Thursday, 11 August 2011

Ο διανοούμενος για Wahhabi

Πάρις Ι.Μ.*
Σενάριο /SDS
ΗΠΑ, Νέα Υόρκη
Η διεύθυνση που έδωσε στη Νάντια Μπένετ ο Αλ Σαχίμπι στη βιβλιοθήκη, έφερε τη νεαρή πράκτορα του FBI σε μια λαϊκή και εγκαταλελειμμένη συνοικία της Νέας Υόρκης. Αφήνοντας το αγωνιστικό της Mustang στο τέρμα του μονόδρομου, διαπιστώνει ότι μια μικρή πλατεία απλώνεται ακριβώς μπροστά της με μεγάλα αλλά παλαιά κτήρια να την περιτριγυρίζουν, ενώ κάποια από αυτά δείχνουν έντονα τα σημάδια της εγκατάλειψης.

Διασχίζει κάθετα τη μικρή αυτή πλατεία με μεγάλα γρήγορα βήματα. Σταματάει στην άλλη πλευρά της, κοιτάζει γύρω της και συμβουλεύεται το χαρτάκι με τη διεύθυνση που κρατάει στα χέρια της. Αποφασίζει να προχωρήσει προς το τέλος του τετραγώνου. Ρίχνει ξανά μια γρήγορη ματιά τριγύρω και διαπιστώνει μια πινακίδα με ένα μικρό τόξο να δείχνει προς το τέλος της πλατείας. Γυρίζει το βλέμμα της προς τα εκεί και αντικρίζει ένα κτήριο να ορθώνεται μπροστά της, κατεστραμμένο και με μεγάλες ξύλινες πλάκες να έχουν καρφωθεί στην είσοδο του. Η χρόνια εγκατάλειψή του είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Διαπιστώνει με έκπληξη όμως ότι δεν υπάρχει καμία διαθέσιμη ανοικτή είσοδος, αλλά ούτε και κάποιος τρόπος για να μπει κανείς μέσα στο κτήριο.

Έκανα λάθος, σκέφτηκε απελπισμένη η νεαρή πράκτορας, δεν ήρθα στο σωστό μέρος, πρέπει να φύγω από εδώ. Τις σκέψεις της διέκοψε ξαφνικά ένας αδύναμος ήχος, κάτι σαν φωνούλα. Η Νάντια ξαφνιάστηκε, αλλά αμέσως συνειδητοποίησε ότι η φωνή αυτή ερχόταν από κάπου εκεί κοντά της. Στρέφει τη ματιά της προς τα κάτω και αντικρίζει μια μικρούλα να στέκεται μπροστά της και να την κοιτάζει με ορθάνοιχτα μάτια.

«Κυρία, και συ τον παππού ψάχνεις;» τη ρωτάει, και ένα αφοπλιστικό χαμόγελο γεμίζει το προσωπάκι της.

Η Νάντια σάστισε στην αρχή, δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε. Πώς το ήξερε η μικρούλα ότι έψαχνε κάποιον; σκέφτηκε.

Μετά από λίγο γυρίζει προς τη μικρούλα και της απαντάει:
«Ναι κορίτσι μου, έχεις δίκιο τον παππού ψάχνω. Πώς το ξέρεις; Μπορείς να με πας σε αυτόν;»

«Κυρία, ακολουθήστε με», της απαντά η μικρή, και χωρίς να πει τίποτα άλλο γυρίζει απότομα και τραβάει προς ένα μικρό δρομάκι που μόλις και μετά βίας μπορούσε να το διακρίνει κανείς πλάι από το εγκαταλειμμένο κτήριο. Το δρομάκι γεμάτο από σκουπίδια κάνει τη ζωή δύσκολη σε όσους θέλουν να το διασχίσουν. Η μικρούλα σταματάει στην είσοδο ενός κτηρίου, μπαίνει μέσα και εξαφανίζεται για μια στιγμή από τα μάτια της Νάντια. Η πράκτορας προχωράει και χωρίς να το καταλάβει πιάνει τον εαυτό της να έχει ανέβει σε κάποιο από τα τόσα έρημα πατώματα του κτηρίου και να βρίσκεται στη μέση ενός βρώμικου διαδρόμου. Στο βάθος του διαδρόμου εντοπίζει μια πράσινη πόρτα, την οποία η μικρούλα έχει ήδη ανοίξει. Περνούν μέσα. Είναι λίγο σκοτεινά. Βλέπει μπροστά της έναν γεράκο με μαύρα τετράγωνα γυαλιά να κάθεται ήρεμα πάνω σε ένα χαλάκι. Η Νάντια αμέσως καταλαβαίνει. Είναι ο διαβόητος Αλ-Σαΐμπ, που τόσα πολλά έχει ακούσει γι’ αυτόν στο FBI. Αυτός μόλις αντιλαμβάνεται την παρουσία της, της λέει με μια γλυκύτητα στη φωνή του.

«Καθίστε, σας περίμενα. Θα θέλετε μήπως να πιείτε λίγο από το ωραίο τσάι μας;» και της δίνει μια μικρή κούπα.

Η πράκτορας Μπένετ καταλαβαίνει τότε από τις κινήσεις του γεράκου ότι αυτός δυστυχώς είναι τυφλός.

«Δεν μπορώ να σας δώσω κανένα επίσημο έγγραφο ούτε κάποιο θρησκευτικό σύγγραμμα εάν περιμένετε από μένα κάτι τέτοιο», συνεχίζει αυτός, «αλλά από μένα θα μάθετε τι σημαίνει και πόσο σημαντικός είναι ένας Ουαχαμπί στις μέρες μας. Καλό θα είναι, όμως, για σας τους νέους και άπιστους να αντιληφτείτε τι φταίει με τη μιαρή ζωή που κάνετε και να αλλάξετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε».
Η νεαρή Μπένετ τον σταματάει απότομα.

«Σας παρακαλώ, ας μην ανοίξουμε τώρα τη συζήτηση ποιος φταίει και ποιος όχι. Μια τέτοια συζήτηση δεν συμφέρει κανέναν», και κατορθώνοντας να πειθαρχήσει τις φυγόκεντρες τάσεις, που άρχισαν να αναπτύσσονται μέσα της μετά την τελευταία ατάκα του γεράκου, συνεχίζει: «Αρκετοί γνωστοί μου έχουν μάθει πολλά για τον Ουαχαμπισμό. Ζητούν, λοιπόν, να καταλάβουν την ουσία του και εγώ γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο βρίσκομαι εδώ τώρα».

Ο Αλ-Σαΐμπ φαίνεται να μην ταράχτηκε από την πεισματάρικη απάντηση της Νάντια, και αρχίζει την αγαπημένη του διάλεξη. «Ήρθατε να μάθετε, κύρια μου, για τους Ουαχαμπί; Καλά, λοιπόν, ακούστε. Το μεγάλο κοράνι μας δίδαξε το σωστό δρόμο και είναι ευτυχισμένος και ευλογημένος αυτός που το ακολουθεί. Από κάποια στιγμή όμως και μετά οι άνθρωποι άρχισαν να το ερμηνεύουν όπως ακριβώς εκείνοι ήθελαν και τους εξυπηρετούσε. Η ίδια τους η ζωή, δυστυχώς, χάλασε γιατί άρχισαν να απομακρύνονται από το δρόμο του Αλλάχ. Και τότε εμφανίστηκε ο Αλ Ουαχάμπ, ο οποίος μας έδειξε το σωστό δρόμο του Ισλάμ».

Πάντα υπάρχει κάποιος αυτόκλητος σωτήρας που έρχεται να μας σώσει, σχολιάζει από μέσα της η Νάντια. «Τι εννοείτε σωστό δρόμο του Ισλάμ;» τον ρωτάει.

«Ο Αλ Ουαχάμπ πίστευε ότι οι καινούργιες ερμηνείες του Κορανίου ήταν επικίνδυνες και ότι ένας σωστός μουσουλμάνος θα έπρεπε να τις απορρίψει. Παντού όπου βρισκόταν διακήρυττε ότι θα πρέπει να απορρίψουμε όχι μόνον όλες τις ερμηνείες που είχαν εισαχθεί στο Κοράνι, αλλά και όσα είχαν πει οι δικαστές για το Ισλάμ στο παρελθόν! Ευτυχώς δηλαδή που βρέθηκε ο Αλ Ουαχάμπ και ξανάφερε τον κάθε ταλαιπωρημένο και παραπλανημένο μουσουλμάνο στο σωστό δρόμο του Αλλάχ».

«Μπορεί να μην καταλαβαίνω τι εννοείτε ακριβώς όταν λέτε ότι Αλ Ουαχάμπ διακήρυττε ότι πρέπει να απορριφτούν σχεδόν όλες οι καινούργιες ερμηνείες του Κορανίου, όμως συμπεραίνω ότι αυτό ήταν κάτι που δεν έγινε χωρίς προβλήματα».

«Σε αυτό έχετε δίκιο, νεαρά. Στην προσπάθειά μας να φέρουμε τον κάθε μουσουλμάνο στον ίσιο δρόμο συναντήσαμε πολλά προβλήματα. Ήρθαμε τότε σε αντιπαράθεση με όλα τα μουσουλμανικά κινήματα αναμόρφωσης!»

«Ακούω μέχρι τώρα με πολύ προσοχή για το τι είναι το κίνημά σας, αλλά το τι αυτό πραγματικά ζητάει από την κοινωνία, να σας πω την αλήθεια, δεν το έχω καταλάβει ακόμη».

«Τι πραγματικά ζητάει το κίνημά μας;» επαναλαμβάνει την ερώτηση ο Αλ-Σαΐμπ. «Θα έλεγα με λίγα λόγια ότι προσπαθεί να επαναφέρει τη σωστή ερμηνεία του Κορανίου, αλλά και να διορθώσει την πρακτική συμπεριφορά των πιστών, έτσι ώστε οι προτάσεις μας να ανταποκρίνονται στις επιταγές του Αλλάχ και όχι σε όποια τυχόν νέα πρότυπα και συνήθειες βάζει η νέα και άρρωστη εποχή. Μέχρι σήμερα το κίνημά μας έχει κάνει πολύ καλή δουλειά σχετικά με την οικογένεια, τις γυναίκες, τα παιδιά και τον οικογενειακό νόμο».

«Αυτά που ακούω μου φαίνονται πολύ ωραία. Δεν είναι όμως και εκτός σύγχρονης πραγματικότητας;»

«Εσείς, οι άπιστοι, αυτό πιστεύετε. Ο σύγχρονος Άραβας, όμως, καταλαβαίνοντας και εκτιμώντας πολύ καλά τη σημασία του κινήματός μας, έχει αρχίσει να αλλάζει. Από τον προηγούμενο αιώνα η Αραβία έχει αλλάξει και πιστεύω ότι θα συνεχίζει να αλλάζει και να μεγαλώνει συνεχώς. Και είδατε πόσα έχει καταφέρει; Ο Αμπντ Αλ-Αζίζ κατάλαβε πολύ γρήγορα τη δύναμή του».

«Φυσικά όλοι ξέρουμε ότι ο Αμπντ Αλ-Αζίζ ήταν πολύ διορατικός για την εποχή του».

«Πράγματι, είχε αυτό το χάρισμα. Κατάφερε να φέρει την τεχνολογία στη χώρα και να αλλάξει ξεπερασμένες αντιλήψεις».

«Οι πιστοί του, όμως, έχω ακούσει ότι δεν το ήθελαν!»

«Δεν έχεις δίκιο. Κάποιοι μόνον από τους πιστούς του δεν ήθελαν, όχι όλοι. Τελικά τα κατάφερε, αφού όμως πέρασε αρκετός χρόνος προκειμένου να εξηγήσει προσωπικά ο ίδιος την αξία της τεχνολογίας στην καθημερινή ζωή του πιστού, του τηλεφώνου για παράδειγμα. Κατάφερε με πολύ δουλειά και υπομονή να κάμψει όσες αντιρρήσεις υπήρχαν».

«Και πώς κατάφερε να τους πείσει;»

«Έφερε πολλούς σοφούς, οι οποίοι με το επιχείρημα ότι το Κοράνι μπορεί να διαβάζεται από το τηλέφωνο, κατάφερε να κάμψει τις αντιδράσεις τους!»

«Δηλαδή μου εξηγείτε τώρα την ιστορία της μοντέρνας Αραβίας; Αυτό κάνετε;»

«Μη βγάζετε βιαστικά συμπεράσματα. Δεν είναι τόσο απλό. Ο Αμπντ Αλ-Αζίζ, για να συνεχίσω με το έργο του, ανησυχούσε πολύ για το εάν το έθνος του ήταν σωστά εξοπλισμένο έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργεί στον 20ό αιώνα. Πίστευε ότι ένα έθνος που δεν έχει περάσει από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του αιώνα που έρχονταν».
«Πολλοί άνθρωποι κατανοούν το μεγάλο έργο του και την ανυπομονησία του να αγκαλιάσει την τεχνολογία. Όμως γνώριζε τι αντιμετώπιζε με τους υπόλοιπους Άραβες της εποχής του;»
«Ο κόσμος πολλά δεν καταλάβαινε για τον Άραβα και την ιστορία του. Η αλλαγή που ήθελε να φέρει ο Αμπντ Αλ-Αζίζ, για να γίνει αποδεκτή από τους πολίτες της χώρας, έπρεπε να είναι περισσότερο λεκτική και βαθμιαία. Εδώ πιστεύω πως ήταν σωστή η άποψη του Ιμπ Σαούντ, ότι δηλαδή είναι προτιμότερο να γίνονται μικρές αλλαγές χωρίς να παραμερίζονται οι αντιρρήσεις που υπάρχουν, παρά αλλαγές με μεγάλες ανακατατάξεις και αναταραχές!»

«Δηλαδή εσείς συμφωνείτε με το σκεπτικό του Ιμπ Σαούντ;»

«Ναι συμφωνούμε όλοι με το σκεπτικό του!» ακούγεται ξαφνικά μια φωνή να βγαίνει από το βάθος του δωματίου.

Η Νάντια ξαφνιάζεται.

Η άγνωστη φωνή που αντηχεί στο δωμάτιο την αναγκάζει να γυρίσει και τότε......
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Από Σειρα Σεναριων "Ο Τρόμος"
* Ο Πάρις Ι.Μ.είναι Φυσικός Ιατρικής Ακτινοφυσικός

No comments: