Monday, 30 May 2011

Το δολοφονικό σχέδιο του Beria. Από τη Νέα Υόρκη στο Κουντσεβο

Σενάριο/Short Disaster Story/ΔημοσιαΥγεια- ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα δραματικά γεγονότα του Μαρτίου 1953 με το θάνατο του Σταλιν αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν καυτό σημείο συζητήσεων, υποθέσεων και διαφωνιών. Πολλά έχουν προταθεί πάνω στα γεγονότα των ημερών εκείνων, όμως τίποτα χειροπιαστό δεν βρέθηκε.
Μέχρι τώρα
Μετά τη πτώση του κομουνισμού ο Γκορμπατσόφ και οι βοηθοί του άφησαν το Κρεμλίνο παίρνοντας μαζί τους αντίγραφα της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας. Στη αρχή αυτά αποθηκεύτηκαν στο Gorbachev Foundation όπου μόνο σε ένα κλειστό κύκλο φιλικά προσκείμενων ερευνητών επετράπη η πρόσβαση σε αυτά. Κάποια από αυτά όμως μυστηριωδώς χάθηκαν. Κανείς δε είχε ιδέα που ευρίσκονταν πια. Έως ότου παλαίμαχοι των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών τα εντόπισαν. Στην Ελλάδα.

Σε εγκαταστάσεις του μοναδικού απομένοντος κομουνιστικού κόμματος της Δύσης, του Ελληνικού Κομουνιστικού Κόμματος, ανακάλυψαν τα αρχεία αυτά τα όποια κανείς όμως εκεί δεν τα είχε υποψιαστεί.

Ήταν το αποκαλούμενο «Μαύρο Ντοσιέ».

Αμέσως μια ομάδα ρώσων στρατιωτικών ιστορικών εσταλη στην Αθήνα. Αυτοί κατόρθωσαν, με πρόσχημα την ιστορική τους έρευνα, να μπουν στα αρχεία του ΚΚΕ και να εντοπίσουν το Ντοσιέ. Σε αυτό μια ξεχασμένη αναφορά όταν εξετάστηκε καλύτερα έφερε τα πάνω κάτω σε αυτά που γνωρίζουμε για το θάνατο του Σταλιν.


Σύμφωνα με αυτήν την αναφορά ένα ζευγάρι ιατρών είχε προσκληθεί εκείνες τις ημέρες από το προσωπικό ασφαλείας στη Ντασα του Στάλιν προκειμένου να «διορθώσει» ένα πρόβλημα. Η επίσκεψη έλαβε χώρα ακριβώς τις ίδιες ώρες που ο Στάλιν δολοφονήθηκε αποκαλύπτοντας σοκαριστηκες λεπτομέρειες του σκηνικού που είχε στηθεί. Άθελα του έγινε μάρτυρας των δραματικών εκείνων γεγονότων, τα όποια κατέθεσε σε εκτεταμένη αναφορά, η οποία όμως αναφορά κρατήθηκε μακριά από το φως της δημοσιότητας για παρά πολλά χρόνια.


Αρχικό ρόλο σε αυτήν παίζει, κατά ένα παράξενο τρόπο, το Grand Central Terminal (GCT), ένας τερματικός σταθμός που βρίσκεται στο κεντρικό Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Ένας ιστορικός σιδηροδρομικός σταθμός με πράγματι μοναδικά γνωρίσματα. Αυτό όμως που τον κάνει ξεχωριστό δεν είναι οι μεγάλες δυνατότητες του, αλλά μια μυστική Πλατφόρμα (61), την όποια κάποτε χρησιμοποιούσε ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ.

Δεν παίζει όμως στην αναφορά μόνο ο Σταθμός αυτός. Λίγο παραπέρα στέκεται το ξενοδοχείο Wadolf-Astoria, που κτίστηκε μεταξύ 1929 και 1931, σε ένα από τα Grand Central lots, καλύπτοντας ένα ολόκληρο τετράγωνο, αρχίζοντας από τη 49 St μέχρι την 50 St μεταξύ της Park Ave μέχρι την Lexington Ave. Κάτω από αυτό περνά η μυστική αυτή πλατφόρμα 61, με την οποία συνδέεται μέσω ασανσέρ, και η οποία πλατφόρμα αποτελούσε την ιδιωτική πλατφόρμα του Φραγκλίνου Ρούσβελτ.

Ο Beria είχε ανακαλύψει ότι η περιοχή χρησιμοποιείτο για άφιξη ή αναχώρηση όχι μόνο του Ρούσβελτ αλλά και άλλων επισήμων που ταξίδευαν με ιδιωτικά railroad cars. Εντόπισε το ανάμεσα τους το στόχο του και μόλις έμαθε για την επερχόμενη άφιξη του στη Νέα Υόρκη έδρασε αστραπιαία.

Ενημέρωσε υποκριτικά τις αμερικανικές αρχές για ανεπίσημο ταξίδι του Σταλιν στη Νέα Υόρκη και ότι θα έστελνε γι αυτό ειδική προπαρασκευαστική επιτροπή Διέταξε όμως μια εκτελεστική ομάδα NKVD να αναμιχτεί με την επιτροπή, να μεταβεί μαζί της στις ΗΠΑ και τη κατάλληλη στιγμή, τη στιγμή που ο αμερικανός στόχος θα βρισκόταν μέσα στο ασανσέρ του ξενοδοχείου Wadolf-Astoria, έχοντας μόλις αφήσει την πλατφόρμα 61, να προχωρήσει στην εκτέλεση του.

Οι αμερικανοί ψυλλιάστηκαν κάτι από τη στιγμή που γνώριζαν ότι ο Σταλιν μισούσε τα μεγάλα ταξίδια, αλλά ενεργοποιηθήκαν αμέσως μόλις έμαθαν έκπληκτοι από πηγές τους στη Μόσχα ότι η αγαπημένη έμπιστη φρουρά του Στάλιν, την οποία ποτέ δεν αποχωριζόταν, δεν σκόπευε να μετακινηθεί εκτός ΕΣΣΔ άρα ούτε και ο Σταλιν. Οι αμερικανικές διωκτικές αρχές έδρασαν αμέσως και κατόρθωσαν να «ακυρώσουν» τα δολοφονικά σχέδια του, τη τελευταία ακριβώς στιγμή στο, πάνω από την πλατφόρμα 61, ασανσέρ του Wadolf-Astoria.

Τα πράγματα φαίνεται ότι ηρέμησαν. Η αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα της NKVD στη πλατφόρμα 61 δεν είχε πτοήσει τον Beria. Αντίθετα τον είχε εμπνεύσει.

Από την άλλη πλευρά, πολύ μακριά από την Αμερική, στη Σοβιετική ένωση σε ένα προάστιο της Μόσχας το Kuntsevo βρίσκεται η Ντατσα του Στάλιν. Εκεί περνά τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του ο «πατερούλης του σοβιετικού λαού» Το καλά φρουρούμενο μυστικό του είναι τα υπόγειο τραίνο που φτάνει από τα Κρεμλίνο στη Ντατσα και ήταν το, αντίστοιχο προς την πλατφόρμα 61 της Νέας Υόρκης, μεγάλο μυστικό των Σοβιέτ.

Τα δεδομένα κι οι συνθήκες προκειμένου να επαναλάβει ο Beria τη δολοφονικά του σχέδια ήταν εκπληκτικά οι ίδιες. Η διαδρομή από τη μυστική πλατφόρμα από το Grand Terminal μέχρι το Wadolf-Astoria ταίριαζε περίφημα με την υπόγεια διαδρομή του μυστικού μετρό από τα Κρεμλίνο μέχρι τη Ντασα στο Κουντσεβο.

Αποφάσισε να επαναλάβει τα διαβολικά σχέδια του, αλλά πιο προσεκτικά αυτή τη φορά.

Του έλειπε όμως το δολοφονικό μέσον, το δηλητήριο. Τότε έμαθε από την ομάδα που είχε στείλει στη Νέα Υόρκη για τη Βαρφαρινη ένα καινούργιο φάρμακο, που μόλις είχε εκείνες τις μέρες κυκλοφορήσει στην Αμερική και ταίριαζε απόλυτα στα σχέδια του.

Η μέρα έφτασε. Στη Ντατσα του Στάλιν τέσσερα άτομα είχαν φτάσει για εκείνο το δείπνο: Beria, Malenkov, Khrushchev και Bulganin.

Α Beria αποφάσιζε να δράση. Έδωσε σήμα στον άνθρωπο του στο Κρεμλίνο, από όπου ένα τρένο τον μετέφερε μέσω της μυστικής γραμμής ακριβώς κάτω από Τη Ντατσα. Απο κει πήρε το ασανσέρ και έφτασε ανενόχλητος στο πάνω όροφο της Ντασα, ένα μικρό δωματιάκι που ο Σταλιν προτιμούσε για διάβασμα. Εκεί κρύφτηκε και όταν ήρθε η κατάλληλη στιγμή ο εκτελεστής με το Βαρφαρινη (warfarin) στα χέρια του πήρε τον ανελκυστήρα και «εκτέλεσε σύμφωνα με το σχέδιο»

Μετα κρύφτηκε στο καταφύγιο κάτω από τη Ντατσα και όταν πράγματα ηρέμησαν βγήκε εξω και ……αναχώρησε.

Ο Στάλιν ανακοινώθηκε ότι πέθανε στις 5 Mαιου 1953.

Τον Ιούνιο του 1953 μια συνηθισμένη έρευνα σε αποθήκη του Υπουργείου κρατικής ασφάλειας, εκεί που είχαν αποθηκεύσει τα έπιπλα του Στάλιν οδηγησε σε μια εκπληκτική ανακάλυψη (μπουκάλια Warfarin) και στη συνέχεια στον εκτελεστή του Στάλιν


Η συνέχεια στο «Μαύρο Ντοσιέ»

No comments: