Thursday, 4 August 2011

NeoUskoks: Δύναμη Κρούσης της Gladio στην Αδριατική

 Trafficking from Balkans to Italy (through Adriatic): Gladio’s next Phase and the Uskosks heritage

Πάρις Ι.Μ.*
Σενάρια/Short Disaster Story/Δημόσια Υγεια

Το λιμανάκι είναι τόσο ελκυστικά ειρηνικό, όσο η ίδια η πανέμορφη πόλη του Senj. Δεν υπάρχουν εδώ καθόλου μεγάλα πολυτελή γιοτ που να σου χτυπούν στο μάτι. Μικρά ιστιοπλοϊκά μόνο και πολλές ψαρόβαρκες. Στη μια πλευρά του λιμανιού διακρίνει κανείς ένα γερανό σχεδιασμένο έτσι ώστε να καθελκύει, να κατεβάζει σκάφη στο νερό. Όλα είναι γραφικά, με τουριστική πινελιά παντού, αφού το σύγχρονο Senj είναι μια παραθαλάσσια τουριστική πόλη.

Το Senj, γνωστό και σαν "πόλη φρούριο", είναι μέρος μιας θαλάσσιας ακτογραμμής μήκους 76 χιλιομέτρων, αποτελούμενη από πολυάριθμους κόλπους, κολπίσκους και παραλίες με μια διαφανή μπλε θάλασσα. Η μαρίνα του, που μπορεί να φιλοξενήσει ακόμα και 100 γιοτ μήκους μέχρι 25 μέτρων το καθένα και βυθίσματος μέχρι τα 4 μέτρα, είναι σχεδόν πλήρης, από κάθε εθνικότητας, τουριστικά σκάφη.

Τα κυριότερα επαγγέλματα στη πόλη, εκτός από τουριστικά έχουν να κάνουν με τη θάλασσα: βαρκάδες, κωπηλασία, ιστιοπλοΐα, όπως φαίνεται και από τα πολλά ταχύπλοα που είναι αγκυροβολημένα στη ωραία μαρίνα του. Σε ένα από αυτά, η Smiljana μια γεροδεμένη αλλά μικροκαμωμένη κροατισσα καθαρίζει το δικό της λευκό μοντέρνο σκάφος. Ωραία και προκλητική η θάλασσα σήμερα, αλλά δεν μπορεί δυστυχώς να την απολαύσει. Άσχημες μνήμες την κατακλύζουν από την μαύρη επέτειο του χαμού της οικογένειας της. Αν και έχει σχεδόν παραδοθεί στο ανελέητο σφυροκόπημα τους, προσπαθεί να βάλει κάποια τάξη στο χάος των αναμνήσεων της. Το κουβάρι τους αρχίζει να ξετυλίγεται από το 1992, από τη στιγμή δηλαδή που οι σχέσεις μεταξύ Βόσνιων Μουσουλμάνων και Κροατών, πού ενώ στην αρχή τού πολέμου είχαν κάνει μία χαλαρή συμμαχία, άρχισαν σιγά-σιγά να χειροτερεύουν λόγω των διαρκώς αυξανόμενων αψιμαχιών μεταξύ των δύο στρατών. Οι τάσεις των Κροατών από τη μια πλευρά για ένωση των περιοχών πού ήλεγχαν τότε με την Κροατία και η προσπάθεια από την άλλη των Βόσνιων Μουσουλμάνων, να κρατήσουν όσο περισσότερο έδαφος υπό τον έλεγχο τους, έσπασε τη συμμαχία που είχαν μεταξύ τους δημιουργήσει, οδηγώντας μοιραία σε πόλεμο μεταξύ τους, τον Κροατο-Μουσουλμανικό Πόλεμο, έναν πόλεμο που διεξήχθη στην Ερζεγοβίνη και στην Κεντρική Βοσνία.

Η οικογένεια της Smiljana όπως ήταν επακόλουθο δυστυχώς, μπλέχτηκε άθελα της στη δίνη των συγκρούσεων και βρέθηκε να αποτελεί μια από τις πρώτες παράπλευρες απώλειες του πολέμου εκείνου. Όντας η ιδία κροατισσα και παντρεμένη με μουσουλμάνο και έχοντας αποκτήσει δυο παιδιά μαζί του, έγιναν αμέσως όλοι στόχος φανατικών και εθνικιστών και από τις δυο πλευρές, κροατών και μουσουλμάνων. Αντιμετωπίζοντας καθημερινά απειλές και από τα δυο μέρη, προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν κυνηγημένοι νύχτα τα προάστια του Σαράγεβο που έμεναν μέχρι εκείνη τη στιγμή και να φτάσουν εδώ στο Senj, όπου έλπιζαν να κάνουν μακριά από το παρανοϊκό πόλεμο μια νέα αρχή. Η αρχή ήταν πράγματι αρκετά ελπιδοφόρα, γιατί οι ντόπιοι τους αγκάλιασαν αμέσως, προσφέρθηκαν να βοηθήσουν δίνοντας τους ένα παραθαλάσσιο σπιτάκι και μια ψαρόβαρκα, προκειμένου να ξαναρχίσουν τη ζωή τους.

Το Σήμα και οι Μαφιόζοι
Τις σκέψεις της Smiljana σταματά όμως το σήμα από τον ασύρματο του ταχύπλοου. Η Smiljana το αναγνώρισε αμέσως. Ήταν συναγερμός και κάλεσμα για δράση. Τις μνήμες της από τον πόλεμο αντικαθιστούν απότομα καινούργιες, αυτές του οργανωμένου εγκλήματος στην Αδριατική, ο λόγος για τον όποιο την κάλεσαν. Το ταχύπλοο ξεκινά αμέσως και σύντομα να βρίσκεται στην ανοικτή θάλασσα. Πρώτος του στόχος είναι να συναντηθεί καταμεσής στο πέλαγος με δυο άλλα ταχύπλοα από γειτονικές μαρίνες. Τώρα πλέον οι υποχρεώσεις είναι πολύ συγκεκριμένες, πρέπει να βάλει γρήγορα σε τάξη τις σκέψεις της.

To Σήμα έλεγε κάτι για διακίνηση στην Αδριατική. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, εγκληματικές οργανώσεις, ομάδες μαφίας και τοπικές βαλκανικές ομάδες, άρχισαν να συνεργάζονται στο πολύ προσοδοφόρο λαθρεμπόριο των ναρκωτικών και την παράνομη διακίνηση ανθρώπων, ανάμεσα στις δυο ακτές της Αδριατικής. Οι τακτικές των Arkan και Legija μπορεί να έχουν ακόμα πέραση, αρχίζει όμως να εμφανίζεται δειλά-δειλά ένα νέο πρότυπο των σύγχρονων ηγετών της μαφίας στα Βαλκάνια. Δεν πρόκειται για πολέμαρχους που έκαναν την περιουσία τους διευθύνοντας σφαγές και ληστείες κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στην Κροατία και στη Βοσνία, αλλά για κάποιους, που αξιοποιούν τις αναταραχές και τις ανάγκες επιβίωσης των κατοίκων, για σκοπούς λαθρεμπορίου. Το λαθρεμπόριο καπνού ανέδειξε τις δυνατότητες των ανατολικών ακτών της Αδριατικής για την Ιταλική Μαφία που δεν άργησε να βρεθεί στις ακτές της, προκειμένου να διακινήσει την πολύτιμη πραμάτεια της.

Σε μια τέτοια εξόρμηση όμως έπεσε δυστυχώς θύμα και ο μουσουλμάνος άντρας της Smiljana μαζί με τα παιδιά τους. Είχε κάνει μια νέα αρχή, σαν ψαράς πια, στη ακτές της Αδριατικής θάλασσας, και όλα πήγαιναν μια χαρά. Είχε αρχίσει στις ψαράδικες εξορμήσεις του να ανακαλύπτει τις ομορφιές της θαλάσσιας περιοχής, όταν σε μια από αυτές κοντά δυο ώρες μακριά από το σπίτι, ανακάλυψε ένα γεμάτο υποθαλάσσιες σπηλιές απομονωμένο κολπίσκο, ιδανικό για βουτιές.

«Τα αγόρια θα ξετρελαθούν από αυτό που θα δουν», έλεγε συχνά στη γυναίκα του «μια γεμάτη σπηλιές απομακρυσμένη παραλία» και με θαυμασμό της περιέγραφε την ανακάλυψη του.

Έτσι ένα πρωινό όπως και το σημερινό, ο άντρας της, αφού προετοιμάστηκε καλά για την εξόρμηση, πήρε τα δυο αγοράκια τους μαζί, επιβιβάστηκαν στη ψαρόβαρκα και τράβηξαν για το νέο όμορφο κολπίσκο που είχε ανακαλύψει πρόσφατα.

Δεν ήταν όμως δυστυχώς μόνο ο άνδρας της που τον είχε ανακαλύψει. Ιταλοί μαφιόζοι, για δικούς τους λόγους, είχαν ανακαλύψει τον ίδιο κολπίσκο. Πράγματι έτσι απομονωμένος που ήταν από την ενδοχώρα αφού δεν υπήρχε πρόσβαση από πουθενά σε αυτόν, αποτελούσε ιδανικό χώρο, στον οποίο οι βαλκανικές ομάδες που διακινούσαν τα ναρκωτικά από το Αφγανιστάν, τα έκρυβαν. Διακινητές δηλαδή ναρκωτικών του βαλκανικού δικτύου τα φυλούσαν εκεί, όπου αργότερα οι συνάδελφοι τους στο κύκλωμα ιταλοί μαφιόζοι, έφταναν με τα ταχύπλοα τους μυστικά και παρελάμβαναν το βυθισμένο στη θάλασσα εμπόρευμα προκειμένου να το μεταφέρουν στην Ιταλία και από κει στη κατανάλωση.

Εκείνη δυστυχώς την μέρα που ο πατέρας αποφάσισε να πάει εκδρομή με τα παιδιά, επίσης ιταλοί μαφιόζοι αποφάσισαν να πάνε στο ίδιο μέρος προκειμένου να παραλάβουν το κρυμμένο εκεί εμπόρευμα τους. Πανικοβλήθηκαν όμως μόλις συνειδητοποίησαν την παρουσία του πατέρα και των παιδιών και φοβούμενοι τυχόν διαρροή του μυστικού τους, αλλά και ενδεχόμενα κροατικές διωκτικές αρχές, άνοιξαν πυρ εναντίον της βάρκας και την ανατίναξαν. Στη συνέχεια έφυγαν από το κολπίσκο αφού αφαίρεσαν από αυτόν οιοδήποτε στοιχείο θα μπορούσε να προδώσει τη ταυτότητα τους.

Λίγες μέρες αργότερα η ακτοφυλακή ειδοποίησε τη Smiljana προκειμένου να ρίξει μια ματιά για αναγνώριση των πτωμάτων. Από εκείνη την μέρα η ζωή της κροαιτισας σταμάτησε. Το χτύπημα που ξεκίνησε ο πόλεμος, αποτελείωσε η μαφία.

Οι δυσάρεστες αναμνήσεις και συλλογισμοί της Smiljana κόπηκαν απότομα όταν το ραντάρ την ειδοποίησε για ένα σκάφος, πιθανόν αυτό που έψαχναν με τους μετανάστες. Σε λίγη ώρα μάλιστα αυτό ήταν ορατό και με γυμνό μάτι. Έκοψε σημαντικά ταχύτητα όταν αντεληφθη ένα άλλο σκάφος να έρχεται κατά πάνω της. Το συμπέρασμα ήταν προφανές. Είχε μεν εντοπίσει το σκάφος που είχε πάρει εντολή να βρει και το οποίο μετέφερε πιθανόν λαθρομετανάστες από την Ανατολή, που προορίζονταν για την Ιταλία, ένα συνοδευτικό του όμως σκάφος, η μαφιόζικη σωματοφυλακή τους μάλλον, αντεληφθη την παρουσία της και τράβηξε εναντίον της με καθαρά εχθρικές διαθέσεις.

