Wednesday, 10 October 2012

Πανευρωπαϊκή άσκηση για την ασφάλεια του διαδικτύου

Πάνω από 400 φορείς από μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εταιρείες τηλεπικοινωνιών, παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου αλλά και τοπικές και εθνικές κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη έλαβαν μέρος στην μεγαλύτερη μέχρι σήμερα άσκηση για την ασφάλεια του διαδικτύου, εναντίον εικονικών διαδικτυακών επιθέσεων.
Η άσκηση αυτή, η οποία συμπεριλάμβανε πάνω από 30.000 e-mails σε προσομοίωση μιας επίθεσης μέσω DDoS, σχεδιάστηκε ειδικά για να δοκιμαστεί η ανταπόκριση και η συνεργασία όλων των φορέων σε περίπτωση μιας μαζικής επίθεσης ενάντια στις ιστοσελίδες και τα υπολογιστικά συστήματα των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών.
Η πρόσφατη άσκηση χρησιμοποίησε ένα αυτόνομο σύστημα για να προσομοιώσει τα χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις πραγματικών υποδομών πληροφορικών συστημάτων. Εάν πραγματοποιηθεί ποτέ τέτοιου είδους επίθεση τα αποτελέσματα θα προκαλέσουν τεράστια αναστάτωση σε εκατομμύρια πολίτες και επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη καθώς και ζημίες εκατομμυρίων ευρώ στην αγορά.
Το 2011 οι επιθέσεις σε δικτυακούς τόπους αυξήθηκαν κατά 36% ενώ υπήρξε τετραπλάσια αύξηση στις επιχειρήσεις που ανέφεραν περιστατικά ασφαλείας με οικονομικές επιπτώσεις μεταξύ του 2007 και του 2010. Τις τελευταίες εβδομάδες μεγάλες τράπεζες των Ηνωμένων Πολιτειών όπως η Bank of America και η Wells Fargo είχαν δεχθεί επιθέσεις. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί πως πίσω από αυτές κρύβονται Ιρανοί hackers, ως αντίποινα για την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην χώρα τους, αν και ήδη μια ομάδα hackers ανέλαβε την ευθύνη δηλώνοντας πως οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ως αντίποινα για την ταινία η οποία χλεύαζε τον προφήτη Μωάμεθ.
Εμπειρογνώμονες της ENISA, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ασφαλείας Δικτύων και Πληροφοριών αναμένεται να παρουσιάσουν τα αρχικά αποτελέσματα της άσκησης τις επόμενες ημέρες, ενώ θα συντάξουν έκθεση με τα ευρήματα τους μέχρι το τέλος του έτους. Ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε πως «αυτή είναι η πρώτη φορά που οι τράπεζες και οι εταιρείες του διαδικτύου λαμβάνουν μέρος σε μια μαζική πανευρωπαϊκή άσκηση. Αυτή η συνεργασία είναι απαραίτητη, δεδομένου του αυξανόμενου αριθμού αλλά και της πολυπλοκότητας των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο».

ΠΗΓΗ: techit.gr

Press to Continue.......

Wednesday, 19 September 2012

Βίντεο δείχνει Λίβυους να προσπαθούν να σώσουν τον πρεσβευτή Κρις Στίβενς

Ερασιτεχνικό βίντεο από την κόλαση που επικράτησε κατά την επίθεση στο προξενείο της Βεγγάζης φέρεται να δείχνει Λίβυους να επιχειρούν να σώσουν τον Αμερικανό πρεσβευτή Κρις Στίβενς από ένα καμμένο κτίριο -γεγονός που φαίνεται να επιβεβαιώνει και την αρχική μαρτυρία γιατρού ότι ο πρεσβευτής πέθανε από ασφυξία αφότου ο χώρος τυλίχτηκε στις φλόγες μετά την επίθεση εξαιτίας της ταινίας για τον προφήτη Μωάμεθ.
 
Οι Λίβυοι βγάζουν έξω από το κτίριο τον πρεσβευτή Στίβενς φωνάζοντας «ο Αλλάχ είναι μεγάλος», χωρίς να γνωρίζουν τη στιγμή εκείνη ποιος είναι, όπως δήλωσε το πρόσωπο που τράβηξε το βίντεο και άλλοι δύο αυτόπτες μάρτυρες.

Στο βίντεο, που ήλθε στην κατοχή των ειδησεογραφικών πρακτορείων Reuters και Associated Press, εμφανίζεται μία ομάδα Λίβυων να λέει σε άλλους διαδηλωτές υπό το φως φακών και των κινητών τους τηλεφώνων πως βρήκαν πεσμένο στο έδαφος κάποιον που φαίνεται πως είναι ξένος.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του βιντεολήπτη Φάντ αλ-Μπάκους και δύο συνεργατών του που κινηματογράφησαν τη σκηνή, ο Κρις Στίβενς βρισκόταν μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με κλειδωμένη πόρτα που είχε πρόσβαση μόνο από το παράθυρο. Ο πρεσβευτής ήταν μόνος χωρίς φρουρά.

«Είναι κάποιος μέσα.. Είναι ξένος, είναι ξένος. Βγάλτε τον έξω» ακούγεται να φωνάζει ένας άνδρας. «Βγάλτε τον, βγάλτε τον, βγάλτε τον» φωνάζει ένας άλλος. Στη συνέχεια τον βγάζουν έξω και τον ακουμπούν στο έδαφος. «Υπάρχει κανένας γιατρός; Κάποιος που να ξέρει από ιατρική;» φώναξε ένας από τους νεαρούς που είχαν μαζευτεί γύρω του.

Τότε ακούγονται φωνές «είναι ζωντανός, είναι ζωντανός» και μετά οι Λίβυοι φωνάζουν «ο Αλλάχ είναι μεγάλος». Ο Φαντ αλ-Μπάκους ανέφερε πως ο πρεσβευτής εκείνη τη στιγμή ανέπνεε και τρεμόπαιζαν τα βλέφαρά του, το πρόσωπό του ήταν μαύρο και έμοιαζε σαν παράλυτος.

Στην επόμενη σκηνή φαίνεται ο Στίβενς ξαπλωμένος στο έδαφος και ένας άνδρας ακουμπά το λαιμό του για να ελέγξει το σφυγμό του. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την μαρτυρία του βιντεολήπτη, οι Λίβυοι έβαλαν τον Στίβενς σε ιδιωτικό όχημα και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, καθώς δεν υπήρχαν ασθενοφόρα

Το βίντεο είναι αυθεντικό καθώς το πρόσωπο του Κρις Στίβενς εμφανίζεται καθαρά και φορά το ίδιο λευκό t-shirt με τις φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη εβδομάδα, και όπως προκύπτει τραβήχτηκαν λίγα λεπτά αργότερα και δείχνουν Λίβυους να μεταφέρουν τον πρέσβη. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ακόμη προσπαθούν να συνθέσουν την εικόνα και να κατανοήσουν πώς ο πρεσβευτής Στίβενς χωρίστηκε από τους υπόλοιπους διπλωμάτες και τη φρουρά, και όπως τελικώς διαφαίνεται πέθανε από ασφυξία σε ένα υποτιθέμενα ασφαλές δωμάτιο του προξενείου.

Ο Λίβυος γιατρός Ζιάντ Αμπού Ζέιντ είχε δηλώσει την περασμένη εβδομάδα στο Associated Press ότι ο πρεσβευτής ήταν σχεδόν νεκρός όταν τον έφεραν οι Λίβυοι στο νοσοκομείο της Βεγγάζης χωρίς να βρίσκονται μαζί τους άλλοι Αμερικανοί. Ο γιατρός είπε ότι ο Στίβενς πέθανε από ασφυξία λόγω εισπνοής καπνού και ότι επιχείρησε μάταια για 90 λεπτά να τον επαναφέρει.
ΤΑ ΝΕΑ
Press to Continue.......

Προειδοποιήσεις Ιράν για αντίποινα σε Ισραήλ και ΗΠΑ

Ο διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, ιρανός στρατηγός Μοχάμεντ Αλί Τζαφαρί, προειδοποίησε σήμερα το Ισραήλ και τις ΗΠΑ να μην επιτεθούν στην Τεχεράνη απειλώντας με αντίποινα. 
Δεδομένης της έκτασης του ισραηλινού κράτους, κανένα σημείο του Ισραήλ δεν θα ήταν ασφαλές και δεν θα έμενε τίποτα από αυτή τη χώρα (σε περίπτωση ιρανικών αντιποίνων σε ισραηλινή επίθεση)", είπε ο Τζαφαρί σε δημοσιογράφους στην Τεχεράνη. 
 Ο ίδιος προειδοποίησε ακόμη τις ΗΠΑ ότι σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης το Ιράν θα εξαπέλυε επιθέσεις με στόχο αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή και θα έκλεινε τα Στενά του Ορμούζ, στον Περσικό Κόλπο, απ' όπου διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
 sigmalive
Press to Continue.......

Saturday, 15 September 2012

Thoughts and condolences for John Christopher Stevens , American Ambassador in Libya and his staff

The world has witnessed many terrifying and senseless events which have blackened the face of humanity and insulted fundamental ideas of civilized living. Such events are far removed from any perception of logic and cause sorrow in rational thinking people. One recent event is the death of the American Ambassador while evacuating the consular staff as a result of an attack by extremists in Benghazi, Libya.

Στη μνήμη του πρεσβευτή των ΗΠΑ.

Στην πορεία της ανθρωπότητας τρομακτικά και αποκρουστικά περιστατικά έχουν αμαυρώσει την εικόνα της. Παράλληλα θεμελιώδεις έννοιες του πολιτισμού έχουν προσβληθεί. Τέτοια γεγονότα βυθίζουν σε θλίψη κάθε πολιτισμένο και λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Τέτοια γεγονότα όμως ευρίσκεται εκτός κάθε λογικής. Ένα από αυτά ήταν και η αποτρόπαια δολοφονία του πρεσβευτή των Ηνωμένων πολιτειών της Αμερικής στη Λιβύη.
Press to Continue.......

Monday, 10 September 2012

ΤΟ 4ο ΡΑΪΧ, ΟΙ Η.Π.Α. ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ:


"Τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα ελέγχει όλους τους Πολίτες, θα τους αστυνομεύει καλύτερα, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται"

«Ένας λαός, μία αυτοκρατορία, ένα ευρώ», από το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Compact, το οποίο ειρωνεύεται την κυβέρνηση με τη φωτογραφία του Χίτλερ. Σημειώνουμε εδώ ότι, σύμφωνα με τα «εθνικοσοσιαλιστικά σχέδια» του δικτάτορα η νέα τάξη πραγμάτων, η οποία όφειλε να επιβληθεί στην Ευρώπη, προέβλεπε την «αναδιάταξη» της ηπείρου, με τοπικά και φυλετικά κριτήρια. Στα πλαίσια αυτά, άμεσοι στόχοι ήταν η προσάρτηση πολλών κρατών στη γερμανική αυτοκρατορία (τρίτο ράιχ), η υποχρεωτική μετανάστευση ομάδων των εκάστοτε πληθυσμών, καθώς επίσης η καταπίεση και η λεηλασία ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων – με στρατιωτικά μέσα, αλλά και με τη συμμετοχή της γερμανικής οικονομίας.

“Η Ελλάδα μοιάζει με ένα πολυτελέστατο, πλούσιο κρουαζιερόπλοιο, το οποίο ευρίσκεται στο κέντρο μίας τρομακτικής καταιγίδας, έχοντας καταληφθεί από δύο αντίπαλες «συμμορίες» – οι οποίες επιμένουν ότι, σκοπός τους είναι να βοηθήσουν, αφού διαφορετικά το καράβι κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι «πειρατές» έχουν τοποθετήσει δικό τους καπετάνιο, τρομοκρατούν και εκβιάζουν το πλήρωμα, σχεδιάζουν προσεκτικά τη λεηλασία ότι πολύτιμου ανακαλύψουν, ενώ ρίχνουν στη φουρτουνιασμένη θάλασσα τους πιο φτωχούς επιβάτες - ισχυριζόμενοι ότι, μόνο με αυτόν τον τρόπο, ελεύθερο περιττών βαρών δηλαδή, θα καταφέρει το καράβι να ξεφύγει από την τρικυμία” (R.Vial).

“Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες και τις «απολυταρχικές εντολές» του ΔΝΤ και της Γερμανίας (η οποία ηγείται της Ευρωζώνης).


Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα: τη λαϊκή εξέγερση, εάν θέλουμε να αποφευχθεί το στρατιωτικό πραξικόπημα, με στόχο τη σύλληψη και την καταδίκη της συμμορίας εκείνων των διεφθαρμένων πολιτικών, οι οποίοι οδηγούν τη χώρα τους στην καταστροφή. Στα πλαίσια αυτά, όποιος από τους γραφειοκράτες της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν εξαφανιστεί, μέχρι να μετρήσει κανείς έως το τρία, θα πρέπει να έχει την ίδια ακριβώς μοίρα – τη σύλληψη του από τους Πολίτες και την καταδίκη του από την Ελληνική Δικαιοσύνη” (T.Mehner, Γερμανός συγγραφέας, παρεμβάσεις).
<
“Οι παλαιοί φόβοι επιστρέφουν. Η Γερμανία γίνεται ξανά ισχυρή, ενώ οι Βρετανοί αναφέρονται όλο και πιο συχνά σε ένα 4ο Ράιχ. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες όμως, η Γερμανία δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα 4ο Ράιχ, αφού η χώρα δεν έχει αποκτήσει εντελώς την εθνική της κυριαρχία, από την 8η Μαΐου του 1945. Όποιος δεν θέλει να το πιστέψει, του προτείνουμε την πρόσφατη ομιλία του κ. Σόϊμπλε - παρά το ότι ο υπουργός οικονομικών παρέλειψε να «οριοθετήσει» ακριβώς την έλλειψη εθνικής κυριαρχίας.

Εάν έχει δίκιο, ακόμη και εν μέρει, τότε θα πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά εκείνες τις θεωρίες συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες η Γερμανία είναι μία Ε.Π.Ε., μία μη κυβερνητική οργάνωση ή μία «διοικητική οντότητα» των συμμαχικών δυνάμεων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην προκειμένη περίπτωση, εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε Πολίτες, αλλά εργαζόμενοι – οι οποίοι θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να απολυθούν. Ανεξάρτητα από αυτά, η ομιλία του κ. Σόιμπλε φανερώνει ολοκάθαρα ότι, η Γερμανία είναι κάτω από διεθνή έλεγχο – δεν είναι ανεξάρτητη λοιπόν και δεν παίρνει μόνη της αποφάσεις. Επομένως δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα 4ο Ράιχ, εκτός εάν το επέτρεπαν οι Η.Π.Α. – κάτι που φυσικά δεν είναι εντελώς απίθανο, αφού και οι ίδιοι οι Αμερικανοί ευρίσκονται ήδη στο δρόμο για το φασισμό.

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι, θεωρητικά τουλάχιστον, η Γερμανία δεν χρειάζεται την εθνική της κυριαρχία, εάν θέλει να κατασκευάσει ένα 4ο Ράιχ – αφού θα μπορούσε να τα καταφέρει διαφορετικά, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προτείνω σε όλους αυτούς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δύσπιστα μία τέτοια προοπτική, να ανατρέξουν στις απόψεις του Χίτλερ, σε σχέση με μία Ενωμένη Ευρώπη. Βέβαια, δεν γνωρίζει κανείς που ακριβώς κατευθύνεται η ΕΕ, από πολιτικής άποψης – εκτός του ότι, τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα αστυνομεύει όλους τους Πολίτες, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται” (Kopp Γερμανίας).

Ανάλυση
Τα παραπάνω κείμενα, παρά το ότι προέρχονται από πρόσφατες, επίσημες δημοσιεύσεις έγκριτων Γερμανών, μοιάζουν με θεωρίες συνωμοσίας. Εν τούτοις αποδεικνύουν ότι, ακόμη και οι ίδιοι οι Γερμανοί φοβούνται τυχόν αναβίωση του ναζισμού στη χώρα τους – ενώ αρκετοί είναι αντίθετοι με τις εμφανείς προθέσεις της πρωσικής κυβέρνησης τους, η οποία σκοπεύει να «αναρτήσει» την Ευρώπη στο γερμανικό άρμα (αποδυναμώνοντας μία προς μία όλες τις χώρες, με τη βοήθεια της «πολιτικής λιτότητας» και του ισχυρού της νομίσματος).

Παράλληλα γνωρίζουν ότι, ο νεοφιλελευθερισμός των παιδιών του Σικάγου, έτσι όπως επιβάλλεται μεθοδικά από το αμερικανικό ΔΝΤ στην Ελλάδα, με την αποκρατικοποίηση της εξουσίας, με την κατάργηση της Δημοκρατίας, με το γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους, με τη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, με την καταστροφή της μεσαίας τάξης, με την εξαθλίωση των μαζών, με τη χρεοκοπία κλπ., εξελίσσεται σε μία τρομακτική δικτατορία της ελίτ – σε έναν άκρατο απολυταρχικό καπιταλισμό καλύτερα, ο οποίος θα είναι ίσως πολύ χειρότερος, από τον εθνικοσοσιαλισμό και το ναζισμό.

Φυσικά υποθέτουν ότι, η Ελλάδα είναι μόνο η αρχή – ενώ δεν θα ξεφύγουν από τα νύχια του ούτε οι πλούσιες χώρες της Ευρωζώνης, ούτε η υπόλοιπη Δύση. Προτείνουν δε ως μοναδική δυνατότητα αντίστασης την έγκαιρη, μαζική εξέγερση των Πολιτών, αφού η πολιτική είτε εξαγοράζεται, είτε εκβιάζεται, είτε τρομοκρατείται - με αποτέλεσμα να υποτάσσεται ολοκληρωτικά στους εισβολείς και με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη γίνεται αντιληπτή ούτε από τον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό της.

Ολοκληρώνοντας λέγεται ότι, η Γερμανία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ξένη κατοχή – χωρίς Συνθήκη Ειρήνης με όλες τις χώρες που τότε βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση, με μία προσωρινή κατάπαυση πυρός απέναντι της, με απουσία Συντάγματος (διέπεται ουσιαστικά από έναν προσωρινό Βασικό Νόμο ή Grundgesetz), το οποίο θα είχε ψηφισθεί και επικυρωθεί από έναν ελεύθερο γερμανικό λαό καθώς επίσης, το σημαντικότερο, χωρίς καμία κρατική ή άλλη νομική υπόσταση, εντός των εδαφικών της ορίων.

Ειδικότερα, όταν το 1990 άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ των δύο Γερμανιών, με νομικούς όρους «μεταξύ των δύο προσωρινών διοικητικών οντοτήτων», τα δύο «κράτη» καταργήθηκαν αυτόματα, με τη μέχρι τότε μορφή τους. Έτσι έπαψε ουσιαστικά να ισχύει ο «βασικός νόμος», χωρίς όμως να έχει ψηφιστεί καινούργιος – πολύ περισσότερο, αφού δεν ακολούθησε ένα νέο Σύνταγμα (θεωρητικά ισχύει ακόμη το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, από το 1919).

Ο βραβευμένος δε με Νόμπελ Γερμανός συγγραφέας G.Grass, στο βιβλίο του «Ερωτήσεις για τη γερμανική ενοποίηση» λέγεται πως γράφει: «Δεν τηρήθηκε το άρθρο-κλειδί του παλιού βασικού νόμου (146), το οποίο διέτασσε ότι, στην περίπτωση της γερμανικής ενοποίησης, έπρεπε να υποβληθεί στο γερμανικό λαό ένα νέο Σύνταγμα».

Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, τα οποία αδυνατούμε να εκτιμήσουμε, η Γερμανία δεν είναι στην πραγματικότητα εθνικά κυρίαρχο κράτος. Ενδεχομένως δε, η δανειοδότηση της Ελλάδας από την κρατική της τράπεζα Kfw (η οποία ουσιαστικά συστήθηκε από τις Η.Π.Α. για την ανοικοδόμηση της Δ. Γερμανίας, μέσω του σχεδίου Marshall), όταν όλες οι άλλες χώρες μας δανείζουν οι ίδιες, ως εθνικά κράτη, να το αποδεικνύει. Φυσικά κάτι τέτοιο θα σήμαινε, σε σχέση με την Ενωμένη Ευρώπη ότι, εκτελεί απλά εντολές των Η.Π.Α. και του σκιώδους χρηματοπιστωτικού συστήματος – κάτι που θεωρούμε πως αποτελεί μία ακόμη θεωρία συνωμοσίας.

Η ΕΛΛΑΔΑ
Είναι πλέον φανερό ότι, η Ελλάδα ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα – ανάμεσα σε δύο μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες μάχονται για το χρυσόμαλλο δέρας: την Ευρώπη. Στα πλαίσια αυτά, η κρίση ρευστότητας του 2009 οδηγήθηκε μάλλον σκόπιμα σε μία κρίση δανεισμού και, στη συνέχεια, σε μία κρίση φερεγγυότητας – με ελάχιστους αντικειμενικούς λόγους. Δυστυχώς, η κυβέρνηση της χώρας δεν έδωσε σημασία στο συγκριτικά πολύ χαμηλό συνολικό χρέος, ούτε στον εξαιρετικά θετικό Ισολογισμό της – όπου το δημόσιο χρέος της είναι κατά πολύ χαμηλότερο από τα περιουσιακά της στοιχεία (δημόσια περιουσία, κρατικές επιχειρήσεις, μεγάλος υπόγειος πλούτος).

Ουσιαστικά θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε την Ελλάδα με μία επιχείρηση, η οποία διαθέτει μεγάλες ανεκμετάλλευτες εκτάσεις, με πλούσιο σε πρώτες ύλες υπέδαφος και θυγατρικές εταιρείες οι οποίες, παρά τη μονοπωλιακή θέση τους, λειτουργούν ζημιογόνα. Η επιχείρηση αυτή, παρά τα μεγάλης αξίας πάγια της, λειτουργεί με ζημίες, λόγω ανεπαρκούς, ανίκανης ή διεφθαρμένης διοίκησης – με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δανεισθεί με βιώσιμο επιτόκιο, αφού οι τράπεζες δεν ζητούν μόνο εγγυήσεις αλλά, κυρίως, κέρδη, με τα οποία να μπορεί να αποπληρώνει τα δάνεια της.

Όταν δε ο νέος οικονομικός διευθυντής μίας τέτοιας επιχείρησης αρχίζει να τη διασύρει, ανακοινώνοντας δημοσίως ότι έχει πολύ μεγαλύτερες ζημίες από αυτές που εμφανίζει στα βιβλία της, χωρίς παράλληλα να παίρνει τα απαιτούμενα μέτρα εξυγίανσης, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ
Συνεχίζοντας, η Ελλάδα καίγεται, ενώ οι «μηχανισμοί» της συνεργάζονται με τους εμπρηστές – με την Γερμανική Ευρώπη και με το Αμερικανικό ΔΝΤ.

Όπως φαίνεται πλέον καθαρά, είναι πάρα πολύ εύκολο να καταστρέψεις μία σύγχρονη Οικονομία – αρκεί να πείσεις τους Πολίτες της «θυματοποιώντας» τους ότι, έχουν ζήσει πάνω από τις δυνατότητες τους και πρέπει να προσαρμοσθούν σε μαζικά χαμηλότερους μισθούς, με πολύ μικρότερες κοινωνικές παροχές. Έτσι προκαλείς μία καταστροφική ύφεση, η οποία αυξάνει τις δαπάνες, λόγω κλιμακούμενης ανεργίας και μειώνει τα έσοδα, λόγω περιορισμού του ΑΕΠ – με αποτέλεσμα να εκτοξεύονται στα ύψη τόσο τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, όσο και οι τόκοι εξυπηρέτησης τους, παράλληλα με τη ραγδαία απαξίωση όλων των περιουσιακών στοιχείων.

Η απαξίωση αυτή, σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών, προκαλεί μεταξύ άλλων την αδυναμία εξόφλησης των οφειλών απέναντι στις τράπεζες – οπότε την αύξηση των κόκκινων δανείων η οποία, αργά ή γρήγορα, τις οδηγεί είτε στη χρεοκοπία, είτε στην εκποίηση τους σε εξευτελιστικές τιμές.

Παρά το ότι λοιπόν η πραγματική αιτία των οικονομικών προβλημάτων της Ελλάδας δεν είναι άλλη από τις μεθοδεύσεις των εισβολέων, πολύ πριν δραστηριοποιηθούν στη χώρα (ενδεχομένως από το 2008) η εντύπωση, η οποία έχει εσκεμμένα δημιουργηθεί, είναι εντελώς διαφορετική – με έμφαση στο υπερβολικό δημόσιο χρέος της και όχι στο χαμηλό συνολικό ή στους υπόλοιπους θετικούς οικονομικούς δείκτες.

Εν τούτοις, σύμφωνα με στατιστικές του ΟΟΣΑ, οι οικονομικές επιδόσεις της Ελλάδας μεταξύ των ετών 2000 και 2008 ήταν κατά πολύ υψηλότερες, από αυτές της Γερμανίας (ακόμη και μετά το 2010 το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν σχετικά μικρό – επειδή το δημόσιο χρέος, σε αντίθεση με το ιδιωτικό, είναι πανεύκολο στην επίλυση του).

Δημιουργήθηκαν περισσότερες θέσεις εργασίας, οι επενδύσεις αυξήθηκαν ταχύτερα (η κατά κεφαλήν παραγωγή στην Ελλάδα, μεταξύ των ετών 2000-2009 αυξήθηκε κατά 25%, στη Γερμανία μόλις κατά 5%), ενώ το ΑΕΠ αυξήθηκε τρεις φορές γρηγορότερα. Εκτός αυτού, σε αντίθεση με τη Γερμανία, οι Έλληνες εργαζόμενοι συμμετείχαν στα κέρδη της ανάπτυξης, σε κάποιοι βαθμό – αφού οι πραγματικές αμοιβές τους αυξανόταν ετήσια κατά 2,6%, όταν αυτές των Γερμανών συναδέλφων τους μόλις κατά 0,1%.

Δυστυχώς αυτό το τελευταίο, η μεγαλύτερη αύξηση των μισθών δηλαδή, ήταν το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας - όχι ο υπερβολικός δανεισμός ή όλα τα άλλα που ισχυρίζονται οι καταστροφείς της (γεγονός που τεκμηριώνεται από το ότι, έχει το τρίτο χαμηλότερο ιδιωτικό χρέος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ). Αναλυτικότερα επειδή οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους Γερμανούς ή με τους Ολλανδούς, δεν διατηρούσαν χαμηλούς τους μισθούς, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα απέναντι στους «εταίρους» τους (dumping), προκλήθηκε στην Ελλάδα ένας ετήσιος πληθωρισμός της τάξης του 3,2% - όταν ο μέσος της Ευρωζώνης διατηρήθηκε στο 2,1% και στη Γερμανία μόλις στο 1,2%. Η διαφορά αυτή οδηγεί υποχρεωτικά, εντός μίας νομισματικής ένωσης, σε έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών – το οποίο έφθασε στη χώρα μας (2008) στο 14% του ΑΕΠ της.

Περαιτέρω, όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε προβλήματα δανεισμού από τις αγορές, κυρίως λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης (σε συνδυασμό με την εγκληματική διαχείριση της νέας κυβέρνησης), η Γερμανία την ανάγκασε, σε συνεργασία με το ΔΝΤ, να υιοθετήσει ένα καταστροφικό πρόγραμμα λιτότητας (παρά το ότι γνώριζε εκ των προτέρων την αποτυχία του, με κριτήριο το αντίστοιχο που εφαρμόσθηκε από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, οδηγώντας τη Γερμανία στον εθνικοσοσιαλισμό).

Τα αποτελέσματα του είναι πλέον ορατά δια γυμνού οφθαλμού: το δημόσιο χρέος αυξήθηκε εκρηκτικά (από 120% του ΑΕΠ στο 170%), το ΑΕΠ μειώθηκε πάνω από 15%, ενώ η σκόπιμη ανεργία (χωρίς αύξηση της ανεργίας δεν μειώνονται οι μισθοί, δεν «γκρεμίζονται» οι συλλογικές συμβάσεις και δεν «κατατροπώνονται» τα συνδικάτα) διπλασιάσθηκε στο 21%.
Παράλληλα φυσικά αυξήθηκε ο δανεισμός της Ελλάδας από την ΕΚΤ, μέσω της κεντρικής της τράπεζας (η ΤτΕ οφείλει περί τα 108 δις €, ενώ το 2008 δεν όφειλε τίποτα) και των εμπορικών τραπεζών (περί τα 60 δις €) - αφενός μεν λόγω της μείωσης των καταθέσεων, αφετέρου λόγω της κρίσης αξιοπιστίας της χώρας, με αποτέλεσμα να διακινδυνεύει πλέον και το τραπεζικό της σύστημα.

Φυσικά η Ελλάδα δεν είχε και δεν έχει μόνο θετικά στοιχεία στην Οικονομία της – το αντίθετο μάλιστα, υπήρξαν πολλές υπερβολές και υπερδανεισμός. Υπενθυμίζουμε όμως ότι «Υπάρχουν δύο δυνατότητες για να λεηλατήσεις και να υποδουλώσεις μία χώρα: Η μία από αυτές είναι το ξίφος, τα όπλα. Η δεύτερη είναι η υπερχρέωση» (John Adams, ο δεύτερος πρόεδρος των Η.Π.Α. – 1826).

Επειδή όμως είναι αρκετοί αυτοί, οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με τα ελαττώματα της χώρας μας, με μία τόσο υπερβολική πολλές φορές αυτοκριτική, η οποία ξεπερνάει τα όρια της θυματοποίησης, θεωρούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να αναφερόμαστε και εμείς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΤΙΜΩΡΙΑ
Η Ευρωζώνη είχε δύο επιλογές για τη σωστή καταπολέμηση της κρίσης δανεισμού της Ελλάδας: την αλληλεγγύη και την τιμωρία. Εάν είχε επιλεχθεί αμέσως η αλληλεγγύη (Μάιος του 2010), αφενός μεν το κόστος θα ήταν πολύ χαμηλό, ενώ το ΔΝΤ δεν θα είχε εισβάλλει στην Ευρωζώνη, αφετέρου τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί πολύ θετικότερα - τόσο για το Ευρώ, όσο και για την Ελλάδα.

Εν τούτοις, η Γερμανία προτίμησε την τιμωρία, με στόχο να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως πειραματόζωο - πιθανότατα για την προώθηση των ηγεμονικών βλέψεων της στην Ευρώπη. Στόχος της ήταν ανέκαθεν και συνεχίζει να είναι η παράδοση της Ελλάδας στην πυρά, η «σταύρωση» της καλύτερα έτσι ώστε,

(α) να μην επιχειρήσει καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης τη διαγραφή μέρους των δημοσίων χρεών της, φοβούμενη τα ελληνικά «δεινά»,

(β) να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους οι αγορές στο ευρώ, συνεχίζοντας να δανείζουν την ίδια με ελάχιστα επιτόκια (κερδίζει τουλάχιστον 40 δις € ετήσια από τη μείωση των επιτοκίων) και

(γ) να υποταχθούν όλες οι άλλες χώρες-μέλη στην οικονομική παντοδυναμία της, για να ηγηθεί μίας γερμανικής Ευρωζώνης.

Στα πλαίσια αυτά, πιθανολογούμε πως έχει προγραμματισθεί ήδη ο τρόπος αποβολής της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σε περίπτωση μη υποταγής της πολιτικής ηγεσίας της στις γερμανικές εντολές – με τη συμφωνία της χώρας μας φυσικά, αφού δεν επιτρέπεται διαφορετικά.

Κατά την άποψη πολλών όμως, η Γερμανία έχει μάλλον επιλέξει το λάθος πειραματόζωο – γεγονός που εμείς πιστεύουμε ότι το γνωρίζει και η ίδια, αλλά αναγκάσθηκε να το κάνει, λόγω του ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε παράλληλα από τις Η.Π.Α. (ως ο Δούρειος Ίππος για την εισβολή του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη, όπως έχουμε αναλύσει επαρκώς σε παλαιότερα άρθρα μας).

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ
Το κοινό νόμισμα, το Ευρώ δηλαδή, ήταν από την αρχή ένας πολιτικός στόχος – σε καμία περίπτωση οικονομικός, αφού η Ευρώπη δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένας «άριστος νομισματικός χώρος» (εάν οι τιμές και οι μισθοί στα κράτη-μέλη της ανέβαιναν και έπεφταν συγχρόνως, όταν μεσολαβούσε κάποια αλλαγή στις οικονομικές συνθήκες, κάτι που προϋποθέτει πλήρη κινητικότητα του Κεφαλαίου και των Εργαζομένων μεταξύ όλων των χωρών, τότε θα μιλούσαμε για έναν άριστο νομισματικό χώρο). Ακριβώς για το λόγο αυτό, προσπαθεί η Πολιτική να τη διατηρήσει «τεχνητά» στη ζωή, όσο της είναι δυνατόν.

Εν τούτοις, δεν πρόκειται να τα καταφέρει για πολύ ακόμη, αφού η βιωσιμότητα της Ευρωζώνης προϋποθέτει μία οργανωμένη «transfer union» - μία ένωση δηλαδή, στην οποία οι πλεονασματικές χώρες θα πρέπει να ενισχύουν κάθε χρόνο τις ελλειμματικές, μεταφέροντας τεράστια ποσά στους προϋπολογισμούς τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσε να αποφασισθεί κάτι τέτοιο – πόσο μάλλον αφού δεν είναι σε καμία περίπτωση επιθυμητό, εκ μέρους των πλεονασματικών κρατών.

Η δεύτερη εναλλακτική λύση θα ήταν μία μακρόχρονη «δημοκρατικοποίηση» της Ευρώπης, με τη βοήθεια εκλογών, νέων Θεσμών, νόμων και συμβάσεων, με στόχο την επίτευξη ενός ομοσπονδιακού συστήματος – των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. «Εθνολογικά» όμως και όχι μόνο, πρόκειται μάλλον για μία ουτοπία, η οποία δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί – με εξαίρεση ίσως μία Ενωμένη Ευρώπη, χωρίς τη Γερμανία. Η τρίτη εναλλακτική δυνατότητα θα ήταν η διάλυση της Ευρωζώνης στη σημερινή της μορφή, με την επιστροφή όλων ή κάποιων κρατών στα εθνικά τους νομίσματα.

Κατά την άποψη μας, η πλέον σωστή μελλοντική επιλογή για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης θα ήταν η σταδιακή επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς – όπου όλα τα κράτη ήταν συνδεδεμένα με το ECU, με μία επιτρεπόμενη απόκλιση της τάξης του (+-) 15%. Παράλληλα, η διευκόλυνση των υπερχρεωμένων χωρών για τα προηγούμενα δάνεια τους (χαμηλά επιτόκια, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, επενδυτική βοήθεια «τύπου Marshall Plan» κλπ.), η οποία θα ομαλοποιούσε τις διαστρεβλώσεις που επέφερε στις οικονομίες τους η εισαγωγή του Ευρώ – με αποτέλεσμα τη ριζική επίλυση της ευρωπαϊκής κρίσης.

Στην περίπτωση αυτή, οι ελλειμματικές οικονομίες θα μπορούσαν στη συνέχεια να υποτιμούν ελεγχόμενα τα εθνικά τους νομίσματα, οπότε θα επέστρεφε η ομαλότητα τόσο στην ανταγωνιστικότητα και στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών, όσο και στους προϋπολογισμούς τους, χωρίς επικίνδυνες εσωτερικές υποτιμήσεις ή/και καταστροφικές μονομερείς αποχωρήσεις. Ταυτόχρονα, θα επανερχόταν η Γερμανία στην τάξη, χωρίς να απειλεί την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, με τις αρρωστημένες ηγεμονικές της βλέψεις – ενώ θα εκδιωκόταν «άπαξ και δια παντός» οι Σύνδικοι του διαβόλου από την Ευρώπη.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Κλείνοντας οφείλουμε ίσως να προσθέσουμε ότι, το πρώτο «μνημόνιο» (2010) που υπεγράφη από την Ελλάδα, με εξαίρεση βέβαια τη συμμετοχή του ΔΝΤ, το τοκογλυφικό επιτόκιο και τον περιορισμένο χρόνο αποπληρωμής, δεν ήταν απόλυτα καταστροφικό – ενώ μία ικανή, επαρκής και σοβαρή κυβέρνηση, μη ενδοτική, θα μπορούσε τότε να οδηγήσει τη χώρα σχετικά εύκολα στην έξοδο από την κρίση.

Το δεύτερο όμως «μνημόνιο», το οποίο ψηφίσθηκε δυστυχώς από τη Βουλή το Φεβρουάριο του 2012, είναι εξαιρετικά εγκληματικό, αφού:

(α) η Ελλάδα υπέγραψε μόνη της την επίσημη χρεοκοπία της, αποδεχόμενη τη διαγραφή χρέους και «πυροβολώντας τα πόδια της» (άρθρο μας),

(β) επέτρεψε το αποικιοκρατικό αγγλικό δίκαιο στις ανταλλαγές ομολόγων με τους ιδιώτες πιστωτές, παρά τις προηγούμενες συνεχείς αρνήσεις και αντίθετες διαβεβαιώσεις του διορισμένου πρωθυπουργού της,

(γ) παραιτήθηκε από την ασυλία κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου της, από την Εθνική της κυριαρχία δηλαδή (μοναδική περίπτωση παγκοσμίως),

(δ) υποτάχθηκε πλήρως στους δανειστές της και τόσα πολλά άλλα, τα οποία δεν θα αποδεχόταν καμία μη ενδοτική κυβέρνηση στον πλανήτη - ακόμη και η πιο δειλή.

Φυσικά καμία διεθνής συνθήκη δεν υποχρεώνει τους Έλληνες να σεβαστούν τα υπογεγραμμένα – αφού η χώρα τους ευρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οι βουλευτές της ψήφισαν κάτω από συνθήκες εκβιασμών, άγνοιας και τρομοκρατίας, ενώ έχει καταπατηθεί εμφανώς το Σύνταγμα της. Αντίθετα, οι Έλληνες έχουν καθήκον να προστατέψουν την πατρίδα τους – επομένως, να αντιδράσουν εξεγειρόμενοι συλλογικά, πριν ακόμη οδηγηθούν λεηλατημένοι, εξαθλιωμένοι και εντελώς κατεστραμμένοι στην απόλυτη χρεοκοπία, στη δικτατορία και στην υποδούλωση.

ΥΓ: Ενώ όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα έχουν μονοπωλήσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον (ενδεχομένως σκόπιμα, έτσι ώστε να καλυφθούν τα προβλήματα της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και, κυρίως, του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, της Μ. Βρετανίας και των Η.Π.Α.), η ΕΚΤ, καθώς επίσης πολλές άλλες κεντρικές τράπεζες έχουν ανοίξει «στο φουλ» τους κρουνούς των χρημάτων, με στόχο να βοηθήσουν τράπεζες και επιχειρήσεις να ξεφύγουν από την κρίση (μόνο η ΕΚΤ προσέφερε 500 δις € το Δεκέμβρη και 530 δις € επί πλέον την Τετάρτη, με επιτόκια της τάξης του 1% - παράλληλα με τις κεντρικές τράπεζες της Ιαπωνίας, της Μ. Βρετανίας και των Η.Π.Α.).
Εύλογα λοιπόν κυριαρχεί ο φόβος ότι, η πλημμύρα της ρευστότητας, του φρεσκοτυπωμένου χρήματος δηλαδή, θα προκαλέσει τεράστιες ζημίες στην παγκόσμια Οικονομία – όμοιες με αυτές ενός καταστροφικού τσουνάμι. Ήδη φαίνονται καθαρά τα πρώτα σημάδια του κινδύνου, εάν διαπιστώσει κανείς την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, των μετάλλων, των πρώτων υλών, των μετοχών, καθώς επίσης των νομισματικών ισοτιμιών σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες - στις οποίες κινδυνεύουν πλέον πολύ σοβαρά οι εξαγωγικές επιχειρήσεις.

Ολοκληρώνοντας, το φθηνό «διαδικτυακό χρήμα» των κεντρικών τραπεζών έχει οδηγηθεί με γοργό ρυθμό σε κερδοφόρες τοποθετήσεις ανά τον πλανήτη, γεμίζοντας με αέρα τεράστιες χρηματοπιστωτικές φούσκες, το σπάσιμο των οποίων θα ήταν η αφετηρία της επόμενης κρίσης – πιθανότατα πολύ πιο μεγάλης και εξαιρετικά καταστροφικής.

“Μία απίστευτη μονεταριστική αναρχία ευρίσκεται σε κατάσταση αμόκ”, όπως αναφέρουν έντρομοι οι ειδικοί, συνεχίζοντας “Εάν, ή καλύτερα όταν ο κύκλος αυτός ολοκληρωθεί, τότε θα είναι οι κεντρικές τράπεζες μέρος του προβλήματος, κινδυνεύοντας να χρεοκοπήσουν οι ίδιες, επειδή δεν θα μπορούν πλέον να εμφανίζονται πειστικά σαν τον ύστατο σωτήρα του συστήματος. Το «πλαστικό κάλυμμα» μεταξύ της πραγματικής οικονομίας και των αγορών, οι οποίες κινούνται από την υπερβάλλουσα ρευστότητα είναι πλέον τόσο λεπτό, ώστε θα μπορούσε να σπάσει ανά πάσα στιγμή”.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
Αθήνα, 03. Μαρτίου 2012
viliardos@kbanalysis.com
One Editions Twitter You Tube

Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία, τα οποία διατίθενται on-line από το e-shop της ONEeditions

Press to Continue.......

Ιστορία και γονίδια

«Όλον αυτόν τον καιρό η χώρα μας έχει παγιδευτεί σε έναν τερατώδη μηχανισμό, ο οποίος κατασπαράζει τις σάρκες της, καταβροχθίζει τις καλύτερες ελπίδες και τα οράματα των Πολιτών της, παράγει απελπισία και αυξάνει επικίνδυνα την οργή. Η πατρίδα μας πρέπει να βγει από αυτή την παγίδα αμέσως – στη συνέχεια, πρέπει να προτάξει και να εφαρμόσει ένα εθνικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της παραγωγής, με δικά της μέσα, με αξιοπρέπεια, με διαφάνεια και με κοινωνική Δικαιοσύνη» (πηγή: BON). Οι Γερμανοί έχουν ξεκινήσει τον 3ο πόλεμο για την κατάκτηση της Ευρώπης, την οποία θεωρούν ότι «έχουν του χεριού τους». Όπως και στο παρελθόν, ρισκάρουν με την ελπίδα ότι, το εγχείρημά τους αυτό δεν θα μετατραπεί σε παγκόσμιο πόλεμο, με πολλά μέτωπα – από τον οποίο θα ξαναβγούν αυτοί ηττημένοι και η Ευρώπη κατεστραμμένη.

Η Γερμανία πρέπει να εξασφαλίσει σταθερές αγορές στις χώρες της περιφέρειας, όπως στην Ελλάδα, για να συνεχίσει να πουλάει τα προϊόντα της και να εμφανίζει εξαγωγικά πλεονάσματα.

Δυστυχώς όμως για την ίδια οι εξαγωγές της, ειδικά προς τις χώρες του Νότου, υποχωρούν στα επίπεδα προ τριών ετών – όπου ξέσπασε η κρίση χρέους στην Ευρώπη. Στο πρώτο εξάμηνο του 2012 οι εξαγωγές της Γερμανίας προς την Πορτογαλία (η οποία είναι σαφώς εκτός των στόχων του δικού της μνημονίου, παρά την αντίθετη προπαγάνδα), μειώθηκαν κατά 14,3% – στην Ισπανία και στην Ελλάδα κατά 9%, ενώ στην Ιταλία κατά 8,2%.

Στα πλαίσια τώρα του 3ου πολέμου, οικονομικού αυτή τη φορά, για την κατάκτηση της Ευρώπης η Siemens: καθαρό παράδειγμα αποικιοκρατικής οικονομικής επιβολής, μέσω της τεχνολογικής εξάρτησης. Όχι μόνον οι νέοι σταθμοί του Μετρό, ούτε τα φανάρια δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς την πλατφόρμα της Siemens στην Ελλάδα.

Φυσικά οι πολιτικοί της πατρίδας μας την αθώωσαν ουσιαστικά, σε σχέση με τα τεράστια σκάνδαλα του παρελθόντος. Πως θα μπορούσαν άλλωστε να μην το κάνουν, αναρωτιέται κανείς, όταν η απίστευτα διεφθαρμένη αυτή πολυεθνική έχει χρηματίσει κόμματα, βουλευτές, υπουργούς και κυβερνήτες, διατηρώντας στο αρχείο της όλες τις αποδείξεις;

Εκτός αυτού, πως θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν το μέλλον της χώρας τους, όταν η Γερμανία έχει στην κατοχή της στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να βυθίσουν το μεγαλύτερο μέρος του (διεφθαρμένου μόνο) πολιτικού συστήματος στο χάος;

Και να ήταν μόνο αυτή! Μήπως δεν είναι επίσης γερμανική η Hochtief, η οποία μάλλον ευθύνεται για το χαρακτηρισμό του αερολιμένα των Αθηνών ως το ακριβότερο αεροδρόμιο της Ευρώπης - με αποτέλεσμα να το αποφεύγουν οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες εις βάρος του τουρισμού και των λοιπών επιχειρήσεων μας;

Υπάρχουν άπειρα άλλα παραδείγματα. Δυστυχώς τότε μόνο, όταν η πρωσική Γερμανία συμπληρώσει την οικονομική κατοχή της χώρας μας (δικαιώματα στον ήλιο, στη θάλασσα, στα πετρέλαια, στις επικοινωνίες, στις μεταφορές, στα τυχερά παιχνίδια και όπου αλλού κρίνεται σκόπιμο), έχοντας διασφαλίσει σημαντικά «πατήματα» στις άλλες προβληματικές χώρες, καθώς επίσης εκχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας, θα συμφωνήσει να «μαλακώσει» το Ευρώ – εκτός απροόπτου, σε καμία περίπτωση προηγουμένως.

Προς το παρόν η Γερμανία ακολουθεί (με την πολυετή συνεργασία του πολιτικού μας συστήματος), την διαδικασία της υποβάθμισης της οικονομίας και του ηθικού μας – για να ανταλλάξει τα παράνομα χρέη που έχει δημιουργήσει η Ελλάδα με τον πλούτο που διαθέτει, όσο πιο φθηνά γίνεται.

Ειδικά όσον αφορά την υποβάθμιση του ηθικού μας, η προπαγάνδα εκ μέρους της Γερμανίας, στην οποία δυστυχώς συμμετέχουν και δικοί μας Πολίτες, δεν έχει όρια. Ο καθημερινός εξευτελισμός μας από τα γερμανικά ΜΜΕ (πρόσφατο ντοκιμαντέρ εδώ, στο οποίο Έλληνας εφοπλιστής χαρακτηρίζει μαφία το ελληνικό δημόσιο, αναφέροντας χαρακτηριστικά «ποιός θα πλήρωνε φόρους στον Al Capone;«, εννοώντας προφανώς την κυβέρνηση), οι συνεχείς συζητήσεις για έξοδο της χώρας μας από το Ευρώ, οι προσβολές και τόσα άλλα, θυμίζουν στην κυριολεξία τον Goebbels – μία μεγάλη ντροπή για την Ευρώπη και τη δημοκρατική Δύση.

Στρεβλή εικόνα

Το συνολικό έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ελλάδας, της Ισπανίας και των Η.Π.Α. φαίνεται πως θα είναι της τάξης του 9% (8-10%) για το 2012 – περίπου το ίδιο δηλαδή.

Σε απόλυτα μεγέθη όμως αυτό το «περίπου ίδιο» έλλειμμα μεταφράζεται σε περίπου 22,5 δις $, σε 135 δις $ και σε 1,35 τρις $ κατά σειρά, για τις παραπάνω χώρες – εκ των οποίων στην Ισπανία θα απαιτηθεί ακόμη ένα ποσόν της τάξης των 300 δις € για τη διάσωση των τραπεζών της (η μη διάσωση των οποίων θα ήταν θανατηφόρα για τις τράπεζες της Γαλλίας – κάπως λιγότερο για τις Γερμανικές).

Αυτό σημαίνει με τη σειρά του ανάγκες ανάλογης χρηματοδότησης από τις αγορές – επί πλέον των αναγκών χρηματοδότησης των ληξιπρόθεσμων ομολόγων δημοσίου.

Με κριτήριο τα παραπάνω, καθώς επίσης το τεράστιο τραπεζικό πρόβλημα της ΕΕ (οι Ισολογισμοί των ευρωπαϊκών τραπεζών είναι της τάξης των 30 τρις $, έναντι περίπου 17 τρις $ των τραπεζών των Η.Π.Α.), ποιος μπορεί να πιστέψει ότι, η Ελλάδα είναι η χώρα που απειλεί την Ευρωζώνη και τον πλανήτη;

Ποιος δεν βλέπει ολοκάθαρα πως απλά χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο, για τη κάλυψη των προβλημάτων της Δύσης και για την επιβολή της δικτατορίας της ελίτ;

Τέλος, ποιος μπορεί να πεισθεί ότι το μέλλον της Ελλάδας εξαρτάται από την έκθεση της Τρόικας, η οποία δεν πρόκειται να εγκρίνει καμία δόση, εάν δεν εξασφαλιστεί η λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας των Ελλήνων από τους εντολοδόχους της;

Περί εθνικής ανεξαρτησίας

Υπάρχει ένα θέμα που είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητό από τους περισσότερους Ευρωπαίους Πολίτες – όχι μόνο από τους Έλληνες: Γιατί οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης (οι πρωθυπουργοί επίσης) επισκέπτονται το Βερολίνο, σαν να ήταν η Ουάσιγκτον της ΕΕ;

Γιατί δηλώνουν «υποτέλεια» στο Γερμανό ομόλογο τους και γιατί αναζητούν δουλικά τη συμφωνία του, για τα μέτρα λιτότητας, κατάρρευσης και λεηλασίας των οικονομιών των χωρών τους; Γιατί δεν επισκέπτονται για τον ίδιο λόγο την Ολλανδία, τη Γαλλία ή οποιαδήποτε άλλη «χώρα-εταίρο» τους;

Εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζουμε, η «πρωτεύουσα» της Ευρώπης είναι οι Βρυξέλες, ενώ ο αρμόδιος για τους προϋπολογισμούς των χωρών-μελών της Ευρωζώνης δεν είναι ο Γερμανός υπουργός οικονομικών. Γιατί λοιπόν και με ποιό δικαίωμα αυτή η σιωπηλή μεταβίβαση και αυθαίρετη μονοπώληση της εξουσίας;

Οι πρωθυπουργοί των χωρών της Ευρωζώνης δεν είναι «ύπατοι αρμοστές» της καγκελαρίας του Βερολίνου, διορισμένοι στα προτεκτοράτα του Νότου – εάν φυσικά έχουμε τη σωστή ενημέρωση.

Επομένως, για ποιό λόγο και με ποιό σκοπό συμπεριφέρονται σαν να ήταν ύπατοι αρμοστές της Γερμανίας, χωρίς καν να ενημερώσουν τους πολίτες των χωρών τους προεκλογικά; Είναι αλήθεια τόσο ανόητοι οι Ευρωπαίοι Πολίτες, για να μην καταλαβαίνουν τι συμβαίνει ερήμην τους ή έχουν γίνει απλά δειλοί από την καλοπέραση;

Τέλος, πως είναι δυνατόν η πρώτη προτεραιότητα του υπουργού οικονομικών της Ελλάδας, μετά την επιστροφή του από το Βερολίνο, να είναι η σύσκεψη με τον πρωθυπουργό, με θέμα τις αποκρατικοποιήσεις-εξπρές; Μας θεωρούν τυφλούς ή/και ανόητους όλους εμάς τους Έλληνες Πολίτες;

Οι μέθοδοι των εισβολέων

> “Η επιτυχία της επέκτασης των πολυεθνικών με τη βοήθεια των κρίσεων χρέους στη Ν. Αμερική, στην Ασία, στην Τουρκία και αλλού, έχει αποφέρει στις ίδιες τόσο εντυπωσιακά κέρδη, ώστε να διψούν για συνεχώς νέες κατακτήσεις. Στα σχέδια τους πια δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι αναπτυσσόμενες οικονομίες, αλλά και οι πλούσιες χώρες της Δύσης – όπου τα κράτη ελέγχουν ακόμη πιο προσοδοφόρα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν επικερδώς οι ιδιωτικές εταιρείες: τηλεφωνικές επικοινωνίες, λιμάνια, μεταφορές, αεροδρόμια, εταιρείες ηλεκτρισμού, εταιρείες ύδρευσης κλπ”. Με κριτήριο την τραυματική εμπειρία της Τουρκίας, την οποία προσπαθήσαμε να αποδώσουμε περιληπτικά όσο καλύτερα γινόταν, συμπεραίνεται χωρίς καμία αμφιβολία ότι, η προσέγγιση του μονοπωλιακού καπιταλισμού στην επίλυση των προβλημάτων χρέους, συνίσταται στη «μετακύλιση» ολόκληρου του κοινωνικού κόστους στα ασθενή εισοδηματικά στρώματα – επειδή αυτά αποτελούν την συντριπτική, αλλά και αδύναμη πλειοψηφία.
Επίσης συμπεραίνεται πως η σχέση μίας χώρας με το ΔΝΤ δεν είναι σε καμία περίπτωση χρονικά περιορισμένη – ενώ δεν λύνει κανένα από τα πραγματικά προβλήματα της Οικονομίας της. Τέλος ότι, η αλλαγή της εκάστοτε κυβέρνησης, του «τρέχοντος» κόμματος εξουσίας καλύτερα, δεν σημαίνει ουσιαστικά τίποτα για τους συνδίκους του διαβόλου – αντίθετα, έχει μάλλον προϋπολογισθεί, με την υφιστάμενη κυβέρνηση να θεωρείται «νομοτελειακά αναλώσιμη».
Στο παράδειγμα της Τουρκίας, η νέα κυβέρνηση και όχι η παλαιά, ήταν αυτή που αφενός μεν «διεύρυνε» την εξαθλίωση των Πολιτών της, αφετέρου ξεπούλησε σχεδόν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας - παραμένοντας σταθερά «υποτελής» του Καρτέλ και των τοκογλύφων, χωρίς παραδόξως να διακινδυνεύει την εκλογική της δύναμη. Φυσικά το ξεπούλημα έγινε «έντεχνα», αφού ακολούθησε 2-3 έτη μετά την εκλογική της νίκη και τη σταθεροποίηση της στην εξουσία.
http://www.inprecor.gr/index.php/archives/222905
Press to Continue.......

Tuesday, 4 September 2012

Θάνατος από δάγκειο πυρετό!

Ενας 84χρονος από το Αγρίνιο έχασε τη ζωή του από δάγκειο πυρετό. Η νόσος μεταδίδεται μέσω μίας μορφής κουνουπιού, η οποία δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. Η τελευταία επιδημία είχε εκδηλωθεί το 1927-1928 και από τότε έχει εκριζωθεί από τη χώρα μας. Οι επιστήμονες, ωστόσο, εκτιμούν ότι ο ιός ενδέχεται να μεταδίδεται και από το κουνούπι-τίγρης. Ενας 84χρονος από το Αγρίνιο έχασε τη ζωή του από δάγκειο πυρετό. Η νόσος μεταδίδεται μέσω μίας μορφής κουνουπιού, η οποία δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. Η τελευταία επιδημία είχε εκδηλωθεί το 1927-1928 και από τότε έχει εκριζωθεί από τη χώρα μας. Οι επιστήμονες, ωστόσο, εκτιμούν ότι ο ιός ενδέχεται να μεταδίδεται και από το κουνούπι-τίγρης. Από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) ανακοινώθηκε χθες ότι ο άνδρας άφησε την τελευταία του πνοή την περασμένη Πέμπτη σε νοσοκομείο της Πάτρας, όπου νοσηλευόταν με σύνδρομο αιμορραγικού πυρετού και σηπτικού σοκ. Σε αυτόν τον ασθενή υπήρξαν εργαστηριακές ενδείξεις πρόσφατης λοίμωξης από τον ιό του δάγκειου πυρετού. Η νόσος εκδηλώνεται ως μία συνήθης ίωση με πυρετό, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, ναυτία, εμετούς και εξάνθημα, ενώ σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορούν να υπάρξουν θρομβοπενία και αιμορραγίες. Ο δάγκειος πυρετός είναι στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αυτοπεριοριζόμενη νόσος με θνητότητα συνήθως μικρότερη του 1%. Ομάδες υψηλού κινδύνου αποτελούν τα ηλικιωμένα άτομα, οι έγκυες γυναίκες και άτομα με συνοδά χρόνια νοσήματα. Τα κουνούπια Μεταδίδεται με κουνούπια του είδους Aedes και ιδιαιτέρως το κουνούπι Aedes agypti, το οποίο δεν έχει βρεθεί σε επανειλημμένες μελέτες που έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας. Οι επιδημιολόγοι σημειώνουν, ωστόσο, ότι μετά το 2003 έχει βρεθεί στη χώρα μας το κουνούπι-τίγρης (Aedes albopictus), που θεωρείται ως δυνητικός διαβιβαστής του ιού. Ο ιός δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί μεμονωμένα κρούσματα αυτόχθονης λοίμωξης από τον ιό (στη Γαλλία και την Κροατία). Εισαγόμενα κρούσματα από περιοχές στις οποίες ενδημεί ο ιός (Νοτιοανατολική Ασία, Αφρική και Λατινική Αμερική) αναφέρονται από πολλές χώρες. Η πιθανή είσοδος του ιού στη χώρα μας μπορεί να προέλθει είτε με ταξιδιώτες (και μετανάστες) που νοσούν και είναι σε φάση ιαιμίας, που είναι και το πιθανότερο, ή με είσοδο μολυσμένων κουνουπιών με μεταφορικά μέσα. ΔΗΜ. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ ΠΗΓΗ Θάνατος από δάγκειο πυρετό!
Press to Continue.......

Wednesday, 27 June 2012

Κατακτάμε το χρέος, κερδίζουμε το μέλλον.
Το Greece Debt Free (GDF) είναι ένας μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός, μη πολιτικός οργανισμός, σχεδιασμένος για να βοηθήσει επιχειρήσεις και ιδιώτες να λάβουν δράση για το εθνικό χρέος, ώστε να μειωθεί σε βιώσιμο επίπεδο. Δύο τρόποι να βοηθήσετε:

Αγοράστε και ψηφίστε για νέα προϊόντα Greece Debt Free. Τα προϊόντα που φέρουν το λογότυπο GDF προσφέρουν το 50% της αξίας των κερδών τους για να βοηθήσουν στη μείωση του ελληνικού χρέους. Ψηφίστε εδώ και στο Facebook για να προτείνετε νέες κατηγορίες προϊόντων που θα θέλατε να συμμετάσχουν στην κίνηση. Ψηφίστε μια συγκεκριμένη μάρκα προϊόντος κι εμείς θα τους προτείνουμε να λάβουν μέρος. Ψηφίζοντας και ψωνίζοντας έξυπνα, μπορούμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα.

Κάντε μια απευθείας δωρεά. Επειδή το GDF αγοράζει ομόλογα εθνικού χρέους σε αξία πολύ χαμηλότερη από το ποσό που χρωστά η Ελληνική κυβέρνηση, τα ποσά που προέρχονται από δωρεές έχουν πολλαπλάσια αξία για τη χώρα μας. Πληκτρολογήστε το ποσό με το οποίο θα θέλατε να συνεισφέρετε παρακάτω και μάθετε την αξία εθνικού χρέους που θα βοηθήσετε να μειωθεί, με βάση τις τρέχουσες τιμές των ομολόγων.

Κάντε δωρεές, προσκαλέστε φίλους και μέλη της οικογένειας ή οργανώστε μια εκδήλωση. Βοηθήστε την Ελλάδα με έξυπνο τρόπο και μπορεί να δικαιούστε έκπτωση φόρου για εισοδήματα που προέρχονται από τις ΗΠΑ. Με την πλατφόρμα GDF, υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι να βοηθήσετε. Επικοινωνήστε, Συνδεθείτε, Ενωθείτε και Συνεισφέρετε. Οργανωθείτε στην αναζήτηση θετικής οικονομικής αλλαγής. Μοιραστείτε και εξαπλώστε την ιδέα και προσκαλέστε όλο τον κόσμο να συμμετέχει.
Διαβάστε πως λειτουργεί

Press to Continue.......

Monday, 4 June 2012

O Γύρος της Ελλάδας σε 80 χρόνια

Τα τελευταία 80 χρόνια έχει αλλάξει σημαντικά ο νοσολογικός χάρτης της Ελλάδας με τις χρόνιες παθήσεις (κακοήθη νεοπλάσματα και νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος) να διαδέχονται τα λοιμώδη νοσήματα και τις εκφυλιστικές παθήσεις.
 Όμως δεν είναι οι μόνη αλλαγή.
 Την πάλε ποτέ φτώχεια και ανέχεια της πλειονότητας του ελληνικού πληθυσμού, έχει διαδεχτεί ο πλουτισμός των ολίγων συνοδευόμενος επιπλέον από στοιχεία διαφθοράς, απληστίας και κακοδιαχείρισης του κρατικού μηχανισμού. Όλοι βλέπουν ότι η Ελλάδα πορεύεται μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο της λιτότητας που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη αλλά αντιμετωπίζει επίσης μια νέα απειλή στην υγεία του πληθυσμού οφειλόμενη τόσο στην έρπουσα καταστροφή όσο και στην αναδυόμενη φτώχεια.

 Για να την σκιαγραφήσουμε θα πρέπει να πάμε πιο πίσω.

 Στα 1923 το ελληνικό κράτος για λόγους εμπορικών συναλλαγών είχε εισάγει το Γρηγοριανό ημερολόγιο μετατοπίζοντας την ημερομηνία από 16 Φεβρουαρίου σε 1 Μαρτίου (απώλεια 2 εβδομάδων). Παράλληλα όμως επαρατηρείτο αθρόα εισροή προσφύγων (1,5 εκατ.) στην ελληνική επικράτεια, απότοκη της Μικρασιατικής Καταστροφής, προκαλώντας μια σειρά ανακατατάξεων σε δημογραφικό και οικονομικό επίπεδο, τις οποίες κλήθηκε τότε η Ελλάδα να ενσωματώσει στο ήδη αρνητικά διαμορφωμένο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Είναι εκείνες τις μέρες που για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος είχε κληθεί να αντιμετωπίσει επιτακτικά ζητήματα στέγασης, δημόσιας υγείας και επαγγελματικής αποκατάστασης.

 Και τα κατάφερε.

 Σημαντικά επιτεύγματα της ιατρικής επιστήμης άρχιζαν στη συνέχεια να εφαρμόζονται, νέα προωθημένα μέτρα δημόσιας υγείας άρχισαν να παίρνονται και σε συνδυασμό με την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας από το 1930 μέχρι το 1970 το προσδόκιμο επιβίωσης της Ελλάδας συνεχώς αυξανόταν γεγονός που σήμανε το πέρασμα της Ελλάδας στην λίστα των ανεπτυγμένων χωρών.

 Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις δεν έμειναν εκεί, συνεχίστηκαν. Την περίοδο 1981-2012 η Ελλάδα ως μέλος πλέον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρχισε να προωθεί εις βάθος αλλαγές της ελληνικής κοινωνίας ή τουλάχιστον να προσπαθεί. Ανάμεσα στις σημαντικές μεταρρυθμίσεις, κατά την αρχή της δεκαετίας του 1980, προωθήθηκε στη χώρα η σημαντικότερη μεταπολεμικά ίσως μεταρρύθμιση στην υγεία. Αυτή είχε σαν στόχο τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) (Νόμος 1397/1983), την λειτουργική δηλαδή ενοποίηση των υποδομών περίθαλψης της χώρας.

 Μέχρι και σήμερα όμως, το όραμα για ένα Εθνικό, καθολικής πρόσβασης και αποδοτικό Σύστημα Υγείας δεν έχει επιτευχθεί, ενώ ο αρχικός σκοπός και οι επιμέρους στόχοι του ΕΣΥ μπολιάζονται με ανεπίσημες μετατροπές και παρεμβάσεις που εξυπηρετούν συμφέροντα διαφόρων ομάδων και ο θεσμός της ΠΦΥ να βρίσκεται σε πλήρη απαξίωση.

 Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης έχουν αντίκτυπο στον Έλληνα πολίτη, ο οποίος δεν μπορεί να απολαμβάνει το κοινωνικό αγαθό της υγείας έτσι όπως αυτό οριοθετείται από το Σύνταγμα (άρθρο 21, §3), αν η Πολιτεία δεν κάνει σημαντικά βήματα ώστε ο θεσμός της ΠΦΥ να αποκτήσει τη δέουσα δομή σύμφωνα με τις επιταγές του Συνταγματικού νομοθέτη. Σταδιακά διαμορφώθηκε μια ανεξέλεγκτη προβληματική κατάσταση με θύματα τα όνειρα και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων που με μυθικό Χρονοδιάγραμμα εξελίσσεται.

 Από την εποχή του «δαγκειόπληκτου» πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου (1929) μέχρι σήμερα την εποχή των «μνημονιόπληκτων», η Ελλάδα δοκιμάστηκε σε πολλά επίπεδα. Πιο οδυνηρό όμως είναι ο δρόμος προς την εξαφάνιση των επιπτώσεων της απειλητικής λιτότητας που στην πλάτη των πολιτών παρατηρείται ύπουλη αύξηση της πληθυσμιακής τρωτότητας.

 Θα μπορούσε να πει κανείς πως η λεγόμενη σωτηρία του Έθνους θα επέλθει σε βάθος χρόνου. Σημείο εκκίνησης ή αφετηρίας είναι η δημιουργία μιας διαφορετικής πολιτικής κουλτούρας και η αλλαγή της οργανωτικής δομής σε ένα πλαίσιο ηθικής, με διαφανείς θεσμούς και αξιόπιστα και ικανά θεσμικά όργανα.

 Σε αυτό το νέο πλαίσιο η Δημόσια Υγεία πρέπει να θεωρείται ως άξονας ύψιστης στρατηγικής σημασίας και εργαλείο που διαφυλάσσει την ανθρώπινη ασφάλεια και αξιοπρέπεια εξασφαλίζοντας ένα υγιές κοινωνικό περιβάλλον απαλλαγμένο από το φόβο της ανέχειας και της φτώχειας. Ο απώτερος σκοπός της δημόσιας υγείας είναι να εξασφαλίσει ένα ασφαλές, υγειεινο και σύγχρονο κράτος στο οποίο τα συμφέροντα, επιδιώξεις και ο Ελληνικός τρόπος ζωής, να μπορούν να επιβιώνουν στα πλαίσια της Ευρώπης.

 Εάν αποτύχει, οι τωρινές αναταραχές σύντομα όχι μόνο θα πολλαπλασιαστούν αλλά και θα εξαπλωθούν.
Press to Continue.......

Saturday, 2 June 2012

Medical Travels around the Möbius Strip

Jeffrey Levett, Professor, Management of Public Health [Greece]
Medicine is a timeless art, as contemporary as human genome research and older than the Pyramids and the Acropolis. In the earliest of times, medicine was an art, which took its place at the side of poetry and painting; today it is a science placed on a par with mathematics, astronomy, and physics. According to Thomas Sydenham [1624-89] the origin of medicine was then as mysterious as the source of the Nile. Medical practice is based on trust and faith between patient and doctor and is summed up in the well known Hippocratic tradition: life is short, art long, opportunity fleeting, experiment treacherous, judgment difficult as well as in four principles: telling the truth, not doing harm, not taking advantage and keeping secrets.

The ancient Greeks recognized and understood the importance of reason and considered medicine to be the mother of science. Alcmaeon of Croton, a student of Pythagoras applied a theory of opposites to questions on health and disease. Clearly, medicine in the ancient world was a mixture of the Aeolian Arts and Ionian Science. Opposites, comparisons, dualities and dichotomies were all part of the ancient Greek world.

A doctor’s work is arduous and complex. It requires the highest faculties of mind and a constant appeal to the finer feelings of humanity. William Osler said that the physician needs a clear head and a kind heart. He emphasized the importance of what he called the education of the heart and the moral side of man, which must keep pace with the education of the head.

Permit me first though to make some brief comments on present day Greece, a small country with a large history, and now in the clutches of the Trojan horse of the troika and an economic crisis with an unfolding creeping disaster for health. Social, economic and health damage is evident. In protest to the austerity measures of the Greek Memoranda, unfortunately, one in five Greeks voted for ugly and fanatical nationalism with anti-immigrant rhetoric, in the recent elections. As Bertrand Russell (1872-1970), English logician and philosopher said: “Neither a man nor a crowd nor a nation can be trusted to act humanely or to think sanely under the influence of a great fear.”

Of note: as population vulnerability increases, Greece once suicide-free has to deal with a rapidly emerging epidemic, the erosion of excellent health indicators and a rising growth of poverty. The worst threat to public health has come from politics and paradoxical political behaviours. Indeed politics has pursued actions leading to the dysfunction and demise of institutions harmful to successful development.

In the face of considerable politically sponsored hardships of the people the best efforts of medicine and public health will be needed to help pull Greece through the coming social turmoil. Once a symbol ‘of escape from the prison house of [the Ottoman] empire’, in [best] or out [worst] of Europe Greece is in a no-win situation for health damage will accumulate. Keeping the Greek cradle of civilization rocking in Europe requires your help and your goodwill.

An American tourist from Dakota was pleased to learn that Greeks are great fans of NASA’s space projects, for wherever he went he ran into the name Apollo. It was Apollo who wrought destruction and pestilence on the Greeks outside the walls of Troy to give us the first ever recorded epidemic in history. What followed was Greeks bearing gifts with the Trojan horse. It was Apollo who recognised that the slain Hector was a better man than Hercules. Homer’s text records all of these epic events.

Additional English words derived from Greek include austerity, panacea, agape, comedian, gnomon, crisis, chronicle, stentorian, echo and phrases such as KNOW THYSELF, HEALTHY IN BODY-HEALTHY IN MIND, ALL THINGS IN MODERATION, ONCE Said, DOG AS MAN’S BEST FRIEND and THE FACE THAT LAUNCHED A THOUSAND SHIPS or anyone causing disaster.

The most famous text in Western medicine, the Hippocratic Oath also begins with Apollo: I swear by Apollo and Asclepius my witnesses, that I will fulfil according to my ability and judgment this covenant. I will remember that there is art to medicine as well as science. When the art of medicine is loved, then humanity is also loved. Hippocrates provided us with a dichotomy when he delineated between two things, science which leads to knowledge, opinion which denotes ignorance. This holds great significance for contemporary Greece.

Hippocratic medicine emerged on the Island of Cos, and still represents the ethical gold standard or an ideal for the compassionate, discreet and selfless doctor. the virtues of Hippocrates are illustrated by three legends; eradication of the Athenian plague demonstrated his brilliance as a doctor; his refusal to work for Artaxerxes, King of the Persians demonstrated his patriotism as a Greek; while his cure of love-sickness of King Perdiccas revealed his artistic skills. However, when Daniel Sokol a medical ethicist asked medical students to name famous doctors in the history of medicine, their first answer was Harold Shipman, the GP who murdered hundreds of patients, second House, the fictional TV doctor. SOKOL breathed a sigh of relief with their third answer, Hippocrates.

We have much to be thankful for with the mortal Asclepius and his offspring: Iasso, Panacea, and Hygiene, goddess of public health, with Peitho, goddess of persuasion, philosophy and ethics. When Asclepius was elevated to divine status, Temples were built throughout the Mediterranean.

Just as a reminder the Möbius strip or band is a surface with only one side and only one boundary. It was discovered independently by German mathematicians August Ferdinand Möbius and Johann Benedict Listing. I suggest that the Möbius strip is a different and better model to conceptualize the dichotomy or duality of the art and science of medicine, better than a two sided coin, a pendulum or a fixed or variable sum model. Medical history seems to be a spiral path, oscillating between art and science as it ascends, and sometimes descends with current reality adding its own titbits and deviations. With respect to the concept of a fixed or variable sum of art and science in different proportions, the resulting mixture depends on the historical moment and the makeup of the practitioner. The mixture undergoes change with the swing of times pendulum. Unlike the two sides of a coin which contains an element of “either/or”, art and science remain inseparable in the unity of medical practice.

Leading up to and throughout the Industrial Revolution a downward trend was noted in medicine. Physicians were more concerned with isolation of patients than with environmental sanitation and medicine offered little to the poor. At the bottom of the social ladder the bulk of the population suffered severe reductions in their already low living standards. Chronic hunger and malnutrition were the norm for the majority of the population and life expectancy was about 35 years mainly due to malnutrition. It was a period of medical nihilism since the old medical system was discredited through the use of clinical statistics. Not until the development of bacteriology and pharmacology in the latter part of the 19th century did medicine revive and direct medical care was provided for the poor.

But before the world, went global confusion reigned and the Greeks called it chaos [the initial system of complexity]. The cosmogeny [creation myth] of the Ionian world produced Gaea, plants and animal life, fully sustained by life-giving rains with environmental balance, sustainable development, oxygen food and water. At the end of long healthy life, men fell into a deep sleep and returned to the earth. The first golden age achieved the squaring of the mortality curve: no childhood diseases, no chronic disease, no accidents and no disasters. There was no need of doctors, health services, vaccinations, imaging technology, spinal cord units, or evidence based medicine. Health management, economics and policy as well as ethics were all unnecessary. Perfect public health was the status of the world. But it could not last. Along came disaster.

Forewarned, by the early warning system of Prometheus, Deucalion built an ark to survive the catastrophic flood. Survival reflected proactive management, use of preventive measures smart tactics and a responsive strategy. By following the command of Zeus, the supreme strategist, the land was repopulated. Stones thrown over Deucalion’s shoulder became men; stones thrown by his wife Pyrrha became women. Prometheus understood well the misery of a cold hearth in winter and gave fire to mortals to relieve their suffering, becoming the embodiment of social medicine. Today the WHO coordinates a global warning system for health threats.

Development in biomedical and information technology the faith in Medicine is very strong. The recent incursion of 'evidence-based medicine’ into medical practice seems to clinch the argument; medicine is a science! However, clinical guidelines are frequently modified or changed and half of what is said to be true today will be proven incorrect in the next five years. We don't know which half it will be. Will it be the half of medicine considered art or will it be the half thought to be science? Mahajan (2006) cautions the physician not to allow scientific medicine to blunt his humanity, to ignore ethics and the need for empathy. Hegde (1999) is of the view that doctors in all cultures from quacks to witchdoctors have succeeded in practice mainly because they show concern for their patients.

Farokh E Udwadia says that modern medicine has been robbed of humanism and that sympathetic communication and empathy with the patient is failing. As a result of mechanization, over specialization and commercialization of medicine, values have been lost and doctors are forgetful of the art of medicine. He goes on to define the art of medicine as the artful application of science to the holistic care of the patient.

When the Senior Contributing Editor of JAMA Dr. Therese Southgate was asked what has medicine to do with art? She answered: Everything! Medicine is considered both a social calling and an art of doing. At its best, it employs the finest tools of medical knowledge and the best skills of the physician. Benchmarking has recently entered the medical arena, permitting process and quality to be improved.

At the very beginning of my medical travels along the Möbius Strip I was reading The Mind’s Eye by the ophthalmologist Oliver Sacks a great story teller who has taken the most basic tool of medicine, the patient history and turned it into an art. Like Hippocrates he listens to the patient and responds to his concerns and preferences. In calling up philosophy, he introduces communication as a dichotomy of “saying and showing” as in the child’s activity of show and tell and leads us to the belief that man’s ability to perceive, is a fixed sum: loss of sensory perception in one organ triggers gains in others. William Osler taught the art of medicine utilizing the stethoscope, physical exam, and patient history. The patient was a text to be read. He articulated that “clinical medicine will always blend the art of uncertainty with the science of probability.”

In Captain Corelli’s Mandolin set on the Island of Cephalonia we meet up with the local doctor, practicing his arts. Under his arm, he has something for the cooking pot. By irrigating the ear of an elderly man he flushed out a petrified pea, lodged there for years to restore his hearing. In the eyes of the astounded wife, a miracle had been performed. Tucked in the doctor’s pocket was a prostitute’s promissory note to be redeemed at some future date for past services rendered. The note brings to mind an outstanding debt of Socrates. As the philosopher contemplated hemlock, a cock was sent to Asclepius making sure that after death there would be no unpaid debt.

Henle, of the proximal and distal convoluted tubules refers to the artistic side of medicine, while Virchow the Prince of Art and Science distinguishes between the artistic from the scientific while and teaching us that medicine cannot be removed from the social context.

Hippocratic medicine reflected the emergent scientific philosophy that things and events in the world result from natural causes. It began with the Ionian philosopher, Thales of Miletus (c. 625-546). His speculations about the natural world are regarded as an important turning point in Western scientific thought. Before Thales became a philosopher he made a lot of money as an entrepreneur. Armed with knowledge of astronomy and weather, he predicted a bumper olive harvest. In the darkness of winter he set about hiring all of the olive presses in the region. When the olive crop arrived he rented out the presses at a high price. It was the first killing in the oil market. After that, citizens of Miletus kept their distance from the wily Thales and he philosophized in peace for the rest of his life.

Aristotle pointed out that one size does not fit all, and considered Hippocrates an excellent geometer but a complete fool in everyday affairs. Because of his stutter Aristotle would have benefited from modern therapy. Democritus who gave us the atomic theory was considered crazy by most because he laughed at everything but Hippocrates said that his problem was just a happy disposition.

The Greeks clearly recognized that "when health is absent, wisdom cannot reveal itself, art cannot manifest, strength cannot fight, wealth becomes useless, and intelligence cannot be applied." [Herophilus]. This wisdom is reflected in statements of Disraeli during the Industrial Revolution and Roosevelt [1932] in the Great Depression: “the health of the people is the foundation upon which all their happiness and all their powers depend.” and that “nothing can be more important to the State than its public health; the state’s paramount concern should be the health of its people”. Buddhism says: without health life is not life; it is just a state of languor and suffering and an image of death. Inscribed on the parchment of the first Greek diploma in public health, eighty years ago are the words of Eleftherios Venizelos “Χωρίς Υγείας Άβιος Βίος” (Without Health, Lifeless Life). The symbolism and significance of the phrase for public health are obvious. Without a healthy population, community life can be unbearable.

History teaches us that medicine as a product of the marriage between science and art when applied to the care of the individual and public heath with its Harem of interdisciplinary sciences when applied to population groups [community, elderly, mothers and children, handicapped] make even the worst situation endurable. With the use of appropriate public health control programmes and optimal medical care the burden of disease can be reduced in any society. Health is of the greatest importance to society and at times may determine its very existence. Social solidarity emerged not out of the golden age but out of the squalid conditions of the industrial revolution at a time of great political and social change. It leads the state to take responsibility for its people, through measures for sanitation and environmental quality, which is the criterion of any civilized society and which no industrial society can escape today.

In the sixteenth and seventeenth centuries, Turkish scholars differentiated between medicine as a science whose objective is the study of disease and the restoration of health, and the craft of medicine that requires a manual skill such as surgery, which they considered more of an art than a science.

Every day the art and science of medicine is practiced and as a result, countless decisions are made about when to stop or start medical treatment. Each decision contains an analysis of benefits versus risks, of doing something or not. No medical treatment is perfect or suitable for everyone and no doctor is infallible. Large sums of money are invested to protect the public from disease and healthcare is big business in a market place where science meets big money but not all research evidence makes it into the public domain. Medical history is replete with examples of the benefits of a treatment being oversold and potentially serious side-effects being buried. This wastes public money and can cost lives. Less than 15 percent of medical decisions are based on "appropriate evidence." Medicalization of birth and death, has rendered many people lifelong patients which Ivan Illich, 1975 based upon “the shocking extent of post-operative side-effects and drug-induced illness in advanced industrial society” and coined the term iatrogenesis.

Practitioners of human factors engineering believe that there is much that medicine can gain by using concepts from aviation safety, where it is recognized that it is dangerous to place too much responsibility on one "superhuman" individual and expect him or her not to make errors. Disparities in quality of care are often cited as a cause of controversy. As a result of complaints and medical errors, reporting systems and checking mechanisms are becoming more common to identify sources of error and to improve practice.

Atul Gawande developed the WHO’s “surgical safety checklist” to improve the outcome of surgical interventions by reducing morbidity and mortality on a global level. Out of the 230 million operations performed worldwide in 2008, “three percent resulted in major disability or death, while at least half of the time, adverse events are preventable. However, if medical errors were eliminated and all mysteries solved, ‘medicine’s ground state would still be uncertainty’. Medical experts’ estimate that half of all surgical operations and other medical procedures remain without strict scientific evidence of their efficacy and safety are questionable. Wisdom for both patient and doctor is to find how to cope with this uncertainty.

Doctors are healers, wise in art and science, experienced in fighting disease through prevention, cure, and rehabilitation. You are at the forefront in caring for patients to bring back wholeness, within their social environments. Your art of medicine is the human touch, going the extra mile to serve the patient as well as the literal art of medicine or fine arts applied to medical themes and to therapy as your scientific program demonstrates. The link between doctor and artist is the relationship between health and disease, sickness and suffering and the roles of fate and chance. Consequently, the fine arts of the artist can inform the doctor on the human response to disease. "Art" is indicative of the doctor’s attitude toward nature and patient, which is quite similar to that of an artist toward nature and his creation, while "science" connotes a judgment by measuring. By calling on both, the patient can be viewed from two different angles. Just as medicine achieves balance between art and science, all arts, paintings or sculptures are balanced in some way, symmetrically or asymmetrically but both reveal an underlying unity.

Carol Aschenbrener [AAMC] says physicians need a strong foundation on which to base the art to communicate and the heart to care.

Many think that a separation occurs today between the sciences and the humanities because of the ascendancy of science. Particle-wave duality: a dichotomy between symmetry and asymmetry and space age biomedical technologies. However, warmth, sympathy, and understanding can still outweigh the surgeon's knife or the chemist's drug and the art of medicine can still be refined and the science of medicine can still be improved. Along the Möbius strip there are no traffic lights and no limits.





1 Except for the trip on the Möbius Strip, I have not added to what others have said and written on the art and science of medicine. It is still a great wonder as to how it was possible that just a small number of people set the stage for western civilization?
Press to Continue.......

Wednesday, 11 April 2012

Η Δημιουργία της ΥΣΑ-ΕΣΔΥ

Καθηγητής Jeffrey Levett*
Η δημιουργία της μοναδικής ελληνικής σχολής δημόσιας υγείας [ΥΣΑ, 1929] έγινε σε πολύ δυσμενές οικονομικό-κοινωνικο υπόβαθρο: υποσιτισμός, μολυσματικές ασθένειες, έλλειψη συστημάτων ύδρευσης, υγιεινής και πρόληψης και η απορρόφηση ένα μισή εκατομμυρίων προσφύγων. Δημιουργήθηκε ως φάρος της δημόσιας υγείας και νησίδα αριστείας μέσα στην ελληνική πραγματικότητα, προσφέροντες έργο διεπιστημονικό, κοινωνικό, εθνικό. Σε μια ταραγμένη συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα έφερε σημαντικά και εντυπωσιακά αποτελέσματα όπως η εκρίζωση της ελονοσίας, ο εκσυγχρονισμός και η ανάπτυξη του έθνους. Εξαιτίας του έργου της οι Έλληνες ζουν πολύ περισσότερο σήμερα.

Η ΥΣΑ ήταν η πρώτη μεταπτυχιακή, χωρίς δίδακτρα σχολή στην Ελλάδα, μια από τις πρώτες σχόλες στην Ευρώπη και αναφέρεται ως αδελφή σχολή των Σχολών του Λονδίνου, του Ζάγκρεμπ και της Άγκυρας. Η ΥΣΑ επέζησε την χούντα ενώ η Σχολή στη Άγκυρα διαλύθηκε το 1981 από τη δικτατορία. Στα πάτρια εδάφη η διαδρομή της ΥΣΑ όμως είναι μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Δια μέσου της πορείας της, διαβλέπουμε μια γωνία της Ελληνικής πραγματικότητας. Μόνο στην παράδοξη πατρίδα η δημόσια υγεία δεν υποστηρίζεται από τη σοσιαλιστική πτέρυγα.

Στην παρούσα κρίση [κοινωνική-πολιτιστική, πολιτική-οικονομική], το ρολόι πισωγυρίζει, η υγεία των ελλήνων βλάπτεται και η Ελλάδα, μπορεί να μετατραπεί σταδιακά από ένα υγιές σε ένα λιγότερο υγιές έθνος με έρποντα ρυθμό. Αλίμονο, αν αύριο δεν έχουμε Σχολή Δημοσίας Υγείας, εκσυγχρονισμένες ιατρικές σχολές και ένα ενιαίο ανασυγκροτημένο ΕΣΥ, και ανάπτυξη της ΠΦΥ. Ήδη η δυσμενής κατάσταση στο χώρο της υγείας έπρεπε να είχε προκαλέσει την ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Η μη-διασφάλιση του θεσμού μιας ανεξάρτητης ΕΣΔΥ παράγει μια άλλη εικόνα για το πώς η χώρα οδηγήθηκε στη κρίση ιδεών, ηθικής και πολιτικής. Ο πολιτικός κόσμος δεν εφάρμοσε τα διδάγματα της δημόσιας υγείας και αμέλησε τις υποσχέσεις και αποφάσεις του. Όπως ειπώθηκε από τον γράφοντα [1990, 1996] η παντελής έλλειψη ορατης-απτής δέσμευσης για την ανάπτυξη της πολιτικης υγειας [health policy] και η αδυναμια εφαρμογής ληφθεντων αποφασων, είναι ακρως ανησυχητικός.

Ιστορικά, οι σχολές δημόσιας υγείας ήταν ανάθεμα στις δικτατορίες [Γερμανία, Χιλή]. Έγιναν γραφειοκρατικές οντότητες στη Σοβιετική Ένωση. Μένουν αόρατες σε δημοκρατίες εκτός περιόδων κρίσεως ενώ το γόητρο τους ήταν μεγαλύτερο στα τροπικά μέρη σε κράτη που είχαν αποικίες [Αγγλία, Γαλλία ]. Τοποθετημένες στους κόλπους της ιατρικής η αποστολή τους εξουδετερώνεται. Η θνητή Ιάσω εύκολα καπελώνει τη θεά και αδελφή της, Υγιεινή. Μια εκπληκτική εικόνα δόθηκε όταν δυο κορυφαίοι επιστήμονες κλήθηκαν να συμβουλεύσουν τις αμερικανικές αρχές για το μέλλον του συστήματος υγείας. Ο ένας καθόταν ήσυχος σε μια γωνία μελετώντας τα σχόλια του: ο δεύτερος με άσπρη μπλούζα κολακεύτηκε και χειροφιλήθηκε από τους παρόντες βουλευτές. Ο πρώτος D.A.Henderson έσωσε εκατομμύρια ζωές σε παγκόσμια κλίμακα με την εκρίζωση της ευλογιάς, ενώ ο δεύτερος Denton A.Cooley έσωσε χίλια άτομα με τις χειρουργικές του δεξιότητες.

Ο Γεώργιος Γεννηματάς διέβλεψε την αναγνώριση της ΥΣΑ σαν μεγάλο όπλο της ανάπτυξης και εφαρμογής του ΕΣΥ. Στη γιορτή των 60 χρονών της ΥΣΑ, περιγράφτηκε η διασύνδεση της με τον πολιτισμό και τη συμβολή της στην υγεία του ελληνικού λαού. Συγκεκριμένα ο Δημήτρης Χορν μίλησε για το ρόλο της και το σημαντικό, πρωτοποριακό και κοινωφελές έργο της προς το καλό όλων. Η Μελίνα Μερκούρη ανέφερε το τόσο σημαντικό έργο της, όχι μόνο στη υγεία αλλά και στον πολιτισμό και η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη τόνισε τη πολιτιστική ανάπτυξη και προβολή του τόπου από την Σχολή. Ειπώθηκε από τον Γεωργό Σούρλα ότι η ΥΣΑ θα αναβαθμιστεί ως «Ανωτάτη Σχολή- Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας» ενώ ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε στη πολύτιμη προσφορά της, που επιτελεί έργο εθνικό και ευχήθηκε νέες αναζητήσεις για να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες. Ο Ε. Δρεττάκης αναφέρθηκε στο τεράστιο έργο της ΥΣΑ και ως μια πρωτοποριακή Σχολή «ανεπισήμων» μεταπτυχιακών σπουδών είπε ότι έχει ξανακούσει ότι η ΥΣΑ θα γίνει ανώτατη. Στη πρόσφατη γιορτή των 80 χρονών ο Αθανάσιος Γιαννόπουλος έλεγε ότι η επίμονη αντίδραση από την ιατρική ήταν μια ατοπία. Ο πολιτικός κόσμος δεν τήρησε τις υποσχέσεις και αποφάσεις του και δεν έμαθε τίποτε από τα διδάγματα της δημόσιας υγείας. Η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν κατέχει τη σπουδαιότητα της και έχει απορρίψει το θεσμό με σαθρές αντιδράσεις οι οποίες ξεκίνησαν με την ίδρυση του. Μόνο στη παράδοξη πατρίδα η δημόσια υγεία δεν υποστηρίζεται από τη σοσιαλιστική πτέρυγα.

Όσο και αν ψάχνω, δεν βρίσκω κανένα θεσμό που λειτουργικά, να πλησιάζει την έννοια της αποτελεσματικής επιστημονικής και κοινωνικής απόδοσης. Απίστευτες απόπειρες «θεσμοκτονίας» γίνονται χωρίς νικητή: βλέπε το ΕΣΥ [διαμελισμένο και κακοδιαχειρισμένο], το κλείσιμο υπηρεσιών παιδικής προστασίας, την κατάσταση των πανεπιστήμιων. Σαφώς, υπάρχουν νησίδες αριστείας και διεθνώς αναγνωρισμένοι επιστήμονες ενώ επαγγελματίες σε κάθε θεσμό δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους σε δύσκολες συνθήκες. Εκπληρώνουν μερικώς την αποστολή και τους σκοπούς τους όμως σε πλαίσιο περιορισμένου ελέγχου, αξιολόγησης και μειωμένης αποτελεσματικότητας. Η διασφάλιση της δημοκρατίας περνά και από τη θεσμική οικοδόμηση.

Ο θεσμός [ΥΣΑ-ΕΣΔΥ] δημιουργήθηκε σε μια εποχή άθλιας υγείας. Σήμερα βαδίζει μπροστά ως νησίδα αριστείας με τροχοπέδη. Στην πορεία έχει αντιμετωπίσει πολιτικά και ακαδημαϊκά εμπόδια καθώς και ανακριβή και δυσφημιστικά σχόλια που φρέναραν την πρόοδο της ελληνικής κοινωνίας και της ανάπτυξης. Πρόσφατα απορρίφτηκε πολίτικα ενώ οι σαθρές αντιδράσεις και παρεμβάσεις συνεχίζουν χωρίς τέλος.

Η ΥΣΑ ήταν και η ΕΣΔΥ είναι ένα think tank που υποστηρίζει την υγεία των ελλήνων και την εθνική πολιτική. Χωρίς την λειτουργία μιας ενισχυμένης ΕΣΔΥ η ανασυγκρότηση της δημόσιας υγείας και η αντιμετώπιση των κοινωνικών πληγμάτων της έρπουσας καταστροφής δύσκολα θα γίνουν.

* Jeffrey Levett
Biomedical Engineer, Neurophysiologist
Professor, International Health & Public Health Management


Press to Continue.......

Friday, 9 March 2012

Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ να ολοκληρωθεί στο αμυντικό επίπεδο

Kαθηγητής Ιωάννης Μάζης
Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ οφείλει να ολοκληρωθεί στο ενεργειακό και αμυντικό επίπεδο, επισημαίνει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας&Γεωπολιτικής, Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Θ. Μάζης. Ο ακαδημαïκός προτρέπει την Κυπριακή Δημοκρατία, κινουμένη με διπλωματική ευφυΐα, να εκχωρήσει προς εκμετάλλευση τα νοτιοδυτικά βυθοτεμάχια της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στη Ρωσία και τη Γαλλία, ώστε να ισχυροποιήσει τη θέση της, διασφαλίζοντας ισχυρούς συμμάχους έναντι των τουρκικών «ονειρώξεων».

Η Κύπρος απέκτησε και οδεύει στην αξιοποίηση της δικής της ΑΟΖ.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε την τύχη να έχει, πρώτον έναν Ρολάνδη υπουργό Εξωτερικών με τόλμη και πατριωτισμό στην Κυβέρνηση Κληρίδη που έδωσε βάρος στην υπόθεση των κυπριακών υδρογονανθράκων. Δεύτερον ένα Τάσσο Παπαδόπουλο που είχε το θάρρος και τον πατριωτισμό να κηρύξει την ΑΟΖ της Κύπρου χαράσσοντας τα σχετικά βυθοτεμάχια, την ευφυΐα να συνεργαστεί με το Ισραήλ και με το αμερικανο-ισραηλινό επιχειρηματικό consortium Νoble-Delek και τρίτο την παρούσα Κυβέρνηση του κ. Χριστόφια, η οποία αξιοποίησε με σωφροσύνη τις ενέργειες της πολιτικής των προηγουμένων και τις ισχυροποίησε με τις αντίστοιχες νομικές κινήσεις. Στον τομέα αυτό, ειδικά, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ενήργησε με απόλυτο ορθολογισμό και οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε. Μπορούμε να διαφωνούμε αλλού, αλλά η ιστορία γράφεται μόνο με αντικειμενικότητα.

Η Ελλάδα θα τα καταφέρει;
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν διαθέτει η Ελλάδα ανάλογες κυβερνήσεις αλλά και ανάλογες πολιτικές προσωπικότητες. Εάν η απάντηση είναι «ναι» τότε η Ελλάδα θα κηρύξει εντός του έτους την ΑΟΖ της και θα συνεργασθεί με ανάλογους επιχειρηματικούς εταίρους ή και τους ίδιους με αυτούς της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εάν η απάντηση είναι «όχι» τότε... «ουαί τοις ηττημένοις».

Υπάρχει μεγάλη μεταβλητότητα στις διεθνείς συμμαχίες. Αυτό παρατηρούμε και στις σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ και Ελλάδας - Ισραήλ.
Συνεχίζω να λέω εδώ και είκοσι περίπου χρόνια, ότι ο άξονας Ελλάδας-ΚύπρουΙσραήλ οφείλει να ολοκληρωθεί στο ενεργειακό και αμυντικό επίπεδο, όπως και στο επίπεδο παροχής σταθερότητας και ασφαλείας στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου. Η ευρωπαϊκή και νατοϊκή συνάμα διάσταση της Ελλάδας, η ευρωπαϊκή διάσταση της Κύπρου και η διεθνούς επιρροής διάσταση του Ισραήλ, αποτελούν τις καλύτερες εγγυήσεις ασφάλειας και αξιοπιστίας σε μια περιοχή που συγκλονίζεται από την αστάθεια της εκραγείσης «Αραβικής Άνοιξης», η οποία μετεξελίσσεται σε «ισλαμικό φθινόπωρο» και φοβούμαι ότι βαίνει ολοταχώς για ένα «ισλαμιστικό χειμώνα». Παρατηρούντες τις τουρκικές διεκδικήσεις σε επίπεδο ΑΟΖ, όπως αυτές έχουν χαρτογραφηθεί από την Άγκυρα, αντιλαμβανόμαστε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινουμένη με διπλωματική ευφυΐα οφείλει να εκχωρήσει προς εκμετάλλευση τα νοτιοδυτικά βυθοτεμάχια της δικής της, επισήμου, ΑΟΖ (εις την έκταση όπου αυτά συμπίπτουν με τις τουρκικές διεκδικήσεις), εις τη Ρωσία και τη Γαλλία ώστε να ισχυροποιήσει τη θέση της, διασφαλίζοντας ισχυρούς συμμάχους έναντι των τουρκικών «ονειρώξεων».

Η Ρωσία …δεν είναι δύναμη η οποία μπορεί να περιφρονηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, ιδιαιτέρως με τις εξελίξεις στη Συρία και τα ρωσικά συμφέροντα ελλιμενισμού του ρωσικού πολεμικού ναυτικού στην Ταρτούς. Η Ρωσία δεν θα επιτρέψει την εξαφάνιση του Μπάαθ από το πολιτικό σκηνικό της νέας Συρίας και αυτό δεν είναι κάτι που το Ισραήλ αντιλαμβάνεται με αρνητικό τρόπο. Ένα πλουραλιστικό πολιτικό σκηνικό στη Συρία, ως μετριασμός της ισχύος των ανερχόμενων αδελφών μουσουλμάνων δεν είναι αρνητικό ούτε για την ισορροπία στην περιοχή. Ας μη λησμονούμε ότι η Τουρκία δεν έχει πλέον τις καλές σχέσεις που είχε με το μπααθικό καθεστώς της Δαμασκού και οι μυστικές υπηρεσίες της Αγκύρας αναμιγνύονται θρασύτατα στο παίγνιο εσωτερικής ανατροπής του προέδρου Άσαντ και αποσταθεροποιήσεως του καθεστώτος του.

Εάν λειτουργήσει ο άξονας μεταφοράς υδρογονανθράκων Ισραήλ - Κύπρου - Κρήτης - Ιονίου - Ευρώπης, ακυρώνεται κάθε φιλοδοξία της Τουρκίας;
Η Κύπρος οφείλει να τηρήσει τις ισορροπίες και να διατηρήσει καλές σχέσεις με την κοσμική πολιτική αυτή πτέρυγα του συριακού πολιτικού φάσματος, διότι η πλευρά αυτή θα αποτελέσει σύμμετρο αντίβαρο έναντι μιας μονολιθικής σαριατικής ισλαμιστικής διακυβέρνησης της Συρίας από τους αδελφούς Μουσουλμάνους. Το Μπάαθ στη νέα Συρία, θα αποτελέσει ικανό συζητητή με τη Δύση. Συνεπής στήριξη από ρωσικής πλευράς θα συνεχίσει να παρέχεται προς το κόμμα αυτό ως εχέγγυο για τη διασφάλιση των ρωσικών συμφερόντων στη Λεκάνη της Λεβαντίνης. Πρέπει ακόμη να υπομνήσουμε ότι η πραγματικότητα απέδειξε ότι η Ουάσινγκτον ζήτησε από την Τεχεράνη να μην πλήξει τις αμερικανικές δυνάμεις κατά την αποχώρησή τους από τα ιρακινά εδάφη με αντάλλαγμα να «παραχωρηθούν» κάποιες επιρροές σε αυτή -ατύπως- εις τους σιιτικούς πληθυσμούς του νοτίου Ιράκ όπου ηγείται ο Αγιατολάχ Σιστάνι, Ιρανός υπήκοος και δραστηριοποιείται ο «Στρατός του Μάχντι» (Jaish alΜahdi), δηλαδή η ισχυρή ένοπλη σιιτική πολιτοφυλακή. Με δεδομένο ότι το 62% του ιρακινού πληθυσμού είναι σιίτες, αντιλαμβανόμαστε ότι οι ιρανικές επιρροές στο νέο Ιράκ θα είναι σημαντικές έως απόλυτες, πλην του ήδη συγκροτηθέντος ιρακινού Κουρδιστάν. Διαδοχικά, αυτό σημαίνει ότι, πρώτον, αφενός μεν οι τουρκικές βλέψεις για προβολή ισχύος στα ιρακινά εδάφη περιορίζονται σημαντικά και δεύτερον, αντιθέτως το καθεστώς Άσαντ αντλεί ισχύ λόγω της στενής σχέσης του με την Τεχεράνη. Η Άγκυρα και πάλι είναι σε δίλημμα, εφόσον συνεχίζει να ψυχραίνει τις σχέσεις της με τη Δαμασκό, λόγω της φοβίας της για τη συνένωση των Σύρων Κούρδων στα νοτιοανατολικά σύνορά της με τη Συρία με το Ιρακινό Κουρδιστάν, το οποίο έχει κοινά σύνορα με τον συρο-κουρδικό εδαφο-πληθυσμιακό θύλακο.

Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πληρώσουν πολύ ακριβά τη γεωστρατηγική τους θέση;
Σύμφωνα με τα ανωτέρω λεχθέντα, είναι δυνατόν «να πληρωθούν πολύ καλά» για τη γεωστρατηγική τους θέση. Αρκεί να υπάρχουν πρόσωπα και σχεδιασμοί αντάξια των περιστάσεων. Υπάρχουν;

Παρόλο που μοιάζει η πολιτική και οι ιδεολογίες να χάνουν έδαφος μπρος στα οικονομικά συμφέροντα, η Ελλάδα και η Κύπρος τι επιχειρηματολογία πρέπει να αναπτύξουν για να ενισχύσουν τη θέση τους;
Χρειάζεται οικονομική και γεωστρατηγική επιχειρηματολογία και αντίστοιχη πράξη. Και βαθύτατη αντίληψη ότι η γεωγραφία απαιτεί σταθερό και συμπαγή ελλαδο-κυπριακό άξονα, δηλαδή συνειδητό άξονα του ελληνισμού της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ώστε ο τρίτος σύμμαχος στην περιοχή, το Ισραήλ, να είναι σε θέση να επιβιώσει, να ευημερήσει με ασφάλεια και να ανταποδώσει για τούτο τις οφειλές του στη συμμαχία.

Πιστεύετε ότι μια ισχυρή τουρκική οικονομία αυξάνει την επιθετικότητά της ή το αντίστροφο;
Η Τουρκία δεν θα καταφέρει να κρατηθεί πέραν του 2012 ως «ισχυρή οικονομία», άρα το ερώτημα ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Πάντως, η Ιστορία μέχρι σήμερα έχει αποδείξει ότι ουδέποτε η ισχυρή οικονομία ενός κράτους, (π.χ. Ναζιστική Γερμανία, Βρετανική Αυτοκρατορία, Ισπανική Ναυτική Αυτοκρατορία, Αυστρο-ουγγαρία, κ.τλ.) απέτρεψε τις ιμπεριαλιστικές και ηγεμονικές του διεκδικήσεις. Τουναντίον, τις ενίσχυσε. Ιδιαίτερα όταν η οικονομική ανάπτυξη στην Τουρκία στοχεύει εξαρχής στην περιφερειακή ηγεμονία και όχι στην εσωτερική κοινωνική ευδαιμονία.

Βλέπετε ότι θα επιχειρηθεί από τη Ρωσία να αναχαιτίσει με δυναμικό τρόπο την επέκταση του μουσουλμανικού-τουρκικού τόξου;
Είναι προφανές ότι η Ρωσία θα προστατεύσει το «εγγύς εξωτερικό» της αλλά και τις υπερκαυκάσιες επαρχίες της από το ισλαμιστικό κίνημα. Άρα μια Τουρκία εμπλεκομένη σε αυτές τις δραστηριότητες λόγω της ανάγκης της να ενισχύσει το φιλομουσουλμανικό προφίλ της, αποτελεί για τη Μόσχα έναν καθαρό αντίπαλο από στρατηγική άποψη.

Παρά την αρχική ευφορία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η Τουρκία έχει καταγράψει αποτυχίες;
Μήπως άλλωστε στην Αρμενία η τουρκική πολιτική δεν απέτυχε; Στο Κουρδικό δεν απέτυχε; Στην περίπτωση του Ισραήλ δεν απέτυχε; Με την Ελλάδα δεν απέτυχε; Οι τουρκοευρωπαϊκές σχέσεις δεν ευρίσκονται σήμερα στο ναδίρ; Οι σχέσεις της Αγκύρας με την Κύπρο δεν ακολουθούν κατά πόδας αυτήν την αποτυχία; Οι τουρκοσυριακές σχέσεις έχουν φθάσει στο χειρότερο σημείο οξύνσεως που γνώρισαν ποτέ; Ακόμα και οι, πρώην, άριστες τουρκο-ιρανικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε επίπεδο καχυποψίας... Ποιες λοιπόν είναι οι επιτυχίες του δόγματος των «μηδενικών τριβών» του κ. Νταβούτογλου;

Ποιος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, πιστεύετε ότι βγαίνει περισσότερο χαμένος, σε επίπεδο γεωπολιτικής, από την παγίωση της ψύχρανσης των σχέσεών τους;
Είναι σαφές ότι το δίκτυο επηρεασμού της διεθνούς κοινής γνώμης υπέρ των τουρκικών θέσεων στην παρούσα συγκυρία έχει υποστεί σοβαρότατο πλήγμα και έχει καταρρεύσει. Η στήριξη την οποία απολάμβανε η Τουρκία από το πανίσχυρο αμερικανο-εβραϊκό λόμπι στην Ουάσινγκτον, άρα στο κέντρο του κόσμου, δεν υπάρχει πλέον. Από την άλλη πλευρά, οποιαδήποτε απειλή της υπάρξεως και ασφάλειας του κράτους του Ισραήλ αποτελεί θανάσιμο πλήγμα στην αμερικανική προβολή ισχύος στην περιοχή της Ν/Α Μεσογείου. Ιδιαιτέρως σήμερα όπου τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Δύσεως γενικότερα, είναι σημαντικότατα λόγω των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή και της τροφοδοσίας της Δύσεως από μη αραβο-μουσουλμανικούς αλλά ούτε και ρωσικούς, υδρογονάνθρακες. Το Ισραήλ αντικαθιστά την Τουρκία από πλευράς στρατηγικού βάθους με τον άξονα Κύπρου-Ελλάδος. Η Τουρκία όμως δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στα σοβαρά εξωτερικά της προβλήματα, όπως το Κουρδικό, χωρίς την παντοειδή ισραηλο-αμερικανική υποστήριξη. Συνεπώς ζημιωμένη από αυτήν την ψύχρανση σχέσεων η Τουρκία εξέρχεται (;) αποδυναμωμένη.

Τα γεγονότα μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ συνδέονται άμεσα και με το θέμα των γεωτρήσεων στην περιοχή Λεβιάθαν για εξόρυξη φυσικού αερίου από την Κύπρο και το Ισραήλ. Η Τουρκία έχει εκφράσει ξεκάθαρα τη δυσαρέσκειά της, προχωρώντας, μάλιστα, και σε απειλές. Πιστεύετε ότι θα υπάρξει «επεισόδιο» στην Κύπρο;
Μεγίστη αστειότης! Θα ήθελα πράγματι να δω ένα τέτοιο επεισόδιο! Κυρίως τα αποτελέσματά του για την Τουρκία. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της Αγκύρας σε μια ανάλογη περίπτωση.

Πιστεύετε πως οι τελευταίες εξελίξεις και η συμφωνία Λευκωσίας-Τελ Αβίβ αποτελούν την απαρχή ενός νέου ιστορικού κύκλου θεαματικών αλλαγών στην ευρύτερη περιοχή;
Οι ΗΠΑ από την άλλη πλευρά, διατηρούν μεγαλύτερο ειδικό βάρος στη ζώνη ασφαλείας αγγλοσαξονικών συμφερόντων Ισραήλ-Κύπρος-Κρήτη-Μάλτα-Γιβραλτάρ ως ηγέτιδα δύναμη του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Εκτιμώ, συνεπώς, ότι η κατάθεση αίτησης της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ένταξή της στο Σύμφωνο της «Συνεργασίας για την Ειρήνη», ή έτι χρησιμότερον, διά την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, θα της προσδώσει μεγαλύτερο κύρος και βαρύτητα ως προς την εμπιστοσύνη της αγγλοσαξονικής ειδικής σχέσης και τον ρόλο της στους μελλοντικούς χειρισμούς για τη διαχείριση των αποθεμάτων των υδρογονανθράκων της χωρίς τις πιέσεις των «πασάδων εξ Αγκύρας» και του ισλαμιστικού αυτής καθεστώτος. Ιδεοληπτικές προσεγγίσεις κατά τη συγκεκριμένη περίοδο θα κοστίσουν πολύ ακριβά σε όλα τα επίπεδα εις τον κυπριακό και ελλαδικό ελληνισμό.

Η σημερινή Ελλάδα πόσο αποδυναμωμένη είναι πολιτικά λόγω των οικονομικών προβλημάτων; Θα τα καταφέρει ή θα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης;
Η Ελλάδα σύντομα, εντός του προσεχούς έτους, και μετά από κάποιες αλλαγές σε επίπεδο πολιτικών σχηματισμών που θα προκαλέσουν οι προσεχείς εκλογές, θα αποχαιρετήσει το θνήσκον πολιτικό της σύστημα προς όφελος ενός νέου. Και από εκεί και μετά, θεωρώ πως θα βρει και πάλι το δρόμο της. Ανηφορικό μεν αλλά παραγωγικό και ορθολογικό.

Αισθάνεστε ότι την κρίσιμη στιγμή θα καταφέρει η Ελλάδα να αποφύγει τη μεγάλη κατάρρευση ή ότι είναι αναπόφευκτη;
Μετά από τις τόσες θυσίες των Ελλήνων, εάν υπάρξει κατάρρευση θα αποδειχθεί περίτρανα η αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού και των οργάνων του, ευρωπαϊκών και εγχωρίων. Θα υπάρξουν όμως δύο θετικά αποτελέσματα. Πρώτον οι Έλληνες θα ξανασταθούν στα πόδια τους μόνοι τους και με νέα σκέψη και οργάνωση και δεύτερο η παρούσα πολιτική τάξη θα εξαφανισθεί οριστικά πλέον από το προσκήνιο. Πάντως η Ελλάδα δεν θα καταρρεύσει!

Πώς βλέπετε την πορεία του Κυπριακού;
Βρίσκεται σε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες φάσεις της. Πρέπει να αξιοποιηθεί ο χρόνος της ευρωπαϊκής προεδρίας της Κύπρου, να μην γίνουν σε καμία περίπτωση αποδεκτά τα χρονοδιαγράμματα, οι διαιτησίες και οι λοιποί καταναγκασμοί και να αξιοποιηθεί τα μέγιστα ο ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ασφάλεια και την ευημερία του κράτους του Ισραήλ όπως και τα θετικά αποτελέσματα αυτής της καταστάσεως για την ειρήνη και την ασφάλεια σε ολόκληρη τη Λεκάνη της Ν/Α Μεσογείου.

Μπορεί η εξεύρεση υδρογονανθράκων να γίνει μοχλός πίεσης επίλυσης του Κυπριακού;
Όχι όμως, παρακαλώντας την τουρκική πλευρά. Απλώς πρέπει να δείξουμε στην κατεχόμενη πλευρά, τα πλεονεκτήματα της ελεύθερης πλευράς από την εκμετάλλευση αυτή του φυσικού αερίου. Κατόπιν τούτου να εξετάσουμε πόσο έτοιμη και ώριμη είναι η κατεχόμενη πλευρά να συμμετάσχει στην απολαβή αυτών των θετικών αποτελεσμάτων. Δηλαδή ποιες και πόσες πολιτικές αποδοχές, ποια και πόσα πολιτικά βήματα μπορεί να κάνει για την προσέγγισή της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μόνο υπ’ αυτές τις συνθήκες.

Για «στρατιωτική εξάπλωση του Ισραήλ» από τη συνεργασία με Κύπρο και Ελλάδα κάνουν λόγο Τούρκοι μελετητές. Αυτό τι σημαίνει;
Εγώ θα κάνω μια απλή ερώτηση. Τι έγραφαν περί «στρατιωτικής εξαπλώσεως του Ισραήλ» οι ίδιοι Τούρκοι μελετητές κατά την περίοδο του μέλιτος των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων, δηλαδή από το 1996 έως το 2000; Εντόπιζαν κάτι ανάλογο οι Τούρκοι αναλυτές με την υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας και Ιερουσαλήμ; Εάν τότε δεν εντόπιζαν κάτι μεμπτό, ας σιωπήσουν τώρα.

Κρίσιμη η πρόβλεψή σας για την Κύπρο;
Είμαι αισιόδοξος για τον ελληνισμό, ιδιαίτερα όταν αυτός διέρχεται από σκληρές δοκιμασίες όπως συμβαίνει σήμερα!

Γεωστρατηγική και παγκοσμιοποίηση των οικονομιών είναι αλληλένδετα. Αν ισχύει αυτή η άποψη τότε πρέπει να θεωρούμε βάσιμους τους υπαινιγμούς ότι τα κίνητρα πολιτικής αλλά και στρατιωτικής εμπλοκής της Δύσης ήταν οικονομικά.
Ο όρος «παγκοσμιοποίηση» είναι παραπλανητικός. Η πραγματική του διάσταση δίδεται από τον όρο «παγκόσμια διακυβέρνηση/global goverment». Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθούν οι εθνικές κυβερνήσεις, και στη θέση τους να δημιουργηθεί ένας «μεταεθνικός χυλός» άνευ εθνικών πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Τα μόνα χαρακτηριστικά αυτού του «μεταεθνικού χυλού» θα πρέπει να είναι η κοινή καταναλωτική συμπεριφορά όλων των «πρώην εθνών κρατών» έναντι του διεθνούς, μεταεθνικού και υπερεθνικού κέντρου διακυβερνήσεως. Το διεθνές υπερεθνικό αυτό Κέντρο διακυβέρνησης το οποίο είναι το Απρόσωπο Διεθνές Τραπεζικό Σύστημα θα πρέπει να έχει μία και μόνη γλώσσα (lingua franca): την αγγλική, έναν Θεό: το κέρδος, μία κοινή θρησκεία: τον νεοφιλελευθερισμό. Οι ελληνικές οικουμενικές αξίες όπως η εντιμότητα, η αγάπη προς τον άνθρωπο, η αλήθεια, η φιλοπατρία, η ελευθερία, ο σεβασμός προς τις οικογενειακές αρχές και την εκάστοτε πολιτισμική παράδοση πρέπει να εξαλειφθούν.

Στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης αυτής της θρησκείας… και της Διεθνούς Πολιτείας της, οι πιστοί και οι μεταεθνικώς χυλοποιηθέντες προσήλυτοι συνθλίβονται στις μυλόπετρες ενός αδυσώπητου διεθνούς πολέμου οικονομικής (τι άλλο;) φύσης: του πολέμου του κεφαλαίου εναντίον της εργασίας. Συνεπώς, εφόσον η Ανατολή σήμερα διαθέτει έναντι της Δύσης το συγκριτικό πλεονέκτημα της εξαιρετικά φθηνής ανθρώπινης εργασίας και η Δύση διαθέτει έναντι της Ανατολής την υψηλή τεχνική γνώση (υψηλή τεχνολογία) ο καθένας εξ αυτών θα πολεμήσει με τα όπλα του. Η Ανατολή χαρακτηρίζεται από ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων εργασίας και από ανυπαρξία κοινωνικών παροχών προς τους εργαζομένους. Αυτό καθιστά το κόστος της ανθρώπινης εργασίας μηδαμινό. Πράγμα που έχει αναγκάσει τα δυτικά κεφάλαια να μεταφερθούν εκεί με αποτέλεσμα η Κίνα να διαθέτει περί τα 2 τρισ. δολάρια πλεόνασμα και να έχει «αγοράσει» περί το 44% του αμερικανικού δημόσιου χρέους.

Με ποιο τρόπο αλλάξει η κατάσταση αυτή;
Να αποκτήσει η Ανατολή ανάλογο κόστος ανθρώπινης εργασίας. Και αυτό θα επιτευχθεί όταν καταρρεύσουν τα απολυταρχικά / αυταρχικά καθεστώτα της Ανατολής και αντικατασταθούν με δημοκρατικά δυτικού τύπου που θα επιβάλλουν εργατικές διεκδικήσεις, συλλογικές συμβάσεις, κοινωνικές παροχές κ.τλ. Άρα η exoccidente διαδικασία, δηλ.
«to spreading democracyto the broader Μiddle Εast», έχει ως πρώτο στόχο την κατακόρυφη αύξηση του κόστους της ανθρώπινης εργασίας και ως δεύτερο στόχο την οικειοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των εδαφικώς νοουμένων πλέον, και όχι εθνικο-κρατικώς, περιοχών αυτών. Αμέσως μετά, και λόγω των αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων που θα προκαλέσει η διαδικασία εκδημοκρατισμού στις φυλετικογενείς κοινωνίες του αραβομουσουλμανικού κόσμου θα περάσει η «Δύση» στη δεύτερη φάση, αυτήν της «μεταεθνικής πολτοποιήσεως» των εθνικών κοινωνικών σχηματισμών αυτών. Ελπίζει έτσι η «Δύση», ότι θα κυριαρχήσει επί της Ανατολής. Μέγα λάθος!

Γιατί;
Διότι εις την περίπτωση της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, δηλαδή του λεγομένου «αραβομουσουλμανικού κόσμου», μετά τις εθνοτικότητες υπάρχει και το «Μέγα Χαλιφάτο του Ισλάμ»! Και ως γνωστόν, το Ισλάμ δεν αναγνωρίζει έθνη-κράτη βεστφαλιανού τύπου, όπως ακριβώς και η «δυτική» διεθνής διακυβέρνηση (globalgovernance)! Και εκεί έρχεται ο Αρμαγεδδών: μια γερασμένη, αδύναμη Δύση με «Θεό» το κέρδος άνευ πνευματικών αξιών, εναντίον μιας νέας, νεαρότατης σε πυραμίδα ηλικιών, σφριγηλότατης «Ανατολής», με ρυθμό γεννητικότητας 2,2% ετησίως, με έναν διεθνή πληθυσμό 1,2 δισεκατομμύρια πιστούς μουσουλμάνους, με ένθερμη πίστη στον Λόγο του Προφήτη, στην πεποίθηση της «ορθοτομήσεως του Λόγου της Μοναδικής Αληθείας που το Ισλάμ και μόνον κατέχει», στην υποχρέωση της θυσίας της ζωής του μουτζαχετίντ (ιερού πολεμιστή) για τη διάδοση της «αλήθειας αυτής του Προφήτη» και τη μετατροπή του σε «μάρτυρα του Ισλάμ» (chahid) εν Παραδείσω (εάν απολέσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια του Ιερού Πολέμου του Ισλάμ (Jihad) εναντίον των «Απίστων Δυτικών Αμερικανοσιωνιστών Σταυροφόρων» (sic)!). Με την πολιτική της αυτή η Δύση, απελευθερώνει το Ισλαμιστικό (και όχι «ισλαμικό», όρος που αναφέρεται στον καθόλα σεβαστό πολιτισμό των χωρών αυτών και όχι στη ριζοσπαστική εκδοχή του) Τζίνι από το λυχνάρι του. Με οδυνηρότατες συνέπειες για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.

http://www.philenews.com/
enkripto
Press to Continue.......

PUBLIC HEALTH’S APPEAL/ PETITION : RELEASE ESKINDER NEGA

Jeffrey Levett,
Professor, Public Health Management and International Health

PREAMBLE
The following Petition represents an initiative intended to swell the ranks of those calling for an end to the life-threatening predicament of the jailed Ethiopian journalist Eskinder Nega. Given that the 13th World Congress on Public Health will be held in Addis Ababa, Ethiopia [April 23-27, 2012] the writer sees a window of opportunity to help the case of Nega as well as the many other journalists, national and foreign, held in Ethiopian jails. The window can be widened by extending the mandate of public health. I place my action within the context of public health as a small addition to many louder appeals for Mr. Nega’s exoneration. I ask that all public health organizations and professionals give it their wholehearted support to this issue.

The Ethiopian Youth National Movement is one of many voices, which has condemned the arrest of Eskinder Nega and Andualem Andargie and is urging the use of every avenue to pressure the government to immediately and unconditionally release them. With its inspiring history and its many important contributions to global public health I believe that the World Federation of Public Health Associations [WFPHA] is well-positioned to address these serious issues. ‘Now is the time for all those who affect the lives of others … to assert and practice the basic human values of solidarity, sustainability, morality, justice, equity, fairness, and tolerance’. [WFPHA].

In promoting the formation of the African Federation of Public Health Associations, during the upcoming Congress, the Ethiopian Public Health Association should be encouraged and supported. The Association of Schools of Public Health in the European Region [ASPHER], based on the American model [APHA] emerged in the Balkans in 1966. At that time major discussions were taking place with regard to the world wide establishment of similar organizations, one being in Africa.

When President of ASPHER, the writer worked towards public health development in Europe, the developing role of public health in human security and regional disaster response in the Balkans and the establishment of Schools of Public Health in several countries as well as a Public Health Curriculum for Peace and Development.

All views presented herein, are solely those of the writer who once when young, was enthralled with Abyssinia, the oldest independent nation in Africa, with the real and imagined legends of Prestor John, with Abyssinian postage stamps and much more. Today I present my Petition.


PETITION
The economy of the Federal Democratic Republic of Ethiopia under his Excellency Prime Minister Meles Zenawi, has made considerable progress in both health and agriculture and a new development plan is underway in which the state will replace the private sector as the main engine of economic growth. Good things have been achieved; in the fight against poverty and gains in equality, in the development of several fascinating forms of educational tourism and by government working with scientists of excellence, such as Dr. Tedros Adnahom Ghebreyesus an internationally well recognized expert on malaria and cited as an important research worker by the Ethiopian Public Health Association (EPHA). An excellent public health education system is being created and a School of Public Health [2010] has emerged, as a result of earlier developments in community health [1964].There is still much to be achieved .

The 13th World Congress on Public Health will be held in Addis Ababa, Ethiopia [April 23-27, 2012] under the patronage of His Excellency Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, Minister of Health for Ethiopia. The Congress can help formulate a better understanding of Africa's major public health challenges, provide instruments of healthy ways forward, increase equitable and sustainable access to health services for the poor and show how the Millennium Development Goals for health are progressing. It can also be a platform to appeal the exoneration, release and medical treatment of Eskinder Nega and all other national and foreign journalists lingering in Ethiopian prisons.

Eskinder Nega, an Ethiopian journalist, was arrested by security forces late in 2011 under the country’s anti-terrorism proclamation of 2009 and is being held in such a prison. Over the past two decades he has been detained several times and was put back in jail on September 14, 2011. Prior to arrest, he published an online column, critical of the use of anti-terrorism laws to silence dissent and called upon the Ethiopian government to respect freedom of expression and end torture in the country’s prisons. It included a statement protesting the government's arrest of the famed Ethiopian actor Debebe Eshetu. For his courage Nega now faces the death penalty. His trial is set for March 5, 2012.

An international group of journalists, writers and human rights activists have called upon the Ethiopian government to release Mr. Eskinder Nega. There have been many calls to drop charges and release him together with other journalists. They have urged the Ethiopian authorities to ensure their immediate access to any medical treatment required.

Within the context of the World Congress on Public Health, the Ethiopian authorities have a great opportunity to demonstrate clemency by unconditionally releasing Mr. Nega and other national and international journalists from Ethiopian prisons. Such an act within the context of Public Health will command enormous symbolism and provide great impetus to much needed investment in public health, peace and human rights. Representatives of public health, worldwide, should join their ranks and call for the same.
In 2003, the General Assembly of the WFPHA adopted the Skopje Declaration ”Public Health, Peace and Human Rights”. The Declaration was an expression of the social conscience of public health in the Balkan Region, penned by the writer as an outcome of the PH Network SEE. Subsequently, the General Assembly supported the Rio Convention and passed Reinforcing the public health commitments on peace and human rights [2008], the Istanbul Declaration [12th World Congress] and Prison Health [2011]. Apropos, Ethiopian prisons are known to be violent, filthy, and disease-ridden places. Now is the time to put the above mentioned instruments to further important work. Perhaps the next issue that WFPHA will address could be human security – freedom from fear and from want, versus national security .

The unique opportunity of the 13th World Congress on Public Health should be ceased upon within the context of public health diplomacy as an aid to support human in Ethiopia, Africa and the world at large. Given the high profile of the event there is an open window of opportunity to express concern for the fate of Mr. Nega as well as to underline that all threats to individuals and populations undermine democracy. This in solidarity with Ethiopia and its peoples. In unity and in unison the global voice of public health, can help ‘build a better world, closer to the human heart's desire’ [Skopje Declaration].


Jeffrey Levett




Endnotes :

Amnesty International says that the Ethiopian authorities must end their continuing crackdown on dissent following arrests of a prominent journalist and four senior opposition politicians on accusations of terrorism-related activities. Amnesty International says that in the last 11 months, the government has arrested at least 114 Ethiopian journalists and opposition politicians. Charges against Nega are baseless says Committee to Protect Journalists and fall into a long and well-documented pattern of persecution over his critical coverage of the government. Torture and ill-treatment ARE used by Ethiopia's police, military, and other members of the security forces to punish dissenters, including university students, members of the political opposition, and alleged supporters of insurgent groups, as well as alleged terrorist suspects says Human Rights Watch. Reporters Without Borders calls on the Ethiopian government to guarantee a fair and transparent legal process and to take steps to assure the press that the law will not be used to persecute critical journalists and stifle dissident voices. The International Federation of Journalists (IFJ) today urged the authorities to drop accusations of terrorist activities leveled at five journalists including two Swedish reporters. PEN International has protested the arrest and detention of two more journalists under Ethiopia’s sweeping anti-terrorist legislation. The NYRB has presented the case of Eskinder Nega, calling upon Secretary of State, Hilary Clinton to publicly repudiate Ethiopia’s efforts to use terrorism laws to silence political dissent. The Ethiopian Youth National Movement has condemned the arrest of Eskinder Nega and Andualem Andargie and urge use of every avenue to pressure the government to immediately and unconditionally release them. According to EYNM these courageous men have played a key role in the struggle for freedom and democracy in Ethiopia, and as a result, they had been harassed, imprisoned and tortured several times. They have refused to be silenced and have chosen to use peaceful means to bring the world’s attention to the repressive political environment in Ethiopia. World Justice Project, Rule of Law Index 2011, Ethiopia, in comparison with other low-income nations, is in the middle of the rankings when it comes to incorporating principles of the rule of law. Accountability is very weak by regional standards (ranking 63rd globally and second to last among low income nations) and corruption remains. Property rights are weak (ranking 64th). The performance of regulatory agencies and courts is poor, but comparable to other countries in the region. The country has a very poor record in the area of fundamental rights, ranking 65th globally and last in the region. Of greatest concern are restrictions limiting fundamental freedoms, such as the freedom of assembly and the freedom of speech, as well as illegal detentions and due process violations.



“I have seen flowers come in stony places,
And kind things done by men with ugly faces,
And the gold cup won by the worst horse at the races, So I trust too”.

Many are destitute, deprived of basic needs, food, shelter, clothing, and medication, infant and under-five mortality are sky-high, caused by pneumonia, malaria, diarrhea, measles, malnutrition and HIV. Mortality is worsened by poverty, inadequate maternal education, lack of safe water supply and needed sanitation. Protracted political strife, frequent drought and conflict, make the Horn of Africa a most food insecure region. It has an abundance of natural resources but it is one of the poorest nations on earth. Young talent is wasted, human productivity is decreased by unemployment, which create the basis for a vicious circle spiraling upwards towards increasing vulnerability and perpetual poverty.

Declaration on Human Security in the Balkans penned by the writer 2010; Nuclear War in the Middle East: Where is the Voice of Medicine and Public Health? Cham E. Dallas, Frederick M. Burkle, Jr., Prehospital and Disaster Medicine Vol. 26, No. 5,October 2011



Jeffrey Levett,
Professor, Public Health Management and International Health
TEL: 30 210 3641607 / 3642578 / 213 2010194/5
jeffrey.levett@gmail.com Athens, Greece February 2012
Press to Continue.......