Wednesday, 1 June 2011

Σοβιετικοί: Το βαθύ μακεδονικό!

Paris J.M.

Σενάριο/Short Disaster Story/Δημοσια Υγεια- ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σε προηγούμενο σενάριο γράψαμε ότι μετά τη πτώση του κομουνισμού ο Γκορμπατσόφ και οι βοηθοί του άφησαν το Κρεμλίνο παίρνοντας μαζί τους αντίγραφα της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας και τα αποθήκευσαν σε πρώτη φάση στο Gorbachev Foundation, όπου μόνο κάποιοι έμπιστοι του είχαν πρόσβαση σε αυτά.
Τα αντίγραφα αυτά όμως κάποια στιγμή χάθηκαν και κανείς δεν μπορούσε να υποθέσει πως έγινε και από ποιον.
Πέρασαν κάποια χρόνια μέχρι ειδική ομάδα από απόστρατους των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας να αρχίσουν το ψάξιμο. Ώσπου το επέτυχαν.
Κάποια από αυτά βρέθηκαν μεν, αλλά το παράξενο είναι που;

Σε εγκαταστάσεις του μοναδικού απομένοντος κομουνιστικού κόμματος της Δύσης: Το Ελληνικό Κομουνιστικό Κόμμα (ΚΚΕ).!

Επρόκειτο για το περίφημο «Μαύρο Ντοσιέ».

Πολλά είναι αυτά που βρήκαν μέσα στο Ντοσιέ και που ενδιέφεραν, όχι μόνο τους ρώσους, αλλά και τον πλανήτη ολόκληρο. Για τον ελεύθερο μεταπολεμικό κόσμο, αλλά για τους έλληνες ιδιαίτερα, σημασία είχε η βαλκανική πολιτική που είχε ασκήσει τότε η Μόσχα και η υποδοχή που είχε αυτή από τα αδελφά κομουνιστικά κράτη της εποχής στα Βαλκάνια. Θυμίζουμε ότι, μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μέχρι τη πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980, το μόνο μη κομουνιστικό κράτος (στα Βαλκάνια) ήταν το ελληνικό.

Μπορεί το κομουνιστικό παραπέτασμα να έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να προωθήσει τα διαβολικά του σχέδια, ο ελεύθερος κόσμος όμως, και οι Ηνωμένες Πολιτείες ιδιαίτερα, δεν έτρωγαν κουτόχορτο. Οι κεραίες τους είχαν πιάσει πολλά ανησυχητικά σήματα. Το εκτεταμένο τους δίκτυο είχε συλλάβει και αναλύσει τα διάφορα κομουνιστικά μανιφέστα και σήματα της εποχής, υποχρεώνοντας τα ελεύθερος κόσμο να σχεδιάζει προσεκτικά πως θα προστατευτεί από τις μηχανορραφίες της Μόσχας.

Μια από αυτές ήταν το και μακεδονικό.

Ήταν Μάιος του 1945 όταν οι αρχιτέκτονες της μεταπολεμικής στρατηγικής συγκεντρώθηκαν στο Palace Hotel προκειμένου να γράψουν το «Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.» Ο Stettinius κάλεσε σε μυστική συγκέντρωση στο Garden Room για να συζητήσουν ένα επείγον ζήτημα. Όσοι συμμετείχαν Alger Hiss, John Foster Dulles, W. Averill Harriman, μαζί με τον Stettinius αντιπροσώπευαν την τρομακτική δύναμη της Αμερικανικής Διπλωματίας την εποχή εκείνη.

Μετά τη συνάντηση ο Stettinius είχε μια αποκαλυπτική συνομιλία με τον W. Averill Harriman, κάποιον που είχε περάσει τα τελευταία δύο χρόνια στη Μόσχα, ασχολούμενος με τα τεκταινόμενα γύρω από τον Στάλιν. Το συμπέρασμα και για τους δυο ήταν ότι στη Μόσχα ο Beria, ή κάποιοι γύρω από αυτόν, προετοίμαζαν κάτι ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια ιδιαίτερα και έπρεπε να προσέχουν.

Και ο Beria από τη πλευρά του φυσικά παρακολουθούσε ανήσυχος τις κινήσεις τους. Βλέπετε ο μεγάλος κίνδυνος στα σχέδια του άκουγε στο όνομα Edward Stettinius και βρισκόταν εκεί.

Πράγματι ο Edward Stettinius, Jr υπουργός των εξωτερικών των ΗΠΑ υπό τον πρόεδρο Franklin D. Roosevelt, ήταν το κόκκινο πανί για τους σοβιετικούς. Αυτός και η ομάδα του είχαν τεράστιες δυνατότητες στο να διεισδύουν στο μυαλό του αντίπαλου τους κάτι που φυσικά είχε θορυβήσει το Μπέρια. Τα Σοβιετικά σχέδια για τον έλεγχο των Βαλκανίων και την εγκατάσταση εκεί φιλικών καθεστώτων μέσα από επαναστατικές τακτικές είχαν έγκαιρα αποκωδικοποιηθεί από τον Stettinius στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως φαίνεται στο έγγραφο, με το όποιο προειδοποιούσε τις αμερικανικές αποστολές στα Βαλκάνια πάνω στον κίνδυνο μιας νεοεμφανιζόμενης κομμουνιστικής προελεύσεως προπαγάνδας.

“Η εγκεκριμένη πολιτική της Κυβερνήσεώς μας είναι να αντιτάσσεται σε κάθε αναβίωση του Μακεδονικού που εμπλέκει την Ελλάδα.”
«Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει επισημάνει αύξουσα προπαγάνδα και ημιεπίσημες δηλώσεις περί Αυτόνομης Μακεδονίας κυρίως από την Βουλγαρική πλευρά, αλλά και από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους καθώς και άλλες πηγές, συμπεριλαμβάνοντας και Ελληνικό έδαφος στο σχεδιαζόμενο Κρατίδιο. Η Κυβέρνησή μας θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», Μακεδονικής «Πατρίδας», ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» ως αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση, και στην παρούσα επαναφορά του μοιάζει πιθανή πρόφαση για επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος.
Secretary of State E. Stettinius:
U.S. State Department


Τα πράγματα όμως δεν πήγαιναν καλά για τους σοβιετικούς. Η ικανότητα του Stettinius να αντιμετωπίζει με επιτυχία τις σοβιετικές τακτικές και ελιγμούς, αποδείχθηκε πολύ χρήσιμη στη Γιάλτα της Κριμαία, όταν αυτός συνόδευσε το Πρόεδρο Ρούσβελτ για την περίφημη Διάσκεψη. Ο Stettinius είχε καταφέρει τότε να αντιμετωπίσει και τελικά ξεπεράσει τα κόλπα των σοβιετικών υποχρεώνοντας την ΕΣΣΔ να κάνει πολλές παραχωρήσεις. Όμως η παραίτηση του Stettinius έβγαλε τον Beria από το μεγάλο αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει η στρατηγική του επιτρέποντας του να προχωρήσει ανενόχλητος με τα σχέδια του για τα Βαλκάνια.

Το πεδίο ήταν πια ελεύθερο. Μπορεί ο σύντροφος Στάλιν να διάλεγε ποια πολιτική θα εφάρμοζε, όμως ήταν ο Beria μπορούσε πια και μεθόδευε μυστικά ποιος θα έβλεπε τον σύντροφο αρχηγό του για να συνεργαστεί. Έτσι βάζοντας δικούς του στην πραγματικότητα ανθρώπους μπορούσε να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τα σχέδια του πατερούλη. Έτσι έγινε και με το μακεδονικό.

Μπορεί ο Στάλιν να είχε για το όραμα, την έξοδο δηλαδή μέσα από την Ελλάδα στη μεσόγειο, ήταν ο Beria που «προωθούσε» εκείνο το στέλεχος τους που θα εξυπηρετούσε τα σχέδια του. Μπορεί το εμπόδιο για τους Σοβιετικούς, που άκουγε στο όνομα Stettinius, να μην υπήρχε πια, άλλο όμως είχε ορθωθεί. Μετά την Γιάλτα η Ελλάδα παρέμεινε οριστικά στο Δυτικό Μπλοκ σε αντιδιαστολή με όλες τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες που είδαν κομουνιστικές κυβερνήσεις να παίρνουν την εξουσία. Επομένως τα περιθώρια για παιγνίδια στο γήπεδο του άλλου, στο δυτικό δηλαδή, ήταν μηδενικά.

Όμως οι σοβιετικοί ήταν πεισματάρηδες. Έπρεπε οπωσδήποτε να κατεβούν στη Μεσόγειο, να βρουν λιμάνι για τα πλοία τους. Η Θεσσαλονίκη ήταν το καταλληλότερο, αλλά η Ελλάδα ανήκε πια στη Δύση. Τα πράγματα είχαν κολλήσει όταν ξαφνικά βρέθηκε η λύση.

Να προωθήσουν, απόντος του μεγάλου αντιπάλου τους, του Edward Stettinius, μια παλιά ιδέα, της απόστασης από την Ελλάδα εδάφους της, ένωσης του με γειτονικά αποσπασθέντα επίσης κομμάτια και τελικά δημιουργία ενός καινούργιου αλλά υποτακτικού στη Μόσχα βαλκανικου κρατους. Της Μακεδονίας!

Τα διαβολικά σχέδια όμως των σοβιετικών είχε αντιληφτεί, όπως είδαμε, έγκαιρα ο Stettinius και είχε από καιρό προειδοποιήσει όλες τις αμερικανικές αποστολές (βλέπε Foreign Relations Vol. VII, Circular Airgram (868.014 / 26 Dec. 1944).

Ο Beria όμως συνέχιζε ακάθεκτος. Είχε μεν παραιτηθεί από αρχηγός της NKVD, αλλά διατηρούσε το γενικό έλεγχο σε θέματα εθνικής ασφάλειας.

Αντιμετώπιζε όμως προβλήματα. Ο Στάλιν πλησίαζε τα 70, με τα μεταπολεμικά χρόνια να χαρακτηρίζονται από ένα συγκεκαλυμμένο αγώνα για τη διαδοχή του. Ο Beria μεθόδευε μεν τη δολοφονία του Στάλιν, αλλά έψαχνε και για κάποιο που θα τον ακολουθούσε πιστά στην μετασταλινικη εποχή και θα είχε το ίδιο όραμα με αυτόν για τα βαλκάνια.
Και τον βρήκε, στο όνομα του Georgy Malenkov

Αυτός είχε γεννηθεί μεν στη Ρωσία (Όρενμπουργκ), η οικογένεια του ήταν όμως βαλκανικής καταγωγής και μάλιστα από την Οχρίδα των Σκοπίων. Οι ρίζες αυτές, πίστευε ο Beria, μαζί με το σινάφι γύρω από τον Malenkov, έδιναν τις κατάλληλες εγγυήσεις για τη βαλκανική του αποστολή: ένα «μακεδονικό» κράτος υπό τον έλεγχο των Σοβιετικών.

Έτσι ο Malenkov μετά τη δολοφονία του Στάλιν διορίστηκε πρωθυπουργός ενώ ο Beria προήγαγε τον εαυτό του σε πρώτο Deputy Prime Minister και ξανά διορίστηκε επικεφαλής της NKVD. Οι Beria and Malenkov μαζί με τον Vyacheslav Molotov σχημάτισαν την κυβερνώσα "troika". Σκοπός ήταν να διαβεβαιωθεί η συνέχιση του μηχανισμού του Στάλιν αλλά και να προωθηθούν οι Βαλκανικές υποθέσεις.

Κυβέρνησαν την ΕΣΣΔ, αλλά μόνο για έξη μήνες αμέσως μετά το θάνατο (δολοφονία) του Στάλιν. Η υπερβολική όμως αυτοπεποίθηση, κυρίως του Beria, για κάποια πράγματα οδήγησε σε υποεκτίμηση της πραγματικής κατάστασης.

Το πολιτμπυρο κατάλαβε το ρόλο του Malenkov και του επιτέθηκε προκειμένου να σπάσει το δεσμό τού με το Beria. Απαίτησε και επέτυχε ο Malenkov να απαλλαχτεί των «βαρέων καθηκόντων» του σαν γενικός γραμματέας και να «μετατεθεί».

Μπορεί η καριέρα του Malenkov να τέλειωσε μεν άδοξα, οι παρακαταθήκες του όμως στο μακεδονικό έπιασαν. Οι κάτοικοι της Βαρντασκα, έτσι αποκαλείτο η σλαβική αυτή περιοχή, παρασυρμένοι από την σοβιετική προπαγάνδα, πείστηκαν για την αρχαιομακεδονικη τους ρίζες και άρχισαν να ονειροπολούν.

Ο Edward Stettinius, Jr , υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ ήταν ένας νεαρός, αλλά ευφυής πολιτικός, που είχε διαισθανθεί τα διαβολικά σχέδια των σοβιετικών πάνω στα Βαλκάνια και είχε αντιδράσει έγκαιρα. Τα λόγια του τότε** παραμένουν σε ισχύ μέχρι σήμερα για να μας θυμίζουν ότι ο εχθρός μπορεί μεν να ηττήθηκε, αλλά δεν παραιτήθηκε από τον αγώνα. Άλλαξε προβιά και από νέο πόστο με νέα μουτσούνα συνεχίζει εξίσου επικίνδυνος, αν όχι περισσότερο.

**“Watch out propaganda, unjustified demagoguery, aggressive intentions”.

Τελικά ένα απλό Σενάριο είναι!

No comments: