Monday, 30 May 2011

Το δολοφονικό σχέδιο του Beria. Από τη Νέα Υόρκη στο Κουντσεβο

Σενάριο/Short Disaster Story/ΔημοσιαΥγεια- ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα δραματικά γεγονότα του Μαρτίου 1953 με το θάνατο του Σταλιν αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν καυτό σημείο συζητήσεων, υποθέσεων και διαφωνιών. Πολλά έχουν προταθεί πάνω στα γεγονότα των ημερών εκείνων, όμως τίποτα χειροπιαστό δεν βρέθηκε.
Μέχρι τώρα
Μετά τη πτώση του κομουνισμού ο Γκορμπατσόφ και οι βοηθοί του άφησαν το Κρεμλίνο παίρνοντας μαζί τους αντίγραφα της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας. Στη αρχή αυτά αποθηκεύτηκαν στο Gorbachev Foundation όπου μόνο σε ένα κλειστό κύκλο φιλικά προσκείμενων ερευνητών επετράπη η πρόσβαση σε αυτά. Κάποια από αυτά όμως μυστηριωδώς χάθηκαν. Κανείς δε είχε ιδέα που ευρίσκονταν πια. Έως ότου παλαίμαχοι των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών τα εντόπισαν. Στην Ελλάδα.

Σε εγκαταστάσεις του μοναδικού απομένοντος κομουνιστικού κόμματος της Δύσης, του Ελληνικού Κομουνιστικού Κόμματος, ανακάλυψαν τα αρχεία αυτά τα όποια κανείς όμως εκεί δεν τα είχε υποψιαστεί.

Ήταν το αποκαλούμενο «Μαύρο Ντοσιέ».

Αμέσως μια ομάδα ρώσων στρατιωτικών ιστορικών εσταλη στην Αθήνα. Αυτοί κατόρθωσαν, με πρόσχημα την ιστορική τους έρευνα, να μπουν στα αρχεία του ΚΚΕ και να εντοπίσουν το Ντοσιέ. Σε αυτό μια ξεχασμένη αναφορά όταν εξετάστηκε καλύτερα έφερε τα πάνω κάτω σε αυτά που γνωρίζουμε για το θάνατο του Σταλιν.


Σύμφωνα με αυτήν την αναφορά ένα ζευγάρι ιατρών είχε προσκληθεί εκείνες τις ημέρες από το προσωπικό ασφαλείας στη Ντασα του Στάλιν προκειμένου να «διορθώσει» ένα πρόβλημα. Η επίσκεψη έλαβε χώρα ακριβώς τις ίδιες ώρες που ο Στάλιν δολοφονήθηκε αποκαλύπτοντας σοκαριστηκες λεπτομέρειες του σκηνικού που είχε στηθεί. Άθελα του έγινε μάρτυρας των δραματικών εκείνων γεγονότων, τα όποια κατέθεσε σε εκτεταμένη αναφορά, η οποία όμως αναφορά κρατήθηκε μακριά από το φως της δημοσιότητας για παρά πολλά χρόνια.


Αρχικό ρόλο σε αυτήν παίζει, κατά ένα παράξενο τρόπο, το Grand Central Terminal (GCT), ένας τερματικός σταθμός που βρίσκεται στο κεντρικό Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Ένας ιστορικός σιδηροδρομικός σταθμός με πράγματι μοναδικά γνωρίσματα. Αυτό όμως που τον κάνει ξεχωριστό δεν είναι οι μεγάλες δυνατότητες του, αλλά μια μυστική Πλατφόρμα (61), την όποια κάποτε χρησιμοποιούσε ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ.

Δεν παίζει όμως στην αναφορά μόνο ο Σταθμός αυτός. Λίγο παραπέρα στέκεται το ξενοδοχείο Wadolf-Astoria, που κτίστηκε μεταξύ 1929 και 1931, σε ένα από τα Grand Central lots, καλύπτοντας ένα ολόκληρο τετράγωνο, αρχίζοντας από τη 49 St μέχρι την 50 St μεταξύ της Park Ave μέχρι την Lexington Ave. Κάτω από αυτό περνά η μυστική αυτή πλατφόρμα 61, με την οποία συνδέεται μέσω ασανσέρ, και η οποία πλατφόρμα αποτελούσε την ιδιωτική πλατφόρμα του Φραγκλίνου Ρούσβελτ.

Ο Beria είχε ανακαλύψει ότι η περιοχή χρησιμοποιείτο για άφιξη ή αναχώρηση όχι μόνο του Ρούσβελτ αλλά και άλλων επισήμων που ταξίδευαν με ιδιωτικά railroad cars. Εντόπισε το ανάμεσα τους το στόχο του και μόλις έμαθε για την επερχόμενη άφιξη του στη Νέα Υόρκη έδρασε αστραπιαία.

Ενημέρωσε υποκριτικά τις αμερικανικές αρχές για ανεπίσημο ταξίδι του Σταλιν στη Νέα Υόρκη και ότι θα έστελνε γι αυτό ειδική προπαρασκευαστική επιτροπή Διέταξε όμως μια εκτελεστική ομάδα NKVD να αναμιχτεί με την επιτροπή, να μεταβεί μαζί της στις ΗΠΑ και τη κατάλληλη στιγμή, τη στιγμή που ο αμερικανός στόχος θα βρισκόταν μέσα στο ασανσέρ του ξενοδοχείου Wadolf-Astoria, έχοντας μόλις αφήσει την πλατφόρμα 61, να προχωρήσει στην εκτέλεση του.

Οι αμερικανοί ψυλλιάστηκαν κάτι από τη στιγμή που γνώριζαν ότι ο Σταλιν μισούσε τα μεγάλα ταξίδια, αλλά ενεργοποιηθήκαν αμέσως μόλις έμαθαν έκπληκτοι από πηγές τους στη Μόσχα ότι η αγαπημένη έμπιστη φρουρά του Στάλιν, την οποία ποτέ δεν αποχωριζόταν, δεν σκόπευε να μετακινηθεί εκτός ΕΣΣΔ άρα ούτε και ο Σταλιν. Οι αμερικανικές διωκτικές αρχές έδρασαν αμέσως και κατόρθωσαν να «ακυρώσουν» τα δολοφονικά σχέδια του, τη τελευταία ακριβώς στιγμή στο, πάνω από την πλατφόρμα 61, ασανσέρ του Wadolf-Astoria.

Τα πράγματα φαίνεται ότι ηρέμησαν. Η αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα της NKVD στη πλατφόρμα 61 δεν είχε πτοήσει τον Beria. Αντίθετα τον είχε εμπνεύσει.

Από την άλλη πλευρά, πολύ μακριά από την Αμερική, στη Σοβιετική ένωση σε ένα προάστιο της Μόσχας το Kuntsevo βρίσκεται η Ντατσα του Στάλιν. Εκεί περνά τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του ο «πατερούλης του σοβιετικού λαού» Το καλά φρουρούμενο μυστικό του είναι τα υπόγειο τραίνο που φτάνει από τα Κρεμλίνο στη Ντατσα και ήταν το, αντίστοιχο προς την πλατφόρμα 61 της Νέας Υόρκης, μεγάλο μυστικό των Σοβιέτ.

Τα δεδομένα κι οι συνθήκες προκειμένου να επαναλάβει ο Beria τη δολοφονικά του σχέδια ήταν εκπληκτικά οι ίδιες. Η διαδρομή από τη μυστική πλατφόρμα από το Grand Terminal μέχρι το Wadolf-Astoria ταίριαζε περίφημα με την υπόγεια διαδρομή του μυστικού μετρό από τα Κρεμλίνο μέχρι τη Ντασα στο Κουντσεβο.

Αποφάσισε να επαναλάβει τα διαβολικά σχέδια του, αλλά πιο προσεκτικά αυτή τη φορά.

Του έλειπε όμως το δολοφονικό μέσον, το δηλητήριο. Τότε έμαθε από την ομάδα που είχε στείλει στη Νέα Υόρκη για τη Βαρφαρινη ένα καινούργιο φάρμακο, που μόλις είχε εκείνες τις μέρες κυκλοφορήσει στην Αμερική και ταίριαζε απόλυτα στα σχέδια του.

Η μέρα έφτασε. Στη Ντατσα του Στάλιν τέσσερα άτομα είχαν φτάσει για εκείνο το δείπνο: Beria, Malenkov, Khrushchev και Bulganin.

Α Beria αποφάσιζε να δράση. Έδωσε σήμα στον άνθρωπο του στο Κρεμλίνο, από όπου ένα τρένο τον μετέφερε μέσω της μυστικής γραμμής ακριβώς κάτω από Τη Ντατσα. Απο κει πήρε το ασανσέρ και έφτασε ανενόχλητος στο πάνω όροφο της Ντασα, ένα μικρό δωματιάκι που ο Σταλιν προτιμούσε για διάβασμα. Εκεί κρύφτηκε και όταν ήρθε η κατάλληλη στιγμή ο εκτελεστής με το Βαρφαρινη (warfarin) στα χέρια του πήρε τον ανελκυστήρα και «εκτέλεσε σύμφωνα με το σχέδιο»

Μετα κρύφτηκε στο καταφύγιο κάτω από τη Ντατσα και όταν πράγματα ηρέμησαν βγήκε εξω και ……αναχώρησε.

Ο Στάλιν ανακοινώθηκε ότι πέθανε στις 5 Mαιου 1953.

Τον Ιούνιο του 1953 μια συνηθισμένη έρευνα σε αποθήκη του Υπουργείου κρατικής ασφάλειας, εκεί που είχαν αποθηκεύσει τα έπιπλα του Στάλιν οδηγησε σε μια εκπληκτική ανακάλυψη (μπουκάλια Warfarin) και στη συνέχεια στον εκτελεστή του Στάλιν


Η συνέχεια στο «Μαύρο Ντοσιέ»
Press to Continue.......

Sunday, 29 May 2011

Μυστικά ντοκουμέντα αποκαλύπτουν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε

Η ΠΡΑΒΔΑ, με αφορμή την 126η επέτειο από τη γέννηση του Στάλιν, δημοσίευσε ένα άρθρο βασισμένο σε μια μελέτη του ιστορικού και εκδότη Νικολάι Dobryukha ο οποίος μελέτησε τα ιατρικά αρχεία του Στάλιν και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Στάλιν τελικά δολοφονήθηκε με δηλητήριο που του χορηγήθηκε.
Το άρθρο αυτό δεν είναι το πρώτο που ασχολείται με το θέμα της δολοφονίας του Στάλιν. Στο ίδιο συμπέρασμα έχουν καταλήξει ακόμα και αντισταλινικοί επιστήμονες όπως για παράδειγμα ο πολιτικός επιστήμονας Abdurakhman Avtorkhanov όπου το 1975 έγραψε ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε.
Η δολοφονία του Στάλιν αναφέρεται και στα πολιτικά απομνημονεύματα του Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μολότωφ που κυκλοφόρησαν το 1993.

Τα τελευταία χρόνια, καθώς κείμενα του Κρεμλίνου δίνονται πλέον στη δημοσιότητα, τα στοιχεία πληθαίνουν. Με αφορμή τα 50 χρόνια από το θάνατο του Στάλιν, η εφημερίδα New York Times (NYT) είχε κεντρικό άρθρο στις 5.3.2004 στη σελίδα Α3 κείμενο βασισμένο σε αρχεία του Κρεμλίνου που αναφέρονταν στη δολοφονία του Στάλιν. Τα στοιχεία βασίστηκαν σε μια μελέτη του ρώσου ιστορικού Βλαντιμίρ Ναούμοβ και του αμερικάνου Τζόναθαν Μπρεντ.

Το κείμενο των NYT αναφέρει ως πιθανή αιτία θανάτου την δηλητηρίαση από βαρφαρίνη (warfarin), ένα άχρωμο και άοσμο δηλητήριο που χρησιμοποιείται και για να σκοτώνει ποντίκια. Ως βασικό στοιχείο του συμπεράσματός τους ήταν ότι η αρχική αναφορά των γιατρών κάνει λόγο για στομαχική αιμορραγία λίγο πριν το θάνατο του Στάλιν. Μια αναφορά που δεν υπάρχει στην 20σέλιδη ιατρική αναφορά για το θάνατο του, η οποία δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1953, περισσότερο από τρεις μήνες μετά το θάνατό του.

Το κείμενο της Πράβδα είναι αναλυτικότερο και περισσότερο εμπεριστατωμένο αφού κάνει χρήση όλων των ιατρικών αρχείων της εποχής και το παραθέτουμε μεταφρασμένο από τα αγγλικά όπου το βρήκαμε στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, μόνο για πληροφόρηση, χωρίς να υιοθετούμε τα περί «σωσία» κλπ. και τις κατηγορίες σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Πρόκειται απλά για εκδοχή, ανεξακρίβωτη ιστορικά. Ωστόσο, η δηλητηρίαση του Στάλιν από τους χρουστσωφικούς ρεβιζιονιστές αποτελεί ιστορική πραγματικότητα.

Στις 21 Δεκεμβρίου ήταν η 126η επέτειος της γέννησης του Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν. Ο ιστορικός και εκδότης Νικολάι Dobryukha λέει ότι αρχεία του Κρεμλίνου περιέχουν στοιχεία ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε.

Τα ντοκουμέντα που βρέθηκαν απορρίπτουν πλήρως όλες τις διαπιστεύσεις ότι ο Στάλιν πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από την αδύναμη υγεία του. Τα ντοκουμέντα είναι οι φάκελοι με τις ιατρικές εξετάσεις του Στάλιν σε μια περίοδο 30 χρόνων. Τα ντοκουμέντα επίσης αποδεικνύουν ότι ο Στάλιν δεν ήταν καθόλου ανήσυχος με τις ιατρικές του εξετάσεις και δεν φοβόνταν τη χορήγηση φαρμάκων όπως φημολογούνταν.
Λεγόταν επίσης ότι ο Στάλιν από φόβο να επισκεφτεί τους γιατρούς κατέφευγε στο να χορηγεί ο ίδιος φάρμακα στον εαυτό του. Στην πραγματικότητα πολύ έμπειροι γιατροί καλούνταν ακόμα και με την παραμικρή αδιαθεσία του Στάλιν. Μάλιστα είχε στενή ιατρική παρακολούθηση από ειδικευμένο προσωπικό όλη τη μέρα.

Αρχεία που δημιουργήθηκαν το Σεπτέμβρη του 1947 φανερώνουν ότι ο Ιωσήφ Στάλιν είχε μια υπέρταση στο αρχικό της στάδιο, χρόνιους αρθριτικούς ρευματισμούς και υπερκόπωση. Ο Δρ. Κιρίλοφ (Kirrilov) κατέγραψε την πίεση του Στάλιν και την βρήκε 14.5 με 8.5 –η οποία ήταν εξαιρετική για την ηλικία των 67 που ήταν εκείνη την εποχή.

Στην ηλικία των 70 η πίεση του Στάλιν ήταν 14 με 8 και ο παλμός του στους 74 χτύπους το λεπτό πριν κάνει μπάνιο. Μετά το μπάνιο, η πίεση έπεφτε στο 13.8 με 7.5 και ο παλμός του στους 68 χτύπους το λεπτό. Ο Σοβιετικός ηγέτης δεν παραπονέθηκε ποτέ για κακό ύπνο, αφόδευε φυσιολογικά και γενικά ήταν καλά. Τα ιατρικά αρχεία δείχνουν ότι ο Στάλιν στα 72 είχε πίεση 14 με 8 και παλμό 70 χτύπους το λεπτό. Η τελευταία μέτρηση έγινε όταν ο Στάλιν είχε γρίπη και πυρετό. Είναι μάλλον απίθανο νεότεροι και πιο υγιείς άνθρωποι να μπορούν να πετύχουν μια παρόμοια εικόνα. Και είναι εκπληκτικό ότι κανένα άλλο ιατρικό αρχείο δεν αναφέρει την αρχικού σταδίου υπέρταση του Στάλιν.

Δεν είναι αλήθεια αυτό που έλεγαν μερικοί ότι «ο Στάλιν ήταν σοβαρά άρρωστος, κυρίως μετά το μεγάλο άγχος που του δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ». Τέτοιες αναφορές για την υγεία του Στάλιν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μετά τις 4 Μαρτίου του 1953. Αυτά τα επίσημα δελτία γράφουν ότι τη νύχτα της 2ας Μαρτίου ο Ιωσήφ Στάλιν είχε εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από την υπέρταση και την αρτηριοσκλήρωσή του.
Οι ψευδείς αναφορές προωθήθηκαν από τον Λαυρέντι Μπέρια και τους διαδόχους του Μαλένκοφ και Χρουστσόφ μόλις έγιναν ηγέτες της χώρας.

Τα ντοκουμέντα που βρέθηκαν αποκαλύπτουν ότι ο Σοβιετικός ηγέτης δηλητηριάστηκε στο διάστημα μεταξύ 28 Φλεβάρη – 1 Μάρτη 1953, μεταξύ Σάββατου βράδυ και Δευτέρας, διάστημα κατά το οποίο η πλειοψηφία των γιατρών βρισκόταν σε άδεια και δεν θα μπορούσε να βοηθήσει. Αυτό έγινε εσκεμμένα ώστε το δηλητήριο να έχει αρκετό χρόνο να δράσει.
Αλλά δεν αποκλείεται μάλιστα οι συνωμότες να δηλητηρίασαν όχι μόνο το Στάλιν αλλά και το σωσία του. Στην πραγματικότητα, ο Μπέρια δεν περίμενε ότι το δηλητήριο θα επιδρούσε για αυτό ήταν νευρικός. Στις 4 Μαρτίου, οι εφημερίδες που ελέγχονταν από τον Μπέρια έγραφαν ότι «ο Στάλιν λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας έμεινε στο διαμέρισμά του στη Μόσχα τη νύχτα της 2ας Μαρτίου» το οποίο είναι ψέμα γιατί ο Στάλιν πέθανε στο εξοχικό του. Γιατί χρειαζόταν ο Μπέρια να αναφέρει ότι ο Στάλιν πέθανε στο διαμέρισμά του στη Μόσχα; Πιθανόν να διέδωσε ψεύτικες πληροφορίες για να χρησιμοποιήσει το σωσία του Στάλιν: ίσως ο Στάλιν να πέθανε αμέσως μόλις δηλητηριάστηκε στο εξοχικό του ενώ ο σωσίας του «αδιαθέτησε» κάποια στιγμή στο Κρεμλίνο και τη νύχτα της 2ας Μαρτίου μετακινήθηκε στο εξοχικό για να αντικαταστήσει τον ήδη νεκρό Στάλιν. Για να σιγουρευτεί ότι είναι ασφαλής, μόλις ανακοινώθηκε ο θάνατος του Στάλιν, ο Μπέρια συνέλαβε τον προϊστάμενο του εργαστηρίου που έφτιαχνε δηλητήρια.

Πολλοί ήξεραν ότι ο Μπέρια ετοιμάζονταν να διεξάγει πόλεμο ενάντια στο Στάλιν. Ο γιος του Σέργκο είπε ότι ο πατέρας του είναι πολύ πιθανό να ετοίμαζε κάτι ενάντια στον Στάλιν με τη βοήθεια των υποστηριχτών του στα κλιμάκια της δικαιοσύνης και ότι τα δικά του κλιμάκια δεν ελέγχονταν από τα κλιμάκια της κυβέρνησης.

Οι σωματοφύλακες του Στάλιν λένε ότι ο ηγέτης δηλητηριάστηκε αμέσως αφού ήπιε μεταλλικό νερό. Πράγματι, ο Στάλιν βρέθηκε να κείτεται νεκρός δίπλα σε ένα τραπέζι το οποίο είχε πάνω ένα μπουκάλι μεταλλικό νερό και ένα ποτήρι. Το δηλητήριο έδρασε άμεσα. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι έπεσε νεκρός και κάποιες άλλες αναίσθητος.

Η μελέτη των αρχείων δείχνει ότι στις 8 Νοεμβρίου 1953 το υγειονομικό τμήμα του Κρεμλίνου ήθελε να εξετάσει «φάρμακα και τρία άδεια μπουκάλια μεταλλικού νερού» από το Μουσείο Στάλιν. Αλλά για κάποιο λόγο δόθηκαν στο τμήμα μόνο δύο μπουκάλια από το Μουσείο στις 9 Νοεμβρίου. Ποιο ήταν το μυστικό του τρίτου μπουκαλιού που χάθηκε;

Το ημερολόγιο που κρατούσαν οι γιατροί που κούραραν τον Στάλιν δεν θυμίζει σε τίποτα τις αναμνήσεις και τις έρευνες για την τελευταία ασθένεια του Στάλιν και το θάνατό του. Όπως φαίνεται από τις καταγραφές στο ημερολόγιο, οι γιατροί προφανώς κατάλαβαν ότι ο Στάλιν δηλητηριάστηκε. Αυτό φαίνεται από τις συνταγές που έφτιαξαν: επάλειψη πάγου στο κεφάλι, γλυκό τσάι με λεμόνι, κάθαρση με θειούχο οξείδιο μαγνησίου (sulfur-acid magnesia) κλπ.

Όταν οι γιατροί εξέτασαν τον Στάλιν στις 7 π.μ. στις 2 Μαρτίου βρήκαν τον ασθενή να κείτεται σε ένα καναπέ ανάσκελα με το κεφάλι γυρισμένο προς τα αριστερά και με τα μάτια κλειστά. Η υπεραιμία του προσώπου ήταν μέτρια, η αναπνοή δεν ήταν διαταραγμένη. Ο σφυγμός ήταν στους 78 χτύπους το λεπτό, οι ήχοι της καρδιάς ήταν πνιχτοί. Η πίεση του αίματος ήταν 19 με 11. Το στομάχι ήταν μαλακό και το συκώτι εξείχε 3-4 εκατοστά κάτω από την άκρη των πλευρών. Ο Στάλιν ήταν αναίσθητος, η κατάστασή του ανησυχητική.

Ο δρ. Lukomsky ανακάλυψε ότι το δεξί χέρι του Στάλιν και το πόδι είχαν παραλύσει. Από καιρό σε καιρό το αριστερό του πόδι κινούνταν λίγο. Από τα ιατρικά αρχεία φαίνεται ότι οι γιατροί έκαναν το καλύτερο δυνατό για να θεραπεύσουν τον ηγέτη από τη δηλητηρίαση και από τις συνέπειές της, αναταραχή στην κυκλοφορία του αίματος και προσβολή, την ίδια στιγμή. Αλλά καμία δεν αποφάνθηκε ότι ήταν δηλητηρίαση.

Ήταν 3 Μάρτη ότι οι γιατροί του Στάλιν βεβαιώθηκαν ότι η κατάσταση του ασθενή γινόταν ολοένα και χειρότερη και η καρδιακή δραστηριότητα ασθενούσε. Την επόμενη μέρα, 4 Μάρτη, η κατάσταση του ασθενή έγινε εξαιρετικά άσχημη λόγω συχνών αναπνευστικών σταματημάτων. Ξαφνικά, το δέρμα του προσώπου, τα πόδια και τα χέρια έγιναν μπλε το οποίο είναι αρκετά συνηθισμένο σε δηλητηριάσεις με κάποια δηλητήρια. Όταν ο ανθρώπινος οργανισμός δηλητηριαστεί με ανιλίνη, νιτριβενζένιο και άλλα, η αιμοσφαιρίνη μετατρέπεται σε μεθαιμοσφερίνη μετατρέπονται σε η οποία έχει σκούρο χρώμα. Δεν είναι εξακριβωμένο αν ο Στάλιν δηλητηριάστηκε με μείγμα από διαφορετικά δηλητήρια.

Τη νύχτα της 5ης Μάρτη, οι γιατροί είχαν αποτελέσματα από τις αιματολογικές και ουρολογικές εξετάσεις του Στάλιν οι οποίες έδειχναν ότι ο ασθενής υπέφερε από δηλητηρίαση. Αλλά οι γιατροί φοβούνταν να το πουν στον Μπέρια σαν να φοβόνταν ότι θα κατηγορήσει κάποιον από αυτός για την δηλητηρίαση. Το συκώτι του Στάλιν ήταν ακόμα πρησμένο, ένα ακόμα σημάδι δηλητηρίασης.

Νωρίς το πρωί της 5ης Μάρτη, ο Στάλιν είχε αιμοπτύσεις με αποτέλεσμα να μειωθεί ο σφυγμός και η πίεση του αίματος. Οι γιατροί ήταν σε αδυναμία στο πώς να εξηγήσουν το τι συνέβαινε στον ασθενή. Ολόκληρη την ημέρα ο Στάλιν είχε αιμοπτύσεις και κατάρρευσε αρκετές φορές.
Το βράδυ της 5ης Μάρτης, ο Στάλιν ήταν μουσκεμένος από ιδρώτα, ο σφυγμός του ήταν ασταθής και η κυάνωση ήταν οξυμένη. Οι γιατροί έδωσαν στον ασθενή carbogene αρκετές φορές αλλά η κατάστασή του δεν καλυτέρευε. Στις 9:40 μ.μ ο Στάλιν είχε τεχνίτη αναπνοή αλλά ήταν αναποτελεσματική. Ως ώρα θανάτου καταχωρήθηκε η 9:50 μ.μ.

Οι γιατροί άφησαν πολλά ντοκουμέντα, συμπεριλαμβανομένης και της νεκροψίας του Στάλιν, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τις καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων. Για παράδειγμα, η κόρη του Στάλιν η Σβετλάνα είπε ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίζει τον πατέρα της διότι η ασθένειά του τον άλλαξε σε βαθμό που να μην μπορεί να αναγνωριστεί. Είναι πιθανό ότι οι άνθρωποι του Μπέρια αντικατέστησαν τον Στάλιν με τον σωσία του και ακόμα και οι ίδιοι οι συγγενείς του δεν μπορούσαν να τον αναγνωρίσουν;

Ένα από τα αρχεία που σχετίζονται με το θάνατο του Στάλιν και βρέθηκε στα αρχεία του Κρεμλίνου δείχνει ιδιαίτερα μυστήριο. Το αρχείο λέει ότι η νοσοκόμα Moiseyeva έδωσε στον Στάλιν ένεση γλυκονικού ασβεστίου (calcium gluconate) στις 8:45 μ.μ. Ποτέ πριν κατά τη διάρκεια της ασθένειας του Στάλιν δεν είχε δοθεί τέτοια ένεση. Στις 9:48 μμ, η νοσοκόμα έβαλε την υπογραφή της σε ένα αρχείο που αποκαλύπτει ότι έδωσε στον Στάλιν ένεση 20% καμφορέλαιο (20-percent camphor oil). Τελικά, η γυναίκα έφτιαξε μια ένεση αδρεναλίνης για τον Στάλιν για πρώτη φορά από την έναρξη της ιατρικής παρακολούθησής του και έφτιαξε επίσημο αρχείο με το γεγονός. Λίγο αργότερο ο Σοβιετικός ηγέτης πέθανε. Αυτή η σύμπτωση ενισχύει τις φήμες ότι μια Εβραία εκπαιδεύτηκε από τον Μπέρια να στείλει τον Στάλιν στον άλλο κόσμο δίνοντας του μια ειδική ένεση.

Όταν οι γιατροί εκείνη την περίοδο μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία του Στάλιν και τις τελευταίες ώρες της ζωής του ανέφεραν ότι ενέσεις αδρεναλίνης είναι απαγορευμένες για ασθενείς που παρουσιάζουν τα ίδια συμπτώματα με αυτά που εμφάνιζε ο Στάλιν.

Παρ’ όλα αυτά είναι γεγονός ότι αμέσως μόλις οι συνάδελφοι του Στάλιν ανέλαβαν καθήκοντα σε μια ειδική διαρκή συνεδρίαση στο Κρεμλίνο, πήγαν στην εξοχική κατοικία του Στάλιν όπου τον βρήκαν ζωντανό και του έκαναν την θανατηφόρα ένεση.
http://anasintaxi.blogspot.com/2009/01/blog-post_20.html
Press to Continue.......

Αποκάλυψη για την ντάτσα του Στάλιν

Ρώσοι δημοσιογράφοι επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το (τελευταίο) σπίτι του σοβιετικού ηγέτη
ΜΟΣΧΑ Η ΚGΒ απέκρυπτε επί δεκαετίες το μεγάλο του μυστικό, ενώ οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες που τη διαδέχθηκαν το άνοιγαν για τη φιλοξενία εκλεκτών καλεσμένων της Μόσχας. Υστερα από 57 χρόνια όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και οι Αρχές επέτρεψαν για πρώτη φορά σε ομάδα ρώσων δημοσιογράφων να επισκεφθεί τη θρυλική ντάτσα του Ιωσήφ Στάλιν στο Κούντσεβο, ένα προάστιο της Δυτικής Μόσχας.

Το σπίτι όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο σοβιετικός ηγέτης στις 5 Μαρτίου 1953 περιλαμβάνει όντως ένα πλήρως εξοπλισμένο υπόγειο καταφύγιο που κατασκευάστηκε το 1942, όπως δήλωσε ο ιστορικός Σεργκέι Ντεβγιάτοφ της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας (FSΟ) στους δημοσιογράφους.

Το σπίτι βρίσκεται σε ένα μεγάλο δάσος, σε απόσταση 12 λεπτών με το αυτοκίνητο από το Κρεμλίνο. Οι δημοσιογράφοι που επισκέφθηκαν το εσωτερικό του χαρακτήρισαν την επίπλωση «όχι ιδιαίτερα πολυτελή». Αυτό που τους έκανε εντύπωση ήταν τα πολυάριθμα δώρα που είχε λάβει ο Στάλιν από τον κινέζο ηγέτη Μάο Τσε Τουνγκ. Παρατήρησαν επίσης ότι ο Στάλιν είχε διακοσμήσει τους τοίχους της ντάτσας με φωτογραφίες από σοβιετικά περιοδικά τις οποίες είχε μεγεθύνει, αλλά όχι και με πορτρέτα του εαυτού του.

Μετά την απομυθοποίηση του Στάλιν, το σοβιετικό ΚΚ επέτρεψε τη μετατροπή της ντάτσας του, εμβαδού 1.000 τετραγωνικών μέτρων, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως ξενοδοχείο. Το προσωπικό του ξενοδοχείου όμως έπρεπε να ορκιστεί ότι δεν θα αποκάλυπτε ποτέ πως αυτή ήταν η ντάτσα του σοβιετικού ηγέτη. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης το 1991 το σπίτι παραδόθηκε στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες επέτρεπαν την πρόσβαση σε αυτό μόνο σε επιλεγμένους καλεσμένους. Ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ ήταν ένας τέτοιος καλεσμένος, όταν επισκέφθηκε τη Ρωσία προ 15 ετών. Ενα βιβλίο με την ιστορία του διώροφου κτιρίου και αυθεντικό αρχειακό υλικό θα δημοσιευθεί στις αρχές του 2011.

ΤΟ ΒΗΜΑ
Press to Continue.......

Λαβρέντι Μπέρια

O Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια (ή Μπέρια) (γεωργιανά:ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, ρωσικά: Лаврентий Павлович Бéрия, 29 Μαρτίου 1899 – 23 Δεκεμβρίου 1953) ήταν Σοβιετικός πολιτικός επικεφαλής του Σοβιετικού μηχανισμού ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών υπό τον Στάλιν. Προς το τέλος της περιόδου του Μεγάλου Τρόμου είχε γίνει αναπληρωτής και στην συνέχεια επικεφαλής της NKVD και διεξήγαγε εκκαθάριση και στην ίδια την NKVD. Ο Μπέρια άσκησε την μεγαλύτερη επιρροή του κατά την διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, όταν, ως πρώτος Αντικαταστάτης του Πρωθυπουργού, εφάρμοσε μια σύντομη εκστρατεία φιλελευθεροποίησης. Αποτέλεσε για σύντομο διάστημα μέρος της κυβερνώσας "τρόικας" με τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ. Παρόλα αυτά, την ίδια χρονιά αυτός συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλητηριάσει τον Στάλιν, σύμφωνα με τις αναμνήσεις του Μόλοτωφ.

Από wikipedia
Press to Continue.......

Η μυστική Πλατφόρμα κάτω από το Grand Central, Νεα Υόρκη


Press to Continue.......

Friday, 27 May 2011

DECLARATION on Implementation of the Human Security concept in the Balkan region

SIXTH ECPD INTERNATIONAL CONFERENCE
NATIONAL AND INTER-ETHNIC RECONCILIATION, RELIGIOUS
TOLERANCE AND HUMAN SECURITY IN THE BALKANS
Brioni Island, Croatia.


1.Declaration and Appeal by the Participants
We the participants in the Sixth ECPD International conference on National and inter-ethnic reconciliation, inter-religious tolerance and human security, representatives from the fields of education, science, law, diplomacy, politics, religions and like minded goodwill friends of the Balkans, appeal to political and religious leaders, decision makers and opinion makers from this our Balkan Forum, to embrace, promote and implement the principles of human security in the Balkans. We stress the fundamental importance of mutual trust and our common interest in people centred security and emphasize the importance of the quality of ordinary life and living and the need for appropriate regional development. We firmly believe that a positive response will represent a significant symbolic act and signal a step forward, towards development with reconciliation, tolerance with enhanced stability and a more concrete promise for a sustainable peace. We also believe that momentum can be added by the good offices of UN Agencies and other international organizations and the reinforcing support of their respective leaders.

2.Concept of Human Security: History and Development
Human security was first introduced in the Human Development Report, UNDP 1994; as a concept it is comprehensive, complex, evolving, hotly debated in academia and gaining ground in Europe. Within the framework of “development”, primary emphasis has been placed on the protection and defense of the state and growth of the national economy; much less attention has been paid to the security of individuals. The imbalance reflects the multiple threats faced by the world, which when unleashed require a prepared and efficient response. It reflects prevailing economic interests and political philosophy as well as a misplaced but popular argument that such an emphasis is a natural state of affairs. More balanced development can result in greater safety and wellbeing of individuals with respect to economy, food, health, and environment. This is a major tenet in the concept of human security, which places the welfare of people and their vulnerabilities at the core of societal activities in the best traditions of public health; health is most crucial to human security.

In order to move the world towards a new dynamic equilibrium more beneficial to the needs of individual security, a reorientation in economic and political thinking is mandatory. Greater emphasis on individual security is an absolute necessity when states fail to fulfill their obligations and become a source of threat to their own populations. Practice of human security can identify gaps in the protection of individuals and provide tools to reduce or remove them. Human security bestows greater individual safety and wellbeing and is a guarantor of democracy and life with dignity. We therefore appeal to the Balkan leadership to join forces and support a shift in world thinking that will result in greater respect and security for individuals. We believe that promotion of human security, in the Balkans, and from the Balkans, will have a significant, symbolic, regional impact with influential European-wide, knock-on effects.

3.Analysis of Concept
The concept of human security was analyzed and elaborated upon in the final report Human Security Now [2003] of the Commission on Human Security, chaired by Sadako Ogata, former UN Commissioner of Human Rights and Amartya Sen Nobel laureate. Human Security Now presents an important approach and two key elements to human progress, first protection of individuals and second their empowerment. To resolve issues of human insecurity, protect people, their basic rights and their multiple freedoms necessitates development of processes and institutional capacity in a systematic not makeshift way, comprehensive not fragmented, preventive not reactive. Empowerment confers an ability on people to act on their own behalf and/or on the behalf of others [altruism is still alive]; it releases the potential of individuals within communities to help better protect themselves, scrutinize social arrangements, take collective actions, exercise choice and avoid risks. In the face of threat, the coping potential of empowered people is better mobilized; they demand respect when dignity is violated. Human security enables people to enjoy the two freedoms, freedom from fear and freedom from want. Education and dissemination of accurate information is enormously supportive to the overall process.

Concrete facilitating modalities include a bottom up approach to meet and deal with real needs on the ground, a comprehensive and multi-sectoral approach that address various and closely interrelated threats and a collective participatory approach that promotes cooperation and coordination among various stakeholders, local government, international organizations, NGOs, and civil society. We appeal to all these entities to encourage and strengthen human potential and generally promote a sustained Balkan dialogue on these issues.

4.Human Security and the International Community
The Human Security Network is an informal group of countries initiated by Canada and Norway [1998] that encourages resolution of international issues and maintains a dialogue on human security at the level of Foreign Ministers. By applying a human security perspective to international issues, the Network aims to energize political processes with a purpose to prevent conflict, solve them should they arise and generally promote peace and development, thus echoing the mission of the European Center for Peace and Development, Belgrade in the Balkans.

The World Summit [New York, 2005] report and more specifically the World Summit Outcome Document, contains the following paragraph: We stress the right of people to live in freedom and dignity, free from poverty and despair. We recognize that all individuals, in particular the vulnerable people, are entitled to freedom from fear and freedom from want, with an equal opportunity to enjoy all their rights and fully develop their human potential. To this end, we commit ourselves to discussing and defining the notion of human security in the General Assembly. What followed was that a group of country representatives in New York established, Friends of Human Security to promote the concept in 2006. One outcome of the third meeting was a thematic debate on human security held during the United Nations General Assembly, 2008. The sixth and latest meeting in 2009 marked up a great success, with 93 countries and 20 organizations represented. The Human Security Network and Friends of Human Security now cooperate in the promotion of human security within the international community. Corporation has contributed to remarkable progress in the promotion of the concept. It includes a report on human security of the UN Secretary-General, the first formal debate on human security and a resolution on human security at the UN General Assembly.

It is an important agenda item of the Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE) and of the European Union while a fairly large number of countries are included in the Human Security Network and many projects are underway in the OSCE region financed by the UN Trust Fund for Human Security. In this way, the human security concept has further evolved and is being applied by a larger number of countries and international organizations throughout the world and is now widely recognized as a worthy paradigm in the post cold war world and especially in the 21st century.

We believe that the time is ripe to implement human security in the Balkan region. We believe that this process can be accomplished only with the participation of the Balkan region leadership. From Brioni Island we urge that appropriate actions are now facilitated. Furthermore, new parameters for security will certainly emerge as the world moves towards a multicultural future of humanity and Balkans will have a significant global role.

5.Responsibility for and Implementation of Human Security in the Balkans
While the concept of human security is people centered [individual dignity and freedom from fear and from want], responsibility for its implementation lies in national authorities and the international community. This has enormous significance for the Balkans and should be promoted and developed as a far-reaching strategic goal, which each individual country should support. It has the potential to reengineer the structures that gave rise to estrangement, conflict and violence and to transform them to ensure that Balkan life is lived with dignity and that a shared vision for Balkan development emerges.

6.Human Security and the Balkans
The humanitarian tragedy and uncountable destruction that followed the disintegration of the former Yugoslavia resulted in great human suffering and grief [missing, killed] while stress and psychological impact [displaced, wounded, hurt] cannot be measured. Material damage from ethnic conflict, civil war and NATO bombing can only be guessed at. Today there are two million fewer inhabitants in the region than two decades ago. Consequently, reality may be better accounted for by virtual indicators, namely the number of unborn children, the quantity of goods never produced, land not cultivated, un-milked cows and lost competencies. [I am not yet born, protect me against those…who would destroy me]. Nowhere in Europe are the two goals: freedom from fear and freedom from want (poverty, deprivation) more vitally important [except perhaps in the 4th world of many large cities where cultures of fear are on the rise]. Implementation of human security is mandatory in the Balkans given its recent past and current needs.

Many problems led to conflict, particularly inter-ethnic and inter-confessional disputes that have not yet been resolved. Some have been aggravated and the peace restored is still fragile. However, positive trends can be discerned; the Ohrid Accords have gained ground in internal issue setting in the FYR of Macedonia; Slovenia, Bulgaria and Romania have joined the European Union; Croatia and Albania are full members of NATO; Montenegro separated from Serbia peacefully, the recent UN resolution on Kosovo (2010) for dialogue between Serbia and Kosovo and there are more frequent meetings of Balkan leaders to discuss specific issues.However, several sensitive issues still threaten peace and stability. To this already unfavorable situation confounding factors of crime, corruption, human trafficking and drug trafficking have been added but they are overshadowed by the global financial and economic crisis.

These issues and more, make implementation of human security in the Balkans both a prerequisite as well as a prescription. Well designed, prompt and vigorous human security based actions are urgently required and deployed with the support of the regional leadership and the international community. Human security as a practical concept is being implemented in many countries in various parts of the world, why not then in the Balkans?

7.Obstacles and opportunities [opportunity outweighing obstacles]
Many obstacles hamper human security promotion and application and are still a threat to regional stability. They include the absence of a culture for peace, peace studies, and a cadre of well trained human resources with related competencies; barriers as a result of division, for example membership or not in the European Union; continued tensions between states and state entities, hatreds and animosities exacerbated by faltering reconciliation and tolerance, a scarcity of well designed interventions and projects for social growth, issues relating to refugees and internally displaced persons [social services, health care, education] as well as aftermath grief, emergent wrath and still drying tears with respect to missing people and the absence of restitution.

Irrespective of these obstacles, opportunity outweighs then and we appeal to all governments, with important, significant experience in the Human Security Network, to help secure additional financial support to implement appropriate projects in training for competence and capacity, for human security process development and for policy and strategy enactment. The governments of Slovenia and Greece are contributors to the UN Human Security Trust and have important experiences in the Human Security Network in securing support and implementing projects and to them we appeal, to take upon themselves a greater leadership role in the promotion and implementation of the practical attributes of human security to further the aims of development and a stable peace.

We appeal to the leadership of each and every Balkan country to facilitate implementation and the development of an energetic enabling action plan for human security. We make a special appeal to the governments of Greece and Slovenia. We appeal to the European Union and the greater international community, UN Agencies and their leaders to engage themselves more actively in the vigorous implementation of human security in the Balkans and to expedite the erasure of division; belonging or not to the European family.

8.From Keg to Cradle [Out of the Keg into the Cradle]
Implementation of human security in each and every Balkan country can help shift the still misplaced image further away from that of Europe’s powder keg towards one more commensurate with its rich diversity, multicultural background and special historical heritage as the cradle of European civilization, thus promoting its current aspirations for reconciliation, bridge building and peaceful coexistence. It is a Herculean task demanding the combined influence, efforts, experience and prestige of all regional stakeholders, people of goodwill, friends of the Balkans and the international community.


Prepared by Jeffrey Levett, National School of Public Health, Greece, based on draft document prepared by the Japanese Ministry of Foreign Affairs, and the European Center for Peace and Development [ECPD], of the University for Peace established by the UN, Belgrade as well as comments, suggestions and ideas from Negoslav Ostojic, Tauno Kekale, Fotini Ro, Paskal Milo, Pozdrav Ruzni, Arthur Dahl, Valentin Yakushik, Andrey Dahkin, Don Wallace. Sponsored by the ECPD and the Japan Foundation and Tokyo Club Foundation, the Regional Government of Istria and the City of Pula.
Press to Continue.......

Wednesday, 25 May 2011

GLOBAL RISK FORUM GRF DAVOS

"From Thoughts to Action!"
The combination of the world’s growing population with expanding urbanization and globalization has greatly aggravated the risk potential to all communities and nations. Urban risk has become a major planetary concern. Climate change will worsen the situation.

The main goals of GRF Davos are:
To bridge the gap between science and practice
To promote the worldwide exchange of know-how and experience
To target solutions and promote good practice in integral risk management and climate change adaptation for an improved understanding, assessment and management of disasters and risks that affect human safety, security, health, the environment, critical infrastructures, the economy and society at large

To provide and manage a network for decision-makers, practitioners and experts from politics, government, IGOs, business, science, NGOs, media and the public

Mission
„From Thoughts to Action“ by closely linking practice, science, policy and decision making in the search for sustainable solutions.
Through its various activities GRF Davos aims at serving as a centre of knowledge and know-how exchange for the application of contemporary risk management strategies, tools and practical solutions. Thus, GRF Davos aims at reducing vulnerability for all types of risks and disasters to protect life, property, environment, critical infrastructure and all means of business for the worldwide community on a sustainable basis.

The Global Risk Forum GRF Davos will address the issues described in its goals through three focal activities that complement each other.

The structure of GRF Davos is made up of three pillars:
Risk Academy
IDRC Conferences and Workshops
Platform for Networks
Press to Continue.......

Κώδικας επικοινωνίας σε καταστροφές (BIMS DISASTER CODE)

Σε μια καταστροφή πολλοί και διάφοροι είναι αυτοί που επεμβαίνουν στη περιοχή που επηρεάστηκε προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και χρειάζεται να επικοινωνούν μεταξύ τους όπως πυροσβέστες, ιατροί, νοσοκόμοι, πυρηνικοί επιστήμονες, φαρμακοποιοί, πιλότοι και άλλοι . Αλλά ο επικοινωνιακός κώδικας που χρησιμοποίει κάθε ομάδα είναι ιδιαίτερος και πολύ διαφορετικός από τους άλλους προκαλώντας μερικές φορές τρομακτικά εμπόδια στην αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ όλων αυτών που επεμβήκαν, επηρεάζοντας δραματικά, και φυσικά αρνητικά, τις διαδικασίες απάντησης που είναι σε εξέλιξη εκείνες τις στιγμές. Το πρόβλημα αυτό λύθηκε μέσα από το Σύστημα Διαχείρισης Βαλκανικών Περιστατικών σε καταστροφές.

Δημιουργήθηκε για να το πούμε καλύτερα το πλαίσιο εκείνο μέσα στο οποίο, υπό την εποπτεία και συντονισμό νατοϊκών ομάδων επέμβασης, μπορούν να συνεργάζονται επιστήμονες και ιατροί διαφορετικών κλάδων δίδοντας τελικά δυνατότητα στους ειδικούς και υπεύθυνους δημόσιας υγείας να διασφαλίσουν για τη κοινωνία το τεράστιο αυτό αγαθό.

Στη πράξη αυτό επετεύχθητε με τη δημιουργία ενός ειδικού κώδικα δημόσιας υγείας σε καταστροφές (BIMS DISASTER CODE). Όλοι όσοι επεμβαίνουν σε μια καταστροφή και θέλουν να επικοινωνήσουν τόσο μαζί τους όσο και με την επιβλέπουσα και συντονιστική αρχή (ομάδα επέμβασης ΝΑΤΟ σε καταστροφές) πρέπει να γνωρίζουν και να χρησιμοποιούν συγκεκραμένα πρότυπα εντολών αλλά και να ακολουθούν την ιδιαίτερη οργανωτική δομή του. Ο Κώδικα Καταστροφών BIMS προβλέπει τη χορήγηση σε ειδικούς δημόσιας υγείας, υπεύθυνους αντιμετώπισης καταστροφικών καταστάσεων και προσωπικό έκτακτης ανάγκης της πρακτικές κατευθυντήριες γραμμές που απαιτούνται για την ομαλή εφαρμογή του ICS στο πλαίσιο της δημόσιας υγείας.
Press to Continue.......

The Role of Emergency Management Training in an Advanced Civil Protection Degree


David Alexander
Emergency management is a relatively new field but one that can call upon an 88-year tradition of scholarship and research. Whereas it is sometimes included with management science, in reality it is a distinct discipline that has other bases. It sets out to achieve four objectives:

- to match available resources with urgent needs effectively in situations of crisis

- to enable organisations to work together effectively under difficult and probably unfamiliar circumstances

- to communicate with units in the field and with other operational centres in order to achieve adequate command and control of emergency situations

- to apply the provisions of the emergency plan, as well as operational protocols and any mutual assistance pacts that might need to be exercised in a crisis.

This process requires an understanding of how specialists and organisations work. Emergency management is thus a transverse discipline, that seeks to create a common language and common culture among at least 35 different disciplines and professions that participate in the disaster cycle (mitigation, preparedness, emergency response, recovery and reconstruction). The process of co-ordinating complex emergency work requires the ability to understand and liaise with the exponents of the different disciplines, in effect to "talk their language" to the extent of being able to help the various protagonists apply their skills to the problems efficiently and effectively.

Emergency management is a holistic, applied, problem-solving discipline. It is indissolubly linked with emergency planning, business continuity management (BCM), emergency medical response and other practical fields. Its imperative is to save lives, help co-ordinate the rescue of victims, contain and reduce damage, and ensure a speedy recovery to acceptable normal conditions.

In the modern world, there are numerous societies which emergency managers may join. The Institute of Civil Protection and Emergency Management (formerly the Institute of Civil Defence and Disaster Studies), which was founded in the United Kingdom in 1937 and is a learned society. The UK Emergency Planning Society (EPS) has 3000 members and the International Association of Emergency Managers (IAEM) has 4500. It offers a professional qualification of world-wide validity, the Certified Emergency Manager (CEM) examination. Throughout the world, IAEM vigorously promotes the following eight principles of emergency management (see Table 1). From these it is evident that managing emergencies requires leadership and co-ordination skills along with a fine understanding of what emergencies consist of.

There are at least 400 books of relevance to emergency management that are presently in commerce and more than 19,000 books and journal articles have been published on this and related subjects. When teaching emergency management it is important to utilise the fruits of research and to marry theory with experience derived from managing past events. Theory is the road map of emergencies that enables the manager to make sense of apparently chaotic situations. Complex processes must be explained and fully understood by trainees. These include command and control, evacuation, vulnerability analysis (social, economic and physical), communications (again, both the social and physical components), warning, search and rescue, and emergency medical response.

An emergency manager must be able to create, disseminate, maintain, apply and update emergency plans of three kinds. First there is the permanent plan that disposes resources. This requires impact and response scenarios to be built (with great rigour), resources to be audited and procedures to be designed and tested. Pre-emergency contingency planning is followed by short-term strategic planning during the emergency phase. Plans must be compatible between many levels of public administration, jurisdictions and geographical areas, and different emergency services. There is also an international dimension which includes the European Union and the United Nations, for example the International Strategy for Disaster Reduction (UN-ISDR) and the Office for the Co-ordination of Humanitarian Affairs (UN-OCHA). Emergency management work can be local, inter-regional (in the case of a national emergency), European (in the case of an event that effects more than one country or is large enough to require extra help to be sent) or overseas (in the case of humanitarian interventions in developing countries). Standard methodologies for emergency planning exist and must be taught.

In terms of hazards and scenarios, the modern emergency manager must understand and respond to a wide variety of risks. Natural hazards such as floods and earthquakes represent one category. Technological hazards such as transportation crashes and toxic spills are another. Social hazards such as mass gatherings and protests constitute a third. In the fourth category there are acts of terrorism, which also involve intelligence gathering and responses by civil defence and military forces. Then there are the emerging risks: pandemics are considered to be the most dangerous, but climate change and shortages of basic necessities are also very important threats. As the outlook for civil protection could change radically in a matter of only a few months, flexibility is a vital quality of the emergency manager (see Table 1).

An information and communications technology revolution is occurring in emergency management. It has had profound effects on how the response to disasters and crises is co-ordinated. It is important to teach both the mechanics and the human side of communication, including the associated research in sociology, psychology and perception. As about four fifths of emergency planning consist of a spatial problem, geographic information systems are an essential tool. Activities are likely to be concentrated in the emergency operations centre (EOC), and the emergency manager must fully understand its potential and functions.

Recently there has been an enormous growth in business continuity management (BCM). This new discipline has been applied to both the private and public sectors of the economy. It is designed to make companies and public administrations resistant to disasters and crises and able to overcome their impact without going into liquidation. This is a very strong risk for business that have not made preparations and modern emergency managers are heavily involved in promoting preparedness.

In synthesis, the modern emergency manager is involved in creating societal resilience. The term resilience derives from rheology and is rapidly becoming a distinct philosophy of organisation against hazards, crises and disasters. In aiming to create resilience the challenge is to ensure the professionalism of emergency managers by training them well and endowing them with respectable qualifications. It is also important to ensure that the job of managing emergencies is handled by trained professionals, in other words that there are institutional roles for graduates. Other countries are forging ahead in this field (particularly the United Kingdom, United States, Canada, Australia, New Zealand, Sweden and India). It is important that Italy not be left behind.
_______________________________________________
Table 1. The IAEM Principles of Emergency Management

1. Comprehensive: emergency managers consider and take into account all hazards, all phases, all stakeholders and all impacts relevant to disasters.

2. Progressive: emergency managers should anticipate future disasters and take preventative and preparatory measures to build disaster-resistant, resilient communities.

3. Risk management: in co-ordinating priorities and resources, emergency managers should use sound risk management principles, based on hazard identification, risk analysis and impact analysis.

4. Integrated: emergency managers should ensure unity of effort among all levels of government and all elements of a community.

5. Collaborative: emergency managers should create and sustain broad and sincere relationships among individuals and organizations to encourage trust, advocate a team atmosphere, build consensus, and facilitate communication.

6. Coordinated: emergency managers should synchronize the activities of all relevant stakeholders to achieve a common purpose.

7. Flexible: when solving disaster challenges, emergency managers should use creative and innovative approaches.

8. Professional: emergency managers should value a science and knowledge-based approach based on education, training, experience, ethical practice, public stewardship and continuous improvement.

Pubblicato da David Alexander
Disaster Planning and Emergency Management
Press to Continue.......

Tuesday, 24 May 2011

Διαχείριση Βαλκανικών Kαταστροφών (E)

Paris JM
Οι καταστροφές περιγράφονται σαν τη μεγαλύτερη αδυναμία σε ανθρώπινους και υλικούς πόρους, του συστήματος στην προσπάθεια μας να αντιμετωπίσουμε τις ασύλληπτα καταστροφικές συνέπειες μιας καταστροφής. Στο επίκεντρο όμως των προσπαθειών αυτών ευρίσκεται τι μεγάλο πρόβλημα της συνεργασίας μεταξύ των δυνάμεων απάντησης. Το πρόβλημα γίνεται πολύ μεγαλύτερο στη περίπτωση που η καταστροφή έχει χτυπήσει ταυτόχρονα κάποιες γειτονικές χώρες και ιδιαίτερα βαλκανικές. Για να το αντιμετωπιστεί λοιπόν το πρόβλημα συνεργασίας σε βαλκανικό επίπεδο η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας-(ΕΣΔΥ-ΟΔΥΥ) ζήτησε από το «ΠΓΝΑ Ευαγγελισμός (ΙΦ)» να αναπτύξει το μοντέλο συνεργασίας ανάμεσα σε στρατιωτικές πολιτικές μονάδες σε περίπτωση που καταστροφή χτυπήσει μέρος της βαλκανικής χερσονήσου και απαιτηθεί συνεργασία μεταξύ των διαφόρων εθνικών ομάδων απάντησης.
Έτσι στην ΕΣΔΥ παραχωρήθηκε το πρώτο μέρος της μελέτης που αφορούσε τη διαχείριση πυρηνικών και ραδιολογικών καταστροφών και είχε τίτλο Balkan Incident Management System (BIMS).
Τελικός στόχος ενός τέτοιου συστήματος είναι η ανάπτυξη ενός μηχανισμού ενεργοποίησης ανεξάρτητους από τις επιμέρους αρχές σε κάθε χώρα προκειμένου να επιταχυνθεί ο χρόνος απάντησης και να επιτραπεί η καλύτερη διακρατική συνεργασία κατά τη καταστροφή. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα μια έγκαιρη ενεργοποίηση των γειτονικών συστημάτων απάντησης των χωρών που πληγηκαν όπως και σε έγκαιρη ενεργοποίηση το διασωστικου προσωπικού και άμεσης εφαρμογής των προφυλακτικών μέτρων.

Για να κατανοήσουμε το πρόβλημα που υπάρχει ας υποθέσουμε ότι μια βαλκανική χώρα πλήττεται από μια καταστροφή αλλά δεν έχει αναπτύξει ακόμα ένα σωστό σύστημα «ενημερώσεως και ειδοποιήσεως» πληθυσμού και υπηρεσιών. Ας υποθέσουμε επίσης ότι η καταστροφή εκτιμάται ότι θα επηρεάσει γειτονικές χώρες, με κάποιες από αυτές να μην έχει καλές η ακόμα καθόλου σχέσεις. Γνωρίζουμε από την εμπειρία μας ότι μια καθυστερημένη ειδοποίηση ενδέχεται να προκαλέσει μεγάλο αριθμό θυμάτων και ζημιών.
Πως λύνεται τότε αυτό λοιπόν το πρόβλημα; Είναι το Balkan Incident Management System που αναλαμβάνει να λύσει το πρόβλημα και να δημιουργήσει το κατάλληλο κανάλι επικοινωνίας.

Το BIMS βασίζεται στη συνεργασία πολιτικών και στρατιωτικών μονάδων όπως EADRCC (NATO ), Response Assistance Network (RANET) της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας και το HAC του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η αυστηρή στρατιωτική υποδομή των μονάδων του ΝΑΤΟ εγγυάται τον αυστηρό έλεγχο και συντονισμό όλων των μονάδων απάντησης με τη παρουσία της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας να εγγυάται την σωστή ανάλυση των πυρηνικών και ραδιολογικών συμβάντων και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να καλύπτει σε όλη του την έκταση τα προβλήματα υγείας μετά την καταστροφή.

Η παρουσία και συνεργασία πολιτικο-στρατιωτικών μονάδων, όπως αυτή περιγράφεται στο BIMS ενώ καλύπτει όλο το φάσμα των θεμάτων και προβληματισμών σε μια καταστροφή δεν λύνει το πρόβλημα της συνεργασίας και έγκαιρης επικοινωνίας ανάμεσα σε προβληματικά συνενοουμενα κράτη. Αυτό επιτυγχάνεται ως εξής: Για κάθε χώρα ορίζεται αντιπρόσωπος «Συνεργασίας» αρμόδιος για την επικοινωνία (ειδοποίηση ΜΟΝΟ) με τους αντιστοίχους υπεύθυνους «Συνεργασίας»των γειτονικών χωρών σε περίπτωση καταστροφικών γεγονότων. Προκειμένου να οριστεί ο «ειδικός» αυτός, συντάσσεται μια λίστα ειδικών απάντησης σε καταστροφές από τον Παγκόσμιο Οργανισμό υγείας και την οποία συνυπογράφει η Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας επιβεβαιώνοντας έτσι τη γνώση του σε πυρηνικά η ραδιολογικά γεγονότα.

Από τη λίστα αυτή ο Οργανισμός Ηνωμένων εθνών επιλέγει τον ειδικό που θα οριστεί στη βαλκανική χώρα και ο οποίος θα προχωρά στην συνεννόηση (ειδοποίηση) γειτονικών χωρών σε περιπτώσεις καταστροφής κάτω από το κύρος και την εξουσιοδότηση των Ηνωμένων Εθνών Έτσι όταν μια καταστροφή χτυπήσει τη χώρα, στην οποία έχει αυτός ορισθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, προχωρά στην ειδοποίηση της αντίστοιχης με την δική του υπηρεσία στην γειτονική χώρα, η οποία εκτιμάται ότι θα πληγεί επίσης από τη καταστροφή. Με αυτό το τρόπο παρακάμπτοντας έτσι τα προβλήματα συνεργασία ανάμεσα στις δυο γειτονικές χώρες (Βλέπε Ελλάδα-FYROM, Σερβία –Κροατία, FYROM-Βουλγαρία κα).

Περισσότερες πληροφορίες πάνω στο Balkan Incident Management, μπορείτε να πάρετε από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (Λεωφόρος Αλεξάνδρας 196, Αθήνα). Για τις πυρηνικές και ραδιολογικές παραμέτρους του αλλά και για τον ίδιο τον κώδικα επικοινωνίας απο το τμήμα Ιατρικής Φυσικής "ΓΝΑ Ευαγελισμος"
Press to Continue.......

Monday, 23 May 2011

Εγκαταστάθηκε στη Βεγγάζη η ομάδα του ΥΠΕΞ

Στη Βεγγάζη εγκαταστάθηκε η ομάδα του υπουργείου Εξωτερικών που θα προετοιμάσει το έδαφος για την υποδοχή ανθρωπιστικής βοήθειας και επταμελούς ιατρικής μονάδας.
Στη Βεγγάζη εγκαταστάθηκε η ομάδα στελεχών του υπουργείου Εξωτερικών που έφθασε χθες στην λιβυκή πόλη με αεροσκάφος C130 της Πολεμικής Αεροπορίας
Όπως διευκρίνισε σε δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Γρηγόρης Δελαβέκουρας, η ομάδα αυτή θα προετοιμάσει το έδαφος για την υποδοχή ανθρωπιστικής βοήθειας που θα μεταφερθεί με πλοίο μέσα στις επόμενες ημέρες, καθώς και μία ιατρική μονάδα, με επτά άτομα προσωπικό, που περιλαμβάνει χειρουργούς, ψυχολόγους και γιατρούς.

Η ομάδα του υπουργείου Εξωτερικών θα παραμείνει στη Βεγγάζη, όσο χρειαστεί, τόνισε ο εκπρόσωπος, «προκειμένου να διατηρήσουμε ανοικτό ένα δίαυλο επικοινωνίας και με τους αντικαθεστωτικούς που βρίσκονται εκεί, ώστε να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε όλη την προσπάθεια που γίνεται για την αναζήτηση πολιτικής λύσης και την έναρξη διαδικασίας διαλόγου».
Χθες, πρόσθεσε, ξεκίνησε και η λειτουργία μίας αντίστοιχης μονάδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Βεγγάζη και επανέλαβε τη βούληση της ελληνικής πλευράς για πολιτική λύση στη λιβυκή κρίση, καθώς όπως είπε, τα στρατιωτικά μέσα από μόνα τους δεν είναι αρκετά για να φέρουν τη λύση.
Ναυτεμπορική
Press to Continue.......

PRANTA Η Δημόσια Υγεία στο Μεσανατολικό

ΣΕΝΑΡΙΟ-SDS /Δημόσια Υγεία
Paris JM
Σε προηγούμενο σενάριο είχαμε εξετάσει τη πιθανότητα μεταφοράς ενός επικίνδυνου ιού από τη Μέση ανατολή στην Ευρώπη, με ενδεχόμενες τεράστιες επιπτώσεις (θανατηφόρος επιδημία) σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο.
Μέχρι τώρα παρακολουθούσαμε στην Ευρώπη αρκετά παθητικά τα δραματικά δρώμενα στη περιοχή, συγκρουσιακής συνήθως διάστασης, που εκτός όμως από το να τα βλέπουμε στο γυαλί της τηλεόρασης, δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα άλλο. Σημειωτέον η Μέση ανατολή είναι μια περιοχή που τη χαρακτηρίζει η δυσπιστία (τουλάχιστον) ανάμεσα σε γείτονες.

Το πρόβλημα
Τελευταία, μετά από έρευνες δημόσιας υγείας άρχισε να αναπτύσσεται ένας προβληματισμός πάνω στην δυνατότητα η μη των αντιμαχόμενων στη μέση Ανατολή πλευρών να συνεργαστούν για το καλό όχι μόνο των ιδίων των κατοίκων της περιοχής αλλά και της Ευρώπης. Αυτός ο προβληματισμός θίχτηκε στο προηγούμενο σενάριο, ενώ σε τούτο θα προτείνουμε τη λύση.

Στο προηγούμενο σενάριο ένα άγνωστου ταυτότητας ιος είχε μεταφερθεί από περιοχή, του συγκρουόμενου εκείνες τις μέρες, Νότιου Λίβανου. Ο ασθενής που είχε φτάσει στο Λιμάνι της Λάρνακα στη Κύπρο με έκτακτο πλοίο Ελληνικής Γραμμής δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με την ιατρική ομάδα που τον παρέλαβε και να δώσει πληροφορίες. Τόσο ο εργαστηριακός έλεγχος που έγινε όσο και ο κλινικός δεν έδειχνε συγκεκριμένο προφίλ ασθενή και ιού. Έτσι τον έβαλαν αμέσως σε καραντίνα, που όμως δυστυχώς μετά από μερικές μέρες υπέκυψε.

Ο Προβληματισμός
Οι κυπριακές αρχές προβληματίστηκαν τι θα έπρεπε να κάνουν σαν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν καταστροφή κτυπήσει την Μέση ανατολή. Πιο συγκεκριμένα τι να κάνουν εάν κατά τη καταστροφή απελπισμένος άρρωστος από τη περιοχή των συγκρούσεων πάρει ένα πλοίο φτάσει στο λιμάνι της Λάρνακαs διασπείροντας τον θανατηφόρο ιό όχι μόνο στη Κύπρο αλλά και από κει στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα γεγονός αυτό κυκλοφόρησε γρήγορα στις υπηρεσίας δημόσιας υγείας της Ευρώπης και κτύπησε κόκκινο καμπανάκι στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο οποίος άρχισε φυσικά έρευνα. Η υπόθεση πήρε άλλες διαστάσεις όταν εντοπίστηκε εργαστήριο στο Ισραήλ που διέθετε μεν αντίδοτο αλλά όταν τα αντίδοτα αυτά προσφέρθηκαν στη μουσουλμανική πλευρά, αυτή αρνήθηκε να τα πάρει. Ίσως να μην είναι ο κανόνας αλλά όταν το περιστατικό διαδόθηκε ανησύχησε και φυσικά προβλημάτισε.

Τα προβλήματα δεν έμειναν εκεί. Τη κατάσταση επιβάρυναν δραματικά πολλοί παράγοντες όπως ελλείψεις σε φάρμακα, προσωπικό, εμβόλια μέχρι απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής. Πολλά ζητήματα υγείας έχουν επιπτώσεις τη σε ολόκληρη περιοχή, όπως ο έλεγχος των μεταδοτικών ασθενειών (ελονοσία, φυματίωση, και ιλαρά) αλλά και η εξόντωση μιας σειράς των ασθενειών, όπως η πολιομυελίτιδα και η διφθερίτιδα.

Αλλά τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί. Είναι τόσο πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν σε περιοχές της Μέσης Ανατολής ώστε οι αρχές δημόσιας υγείας να αισθάνονται επιτέλους ασφαλείς από ένα πιθανό ξέσπασμα που αρχίζουν να προκαλούν τεραστία ανησυχία αν όχι φόβο.

Η παράξενη κατάσταση της δημόσιας υγείας στη Μέση Ανατολή, θα μπορούσε να διευκολύνει την εμφάνισή μιας επιδημίας σε μια καταστροφή.

Η Ελλάδα ως το πιο κοντινό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τη Κύπρο ζήτησε τη συνεργασία της Γαλλίας ούτως ώστε να ευθυγραμμίσουν τις δυνάμεις τους για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι αρχές εκεί εκτιμούν ότι, αν καταστροφή που εξάγεται από τη Μέση Ανατολή προς τη Κύπρο πάρει ανεξέλεγκτη μορφή θα χτυπήσει την Ελλάδα με μεγαλύτερη δύναμη.

Η Δίκη στη Λευκωσία αρχίζει Το ερώτημα για τις κυπριακές αρχές δημόσιας υγείας συνδέεται με τη δυνατότητα γι
α συνεργασία των αντίστοιχων αρχών στη Μέση Ανατολή, για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Το πρόβλημα μπορεί να προκύψει όταν περιοχές της Μέσης Ανατολής, που ενώ δεν διαθέτουν τους απαραίτητους δημόσιους πόρους για την υγεία συνάμα αρνούνται να συνεργαστούν με άλλους.

Το πρόβλημα έφτασε μέχρι τα δικαστήρια. Μια δίκη ορίστηκε σε ένα δικαστήριο τη Λευκωσίας.

Σε αυτήν ιδιώτης απαίτησε να ληφθέν ασφαλιστικά μέτρα εναντίον των μεταφορών από τη περιοχές εκείνες της Μέσης ανατολής προς τη Λευκωσία, αυτών που αρνούνται να συνεργαστούν με τους γείτονες τους, κάτω από ορισμένες συνθήκες όμως.
Τις συνθήκες αυτές ορίστηκε το δικαστήριο να διευκρινίσει και να αποφασίσει.
Ή αλλιώς προτίμησης δράσεις, προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση στην Ευρώπη του θανατηφόρου ιού στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής πληθυσμού αρνούνται να συνεργαστούν μεταξύ τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια της δίκης ειδικοί στη δημόσια υγεία κατέθεσαν πάνω στην κατάσταση της δημόσιας υγείας και στη πρόληψη των καταστροφών στη Μέση Ανατολή κατατάσσοντας τους υπερπληθυσμούς ή χώρες σε τέσσερις κατηγορίες:


α) Σε αυτούς που έχουν όλα τα απαραίτητα μέσα και δυνατότητες προκειμένου να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στο έδαφός τους, σε περίπτωση απειλής για τη δημόσια υγεία
β) Σε αυτούς που έχουν όλα τα απαραίτητα μέσα και δυνατότητες, αλλά αρνούνται να συνεργαστούν με γείτονες τους προκειμένου να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στο έδαφός τους, σε περίπτωση απειλής για τη δημόσια υγεία.
γ) Σε αυτούς που δεν έχουν οι ίδιοι όλα τα απαραίτητα μέσα και δυνατότητες, αλλά συνεργάζονται προκειμένου να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στο έδαφός τους, σε περίπτωση απειλής για τη δημόσια υγεία.
δ) Σε αυτούς που δεν έχουν ούτε όλους τους πόρους αλλά και αρνούνται να συνεργαστούν, προκειμένου να
ανταποκριθούν αποτελεσματικά στο έδαφός τους, σε περίπτωση απειλής για τη δημόσια υγεία.

Συμπέρασμα:
Όσο αφορά τις εγγυήσεις απο διάφορους υποπληθυσμούς προς τις αρχές δημόσιας υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δικαστήριο τους καταταξε σε τεσερεις κατηγορίες Α εως Δ.

  1. Υποπληθυσμοί και χώρες της κατηγορίας Α μπορεί να εγγυηθούν τον έλεγχο στο έδαφος τους των πιθανών κινδύνων δημόσιας υγείας.

  2. Υποπληθυσμοί και χώρες στις κατηγορίες Β και Γ μπορούν να εγγυηθούν, υπό προϋποθέσεις όμως, τον έλεγχο στο έδαφος τους των πιθανών κινδύνων δημόσιας υγείας. Αυτό εξαρτάται από το βαθμό της συνεργασίας, με τους γειτονικές αρχές δημόσιας υγείας.

  3. Υποπληθυσμοί και χώρες της κατηγορίας Δ δεν μπορούν να εγγυηθούν καθόλου τον έλεγχο στο έδαφος τους των πιθανών κινδύνων δημόσιας υγείας.

Η Δικαστική Απόφαση και PRANTA
Το δικαστήριο αφού άκουσε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και εξέτασε όλους τους μάρτυρες και αφού έλαβε σοβαρά ειπούν τις καταθέσεις των ειδικών δημόσιας υγείας απεφάσισε ότι ο συγκεκριμένος ιδιώτης που κατέθεσε την αγωγή είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει (να ζητήσει ασφαλτικά μέτρα δηλαδή) προκειμένου να προφυλάξει τον ίδιο και την οικογένεια του σε περίπτωση που σε μία καταστροφή στη μέση Ανατολή κάποιες τοπικές αρχές δημόσιας υγείας στη μέση ανατολή αρνηθούν να συνεργαστούν.

H βέλτιστη συνεργασία μεταξύ όλων των οργανισμών δημόσιας υγείας στις περιοχές που επηρεάστηκαν είναι η απάντηση στο πρόβλημα. Αυτό ήταν και συμπέρασμα στο όποιο κατέληξαν ειδικοί έκτακτων καταστάσεων από Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ που παρακολουθήσαν το συνέδριο εκείνες τις μέρες στη Κύπρο, σχηματίζοντας άτυπα το πυρήνα της ευρωπαϊκής απάντησης στο πρόβλημα, με αποφασιστική συμμετοχή του Ισραήλ σε αυτήν. Και το όνομα αυτής :

PRANTA
Paris
Rome
Athens
Nicosia
Tel
Aviv


Σύμφωνα με το σενάριο o πρώτος πρόεδρος της PRANTA διορίστηκε πρώην Γάλλος πρόεδρος

Press to Continue.......

Sunday, 22 May 2011

Public Health

Public health is "the science and art of preventing disease, prolonging life and promoting health through the organized efforts and informed choices of society, organizations, public and private, communities and individuals"

(1920, C.E.A. Winslow)



Whereas medicine treats the health needs of an individual, public health deals with the health requirements of society as a whole. It is now well understood that matters such as sewage amenities, cleanliness and a balanced diet affect enormously the health of the population.
Middle East is a region whose boundaries are so much debated that no two international authorities agree. The countries that form the Middle East are not only loosely defined but hugely diverse and in many aspects unequal.
Press to Continue.......

Κίνδυνοι & Ασφάλεια Ιατρικής Τεχνολογίας (Προστασία από Οργανωμένο Έγκλημα και Τρομοκρατία) (E)

Η διεθνής τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα, πολιτικές και οικονομικές συγκρούσεις δημιουργούν προκλήσεις για την ασφάλεια ενός σύγχρονου συστήματος υγείας. Η απρόσκοπτη κυκλοφορία στο σύστημα αυτο ιατρικών ως επί το πλείστον πληροφοριών προκαλει όμως μεγάλα προβλήματα ασφάλειας. Ενα σύστημα υγείας περιλαμβάνει και αυστηρές διαδικασίες χρησιμοποίησης των πορων του οπως ειναι η αλληλεπίδραση των υπαλλήλων του με το διαδίκτυο, διαδικασίες πολύ απαραίτητες τόσο για την ασφαλή επικοινωνία του συστήματος με τον εξωτερικό κόσμο όσο και για την αξιοποίηση διαγνωστικών και θεραπευτικών μονάδων υψηλής τεχνολογίας με ειδικευμένο εξοπλισμό. Πολύ κρίσιμες φυσικά περιοχές για ένα σύστημα υγείας που είναι όμως και ιδιαίτερα ευάλωτες

Η μεγαλύτερη ανησυχία μας σήμερα αλλά και κυριότερος σκοπός της έρευνας που έχει γίνει διεθνώς πάνω σε θέματα ασφάλειας σχετικά με τη χρησιμοποιούμενη ιατρική τεχνολογία αφορά τη προστασία του συστήματος υγείας από τις κακόβουλες επιβουλές. Μια προστασία που θα έχει σα σκοπό τελικά να δημιουργεί ένα πλαίσιο ελεύθερης και ασφαλούς λειτουργιάς και αλληλεπίδρασης των πολιτών ή ασθενών με το σύστημα αυτό. Με τη βοήθεια υψηλής τεχνολογίας γνωρίζουμε ότι αναβαθμίζονται τόσο οι διαγνωστικές όσο και οι θεραπευτικές δυνατότητες του νοσοκομειακού συστήματος. Κατά πόσο όμως το προστατεύουμε από τα θανάσιμα καλέσματα της τρομοκρατίας τις άρρωστες υποσχέσεις ενός σαμποτάζ και τους λάγνους εναγκαλισμούς του οργανωμένου εγκλήματος είναι το ερώτημα. Καινοτόμες τεχνολογίες παίρνουν μεν τη θέση των παλιών αλλά τι γίνεται με την πρόληψη των εγκληματικών ενεργειών σε σχέση με αυτό: Αν κρίνω από την εμπειρία που υπάρχει, δυστυχώς όχι και πολλά.

Δεν πάει πολύς καιρός που στις ΗΠΑ καταδικάστηκε προμηθευτής ιατρικού εξοπλισμού, ο όποιος μέσα από ένα καλά μελετημένο σχέδιο, έπειθε ιατρικές μονάδες Λιθοτριψίας να αγοράζουν μεγάλο αριθμό συγκεκριμένων εξαρτημάτων για τον εξοπλισμό τους, τα οποία ομως στη συνέχεια εξαρτήματα "προσφερόταν" σαν πλεονάζον "υλικό" να αγοράσει και να τους απαλλάξει όπως τους έλεγε το νοσοκομείο τους από τη περιττή παρουσία τους. Σε καλές τιμές διατυμπανιζε επισης. Δυστυχώς κανείς δεν είχε τότε αντιληφτεί ότι ο εν λόγω ιατρικός προμηθευτής δεν ενδιαφερόταν να απαλλάξει το συγκεκριμενο νοσοκομείο από ένα περιττό οικονομικό βάρος αλλά μεθόδευε ωστε υπουλα να αγορασει τα εξαρτημάτα αυτα μετονομασμενα ομως απο τους συνεργατες του μεσα στο νοσοκομειο αυτο σε απλα ηλεκτρολογικα εξαρτηματα (electrical parts) προκειμένου να μπορεσει να τα ξαναπουλήσει. Ακόμα δε πήγαινε καθόλου στο μυαλό τους ότι αυτά τα εξαρτήματα χρησίμευαν όχι μόνο σε ιατρικά μηχανήματα στις μονάδες Λιθοτριψίας αλλά και σαν εξαρτήματα στην κατασκευή ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΒΟΜΒΑΣ. Όσο εκπληκτικό και να ακούγεται αυτό είναι πραγματικότητα. Το εγκληματικό μυαλό του ιατρικού αντιπρόσωπου είχε συλλάβει σχέδιο πώλησης απαγορευμένων εξαρτημάτων σε τρίτες χώρες όπως η Λιβύη και η Βόρειος Κορέα, τα οποία εξαρτήματα αφού θα τα προμηθευόταν από διάφορα νοσοκομεία, σαν πλεονάζον υλικό, θα τα μετονόμαζε σε απλά ηλεκτρικά ανταλλακτικά προκειμένου τα εξαγάγει σε αυτές τις ανεπιθύμητες χώρες. Ευτυχώς που τον αντιλήφτηκαν οι αμερικανικές αρχές και τον συλλάβανε.

Το εγκληματικό αυτό περιστατικό που κατεγρέφη σε σύστημα υγείας δεν ήταν δυστυχώς το μόνο που απασχόλησε αρχές ασφαλείας. Το ερώτημα πια που υπάρχει είναι με ποιο τρόπο θα προστατευτεί το σύστημα υγείας, από τετοιο εγκληματικό «ενδιαφέρον» που αναφέραμε, και με ποιο τρόπο θα επιτευχτεί μια γρήγορη αποτελεσματική συνολική αντιμετώπιση των κρίσεων που φέρνει η εφαρμογή της καινοτόμου τεχνολογίες. Οι νέες λύσεις ασφαλείας για τα δίκτυα υγείας, τις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, τις διάφορες μονάδες περιθάλψεως και υπηρεσίες δημόσιας υγείας αλλά και τα συστήματα παροχής εξωτερικών υπηρεσιών απαιτούν μια γενναιόδωρη χρηματοδότηση της έρευνας στον τομέα της ασφάλειας τους. Εξίσου σημαντική είναι η σωστή στελέχωση του συστήματος υγείας με σχετικούς ειδικούς και τεχνικά μέσα. Με τη τεχνογνωσία στο τομέα της ασφαλείας που έχει αποκτηθεί κατά τη προετοιμασία της Ελλάδας να διεξάγει ασφαλείς Ολυμπιακούς αγώνες, την διεθνή συνεργασία που υπάρχει στην ανταλλαγή εγκληματικών πληροφοριών και απαλλαγμένοι από κοινωνικές αγκυλώσεις θα μπορέσουμε τελικά να προστατεύουμε τον ανυπεράσπιστο σε πολλά σημεία ασθενή/χρήστη του συστήματος υγείας της χώρας. Στα πλεονεκτήματα από τη ενίσχυση της ασφαλείας του συστήματος υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό περιλαμβάνονται:

• Η απόκτηση καλής γνώσης στην τεχνολογία μικροσυστημάτων, στις οπτικές τεχνολογίες, και στις δικτυακές τεχνικές. Επίσης απόκτηση γνώσεων πάνω στις πολύπλοκες παραμέτρους ασφαλείας των ιατρικών εγκαταστάσεων, της εφαρμοζόμενης βιοτεχνολογίας αιχμής και της τεχνολογίας αισθητήρων.
• Η δημιουργία ενός διαφοροποιημένου ερευνητικού τοπίου, το οποίο με επίκεντρο την ασφάλεια των ιατρικών μονάδων υψηλής τεχνολογίας δίνει τη δυνατότητα ανάπτυξης του τόσο αναγκαίου αλλά και μη ιατρικού ή διάφορου προσωπικού παροχής υπηρεσιών.
• Η καθιέρωση υψηλών πρότυπων ασφάλειας: Η ανάγκη για υψηλού επίπεδου ασφάλεια θα επιτρέψει την αποφυγή επικίνδυνων συμβάντων και ατυχημάτων (όπως είναι η ασφάλεια των νοσοκομειακών μονάδων και ο χρησιμοποιούμενος εξοπλισμός).

Η φιλοσοφία πίσω από την εφαρμογή τεχνικών ασφάλειας προκειμένου να θωρακίσουμε την ιατρική τεχνολογία από κακόβουλες απειλές έχει στο επίκεντρο την προστασία της ελευθερίας κινήσεων και αλληλεπίδρασης του κάθε ασθενή με το σύστημα υγείας. Ανάμεσα στα θέματα ασφάλειας ΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ που αναμένουμε να κερδίσουμε είναι:

• Η προστασία του συστήματος υψηλής τεχνολογίας από κινδύνους και ικανότητα η δυνατότητα ταχείας αντίδρασης μας: Η βελτιωμένη τεχνολογία ασφάλειας και διαδικασίες διαλειτουργικότητας μαζί με τη διάδοση της πολιτικής ασφάλειας, ανάμεσα στον εργαζόμενο πληθυσμό το συστήματος θα βοηθείται από τη τεχνολογία και αποτελεσματικές λύσεις.
• Η δημιουργία ενός πολύ συγκεκριμένου και αυστηρού λειτουργικού πλαισίου ασφάλειας μέσα στο οποίο θα εργάζονται όλοι οι ενδιαφερόμενοι ιατροί προσωπικό διοίκηση τεχνικοί κλπ
• Εφαρμογή μεγαλύτερων Απαιτήσεων ασφάλειας κατά η προμήθεια των συστημάτων άλλα και κατά τη λειτουργία τους ν.
• Ενίσχυση των εθνικών απαιτήσεων ασφάλειας σε προμήθεια υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό: Συμμόρφωση του εθνικού συστήματος προμηθειών με τις στρατηγικές ασφάλειας.
• Απόκτηση στοχευόμενης τεχνογνωσίας: Η χρήση προηγμένης τεχνολογίας από διάφορους άλλους πολιτικούς και στρατιωτικούς τομείς για ενσωμάτωση τους σε διαδικασίες ασφάλειας.
Αύξηση των συνεργασιών: Ανάπτυξη κοινών λύσεων ασφαλείας τόσο σε κυβέρνηση όσο και σε ιδιώτες χρήστες του συστήματος. Χρησιμοποίηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Συνεργασία ανάμεσα σε ειδικούς ασφάλειας και σε νοσοκομειακά εργαζόμενους.

Οι διαδικασίες ασφάλειας που απαιτούνται κατά παραλαβή του προηγμένου εξοπλισμού δεν αρκούν από μόνες τους για τη προστασία του νοσοκομειακού περιβάλλοντος. Για τη καθημερινή λειτουργία ενός νοσοκομειακού εργαστηρίου για παράδειγμα απαιτούνται διάφορα παρασκευάσματα και αντιδραστήρια κα. Οι επιπτώσεις από την έλλειψη «εξωτερικών» διαδικασιών ασφαλείας σε τέτοια συστήματα προμήθειας στα εργαστήρια και στους ασθενείς τελικά μπορεί να είναι μεγάλες. Ένα τέτοιο πρόβλημα ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ σε πολυδιαφημισμένο ευρωπαϊκό αεροδρόμιο, σε χώρα μάλιστα που εθεωρείτο πρωτοπόρος σε θέματα ασφαλείας, έβγαλε στην επιφάνεια τραγικές η εγκληματικές ελλείψεις στις διαδικασίες μεταφοράς εμπορευμάτων στο αεροδρόμιο, ελλείψεις που είχαν όπως αποδιώχθηκε δραματικές επιπτώσεις στην Ελλάδα και ιδιαίτερα σε ασθενείς
Το δυσάρεστο γεγονός αφορούσε τη διακίνηση ραδιενεργών φαρμάκων που είχαν παραγγελθεί από ελληνικά νοσοκομεία, τα οποία ραδιοφαρμακα εξαφανιστήκαν, όμως έλεγαν οι πρώτες ημιεπίσημες εξηγήσεις εκείνες τις στιγμές, από το αεροπλάνο με το οποίο μεταφέρονταν στην Ελλάδα και ευρισκόταν εν πτήση προς την Αθήνας.

Εγκληματική ή τρομοκρατική ενέργεια, αμέλεια ή σκόπιμη απόρριψη των ραδιενεργών από το αεροπλάνο. Δεν μάθαμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη πάρα μονό μετά από κάποιο διάστημα κάποιες αστείες και επιστημονικά αστήρικτες εξηγήσεις δόθηκαν τότε από τις αρχές του εκεί αεροδρομίου αλλά και από κάποιες εθνικές ευρωπαϊκές αρχές ασφάλειας Όμως το πρόβλημα που είχε δημιουργήσει ήταν ήδη πολύ μεγάλο για τα νοσοκομεία μας. Υπήρχαν καρκινοπαθείς που περίμεναν το ραδιενεργό φάρμακο για θεραπεία τους και δεν το πήραν, ενώ άλλοι ασθενείς περίμεναν επίσης άλλο φάρμακο για να κάνουν μια πολύ κρίσιμη και ειδική διαγνωστική εξέταση της ασθένειας τους και που επίσης δεν το πήραν, με δραματικές επιπτώσεις και στις δυο περιπτώσεις για την υγεία τους.
Με αφορμή εκείνο το δυσάρεστο περιστατικό πιστεύαμε ότι την Ευρώπη θα είχε φροντίσει για την ασφάλεια των αεροδρομίων τους και των μεταφορών, άλλα όπως φαίνεται από το επεισόδιο στο αεροδρόμιο, δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει, όπως αποδείχθηκε από την εμφάνιση δυστυχώς και δεύτερου περιστατικού εξαφάνισης ραδιενεργών. Εφαρμογή επιπλέον τεχνικών ασφάλειας όχι μονό από την Ελλάδα αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα βοηθήσει πολύ το σύστημα υγείας της όπως είναι:

Εφαρμογή καινοτόμων τεχνολογιών στην ασφάλεια των πολιτών: Η Ελλάδα δεν έχει αποκτήσει την απαραίτητη πολιτική ασφάλειας από ερευνητικά προγράμματα τα οποία θα επιτρέπουν τη χρήση των τεχνολογιών στην καθημερινή νοσοκομειακή πρακτική.
Εξάλειψη της παρωχημένης Ασφάλειας: Ορισμένα τμήματα στο τομέα ασφαλείας της τεχνολογίας στα νοσοκομεία είναι παρωχημένα και με τις υπογραφόμενες συμβάσεις να μην συμπεριλαμβάνουν καινοτόμες πρακτικές.
Αντιμετώπιση της έλλειψης συντονισμού: οι εθνικές πλατφόρμες ασφάλειας σε θέματα που φέρνουν τους αναμιγνυόμενους από την έρευνα, τα νοσοκομεία, τον ιδρωτικό τομέα και τους κρατικούς φορείς δεν είναι ικανοποιητική.
Ενίσχυση της συνεργασία στον τομέα της έρευνας: Η έλλειψη συνεργασίας στην έρευνα της ασφάλειας μεταξύ των υπουργείων και άλλων ερευνητικών ιδρυμάτων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα πρέπει να αναπτυχτεί και ενισχυθεί .
Αντιμετώπιση του κατακερματισμένης τοπίου ευθύνης: Ένα τοπίου ετερογενής επιστημονικής σύνθεσης και ημικαταρτιστων χρηστών με φανερή την έλλειψη ειδικών στην ασφάλεια ιατρικής τεχνολογίας.

Η έρευνα για απειλές στο σύστημα υγείας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Από τους κυριότερους σκοπούς της θα πρέπει να είναι η επαρκής προστασία των εγκληματικού ενδιαφέροντος πληροφοριών που μεταφέρονται μέσα από αυτό. Όταν το σύστημα προστασίας των απορρήτων είναι απαράδεκτα χαλαρό, η ροή των πληροφοριών για πρόσβαση σε εγκληματικών στοιχείων γίνεται ανεμπόδιστη. Όταν από την άλλη η ασφάλεια είναι πολύ αυστηρή τα ευρήματα από τις έρευνες μας δεν έχουν πολύ βαθιές επιπτώσεις,
Η ανάγκη για θέσπιση διαδικασιών ασφαλείας μπορεί να προσπίπτει σε θεμελιώδη δικαιώματα ή κοινωνικά ταμπού. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να υπάρχει κοινωνικά έγκριση σε ότι κάνουμε. Η έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τις σχεδιαζόμενες δραστηριότητες και οι επιπτώσεις των νέων τεχνολογιών μπορεί να οδηγήσει σε άσχημη και απρόβλεπτη αντίδραση του κοινού. Επίσης υπάρχει ανάγκη για συγκεκριμένη έρευνα η οποία θα εντοπίζει πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες των ασθενών που θα αλληλεπιδρούν με το σύστημα.

Η έρευνα για την ασφάλεια ιατρικής τεχνολογίας θα πρέπει να χρηματοδοτείται σε στοχοθετημένη βάση και σε εθνικό επίπεδο σε τομείς όπως οι τεχνολογίες μετάδοσης ιατρικών πληροφοριών και νοσοκομειακής επικοινωνίας, της τεχνολογίας των θεραπευτικών και διαγνωστικών εξοπλισμών, ιατρική πληροφορική, τα χρηματοδοτούμενα ερευνητικά πρωτόκολλα, τη βιοτεχνολογία, τις τομεακές συγκρούσεις τις εξωτερικές συνεργασίες την ασφάλεια των νοσοκομειακών προμηθευτών.: Τα ερευνητικά θέματα τα οποία εντοπιστήκαν πιο πάνω και αφορούν την ασφάλεια της ιατρικής τεχνολογίας και τα οποία θα μας απασχολήσουν τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό πλαίσιο και περιστρέφονται γύρω από τους ακόλουθους στόχους:

• Η βελτιστοποίηση της ασφάλειας και της προστασίας των διασυνδεδεμένων συστημάτων, την ασφάλεια των νοσοκομειακών υποδομών και των υπηρεσιών δημόσιας υγείας,
• Η προστασία έναντι στη τρομοκρατία και τα ιατρικά ατυχήματα, στα οποία ενέχονται βιολογικές, χημικές και άλλες ουσίες,
• Βελτίωση της εντοπισμού εξωτερικών απαλών και της διαχείρισης κρίσεων,
• Η ολοκλήρωση και η διαλειτουργικότητα των τεχνολογικών συστημάτων και των διαδικασιών επικοινωνίας,
• Η σύνδεση των χωρικών δεδομένων μεταξύ κλινικών, εργαστηριακών τομέων και των διοικητικών υπηρεσιών,
• Βελτίωση της κατάστασης της υπαλληλικής ευαισθητοποίησης και της υπηρεσιακής κουλτούρας ασφάλειας,
• Αποκατάσταση της νοσοκομειακής ασφάλειας σε περιπτώσεις κρίσεων,
• Αιτιώδης έρευνα σε τομείς όπως της εγκληματικές προσεγγίσεις και τρωτότητα συστημάτων.

Η ελληνική κυβέρνηση λοιπόν θα πρέπει να οργανώσει την έρευνα σε πολυκλαδικό πλαίσιο συνεργασίας στο οποίο οι ερευνητές από τον τομέα της μηχανικής, των φυσικών επιστημών, των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών θα αναπτύξουν κοινές λύσεις σε θέματα ασφάλειας της Υψηλής Ιατρικής τεχνολογίας . Είναι σημαντικό να πούμε ότι σε αυτά τα πλαίσια συνεργασίας θα περιλαμβάνονται επίσης τα πρόσωπα που θα χρησιμοποιούν και εφαρμόσουν τα πορίσματα τους. Εδώ ο ιδιωτικός και ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να συνεργαστούν αρμονικά και στενά μεταξύ τους..

Press to Continue.......

Saturday, 21 May 2011

Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή απαιτεί την αυτοκριτική των Παλαιστινίων

Haaretz 11.5.2011
Του Shlomo Avinery
Εάν πρόκειται να υπάρξει μια λύση δύο κρατών, θα έπρεπε ν’ αναμένεται κάποια παραδοχή ενοχής από την Αραβική πλευρά που θα καθιστούσε ευκολότερο για τους Ισραηλινούς να μοιραστούν τον Παλαιστινιακό πόνο.
Οι προσπάθειες μελών της Ισραηλινής ακροδεξιάς ν’ απαγορεύσουν στους Άραβες πολίτες της χώρας να γιορτάζουν τη Nakba είναι μοχθηρές, ανόητες και καταδικασμένες ν’ αποτύχουν. Αντίστοιχα, και οι πρωτοβουλίες της άκρας αριστεράς για μετατροπή της Ημέρας της Nakba σε μια κοινή Ημέρα Μνήμης για όλους τους πολίτες του Ισραήλ είναι επίσης καταδικασμένες σε αποτυχία. Το Ισραήλ δεν είναι ένα κράτος δύο εθνοτήτων και, μ’ όλον τον οφειλόμενο φιλελευθερισμό και ανθρωπισμό, είναι δύσκολο ν’ αντιμετωπιστούν παρόμοια η νίκη και η ήττα.
Αυτό που μπορεί να ζητηθεί από την Εβραϊκή πλειοψηφία είναι να δείξει τον απαιτούμενο σεβασμό για το πένθος των Παλαιστινίων. Αυτό όμως έχει καταστεί δύσκολο εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο έχει μέχρι σήμερα παρουσιάσει τη Nakba η Παλαιστινιακή ιστορική αφήγηση. Οι Ισραηλινοί φιλελεύθεροι λοιπόν πρέπει να είναι αρκετά ειλικρινείς στην ενασχόλησή τους με το συγκεκριμένο ζήτημα.
Πρώτον, η ίδια η έννοια της Nakba - της Αραβικής λέξης για την καταστροφή ή τον όλεθρο λες και τα γεγονότα του 1948 ήταν μια φυσική καταστροφή κι όχι το αποτέλεσμα ανθρώπινων ενεργειών - θολώνει το ιστορικό πλαίσιο των γεγονότων. Η λεγόμενη Nakba δεν ήταν μια φυσική καταστροφή. Ήταν το αποτέλεσμα της στρατιωτικής και πολιτικής ήττας που προκλήθηκε από πολιτικές αποφάσεις για τις οποίες ευθύνονταν συγκεκριμένοι άνθρωποι.
Δεύτερον, στον Αραβικό κόσμο γενικά και στους Παλαιστινίους ειδικότερα, υπάρχει μεγάλη απροθυμία στην αναγνώριση του Ολοκαυτώματος. Παρ’ όλα αυτά, επιχειρούνται κάποιες φορές συγκρίσεις μεταξύ της Nakba και του Ολοκαυτώματος. Η σύγκριση όμως αυτή είναι ηθικά ανόητη: Αυτό που συνέβη στους Παλαιστινίους το 1947-1948 ήταν αποτέλεσμα της ήττας τους σ’ έναν πόλεμο ενώ το Ολοκαύτωμα αποτέλεσε τη σχεδιασμένη, μεθοδική μαζική δολοφονία αμάχων. Τα 6 εκατομμύρια των Εβραίων της Ευρώπης που σκοτώθηκαν στο Ολοκαύτωμα δεν είχαν πάει σε πόλεμο κατά της Γερμανίας. Οι Γερμανοεβραίοι ήταν στην πραγματικότητα καλοί πατριώτες και πολλοί από τους Εβραίους της Ανατολικής Ευρώπης θεωρούσαν τη Γερμανική κουλτούρα ως τον κολοφώνα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Τρίτον και σημαντικότερο: Η Παλαιστινιακή οπτική δεν εξετάζει το γεγονός ότι οι Αραβικές πολιτικές αποφάσεις ήταν αυτές που έφεραν την τρομερή καταστροφή στους Παλαιστίνιους. Υπάρχουν εκατοντάδες - αν όχι χιλιάδες - άρθρα και βιβλία στ’ Αραβικά σχετικά με τον πόλεμο του 1948 καθώς και αναλύσεις ειδικών για τους λόγους της στρατιωτικής αποτυχίας των Αράβων. Όμως, μέχρι σήμερα, δεν φαίνεται να υπάρχει προθυμία ν’ αντιμετωπιστεί ένα απλό γεγονός: Η απόφαση για πόλεμο κατά του ψηφίσματος των Ηνωμένων Εθνών για διχοτόμηση της υπό Βρετανική Εντολή Παλαιστίνης ήταν ένα τρομερό πολιτικό και ηθικό λάθος εκ μέρους του Αραβικού κόσμου.
Αν οι Παλαιστίνιοι και οι Αραβικές χώρες είχαν αποδεχθεί το σχέδιο διχοτόμησης, το 1948 θα είχε ιδρυθεί το Αραβικό κράτος της Παλαιστίνης και δεν θα υφίστατο σήμερα πρόβλημα προσφύγων. Δεν ήταν η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ που δημιούργησε το πρόβλημα των προσφύγων αλλά, μάλλον, το γεγονός ότι οι Άραβες επέλεξαν ν’ αντιταθούν στην ίδρυση ενός Εβραϊκού κράτους σε τμήμα της Παλαιστίνης.
Ισραηλινοί που επιδιώκουν τη συμφιλίωση ίσως μπορέσουν να ζητήσουν από την Αραβική πλευρά να εξετάσει αυτά τα ζητήματα. Ακριβώς όπως είναι αδύνατο ν’ αποσυνδέσει κανείς την απέλαση 12 εκατομμυρίων Γερμανών από την Ανατολική Ευρώπη μετά το 1945 από την επίθεση της Γερμανίας στην Πολωνία το 1939, έτσι είναι αδύνατο ν’ αγνοήσουμε την ηθική διάσταση της Αραβικής απόφασης ν’ αντιταχθεί στην ιδέα της διχοτόμησης. Όταν πας σε πόλεμο και ηττάσαι, υπάρχουν συνέπειες, ακόμη κι αν πρέπει να καταλογιστούν ευθύνες στους νικητές για τις δικές τους πράξεις.
Αν όντως βαδίζουμε προς μια λύση δύο κρατών, θα έπρεπε ν’ αναμένεται λίγη αυτοκριτική από την Αραβική πλευρά, κάτι σαν αυτό που συμβολίζει για την Ισραηλινή οπτική το βιβλίο του S. Yizhar "Η ιστορία του Hirbet Hizah" που αναφέρεται στην εκδίωξη Αράβων χωρικών από μονάδα του Ισραηλινού Στρατού που ενεργούσε κάτω από διαταγές. Αυτό θα καθιστούσε ευκολότερο για τους Ισραηλινούς να μοιραστούν τον Παλαιστινιακό πόνο.
Οι δημοκρατικοί άνεμοι που αρχίζουν να φυσούν στον Αραβικό κόσμο θα έπρεπε ν’ αυξάνουν τις ελπίδες ότι, ένα από τα βήματα μετά την Πλατεία Tahrir, θα είναι η ανάπτυξη μιας κριτικής συζήτησης - η έναρξη της απελευθέρωσης, όχι μόνο από τ’ αυταρχικά καθεστώτα αλλά και από την ανικανότητα για μια προσεχτική ματιά στον καθρέφτη.

http://www.haaretz.com/print-edition/opinion/mideast-peace-requires-palestinian-self-criticism-1.360974
Apo ZAN KOEN
Press to Continue.......

Πυρηνικά απόβλητα

BBC (Ρεπορτάζ: Σούζι Έμετ, Επιμέλεια: Θανάσης Γκαβός)
Τα ραδιενεργά υλικά κρύβουν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και μετά τη χρήση τους για ιατρικούς ή βιομηχανικούς σκοπούς.
Τα λεγόμενα πυρηνικά απόβλητα αποτελούν ίσως τον πιο πραγματικό και καθημερινό κίνδυνο που συνοδεύει την καθημερινή εφαρμογή της πυρηνικής τεχνολογίας.

Ο κίνδυνος είναι υψηλός, αλλά όχι εκτεταμένος, σύμφωνα με τον Άλαν Μακ Ντόναλντ, του τομέα Οικονομικού Σχεδιασμού της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας.

Όπως εξηγεί, «τα απόβλητα ενός χρόνου όλων των πυρηνικών αντιδραστήρων του κόσμου αυτή τη στιγμή γεμίζουν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου σε ύψος ενάμισι μέτρου.

»Επομένως, μιλάμε για μικρή ποσότητα αποβλήτων, υψηλό ρίσκο και ανάγκη αποθήκευσής τους επί πάρα πολλά έτη. Υπάρχει μεγάλη ποσότητα χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων που είναι αποθηκευμένα εδώ και χρόνια, γιατί κανένα δεν μπορεί να καταστεί αμέσως απολύτως ακίνδυνο. Και έχουμε ήδη κλείσει μισόν αιώνα πυρηνικής ενέργειας».

Ο κ. Μακ Ντόναλντ εξηγεί τη σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος αποθήκευσης των πυρηνικών αποβλήτων.

«Υπάρχουν πολλές χώρες με πυρηνικές εγκαταστάσεις. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ως λογική λύση τη δημιουργία ενός χώρου αποθήκευσης αποβλήτων στην Τσεχία, ενός στη Σλοβακία, ενός στην Ουγγαρία, στη Σλοβενία, την Ελβετία, το Βέλγιο, την Ολλανδία κ.ο.κ. Ακόμα και από οικονομική σκοπιά είναι καλύτερη ιδέα η δημιουργία ενός κεντρικού, διεθνούς αποθηκευτικού χώρου.

»Είναι πιθανό να υπάρχουν πολλά σημεία στον πλανήτη που από γεωλογική άποψη να είναι κατάλληλα για την υπόγεια μακρόχρονη αποθήκευση πυρηνικών αποβλήτων, κυρίως σε μεγάλες χώρες, όπως ο Καναδάς και η Ρωσία».

Η Σούζι Έμετ του BBC ξεναγήθηκε από τον Άρτε Τόιβαλα της φινλανδικής εταιρείας διαχείρισης πυρηνικών αποβλήτων TVO, στις ιδιότυπες υπόγειες αποθήκες της εταιρείας.

«Στα 60 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, ο αποθηκευτικός χώρος αποτελείται από δύο σιλό, βάθους περίπου 35 μέτρων και διαμέτρου 25. Οι τεράστιες αυτές τρύπες έχουν σκαφτεί στο βράχο. Στη Φινλανδία είμαστε καλοί σε αυτό, άλλωστε έχουμε πολλά βράχια στη χώρα. Ο συγκεκριμένος βράχος είναι μάλιστα αρχαίος, ηλικίας περίπου δύο δισεκατομμυρίων ετών».

Στις αποθήκες που περιέγραψε ο Φιλανδός ειδικός τοποθετούνται απόβλητα με ραδιενέργεια που δεν ξεπερνά μερικές εκατοντάδες χρόνια ζωής. Τι γίνεται όμως με πιο επικίνδυνα απόβλητα;

Σύμφωνα με τον κ. Τόιβαλα, τα απόβλητα με πολύ υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας τοποθετούνται σε μεταλλικά κουτιά, που με τη σειρά τους αποθηκεύονται σε χώρους που προστατεύονται από ένα παχύ περίβλημα χαλκού.

Ο χαλκός είναι πολύ ανθεκτικός στη διάβρωση και έτσι ανθίσταται στο νερό που διαπερνά το έδαφος και τα πετρώματα.

«Αυτοί οι αποθηκευτικοί χώροι κατασκευάζονται ακόμα πιο βαθιά», λέει ο κ. Τόιβαλα. «Μια θυγατρική μας εταιρεία ξεκινά το σκάψιμο σε βάθος 420 μέτρων. Όσο για το χρόνο που χρειάζεται αυτά τα απόβλητα να μείνουν θαμμένα, υπολογίζεται σε εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια».

Σε πολλές χώρες, αν και όχι στη Φινλανδία, οι κάτοικοι των περιοχών που έχουν επιλεγεί ως τόποι ταφής πυρηνικών αποβλήτων έχουν αντιδράσει έντονα, παρά τις διαβεβαιώσεις για την ασφάλειά τους.

Η πρακτική αυτή, πάντως, είναι πιο ασφαλής από τη μεταφορά πυρηνικών αποβλήτων, όπως επισημαίνει η Τζιν Μακ Σόρλεϊ της Γκρινπίς.

«Το εμπόριο πυρηνικών υλικών, μεταξύ των οποίων και τα απόβλητα, είναι τεράστιο. Αν σχεδιάσεις στο χάρτη τις διαδρομές που ακολουθούνται, θα μοιάζει σαν ένα πιάτο με σπαγγέτι. Για παράδειγμα οι ΗΠΑ δέχονται χρησιμοποιημένα πυρηνικά καύσιμα από όλο τον κόσμο και η Γαλλία επιστρέφει τα απόβλητά της στην προμηθεύτρια Ιαπωνία.

»Και δε σταματάμε εκεί. Μην ξεχνάμε ότι η πυρηνική τεχνολογία μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή πυρηνικού οπλοστασίου. Ενώ μόλις 8 κράτη είναι επισήμως κάτοχοι πυρηνικών, στην πραγματικότητα 44 χώρες έχουν τη δυνατότητα πυρηνικού εξοπλισμού».

Μισόν αιώνα μετά τη λειτουργία του πρώτου πυρηνικού σταθμού πυρηνικής ενέργειας, η πρώτη γενιά αντιδραστήρων θεωρείται πλέον επικίνδυνα γερασμένη. Έτσι λοιπόν, άλλη μία έγνοια της πυρηνικής βιομηχανίας είναι ο ασφαλής τερματισμός λειτουργίας ενός αντιδραστήρα, πράγμα που είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται.

Παρόλα αυτά, ο κόσμος σήμερα είναι πιο ασφαλής από ποτέ σε σχέση με τη διαχείριση της πυρηνικής ενέργειας, ελεύθερος να καρπωθεί απρόσκοπτα τα οφέλη της τεχνολογίας αυτής. Ή τουλάχιστον, αυτό υποστηρίζει ο κατ' εξοχήν αρμόδιος, ο διευθυντής του τομέα Ασφαλείας Πυρηνικών Εγκαταστάσεων της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, Κεν Μπρόκμαν.

«Σίγουρα είναι ένα ερώτημα αν τα οφέλη της πυρηνικής τεχνολογίας αξίζουν το ρίσκο. Αν όμως ρωτήσετε έναν καρκινοπαθή που θεραπεύτηκε, τότε ίσως σκεφτείτε περισσότερο τα μεγάλα πλεονεκτήματα. Όπως και να' χει, έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε για τη χρήση της πυρηνικής τεχνολογίας», λέει ο κ. Μπρόκμαν.
BBC
Press to Continue.......

Πυρηνικά απόβλητα στο Κόσσοβο

ΣΕΝΑΡΙΟ-SDS/Δημόσια Υγεία
Paris JM
Πριν αρκετά χρόνια, από το Gorloben της Γερμανίας, εκεί που η χώρα αυτή αποθηκεύει τα απόβλητα προσωρινά, ξεκίνησε αθόρυβα και μυστικά ένα μεταφορικό κονβόι αποτελούμενο από είκοσι ντεπόζιτα (castors) γεμάτα με ραδιενεργά απόβλητα από γερμανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, για νέους, φαινομενικά ασφαλείς προορισμούς, για ορυχεία σε Κόσσοβο και Metohija.
Αν και το ίδιο το κονβόι και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έφυγε δεν ενδιαφέρουν εμάς, οι συνέπειες του είναι μάλλον σοβαρές και ενδιαφέρουν σίγουρα τις αρχές δημόσιας υγείας.

Κάτι δεν είχε πάει καλά τότε με την αποστολή αυτή γιατί μετά από κάποιο διάστημα κάποιοι από τους συνόδους των φορτίων άρχισαν να υποφέρουν από τις συνέπειες που παρουσιάζουν όσοι χρησιμοποιούν εκτεταμένα εξοπλισμό Ουρανίου. Σε σύνδεση δε με τα εκρηκτικά γεγονότα της εποχής κάποιοι έφτασαν να μιλούν για το Balkan War Syndrome, αλλά δεν έδωσαν συνέχεια. Πληροφορίες έλεγαν ότι το φορτίο αυτό έφτασε μέχρι το Κόσσοβο και το έκρυψαν καλά. Αυτά μόνο και τίποτα περισσότερο.

Τα χρόνια πέρασαν κάνεις δεν ασχολήθηκε πια με αυτό. Το γεγονός είχε ξεχαστεί για τα καλά όταν κάποια στιγμή ιατρική ομάδα των Ηνωμένων Εθνών σε επιδημιολογική αποστολή στη περιοχή και με τα βοήθεια της τοπικής KFOR ήρθε αντιμέτωπη με μια ανεξήγητη κατάσταση.

Στα νοσοκομεία της περιοχής τα τελευταία χρόνια είχαν αρχίσει να καταγράφονται, με ολοένα ε αυξανόμενο ρυθμό, περιστατικά καρκίνου οστών και ήπατος αλλά κανείς δεν μπορούσε να βρει την αιτία (της τόσο μεγάλης αύξησης).

Τότε είναι που κάτι απρόσμενο συνέβη.

Ο υποδιοικητής της KFOR, στον οποίο έφτασαν τελικά οι πληροφορίες, αναπήδησε. Κάτι του θύμισε.

Είχε περάσει ένα μεγάλο διάστημα στις προπαρασκευαστικές και εκπαιδευτικές επιτροπές του ΝΑΤΟ για μις νέα μονάδα CBRN και είχε ακούσει συζητήσεις για Ουράνιο και μια υπόθεση με κάτι βαρέλια με ουράνιο που είχαν φτάσει μυστικά στο Κόσσοβο. Τους είχε απασχολήσει τότε ο τρόπος που θα έπρεπε να αντιδράσει η μονάδα CBRN σε ενδεχόμενο ατύχημα. Ο ίδιος όμως το είχε θεωρήσει ένα απλό σενάριο τότε και δεν του είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία. Ένα σενάριο, πίστευε ότι ήταν τότε, και τίποτα άλλο.
Όμως σήμερα οι πληροφορίες που έφτασαν στα χέρια του δεν του επέτρεπαν να τις αγνοήσει, για δεύτερη φορά. Φαίνεται ότι οι τότε συζητήσεις δεν σχετίζονταν με ένα απλά σενάριο αλλά κάτι σοβαρότερο. Άρχισε λοιπόν να ψάχνει το θέμα επίμονα και αποφάσισε να ζητήσει υποστήριξη και πληροφορίες από την πρώην ομάδα του Στο λιμπερετς της Τσεχίας.

Η απάντηση από την πρώην ομάδα του CBRN δεν άργησε να φτάσει. Ήξεραν βλέπετε, λογω της σοβαρής γνώσης αλλά και εκπαίδευσης σε τέτοια περιστατικά, τι να κάνουν και έστειλαν αμέσως οδηγίες.

«Ψάξτε για τυχόν αποθήκες ουρανίου στη περιοχή», έλεγαν οι εντολές, «εφόσον το Κόσσοβο δεν διαθέτει πυρηνικό εργοστάσιο ή εταιρεία επεξεργασίας ουρανίου και τα περιστατικά που αναφέρθησαν είναι όλα εστιασμένα σε συγκεκριμένη περιοχή.

Όπως και έγινε. Άρχισαν να ψάχνουν
Δεν τους πήρε πολύ να φτάσουν στην αιτία του προβλήματος και να ειδοποιήσουν τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΗΕ να αναλάβουν το πρόβλημα.

Τι είχε συμβεί;

Τα βαρέλια με ουράνιο που είχαν φτάσει από τη Γερμανία είχαν αποθηκευτεί σε κάποιο εγκαταλελειμμένο ορυχείο της περιοχής.

Τα φορτία σφραγίστηκαν καλά. Και οι «συνοδοί» εξαφανίστηκαν.

Κάποια στιγμή όμως μια ομάδα λωποδυτών (κλέπτες μετάλλων) εντόπισε τα βαρέλια και άρχισε να τα σκαλίζει ελπίζοντας να βρει μέταλλα μέσα σε αυτά για να τα κλέψει και στη συνέχεια τα πουλήσει. Αντί για αυτό κατέφερε να παραβιάσει το σύστημα ασφάλειας στους (αρκετά απλό για αυτούς) και να τα ανοίξει. Το περιεχόμενος τους διεσπάρη και μόλυνε τον υδροφόρο ορίζοντα που περνούσε κάτω από το ορυχείο με αποτέλεσμα να μεταφερθεί το ουρανικό κα να μολύνει ολόκληρη τη γειτονική περιοχή. Τα περιστατικά καρκίνου αυξάνονται το ένα μετά το άλλο. Η περιβαλλοντολογική καταστροφή ήταν τεραστία









Εντοπίστε τα ζητήματα δημόσιας υγείας που ανακύπτουν

Press to Continue.......

Οδηγίες προστασίας του πολίτη από Χ.Β.Ρ.Π.


Οι ενδεδειγμένες ενέργειες για την αντιμετώπιση ενός ΧΒΡΠ περιστατικού εξαρτώνται κατά ένα βαθμό από το συγκεκριμένο σενάριο (είδος, ποσότητα και καθαρότητα ΧΒΡΠ παράγοντα, μέθοδος διασποράς, χώρος περιστατικού, μετεωρολογικές συνθήκες, κλπ) και επομένως δεν είναι ακριβώς οι ίδιες σε όλες τις περιπτώσεις.

Παρ’ όλα αυτά οι ενδεδειγμένες ενέργειες γενικά στηρίζονται στις ακόλουθες αρχές:

•Μείωση του χρόνου παραμονής στο επικίνδυνο περιβάλλον και επομένως της έκθεσης στον ΧΒΡΠ παράγοντα.
•Απομάκρυνση του επικίνδυνου ΧΒΡΠ παράγοντα από το σώμα.
•Απομάκρυνση από τον χώρο του περιστατικού και παραμονή σε χώρο που είναι ασφαλής.
•Εφαρμογή των οδηγιών που δίνουν οι Αρμόδιες Αρχές και συνεργασία με το προσωπικό τους.
Ακολούθως παρατίθενται κάποιες γενικές οδηγίες οι οποίες πρέπει να ακολουθηθούν μέχρις ότου να δοθούν συγκεκριμένες ειδικές οδηγίες από τις Αρμόδιες Αρχές. Συμβουλευτείτε και τις οδηγίες για τα τεχνολογικά ατυχήματα.. Για την ειδική περίπτωση αντικειμένων υπόπτων για άνθρακα επισκεφθείτε την αντίστοιχη σελίδα.

Αν βρεθείτε σε χώρο που έγινε απελευθέρωση κάποιου ΧΒΡ παράγοντα που έγινε αντιληπτή.

•Προσπαθήστε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να μην πανικοβληθείτε.
•Εάν το περιστατικό συμβεί σε ανοικτό χώρο, εάν μπορείτε απομακρυνθείτε από την περιοχή του συμβάντος περπατώντας και μόνο και χωρίς να αγγίζετε. Μην απομακρυνθείτε πάρα πολύ και μην χρησιμοποιήσετε δημόσια ή ιδιωτικά μέσα μεταφοράς [λεωφορεία, τρόλεϊ, ηλεκτρικός, μετρό, ταξί, αυτοκίνητα, μηχανάκια]. Αυτού του είδους η συμπεριφορά μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την περαιτέρω διασπορά του επικίνδυνου παράγοντα και επομένως στη ρύπανση/μόλυνση των δημοσίων/ιδιωτικών μέσων μεταφοράς και του υπολοίπου πληθυσμού και την εξάπλωση του προβλήματος η οποία θα δυσχεράνει και την προσφορά βοήθειας προς εσάς.
•Εάν το περιστατικό λάβει χώρα σε ένα κλειστό χώρο φροντίστε να κλειστούν τα συστήματα εξαερισμού και κυρίως το κεντρικό σύστημα εάν υπάρχει και ακολούθως βγείτε από το κτίριο και περιμένετε τις Αρμόδιες Αρχές.
•Προφυλαχθείτε εισερχόμενοι στο πλησιέστερο κτίριο που δεν έχει υποστεί ζημιές. Σε περίπτωση έκρηξης σε ανοιχτό χώρο η παραμονή ή η καταφυγή σε ένα κλειστό χώρο μειώνει την έκθεση σε ΧΒΡΠ παράγοντες που υπάρχουν στον χώρο του συμβάντος.
•Όντας σε «ασφαλή» χώρο να βγάλτε τα ρούχα σας το συντομότερο δυνατόν και τοποθετήστε τα μέσα σε μία πλαστική σακούλα και κλείστε την ερμητικά κατά το δυνατόν. Τα ρούχα σας πρέπει να τα βγάλετε με τρόπο ώστε να μην εκθέσετε τα πιο ευαίσθητα σημεία και τις περιοχές εισόδου του οργανισμού σας (κυρίως τα μάτια, μύτη και στόμα) περισσότερο στους ΧΒΡΠ παράγοντες. Η ενέργεια αυτή αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό την περαιτέρω έκθεσή σας καθώς και των άλλων. Ακολούθως εάν είναι δυνατόν πλυθείτε με άφθονο νερό μόνοι σας ή καλύτερα ανά δύο (δηλ σε ζευγάρια) ώστε να είναι δυνατός ο καλύτερος καθαρισμός στα δύσκολα σημεία και μέρη του σώματος (πίσω από τα αυτιά, μάτια, μασχάλες, κλπ).
•Εάν δεν είναι εφικτό βγάλτε όσα ρούχα είναι δυνατόν (εάν το επιτρέπουν και οι καιρικές συνθήκες) και περιμένετε τις δυνάμεις που θα αναλάβουν το έργο της απολύμανσης/απορρύπανσης σας. Να είστε προετοιμασμένοι ότι 1) θα πρέπει να βγάλετε ή να σας βγάλουν τα ρούχα σας (μερικά από αυτά σκίζοντας τα ή κόβοντάς τα με ψαλίδι). Θα χρειαστεί να στεκόσαστε χωρίς ρούχα μπροστά σε άγνωστους και γνωστούς ανθρώπους. Αυτό είναι απαραίτητο για την καλύτερη δυνατή προστασία της υγείας σας, 2) Εάν φοράτε ή έχετε μαζί σας κοσμήματα ή άλλα πολύτιμα ή συναισθηματικής αξίας αντικείμενα, πρέπει να γνωρίζετε και να είστε προετοιμασμένοι ότι θα πρέπει να τα παραδώσετε στο προσωπικό που θα σας απορρυπάνει.
•Εάν έχετε παιδιά ή βρέφη μαζί σας θα σας επιτραπεί να τα έχετε μαζί σας κατά την διάρκεια της διαδικασίας απορρύπανσής σας.
•Η συνεργασία σας με το προσωπικό των δυνάμεων υπηρεσιών που έχουν σαν αποστολή την αντιμετώπιση του συμβάντος είναι απαραίτητη για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα (την δική σας υγεία). Η πιο σημαντική συμβολή είναι να ακολουθείτε τις οδηγίες που σας δίνουν και να μην διαφωνείτε.
•Μην παραξενεύεστε εάν δείτε το προσωπικό των δυνάμεων υπηρεσιών να φορά προστατευτικό εξοπλισμό που εσείς βέβαια δεν έχετε . Η καλύτερη δυνατή προστασία τους είναι απαραίτητη για επιτευχθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο στόχος που είναι η μεγαλύτερη προσφορά βοήθειας σε εσάς.
•Μην ξεχνάτε να αναφέρεται στις Αρχές οτιδήποτε παρατηρήσατε.
Εάν εκτεθείτε σε κάποιο ΧΒ παράγοντα χωρίς να το γνωρίζετε

•Είναι πιθανόν να εμφανίσετε συμπτώματα τα οποία μοιάζουν με συμπτώματα λόγω ίωσης ή κρυολογήματος δηλ. πυρετός, βήχας, κοιλιακοί ή μυϊκοί πόνοι, κλπ (π.χ. βιολογικός παράγων) ή συμπτώματα έκθεσης σε τοξική χημική ουσία (π.χ. μουστάρδα, φυτοφάρμακο).
•Παρακολουθείστε προσεκτικά την ενημέρωση (εάν έχει γίνει) από τις Αρμόδιες Αρχές και δείτε εάν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις που αναφέρονται στις ανακοινώσεις. Σε άλλη περίπτωση ενημερώστε τις Αρμόδιες Αρχές.
•Επικοινωνήστε τηλεφωνικά με τον προσωπικό σας ιατρό ή με ιατρικές υπηρεσίες και μην παρουσιαστείτε σε κάποιο χώρο παροχής ιατρικής φροντίδας (νοσοκομείο, ιατρείο) χωρίς προηγουμένως να έχετε ενημερώσει.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Press to Continue.......