Tuesday, 21 June 2011

Το Ισραήλ χρειάζεται βόρειο τείχος

Ynet 6.6.2011
Του Yosef Argaman *

Εν όψει της νέας Αραβικής στρατηγικής εισβολής στο Golan, το Ισραήλ πρέπει να κατασκευάσει νέο τσιμεντένιο τείχος
Τα σημερινά Ισραηλινά σύνορα είναι μακρά και ελικοειδή. Το μήκος τους φτάνει περίπου τα 220 χιλιόμετρα (σχεδόν 140 μίλια) κι αυτό μόνο στο βόρειο τμήμα μας. Δεν έχουν φτιαχτεί για να σταματήσουν ένα μαζικό κύμα Παλαιστινίων "μαρτύρων" αποφασισμένων ν’ αυτοκτονήσουν. Φράκτες παρόμοιοι μ’ αυτούς που έχουν ήδη παραβιαστεί δεν θα σταματήσουν την απελπισία μελλοντικών προσφύγων από τη Συρία, την Αίγυπτο ή την Ιορδανία, κράτη που αντιμετωπίζουν ήδη μια επισφαλή κατάσταση.

Από δω και πέρα, κάθε μαζική εισβολή μπορεί να οδηγήσει σε μια σφαγή, με όλα όσα αυτή συνεπάγεται συμπεριλαμβανομένου ενός βαθιού ηθικού ρήγματος εδώ.

Επομένως, εν όψει της νέας Αραβικής στρατηγικής – την οποία είχε σκεφτεί ο Gaddafi - το Ισραήλ δεν έχει άλλη επιλογή από την ανέγερση ενός πραγματικού τείχους. Όχι διάτρητους φράχτες που μπορούν να κοπούν, όχι σειρές από νέα φυλάκια και όχι ένα σύστημα οχυρώσεων που μπορούν να παρακαμφθούν. Χρειαζόμαστε ένα συνεχόμενο, ψηλό και αποτρεπτικό τσιμεντένιο τείχος όπως είναι το τείχος ασφαλείας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια ή το Σινικό Τείχος της Κίνας.

Μια τέτοια πρόταση είναι σαφώς πολύ δαπανηρή κι απαιτεί πολύ χρόνο για να υλοποιηθεί. Θα προκαλέσει επίσης έντονη δημόσια κριτική με πρώτες και καλύτερες τις δικές μας φωτισμένες, προοδευτικές δυνάμεις. Τα επιχειρήματά τους θα είναι λογικά, σπουδαγμένα, ευαίσθητα και μορφωμένα όπως ακριβώς είναι και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν εκείνοι που αντιτίθενται στο τείχος της Ιουδαίας και της Σαμάρειας. Θ’ αναφερθούν ακόμη και στον Τζένγκις Χαν ο οποίος είχε παραβιάσει το Σινικό Τείχος της Κίνας.

Ωστόσο, όλα αυτά τα επιχειρήματα θα διαλυθούν μπροστά στην αποδεδειγμένη επιτυχία του δυσφημισμένου τείχους της Ιουδαίας και της Σαμάρειας το οποίο έχει σταματήσει αποτελεσματικά την τρομοκρατία από τα κατεχόμενα παρά το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Ο δισταγμός ανέγερσης ενός τείχους είναι κατανοητός. Αναπαριστά τα τείχη του Εβραϊκού Γκέτο και θυμίζει το τόσο δυσφημισμένο Τείχος του Βερολίνου. Αντιτίθεται στο βασικό δόγμα του Ισραηλινού Στρατού που βασίζεται στη μετατόπιση του πολέμου στο εχθρικό έδαφος. Επίσης, δεν δείχνει καλά στις φωτογραφίες και κάνει το Ισραήλ να φαίνεται ότι απομακρύνεται από τους γείτονές του και από τον κόσμο, αποδεικνύοντας την απροθυμία του για εξεύρεση ειρηνικής λύσης.

Το τείχος θα μοιάζει, εξάλλου, να σηματοδοτεί μια επιβεβλημένη συνοριακή γραμμή που δεν έχει συμφωνηθεί και κοστίζει τεράστια χρηματικά ποσά.

Ωστόσο, εν όψει των ανωτέρω, αρκεί να παρουσιάσουμε μόνο δύο επιχειρήματα. Πρώτον, τη μεγάλη επιτυχία του υφιστάμενου τείχους στη παρεμπόδιση τρομοκρατικών επιθέσεων και διεισδύσεων και το απλό γεγονός ότι η κατασκευή του τείχους θα είναι ο μόνος τρόπος για ν’ αποτρέψουμε εικόνες σφαγών που το Ισραήλ δεν μπορεί ν’ αντέξει.

Πράγματι, θα δούμε έντονη δραστηριότητα από την άλλη πλευρά του τείχους: Γκράφιτι και διαμαρτυρίες που θα δείχνουν καλά στο al-Jazeera καθώς και αναταραχές και απόπειρες διασκέλισής του. Ωστόσο, οι υπερασπιστές του τείχους θα έχουν τον έλεγχο όλων αυτών όπως συμβαίνει σήμερα στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια.

Υπάρχουν πολλά εμπόδια αλλά με την οικονομική βοήθεια των Εβραίων της διασποράς και τις γνώσεις που εξασφαλίσαμε μέσω της ανέγερσης του τείχους στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, το εγχείρημα αυτό θ’ αποδειχθεί ως μια από τις καλύτερες, πιο δραματικές αποφάσεις στην ιστορία του Ισραηλινού κράτους.

* Ο Yosef Argaman είναι ιστορικός του Στρατού.

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4079282,00.html
αΠΟ ΖΑΝ ΚΟΕΝ

No comments: