiopian government to guarantee a fair and transparent legal process and to take steps to assure the press that the law will not be used to persecute critical journalists and stifle dissident voices. The International Federation of Journalists (IFJ) today urged the authorities to drop accusations of terrorist activities leveled at five journalists including two Swedish reporters. PEN International has protested the arrest and detention of two more journalists under Ethiopia’s sweeping anti-terrorist legislation. The NYRB has presented the case of Eskinder Nega, calling upon Secretary of State, Hilary Clinton to publicly repudiate Ethiopia’s efforts to use terrorism laws to silence political dissent. The Ethiopian Youth National Movement has condemned the arrest of Eskinder Nega and Andualem Andargie and urge use of every avenue to pressure the government to immediately and unconditionally release them. According to EYNM these courageous men have played a key role in the struggle for freedom and democracy in Ethiopia, and as a result, they had been harassed, imprisoned and tortured several times. They have refused to be silenced and have chosen to use peaceful means to bring the world’s attention to the repressive political environment in Ethiopia. World Justice Project, Rule of Law Index 2011, Ethiopia, in comparison with other low-income nations, is in the middle of the rankings when it comes to incorporating principles of the rule of law. Accountability is very weak by regional standards (ranking 63rd globally and second to last among low income nations) and corruption remains. Property rights are weak (ranking 64th). The performance of regulatory agencies and courts is poor, but comparable to other countries in the region. The country has a very poor record in the area of fundamental rights, ranking 65th globally and last in the region. Of greatest concern are restrictions limiting fundamental freedoms, such as the freedom of assembly and the freedom of speech, as well as illegal detentions and due process violations.



“I have seen flowers come in stony places,
And kind things done by men with ugly faces,
And the gold cup won by the worst horse at the races, So I trust too”.

Many are destitute, deprived of basic needs, food, shelter, clothing, and medication, infant and under-five mortality are sky-high, caused by pneumonia, malaria, diarrhea, measles, malnutrition and HIV. Mortality is worsened by poverty, inadequate maternal education, lack of safe water supply and needed sanitation. Protracted political strife, frequent drought and conflict, make the Horn of Africa a most food insecure region. It has an abundance of natural resources but it is one of the poorest nations on earth. Young talent is wasted, human productivity is decreased by unemployment, which create the basis for a vicious circle spiraling upwards towards increasing vulnerability and perpetual poverty.

Declaration on Human Security in the Balkans penned by the writer 2010; Nuclear War in the Middle East: Where is the Voice of Medicine and Public Health? Cham E. Dallas, Frederick M. Burkle, Jr., Prehospital and Disaster Medicine Vol. 26, No. 5,October 2011



Jeffrey Levett,
Professor, Public Health Management and International Health
TEL: 30 210 3641607 / 3642578 / 213 2010194/5
jeffrey.levett@gmail.com Athens, Greece February 2012
Press to Continue.......

Wednesday, 7 March 2012

Η Έρπουσα Καταστροφή της Ελλάδας

Jeffrey Levett
“Δανειζόμαστε τις ιδέες από τους φιλοσόφους και τα ενδύματα από τους σπουδαίους πολυμαθείς για να ντύσουμε το έθνος μας. Για αυτόν τον λόγο ήρθαμε στην Ευρώπη… να φέρουμε από τις αρχικές πηγές, από τις καλύτερες πηγές αυτό που δεν έχουμε”.

Η τρόϊκα με ύποπτη επιμονή, σχεδιάζει πρόσθετες περικοπές, δίχως να έχει ρίξει ούτε μια ματιά στην ήδη εκδηλωμένη απόγνωση/δυστυχία του ελληνικού πληθυσμού. Δεν μπορεί να δει ότι η μεσαία τάξη αντιμετωπίζει δυσκολίες ακόμη και να ταΐσει την οικογένειά της, ενώ δεν γνωρίζει την πραγματική συσχέτιση μεταξύ κλινικής κατάστασης και πραγματικής ανάγκης φαρμάκων στη τρίτη ηλικία. Σίγουρα όμως γνωρίζει ότι η νεολαία φεύγει μη βρίσκοντας διέξοδο, κάποιο φως, και ότι οι Έλληνες θεωρούν τις θυσίες τους μάταιες, όπως γνωρίζει ότι τα προηγούμενα κοινωνικά οφέλη και κέρδη μπορούν να αντιστραφούν, με σοβαρές επιπτώσεις και για την Ευρώπη.

Εάν δεν αλάξει η κατάσταση αργά ή γρήγορα η Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί σε πλήρη εφιάλτη εξαιτίας τόσο του Μνημονίου των Βρυξελλών όσο και της γνωστής κακής διαχείρισης του ελληνικού κράτους με αποτέλεσμα η χώρα να μεταπέσει κάποια στιγμή από ένα υγιές σε ένα λιγότερο υγιές έθνος. Αδικίες που είναι γνωστό ότι υπάρχουν στους χώρους της δικαιοσύνης, υγείας και κοινωνικής φροντίδας οδηγούν σε αυξημένη νοσηρότητα και πρόωρο θάνατο.

Ως επέκταση των μέτρων του εισαγόμενου Μνημονίου [2009] το επίπεδο της υγείας των Ελλήνων απειλείται από νέες προσβολές, με την πιθανότητα να επιδεινωθεί η υπάρχουσα και σχετικά καλή κατάσταση να είναι υπαρκτή, ενώ η Ελλάδα φαίνεται ότι είναι απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τέτοια κρίση. Το 2012, οι Έλληνες έχουν τη πλάτη τους στο τοίχο, ενώ προσπαθούν να επιβιώσουν από τον φανερό κίνδυνο μίας έρπουσας καταστροφής [creeping disaster] [1] . Κάτω από το βάρος των περικοπών του εισοδήματος και των συντάξεων, απολύσεων προσωπικού και μείωση των οικογενειακών πόρων, ο πληθυσμός δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις ανάγκες της καθημερινότητας όπως η παροχή ρεύματος, διατροφής και φαρμάκων, ενώ υπάρχουν άστεγοι στους δρόμους και πολίτες που ζουν σε αυτοκίνητα. Παράλληλα, άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις επιβαρύνονται/επιδεινώνονται, τα ψυχιατρικά προβλήματα αυξάνονται και συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού γίνονται πλέον ευάλωτες.

Εντός ή εκτός της Ευρώπης, οι Έλληνες εκτιμάται ότι θα γίνουν φτωχότεροι. Εκτιμάται επίσης ότι κατά ένα ανεξέλεγκτο τρόπο η υγεία θα επιδεινωθεί με την κοινωνική απαξίωση της να θεωρείται βεβαία. Η δυσμενής αυτή κατάσταση έχει αναδυθεί μέσω της ελαττωματικής και αλλοιωμένης διακυβέρνησης, την έλλειψη διαφάνειας αλλά και του περιορισμένου οπτικού πεδίου της Ευρώπης στο ζήτημα της «δημιουργικής λογιστικής» και στην αργή πορεία στη λήψη αποφάσεων και από τις δυο πλευρές.

Ήδη η κατάσταση αυτή θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε μία επανάσταση και πραγματική βελτίωση στο χώρο της υγείας με τη χρησιμοποίηση καλά σχεδιασμένων μέτρων πολιτικής προετοιμασίας, πολιτικής προστασίας και ανθρώπινης ασφάλειας, με σκοπό την αντιμετώπιση της χειρότερης έκβασης της κρίσης, αλλά και μείωσης των επιπτώσεων από τις υπάρχουσες συνθήκες κατά ένα συνεπή, συνεχή, και αποτελεσματικό τρόπο.

Στο παρελθόν η Ελλάδα έχει υποστεί πολυποίκιλα δεινά, με καταστροφικές εκβάσεις, όπως η πανδημία του δάγκειου πυρετού, που προσέβαλε απροσδόκητα την Ελλάδα [1927] από τη Μέση Ανατολή, η Μικρασιατική καταστροφή [1922] που ακολούθησε την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, το λιμό της Αθήνας [1941] στη κατοχή, και τη Δικτατορία [1967-74]. Το 1922, τα εμπορικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων κατέστησαν σπουδαιότερα από τις απάνθρωπες συνέπειες του ξεριζωμού του Ελληνικού πληθυσμού και την λεηλασία της πολυεθνικής και κοσμοπολίτικης Σμύρνης. Το 1928, ο φοβερός δάγκειος πυρετός [break back fever] έφερε την Αθήνα σε πλήρη παράλυση και πανικό στις πρωτεύουσες της Ευρώπης. Ειπώθηκε τότε ότι η υγεία των Ελλήνων ήταν χειρότερη από τους Βραζιλιάνους, ενώ σχετικές εκθέσεις κατατέθηκαν στα αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών, στη Γενεύη.

Παράγοντες όπως υποσιτισμός, μολυσματικές ασθένειες, έλλειψη συστημάτων ύδρευσης, υγιεινής και πρόληψη ασθενειών ανάγκασαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο, να εφαρμόσει νέες πολιτικές πραγματικά επαναστατικές στη δημόσια υγεία, οι οποίες όμως δεν επαναλήφθησαν παρά μόνο με την εμφάνιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας [ΕΣΥ, 1983].
Τοπικές και διεθνείς προσπάθειες [Υγειονομική Σχολή Αθηνών, Κοινωνία των Εθνών, Ίδρυμα Rockefeller] βοήθησαν στην αναδιοργάνωση των υγειονομικών υπηρεσιών, την εκρίζωση της ελονοσίας και τον έλεγχο της φυματίωσης. Για πολιτικούς λόγους η προσπάθεια δεν ήταν συνεχής.

Το 1930 η υγειονομική πολιτική της Ελλάδας είχε ένα και μόνο δρόμο: την βελτίωση της δημόσιας υγείας, την ανοδική κοινωνική εξέλιξη και την ανάπτυξη και έτσι η Ελλάδα στο τομέα αυτό μπόρεσε σταδιακά να εκσυγχρονιστεί. Ως συνέπεια των τότε μέτρων αναφορικά με τη δημόσια υγεία, σήμερα το 2012, οι Έλληνες ζουν πολύ περισσότερο [άρρενες: 78 έτη / θήλεα : 83 έτη] με τη παιδική θνησιμότητα να είναι χαμηλή [3 θάνατοι ανά 1.000 γεννήσεις]. Αν και η ιστορία της δημόσιας υγείας μας προσέφερε πολλά διδάγματα δυστυχώς ο πολιτικός κόσμος δεν έχει διδαχτεί τίποτα. Η πολιτική υποστήριξη της ήταν σχεδόν πάντα χλιαρή, πολλές φορές με ημίμετρα, με αποτέλεσμα οι ευκαιρίες για πρόοδο να έχουν σπαταληθεί με αποτέλεσμα σε περίπτωση κρίσης η Ελλάδα να είναι ευάλωτη.

Αν και σαθρές οι αντιρρήσεις της ακαδημαϊκής ηγεσίας ήταν πολιτικά πειστικές, ενώ οι υγειονομικές ηγεσίες επέτρεψαν σε διάφορες ομάδες και πρακτικές να καταβροχθίσουν το ΕΣΥ [1983] και με έγκριση μάλιστα πολιτικών κομμάτων.
Το ΕΣΥ είναι διαμελισμένο και χωρίς να λογοδοτεί , στερείται δομών, παρουσιάζει ένα χαλαρό δίκτυο αποδιοργανωμένων υπηρεσιών, δεν έχει συντονισμό και διαχείριση ενώ η υγειονομική ηγεσία στερείται της πυξίδας μιας αναπτυγμένης πολιτικής υγείας και στρατηγικής. Η νοσοκομειακή διοίκηση είναι δέσμια ενός παραδοσιακού καθεστώτος που ενθαρρύνει τη σπατάλη, ενώ το ανώτερο επίπεδο διοίκησης δεν παράγει εφαρμόσιμες λύσεις. Ευτυχώς όμως οι προσπάθειες των περισσότερων επαγγελματιών υγείας σε δύσκολες συνθήκες εργασίας αποδίδουν δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους και παράγοντας πολύ θετικά μηνύματα.

Το ερώτημα στο οποίο αναγκαστικά οδηγούμαστε είναι: τι πρέπει να γίνει; Η απάντηση δεν είναι εύκολη γιατί απλά η λύση είναι πολύπλοκη. Ένα είναι σίγουρο όμως. Πρώτα πρέπει η Ελλάδα να ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Για να γίνει αυτό η ελληνική κοινωνία πρέπει να αναπροσαρμοστεί, κοινωνικά, πολιτικά, διοικητικά, επιστημονικά και ερευνητικά. Αμέσως πρέπει να διαχωριστούν η πραγματικότητα από το μύθο, να διαλευκανθεί το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης των εξελίξεων, και να σταθούμε με ρεαλισμό και χωρίς πάθη απέναντι στην ιστορία του προβλήματος και τις πραγματικές διαστείς του. Μεγάλη αλλά αναγκαία προσπάθεια που πρέπει να γίνει γνωρίζοντας ότι είναι δύσκολο να βρεθούν ομάδες με μηδενική ευθύνη και να διαλευκανθεί η αλήθεια της πολιτικής ανικανότητας και σκοπιμότητας, προσέχοντας όμως και δημιουργώντας ένα πνεύμα συμφιλίωσης.

θα χρειαστεί χρόνο και κόπο για να γίνουν όλα αυτά ενώ προσπάθειες σαν αυτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την βοήθεια πολλών ανώνυμων πολιτών, των τοπικών αυτοδιοικήσεων, του ΣΚΑΙ[ «Όλοι μαζί»] θα πρέπει υποστηρίζονται ενώ άλλες όπως ΜΚΟ το Ίδρυμα «Νιάρχος» που χαρίζουν πολύτιμα μηνύματα ελπίδας και αλληλεγγύης θα πρέπει να πολλαπλασιαστούν. Για να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού, το ΕΣΥ πρέπει να βελτιωθεί, ενώ κάθε θεσμός πρέπει να αποδώσει στα πλαίσια πολιτικής αλλαγής και κοινωνικής δικαιοσύνης. Τα ανωτέρω εφαρμόζονται δύσκολα σε έναν διαμελισμένο τομέα υγείας όπου πολλά αναγκαία πρέπει να γίνουν. Από την εφαρμογή συστήματος της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, την ανακατάταξη-συγχώνευση μονάδων και νοσοκομείων, τα συστήματα πληροφορικής μέχρι την αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της βιο-ιατρικής τεχνολογίας [συστήματα, συσκευές, εργαστήρια, φάρμακα]. Οι διεθνείς εμπειρογνώμονες [1928, 1949, 1994] έχουν ήδη δείξει ότι η πρόοδος που συντελείται πρόκειται να υποστηρίξει τη δημόσια υγεία και την ανάπτυξη ΠΦΥ, όπως επίσης συστήνουν οι έλληνες εμπειρογνώμονες. Για να αποφευχθούν ακραίες συνέπειες των κακοδιαχειρισμένων εκβάσεων με συνέπεια βαθμιαία καταστροφική τάση στην υγεία, απαιτείται ένα εθνικό και έξυπνο πρόγραμμα δράσεως με αξιοπρόσεκτη διανοητική επένδυση.

Σίγουρα, η Ελλάδα δεν σώζεται από την τρόϊκα έτσι όπως έχουν τα πράγματα. Δεν σώζεται επίσης από τη Βουλή των Ελλήνων, όπως έχει σήμερα και ούτε σώζεται από ένα και μόνο εισπρακτικό μηχανισμό, που αρπάζει μόνο από τις τσέπες των μισθωτών. Δεν σώζεται από το πολιτικό σώμα που έχει προσπεράσει τον μυθικό Κρόνο και το όποιο πάνω στο δρόμο προς την χρεοκοπία, που το ίδιο όμως έχει χαράξει, αυτοβραβεύεται ως σωτήρας της Πατρίδας, κατά ένα τρόπο τυπικό παράδοξο. Δεν σώζεται ούτε από τους τόσους ‘σοφούς’ που λίγο μόνο ασχοληθήκαν με την πορεία της προς το γκρεμό. Σώζεται όμως με τη διαγραφή του χρέους και την έξοδο από το φαύλο κύκλο και μαζί της, σώζεται η Ευρώπη. Στη τελική ανάλυση οι έλληνες μόνοι τους θα σώζουν την Πατρίδα.
Όπως πριν, έτσι και τώρα, το Ευρωπαϊκό Λίκνο της Δημοκρατίας μπορεί να θυσιαστεί και να εμπορευματοποιηθεί προς όφελος των επιτοκίων και των κερδών, ενώ ο φανατισμός και η περαιτέρω ταπείνωση-εξαθλίωση μπορούν να τροφοδοτούν την επερχόμενη καταστροφή. Σίγουρα η Ελλάδα βρίσκεται σε κομβικό σημείο της ιστορίας της και ευχόμαστε ένα γρήγορο διέξοδο από την κρίση με το πρώτο φως μιας νέας ελληνιστικής άνοιξης.


Jeffrey Levett Καθηγητής Public Health Management, Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, Ελλάδας, Καθηγητής International Health, Ευρωπαϊκό Κέντρο Ειρήνης και Ανάπτυξης, UNUP, Σερβία



[1] Εξ ορισμού οι έρπουσες καταστροφές, ονομασμένες έτσι επειδή με βραδεία εμφάνιση διαρκούν συχνά πολλούς μήνες [μέχρι χρόνια όπως τα ‘7 χρόνια ισχνών αγελάδων στην Αίγυπτο’] να φθάσουν σε μια κρίσιμη φάση ξεκινώντας από υποκρυπτόμενη αρχή και έχει βραδεία πρόοδο [πείνα-λιμό, ξηρασία-ερήμωση, επιδείνωση υγείας]. Παραδείγματα: η Φουκουσίμα με την πρόσφατη συνεχιζόμενη απελευθέρωση της ραδιενέργειας: στη Κέρας της Αφρικής που υφίσταται δεκαετίες ξηρασίας με αποτέλεσμα πρόκλειση λιμού: στη σημερινή Ελλάδα που σταδιακά μειώνεται με την πάροδο του χρόνου η δυνατότητα του πληθυσμού να υποστηριχτεί και να έχει τα απαραίτητα προς το ζην. Η αύξηση της ζημίας με την πάροδο του χρόνου θα εξαρτάτε από διάφορα παράγοντα ενώ η ακριβή πρόβλεψη είναι δύσκολα.
Press to Continue.......