Tuesday, 16 August 2011

Το μνημόνιο, οι εκλογές και η τρομοφοβία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Τρομοφοβία δημιουργείται στους πολίτες και από άλλους παράγοντες εκτός της τρομοκρατίας.
Θα μπορούσαν, λοιπόν, οι αυτοδιοικητικές εκλογές και τα απάνθρωπα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας της τρόικας στην Ελλάδα να συνδέονται με την τρομοφοβία; Ναι, διότι, ανεξάρτητα από τα αδιαφανή γενεσιουργά αίτιά της, κοινός παρονομαστής της τρομοφοβίας είναι η αξιοποίησή της από τις εκάστοτε κυβερνητικές ελίτ για τον έλεγχο της βούλησης των πολιτών. Ιδού μερικά πρόσφατα παραδείγματα, διεθνή και εγχώρια.

Η ευρωτρομοφοβία των τελευταίων μηνών δεν συνέπεσε τυχαία με την εντεινόμενη επιβολή εξοντωτικών μέτρων λιτότητας στους ευρωπαίους πολίτες. Αρχικά θα πυροδοτηθεί από τον Σαρκοζί και μετά θα μεγιστοποιηθεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών, που έθεσαν την Ευρώπη σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού(1). Το έμμεσο μήνυμα ήταν «Ευρωπαίοι πολίτες, αφήστε τις οργανωμένες διαμαρτυρίες και μείνετε στα σπίτια σας γιατί καιροφυλακτεί ο Μπιν Λάντεν».

Κι εκεί που οι πρόσφατες μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των γάλλων εργαζομένων είχαν λαχταρίσει τους ευρωπαίους ηγέτες, μια νέα ευρωτρομοϋστερία θα ξεσπάσει δύο εβδομάδες πριν από τις ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές. Αφορμή ήταν η αποστολή παγιδευμένων πακέτων σε ξένες πρεσβείες στην Ελλάδα, καθώς και σε Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία και αλλού. Η Ευρώπη θα ξανατεθεί σε «ύψιστη επιφυλακή»(2), η Rai Uno θα συνδέσει «Ελληνες με ιταλούς αναρχικούς για το δέμα στον Μπερλουσκόνι»(3) και η Μέρκελ θα αδράξει την ευκαιρία να εξαγγείλει νέα μέτρα ασφαλείας στις αερομεταφορές. Τι κι αν ο γάλλος κυβερνητικός εκπρόσωπος Λικ Σατέλ δήλωνε ότι επρόκειτο για εγχώρια «αναρχική ενέργεια και όχι για τρομοκρατικό δίκτυο»(4);

Η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε τα τρομοπακέτα για να περάσει στους πολίτες το πρωθυπουργικό δίλημμα «ψηφίστε μας ή χάνεται η χώρα», ώστε να μην αποτυπωθεί η αντιμνημονιακή οργή τους στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Δημιουργήθηκε προς τούτο και το κατάλληλο τηλε-σκηνικό από «πακέτα-στρακαστρούκες να τριγυρίζουν περιέργως επί 9 ώρες στην Αθήνα»(3) και να τηλε-εξουδετερώνονται εκκωφαντικά, καθώς και από την επαναλαμβανόμενη τηλε-έκθεση των συλληφθέντων 20άρηδων αναρχικών (υπό παρακολούθηση από το 2008) - αλλά με ασχολίαστη την κοινωνικό-πολιτική σημασία της είδησης ότι είναι «παιδιά εύπορων μεσοαστικών οικογενειών των βορείων προαστίων»(5).

Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα κι εδώ ήταν η τρομοφοβία. Βασικό γνώρισμα της ψυχολογίας του φόβου (π.χ. από τη συστηματική χρήση των τρομοσυναγερμών επιφυλακής, τους τρομονόμους, τα τρομοεκλογικά διλήμματα κ.λπ.) είναι η ασυνείδητη συγκίνηση που προκαλεί στους πολίτες. Επειδή ο φόβος βιώνεται ατομικά απομονώνει τον άνθρωπο κοινωνικά, αλλά και από τον εαυτό του σε βαθμό που να αδυνατεί να ενδοσκοπεί.

Καθότι ομιλία και σκέψη αλληλοτροφοδοτούνται, η φοβική απομόνωση εμποδίζει τα άτομα να αντιλαμβάνονται την κοινωνικο-πολιτική πραγματικότητα και τα ωθούν για ασφάλεια στην αγκαλιά της εξουσίας. Για να επιτυγχάνεται όμως αυτό, ο φόβος πρέπει να είναι ελεγχόμενος ώστε να αποτρέπεται ενδεχόμενη πολιτικο-κοινωνικά επικίνδυνη, απορρυθμιστική εκφόρτισή του.

Προς τούτο, οι κυβερνήσεις διαχειρίζονται τον έλεγχο των φοβικών (και όχι μόνο) συγκινήσεων και ανασφαλειών των πολιτών, ωθώντας τους σε δραστηριότητες οργανωμένης ή ατομικής συναισθηματικής ανακούφισης (θρησκευτικές, ήπιες/βίαιες ψυχαγωγικές εκτονώσεις), σε πολιτικά ανώδυνες δραστηριότητες κοινωνικο-συμμετοχικής ουτοπίας (εθελοντισμός, μη κυβερνητικές οργανώσεις) κ.ά. Ετσι επιτυγχάνεται η ελεγχόμενη απολιτικοποίηση του ατόμου, ο απώτερος στόχος της τρομοφοβίας.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=223573

No comments: