Sunday, 17 July 2011

Το Πείραμα του ΝΑΤΟ στη Δονούσα

Πάρις Ι.Μ.

Σενάριο/Short Disaster Story/Δημόσια Υγεία
Ταξίδι στο Βορειότερο νησί των Μικρών Κυκλάδων, τη Δονούσα. Όλη η γοητεία του αρχιπελάγους μέσα σε ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα, ένα μικρό, σαγηνευτικό νησί. Ένα μικροσκοπικό πολύχρωμο λιμάνι, υπέροχες παραλίες, γραφικά λευκά κυκλαδίτικα σπιτάκια. Είναι η Δονούσα, ή όπως την έλεγαν παλιά, Σπινόζα μοιάζει με ένα ξεχασμένο παράδεισο που πλέει μοναχικό καταμεσής στο Αιγαίο. Σε μέγεθος που δεν ξεπερνά τα 14 τετρ.χλμ, συναντά κανείς καθαρές αμμουδιές, με ρηχά νερά, ξανθιά άμμο και αρμυρίχια. Αν και τα τελευταία χρόνια ένα σχετικά καλό οδικό δίκτυο για τα δεδομένα του νησιού δημιουργήθηκε, προκειμένου να συνδέει τους οικισμούς του, πιο παλιά υπήρχαν πολλά προβλήματα. Το νησί ήταν σχεδόν έρημο λόγο της μετανάστευσης και τα χωράφια ακαλλιέργητα, ενώ ο ηλεκτρισμός έφτασε στη Δονούσα τη δεκαετία του 1980 μαζί με τους πρώτους τουρίστες.
Δεν ερχόντουσαν όλοι όμως πάντα για τουρισμό. Πολλά παράξενα έλαβαν χώρα σε αυτό το νησί, που μόλις τώρα βγαίνουν στη φόρα, όπως θα αντιληφτείτε από την παρακάτω ιστορία. Αυτή εξελίσσεται τέλη δεκαετίας του 1980. Ήταν καλοκαίρι, όταν μια ομάδα τουριστών έφτασε στο Βορειότερο νησί των Μικρών Κυκλάδων, με σκοπό να απολαυσει τις μοναδικά καθαρές παραλίες του. Βρήκαν κατάλυμα σε ένα παλαιό αλλά ολοκάθαρο σπίτι, σχεδόν στη σκιά της εκκλησίας του Τίμιου Σταυρού, στον οικισμό της Δονούσας, της αρκετά συμπαθητικής, νοικοκυρεμένης και χωρίς μεγάλες κατασκευές πρωτεύουσας του νησιού.

Τα μέλη της ομάδας με το που πάτησε το πόδι της στο νησί άρχισαν να ρωτούν για βυθισμένα ναυάγια, ξέρες, φουρτούνες στρατιωτικά πλοία και πολλά τέτοια. Όλοι υπέθεσαν ότι είχαν έρθει στο νησί προκειμένου να ερευνήσουν το βυθό του Κέδρου στον όποιο υπάρχει ναυάγιο Γερμανικού πλοίου από το 2ο παγκόσμιο πόλεμο και το οποίο όταν επιτρέπει ο καιρός διακρίνεται από την επιφάνεια. Τα συνοδευτικά έγραφα τους μάλιστα ανέφεραν κάτι για μια αμερικανική Ένωση Ναυτικών Αντιτορπιλικών Συνοδείας (Destroyes Escort Sailors Association) για χάρη της οποίας, υπέθεσαν πάλι οι νησιώτες, ήρθαν να γυρίσουν κάποιο ντοκιμαντέρ. Αυτός θα είναι και ο λόγος, υπέθεταν. που είχαν φέρει μαζί τους βιντεοκάμερες ραντάρ και κιάλια.

Πέρασαν κάποιες μέρες όμως και οι αμερικανοί δεν έδιναν σημάδια ζωής στη Δονούσα. Οι νησιώτες άρχισαν να ανησυχούν και έστειλαν μια ομάδα να τους αναζητήσει στη παραλία του Κέδρου. Αυτοί όμως άφαντοι. Στη παραλία κανενα ίχνος δεν υπεδείκνυε τη παρουσίας ανθρώπινης ζωής η έστω κάποιας κατασκήνωσης. Τα σενάρια άρχισαν να δίνουν και να παίρνουν, οπότε ζήτησαν αστυνομική βοήθεια από το διπλανό νησί προκειμένου να ψάξουν το σπίτι τους. Φοβόντουσαν τα χειρότερα.

Ο νεαρός αστυνομικός που έφτασε, παραβίασε την εξώπορτα και βρέθηκε σε ένα δωμάτιο το οποίο μονάχα εκδρομικό δεν φαινόταν. Παντού ήσαν ανηρτημένοι η πεταμένοι στρατιωτικοί χάρτες ναυσιπλοΐας. Στο πάτωμα ξεχώριζαν δυο βιβλία. Όταν τα σήκωσαν τα πρώτο με τίτλο "The expanding case for the UFO" (Η περίπτωση των UFO) διαπίστωσαν ότι συγγραφέας του ενός ήταν κάποιος Morris K Jessup.

Μεγάλη έκπληξη. Δεν ήταν κανένα ανάγνωσμα, κατάλληλο για διακοπές. Ο Morris K Jessup, δεν ήταν όποιος κι όποιος. Ηταν αστρονόμος, με πτυχιακές σπουδές στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο του Michigan και μανιώδης ερευνητής των UFO. Απεκάλυψε κάποτε το παράξενο πείραμα της Φιλαδέλφεια, που είχε λάβει χώρα στο ομώνυμο λιμάνι των Ηνωμένων πολιτειών.

Όλα ξεκίνησαν όταν κάποια στιγμή ο Jessup έλαβε ένα γράμμα προερχόμενο από κάποιον Carl Allen που παρακολούθησε διαλέξεις του και είχε διαβάσει το βιβλίο του. Με αυτό σχολίαζε διάφορες από τις θέσεις του Jessup σχετικά με τα UFO και σε κάποιο σημείο έκανε μια αναφορά σε ένα ασυνήθιστο περιστατικό.

Σύμφωνα με την επιστολή, τον Οκτώβριο του 1943 είχε λάβει χώρα ένα πείραμα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που είχε ως αποτέλεσμα ένα ολόκληρο αντιτορπιλικό να γίνει αόρατο, ενώ έπλεε στη θάλασσα. Επίσης αναφέρει ότι παρατηρητές στην Ναυτική βάση της Philadelphia είχαν δει ένα πλοίο να τυλίγεται σε ομίχλη, να εξαφανίζεται και να επανεμφανίζεται μετά από λίγο. Ο Allen ισχυριζόταν ότι ενώ υπηρετούσε στο εμπορικό USS Anrdrew Furuseth είδε, στην περιοχή του Norfolk το ακριβώς αντίθετο, ένα πλοίο, αντιτορπιλικό, να εμφανίζεται για μερικά λεπτά μέσα σε ένα σφαιρικό πέπλο ομίχλης και στη συνέχεια εξαφανίστηκε ξανά. Δηλαδή έλεγε ότι πλοίο μεταφέρθηκε από τη Philadelphia στο Norfolk και πίσω σε ένα διάστημα μερικών λεπτών, ενώ ο κανονικός πλους θα απαιτούσε περίπου 24 ώρες!!

Όσο αφορά στον συγγραφέα Jessup, αυτός 2 χρόνια αργότερα στις 20 Απριλίου 1959 βρέθηκε νεκρός μέσα στο αυτοκίνητό του. Ειπώθηκε ότι αυτοκτόνησε με τις αναθυμιάσεις της μηχανής του αυτοκινήτου του, συνδέοντας το εσωτερικό του με την εξάτμιση. Νεκροψία στο πτώμα του για διαπίστωση των αληθινών αιτίων του θανάτου του δεν έγινε ποτέ. Λένε όμως ότι ήταν μεθυσμένος όταν αυτοκτόνησε και ότι μέσα στο αυτοκίνητο βρέθηκε και ένα σημείωμα που λέγεται ότι έγραψε ο Jessup πριν αυτοκτονήσει.
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν λοιπόν το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή αυτός βρισκόταν σε κατάσταση μέθης είναι λίγο δύσκολο να υποθέσουμε ότι αυτοκτόνησε με τον τρόπο που περιγράφεται. Υπάρχει λοιπόν το ενδεχόμενο της πλαστογράφησης του σημειώματος και της δολοφονίας του. Μπορεί λοιπόν ο Jessup να έχει δολοφονηθεί λόγω των ερευνών που έκανε πάνω στο θέμα και οι οποίες ήταν σε προχωρημένο στάδιο;

Το δεύτερο βιβλίο ήταν των Moore&Berlitz, στο όποιο έγινε και η πρώτη αναφορά στην ταυτότητα του πλοίου που υπήρξε το αντικείμενο του πειράματος. Καλά όλα αυτό με τα βιβλία. Η ουσία όμως ήταν ότι οι αμερικανοί παραμένουν άφαντοι. Κανένα ίχνος τους. Εν τω μεταξύ οι ντόπιοι που είχαν σταλει στο Κέδρο προς αναζητηση τους, ανηφόρισε από κει για τη Μυρσίνη, ένα χωριό με καμιά εικοσαριά σπίτια, που πραγματικά κρέμεται πάνω από το βράχο, με εξαιρετική θέα στο πέλαγο και στη γειτονική Αμοργό έλπιζοντα να βρουν κάποια ίχνη των εξαφανσιενων. Με το που μπήκαν στο χωριό αντίκρισαν την εκκλησία της Αγ. Σοφίας. Από κει κατηφόρισαν το απότομο μονοπάτι για 800 περίπου μέτρα μέχρι την παραλία Λιβάδι, μια μικρή ερημική αμμουδιά με άφθονα αρμυρίχια για φυσική σκιά, όπου στήνουν τις σκηνές τους οι λιγοστοί ελεύθεροι κατασκηνωτές.

Για μια ακόμη φορά τζίφος, οι τουρίστες άφαντοι. Γύρισαν στο χωριό όπου αντίκρισαν δυο ελληνογαλλους περιπατητές στο κέντρο του οικισμού να κάθονται δίπλα από μια πηγή με τρεχούμενο νερό και κάτω από έναν πλάτανο. Και αυτοί χάρηκαν που τους είδαν και επιτέλους αντάλλαξαν μια κουβέντα μαζί τους, γιατί από το πρωί μόνο αμίλητους αμερικανούς με κιάλια και φακούς συναντούσαν. Το καμπανάκι στους ντόπιους χτύπησε επιτέλους, οι αμερικανοί μάλλον εντοπίστηκαν. Φαίνεται αυτοί ήσαν που οι ελληνογάλλοι είχαν δει για τελευταία φορά.

Το σήμα δόθηκε στη πρωτεύουσα από όπου κάποιοι ξεκίνησαν για Καλοταρίτισσα. Αλλά και από τη Μυρσίνη οι ντόπιοι συνέχισαν παίρνοντας έναν δρόμο, που γυρνά βόρεια και κατευθύνεται επίσης στη Καλοταρίτισσα, ο οποίος κινείται σε ύψος 200 μέτρων, χαρίζοντάς τους μοναδική θέα στις γκρεμισμένες ακτές του νησιού. Τελικά μετά από μεγάλη τρεχάλα και μετά από λίγη ώρα πρόβαλλε μπροστά τους μέσα από την απόλυτη αγριάδα του τοπίου ο όρμος της Καλοταρίτισσας, με το Σκουλονήσι να φράζει το άνοιγμα προς το πέλαγο. Όμως δεν πρόλαβαν. Η ομάδα ξέφυγε. Ένα μικρό γιοτ μόλις την είχε παραλάβει, μαζί με όλο τον εξοπλισμό τους, και άρχιζε να απομακρύνεται γρήγορα, να ανοίγεται στο πέλαγος. Δεν μπορούσαν τίποτα πια να κάνουν παρά να στείλουν επείγον σήμα προς τις διωκτικές αρχές μπας και αυτές εντοπίσουν τους παράξενους αμερικανούς…..

Άσκηση του NATO
Εν τω μεταξύ και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, μια ελληνοαμερικανική άσκηση στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, πάνω στη διάσωση πληρωμάτων διασκορπισμένων στη θάλασσα μετά από επίθεση σοβιετικών υποβρυχίων, είναι υπό εξέλιξη στο Αιγαίο. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να ενισχύσει τη συνεργασία ανάμεσα στα μέλη του ΝΑΤΟ στις διαδικασίες διάσωσης. Στο επίκεντρο τους είναι ένα υποτιθέμενο απρόβλεπτο σοβιετικό υποβρύχιο.

Οι μετεωρολογικές συνθήκες για τη διεξαγωγή της κρίσιμης αυτής φάσης της άσκησης, είναι πάρα πολύ καλές. Το γαλάζιο το αιγαίου δίνει ένα μοναδικό χρώμα στις διαδικασίες. Από τα ζητούμενα είναι η συμβατότητα μεταξύ των μονάδων και εξοπλισμού διάσωσης, η τυποποίηση των διαδικασιών, ο συντονισμός και η συνεργασία μεταξύ όλων των εθνικών στοιχείων, τόσο στρατιωτικών όσο και πολιτικών, φυσικά κάτω από την εποπτεία του ΝΑΤΟ. Ο επικεφαλής της αποφάσισε να επισκεφτεί τα αναμιγνυόμενα στη σημερινή φάση σκάφη και να ενημερωθεί πάνω στην ετοιμότητα των πληρωμάτων τονίζοντας ότι οι ασκήσεις αυτές μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της συνεργασίας, παρέχοντας συγκεκριμένη στρατιωτική κατάρτιση και συντονισμό της στρατιωτικής βοήθειας και πολλά τέτοια.

Κατά τη διάρκεια της φάσης αυτής, ένα υποβρύχιο θα επιτιθόταν υποτίθεται σε νηοπομπή του ΝΑΤΟ, καταφέρνοντας σοβαρά πλήγματα σε αυτή. Τα επίσης υποτιθέμενα καταστρεπτικά αποτελέσματα της επίθεσης θα απαιτήσουν όμως τη συνεργασία πολλών μονάδων και δυνάμεων διάσωσης, οι οποίες εξοπλισμένες με εξελιγμένες για την εποχή τεχνικές εκκαθάρισης συντριμμιών, θα μπορούν να σώσουν τα διεσπαρμένα στη θάλασσα θύματα. Στην άσκηση επίσης θα δοκιμαστούν νέοι τρόποι ελιγμών αποφυγής του υποβρυχίου ή ακόμα και απόκρυψης από αυτό. Η άσκηση θα ολοκληρωθεί με μια συντονισμένη λειτουργία διάσωσης και εκκένωσης για περίπου 100 άτομα, συμπεριλαμβανομένων πολλών μιμούμενων τα θύματα, από προσωπικό και ναύτες. Η επιχείρηση διάσωσης των θυμάτων που διεσπάρησαν στη θάλασσα από τις επιθέσεις του υποβρυχίου, περνά όμως πρώτα από την ακινητοποίηση του. Η πρώτη φάση μόλις άρχισε.

«Το σοβιετικό υποβρύχιο παγιδεύτηκε» ακούγεται φωνή από αμερικανικό πολεμικό «Ευρίσκεται ακίνητο στο βυθό και κινούμαστε από πάνω του»

«Να ειδοποιηθούν οι μονάδες διάσωσης να αρχίσουν τις διαδικασίες», ακούγεται καθαρά η διαταγή.

Μπορεί μεν να συμμετέχουν στη άσκηση πολλά έθνη, λίγα όμως έχουν την ικανότητα να παρέχουν τέτοια βοήθεια. Για το λόγο αυτό μόνο χώρες, όπως ΗΠΑ και Ελλάδα, μπορεί να συνεργαστούν αποτελεσματικά. Ένας ναυτικός δεν έχει εθνικότητα, και η αδίστακτη θάλασσα είναι ο μόνος εχθρός που πρέπει να αντιμετωπιστεί με σκοπό να σωθούν ανθρώπινες ζωές.

«Να αποκωδικοποιείς πάντα τις εντολές του» εξηγεί με νόημα ο καπετάνιος στο γιοτ, από το οποίο συνεχίζουν να υποκλέπτουν τις επικοινωνίες της νατοϊκής αρμάδας. Όχι απλώς καπετάνιος αλλά και αρχηγός της ομάδας που κατέλυσε στη Δονούσα, αυτής που εξαφανίστηκε στη συνέχεια αλλά ευτυχώς εντοπίστηκε στην Καλοταρίτισσα τη στιγμή όμως που το έσκαγαν με ένα γιοτ. Τώρα έχουν σταματήσει καταμεσής στο πέλαγος και παρακολουθούν με προσοχή την νατοϊκή άσκηση από το γιοτ.

Αυτός ο αμερικανός διοικητής κάτι σίγουρα διαβολικό έχει σχεδιάσει, συλλογίζεται ο αρχηγός της ομάδας στο γιοτ, κάτι πολύ σημαντικό, που δεν το έχει όμως μοιραστεί με κανέναν. Που θα πάει σε λίγο θα το μάθω.

Πράγματι κάτι έχει υποπέσει στην αντίληψη τους και γι' αυτό τον παρακολουθούν από το γιοτ με προσοχή. Γνωρίζουν καλά ότι ο αμερικανός διοικητής, τις επικοινωνίες του οποίου υποκλέπτουν, δίνει μεν έμφαση στη διάσωση των ανθρώπινων ζωών, αλλά η απόκρυψη του στόχου πριν την εκδήλωση όποιας εχθρικής επίθεσης πιστεύει είναι η καλύτερη προληπτική ενέργεια και έχει δουλέψει πολύ πάνω σ' αυτό.

Το υποβρύχιο κάποια στιγμή, είτε από απροσεξία δική τους, είτε από έξυπνη μανούβρα δική του, ξέφυγε και μετατράπηκε από θύμα σε διώκτη της νατοϊκής ομάδας. Ακυρώθηκαν αμέσως όλες οι ενέργειες διάσωσης. Τότε ένα από τα ελληνικά αντιτορπιλικά, που συμμετείχαν στη άσκηση, έγινε στόχος του υποβρυχίου, να το τορπιλίσει αποφάσισε δηλαδή. Αποφασίστηκε από το νατοϊκή διοίκηση να προφυλαχτεί πάση θυσία. Το άμεσο ζητούμενο πια δεν ήταν να συνεχιστούν οι διαδικασίες διάσωσης, αλλά πως θα προφυλαχτούν από το δήθεν εχθρικό υποβρύχιο.

Αν και αυτό δεν ήταν φαίνεται στο σενάριο της άσκησης, προστέθηκε τη τελευταία στιγμή σε αυτό, δεν ξάφνιασε καθόλου την ομάδα στο γιοτ.

«Αυτός που άκουσες ήταν ο αμερικανός διοικητής» ακούγεται η σιγανή προς το διπλανό του φωνή μέσα στη καμπίνα του γιοτ «κάτι σχεδιάζει αυτός, πρόσεχε καλά τι λέει».

«Επιβεβαιώνω. Όλα είναι στη θέση τους» ακούγεται η φωνή ενός αμερικανού ναύτη από τα μεγάφωνα του γιοτ.

«Ενεργοποίηση δέσμης» ακούγεται πάλι η διαταγή του διοικητή για κάλυψη και αντεπίθεση.
Το υποβρύχιο, μέσα στα πλαίσια της άσκησης, είχε παγιδεύσει το αντιτορπιλικό και τότε ακριβώς δόθηκε η εντολή να απελευθερωθεί δέσμη

«ΟΚ, η δέσμη αφίχθη» ακούγεται μια άλλη φωνή που προερχόταν μάλλον από ελληνικό Σκάφος.

Η δέσμη έγινε φαίνεται αντιληπτή από το ελληνικό αντιτορπιλικό. Και τότε ξαφνικά το ελληνικό πλοίο στην άσκηση……. εξαφανίστηκε.

«Μα τι έγινε. Δεν καταλαβαίνω ακούγεται κάποιος από το γιοτ «Συνεχίζω να βλέπω το ελληνικό αντιτορπιλικό Λέων στο Ραντάρ μου. Το Αητός όμως το έχασα, εξαφανίστηκε». Το σοκ στην παρέα ήταν μεν μεγάλο, αλλά φαίνεται όχι μη αναμενόμενο.

Πράγματι δεν εξαφανίστηκε ο Λέων αλλά ο Αητός ο δίδυμος αδελφός του. Όλα είχαν σχεδιαστεί γύρω από το Λέων το κάποτε αμερικανικό αντιτορπιλικό συνοδείας, DE-173 Εldridge και τα οποίο έχει λάβει μέρος στο πείραμα της Φιλαδέλφειας, όπως αναφέρθηκε στο βιβλίο των Moore&Berlitz, το δεύτερο βιβλίο που εντόπισαν στο σπίτι της ομάδας στην Δονούσα.

Σταμάτησαν όμως απότομα τη συνομιλία γιατί ένα σκάφος τη ελληνικής ακτοφυλακής τους πλησίαζε γρήγορα. Ανακάλυψαν όμως αυτό που ήθελαν. Ήταν σωστές οι πληροφορίες που έλεγαν ότι και το «Αετός» παρουσίαζε παράξενη συμπεριφορά, εξαφανιζόμενο από τα ραντάρ κατά τη διάρκεια ασκήσεων και με αρκετές δυσκολίες στις επικοινωνίες. Γι αυτό αποφάσιζε η ομάδα να έρθει στην Ελλάδα για να δει τι συμβαίνει. Είχαν συγκεντρώσει πληροφορίες που έλεγαν ότι το Λέων ήταν μεν το πλοίο με το οποίο έγινε το πείραμα της Φιλαδέλφειας, και ότι κάποιοι αμερικανοί συμπατριώτες τους έρχονταν μυστικά στην Ελλάδα αφαιρούσαν συστήματα από το Λέων και τα τοποθετούσαν στον Αετό και διεξήγαγαν εν μέσω στρατιωτικών ασκήσεων, όπως η σημερινή.

Το Λέων ήταν ένα εκτοπίσματος 1240tn της κλάσης Cannon. Και μεταβιβάστηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1951 στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στα πλαίσια των μεταπολεμικών προγραμμάτων ενίσχυσης. Δεν ήταν το μονό που δόθηκε τότε, αλλά ένα από τα συνολικά τέσσερα αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν «Αετός», Ιέραξ», «Πάνθηρ» και «Λέων». Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα: ο «Αετός» και ο «Λέων» όπως ονομάσθηκε το DE-173 Eldridge. Αλλά τα πράγματα από τη παράξενη συμπεριφορά και των δυο κάποια στιγμή μπερδεύτηκαν

Ο ιδιόκτητης εξομολογείται
Πίσω στις Δονούσες ολόκληρη αποστολή από τα αρχηγείο της Ελληνικής ναυτικής δύναμης είχε φτάσει. Μπροστά ο υπαρχηγός της αστυνομίας βάδιζε νευρικά μπροστά από τον καθισμένο σε μια καρέκλα στη μέση του δωματίου, ιδιοκτήτη του σπιτιού στη Δονούσα, στην οποία είχαν καταλύσει οι εν λογω αμερικανοί. Κρατούσε στα χέρια του ένα ΦΑΞ, που είχε στείλει ο ανακρινόμενος ιδιόκτητης του εγκαταλελειμμένου κατά τα άλλα σπιτιού, με το οποίο τους ευχόταν καλή άφιξη και «τύχη» στις έρευνες τους.

«Τι είναι αυτό που έγραφες», και του δείχνει το ΦΑΞ, «τι είναι αυτά με τις έρευνες; Τι σου είχαν εκμυστηρευτεί ο αμερικανοί; Λέγε τι συμβαίνει πριν είναι αργά»

Ο ιδιοκτήτης απαντούσε μονότονα ότι δεν ήξερε τίποτα και ότι το ΦΑΞ ήταν μια απλή ευχή προς αυτούς για κάποιο ντοκιμαντέρ που ήθελαν να τραβήξουν και τίποτα άλλο.

Ο υπαρχηγός όμως επέμενε φορτικά. Έπρεπε να μάθει οσοσδήποτε για αυτό το λόγο. Τη σειρά στην ανάκριση πήρε ένας επιστήμονας ή κάποιος με επιστημονικές γνώσεις, ο οποίος με πιο μαλακό ύφος συνεχίζει.

"Ξέρουμε το ενδιαφέρον σου για την επιστήμη, και πιστεύουμε ότι είναι πολύ ωραίο. Εδώ όμως δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι τέτοιο.»

«Δεν καταλαβαίνω;»

«Άκου στην Αμερική την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, τον Οκτώβριο του 1943 αν θυμάμαι καλά, το πολεμικό ναυτικό τους εκτέλεσε μυστικά ένα πείραμα “αφάνειας”. Με τη χρήση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων κατάφεραν να εξαφανίσουν ένα ολόκληρο αντιτορπιλικό με το πλήρωμα του από τη ναυτική βάση της Φιλαδέλφειας, να το εμφανίσουν στη ναυτική βάση του Νόρφολκ και μετά να το επαναφέρουν στη Φιλαδέλφεια. Και όλα αυτά μέσα σε λίγα μόνο λεπτά της ώρας.

«Ναι το ξέρω». απαντά με ευχαρίστηση ο ιδιοκτήτης «Το πείραμα βασίστηκε στη θεωρίες των ενοποιημένων πεδίων του Αλμπερτ Αϊνστάιν, του Tesla στον ηλεκτρομαγνητισμό για το πώς μπορεί πράγματι να καμφθεί το φώς, η σχέση χώρου και χρόνου» Η απάντηση ικανοποιεί τον επιστήμονα δίνοντας του θάρρος να συνεχίσει.

«Η επιστημονική βάση του πειράματος πράγματι ήταν σωστή, αλλά ο Αϊνστάιν που εξέδωσε την θεωρία του Ενιαίου πεδίου το 1925 την απέσυρε δύο χρόνια αργότερα, το 1927, για “ανθρωπιστικούς” λόγους. Ο Αϊνστάιν είχε επίγνωση του πόσο καταστρεπτική θα ήταν η εφαρμογή της θεωρίας του προσπαθώντας αργότερα με κάθε μέσο να αποτρέψει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών από την εφαρμογή των αποδεδειγμένων θεωριών του. Το πείραμα της Φιλαδέλφειας ίσως είναι έμμεσα μία εφαρμογή της θεωρίας του ενιαίου πεδίο».

«Μη συνεχίζεις τα υπόλοιπα τα ξέρω. Στη συνέχεια το πλοίο άρχισε να εξαφανίζεται παραμένοντας ορατό μόνο το περίγραμμα του, μέσα σε ένα σύννεφο, και αυτό εφ’ όσον βρισκόσουν κοντά στο πεδίο. Είπαν ότι όσοι ήταν εκείνη τη στιγμή πάνω στο πλοίο ένιωθαν σαν να μεταφέρθηκαν σε έναν άλλο κόσμο. Δεν έβλεπαν τίποτα από το πλοίο γύρω τους και ένιωθαν να αιωρούνται. Οι περισσότεροι ισχυρίζονται, ότι το πείραμα είχε τραγικά και απροσδόκητα αποτελέσματα, τόσο σε ότι αφορά τις ζωές των μελών του πληρώματος όσο και τα επιστημονικά δεδομένα καθώς πιθανολογείται η δημιουργία μιας ρωγμής στη συνέχεια του χωροχρόνου. Αυτά θέλετε να μάθετε;»

«Όχι αυτά. Θέλουμε να τα επιβεβαιώσουμε, αλλά οι σελίδες του ημερολογίου του «Λέων» που αναφέρονται στην επίμαχη περίοδο του πειράματος έλειπαν.

Ο διοικητής από την αστυνομική ομάδα του διπλανού νησιού που τους συνόδευε πήρε το λόγο. «Άκουσε η ομάδα αυτή ψάχνει την υπόθεση με το αμερικανικό Ελντριτζ. Ψάχνει να βρει πως έφτασε στη Ελλάδα. Μάζεψαν μεν πολλές πληροφορίες μέχρι σήμερα, αλλά παραμένουν πολλά ερωτηματικά. Πρέπει να τους βοηθήσουμε. Εσύ θέλεις να το κάνεις;»

«Δεν έχω αντίρρηση. Αν μπορώ θα βοηθήσω, ευχαρίστως»

«Τότε άκου. Πολλά τους προβλημάτισαν, όπως το γιατί επελέγη για το πείραμα ένα ολοκαίνουριο και πολύτιμο στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, αντιτορπιλικό συνοδείας, και όχι κάποιο γερασμένο πλοίο της ακτοφυλακής, ή άλλο λιγότερο χρήσιμο πλοίο; Ποιες αλλαγές έγιναν πριν μας το δώσουν τη στιγμή που τα αρχεία αναφέρουν ως ημερομηνία ολοκλήρωσης και ναύλωσης του πλοίου ακριβώς έναν μήνα πριν την επίσημη ημερομηνία που αναφέρεται στο ημερολόγιο και στα επίσημα αρχεία.

«Τι εννοείτε;»

«Να συγκρίναμε στοιχεία ανάμεσα αμερικανικό Eldridge και το Ελληνικό Λέων και βρήκαμε ότι υπάρχει διάφορα 380 τόνων μεταξύ τους. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στην περίπτωση που αφαιρέθηκε ηλεκτρονικός εξοπλισμός από το πλοίο πριν αυτό μεταπωληθεί στο ελληνικό ναυτικό»

«Εδώ πρέπει να προσθέσω», μπαίνει στη συζήτηση κάποιος με πολιτική περιβολή, «το γιατί αποφασίσθηκε να εκτελεσθεί ένα τόσο σημαντικό πείραμα σε κοινή θέα και διακινδυνεύοντας ένα ολοκαίνουριο σκάφος, πόσο δύσκολο θα ήταν, για στοιχειώδεις λόγους παραπλάνησης, να χρησιμοποιηθεί όχι το πραγματικό D-173, αλλά κάποιο άλλο παρόμοιο «μεταμφιεσμένο»;

Πράγματι σκοπός μιας τέτοιας κίνησης θα ήταν η παραπλάνηση οποιουδήποτε αδιάκριτου παρατηρητή και η συγκάλυψη της πραγματικής ταυτότητας του «αόρατου» πλοίου. Αλλά δεν έγινε. Εάν το πλοίο δεν είχε καμιά επιστημονική αξία, το πιο λογικό θα ήταν να χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή ως στόχων ασκήσεων με αληθινά πυρά, ώστε να εξαφανισθεί κάθε ίχνος του. Με αυτό τον τρόπο τα ίχνη θα εξαφανιζόντουσαν πολύ πιο αποτελεσματικά απ ότι με την παράδοσή του σε μια άλλη χώρα, έστω και τόσο μακρινή όσο η Ελλάδα.
«Αυτό που μας ζητήθηκε ήταν να παρακολουθούμε την συγκεκριμένη ομάδα» πρόσθεσε ο διοικητής. «Ο προβληματισμός έγκειται στο γιατί μια ιδιωτική εταιρεία, η Αμερικανική Ένωση Ναυτικών Αντιτορπιλικών Συνοδείας και όχι το αμερικανικό ναυτικό, ζήτησε να της παραχωρηθεί το Λέων και επίσης γιατί τόσο ενδιαφέρον από αυτούς, αφού αυτοί που παρακολουθούμε εργάζονται για τη συγκεκριμένη εταιρεία;»

Αυτό το σκέφτηκα και εγώ συλλογίζεται ιδιοκτήτης που είχε υπηρετήσει τη θητεία του κάποια στιγμή στο Λέων και είχε παρατηρήσει αμερικανούς να φτάνουν στο Λέων και να επισκέπτονται μια συγκεκριμένη αίθουσα του όπου απαγορευόταν σε όλους τους άλλους να μπουν.

«Όμως η ομάδα μας παραξένεψε.»

«Δηλαδή;»

«Μπορεί η ομάδα αυτή να είναι αμερικανική, ο αρχηγός της όμως αποκαλύφθηκε ότι είναι Ρώσος, μάλιστα πρώην πεζοναύτης των ειδικών δυνάμεων τους».

«Τόμπολα»

«Κατόρθωσε να διεισδύσει φαίνεται στη ΔΕΣΑ και από κει να δίνει στη Ρωσία στοιχεία για πειράματα που γίνονταν με το Λέων και κυρίως τα πειράματα που έκαναν οι αμερικανοί στην Ελλάδα.»

«Φοβερό! Το πείραμα της Φιλαδέλφεια στην Ελλάδα. Φοβερό!»

«Το ερώτημα όμως για τους αμερικανούς είναι το είδους πληροφορίες είχε αυτός αποσπάσει;»

Εδώ αρχίζει να μπερδεύεται, δεν μπορεί να βγάλει νόημα. Εάν το πλοίο ήταν ακόμα χρήσιμο για μελλοντικές έρευνες, το πιο λογικό θα ήταν να βρεθεί κάποιος εύσχημος τρόπος για την παραμονή του και συντήρησή του σημειώνοντας ότι άλλα πλοία της κλάσης Cannon παρέμειναν στις ΗΠΑ σε υπηρεσία μέχρις τα μέσα της δεκαετίας του 70. Και γιατί αραγε οι ρώσοι να στειλουν άνθρωπο τους να κλέψει μυστικά. Τι άραγε υπάρχει πίσω από αυτά;

Το όργανο όμως δεν έδειχνε να πείθεται όταν ένα στρατιωτικός Γιατρός μπήκε στη μέση.
«Άκου υπάρχουν και κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν με τη προστασία των ελλήνων ναυτών. Εσύ που υπηρέτησες τη θητεία σου κάποτε στο Λέων καταλαβαίνεις.
«Ναι καταλάβαιναν πολύ καλά. Αυτό το πλοίο ήταν οι χειρότερη μετάθεση που μπορούσαν να πάρουν όπως έλεγαν οι έλληνες ναύτες του ΠΝ. Παραπονιόταν για τρομερούς εφιάλτες πονοκεφάλους και νευραλγίες ενώ μιλούσαν για καλώδια που ξεκινούσαν από το "πουθενά" και κατέληγαν σε επτασφράγιστες πόρτες. Όλοι οι ναύτες ανάφεραν πολλά για απόκοσμους ήχους που ακούανε και ότι το πλοίο σε "λάδι" θάλασσα κουνιόταν στα καλά καθούμενα από μόνο του λες και είχε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Έχουμε αναφορές για αξιωματικοί και ναύτες που υπηρέτησαν στο «Λέων» οι οποίοι ανέφεραν παράξενες καταστάσεις που είχαν να κάνουν τόσο με τα ηλεκτρολογικά του πλοίου (καλώδια που έμοιαζαν να ξεκινούν από το που θενά και να καταλήγουν πουθενά), σφραγισμένα διαμερίσματα, παραισθήσεις των μελών του πληρώματος.

Νέο πείραμα στις Δονούσα, αλλά αυτό σταμάτησε ξαφνικά. Οι αμερικανοί θα προσπαθήσουν να ξεγελάσουν. Το ρωσικό ρυμουλκό νοιάστηκε για να το μεταφέρει πίσω στην Αμερική. Οι ρώσοι θα τη πατήσουν. ΤΟ ΝΑΤΟ μπήκε στο πείραμα. Το πείραμα της Φιλαδέλφεια από την Ελλάδα ξαναγυρίζει Αμερική.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


*Ο Πάρις Ι.Μ. είναι Φυσικός Ιατρικής-Ακτινοφυσικός




ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Το «Λέων» υπηρέτησε έως το 1991 οπότε και παροπλίστηκε μεταφερόμενο στην Αμφιάλη. Το πλοίο οδηγήθηκε προς διάλυση προς το τέλος της δεκαετίας του 90. Ο «Αετός», επίσης υπηρέτησε μέχρι το 1991, και παρέμεινε στην Αμφιάλη μέχρι το 1993 οπότε και δωρίθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στην Ένωση Ναυτικών Αντιτορπιλικών Συνοδείας (Destroyes Escort Sailors Association). Τα έξοδα της επιστροφής χρηματοδοτήθηκαν, μέσω εισφορών $275.000 από μέλη της ένωσης. Το πλοίο μεταφέρθηκε στη N. York, συνοδεία ενός Ρωσικού ρυμουλκού, στις 23 Αυγούστου 1993. Παρέμεινε στο Αεροναυτικό Μουσείο του USS Interpid (N. York) όπου και αφού επισκευάσθηκε και επαναεξοπλίσθηκε σύμφωνα με τη μορφή του κατά το Β ΠΠ, στις 30/4/1994 επανακαθελκύστηκε με το αρχικό του όνομα USS Slater DE-766.

ΠΑΡΕΝΕΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ
Η ιστορία με τι παρενέργειες είναι μια παλιά ιστορία. Οι παρενέργειες του πειράματος πάνω στο πλήρωμα ήταν διαφορετικές και η διάρκεια επίδρασης διέφερε σε πολλές περιπτώσεις ήταν όμως για όλους εφιαλτικές. Πολλοί από το πλήρωμα γίνονταν αόρατοι και δεν μπορούσαν να αισθανθούν το περιβάλλον τους. Ενώ οι περισσότεροι λέγεται ότι τρελάθηκαν. Αρκετοί από αυτούς εξαφανίστηκαν και χάθηκαν για πάντα, χωρίς κανένας να τους βρει. Ένας από αυτούς μάλιστα εξαφανίστηκε μπροστά στα μάτια της οικογένειας του καθώς «μπήκε» σε ένα τοίχο σα να μην έχει υλική υπόσταση, κάποιο άλλοι επίσης εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια ενός καυγά σε ένα μπαρ ενώ οι περισσότεροι επιζήσαντες υπέφεραν από σοβαρές ψυχοσωματικές διαταραχές. Κατά τη διάρκεια του πειράματος αρκετά μέλη του πληρώματος εξαϋλώθηκαν ή κάηκαν ζωντανοί. Πολλοί γίνονταν αόρατοι, ακόμα και όταν δεν ήταν κάτω από την επίδραση του πεδίου. Ο μόνος τρόπος επαναφοράς τους ήταν να έρθουν σε επαφή με άλλα μέλη του πληρώματος. Μερικοί επανεμφανίστηκαν σύντομα αλλά άλλοι έμειναν σε αυτή την κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να τους βρουν και να τους επαναφέρουν, ενώ μερικοί χάθηκαν για πάντα, χωρίς να τους βρει ποτέ κανείς. Κάποιος μπροστά στα έκπληκτα μάτια των γνωστών και συγγενών του πέρασε μέσα από τον τοίχο του σπιτιού του. Σε τοπική εφημερίδα της Φιλαδέλφειας λέγεται ότι υπήρξε αναφορά σε ένα περιστατικό σε μπαρ της περιοχής αρκετό καιρό μετά το πείραμα. Η σερβιτόρα αναφέρει ότι είδε μπροστά στα μάτια της να εξαφανίζονται δύο ναύτες όταν έπαιρναν το ποτό τους.

1 comment:

Blogger said...

If you want your ex-girlfriend or ex-boyfriend to come crawling back to you on their knees (no matter why you broke up) you must watch this video
right away...

(VIDEO) Get your ex CRAWLING back to you...?