Οι μαφιόζοι από το σκάφος τους, πιστεύοντας ότι η Smiljana είναι μόνη της, άρχισαν τους πυροβολισμούς εναντίον της. Αυτό δεν πήρε πολύ γιατί ευτυχώς γρήγορα εμφανίστηκαν και τα άλλα ταχύπλοα της ομάδας της, τα οποία είχαν επίσης ειδοποιηθεί και είχαν ξεκινήσει από τις υπόλοιπες κροατικές μαρίνες και λιμάνια. Οι μαφιόζοι τότε αμέσως κατάλαβαν ότι η κατάσταση έπαιρνε άσχημη τροπή για αυτούς και εγκαταλείποντας το σκάφος με το «εμπόρευμα «τους τράπηκαν εις φυγή, εξαφανίστηκαν. Οι ιταλικές διωκτικές αρχές αλλά και οι αναμιγνυόμενες μη κυβερνητικές οργανώσεις φαίνεται, όποιες και να ήσαν, ειδοποιηθήκαν προκειμένου να παραλάβουν τους μετανάστες. Η αποστολή τους τελείωσε. Η Smiljana, αλλά και η υπόλοιπη ομάδα, πήραν αμέσως εντολή να γυρίσουν στη βάση τους στις μαρίνες του δηλαδή, όπως και έγινε.

Άλλη μια μέρα για τους neoUskoks τελείωσε
Η επιχείρηση είχε αίσιο τέλος. Το φορτίο των λαθρέμπορων εντοπίστηκε έγκαιρα, προτού φτάσει στις ακτές της Ιταλίας με αισθήματα ευτυχίας και ικανοποίησης να τυλίγουν την Smiljana. Βλέπει το εαυτό της όχι σαν τιμωρό, αλλά κάτι σαν διώκτη αυτών που επωφελούντο του δράματος των δύστυχων βαλκάνιων αποτέλεσμα της παρανοϊκών συγκρούσεων και όχι μόνο. Κάτι σαν τους πειρατές Uskoks όπως είχε μάθει στη ιστορία. Όταν ακούμε τη λέξη "πειρατές," σκεφτόμαστε συνήθως τους πειρατές της Καραϊβικής στη χρυσό αιώνα της πειρατείας. Με μαύρες μπότες να επιτίθενται κα να λεηλατούν το ισπανικού στόλου, ταλαντευόμενοι σε σχοινιά. Στην περίπτωση στων Uskoks όμως δεν ήταν έτσι τα πράγματα.

Αυτοί ήσαν αρχικά χριστιανικοί Σέρβοι και Κροάτες που διώχτηκαν από τα σπίτια τους από τις οθωμανικές εισβολές, όταν τούρκοι δηλαδή άρχισαν να πιέζουν προς τα δυτικά τη χριστιανική Ευρώπη κατά το 15ο αιώνα. Τελικά κατέληξαν στην Αδριατική ακτή, γύρω από το λιμένα Senj και έγιναν άριστοι μαχητές αντάρτες, επιτιθέμενοι εναντίον των Τούρκων.

Εκείνο τον καιρό η περιοχή ανήκε στην αυστριακή αυτοκρατορία, η οποία ανήσυχη με την οθωμανική επέκταση, αποφάσισε να φυτέψει μεμονωμένες αποικίες εκεί, προκειμένου να δημιουργηθεί μια αμυντική γραμμή. Η Αδριατική όμως δεν είναι όπως οι Καραϊβικές Θάλασσες. Τα ύδατα γύρω από Senj είναι αφενός μεν ρηχά, αφ’ ετέρου υπάρχουν διασκορπισμένα μικρά νησιά κάνοντας απαγορευτική την προσέγγιση μεγάλων σκαφών.

Έτσι, τον 16ο αιώνα οι στόλοι των Uskok άρχισαν να χρησιμοποιούν μικρές ευέλικτες βάρκες, τις οποίες με ευκολία μπορούσαν να πλοηγήσουν στους διάφορους κόλπους, αλλά και να εξαφανίζονται σε αυτούς, αντί να χρησιμοποιούν ογκώδη σκάφη, όπως οι γαλέρες, με μεγάλα πυροβόλα. Σε λίγο οι Uskok μετατράπηκαν σε μαστίγιο της οθωμανικής ναυτιλίας. Οι μικρές βάρκες τους επέτρεπαν επίσης να αποβιβάζουν γρήγορα μια δύναμη κατά μήκος των ακτών, οι δε στρατηγικές τους θύμιζαν αυτές των Βίκινγκ, παρά των πειρατών της Καραϊβικής, αποδεικνυόμενοι εξίσου αποτελεσματικοί.

Αυτοί οι τότε πειρατές της Αδριατικής είναι και ήρωες σήμερα της Smiljana. Σαν τιμωρούς των θαλασσών τους βλεπει παρά σαν πειρατές. Και εκείνη την εποχή όπως και σήμερα εγκληματίες διάβαιναν τις θάλασσες αλλά εύρισκαν από αυτούς την τιμωρία τους. Σήμερα, με το ταχύπλοο της, μέλος της ομάδας η Smiljana, συνεχίζει την παράδοση τους μαχόμενη το οργανωμένο έγκλημα και παίρνοντας κατά κάποιο τρόπο εκδίκηση για τη δολοφονία του άνδρα της και των παιδιών της. Το όνομα δε Uskok της ταίριαζε, αφού η ίδια η λέξη σημαίνει κάτι σαν ενέδρα ή «πηδώ μέσα», παραλληλίζοντας κάπως τα ενέργειες των Uskok του 16ου αιώνα με τις δικες της σήμερα στην Αδριατική.

Η Gladio ξαναδημιουργείται στο Nehaj
Η σημερινή επιχείρηση έφτασε στο τέλος της, και το ταξίδι κάπου εδώ τελειώνει. Το λιμάνι του Senj αρχίζει να διαγράφεται αμυδρά στον ορίζοντα, με το φρούριο Nehaj, το σύμβολο της πόλης του Senj να ξεχωρίζει ήδη. Το φρούριο αυτό κτίστηκε στα 1558 με υλικό από κατεστραμμένες εκκλησίες, μοναστήρια και σπίτια που βρίσκονταν στα τείχη της πόλης. Το όνομα Nehaj δόθηκε από τους Uskoks και προέρχεται από το κροατικό Ne hajati που σημαίνει δεν με νοιάζει, μου είναι αδιάφορο.

Από τις πρώτες μέρες στη πόλη έκανε εντύπωση στη Smiljana το φρούριο με το τετράγωνο σχήμα του και τις γωνιές του που δείχνουν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Στα παιδιά της άρεσε να επισκέπτονται το ύψους 18 μέτρων και πλάτους 23 τετράγωνο φρούριο. Τους άρεσε να θαυμάζουν τα οικόσημα και τις προτομές, όπως  αυτές των Ivan Lenković, και του αυστριακού αρχιδούκα Ferdinand, αλλά και το δωμάτιο με τα κανόνια του κάστρου.

Αυτά επισκεπτόταν συχνά και η Smiljana μετά το θάνατο τους προσπαθώντας με αυτές τις περιηγήσεις να κρατά ζωντανή τη μνήμη της οικογενείας της και να βαδίζει στα βήματα των παιδιών της που συχνά το επισκέπτονταν με τον πατέρα τους και μερικές φορές έπαιζαν στις πολεμίστρες του. Αυτό το τόσο ασήμαντο από πρώτη ματιά, ήταν τόσο σημαντικό για αυτήν, που την κρατούσε πραγματικά ζωντανή. Κάποια στιγμή έλαβε, χωρίς να το επιδιώκει και να το περιμένει, μια πρόσκληση για τουριστική εκδήλωση για το δωμάτιο με τα κανόνια.

Δεν μπορούσε να το εννοήσει, ποιος και γιατί το έστειλε, αλλά από περιέργεια στη αρχή τελικά το δέχτηκε. Προσπάθησε όμως να δώσει μια λογική εξήγηση βάζοντας σε μια σειρά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και κυρίως των επισκέψεων της στο φρούριο στη προσπάθεια της να βγάλει κάποια άκρη, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε.

Η ημέρα της πρόσκλησης έφτασε και η Smiljana, αφού ετοιμάστηκε προσεκτικά, ξεκίνησε για το κάστρο. Κατευθύνθηκε αμέσως προς το δωμάτιο με τα κανόνια, όπου από μια γωνιά του παρατηρούσε τις κινήσεις των επισκεπτών μήπως και βγάλει κάποια άκρη, μήπως και βρει την αιτία της πρόσκλησης. Επισκέπτες πράγματι έμπαιναν, εξέταζαν το χώρο, θαύμαζαν τα όσα εκθέματα, αλλά μετά από λίγο έφευγαν. Τίποτε άλλο. Το ίδιο επαναλήφτηκε αρκετές φορές χωρίς να δείχνει όμως κάτι, μέχρι μια ομάδα τουριστών να εισέρθει με τάξη και να ακροβολισθεί θα έλεγε κανείς εμμέσως στις τέσσερεις γωνίες της αίθουσας.

Στην αρχή τίποτα περίεργο δεν φαινόταν έκτος από μια λεπτομέρεια. Όλα τα μέλη της ομάδας έφερναν πάνω τους, κουβαλούσαν, μια φωτογραφική μικρούλα μηχανή, ίδιας μάρκας, την οποία όμως όλως περιέργως κανείς δεν άγγιζε, σα να πρόσεχαν μη την σπάσουν. Ξαφνικά, χωρίς να έχει δώσει κανείς κάποιο σήμα, συγκεντρωθήκαν όλοι γύρω από τα κανόνια.

Τότε η Smiljana αποφάσισε να τους πλησιάσει.

Τότε κάποιος ξεχώρισε. Κατευθύνθηκε προς το ακραίο κανόνι και αφού τράβηξε μέσα από την κάνη του ένα φάκελο τον άνοιξε. Έβγαλε κάτι σαν μακρόστενη σκονισμένη χάρτα ή πάπυρο και άρχισε αμέσως να απαγγέλει δυνατά, αλλά και με πειθαρχημένη ροη, το περιεχόμενο του. Αυτά που ακολούθησαν επηρέασαν από εκείνη τη στιγμή αποφασιστικά τη μετέπειτα ζωή της, τη σημάδεψαν δραματικά, δίνοντας της επιτέλους το νόημα που έλειπε.

Όμως δεν καταλάβαινε αυτά που έβλεπε, και φυσικά ούτε τον λόγο που εκείνη ευρισκόταν ανάμεσα τους. Σήμερα, μετά από πολλές σκέψεις, μπορεί με σιγουριά να δώσει τη εξήγηση. Επρόκειτο για συνάθροιση της Gladio ('το Σπαθί'), της θρυλική ομάδας που έδρασε στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του ψυχρού πόλεμου. Τότε λέγεται ότι CIA και η βρετανική μυστική υπηρεσία MI6, σε συνεργασία με τη στρατιωτική συμμαχία του NATO, αλλά και ευρωπαϊκές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δημιούργησαν ένα δίκτυο κρυφών αντικομουνιστικών στρατών στη Δυτική Ευρώπη. Σε απόμακρα νησιά της Ευρώπης σε κέντρα της Αγγλίας και Ηνωμένων Πολιτειών, μυστικοί στρατιώτες εκπαιδευόντουσαν από τα Green Berets και τις SAS Special Forces σε ανορθόδοξες πολεμικές τακτικές.

Τις δραματικές εξελίξεις της ζωής της κάποιος φαίνεται γνώριζε καλά και προετοιμάζοντας την νέα ομάδα της Gladio στην Αδριατική αποφάσισε να τη προσκαλέσει και να την ενσωματώσουν στο υπό δημιουργία μηχανισμό η δύναμη κρούσης της Gladio στην Αδριατική θάλασσα.

Το δίκτυο ήταν τη περίοδο του ψυχρού πολέμου εξοπλισμένο με εκρηκτικά, πολυβόλα και υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό επικοινωνιών, το οποίο έκρυβαν σε υπόγεια καταφύγια και μυστικές αποθήκες σε δάση και βουνίσιες πλαγιές. Οι ίδιες διευκολύνσεις και υψηλού επιπέδου επικοινωνίες χρησιμοποιούνται από τα διάφορα μέλη της στην Αδριατική.

Ο ιταλικός μυστικός στρατός είχε αποκαλυφθεί από ιταλό πρωθυπουργό , με τον Τύπο της εποχής να μιλά για το καλύτερα φρουρούμενο και πιο καταστρεπτικό πολιτικο-στρατιωτικό μυστικό από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η ιστορία φαίνεται να έρχεται απευθείας από τις σελίδες ενός πολιτικού θρίλερ. Από τότε οι στρατοί αυτοί, αποκαλούμενοι από πολλούς 'οπισθοφυλακή' του NATO, έχουν επίσης ανακαλυφθεί σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου συντονίζονταν από το αμερικανικό Πεντάγωνο και το ΝΑΤΟ. Η τελευταία συνάντηση τους έλαβε χώρα στο Senj της Κροατίας.

Η Gladio ήταν αποτέλεσμα της μεταπολεμικής (ΠΠ2) εποχής, ένα σχέδιο που οργανώθηκε με σκοπό να ανατρέψει ενδεχόμενη τότε σοβιετική/κομμουνιστική εισβολή επιρροή στην Ιταλία και τη δυτική Ευρώπη. Στην μεταψυχροπολεμική περίοδο όμως τα πράγματα άλλαξαν. Στα βαλκάνια οι διάφορες συγκρούσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επικίνδυνες και ανεξέλεγκτες για τη ασφάλεια της Ευρώπης καταστάσεις. Ο ρόλος της μαφίας και του οργανωμένου εγκλήματος –και οι συνδέσεις τους στη χρηματοδότηση και την τοπική βαλκανική αναβαθμίστηκαν. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι και θεσμικοί παράγοντες άρχισαν να αναμιγνύονται στις υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος.

Άρχισε να γίνεται αντιληπτό ότι κατά τη διάρκεια των βαλκανικών συγκρούσεων, στις περισσότερες πρώην γιουγκοσλαβικές χώρες, βάσιζαν της εξουσία τους σε ένα παράξενο μίγμα "κλεπτοκρατιας οργανωμένου εγκλήματος και υποτιθέμενου πατριωτισμού" και ότι κάποιοι ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι στο Ζάγκρεμπ, Σαράγεβο, pristina, Podgorica, Skopje, Βελιγράδι εμπιστεύονταν περισσότερο και είχαν διασυνδέσεις με το οργανωμένο έγκλημα μεταφέροντας μεγάλα ποσά εθνικών πόρων στα χέρια τοπικών ελίτ. Το έγκλημα άρχισε να ξεφεύγει των τοπικών βαλκανικών πλαισίων και να εξάγεται στη δυτική Ευρώπη κυρίως μέσω της Αδριατικής.

Εδώ είναι που εμφανίστηκε ομάδα της Gladio. Αυτή έχοντας ήδη μεγάλη δράση στην Ιταλία και γνώση των τεκταινόμενων στην απέναντι της Ιταλίας πλευρά της Αδριατικής, του Βαλκανικού δηλαδή οργανωμένου εγκλήματος, αποφάσισε να δρασει. Δημιούργησε δηλαδή μια δύναμη κρούσης για την Αδριατική Θάλασσα με την οποία καταδίωκε κάθε μορφής παράνομο και ύψωνε τοίχο σε κάθε απειλή για τον δυτικό πολίτη. Σε κάθε απειλή που θα προέρχονταν από λαθρεμπόρους μέχρι φανατικούς ισλαμιστές, όπως περίπου έκαναν το 16ο αιώνα οι Uskoks, οι ήρωες της κροατισας. Αυτός ήταν τελικά ο λόγος της συγκέντρωσης στο φρούριο Nehaj, δηλαδή η δημιουργία και η ενεργοποίηση ομάδας για την δίωξη του διαθαλασσίου εγκλήματος και γι’ αυτό το λόγο έχοντας ακούσει τη δραματικη ιστορία της κροατισσας, την προσκάλεσαν να συμμετάσχει.




*Ο Πάρις Ι.Μ. είναι Φυσικός Ιατρικής-Ακτινοφυσικός

No comments: