Saturday, 20 August 2011

Οι Οθωμανοί ξανάρχονται. Η Βιέννη στο στόχαστρο. (Vienna's Radiological Siege)

Πάρις Ι.Μ.*
Σενάρια/Short Disaster Story/Δημόσια Υγεία
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η ηπειρωτική Ευρώπη έχει δεχτεί μια ογκώδη ροή μεταναστών από ισλαμικές χώρες, προερχόμενοι κυρίως από την Τουρκία και το Μαρόκο αλλά και από φτωχές ισλαμικές χώρες Αφρικής και Ασίας. Οι άρρενες που προσκαλούντο σε μια χώρα σαν εργάτες, λόγω δικαιωμάτων οικογενειακής συγκέντρωσης, προσκαλούσαν αργότερα τους συζύγους και παιδιά τους.

Σε αυτή τη μετακίνηση προς την Ευρώπη το διεθνές οργανωμένο έγκλημα διαδραμάτισε έναν παράπλευρο αθόρυβο και πολύ κερδοφόρο ρόλο. Οι επιτυχείς δραστηριότητες των traffickers μεταναστών είχαν σαν κινητήρια δύναμη τα χρήματα, είτε επρόκειτο για πραγματικούς είτε για υποτιθέμενα αναζητούντες άσυλο, ή οικονομικούς μετανάστες ή παράνομους εργαζομένους.

Σε μια από τις ευρωπαϊκές χώρες προορισμού των μεταναστών, την Αυστρία, οι υπηρεσίες ασφάλειας της, που αρχικά δεν αντιτάχθηκαν στους μετανάστες που αναζητούσαν άσυλο, αναγκάστηκαν να προειδοποιήσουν για τη δυναμική που έχει πάρει η ανεξέλεγκτη μεταναστευτική ροή, και τα σοβαρά προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσει στην ασφάλεια της χώρας. Και Δεν ήταν μόνο αυτό. Άλλες πληροφορίες έφεραν μιλούσαν καθαρά πια για τρομοκράτες που έφτασαν στη χώρα με την πρόφαση πολιτικού ασύλου. Είχαν μπει σε μια κοινωνία με ήπιο τιμωρίτικο προφίλ και χαλαρές τάσεις προς τις πολιτικές και θρησκευτικές διαφοροποιήσεις κάτι που ταίριαζε στις εγκληματικά σχέδια τους.

Άλλες πληροφορίες από τις υπηρεσίες ασφάλειας της Αυστρίας λένε ότι εξτρεμιστικά στοιχεία κατευθύνονται σε κάποια ισλαμική οργάνωση, από αυτές που ψάχνουν για χορηγούς δήθεν φιλανθρωπικών οργανώσεων, αλλά που στη πραγματικότητα πρόκειται για εξτρεμιστικές ενώσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είχε να κάνει πάντα με εκείνους τους «μετανάστες» που χρησιμοποιούν το έδαφος της Αυστρίας για εγκληματικούς σκοπούς, αλλά τώρα έχουν να κάνουν με κάποιους που ήδη προετοιμάζουν απομονωμένοι στις πολιτισμικές γιάφκες τους τρομοκρατικές επιθέσεις. Αντιλαμβάνονται με ανησυχία τώρα γιατί κάποιοι μετανάστες απορρίπτουν τις δυτικές αξίες και την ενσωμάτωση τους στην ευρωπαϊκή κοινωνία, πόσο τους κάνει η απομόνωση.

Οι πρώτες προειδοποιήσεις όμως δυστυχώς αγνοήθηκαν δίνοντας έτσι χρόνο στους νεοφερμένους να κρυφτούν και να οργανώσουν τις τρομοκρατικές ενέργειες τους. Η επιλογή της Αυστρίας για τα σχέδια τους δεν ήταν τυχαία. Η θέση της στον ευρωπαϊκό χάρτη διακίνησης είναι τόσο σημαντική που ένας αυξανόμενος αριθμός παράνομων από το οργανωμένο έγκλημα με ψεύτικα διαβατήρια έχει καταγράφει, ανεπίσημα φυσικά.

Το Ισλάμ είναι από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές μειονότητες στην Αυστρία με μακρόχρονη ιστορία, χρονολογουμένη από 1525 όταν προσπάθησαν να εισβάλουν οι οθωμανικοί σουλτάνοι στην αυστριακή αυτοκρατορία αλλά οι προσπάθειές τους απέτυχαν. Η Αυστρία ως κέντρο της αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, είχε στενές σχέσεις με τους ισλαμικούς πληθυσμούς, καθιστώντας τις σχέσεις των χωρών με το Ισλάμ ως θρησκεία, σχετικά απρόσκοπτες συγκρινόμενη με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ανάμεσα τους και ο Ezel μέλος της Ισλαμικής θρησκευτικής Αρχής της Βιέννης (IRAV), μιας νεαρής οργάνωσης που διατείνεται ότι λειτουργεί ως θρησκευτικός και πνευματικός αντιπρόσωπος των μουσουλμάνων, στη χώρα στη πραγματικότητα όμως πρόκειται για οργάνωση ομπρέλα που αντιπροσωπεύει μια πολύ ριζοσπαστική ερμηνεία του Ισλάμ. Ο Ezel επισκεπτόταν συχνά την Κωνσταντινούπολη προκειμένου να συναντήσει τον υπαρχηγό του ευρωπαϊκού δικτύου, ένα μουσουλμάνο κληρικό, τον οποίο οι υπηρεσίες πληροφοριών αρχίζουν να υποψιάζονται για σχέσεις με την Al-Qaeda. Ο Ezel κατάφερε, κάτω από την οργάνωση ομπρέλα, να ενώσει μικρότερες μονάδες σε μια άτυπη ομοσπονδία τούρκο-ισλαμικών ενώσεων που ελέγχονται από το κληρικό στην Κωνσταντινούπολη.

Οι κινήσεις όμως του Ezel στα πλαίσια του IRAV, όσο προσεκτικές και να ήσαν, έπεσαν στην αντίληψη της αυστριακής ασφάλειας. Πολλές ενδείξεις έφτασαν για παράνομες δραστηριότητες του τουρκικού κλάδου, με την IRAV όμως να υποστηρίζει ότι όλα γίνονται για εκπαιδευτικούς μουσουλμανικούς σκοπούς, που οι αυστριακοί δεν μπορούν να καταλάβουν και για αυτό δεν πρέπει να τους ενοχλούν. Στόχος τους σε ολόκληρη της Αυστρία είναι ο εκσυγχρονισμός και εκδημοκρατισμός του ισλαμικού Κινήματος μέσω του εκπαιδευτικού δικτύου, κάτι για το οποίο κανείς δεν μπορεί να φέρει φυσικά αντίρρηση, αλλά οι υποψίες των διωκτικών υπήρχαν και δεν υποχωρούσαν, αντίθετα ενισχύονταν. Οι αυστριακοί τότε άρχισαν με αφορμή την εξαπλωμένη σε εθνικό επίπεδο δράση της IRAV να ψάχνουν σε περιφερειακές ενώσεις της εκτός από τη Βιέννη, επίσης στο Τιρόλο και στο Vorarlberg και δεν άργησαν να εντοπίσουν στα εκπαιδευτικά της παραστήματα δάσκαλους, να έχουν απειληθεί με ποινή Σαρία εάν παρακούσουν, να διαδίδουν σε όλα τα μουσουλμανικά σχολεία τη εξευτελιστική ήττα από τους αστρικούς και να τους προετοιμάσουν για να πάρουν μια ημέρα εκδίκηση!

Τι είχε συμβεί όμως στη Βιέννη και είχε ξεσηκώσει, αφηνιάσει θα λέγαμε, του Τούρκους; Το 17ο αιώνα η Βιέννη είχε γνωρίσει μια από τις σημαντικότερες μάχες, τη πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς τούρκους, η κατάκτησης της οποίας ήταν από καιρό στρατηγική φιλοδοξία της αυτοκρατορίας τους. Επιχείρησαν να την καταλάβουν, αλλά μετά από την εκπληκτική υπεράσπιση αυστριακών και άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων οι τούρκοι νικήθηκαν κατά κράτος και απωθήθηκαν. Η δυσάρεστη εμπειρία όμως του γεγονότος εκείνου για τους τούρκους έχει χαραχτεί βαθιά στη συλλογική τους μνήμη. Αλλά η μελέτη με αυτό το τρόπο της μάχης αυτής και η αναμόχλευση των συναισθημάτων από αυτήν την ιστορική σύγκρουση δεν θα διευκόλυνε την αλληλεπίδραση των Τούρκων με τους Αυστριακούς.

Εν τω μεταξύ στη Βιέννη μια συνομιλία, που κάλυπτε όλες τις πτυχές συνεργασίας μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας και του τούρκου πρεσβευτή, είχε απροσδόκητη εξέλιξη. Τα πράγματα πήγαιναν κανονικά όταν ξαφνικά ο πρεσβευτής εξερράγη και άρχισε να κατηγορεί την Αυστρία ότι αντιμετωπίζει τους τούρκους συμπατριώτες του σαν να είναι ιός. Η ροή της συνομιλίας άλλαξε βίαια σοκάροντας τον αυστριακό υπουργό Εξωτερικών. Αν και το περιεχόμενο της συνομιλίας είχε κρατηθεί μυστικό, τα πράγματα πήραν δυσάρεστη τροπή όταν μια εφημερίδα τη δημοσίευσε, προκαλώντας αναστάτωση και δυσαρέσκεια τόσο στο κόσμο όσο και σε υψηλό ιστάμενους.

Έγινε γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ο πρεσβευτής επέκρινε σκληρά την αυστριακή πολιτική ενσωμάτωσης καθώς επίσης και την ίδια τη χώρα και τους υπηκόους της δηλώνοντας ότι η Αυστρία ωθούσε τους ανθρώπους τουρκικής προέλευσης στα περιθώρια της κοινωνίας αντί να τους μαθαίνει να ζουν μαζί τους και να ωφελούνται από τις δεξιότητές τους. Αλλά το εκπληκτικό είναι ότι επέκρινε τους Αυστριακούς για έλλειψη ανοχής απέναντι στους αλλοδαπούς, κατηγορώντας τη συμπεριφορά των Αυστριακών σαν αντίθετη "στην ελεύθερη και ανοικτή θέση". Η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει και να παίρνει παρανοϊκή τροπή, όταν ο τούρκος κατηγόρησε την πολιτική του υπουργείου για άγνοια και κυνηγητό των αλλοδαπών προτείνοντας στην Αυστρία να πάρει το μάθημα της ελευθερίας από την Τουρκία! Κατηγόρησε επίσης ο ίδιος το ίδιο τον αυστριακό υπουργό για "υπέρβαση της αρχής του" και των διακρίσεων ενάντια στους αλλοδαπούς και τους παράνομες εκτοπίσεις των οικογενειών. Εάν υπάρχει η ελευθερία να κολυμπά κανείς γυμνός, πρέπει επίσης να έχει την ελευθερία να φορά κάλυμμα στο κεφάλι, υποστήριζε με έμφαση. Η Αυστρία, επέμεινε, δεν έχει δουλειά με το να λέει στις γυναίκες να φορούν καλύμματα στο κεφάλι τους (Μαντήλα) ή όχι.

Η επίσημη αυστριακή απάντηση ήρθε αργότερα και ήταν πολιτισμένη όπως αναμενόταν, περιοριζόμενη στην έκφραση δυσαρέσκειας και στην υπενθύμιση από ανώτατους κυβερνητικούς παράγοντες προς Τούρκους, ότι ήταν απολύτως απαράδεκτο ένας τούρκος πρεσβευτής στην Αυστρία να επιτίθεται στα μέλη της κυβέρνησης και να χρησιμοποιεί μάλιστα τέτοιο τόνο. Ο ίδιος Υπουργός εσωτερικών δήλωσε ότι "πραγματικά εξεπλάγη" από τις επιθέσεις του τούρκου πρεσβευτή ενάντια στην Αυστρία θεωρώντας το έναν απίστευτο εκτροχιασμό και επαίσχυντη στάση για έναν πρεσβευτή το να επιτίθεται στη χώρα που τον φιλοξένει.

Εν τω μεταξύ το εκπαιδευτικό ενδιαφέρον των τούρκων για τη ιστορία, της IRAV ακουγόταν πολύ θετικά, αλλά τα πράγματα μπερδεύτηκαν όταν πληροφορηθήκαν για την άφιξη από τη Κωνσταντινούπολη κάποιων κληρικών προκειμένου αυτοί να διδάξουν ιστορία! Κατάσταση οδηγείται σε αδιέξοδο, που για να βρεθεί κάποια άκρη στο πρόβλημα χρειάζεται φαίνεται δυνατός λύτης. Μπορεί κανένα συμπέρασμα να μην έχει βγει ακόμα είναι όμως σίγουρο. Όλα γυρίζουν γύρω από τα γεγονότα την Βιέννης το 17ο αιώνα. Έτσι προκειμένου οι αυστριακοί να εννοήσουν τι ετοιμάζεται εκεί μέσα στην Οργάνωση, άρχισαν να μελετούν ιστορία.

Η Αυστρία τότε, λόγω του ελέγχου που ασκούσε στις σημαντικότερες διαδρομές ειδικά από τη μαύρη θάλασσα προς τη Δυτική Ευρώπη και από την ανατολική μεσόγειο προς τη Γερμανία, είχε δώσει στην πόλη της Βιέννης τεράστια σημασία. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών και υπό την αιγίδα ενός μεγάλης επιρροής Βεζίρη, η Οθωμανοί άρχισαν μεγάλες προετοιμασίες. Προετοίμαζαν μεθοδικά την πολιορκία συγκεντρώνοντας πυρομαχικά, πυροβόλο και άλλους πόρους από όλη την αυτοκρατορία. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι μια ειρηνική κατάσταση είχε υπάρξει μεταξύ των Αψβούργων και της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Οι 15 μήνες που χρειάστηκε στις οθωμανικές δυνάμεις να προετοιμαστούν για μάχη και να βαδίσουν κατά της Βιέννης αποδείχθηκε αποφασιστικός παράγοντας στην αποτυχία των σχεδίων επίθεσης. Έδωσε άφθονο στις δυνάμεις των Αψβούργων να προετοιμάσουν αποτελεσματικά την αμυντική στρατηγική τους και να οργανώσουν επίσης συμμαχίες με άλλους, άμεσα και έμμεσα, συμπεριλαμβάνοντας δυνάμεις της Κεντρικής Ευρώπης. Η πορεία το Μάρτιο του οθωμανικού στρατού άρχισε από το Edirne στη Θράκη την 1η Απριλίου 1683 φθάνοντας στο Βελιγράδι στις αρχές Μαϊου. Από εκεί κινήθηκαν προς την πόλη της Βιέννης φθάνοντας εκεί με διπλάσιες δυνάμεις από τις αυστριακές και την ανατολή στρατοπέδευσαν 40 χλμ ανατολικά της Βιέννης. Καθώς οι Οθωμανοί προωθούνταν προς τη Βιέννη, ο πληθυσμός της πόλης οργάνωνε την άμυνα της. Αυτή η ειδική αντίσταση διαμορφώθηκε όχι από πολίτες μόνο αλλά και από τους τοπικούς αγρότες, όλοι αποφασισμένοι να αποκρούσουν την αναπόφευκτη επίθεση.

Οι αυστριακοί όμως δεν ήσαν μόνοι τους στο αγώνα εναντίον των Οθωμανών. Οι ευρωπαίοι είχαν αντιληφτεί επίσης και εκείνοι τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει και για αυτούς η οθωμανική επέλαση. Έτσι νωρίτερα εκείνο το χρόνο ο βασιλιάς John ΙΙΙ είχε υπογράψει τη Συνθήκη της Βαρσοβίας με τον Ιερό Ρωμαϊκό Αυτοκράτορα Leopold συμφωνώντας να έρθει και να ενισχύσει ο ένας τον άλλο, εάν οι Τούρκοι επιτίθονταν είτε στην Κρακοβία είτε τη Βιέννη. Μετά από τη συμφωνία στη συνθήκη και την έκκληση του Πάπα, ο βασιλιάς του Ιαν. Sobieski ο ΙΙΙος της Πολωνίας έσπευσε να βοηθήσει βαδίζοντας προς στη Βιέννη με στρατό περίπου 30.000 ατόμων, τιμώντας τις υποχρεώσεις του στη συνθήκη.

Στις 14 Ιουλίου, οι Τούρκοι έφθασαν στη Βιέννη αρχίζοντας πολιορκία της πόλης. Οι δυνάμεις των Τούρκων που οδηγούνταν από το μεγάλο Vizier Kara Mustafa, κυρίως 15.000 Τατάρων, πολέμησαν εναντίον ενός λιγότερο πολυάριθμο συνδυασμού πολωνικών, γερμανικών, και αυστριακών δυνάμεων. Τα ελαφριά πυροβολικού του Suleiman άρχισαν αμέσως να βομβαρδίζουν τους τοίχους της Βιέννης, αποτυχόντας όμως να βλάψουν τα σημαντικά αυστριακά αμυντικά χωματουργικά έργα.

Η εισβολή και η πολιορκία της οδήγησε σε βαρύ φόρο και για τις δύο πλευρές. Οι Τούρκοι έχασαν στις μάχες τουλάχιστον 15.000 άτομα και τραυματίες ενώ επιπλέον, τουλάχιστον 5.000 άτομα συνελήφθηκαν μαζί με όλα τα πυροβόλα. Οι δυνάμεις των Αψβούργων και των πολωνών είχαν περίπου 4.500 νεκρούς και τραυματίες. Η έκβαση αυτής της μάχης είχε μια βαθιά επίδραση στο μέλλον της Ανατολικής Ευρώπης, χαρακτηρίζοντας το τέλος της επέκτασης του Σουλεϊμάν προς το κέντρο της Ευρώπης και ήταν η αρχή της στασιμότητας και της πτώσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Αυτό το κομμάτι της ιστορίας δίδασκαν οι κληρικοί στα παιδιά τονίζοντας έμμεσα και ανεπίσημα το ανεκπλήρωτο για ένα μουσουλμάνο καθήκον. Τη κατάκτηση της Βιέννης από το Ισλάμ και δημιουργία του νέου εφαλτηρίου για την Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα οι πιστοί ηγέτες τους στην Κωνσταντινούπολη σε συνεργασία με την IRAV προωθούν, όπως λένε οι κληρικοί, νέα κατακτητικά οθωμανικά σχέδια. Αυτές ενέργειες όμως των τούρκων δεν παίρνουν απαρατήρητες από τους αυστριακούς προκαλώντας θυμό μεταξύ των Αυστριακών, που δεν έχουν ξεχάσει ποτέ τη πολιορκία η Βιέννης από τους Τούρκους. Οι Αυστριακοί είναι υπερήφανοι που νικήσαν τους Οθωμανούς και θεωρούν ότι η υπόλοιπη Ευρώπη είναι ευγνώμον σε αυτήν. Εκείνη η νίκη ελευθέρωσε όχι μόνο την Αυστρία αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπης επίσης από τους Οθωμανούς Τούρκους και την εισβολή τους. Συχνά λένε ότι η ήπειρος θα ήταν διαφορετική σήμερα εάν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει τη Βιέννη το 1683.

Οι σχέσεις όμως μεταξύ της Τουρκίας και της Αυστρίας, μετά το τελευταίο περιστατικό με το τούρκο πρεσβευτή, είχαν επιδεινωθεί αν και οι Τούρκοι βεβαίωναν τους αυστριακούς αντίστοιχους τους ότι η επίσημη θέση στη χώρα τους απέναντι στην Αυστρία δεν είχε αλλάξει. Οι αυστριακοί όμως είχαν ενοχληθεί αφάνταστα, παρατηρώντας τελευταία μια αλλαγή στη στάση των Τούρκων, αλλά δεν μπορούσαν να την εξηγήσουν, μια ανεξήγητη δραστηριότητα μετά την πρόσφατη ένταση. Κάτι συνέβαινε και δεν είχαν άδικο. Το επείγον FAX από την αυστριακές υπηρεσίες πληροφοριών έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, απαιτούσε επιφυλακή. Νωρίς το πρωί μια ατμομηχανή με προέλευση το Κόσσοβο είχε αφήσει ξαφνικά τον εκεί σταθμό χωρίς ειδοποίηση χαράσσοντας το ταξίδι της προς στο Βορρά. Περνώντας δε από σιδηροδρομικούς σταθμούς κατά μήκος της Σερβίας πρόσθετε βαγόνια εμπορευμάτων με όλα να έχουν όμως, ανεξήγητα, ένα κοινό κωδικό το SR90V.

Όπως ήταν φυσικό ζητήθηκαν αμέσως πληροφορίες όταν έμαθαν ότι στα σύνορα μεταξύ Ουγγαρίας και Σερβία μια ατμομηχανή προερχομένη από το Κόσσοβο είχε περάσει το συνοριακό σταθμό σύροντας επανδρωμένα βαγόνια και όχι μόνο. Τότε έφτασε και η αναφορά ασφάλειας σύμφωνα με την οποία ομάδες σε πολλές βαλκανικές χώρες, πιθανά μουτζαχεντιν, που πιστεύεται ότι αποτελούσε ένα τρομοκρατικό πυρήνα εν υπνώσει, εξαφανίζονταν με κατεύθυνση μάλλον βόρεια, πιθανόν Σερβία. Νεώτερες πληροφορίες ανάφεραν ότι πολλοί εντοπίζονταν σε σιδηροδρομικούς σταθμούς οπού επιβιβάζονταν σε βαγόνια με κωδικό SR90V. Η πληροφορία ήταν από μόνη της ανησυχητική αλλά τι σχεδιάζουν είναι το ερώτημα.

Οι αυστριακές υπηρεσίες πληροφοριών άρχισαν να ελέγχουν κάθε πληροφορία που σχετιζόταν με το περίφημο πρεσβευτή, αφού ο ρόλος του στις εξελίξεις στην πολύ ύποπτος. Δεν μπόρεσαν να κάνουν πολλά πράγματα και είχαν πράγματι απελπίσει, δεδομένης της πίεσης των γεγονότων και των δραματικών εξελίξεων, όταν έφτασε ένα βίντεο που έδειχνε τον τούρκο πρεσβευτή να έχει πιάσει κουβέντα με καταζητούμενο στέλεχος της Al-Qaeda σε συνέδριο «Ραδιολογικών επιπτώσεων και περιβάλλοντος» στη Βιέννη Αμέσως ζήτησαν τη βοήθεια του SEEBI του οποίου η γνώση της επιχειρησιακής συγκρότησης σε θέματα Δημόσιας υγείας τρομοκρατικών μονάδων της Ευρώπη είναι μοναδική. Το SEEBI ανέλυσε το βίντεο, και επισήμανε την αναφορά πάνω στις υποχρεώσεις ενός μουτζαχετνιν που είχε φτάσει στα Βαλκάνια από τη Πόλη και υπενθύμιζε τη Σιδερένια Γραμμή, την οποία έπρεπε να ακολουθήσουν όλοι πριν από το μεγάλο αγώνα. Το SEEBI εκτίμησε ότι η ανάμιξη ενός ραδιολογικού παράγοντα ήταν πια πολύ πιθανή, του Στροντίου 90 ιδιαίτερα. Αλλά πως θα γινόταν αυτό;

Η αναφορά στο τραίνο ήταν που έπρεπε όλοι οι μουτζαχνετιν να ανέβουν ήταν φανερή, ενώ ο ηγετικός ρόλος του πρεσβευτή στις εξελίξεις είναι πια σαφής.

Το SEEBI πρότεινε να εντοπιστούν οι οικογένειες των συνεργών που στη Βιέννη. Η αυστριακή αστυνομία ανταποκρίθηκε αμέσως και αναζήτησε αλλά όλοι είχαν εξαφανιστεί από τα σπίτια τους! Στο παιγνίδι μπήκαν αμέσως και οι πολωνικές μυστικές υπηρεσίες οι οποίες είχαν πληροφορίες για δραστηριοποίηση τρομοκρατικού πυρήνα αλλά ελιψει συγκεκριμένων πληροφοριών δεν είχαν δώσει σημασία. Τρέχουν όμως τώρα και δεν φτάνουν.

Εν τω μεταξύ το τρομοκρατικό σχέδιο καλά εξελισσόταν. Οι μουτζαχεντιν που είχαν επιβιβαστεί στο τραίνο σε σερβικό έδαφος βρίσκονταν σε ουγγρικό έδαφος και μόλις αυτό έκανε στάση σε εγκαταλειμμένο παλιό σταθμό πήραν σήμα προκειμένου να προετοιμαστούν για το τελευταίο στάδιο της επίθεσης. Το τραίνο ήταν πια αόρατο από την Ηλεκτρονικό Κέντρο Έλεγχου, όπως είχαν φροντίσει οι συνεργάτες τους αγωνιστές στην Ουγγαρία, προκειμένου να αποφευχθεί ο εντοπισμός του, εγκαταλείποντας την κύρια σιδηροδρομική γραμμή και κατευθύνοταν προς τα σύνορα με την Αυστρία. Τώρα οι αρχές πιστεύουν ότι Αυστρία βρίσκεται πράγματι σε κίνδυνο και ότι είναι θέμα χρόνου η εκδήλωση τρομοκρατικής επίθεσης.

Το τραίνο έφτασε μεν στα σύνορα μέσω μιας μη χρησιμοποιούμενης παλαιάς ορεινής σιδηροδρομικής γραμμής και φυσικά δεν σταμάτησε. Οι μουτζαχεντιν είχαν προετοιμάσει τα βλήματα γεμάτα ραδιολογικό υλικό ετοιμαζόμενοι να χτυπήσουν τη Βιέννη και να πάρουν εκδίκηση για την ήττα του 1673. Η τρίτη πολιορκία της είναι έτοιμη να αρχίσει.

 Παράλληλα συνεργάτες τους είχαν μπει κρυφά στη Βιέννη και από κει θα τους ενημέρωναν με ασύρματο πάνω στους στόχους στη Πόλη.

Το τραίνο πέρασε τα σύνορα, τότε η επίθεση στη Βιέννη ήταν ένα θέμα χρόνου. Τότε μόλις έφτασε από τα SEEBI μια πρόσφατη και φαινομενικά ασύνδετη με τα γεγονότα αναφορά από το ΝΑΤΟ για κλοπή ραδιενεργού Στροντίου που βεβαίωσε τις εκτιμήσεις για το ραδιολογικό παράγοντα.

Εν τω μεταξύ το τραίνο έφτασε σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από τη Βιέννη. Όλα ήταν έτοιμη η επίθεση εναντίον της Βιέννης με ραδιενεργές ρουκέτες μουτζαχεντιν αρχίζει. Οι τρομοκράτες τα είχαν όλα υπολογίσει, εκτός από ένα. Την απόφαση οι αυστριακών να υπερασπίσουν πάση θυσία την ελευθερία τους και να αποκρούσουν για μια ακόμη φορά τα οθωμανικά σχέδια κατάκτησης της είχε θεαματικά αποτελέσματα. Όχι χωρίς τίμημα όμως…..

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΣΕΝΑΡΙΟ

*Ο Πάρις Ι.Μ. είναι Φυσικός Ιατρικής-Ακτινοφυσικός


No comments: