Monday, 31 May 2010

“Free Gaza”: Ανθρωπιστική Οργάνωση ή κίνημα νομιμοποίησης της Χαμάς.

Η οργάνωση Free Gaza και οι αποστολές σκαφών που έχει στείλει στη Γάζα, έχουν λάβει μεγάλη δημοσιότητα στην Ελλάδα. Παρουσιάζονται ως ανθρωπιστική προσπάθεια που στόχο έχει να προσφέρει βοήθεια στον δοκιμαζόμενο λαό της Λωρίδας και να σπάσει τον θαλάσσιο αποκλεισμό της. Μάλιστα, η οργάνωση προετοιμάζει και μια νέα αποστολή με έναν «στόλο» από πλοία στην περιοχή στα μέσα Απριλίου ως μέρος μιας διεθνούς εκστρατείας μαζί με οργανώσεις της Τουρκίας και της Ιρλανδίας. Προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για τη νέα αποστολή της, η οργάνωση έχει διοργανώσει συναυλία στην Αθήνα και εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα, ενώ έχει δημοσιεύσει εκκλήσεις σε εφημερίδες για καταθέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Όμως μια σε βάθος έρευνα του «ΑΙΤ» αποκαλύπτει ότι στην πραγματικότητα οι ανθρωπιστικές δραστηριότητες της Free Gaza έχουν μόνο συμβολικό χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα έχει σαφή πολιτική ατζέντα που προσφέρει πολιτική υποστήριξη και βήμα προβολής στη Χαμάς και το Ιράν. (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=139584; http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=139486; http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=141828; http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&pubid=10443030;
http://www.haniotika-nea.gr/index.php?artid=44029)

Η διακήρυξη αρχών, ελληνική συμμετοχή και πολιτική δράση
Η “Free Gaza” άρχισε να δραστηριοποιείται το 2008 με σκοπό όπως ισχυρίζεται η ίδια να σπάσει τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας από το Ισραήλ, ο οποίος επιβλήθηκε μετά την κατάληψη της Λωρίδας από την ακραία παλαιστινιακή οργάνωση της Χαμάς και επιθέσεις με ρουκέτες εναντίον Ισραηλινών πολιτών.

Η αγγλόφωνη ιστοσελίδα της Free Gaza αναφέρει ότι πρόκειται για μια πολυεθνική οργάνωση που θέλει να στρέψει την διεθνή προσοχή στον αποκλεισμό της Γάζας με «κοινωνική βοήθεια» και «μη βίαια μέσα». Οι πηγές χρηματοδότησης της οργάνωσης δεν είναι σαφείς, όμως αυτοχαρακτηρίζεται ως φιλανθρωπική και έχει την βάση της στη Λευκωσία. Επίσης, έχει διοριστεί ένα διεθνές «Προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο» και διαθέτει έναν μεγάλο κατάλογο διεθνών υποστηρικτών.

Από την ίδρυση της η οργάνωση έχει πραγματοποιήσει 8 αποστολές στη Γάζα, 5 εκ των οποίων κατόρθωσαν να προσεγγίσουν την Λωρίδα. Οι άλλες τρεις εμποδίστηκαν από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Σε δύο από αυτές τις περιπτώσεις, τα πλοία προσπάθησαν να προσεγγίσουν τη Γάζα κατά την διάρκεια του πολέμου εκεί τον Ιανουάριο του 2009, και στην άλλη περίπτωση μετά τον πόλεμο συνελήφθησαν και απελάθηκαν οι ακτιβιστές που επέβαιναν στο σκάφος.

Η ελληνική συμβολή στην οργάνωση είναι σημαντικότατη καθώς Έλληνες ακτιβιστές έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο στην διοργάνωση αρκετών αποστολών. Σε κάποιες αποστολές τα πλοία έφεραν ελληνική σημαία, ενώ μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου συμμετείχαν σε μερικές απ’ αυτές. Σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις ο καπετάνιος ήταν Έλληνας. Ένα πρόσωπο κλειδί σε αυτές τις αποστολές από ελληνικής πλευράς φέρεται να είναι ο Βαγγέλης Πισσίας, καθηγητής ΤΕΙ, και μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ. Ο Πισσίας είναι γνωστός για τις φιλο-παλαιστινιακές του απόψεις. Είναι επίσης μέλος του διεθνούς προσωρινού διοικητικού συμβουλίου της Free Gaza. (http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=356423; http://www.freegaza.org/ )

Η διακήρυξη αρχών της διεθνούς οργάνωσης αναφέρει ότι σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των εθνικοτήτων, καλεί το Ισραήλ να αποχωρήσει από τα εδάφη που κατέλαβε το 1967, ενώ αναφέρει ότι οι «νόμιμοι κάτοικοι» των εδαφών που κατελήφθησαν θα πρέπει να ελέγχουν την είσοδο και έξοδο απ’ αυτά τα εδάφη και να έχουν πρόσβαση στον διεθνή θαλάσσιο και εναέριο χώρο χωρίς ισραηλινές παρεμβολές. Η οργάνωση τάσσεται υπέρ της επιστροφής όλων των Παλαιστινίων προσφύγων στο Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη, κάτι που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσε με την καταστροφή του, όμως ταυτόχρονα αναφέρει ότι υποστηρίζει «την τήρηση της αρχής της μη βίας και της μη βίαιης αντίστασης.» ( http://www.freegaza.org/en/about-us/mission )

Η οργάνωση έχει διάφορα παραρτήματα ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Η διακήρυξη αρχών της ελληνικής ιστοσελίδας της Free Gaza «Ένα Καράβι για την Γάζα» διαφέρει από αυτήν της διεθνούς ιστοσελίδας, καθώς δεν κάνει λόγο για «μη βίαια μέσα.» Αντίθετα, αναφέρει ότι υποστηρίζει «το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αντίσταση με κάθε μέσο για να απελευθερώσει την πατρίδα του από την κατοχή», δημιουργώντας ερωτηματικά για το αν οι Έλληνες διοργανωτές της “Free Gaza” υποστηρίζουν τις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας σε καφετέριες, λεωφορεία, κτλ, και τις ρίψεις ρουκετών εναντίον αθώων Ισραηλινών πολιτών από ακραίες οργανώσεις σαν την Χαμάς. Αυτά τα εύλογα ερωτήματα ενισχύονται και από την συμπεριφορά και την δράση των Ελλήνων μελών των αποστολών της «Free Gaza». (http://www.shiptogaza.gr/Ποιοι-Είμαστε )

Οι δύο αποστολές της οργάνωσης που έχουν ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο του 2008 και τον Ιανουάριο του 2009 (κατά την διάρκεια του πολέμου). Για την πρώτη αποστολή χρησιμοποιήθηκαν δύο ψαροκάικα, το «Δημήτρης Κ.» (Free Gaza) και το «Άγιος Νικόλαος» (Liberty). Σε αυτήν, συμμετείχε μεταξύ άλλων, o Πέτρος Γιώτης, εκδότης του περιοδικού «Κόντρα» που προβάλλεται πολύ σε ελληνικές ιστοσελίδες του αντιεξουσιαστικού χώρου και γνωστός μάρτυρας υπεράσπισης στην δίκη του μέλους της 17 Νοέμβρη, Δημήτρη Κουφοντίνα. Μαζί και στην πρώτη αποστολή και ο Κώστας Καλαρέμας, γνωστό άτομο του αναρχικού χώρου, ο οποίος στο παρελθόν έχει συλληφθεί και καταδικαστεί από την Ελληνική Δικαιοσύνη για ληστεία τράπεζας. (http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=13.06.2003,id=2149080:
http://archive.enet.gr/online/online_text?dt=29/01/2006&c=110&id=24260544)

Σε ότι αφορά τις δραστηριότητες των μελών της πρώτης αποστολής στη Γάζα, σε λεπτομερέστατη αφήγησή του που δημοσιεύθηκε στο Indy.gr, ο Πέτρος Γιώτης αναφέρει ότι τα μέλη της “Free Gaza” βρίσκονταν υπό την ένοπλη προστασία της αστυνομίας της Χαμάς, καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής τους εκεί, ότι συνάντησαν υψηλόβαθμο στέλεχος της Ισλαμικής Τζιχάντ, και ότι δεξιώθηκαν από τον Ισμαήλ Χανίγιε, τον Πρωθυπουργό της Χαμάς στη Γάζα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Χαμάς και η Ισλαμική Τζιχάντ έχουν χαρακτηριστεί ως τρομοκρατικές οργανώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υποστηρίζονται και χρηματοδοτούνται από το Ιράν και ευθύνονται για σωρεία τρομοκρατικών ενεργειών εναντίον εκατοντάδων αθώων Ισραηλινών πολιτών για να μην μιλήσουμε για την ρίψη χιλιάδων ρουκετών από την Γάζα προς το Ισραήλ.
(http://indy.gr/newswire/antapokrisi-apo-gaza-toy-petroy-giti/?searchterm=None; http://indy.gr/analysis/spazontas-ton-apokleismo-tis-gazas-1; http://www.mfa.gov.il/MFA/Terrorism-+Obstacle+to+Peace/Palestinian+terror+since+2000/Victims+of+Palestinian+Violence+and+Terrorism+sinc.htm )

Οι «ανθρωπιστικές δραστηριότητες» κάποιων Ελλήνων μελών της Free Gaza δεν σταματούν εδώ. Στην πρώτη αποστολή συμμετείχε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσος Κουράκης. Δεν είναι σαφές εάν ο Τ. Κουράκης συμμετείχε στη συνάντηση με το μέλος της Ισλαμικής Τζιχάντ, όμως σίγουρα συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό της Χαμάς στη Γάζα, Ισμαήλ Χανίγιε. Από την ιστοσελίδα του κ. Κουράκη μαθαίνουμε επίσης ότι τα μέλη της αποστολής έλαβαν τιμητικά παλαιστινιακά διαβατήρια σε τελετή που πραγματοποιήθηκε με υψηλόβαθμα στελέχη της Χαμάς. Είναι επίσης βέβαιο ότι ο Τάσος Κουράκης, μετά το ταξίδι του στη Γάζα, μετέβη στην Δαμασκό τον Μάρτιο του 2009 με ελληνική αντιπροσωπεία η οποία είχε συνάντηση με τον Χάλεντ Μεσαάλ, τον αρχηγό της Χαμάς στη Συρία. Ο Χαλέντ Μεσαάλ θεωρείται ότι ανήκει στην πιο σκληροπυρηνική πτέρυγα της οργάνωσης η οποία παίρνει εντολές κατευθείαν από την Τεχεράνη. (http://www.kourakis.gr/drasi/%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%93%CE%AC%CE%B6%CE%B1%CF%82; http://mpostani.blogspot.com/2009/03/blog-post_4774.html )

Σε ότι αφορά άλλα μέλη της κοινοβουλίου, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σοφία Σακοράφα αναφέρεται αρχικά ως επιβάτης στην όγδοη αποστολή της “Free Gaza» κατά την διάρκεια του πολέμου με τον πλοίο «Αρίων» (Spirit of Humanity) τον Ιανουάριο του 2009. Δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο εάν τελικά ταξίδεψε με το πλοίο. Πάντως, υποστηρίζει θερμά τις δραστηριότητες της οργάνωσης και στην ιστοσελίδα της προβάλλονται φωτογραφίες της δίπλα στο σκάφος. Είναι επίσης απόλυτα σαφές ότι η κ. Σακοράφα συμμετείχε στην ίδια ελληνική αποστολή με τον Τάσο Κουράκη που επισκέφθηκε την Δαμασκό τον Μάρτιο του 2009 και συναντήθηκε με διάφορες παλαιστινιακές οργανώσεις, αν και δεν είναι σίγουρο ότι ήταν παρούσα στην συνάντηση με την ηγέτη της Χαμάς, Χάλεντ Μεσαάλ. Είναι επίσης βέβαιο ότι η Σοφία Σακοράφα συμμετείχε σε συνέδριο για το παλαιστινιακό στην Τεχεράνη στις αρχές Μαρτίου του 2009, και σε εκδήλωση της Ιρανικής Πρεσβείας με θέμα την Γάζα τον Ιανουάριο του 2010. Στην ίδια εκδήλωση τον Ιανουάριο συμμετείχε και ο καθηγητής Βαγγέλης Πισσίας ενός των συντονιστών της Free Gaza στην Ελλάδα. Δηλαδή αυτοί οι δύο άνθρωποι που τόσο κόπτονται δήθεν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των Παλαιστινίων, συμμετείχαν χωρίς αιδώ σε εκδηλώσεις του ιρανικού καθεστώτος μετά τα βίαια επεισόδια, τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις προφυλακίσεις και τον βασανισμό αντιφρονούντων εκεί. Η απορία αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερη για την Σοφία Σακοράφα που τυχαίνει να είναι γυναίκα. (http://www.freegaza.org/en/home/56-news/672-mercy-ship-departs-for-gaza-we-are-coming-in-on-tuesday; http://www.sakorafa.gr/pages/?id=100; http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2010/01/gaza-symbol-of-resistance-organized-by.html; http://mpostani.blogspot.com/2009/03/blog-post_4774.html; http://www.sakorafa.gr/pages/?id=101; http://www.sakorafa.gr/pages/?id=102)

Ο αποκλεισμός της Γάζας, η ανθρωπιστική κατάσταση και δράση της Free Gaza: Ανθρωπιστική Βοήθεια ή συμβολική επικοινωνιακή κίνηση;
Ενώ είναι σαφές ότι μερικά μέλη της Free Gaza, και οπωσδήποτε κάποιοι Έλληνες εκπρόσωποι και υποστηρικτές της, είχαν επαφές με στελέχη ακραίων Παλαιστινιακών οργανώσεων και του Ιράν, αξίζει επίσης να εξεταστεί εάν πράγματι η οργάνωση προσφέρει κάποια σημαντική ανθρωπιστική βοήθεια στους κατοίκους της Γάζας.

Για να γίνει αυτό πρέπει να δοθεί ένα σύντομο ιστορικό για την παρούσα κατάσταση στη Λωρίδα.

Τον Σεπτέμβριο του 2005, το Ισραήλ απέσυρε όλες τις δυνάμεις του και τους οικισμούς του από την Λωρίδα της Γάζας. Οι επιθέσεις με ρουκέτες εναντίον Ισραηλινών πόλεων μέσα στο Ισραήλ από την Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις, που είχαν ξεκινήσει το 2001, εντάθηκαν. Τον Νοέμβριο του 2005 με την μεσολάβηση της τότε Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις υπεγράφη συμφωνία για την διέλευση ανθρώπων από την Ράφα στα σύνορα με την Αίγυπτο υπό την επίβλεψη της Παλαιστινιακής Αρχής και επιθεωρητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ προϊόντα περνούσαν από το σημείο ελέγχου του Κέρεν Σαλόμ υπό ισραηλινή εποπτεία.

Το 2006 η Χαμάς κέρδισε με συντριπτική νίκη τις εκλογές στα παλαιστινιακά εδάφη, και συγκεκριμένα τις εκλογές για το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο. Δημιουργήθηκε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας με το άλλο παλαιστινιακό κόμμα της Φατάχ, του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, όμως η Χαμάς ουσιαστικά έλεγχε την Λωρίδα της Γάζας. Η Χαμάς είναι μία οργάνωση που απορρίπτει την ύπαρξη του Ισραήλ και τις προηγούμενες ειρηνευτικές συμφωνίες που έχει υπογράψει η Ισραηλινή Κυβέρνηση με την Παλαιστινιακή Αρχή. Ως αποτέλεσμα το 2006 – 2007, το Διεθνές Κουαρτέτο (ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ρωσία και ο ΟΗΕ) μαζί με το Ισραήλ επέβαλαν οικονομικές κυρώσεις στην παλαιστινιακή κυβέρνηση με την απαίτηση η Χαμάς να αποδεχθεί τρεις όρους: να αποκηρύξει τη βία, να αναγνωρίσει το Ισραήλ, και να αποδεχθεί τις προηγούμενες συμφωνίες που υπέγραψε η Παλαιστινιακή Αρχή. Η Χαμάς δεν ανταποκρίθηκε σε αυτούς τους όρους.

Το 2007 η Χαμάς κατάλαβε δια της βίας την Λωρίδας της Γάζας, έπειτα από ένοπλη διένεξη με την Φατάχ. Κατά την διάρκεια των εχθροπραξιών η Χαμάς έδιωξε τους αξιωματούχους της Φατάχ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιθεωρούσαν τα σύνορα με την Αίγυπτο. Είχε προηγηθεί και η απαγωγή του Ισραηλινού στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ, από την Χαμάς, μέσα σε ισραηλινό έδαφος τον Ιούνιο του 2006.

Με δεδομένο ότι είχε να κάνει με μια εχθρική οργάνωση και τις συνεχιζόμενες ρίψεις ρουκετών από την Γάζα, ως μέσον πίεσης, η Κυβέρνηση του Ισραήλ αποφάσισε να επιβάλλει έναν αμφιλεγόμενο αποκλεισμό της Γάζας δια εδάφους και θαλάσσης.

Σε ότι αφορά τον αποκλεισμό και την ασφάλεια του Ισραήλ, ο θαλάσσιος χώρος της Γάζας αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση διότι χρησιμοποιείται συχνά για την μεταφορά παράνομων όπλων.

Ακολούθησε μια περίοδος με αυξανόμενες και μειωμένες εντάσεις με τις εκτοξεύσεις ρουκετών από την Χαμάς και άλλες οργανώσεις και ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα, καθώς και διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός, με κύρια αυτή που διήρκησε από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2008. Η Χαμάς θεωρούσε ότι αυτή η εκεχειρία θα οδηγούσε σε άρση του αποκλεισμού, κάτι που δεν έγινε, ενώ η Ισραηλινή Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι παρά την εκεχειρία συνέχιζε να εκτοξεύεται μεγάλος αριθμός ρουκετών από τη Γάζα εναντίον ισραηλινών πολιτών. Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, κατά την διάρκεια της παύσης του πυρός έπεσαν 543 ρουκέτες στο Ισραήλ. Η εκεχειρία κατάρρευσε τον Δεκέμβριο του 2008 με το Ισραήλ να δηλώνει ότι η Χαμάς αποφάσισε την παύση μονομερώς και την Χαμάς να κατηγορεί το Ισραήλ. Το βέβαιο όμως είναι ότι το Ισραήλ αποφάσισε να προχωρήσει σε μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση 20 ημερών στη Γάζα αφού δέχθηκε τουλάχιστον 12.000 χιλιάδες ρουκέτες στο έδαφός του από μία περιοχή από την οποία είχε αποχωρήσει το 2005 και όταν ήταν σαφές ότι η Χαμάς είχε εντείνει τις επιθέσεις της οι οποίες έγιναν καθημερινό φαινόμενο. http://en.wikipedia.org/wiki/2007%E2%80%932010_blockade_of_the_Gaza_Strip
http://www.mfa.gov.il/MFA/Terrorism-+Obstacle+to+Peace/Hamas+war+against+Israel/Operation_Gaza_Context_of_Operation_5_Aug_2009.htm)

Σε ότι αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια μετά τον αποκλεισμό, το Ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας αναφέρει ότι από τον Ιούλιο του 2007 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2008 μετά την επιβολή του αποκλεισμού μεταφέρθηκαν στη Γάζα πάνω από 800.000 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας μέσω της (COGAT) (το Ισραηλινό κέντρο συντονισμού κυβερνητικών δραστηριοτήτων στα παλαιστινιακά εδάφη). (http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Communiques/2008/Humanitarian+assistance+transferred+to+Gaza+4-Mar-2008.htm;
http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Communiques/2008/Humanitarian_assistance%20_to_Gaza_since_June_19_calm_understanding_18_Nov_2008)

Η COGAT αναφέρει επίσης ότι κατά την διάρκεια του πολέμου μεταφέρθηκαν στην Λωρίδα πάνω από 37.000 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας (τρόφιμα, φάρμακα και ιατρικός εξοπλισμός) σε 1503 φορτηγά. Επίσης μεταφέρθηκαν πάνω από 1,5 εκατομμύρια λίτρα βενζίνης στη Λωρίδα και παρέχει αναλυτικό κατάλογο της βοήθειας που διήρθε σε καθημερινή βάση. (http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Communiques/2009/Humanitarian_aid_to_Gaza_following_6_month_calm.htm?DisplayMode=print)

Κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις προέβαιναν σε τρίωρη μονομερή παύση των εχθροπραξιών προκειμένου να φτάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στον άμαχο πληθυσμό

Τέλος η COGAT αναφέρει ότι μετά το πέρας του πολέμου έχουν μεταφερθεί στη Γάζα πάνω από 800.000 χιλιάδες τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας και πάνω από 120 εκατομμύρια λίτρα καυσίμων. Σε σχέση με τα καύσιμα, η COGAT δηλώνει ότι δεν υπάρχει περιορισμός σε αυτά για οικιακή χρήση (μαγείρεμα, κλπ.). Επίσης δηλώνει ότι προβλήματα στα καύσιμα έχουν προκληθεί και από επιθέσεις της Χαμάς στα διυλιστήρια Ναχάλ Όζ στα σύνορα με την Γάζα. (http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Communiques/2010/Increased_humanitarian_aid_Gaza_after_IDF_operation_Jan_2009 )

Όμως μετά τον πόλεμο οι Ισραηλινές Αρχές δεν επιτρέπουν την διέλευση δομικών υλικών (μέταλλα, τσιμέντο) στη Γάζα που είναι αναγκαία για την ανοικοδόμηση, με την αιτιολογία ότι μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή ρουκετών που εκτοξεύονται κατά Ισραηλινών. Είναι γεγονός ότι απλά μέταλλα, όπως μεταλλικοί σωλήνες χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των «Κασάμ», δηλαδή των ρουκετών που εκτοξεύει η Χαμάς, όμως δεν είναι σαφές εάν αυτό ισχύει και για το τσιμέντο. Ενδεχομένως το Ισραήλ να θέλει με αυτό τον τρόπο να διατηρήσει την πίεση που ασκεί στο καθεστώς της Χαμάς. (http://www.ochaopt.org/gazacrisis/admin/output/files/ocha_opt_gaza_humanitarian_situation_report_2009_03_30_english.pdf; http://blogs.howstuffworks.com/2008/02/28/how-kassam-rockets-work/ )


Μετά την επιβολή του αποκλεισμού και ιδιαίτερα κατά την διάρκεια του πολέμου, το Ισραήλ δέχθηκε έντονη κριτική από τον ΟΗΕ και ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως η Human Rights Watch, Οxfam, και την Διεθνή Αμνηστία που έκαναν λόγο για «ανθρωπιστική καταστροφή» και «συλλογική τιμωρία» των Παλαιστινίων. Στην διάρκεια του πολέμου αυτές οι ανθρωπιστικές οργανώσεις ισχυρίστηκαν ότι οι κάτοικοι της Γάζας υπέφεραν από τρομερές ελλείψεις, δεν είχαν αρκετή ανθρωπιστική βοήθεια ή δεν μπορούσαν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτήν λέγοντας ότι τα μέτρα του Ισραήλ δεν ήταν επαρκή.
(http://en.wikipedia.org/wiki/2007%E2%80%932010_blockade_of_the_Gaza_Strip)

Η τελευταία αναφορά του Γραφείου για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (OCHA) η οποία συντάχθηκε τον Μάρτιου το 2009 δεν κάνει λόγο για έλλειψη τροφίμων στη Γάζα. Αντίθετα, δηλώνει ότι είναι επαρκή. Όμως κάνει λόγο για έλλειψη καυσίμων, για έλλειψη πετρελαίου για οικιακή χρήση, προβλήματα στην ηλεκτροδότηση, στην πρόσβαση στο νερό και την παροχή του σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, για οικονομική κρίση καθώς και στην τρομερή ζημιά που προκλήθηκε στις υποδομές από τον πόλεμο οι οποίες δεν μπορούν να επισκευαστούν επειδή το Ισραήλ δεν επιτρέπει την διέλευση δομικών υλικών στην Λωρίδα. Αναφέρει δε ότι υπάρχουν στην Γάζα 600 χιλιάδες τόνοι χαλασμάτων. Επίσης, ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ καθυστερεί ή δεν επιτρέπει την διέλευση κάποιων τροφίμων, ειδών καθαριότητας, παιχνίδια, κλπ. Παρόμοια αναφορά κάνει και η Human Rights Watch, η οποία σε έκθεσή της τον Δεκέμβριο του 2009, δηλώνει ότι στον πόλεμο καταστράφηκαν πάνω από 3.500 κατοικίες, 200 εργοστάσια, αποθήκες, σχολεία, υποδομές και αγροτικές εκτάσεις ενώ χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν χωρίς ηλεκτροδότηση ή υποφέρουν από παύσεις στην παροχή της. Πάνω από 160 οικογένειες ζουν ακόμα σε σκηνές. (http://www.ochaopt.org/gazacrisis/admin/output/files/ocha_opt_gaza_humanitarian_situation_report_2009_03_30_english.pdf; http://www.hrw.org/en/news/2009/12/26/israelgaza-one-year-after-hostilities-abuses-unpunished)

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κάτοικοι της Γάζας μπορεί ναι μεν να μην πεινάνε, όμως αντιμετωπίζουν την κακουχία της καταστροφής στις υποδομές τους και την οικονομία τους για να μην μιλήσουμε για την ανθρώπινη καταστροφή που προκάλεσε ο πόλεμος. Ταυτόχρονα, είναι επίσης αλήθεια ότι κάποια από τα δομικά υλικά που χρειάζονται για να οικοδομηθεί η Λωρίδα όντως χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των ρουκετών Κασάμ που εκτοξεύονται εναντίον του Ισραήλ.

Σε ότι αφορά την συνεισφορά της “Free Gaza” σε ανθρωπιστική βοήθεια, η ελληνική και αγγλόφωνη ιστοσελίδα της οργάνωσης δεν δίνουν λεπτομερή αναφορά για την βοήθεια που έχει παραδώσει στη Γάζα σε όλες τις αποστολές. Σε κάποιες μόνο περιπτώσεις αναφέρουν το μέγεθος της βοήθειας οι οποίες σε όλες τις αποστολές σύμφωνα με αυτά που καταγράφονται στις ιστοσελίδες, φτάνουν περίπου τους 10 τόνους. Αυτό ακούγεται λογικό δεδομένο ότι τα σκάφη που πραγματοποίησαν τις αποστολές ήταν μικρά και δεν ξεπερνούσαν τα 20 μέτρα σε μέγεθος. Στην πρώτη αποστολή μάλιστα συμμετείχαν μόνο δύο ψαροκάικα. Ακόμα και κατά την διάρκεια του πολέμου στη Γάζα έφταναν 1.000 – 2.000 χιλιάδες τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας μέσω των επίσημων ισραηλινών διοδίων σε καθημερινή βάση. Μετά τον πόλεμο μέσα σε μία μόνο εβδομάδα πέρασαν στη Γάζα σχεδόν 14.000 τόνοι βοήθειας. Δηλαδή, σε ενάμιση χρόνο δράσης και 8 αποστολές η συνεισφορά της Free Gaza σε ανθρωπιστική βοήθεια σε σύγκριση με αυτήν που έχει περάσει μέσω του Ισραήλ, ακόμα και κατά την περίοδο του πολέμου και με όλα τα προβλήματα που ενδεχομένως να δημιουργούν οι ισραηλινές αρχές, είναι ελάχιστη. Βεβαίως, αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές αποστολές της οργάνωσης συμμετείχαν γιατροί και μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων που ενδεχομένως να προσέφεραν την βοήθειά τους στη Γάζα. Επίσης σε κάποιες αποστολές η οργάνωση μετέφερε από την Γάζα προς την Κύπρο ασθενείς που χρειάζονταν βοήθεια. Βέβαια όλα αυτά θα ήταν αδύνατον να γίνουν χωρίς την άδεια των ισραηλινών αρχών, κάτι που παραλείπει να αναφέρει η οργάνωση. Επιπρόσθετα, δεν αναφέρει ότι σε μία αποστολή της που εμποδίστηκε από το Ισραήλ, η ανθρωπιστική βοήθεια που έφερε το πλοίο παραδόθηκε στη Γάζα από τις ισραηλινές αρχές μέσω των επίσημων διοδίων. (http://www.freegaza.org/en/boat-trips; http://www.shiptogaza.gr/Δράσεις/Προηγούμενες-αποστολές; http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Communiques/2009/Humanitarian_aid_to_Gaza_following_6_month_calm.htm?DisplayMode=print; http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Communiques/2010/Increased_humanitarian_aid_Gaza_after_IDF_operation_Jan_2009; )

Συμπεράσματα
Είναι σαφές ότι η ανθρωπιστική βοήθεια που προσφέρει η Free Gaza είναι μόνο συμβολική.

Η ελληνική ιστοσελίδα της οργάνωσης υποστηρίζει την «αντίσταση» των Παλαιστινίων «με όλα τα μέσα» σε αντίθεση με την αγγλόφωνη ιστοσελίδα.

Στις αποστολές της Free Gaza συμμετείχαν μάρτυρες υπεράσπισης ελληνικών τρομοκρατικών οργανώσεων. Επίσης συμμετείχαν και γνωστοί αναρχικοί που έχουν συλληφθεί και προφυλακιστεί για πράξεις ποινικού δικαίου.

Κάποια μέλη των ελληνικών αποστολών έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό για να συναντηθούν με τα πιο σκληροπυρηνικά στελέχη οργανώσεων όπως την Χαμάς που θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κάποια μέλη των Ελληνικών αποστολών συμμετείχαν σε εκδηλώσεις είτε στην Τεχεράνη είτε στην Αθήνα του θεοκρατικού και αυταρχικού καθεστώτος του Ιράν για το παλαιστινιακό, η ηγεσία της οποίας πρεσβεύει την καταστροφή του Ισραήλ.

Είναι σαφές ότι η Free Gaza και σίγουρα το ελληνικό παράρτημα δεν είναι απλώς μια ανθρωπιστική οργάνωση, αλλά έχει μια συγκεκριμένη πολιτική στόχευση. Είναι επίσης βέβαιο ότι ηθελημένα τα μέλη της οργάνωσης, και δε ιδιαίτερα οι Έλληνες, προσέφεραν νομιμοποίηση στην κυβέρνηση της Χαμάς στις συναντήσεις τους με υψηλόβαθμους αξιωματούχους της οργάνωσης.. Δηλαδή, έδωσαν πολιτική στήριξη στη Χαμάς για μια κατάσταση που σε μεγάλο βαθμό έχει προκληθεί από την ίδια εξαιτίας της αδιάλλακτης στάσης της. Επίσης σε δύο περιπτώσεις, τα σκάφη της Free Gaza προσπάθησαν να προσεγγίσουν την Γάζα κατά την διάρκεια ενός πολέμου που προκλήθηκε από την ίδια την Χαμάς με τις ρίψεις ρουκετών. Αυτά τα δεδομένα οδηγούν στο εύλογο ερώτημα εάν στόχος της οργάνωσης είναι στην πραγματικότητα «Free Gaza» ή “Free Hamas”;

http://athensjerusalemnow.blogspot.com/2010/03/free-gaza.html

Από ιστολογιο ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

Τα Βαλκάνια στις Φλόγες

Του John Reed
Ο εικοστός αιώνας έφυγε σημαδεμένος από αδελφοκτόνους πολέμους σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Η περιβόητη ειρήνη της Ευρώπης θραύστηκε κι αυτή, στην καρδιά της Βαλκανικής με τον εμφύλιο σπαραγμό που τάραξε για τέσσερα χρόνια την μαρτυρική Βοσνία και την άνιση πάλη κι αγώνα που έσπειραν την καταστροφή και τον όλεθρο στην ισοπεδωμένη από τους βομβαρδισμούς Σερβία.

Το αίμα, η γενοκτονία, ο τρόμος και η πείνα έχουν αφήσει νωπά ακόμα τα ίχνη τους στη γειτονιά μας। Ίχνη που μας φέρνουν πίσω στις αρχές του αιώνα, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στις έριδες των μεγάλων δυνάμεων που αγωνίζονταν, όπως και τώρα, για επικράτηση και κυριαρχία.

Ο Τζων Ρηντ νεαρός τότε, Αμερικανός δημοσιογράφος, που έμελλε να γίνει παγκόσμια γνωστός με το έργο του Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, μας καταγράφει στο παρόν βιβλίο του τον γολγοθά της πορείας του μέσα από τα Βαλκάνια που φλέγονται ως την παγωμένη Ρωσία.

Στρατιώτες που θερίζονται από τα κανόνια και τον τύφο, χωριά και πολιτείες που ερημώνονται από τον αυστριακό στρατό, Κοζάκοι που επελαύνουν απ’ την Ανατολή, τρομοκρατημένοι Εβραίοι στα γκέτο, Σέρβοι, Βούλγαροι, Έλληνες και Ρώσοι, χωρικοί και λαοί κάθε ράτσας, αναμειγνύονται και ματώνουν σ’ αυτό το συγκλονιστικό οδοιπορικό που ξεκινάει απ’ την Θεσσαλονίκη για να φτάσει ως την καρδιά της Ρωσίας, την Αγία Πετρούπολη।

Το βιβλίο αυτό, είναι κάτι παραπάνω από μια συστηματική δημοσιογραφική καταγραφή· είναι κάτι παραπάνω από μια ενσυνείδητη αποτύπωση, του εκρηκτικού τοπίου της Ανατολικής Ευρώπης στις αρχές του εικοστού αιώνα· είναι κάτι παραπάνω από ένα συναρπαστικό οδοιπορικό, από ένα εντυπωσιακό περιπετειώδες αφήγημα।

Το βιβλίο αυτό είναι μια διαρκής κραυγή κατά της αθλιότητας του πολέμου, είναι μια σκληρή υπόμνηση του ότι όπως τότε, έτσι και τώρα, οι λαοί - ανεξαρτήτως θρησκείας, φυλής, γλώσσας ή χρώματος - θυσιάζονται χωρίς έλεος στον βωμό του πολέμου των δυνατών.


Press to Continue.......

Η Ημισέληνος επελαύνει στα Βαλκάνια

Του Σταυρου Tζιμα
Εμφανίζεται ως εγγυήτρια της σταθερότητας σε Βοσνία και Κόσοβο και κλείνει συμφωνίες για μεγάλα έργα σε Αλβανία και Σκόπια. Εναν αιώνα μετά τη διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η Τουρκία επιστρέφει στην κεντρική πολιτική και οικονομική σκηνή των Βαλκανίων, εκτοπίζοντας την αναιμική, ούτως ή άλλως, τα τελευταία χρόνια ελληνική παρουσία και επιρροή.

Δραστηριοποιείται με επιτυχία σε ρόλο μεσολαβητή σε «καυτές ζώνες», όπως η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κόσοβο και το Σαντζάκ, όπου εμφανίζεται ως «κηδεμόνας» στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και ταυτόχρονα επελαύνει επιχειρηματικά, διεκδικώντας αποτελεσματικά την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής ακόμη και σε χώρες όχι ιδιαίτερα φιλικές μέχρι πρότινος, όπως η Σερβία.

Το μεγάλο παιγνίδι της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στα Βαλκάνια, εξελίσσεται με επίκεντρο τη Βοσνία, την πλέον ασταθή περιοχή των Βαλκανίων. Εκεί, Σέρβοι και μουσουλμάνοι, δεκαπέντε χρόνια μετά τη συμφωνία τού Ντέιτον με την οποία τερματίστηκε ο αιματηρός εμφύλιος, αδυνατούν να συμβιώσουν αρμονικά και το εύθραυστο κράτος-μόρφωμα απειλείται με κατάρρευση. Καθώς οι δύο συνιστώσες δεν δείχνουν διατεθειμένες να συζητήσουν για την εξεύρεση λύσης, τον ρόλο αυτό έχουν αναλάβει για λογαριασμό των Σερβοβόσνιων το Βελιγράδι και των μουσουλμάνων η Αγκυρα, που έρχονται όλο και πιο κοντά.

Ο δυτικός παράγοντας ευνοεί και ενισχύει την τουρκική παρουσία και διαμεσολάβηση, αφενός για να υπάρξει προσέγγιση Σέρβων και μουσουλμάνων και αφετέρου για να απωθηθεί η επιρροή του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας που παραμένει ισχυρή στο μουσουλμανικό στοιχείο από την εποχή του εμφυλίου πολέμου.

Δεν θα ήταν υπερβολικό να υποστηριχθεί ότι την εξωτερική πολιτική της Βοσνίας ασκεί σήμερα η Αγκυρα. H τελευταία εμφανίζεται ως εγγυήτρια της σταθερότητας. Eίναι χαρακτηριστικό ότι η Τουρκία πρόκειται να συμμετάσχει μαζί με τη Σερβία, την Ε.Ε., την Κροατία, και τις δύο συνιστώσες της Βοσνίας, στη διάσκεψη για το Βοσνιακό, που θα γίνει τον Ιούνιο στο Σεράγεβο. Η διάσκεψη θεωρείται το νέο Ντέιτον, αφού αναμένεται να συμφωνηθεί μια νέα μορφή συνύπαρξης των εθνοτήτων με ισχυρότερη κεντρική εξουσία.

Το Βελιγράδι, θεωρητικά ιστορικός εχθρός της Τουρκίας, όχι μόνο αποδέχεται τον ρόλο της σε ευαίσθητες για το σερβικό έθνος περιοχές αλλά την έχει αναδείξει, όπως δήλωσε πρόσφατα ο ΥΠΕΞ Βουκ Γέρεμιτς, στον «στρατηγικό εταίρο της Σερβίας στην περιοχή».

Μάλιστα εκτός από τη Βοσνία, η σερβική πλευρά κρίνει επιθυμητή τη δραστηριοποίηση της Αγκυρας και στον μουσουλμανικό θύλακο του Σαντζάκ, προκειμένου να τεθούν σε νέα βάση οι παραδοσιακά όχι καλές σχέσεις των κατοίκων με την ηγεσία του Βελιγραδίου. Οι πόρτες έχουν ανοίξει διάπλατα και στο οικονομικό πεδίο, όπου το μεγάλο βήμα έγινε με τη συμπαραγωγή λεωφορείων και φορτηγών αυτοκινήτων σε σερβικά εργοστάσια, ενώ οι Τούρκοι διεκδικούν την αγορά της κρατικής αεροπορική εταιρείας Jat.

Η Τουρκία δεν έπαιξε στο βαλκανικό παιγνίδι την περίοδο της κατάρρευσης της Γιουγκοσλαβίας και του ανατολικού μπλοκ στη νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς είχε στρέψει, με όχι ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα, το ενδιαφέρον της στις χώρες της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου, αλλά και εξαιτίας εγγενών αδυναμιών.

Τώρα, καθώς η οικονομία της ανέκαμψε και υλοποιώντας τη στρατηγική του βάθους που εγκαινίασε ο υπ. Εξωτερικών Νταβούτογλου επιστρέφει δυναμικά στα Βαλκάνια, αυτή τη φορά όχι ως κατακτητής αλλά ως εγγυητής της σταθερότητας σε ευαίσθητες περιοχές και ως οικονομικός παίκτης.

Στο Κόσοβο, εκτός από μέγας επενδυτής, με εταιρείες της να χτίζουν τεράστια οικοδομικά συγκροτήματα και να έχουν αναλάβει να κατασκευάσουν τον αυτοκινητόδρομο που θα συνδέσει τα σύνορα με την Αλβανία και τη Σερβία, διεξάγει συστηματική εκστρατεία για την αναγνώρισή του παγκοσμίως και κυρίως στις χώρες της ισλαμικής διάσκεψης.

Στα Σκόπια ανέλαβε την επέκταση του αεροδρομίου και εγγυάται, όπως δηλώνει, τη νέα ονομασία του, δηλαδή «Μέγας Αλέξανδρος», την κατασκευή νέου αεροδρομίου στην Αχρίδα, φτιάχνει ιερατικές σχολές και βεβαίως αποτελεί ένθερμο υποστηρικτή της εισόδου στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. με τη συνταγματική ονομασία.

Στην Αλβανία ελέγχει τη στρατηγικής σημασίας ναυτική βάση στον Αυλώνα, την οποία έχει αναλάβει να εκσυγχρονίσει, κατασκεύασε τον περιβόητο «δρόμο του έθνους» από το Δυρράχιο προς το Κόσοβο και εκπροσωπεί διπλωματικά τα Τίρανα, σε όσες χώρες του πλανήτη δεν έχει η χώρα πρεσβείες και είναι αρκετές.

Η Τουρκία δεν φοβίζει πλέον τους Βαλκάνιους. Η παραδοσιακή καχυποψία έσβησε με το πέρασμα του χρόνου και οι εξ Ανατολών γείτονες καταφθάνουν προσφέροντας εγγυήσεις για σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη. Σημαντικοί ανταγωνιστές επ’ αυτού, εξάλλου, δεν υπάρχουν, αφού η Ελλάδα αποδείχθηκε τελικά λίγη για να επωμισθεί το βαρύ φορτίο του ισχυρού παίκτη στη βαλκανική σκακιέρα.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/05/blog-post_2248.html
Press to Continue.......

Σενάρια τρόμου στα Βαλκάνια

Σε θέσεις μάχης οι παραστρατιωτικές ομάδες Σλάβων και Αλβανών στα Σκόπια.Ποιοι και γιατί επιδιώκουν αποσταθεροποίηση στην ευρύτερη περιοχή.Με εύθραυστο βάζο, έτοιμο να πέσει και να σπάσει σε πολλά κομμάτια, παρομοιάζεται η κατάσταση στα αλβανόφωνα χωριά των Σκοπίων και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή του Αρατσίνοβο, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο. Η ένταση μεταξύ Σλάβων και Αλβανών είναι πλέον στο «κόκκινο», με αποτέλεσμα εδώ και περίπου 20 ημέρες ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας και του στρατού της ΠΓΔΜ, από τη μια πλευρά, και οι αλβανικές εθνικιστικές οργανώσεις, από την άλλη, να βρίσκονται στην κυριολεξία με το δάχτυλο στη σκανδάλη.
Το συγκεκριμένο χωριό βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας ήδη από τις 14 Δεκεμβρίου όταν και αναπτύχθηκε γύρω από αυτό μεγάλος αριθμός των σκοπιανών ειδικών δυνάμεων, προκειμένου να συλληφθεί ο Μ. Ατζβάζι, ένα από τα πλέον καταζητούμενα άτομα στη γειτονική χώρα και ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης «Εθνικός Αλβανικός Στρατός» (AKSH).Το χωριό Αρατσίνοβο βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας ήδη από τις 14 Δεκεμβρίου, όταν και αναπτύχθηκε γύρω από αυτό μεγάλος αριθμός των σκοπιανών ειδικών δυνάμεων.Πρόκειται για μια οργάνωση που διαθέτει ισχυρούς πυρήνες και καλά κρυμμένα οπλοστάσια στο έδαφος των Σκοπίων, η οποία, αποτελώντας συνέχεια του «Αλβανικού Απελευθερωτικού Στρατού» (UCK), έχει συγκεντρώσει στις τάξεις της πολλούς από τους βετεράνους των ένοπλων συγκρούσεων που οδήγησαν στην απόσχιση του Κοσόβου από τη Σερβία το 1999.
Με καλυμμένα τα πρόσωπα και φέροντας βαρύ οπλισμό, οι σκοπιανές ειδικές δυνάμεις, παρά την κινητοποίησή τους, δεν κατάφεραν τελικά να συλλάβουν τον Ατζβάζι, αφού ξέφυγε κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια τους πυροβολώντας και βρίσκοντας εν συνεχεία καταφύγιο στους γύρω ορεινούς όγκους. Με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό, ηγετικά μέλη του AKSH καλούν τις σκοπιανές δυνάμεις να φύγουν από την περιοχή, απειλώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα υπάρξει «νέα επιστράτευση» των Αλβανών της ΠΓΔΜ, προκειμένου να προστατευτούν οι κάτοικοι της περιοχής. Χαρακτηριστικότερη όλων ήταν η απειλή για εκδίκηση που εξαπέλυσε ένας εκ των επικεφαλής των Αλβανών «ανταρτών» της εξέγερσης του 2001, ο Χ. Σακιουΐρι, γνωστός και ως «διοικητής Hoxha», καλώντας τους αλβανόφωνους της περιοχής να πάρουν τα όπλα.Ορμητήριο ανταρτώνΟ ίδιος ο πρόεδρος του αντιπολιτευόμενου αλβανι- κού κόμματος «DPA», Μ. Θάτσι, είχε κατηγορήσει τον πρωθυπουργό των Σκοπίων Ν. Γκρούεφσκι ότι στοχεύει στη διάλυση της ΠΓΔΜ.
Να σημειώσουμε ότι το Αρατσίνοβο αποτέλεσε το βασικότερο ορμητήριο των Αλβανών «ανταρτών» κατά τη διάρκεια της αλβανικής εξέγερσης στα Σκόπια, το 2001, και έκτοτε βρίσκεται στο επίκεντρο των συγκρούσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Εκεί, μάλιστα, έλαβε χώρα και το περιστατικό που αν και έκλεισε ουσιαστικά τις συγκρούσεις Αλβανών και Σλάβων το 2003, κινδύνεψε «να βάλει φωτιά» στις σχέσεις των Σκοπίων με ΝΑΤΟ, Αμερικανούς και Βρετανούς το 2009. Να θυμίσουμε ότι, όπως περιγράφεται στη λεγόμενη Μακεδονική Εγκυκλοπαίδεια που εκδόθηκε προ δύο περίπου μηνών, το 2003 στο Αρατσίνοβο ο στρατός των σλαβόφωνων είχε περικυκλώσει 200 περίπου Αλβανούς αντάρτες, αλλά μετά από παρέμβαση του ΝΑΤΟ οι σκοπιανές δυνάμεις δεν εισέβαλαν στο χωριό, αφήνοντας περιθώριο στους 200 ένοπλους να διαφύγουν προς το Κόσοβο. Οι Σκοπιανοί ισχυρίζονται πως ανάμεσα στους 200 Αλβανούς υπήρχαν και οι εκπαιδευτές τους, Άγγλοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ, οι οποίοι μάλιστα στη βιασύνη τους να εγκαταλείψουν την περιοχή άφησαν πίσω τους αποδεικτικά στοιχεία, όπως δορυφορικά τηλέφωνα και άλλο υπερσύγχρονο εξοπλισμό.Ιδιαίτερα κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα οι ούτως ή άλλως κακές σχέσεις Αλβανών και Σλάβων έχουν φτάσει σε οριακό σημείο, δεδομένων των όλο και περισσότερων επιχειρήσεων που διεξάγουν οι σκοπιανές δυνάμεις ασφαλείας στα αλβανόφωνα χωριά της χώρας. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ότι στην ευρύτερη περιοχή του Καρντάκου, εντός της οποίας βρίσκονται πολλά χωριά κατοικούμενα κυρίως από Αλβανούς και πάλι κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο, οι έλεγχοι της αστυνομίας έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Οι δε αστυνομικοί κυκλοφορούν πάνοπλοι, φορώντας κουκούλες και σε αρκετές περιπτώσεις και αλεξίσφαιρα γιλέκα, κάνοντας συνεχώς προσαγωγές και ανακρίσεις, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν κρησφύγετα και οπλισμό παραστρατιωτικών ομάδων που δρουν εντός του σκοπιανού εδάφους.

Παράθεση:
Η ένταση μεταξύ Σλάβων και Αλβανών είναι στο «κόκκινο», με αποτέλεσμα ειδικές δυνάμεις του στρατού της ΠΓΔΜ και αλβανικές εθνικιστικές οργανώσεις να βρίσκονται με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Εξάλλου, στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η επαναλειτουργία όλων σχεδόν των αστυνομικών τμημάτων που λειτουργούσαν στα χωριά της περιοχής έως το 2001, όταν και καταργήθηκαν με βάση τη Συμφωνία της Αχρίδας. Τα συγκεκριμένα τμήματα, σύμφωνα με ηγετικό στέλεχος του αντιπολιτευόμενου αλβανικού κόμματος «DPA», χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ως χώροι διεξαγωγής πολύωρων ανακρίσεων και τρομοκράτησης των αλβανόφωνων κατοίκων της περιοχής.Βαριές κατηγορίες
Παράθεση:
Ο «Εθνικός Αλβανικός Στρατός», που αποτελεί συνέχεια του «Αλβανικού Απελευθερωτικού Στρατού» (UCK), διαθέτει ισχυρούς πυρήνες και καλά κρυμμένα οπλοστάσια στο έδαφος των Σκοπίων Να προσθέσουμε, επίσης, ότι μόλις πριν από έξι μήνες ο ίδιος ο πρόεδρος του «DPA», Μ. Θάτσι, είχε κατηγορήσει τον πρωθυπουργό των Σκοπίων Ν. Γκρούεφσκι ότι στοχεύει στη διάλυση της ΠΓΔΜ, μη εφαρμόζοντας τη Συμφωνία της Αχρίδας, χαρακτηρίζοντας την πολιτική που ακολουθεί «ακραία, εθνικιστική και ναζιστική». Οι Αλβανοί κατηγορούν επίσης την κυβέρνηση Γκρούεφσκι για προσπάθεια εκφοβισμού τους, κάνοντας αναφορά σε σλαβικές παραστρατιωτικές ομάδες που δρουν υπό την ανοχή των επίσημων Αρχών των Σκοπίων, με απώτερο στόχο την τρομοκράτηση του αλβανικού πληθυσμού.
Η πλέον σημαντική από αυτές τις ομάδες είναι η λεγόμενη «Κομιτέτ» (Κομιτατζήδες). Μια οργάνωση με πολλές επιθέσεις στο ενεργητικό της, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη στην περιοχή Νέρεζ της πόλης των Σκοπίων, τη μόνη συνοικία της πόλης όπου επικρατεί το αλβανικό στοιχείο. Τα μέλη της Κομιτέτ πραγματοποίησαν επιθέσεις σε σπίτια και αυτοκίνητα Αλβανών, εκδιώκοντας και ξυλοκοπώντας τους ιδιοκτήτες τους. Η συγκεκριμένη οργάνωση, μάλιστα, με τηλεφωνήματά της είχε νωρίτερα ενημερώσει τους Σλάβους κατοίκους της περιοχής να πάρουν τα αυτοκίνητά τους από τους γύρω δρόμους καθώς θα γίνονταν επεισόδια.Ο καταλυτικός ρόλος του ΚοσόβουΌπως είναι φανερό, οι σχέσεις των δύο εθνοτήτων στα Σκόπια έχουν φτάσει σε οριακό σημείο, γεγονός που ίσως να εξηγεί και τη μέχρι στιγμής ευλαβική προσήλωση του Γκρούεφσκι στη διαιώνιση της αντιπαράθεσής του με την Ελλάδα για το ζήτημα του ονόματος. Ο Σκοπιανός πρωθυπουργός θεωρεί ότι κατʼ αυτό τον τρόπο αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη της χώρας του από τα εσωτερικά προβλήματα και τις συγκρούσεις που υποβόσκουν στις αλβανόφωνες περιοχές, μεταφέροντας την αντιπαράθεση από το Βορρά στο Νότο: Από το Κόσοβο, το οποίο δεν παύει να αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την έναρξη μιας διαδικασίας διάλυσης της ΠΓΔΜ, στην Ελλάδα, η οποία ως κράτος-μέλος και της ΕΕ όχι μόνο δεν τρέφει αλυτρωτικές διαθέσεις έναντι των Σκοπίων, αλλά συντηρεί σε μεγάλο βαθμό και την οικονομία τους.
Ο ρόλος του Κοσόβου στις εσωτερικές εξελίξεις των Σκοπίων θεωρείται καταλυτικός, αφού μέσα στις πραγματικές προθέσεις της ηγεσίας του είναι η ένωσή του με το κομμάτι της ΠΓΔΜ όπου πλειοψηφούν οι αλβανόφωνοι, ώστε να επιτευχθεί ο βασικός στόχος της εθνικής ολοκλήρωσης των Αλβανών, με τη συγκρότηση της «Μεγάλης Αλβανίας».Ο Σκοπιανός πρωθυπουργός Ν. Γκρούεφσκι επιχειρεί τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης της χώρας του από τα εσωτερικά προβλήματα και τις συγκρούσεις που υποβόσκουν στις αλβανόφωνες περιοχές, μεταφέροντας την αντιπαράθεση από το Βορρά στο Νότο.Ενδεικτικά να επισημάνουμε ότι ο Α. Αχμέτι, συμμετέχων στην κυβέρνηση Γκρούεφσκι και πολιτικός ηγέτης των Αλβανών της ΠΓΔΜ, το 1999, φέρεται να ήταν εκ των ηγετικών στελεχών της παράνομης μυστικής υπηρεσίας «SHIK», γνωστής ως Υπηρεσίας Πληροφοριών του Κοσόβου, μαζί με τον πρωθυπουργό του Κοσόβου Χ. Θάτσι. Ο Αχμέτι ηγούνταν του παραρτήματος της «SHIK» στην ΠΓΔΜ, ενώ, ακολούθως, διατέλεσε διοικητής των ένοπλων σχηματισμών των Αλβανών της ΠΓΔΜ, και στη συνέχεια το κόμμα του («Δημοκρατική Ένωση για την Ένταξη» – «DUI») συμμετείχε στην κυβέρνηση. Η συγκεκριμένη οργάνωση διέθετε παραρτήματα σε αρκετές ακόμη χώρες, ενώ ήταν αυτή που προετοίμασε το έδαφος για τις συγκρούσεις που ξέσπασαν το 2001 στα Σκόπια.«Ειρηνική εκκαθάριση»Οι κακές σχέσεις Αλβανών και Σλάβων έχουν φτάσει σε οριακό σημείο, δεδομένων των επιχειρήσεων που διεξάγουν οι σκοπιανές δυνάμεις ασφαλείας στα αλβανό- φωνα χωριά της χώρας.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι επίσης το γεγονός ότι η «SHIK» διατηρούσε διάφορα τμήματα, όπως το «Τμήμα Προπαγάνδας», το «Τμήμα Χρηματοδοτήσεων και Χορηγιών» και το «Τμήμα Διακεκριμένων Ανθρώπων, για την Προάσπιση των Συμφερόντων του Πολέμου», τόσο στο Κόσοβο όσο και στο εξωτερικό. Επί της ουσίας, δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισημαίνουν ότι οι δύο εθνότητες έχουν αρχίσει μια διαδικασία «ειρηνικής εθνικής εκκαθάρισης», από τα εδάφη όπου πλειοψηφεί το ένα ή το άλλο στοιχείο. Οι μεν Αλβανοί περιχαρακώνονται όλο και περισσότερο στη ζώνη τους, στα δυτικά της ΠΓΔΜ. Αυτοδιαχειρίζονται όλο και πιο πολύ τα εδάφη τους και οργανώνουν τις δικές τους δομές, με στόχο τη δημιουργία μιας εθνικά ομογενούς οντότητας. Αντίστοιχα, και οι Σλάβοι απομακρύνονται προς τα ανατολικά της χώρας, πυκνώνοντας με το στοιχείο τους τις εκεί περιοχές, εξαναγκάζοντας τους Αλβανούς σε φυγή. Ήδη η εξαιρετικά περιορισμένη εκπροσώπηση του αλβανικού στοιχείου στη δημόσια διοίκηση και η προσπάθεια να καθιερωθούν χωριστές βάρδιες στα σχολεία για τους Αλβανούς και τους Σλάβους μαθητές κινείται προς αυτή την κατεύθυνση: Στον de facto, δηλαδή, διαμελισμό των Σκοπίων σε δύο εθνότητες, οι οποίες θα διαβιούν σε εθνοτικά «καθαρές» περιοχές. Η ειρηνική ή όχι συνέχιση της συγκεκριμένης διαδικασίας κρέμεται σε μία κλωστή, δεμένη, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, στην άκρη της κάννης ενός όπλου…
Πηγή:Περιοδικό Επίκαιρα - ΤΟΥ Γιώργου Διονυσόπουλου
Press to Continue.......

Saturday, 29 May 2010

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ “FREE GAZA”

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ “FREE GAZA” (ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΖΑ)
Ανακοίνωση Πρεσβεία Ισραήλ
28.5.10
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες αναχώρησαν από διάφορες χώρες (Ιρλανδία, Τουρκία, Ελλάδα) πλοία της “Free Gaza”, μιας αυτοαποκαλούμενης «ανθρωπιστικής οργάνωσης» που ισχυρίζεται ότι σκοπό έχει να προσφέρει βοήθεια στον λαό της Γάζας και να σπάσει τον αποκλεισμό της που επιβλήθηκε από το Ισραήλ έπειτα από επιθέσεις εναντίον του . Στον στόλο συμμετέχουν και τέσσερα πλοία που αναχώρησαν από την Ελλάδα. Το ελληνικό παράρτημα της οργάνωσης «Ένα Καράβι για την Γάζα» έχει προχωρήσει σε μια μεγάλη εκστρατεία δημοσίων σχέσεων διοργανώνοντας ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα. Όμως η αλήθεια είναι πίσω από τις δραστηριότητες της οργάνωσης κρύβονται και ξεκάθαρες πολιτικές σκοπιμότητες. Μαζί με τις όποιες συμβολικές δραστηριότητες παροχής βοήθειας τα μέλη της οργάνωσης καθώς και του ελληνικού παραρτήματός της κρύβουν μια ακραία ιδεολογία πίσω από έναν ανθρωπιστικό μανδύα. Η αποστολή αυτή δεν είναι παρά ένα επικοινωνιακό τέχνασμα που προσφέρει πολιτική υποστήριξη στην ακραία παλαιστινιακή οργάνωση της Χαμάς, η οποία ελέγχει σήμερα την Γάζα. Ως εκ τούτου η Πρεσβεία του Ισραήλ επισημαίνει τα εξής:

· Η ιστοσελίδα του ελληνικού παραρτήματος της οργάνωσης «Ένα Καράβι για τη Γάζα» υποστηρίζει την «αντίσταση» των Παλαιστινίων «με όλα τα μέσα» σε αντίθεση με την ιστοσελίδα της διεθνούς οργάνωσης που κάνει λόγο για “μη βίαια μέσα”. Σε συνεντεύξεις τους σε διεθνή και ισραηλινά μέσα οι Έλληνες ακτιβιστές της οργάνωσης έχουν αποφύγει να καταδικάσουν απερίφραστα τις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας της Χαμάς εναντίον αθώων Ισραηλινών.

· Σε προηγούμενες αποστολές μέλη της Free Gaza μεταξύ των οποίων και Έλληνες, συναντήθηκαν με υψηλόβαθμα στελέχη της Χαμάς όπως τον Πρωθυπουργό της οργάνωσης στη Γάζα, Ισμαήλ Χανίγιε και τον Υπουργό Εξωτερικών Μαχμούντ Αλ Ζαχάρ. Μάλιστα τιμήθηκαν από την Χαμάς σε ειδική τελετή. Η Χαμάς φέρει την ευθύνη για τον θάνατο εκατοντάδων αθώων Ισραηλινών σε τρομοκρατικές ενέργειες. Έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και απορρίπτει την ειρηνευτική διαδικασία και την ύπαρξη του Ισραήλ. Ο δε Υπουργός Εξωτερικών της Χαμάς Μαχμούντ Αλ Ζαχάρ, με τον οποίο συναντήθηκαν μέλη και υποστηρικτές της Free Gaza, έχει δηλώσει ότι ονειρεύεται την ημέρα που θα κρεμάσει έναν χάρτη στον τοίχο του, όπου δεν θα υπάρχει το Ισραήλ, ενώ έχει χαρακτηρίσει τις βομβιστικές επιθέσεις εναντίον αθώων Ισραηλινών ως την «πιο πολύτιμη θυσία.»

· Σε αρκετές περιπτώσεις μέλη της Free Gaza έχουν εκφράσει την υποστήριξη τους για την Χαμάς, χαρακτηρίζοντάς την ως «δημοκρατικά εκλεγμένη» κυβέρνηση. Μέλη και υποστηρικτές του ελληνικού παραρτήματος έχουν παρομοιάσει τις επιθέσεις της Χαμάς με την ελληνική αντίσταση εναντίον των Ναζί κατά την διάρκεια της κατοχής. Μάλιστα, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «Βήμα», Έλληνας ακτιβιστής της οργάνωσης δήλωσε ότι «εύχομαι αυτή την φορά να καταγράψω με την κάμερά μου την ελληνική αποστολή να παίρνει εύσημα από τους εκλεγμένους ηγέτες της Γάζας που τους λένε τρομοκράτες.» Είναι αλήθεια ότι η Χαμάς ανήρθε στις εξουσία με εκλογές. Όπως είναι επίσης αλήθεια ότι έχει δολοφονήσει εκατοντάδες αθώους Ισραηλινούς σε βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, ότι απορρίπτει την ύπαρξη του Ισραήλ και τις ειρηνευτικές συμφωνίες που έχουν υπογράψει το Ισραήλ και η Παλαιστινιακή Αρχή, ότι έχει εξαπολύσει χιλιάδες ρουκέτες εναντίον ισραηλινών πολιτών, ότι κατέλαβε με βίαιο πραξικόπημα την Λωρίδα της Γάζας, δολοφονώντας εν ψυχρώ εκατοντάδες Παλαιστινίους της Φατάχ, ότι παίρνει εντολές και υποστηρίζεται από την Τεχεράνη, ότι έχει φυλακίσει και βασανίσει δεκάδες αντιφρονούντες και ότι οι Χριστιανοί στη Λωρίδα σήμερα ζουν σε καθεστώς τρόμου εξαιτίας απειλών και επιθέσεων που έχουν δεχθεί από ισλαμικές συμμορίες, τις οποίες η Χαμάς δεν εμποδίζει ή στις οποίες συμμετέχουν τα ίδια τα στελέχη της. Ο λαός της Γάζας βρίσκεται υπό την ομηρία της. Εχθρός των κατοίκων της Λωρίδας δεν είναι το Ισραήλ αλλά η Χαμάς. Επομένως, οι ισχυρισμοί περί «δημοκρατικότητας» της Χαμάς των μελών της Free Gaza δεν ευσταθούν και φανερώνουν την εμπάθεια τους απέναντι στο Ισραήλ.

· Η ιδεολογία πολλών μελών των διεθνών παραρτημάτων της “Free Gaza” δεν είναι λιγότερο ακραία απ’ αυτήν των Ελλήνων ακτιβιστών. Για παράδειγμα, στην τελετή για την αναχώρηση των πλοίων από την Τουρκία παραβρέθηκαν ακραίοι Ισλαμιστές όπως ο Μαχμάντ Τζοάχα και ο Σαχάρ Αλμπιράουι μέλη της Χαμάς που δρουν στη Βρετανία, καθώς και ο Χαμάμ Σαίντ, ηγέτης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Ιορδανία. Επίσης, στην συγκέντρωση παραβρέθηκε ο Σείχης Σαέντ Σάλαχ ένας από τους ηγέτες του Ισλαμικού Κινήματος στο Ισραήλ ο οποίος στο παρελθόν έχει δηλώσει ¨ότι «Οι Εβραίοι είναι … τα βακτηρίδια όλων των εποχών, προσθέτοντας ότι «ο Δημιουργός σας προόριζε για πιθήκους και χαμένους.»

· Η υποστήριξη προς την Χαμάς από την Free Gaza υπονομεύει την θέση της Παλαιστινιακής Αρχής και του Προέδρου της Μαχμούντ Αμπάς, καθώς και τις εκ του σύνεγγυς ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που λαμβάνουν χώρα με το Ισραήλ. Η Χαμάς εκμεταλλεύεται την πρόκληση αυτή για να υποσκάψει την θέση του Παλαιστινίου Προέδρου και τις ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ

· Η ανθρωπιστική βοήθεια που έχει παραδώσει ή σκοπεύει να παραδώσει η Free Gaza είναι ελάχιστη σε σχέση με αυτή που περνά από τις επίσημες ισραηλινές διόδους. Στις οχτώ προηγούμενες αποστολές της μέσα σε εννιά μήνες, η οργάνωση μετέφερε μόνο δέκα τόνους βοήθειας στη Λωρίδα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ακόμα και ο νέος «πολυεθνικός στόλος» της μεταφέρει περίπου 10.000 τόνους βοήθειας. Όμως από τον Ιανουάριο του 2009 μέσω των επίσημων ισραηλινών περασμάτων έχουν μεταφερθεί περίπου 1 εκατομμύριο τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, ενώ σε εβδομαδιαία βάση περνούν 15.000 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λωρίδα. Μόνο στο πρώτο τετράμηνο του 2010 παραδόθηκαν στη Γάζα 100.000 τόνοι βοήθειας μέσα των Ισραηλινών περασμάτων. Αυτά τα εφόδια περιλαμβάνουν διατροφή για μωρά, τρόφιμα κάθε είδους, φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό καθώς και καύσιμα. Σε κάθε κάτοικο της Γάζας αντιστοιχεί ένας τόνος ανθρωπιστικής βοήθειας

· Το 2009, 10.544 Παλαιστίνιοι από την Γάζα πέρασαν στο Ισραήλ για να λάβουν περίθαλψη σε Ισραηλινά νοσοκομεία ενώ το Ιατρικό Κέντρο «Χαντάσα» της Ιερουσαλήμ προσφέρει 3 εκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση για την περίθαλψη Παλαιστινίων στο Ισραήλ. Επίσης, το 2009 μεταφέρθηκαν στη Λωρίδα σχεδόν 5 χιλιάδες τόνοι φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού.

· Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν περιορισμοί στην διέλευση δομικών υλικών προς την Λωρίδα διότι δυστυχώς πολλά απ’ αυτά τα υλικά χρησιμοποιούνται από την Χαμάς για την κατασκευή ρουκετών που χρησιμοποιούνται σε επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών πολιτών. Απλοί μεταλλικοί σωλήνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή ρουκετών Κασάμ. 10.000 χιλιάδες τέτοιες ρουκέτες έχουν εξαπολυθεί εναντίον Ισραηλινών τα τελευταία χρόνια. Το δε τσιμέντο χρησιμοποιείται από την Χαμάς για την κατασκευή ενισχυμένων οχυρών. Παρά ταύτα, το Ισραήλ έχει επιτρέψει την διέλευση δομικών υλικών (300 τόνους) στη Λωρίδα σε συνεργασία με διεθνείς οργανώσεις και τον ΟΗΕ με την προϋπόθεση ότι τα υλικά θα χρησιμοποιηθούν για ανοικοδόμηση και δεν θα πέσουν στα χέρια της Χαμάς.

· Οι ισχυρισμοί των οργανωτών της Free Gaza ότι το Ισραήλ παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας με τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας δεν ευσταθούν. Αντιθέτως, την Γάζα κυβερνά μια εχθρική οργάνωση που στόχο έχει την καταστροφή του Ισραήλ και η οποία έχει προσπαθήσει να κάνει πράξει τα λόγια της με δεκάδες επιθέσεις αυτοκτονίας στο Ισραήλ και την εξαπόλυση χιλιάδων ρουκετών εναντίον αθώων Ισραηλινών πολιτών. Επομένως, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το Ισραήλ βρίσκεται σε «κατάσταση πολέμου» με την Χαμάς στην Γάζα και έχει το δικαίωμα να αποκλείσει την περιοχή δια θαλάσσης αρκεί να ενημερώσει τη διεθνή κοινότητα για τις συντεταγμένες του αποκλεισμού και να μεριμνά ώστε ο πληθυσμός της Λωρίδας να λαμβάνει τα αναγκαία εφόδια και ανθρωπιστική βοήθεια, κάτι το οποίο πράττει.

· Το Ισραήλ έχει προτείνει στους οργανωτές της “Free Gaza” να παραδοθεί η ανθρωπιστική βοήθεια που μεταφέρουν τα πλοία τους στους Παλαιστινίους στη Λωρίδα μέσω του ισραηλινού λιμανιού της «Ασντότ» αφού περάσει τον σχετικό έλεγχο, όπως γίνεται με την βοήθεια του ΟΗΕ και όλων των διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων.

· Το Ισραήλ αποχώρησε τελείως από την Λωρίδα της Γάζας το 2006 και στην περιοχή δεν παρέμεινε ούτε ένας Ισραηλινός. Υπενθυμίζουμε ότι σήμερα δεν θα υπήρχε κανένας αποκλεισμός στη Γάζα ούτε και «κατάσταση πολέμου» εάν δεν είχε διαχωρίσει η Χαμάς τη στάση της από την Παλαιστινιακή Αρχή επιλέγοντας να απορρίψει την ειρηνευτική διαδικασία και την λύση δύο κρατών για δύο λαούς. Αντίθετα, η Χαμάς επέλεξε ως στόχο την καταστροφή του Ισραήλ, τις επιθέσεις και την εμφύλια διαμάχη.
Press to Continue.......

Friday, 28 May 2010

ΜΗΝΥΣΗ ΔΙΑΖΕΥΓΜΕΝΟΥ ΚΑΤΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ

Κύριε Εισαγγελέα,........................................

..............για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», για σκόπιμη «γενοκτονία των Ελληνοπαίδων εκ προμελέτης με στόχο το ίδιον οικονομικό όφελος», για καταστροφή της οικογένειας, της ψυχικής υγείας των ελληνοπαίδων κατά συστηματικό τρόπο», για «οργανωμένο έγκλημα», για «προγενετήσια δολοφονία παιδιών», για συστηματική στέρηση απογόνων από τις «πελάτισσές» τους, τις Ελληνίδες για σκόπιμη μείωση του Ελληνικού πληθυσμού και έκθεση του κράτους σε κίνδυνο απέναντι σε εξωτερικούς εχθρούς, «για πιθανή εξώθηση στην πορνεία και για καλυμμένη μαστροπεία – σωματεμπορία;», για έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο, για διατάραξη οικιακής ειρήνης, για οικονομικά έγκλήματα εις βάρος του δημοσίου, αφού καταστρέφουν οικογένειες οι οποίες δεν μπορούν μετά να προσφέρουν στο κράτος, για διασυρμό, και σωρεία κακουργηματικών πράξεων καθ’εξιν κατ’επάγγελμα και κατ’εξακολούθησιν, και κατά συρροή με δόλο και εμπροθέτως, από οργανωμένα βάσει σχεδίου άτομα που δρουν κατά μόνας ή ομαδικά ανά περίσταση από τους κατηγορουμένους, μέσω της λεγόμενης «βιομηχανίας διαζυγίων», όπως:

συκοφαντίες , απειλές, εκβιασμούς, επαγγελματικές δυσκολίες, προγεννετήσια δολοφονία παιδιών, δηλ. δολοφονία πριν την γέννηση τριών παιδιών, για σκόπιμη στέρηση μητρότητας γυναικών, διατάραξη οικιακής ειρήνης συστηματικό πολιτικό εκβιασμό, διασυρμό, ηθική πίεση, καταστροφή της καριέρας μου, λένε συνεχή ψέματα στο οικογενειακό και επαγγελματικό περιβάλλον μου με ανυπολόγιστη καταστροφή της οικογένειάς μου, την διάσταση μέσω απειλών από την σύζυγό μου, της τιμής, της υπόληψής μου και του κύρους μου στην κοινωνία, ψυχολογική πίεση, απειλές δολοφονίας κλπ....και για “συστηματική γενοκτονία των ελλήνων” μέσω της αλόγιστης και ανήθικης – παράνομης “χρήσης” του δικηγορικού επαγγέλματος.

Οι δικηγόροι αυτού του είδους βρίσκουν τα «θύματά τους», τις γυναίκες, που ίσως έχουν ένα μικρό πρόβλημα, που προκλήθηκε από το «περιβάλλον, πολλές φορές, στις οποίες τάζουν «διαζύγια, αποζημιώσεις και διατροφές», που στη σκέψη των ανυποψίαστων θυμάτων φαντάζει «παράδεισος». Στο τέλος αφού τις εκμεταλλεύονται οικονομικά ηθικά ψυχολογικά και τις βάζουν να στραφούν εναντίον του συζύγου ώστε να μην υπάρχει πιθανότητα επιστροφής σε αυτόν, λόγω των υπερβολικά ψευδών και εξευτελιστικών αγωγών τις οποίες συμβουλεύουν να καταθέσουν, μπλέκοντας συγγενείς γνωστούς, παιδιά. Στη συνεχεία, όπως λέγεται, λόγω της επερχόμενης οικονομικής αδυναμίας κι εξουθένωσης, ουσιαστικά τις οδηγούν σε «αφύσικες σχέσεις» ή στα λεγόμενα «καλυμμένα δίκτυα πορνείας» και τις εκμεταλλεύονται. Και αν έχουν παιδιά και καταστρέφουν ψυχολογικά και επαγγελματικά και τα παιδιά τους! Τα παιδιά αποκτούν τόσα ψυχολογικά προβλήματα και κανείς δεν τολμά να ακουμπήσει τους «βιαστές της ψυχολογίας των παιδιών», που μαστίζουν την Ελληνική κοινωνία επί δεκαετίες.

Οι ίδιοι «επίορκοι δικηγόροι», λέγεται, ότι επικοινωνούν μεταξύ τους παρασκηνιακά, στήνουν δίκες και αγωγές, αναβολές, και πολλές φορές, βρίσκονται μεταξύ τους μετά τις «δίκες» απέναντι από τα δικαστήρια της Ευελπίδων και διηγούνται γελώντας ο ένας δικηγόρος στον άλλον πώς εξαπάτησαν τα θύματά τους και πώς τις εκμεταλλεύτηκαν, ψυχολογικά, οικονομικά σεξουαλικά.

Οι δικηγόροι αυτού του είδους, λέγεται ότι, «στοχοποιούν» τον πρώην σύζυγο στην σκέψη της συζύγου – φασιστική τακτική εγκληματιών – και τις οδηγούν να αποξενωθούν οιοδήποτε συναίσθημα ανθρωπιάς, με στόχο την εκμετάλλευση των συζύγων. Έτσι τις γεμίζουν μίσος και τις βάζουν να ζητήσουν «εκδίκηση».

Προσφιλής φασιστική και παράνομη τακτική είναι «να γονατίσουμε οικονομικά» τον «αντίπαλο σύζυγο» μέσω διαρκών αγωγών και μηνύσεων που βάζουν τις συζύγους να καταθέσουν.

Οι ίδιοι οι επίορκοι δικηγόροι εμφανίζονται τάχα «εντολοδόχοι» της συζύγου, εντολή που οι ίδιοι έδωσαν ουσιαστικά στον εαυτό τους για να έχουν πινάκια δικών και να απομυζούν οικονομικά τους αντίδικους! Συνυπογράφουν ανυπόστατα και προσβλητικά στοιχεία εναντίον των συζύγων, που σε άλλες χώρες θα είχαν ήδη συλληφθεί, τουλάχιστον για σκόπιμη συκοφαντία.

Είναι λυπηρό που μέσα στα δικαστήρια συμβαίνουν όλα αυτά και δεν έχετε συλλάβει ακόμα αυτούς τους επίορκους δικηγόρους οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα «δήθεν νομικά κενά» της Ελληνικής νομολογίας!

Μάλιστα μια φορά στο κτίριο 16 της Ευελπίδων ένας «δικηγόρος» έβριζε, αν άκουγα καλά, χυδαιότατα έναν νέο εισαγγελέα, ενώπιον και ενός αστυνομικού οργάνου, μπροστά μου και κανείς δεν τολμούσε να του μιλήσει ή να τον συλλάβει γιατί φαίνεται στην Ελλάδα οι δικηγόροι δεν πάνε αυτόφωρο και δεν διώκονται!

Δεν υπάρχει ο «λεγόμενος οικογενειακός δικαστής» και ο «διαμεσολαβητής οικογενειακών υποθέσεων και δικαστές με γνώσεις ψυχολογίας – συμβουλευτικής και έτσι οι επίορκοι δικηγόροι βρίσκουν έδαφος να δολοφονήσουν την Ελληνική οικογένεια, να καταστρέψουν οικονομικά τους πολίτες και να κερδοσκοπήσουν!

Κύριε Εισαγγελέα να λάβετε υπόψη τα εξής:
Η σύγχρονη «γενοκτονία των ελλήνων»....
Κρίση στην οικογένεια, κρίση στην κοινωνία, κρίση στην πολιτεία!
Περίπου 1.000.000 παιδιά θύματα ενός παράλογου «νομικού συστήματος».
Άλλα 1.000.000 παιδιά δεν γεννήθηκαν ποτέ λόγω της «βιομηχανίας διαζυγίων».
Λείπουν οι αρμόδιοι σύμβουλοι οικογένειας και σύμβουλοι γάμου.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2050 θα είναι 8.100.000 άτομα!!

Τα παιδιά ήταν πάντα στο επίκεντρο της πολιτικής ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Σήμερα 800.000 μπαμπάδες και 200.000 μαμάδες έχουν περιέλθει στη φτώχεια και συχνά σε οικονομική καταστροφή εξ’αιτίας των διατροφών, δικαστικών εξόδων, πλάνης αποφάσεων, επακόλουθα εκτελέσεων αποφάσεων, κτλ αλλά και λόγω έλλειψης πρόνοιας από την Πολιτεία.

Η ελληνική οικογένεια έχει αποδεκατιστεί ήδη και υπάρχει υπογεννητικότητα και «συστηματική γενοκτονία» με ευθύνη οργάνων της πολιτείας.

Καλή είναι η υιοθεσία, αλλά γιατί να υιοθετούμε ξένα παιδιά και να έχουμε δικά μας?
Να θεσμοθετηθεί ο «οικογενειακός δικαστής» με γνώσεις ψυχολογίας, συμβουλευτικής.
Να θεσμοθετηθεί ο «διαμεσολαβητής οικογενειακών υποθέσεων».

Το ελληνικό Σύνταγμα ορίζει ότι «η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους. (Σύνταγμα της Ελλάδας, Άρθρο 21. 1). Οι διατάξεις αυτές σκοπίμως δεν εφαρμόζονται από πολλούς επίορκους νομικούς προς οικονομικό όφελος μιας μερίδας επίορκων δικηγόρων.

1. Ο έλεγχος γέννησης: Τα φασιστικά καθεστώτα προσέβλεπαν πάντα στον έλεγχο των γεννήσεων. Μάλιστα υπήρχε και το παιδομάζωμα που άνθισε και επί τουρκοκρατίας. Ίσως οι τρομερότερες πολιτικές ήταν εκείνες που εισήχθησαν για "να ωθήσουν" τον πληθυσμό..
Στην Ρουμανία του Τσαουσέσκου η άμβλωση και η αντισύλληψη καταργήθηκαν. Από το 1983 έγινε το καθήκον κάθε γυναίκας να παραγάγει ένα ελάχιστο 5 παιδιών. Οι άτεκνες και ανύπανδρες γυναίκες υποβλήθηκαν στους υψηλότερους φόρους ενώ οι γυναίκες που παράγουν τους μεγαλύτερους αριθμούς απογόνου δηλώθηκαν "μητέρες ηρωϊδες". Τα αποτελέσματα είναι ευρέως γνωστά - τα ανεπιθύμητα παιδιά των ορφανοτροφείων και των φρικιαστικών θανάτων ...
Σήμερα η γεννητικότητα πέφτει, τα διαζύγια αυξάνονται στην Ελλάδα που πολλές φορές οφείλεται σε «παρεμβολές τρίτων» και σε «λάθος νομικές συμβουλές» που παρέχονται αφειδώς στους πολίτες λόγω της μη σωστής εκτίμησης όλων των παραμέτρων και έχουν τεράστια ευθύνη οι δικηγορικοί σύλλογοι και οι νομικές υπηρεσίες. Υπάρχει επίσης, έλλειψη σύγχρονης νομοθεσίας που θα αγκαλιάσει την νέα οικογένεια και θα την στηρίξει.
Η οικονομική και κοινωνική κρίση πλήττει σήμερα και την οικογένεια, η οποία θα μπορούσε να είναι η τελευταία σανίδα σωτηρίας στην «διάλυση των πάντων

2. Ο έλεγχος των ΜΗ ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ: Κάποιοι σήμερα πάνε πάρα πέρα στον έλεγχο των ΜΗ ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ. Τα φασιστοειδή στοιχεία μπορεί και να έχουν το περίβλημα του «δημοκρατικού» για να είναι πιο πειστικά. Πολλοί νέοι σήμερα είναι θύματα τέτοιων ατόμων τα οποία δρουν με απύθμενη αναλγησία αφού «καμιά δικαιοσύνη δεν θα τους δικάσει ποτέ» αφού έχουν «νομική κάλυψη». Καθημερινά η σύγχρονη γυναίκα ωθείται από πολλούς (διαφημίσεις, προπαγάνδα, αποτυχημένοι «φίλοι – φίλες», πεθερικά, συγγενείς οικονομικά προβλήματα κλπ) στο να μην κάνει παιδία και να «χρίσει». Στην συνέχεια, αν είναι παντρεμένη, επίορκοι δικηγόροι αναλαμβάνουν «εργολαβικά» να βγάλουν το διαζύγιο μεταχειρίζοντας πέραν των ηθικών πλαισίων την «δήθεν εντολή» του/της πελάτη του.
Οι επίορκοι αυτοί δικηγόροι οδηγούν σε ατέλειωτη έχθρα τα ζευγάρια και τα ωθούν σε διαρκείς αγωγές και μηνύσεις εναντίον τους «δήθεν να αποδυναμώσουν τον αντίπαλο», ενώ στην ουσία και οι δύο διάδικοι είναι θύματα των επίορκων δικηγόρων. Επικρατεί παντελής ανυπαρξία κοινωνικών υπηρεσιών στα δικαστήρια.. Πρέπει να υπάρχει ποινική δίωξη εναντίον των δικηγόρων που προσυπογράφουν ανυπόστατα στοιχεία εις βάρος της προσωπικότητας των αντιδίκων. Τέλος η νέα αφού έφτασε στα σαράντα ωθείται να υιοθετήσει παιδία αγνώστου προέλευσης.
Η ελληνική οικογένεια έχει αποδεκατιστεί ήδη και υπάρχει υπογεννητικότητα και «συστηματική γενοκτονία» με ευθύνη οργάνων της πολιτείας που δεν διαδραματίζουν σωστά τον ρόλο τους. Λείπουν οι αρμόδιοι σύμβουλοι οικογένειας σύμβουλοι γάμου κοινωνικές υπηρεσίες προστασίας νέων ζευγαριών, κοινωνικοί λειτουργοί και όλα έχουν αφεθεί στην τύχη και στους δικηγόρους που τα βλέπουν όλα από νομική σκοπιά.».

3. Η τραγωδία των διαζευγμένων: Δεδομένης της άθλιας κατάστασης στην οποία οδηγούν δικηγόροι, δικαστές και Ελληνική Πολιτεία, τους διαζευγμένους και κυρίως όσους διεκδικούν την επιμέλεια των παιδιών τους, αποξενώνοντάς τους πολλές φορές από τα παιδιά τους (ένα εκατομμύριο στην Ελλάδα). Πολλοί γονείς αξιώνουν:
α) Να υπάρχει ίση αντιμετώπιση στα φορολογικά. Δηλαδή, να μπορεί ο πατέρας να δηλώνει τον αριθμό τέκνων στη φορολογική δήλωση ώστε να έχει την φοροαπαλλαγή και να μην αναγκάζεται να αποποιείται της γονικής του ιδιότητας.
β) Να μπορεί ο μη έχων την επιμέλεια γονέας να δηλώνει το ποσό διατροφής που καταθέτει ώστε να του αφαιρείται από το εισόδημα.
γ) Να μπορούν και οι δύο γονείς να έχουν ίσες ευκαιρίες & διευκολύνσεις στα επιτόκια δανείων δηλώνοντας τον αριθμό τέκνων.
δ) Να έχουν και οι δύο γονείς επιδόματα, άδειες και ασφαλιστικές παροχές έστω και διαζευγμένοι
ε) Στα ποσά που επιδικάζονται ως διατροφές, να υπολογίζονται τα δάνεια και άλλα φορολογικά στοιχεία με γνώμονα την ισότητα των φύλων.
στ) Να υπολογίζονται τα έξοδα ταξιδιού, επικοινωνίας, κτλ στη διατροφή
ζ) Να υπάρχει απαλλαγή δικαστικών εξόδων στα οικογενειακά δικαστήρια, μειωμένες παραστάσεις, να μην είναι εκτελέσιμες άμεσα δικαστικές αποφάσεις διατροφών κατά του μη έχοντος την επιμέλεια όταν είναι άπορος.
η) Να είναι δωρεάν οι πραγματογνωμοσύνες για επιμέλεια.
θ) Να μη δίδονται διαταγές κατασχέσεων και πλειστηριασμών στην πρώτη κατοικία που αγοράστηκε από γονέα για τα παιδιά του.
ι) Να παύσουν οι ποινικές καταδίκες για μη καταβολή διατροφής και αυτή (η διατροφή) να δίδεται από το κράτος.
ια) Η διαμονή-κατοικία (καθώς και όλα τα έξοδα) να επιβαρύνουν ισάξια τους δύο γονείς.
ιβ) Οι ανάπηροι γονείς να τυγχάνουν ειδικών οικονομικών ωφελειών.
ιγ) Οι γονικές άδειες να δίδονται εξ’ίσου.
ιδ) Ισος χρόνος επιμέλειας – ίσα έξοδα για τα παιδιά. ιε) Να λαμβάνεται υπόψη στις διατροφές, η έρευνα του ΙΝΚΑ που αναφέρει ότι στην Ελλάδα μία οικογένεια ζει με λιγότερο από 600 ευρώ, συνεπώς ένα παιδί μικρότερο των 4 ετών μπορεί να ζήσει, μέσα στην οικογένεια, με 80 ευρώ.

Σήμερα στην Ελλάδα περίπου 800.000 μπαμπάδες και 200.000 μαμάδες έχουν περιέλθει στη φτώχεια και συχνά σε οικονομική καταστροφή εξ’αιτίας των διατροφών, δικαστικών εξόδων, πλάνης αποφάσεων, επακόλουθα εκτελέσεων αποφάσεων, κτλ αλλά και λόγω έλλειψης πρόνοιας από την Πολιτεία. Το νομικό σύστημα στη χώρα μας βρίσκεται σε μεσαιωνική μορφή και δημιουργεί προβλήματα στην εφαρμογή του με αρνητικούς αποδέκτες τα παιδιά αποτελεί άμεση ανάγκη η αναθεώρηση Νόμων όσον αφορά την οικογένεια, το γάμο, την επιμέλεια των παιδιών και τα οικονομικά θέματα. Τα θύματα σε κάθε περίπτωση όλων των οικογενειακών προβλημάτων είναι τα παιδιά. Τα παιδιά χωρισμένων γονιών θα έχουν στην πλειοψηφία τους ψυχολογικά και άλλα προβλήματα. Αυτό όμως δεν σταματά τον κάθε «νομικό σύστημα» να διαλύσει την ελληνική οικογένεια φτάνει να υπάρχουν πινάκια δικών ενώ τα πιο πολλά προβλήματα θα μπορούσαν να είχαν επιλυθεί αν υπήρχαν επαρκείς συμβουλευτικές υπηρεσίες και σωστά λειτουργώντας συμβουλευτικοί σταθμοί υποστήριξης της ελληνικής οικογένειας.

Ο μηδενισμός, σχεδόν σήμερα, της φυσικής αύξησης του πληθυσμού οφείλεται από τη μια μεριά στη μείωση κατά 33,7/% (!) των γεννήσεων. Ήδη άρχισε μια σταδιακή μείωση του ελληνικού πληθυσμού, η οποία θα προέλθει κυρίως από την ελάττωση της νεανικότητας και την αντίστοιχη αύξηση που θα σημειώσει η γήρανση. Οι προβλέψεις του World Almanac (1998) : θεωρεί ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2050 θα είναι 8.100.000 άτομα. Η νομοθεσία πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να υπάρχει συμβούλιο ψυχολόγων κοινωνικών λειτουργών που θα αποφαίνονται πριν το δικαστήριο αν το ζευγάρι πρέπει να χωρίσει και με ποιες προϋποθέσεις. Γιατί να υιοθετούμε ξένα παιδιά και να έχουμε δικά μας? Στα δικαστήρια επικρατεί παντελής ανυπαρξία κοινωνικών υπηρεσιών, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών κλπ. Πρέπει να υπάρχει ποινική δίωξη εναντίον των δικηγόρων που προσυπογράφουν ανυπόστατα στοιχεία εις βάρος της προσωπικότητας των αντιδίκων με στόχο το ίδιον κέρδος.
Η πολιτεία οφείλει το συντομότερο να ψηφίσει ένα νέο οικογενειακό δίκαιο όπου θα υπάρχει ειδική μέριμνα για την οικογένεια την μητρότητα, το δικαίωμα στην απόκτηση παιδιού, το δικαίωμα και στους δύο γονείς στη επιμέλεια των παιδιών τους, το δικαίωμα στην ζωή, για το καλό της Ελλάδας.
Δρ Κουτσούκος Αναστάσιος www.koutsoukos-anastasios.gr

Συλλογος Πατρικης και Ανδρικης Αξιοπρεπειας
επισκεφθειτε καντε εγγραφη στο goneas2005 group, (it s free), και μοιραστειτε μαζι με αλλους τις αποψεις και εμπειριες σας, προσφερετε και δεχθειτε βοηθεια στο προβλημα σας.
http://groups.yahoo.com/group/goneas2005/

από e-mail SYGAPA προς goneas2005
Press to Continue.......

Tuesday, 25 May 2010

O πυρηνικός αντιδραστήρας της TERRAPOWER


Press to Continue.......

Tα μίνι πυρηνικά του Μπιλ Γκεϊτς

Η ιδέα μοιάζει δελεαστική: μια νέα γενιά μίνι πυρηνικών αντιδραστήρων, που θα λειτουργούν χρησιμοποιώντας ως καύσιμο πυρηνικά απόβλητα. Το γεγονός ότι πίσω από την πρόταση κρύβεται ο Μπιλ Γκέιτς, αφεντικό της Microsoft, δίνει άλλο βάρος στην ιδέα. Πόσο δελεαστική και εφικτή, όμως, είναι τελικά;
Την υλοποίηση του φιλόδοξου σχεδίου των νέων μίνι πυρηνικών αντιδραστήρων έχει αναλάβει η σύμπραξη της εταιρείας του Μπιλ Γκέιτς, Terra Power, με την ιαπωνική Toshiba (Νο 3 στην παραγωγή μικροτσίπ), η οποία κατέχει την εταιρεία πυρηνικής ενέργειας Westinghouse. Προβλέπεται η δημιουργία μικρών πυρηνικών μονάδων (ισχύος μέχρι 100 μεγαβάτ), με την τεχνολογία του Αντιδραστήρα Μετάδοσης Κύματος (TWR), η οποία βασίζεται στην εξής διαδικασία:

Σε έναν κατάλληλο θάλαμο υπάρχει ποσότητα απεμπλουτισμένου ουρανίου (DU) και ένα ψήγμα εμπλουτισμένου ουρανίου. Νετρόνια από το ουράνιο αντιδρούν με το απεμπλουτισμένο ουράνιο και δημιουργείται πλουτώνιο, το οποίο σχάζεται σε μικρότερα άτομα, εκλύει ενέργεια και παράγει νέα νετρόνια που αντιδρούν εκ νέου με το DU, συνεχίζοντας τη διαδικασία. Δημιουργείται έτσι μια κυματοειδής, αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία εξελίσσεται σιγά-σιγά μέχρι να εξαντληθεί το απεμπλουτισμένο ουράνιο, κάτι που υπολογίζεται να διαρκέσει από 60 έως 100 χρόνια. Η συνέχεια είναι παρόμοια με ένα συμβατικό σταθμό πυρηνικής σχάσης: θέρμανση νερού, παραγωγή ατμού, ο οποίος κινεί ανεμοστρόβιλους, με αποτέλεσμα την παραγωγή ενέργειας.

Τα θετικά του Αντιδραστήρα Μετάδοσης Κύματος

Ο Μπιλ Γκέιτς υποσχέθηκε μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, ενώ παρομοίασε τον TWR με ένα κερί «που καίγεται και δεν αφήνει σχεδόν τίποτα πίσω του». Σύμφωνα με τους εμπνευστές του, ο μίνι αντιδραστήρας έχει πολλά θετικά σημεία:
• Απαιτεί λιγότερο ουράνιο, κάνοντας τα σημερινά, σχετικώς περιορισμένα, ορυκτά αποθέματά του επαρκή για περισσότερα χρόνια.
• Καταργείται η ανάγκη τακτικού εφοδιασμού.
• Εμφανίζει μικρότερο κίνδυνο ατυχήματος και έκλυσης ραδιενέργειας, γιατί η ισχύς του είναι πολύ μικρότερη.
• Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από αναπτυσσόμενες χώρες, που δεν μπορούν να καλύψουν το οικονομικό κόστος ενός μεγάλου πυρηνικού εργοστασίου. Ομοίως μπορεί να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες μικρών πόλεων, ενώ οι πλέον αισιόδοξοι μιλούν ακόμη και για οικιακά πυρηνικά!
• Χρησιμοποιεί ως καύσιμο το απεμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο παράγεται σαν απόβλητο από τους συμβατικούς πυρηνικούς σταθμούς, σε μεγάλες ποσότητες. Υπάρχει πολλή, κρυμμένη ενέργεια στα πυρηνικά απόβλητα για να πετιούνται, η διαχείρισή τους αποτελεί μεγάλο πρόβλημα, ενώ τροφοδοτεί την πολεμική βιομηχανία για την παραγωγή πυρηνικών όπλων απεμπλουτισμένου ουρανίου. Με βάση αυτό, ορισμένοι υποστηρικτές του σχεδίου Γκέιτς - Toshiba μίλησαν για «πυρηνικά χωρίς απόβλητα».

Τι ισχύει και ποιοι είναι οι κρυμμένοι κίνδυνοι;

«Ο αντιδραστήρας TWR δεν είναι μια καινούργια ιδέα», λέει στο ΟΙΚΟ ο αναπληρωτής καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Θανάσης Γεράνιος. «Γίνονται προσπάθειες για αποτελεσματική εφαρμογή του εδώ και πολλές δεκαετίες. Το ερώτημα είναι εάν θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τα προβλήματα που υπάρχουν». Δύο είναι σίγουρα τα θετικά σημεία των TWR, σύμφωνα με τον καθηγητή: ότι επιτυγχάνουν την ανακύκλωση του απεμπλουτισμένου ουρανίου και ότι το τελευταίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή πλουτωνίου για παραγωγή πυρηνικών όπλων, αφού καίγεται όλο εντός του σταθμού. Υπάρχουν όμως αρκετές ενστάσεις:

1. ΠΙΘΑΝΗ ΧΑΜΗΛΗ ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ: Υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα για την αποδοτικότητα του πυρηνικού αντιδραστήρα. «Για την εξέλιξη της διαδικασίας απαιτείται η παραγωγή πολλών νετρονίων, τα οποία όμως τελικά μπορεί να μη δημιουργηθούν, με συνέπεια μια πολύ χαμηλή απόδοση του TWR, οικονομικά μη συμφέρουσα», λέει ο κ. Γεράνιος. Πλην αυτού, προβλήματα αποδοτικότητας μπορεί να επιφέρει και η πιθανή αδρανοποίηση του πλουτωνίου, εφόσον στο μόριό του προστεθεί ένα νετρόνιο. «Θα μπορούσε η διαδικασία να ξεκινήσει πολύ καλά, αλλά στην πορεία να φυλακιστούν τα νετρόνια μέσα στο πλουτώνιο και να φρενάρει η κυματοειδής αντίδραση».
2. ΑΣΦΑΛΕΙΑ: Το πρόβλημα της ασφάλειας είναι σημαντικό, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα επέμβασης στη διαδικασία της σχάσης, η οποία εξελίσσεται μέσα σε ένα «κλειστό κουτί». «Στους συμβατικούς σταθμούς υπάρχει ρύθμιση από το προσωπικό, γίνονται επεμβάσεις. Στον κλειστό TWR, υπάρχει κίνδυνος να διαμορφωθεί κρίσιμη κατάσταση, την οποία να μην μπορούμε να ελέγξουμε», υπογραμμίζει ο Ελληνας καθηγητής.
3. ΔΙΑΣΠΟΡΑ: Η διασπορά των μικρών πυρηνικών σταθμών επιτείνει τα προβλήματα ασφάλειας, «αφενός, γιατί είναι πιο δύσκολο να τηρηθούν τα απαραίτητα υψηλά επίπεδα ασφάλειας σε δεκάδες ή εκατοντάδες σημεία και, αφετέρου, γιατί μπορεί να γίνουν στόχοι τρομοκρατικών ή πολεμικών επιθέσεων».
4. ΑΠΟΒΛΗΤΑ: Το πρόβλημα της διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων παραμένει. Μετά το πέρας της λειτουργίας του ολόκληρο το κουτί αποτελεί ένα ραδιενεργό απόβλητο, που πρέπει να θαφτεί με τον ίδιο τρόπο που θάβονται σήμερα τα πυρηνικά απόβλητα.

Θα δώσει λύσεις ο Γκέιτς;


Πολλά από αυτά τα προβλήματα -και ειδικά όσα αφορούν στην αμφισβητούμενη αποδοτικότητα- απασχολούν εδώ και καιρό τους επιστήμονες. Ηδη η Toshiba έχει πειραματιστεί με πρώιμους αντιδραστήρες μετάδοσης κύματος. Ο Μπιλ Γκέιτς υποσχέθηκε ότι θα διοχετεύσει μεγάλα κονδύλια στη συγκεκριμένη έρευνα, ενώ η παρουσία του αναμένεται να προσελκύσει επιπλέον επενδυτικά κεφάλαια. Αυτό είναι που δημιουργεί στους υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας κάποια αισιοδοξία πως θα υπερνικηθούν τα τεχνολογικά προβλήματα. «Η πυρηνική ενέργεια παραμένει εξαιρετικά ακριβή και δεν έχει δοθεί λύση στο πρόβλημα των αποβλήτων», τονίζει ο κ. Γεράνιος.

Τι θα γίνει όμως με το πρόβλημα των πυρηνικών σκουπιδιών; «Η απάντηση βρίσκεται στη μείωση του χρόνου ζωής των ραδιενεργών στοιχείων που πάνε για ταφή», λέει ο κ. Γεράνιος. «Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την πρόσθεση συγκεκριμένου αριθμού ηλεκτρονίων για κάθε ξεχωριστό στοιχείο, ώστε να εξουδετερωθεί. Γι' αυτό όμως απαιτείται λεπτομερής διαχωρισμός αυτών των διάφορων στοιχείων, κάτι που είναι εξαιρετικά δαπανηρό»…

Η πυρηνική βιομηχανία πάει για «ρελάνς»!

Στη σκιά της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το πυρηνικό λόμπι κινείται δραστήρια προσπαθώντας να επιστρέψει στην περίοδο που η κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων αποτελούσε στοιχείο προόδου. Και η συγκυρία της ανάγκης μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα λόγω κλιματικών αλλαγών βοηθάει. Μόνο οι αμερικανικές πυρηνοκίνητες εταιρείες, το τελευταίο τετράμηνο του 2009, διοχέτευσαν 500.000 δολάρια για τον επηρεασμό της κοινής γνώμης και των πολιτικών. Εν όψει και της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης, παρουσίασαν την πυρηνική ενέργεια ως καθαρή, ασφαλή και πράσινη. Επειτα από 25 «πέτρινα» χρόνια για την πυρηνική βιομηχανία, που οι νέοι πυρηνικοί σταθμοί ήταν ελάχιστοι και μόνο εκτός ΗΠΑ - Ευρώπης, η στιγμή μοιάζει ευνοϊκή. Ηδη ο πρόεδρος Ομπάμα υπέγραψε το Φεβρουάριο πιστώσεις 8,4 δισ. δολαρίων για την κατασκευή δύο νέων πυρηνικών εργοστασίων στην πολιτεία της Γεωργίας.

«Η στάση της κοινωνίας είναι πολύ κρίσιμη. Σήμερα οι πολίτες έχουν στραμμένη την προσοχή τους στο ζήτημα της αντιμετώπισης της κρίσης και μπορεί να υποτιμήσουν τον κίνδυνο από ένα πυρηνικό εργοστάσιο, ειδικά αν παρουσιαστεί ότι παράγει φθηνή ενέργεια με νέες θέσεις εργασίας», τονίζει ο κ. Γεράνιος. «Στα επόμενα πέντε χρόνια πρέπει να κλείσουν, λόγω παλαιότητος, οι μισοί από τους 440 πυρηνικούς σταθμούς. Αυτό το κενό θέλει να καλύψει η βιομηχανία». Ετσι όμως εμποδίζονται οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της οργάνωσης «Φίλοι της Γης», αποδεικνύεται ότι από το 1948 ώς το 1998 οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ χρηματοδότησαν με 75 δισ. δολάρια τους πυρηνικούς σταθμούς και μόλις με 15 δισ. τις ΑΠΕ και 12 δισ. τα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας. Στην Ελλάδα, πάντως, πρόσφατη έρευνα της Public Issue για το WWF Ελλάς κατέγραψε ότι μόλις το 3% των Ελλήνων προσβλέπουν στην πυρηνική ενέργεια για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του μέλλοντος.
Καθημερινη (http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_oiko1_100066_10/05/2010_1291646)
Press to Continue.......

Monday, 24 May 2010

Balkan Dreams

Over a decade ago, the brilliant writer Robert Kaplan published an award-winning study of the long history of turmoil, racial and religious hatred, conquest, and war in the Balkans. His evocative title was perfect for his themes of historical enmity and bitterness: Balkan Ghosts.
As I fly back from a three day visit of the region, I certainly had ample opportunity to see firsthand all that he describes; yet today, there seems to me to be real hope in the region for cooperation and security alignment, perhaps for the first time in the more than two millenniums of recorded history. I've now visited the Balkans several times in both my NATO and U.S. European Command (EUCOM) hats. My first stop was Kosovo, where we have 15,000 NATO troops leading a peace support operation.

Navy Adm. James G. Stavridis walks with Brig. Gen. Drazen Scuri, Col. Nikola Zupanic, and Maj. Gen Frank Kisner after arriving at Zemunik Air Base.
Things there continue to go well, and we are in the process of reducing the forces on the ground to 10,000 by January 2010. My first stop was Kosovo, where we have 15,000 NATO troops leading a peace support operation. Things there continue to go quite well, and we are in the process of reducing the forces on the ground to 10,000 by January 2010. We'll look for opportunities as next year unfolds to reduce even further.

Last week, I went to Bosnia and Herzegovina, where I presided over the conclusion of a 39-nation, EUCOM-sponsored communications exercise called Combined Endeavor 2009. Bosnia and Herzegovina was the host for this remarkable display of connectivity and cooperation. The tri-partite Presidents, representing the three key ethnic groups in the country, came together to celebrate the event making it a success on many levels.

Admiral James Stavridis and Montenegro’s Speaker of the Parliament Ranko Krivokapic share experiences prior to official bi-lateral talks dealing with security and stability in the region.
A couple of days ago, I visited Croatia, where a special operation forces exercise with 10 nations and more than a thousand soldiers was in full swing. I rode out to sea in a U.S. Army helicopter with a Croatian Vertical Insertion Team, and then flew up north to the exercise control center. There I saw representatives from each nation doing practice hostage rescue, boarding at sea, direct action, intelligence gathering – all in a seamless spirit of international military partnering.
And finally, I visited Montenegro, a small and newly independent country on the Adriatic Sea. Above the beautiful and historic Bay of Korta, I joined the leadership of five Adriatic Charter nations discussing mutual support in the event of natural disasters. The mood of the conference was upbeat, and I departed very optimistic about the future.
Old ghosts die hard – especially in the Balkans. But, if a ghost is something that haunts our past, I am starting to believe not in Balkan ghosts, but rather in Balkan dreams – dreams of a region that truly works together in peaceful ways and is moving into a far brighter future.


Adm. James Stavridis
SACEUR and Commander EUCOM
ADM James Stavridis remarks at US-Adriatic Charter (A5) Chief of Defense Conference

"Stronger Together:” Civil-Military Relations and Disaster Preparedness

Good morning.

Minister Vucinic, Vice Admiral Samardzic, Chiefs of Defense, fellow heads of delegation, delegates, distinguished guests, ladies and gentlemen, I'm honored to join you in celebrating the beginning of an important conference–the 11th in a series of partnership building conferences over the last six years for the Adriatic Charter.

I am confident information exchanged here will yield lasting results beneficial to our trans-Atlantic partnership and to the collective security of our nations—and, especially those in the Adriatic region.

I would also like to sincerely thank our gracious Montenegrin hosts and the citizens of Budva for their superb hospitality.

As one of the oldest cities on the Adriatic coast, Budva has a rich history and culture spanning more than two and a half millennia.

And today, that national history and Montenegrin culture is alive in your buildings, your art treasures and your people.

It was here, just over 30 years ago, on April 15th, 1979, when Budva was the epicenter of a devastating earthquake which seriously damaged the municipality and left many people dead or without shelter and essential services.

Thankfully, after that dreadful earthquake much of Budva's old town was painstakingly rebuilt to its former glory and is now the jewel of an independent Montenegro.

Just thirty short years after disaster … Budva thrives.

The fact this symposium is held in Budva is proof that like-minded people, who share a spirit of renewed cooperation, can relegate the challenges of the past to history books… and step forward to write new history; new history based on common interest, mutual understanding, and cooperative security…. new history built on the strength of collective endeavor…..new history that delivers better capability in time of need.

Budva was rebuilt by the hard work of its citizens, but they were not alone. Together, they became stronger with assistance from the former Government of Yugoslavia and the international community; together, they became stronger with military airlift from the United States. From this tragic event, we learned when we work together, we are stronger together.

Conferences like this are fertile ground into which we plant the seeds of strong relationships; relationships that bear the fruits of shared ideas and shared experiences; ideas and experiences that bring us closer together … and make us "STRONGER together.”

This Charter has seen results of strength through common purpose, and I commend the members for their enduring commitment to enhance political, defense, and economic cooperation with each other and their neighbors.

The progress made since the Charter's beginning is noteworthy and meaningful. The results speak for themselves – and future results will reflect your hard work and commitment to strengthening shared security.

But this cooperative effort isn't limited to military integration and interoperability; rather, this endeavor is about reaching out to others with reassurance that working together yields better results.

If we learned anything from the 1979 earthquake, it is the need to embrace partners from across government, from throughout the international community, and even from the private sector … because in the face of disaster, our response must be appropriate and swift … and no single entity can handle the load alone. Each organization has core capabilities, true, but without partners, for want of ability, those capabilities may not be brought to bear.

Although very capable and generally agile, militaries seldom respond to disasters by themselves. Government agencies at all levels, non-government organizations, and international organizations will be called to ease human suffering, maintain security, and help rebuild.

Because responders need to react with speed and agility—discovery learning is poor practice in emergency responses. It is simply too late to establish critical linkages and begin planning after the disaster strikes. Great ideas birthed too late are of little value.

Therefore, we need to seize the great ideas of today, expand linkages, do the weighty thinking, plan, and exercise together today, so we can better work together for tomorrow.

Just last week, we concluded a multi-national communications exercise, Combined Endeavor, and a multi-national medical exercise. MEDCEUR. I was encouraged to see all Adriatic Charter nations actively involved in planning and executing these exercises. It is also noteworthy that Combined Endeavor was the first ever major exercise led by a Partnership for Peace nation–and the newest member of this Charter–Bosnia and Herzegovina.

MEDCEUR focused on increasing host-nation civilian and military engagement and capacity, or what I like to call "International Military and Interagency Partnering.” Exercise participants, including members from the local Red Cross, Civil Protection agencies, municipalities and development organizations, provided medical and emergency training as well as interoperability testing.

Much like this conference, the exercises improved interaction between military, civil, international and local agencies…all of whom have a role in disaster preparedness and response.

The results reaffirmed cooperative efforts are worth pursuing because many of today's challenges require a whole of government solution. …..Investment now will pay dividends later.

I thank you all for attending the conference, and I look forward to the discussions and results of the conference. This is important work and we need to pursue it with vigor.
Let's not wait for Mother Nature to prod us in the right direction—but work together today to be better prepared to respond– because, today, we are "STRONGER together।”
NATO
Press to Continue.......

Regional countries join disaster response effort

By Bojana Milovanović for Southeast European Times
Plans for an emergency response centre in Nis have received wide backing, though a planned role for Russia has raised some eyebrows.The ministers discussed implementing a regional emergency response centre. [Nikola Barbutov/SETimes]
Southeast European interior ministers gathered in Belgrade last week to discuss natural disaster emergency response, with the aim of opening a regional response centre in the Serbian city of Nis. Representatives of 19 regional countries participated in the event.

The February 17th conference was a follow-up to last year's agreement between Russia and Serbia, which envisions a regional centre that would co-ordinate countries' responses to natural disasters. The centre is scheduled to open in 2012.

Serbian Interior Ministry Emergency Situations Sector chief Predrag Maric told SETimes that 19 countries at the Belgrade conference backed the centre, expressing a desire for involvement in the project.

The official list of participating countries will be released in a few months. Apart from countries in the region -- Bulgaria, Romania, Hungary, Albania, Bosnia and Herzegovina, Croatia, Montenegro, Macedonia, and Slovenia -- support is also expected from Spain, Switzerland, Italy, Cyprus and Greece.

"In the following months, we will define the working conditions, the funds necessary for the centre's opening, organisation and jurisdiction. After that, the countries will officially decide on their involvement in the project," Maric said.

Although Moscow will provide some of the equipment, officials quashed rumours that the centre would actually be a Russian military base.

"This is not a political but rather a humanitarian effort to rescue people and property. There was no mention of a military involvement, only humanitarian, when aid is necessary," Serbian Interior Minister Ivica Dacic said.

Russian Minister for Emergency Situations Sergei Shoigu said the rumours were "complete nonsense".


"The centre will simply aid countries in the region in cases of fire extinguishing or other disaster prevention emergencies, employing experts who wish to help rather than wage war," he said, inviting all interested to visit the centre after it opens.

Russia's involvement will help create a centre that can assist any regional country in the event of fire, flood or earthquake, Dacic said.

"The centre would have a Russian fire fighting aircraft to minimise necessary reaction time in a disaster case, in any Balkan country. We would jointly train the personnel, as the entire region is exposed to natural disasters that could strike region-wide," Dacic said.

Such steps can help minimise the number of potential victims and damage, he added.
This content was commissioned for SETimes.com
Press to Continue.......

Friday, 21 May 2010

Πυρηνικός τρόμος.

Ο λόγος που μιλάμε σήμερα για την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια δεν είναι άλλος από την πίεση που ασκούν στην περιοχή διάφοροι όμιλοι αντίστοιχων συμφερόντων, ιδιαίτερα Αμερικάνικης και Καναδικής, αλλά και κατά ένα μέρος Γαλλικής προέλευσης. Είναι αυτοί που ξέρουμε με το γενικό όνομα «πυρηνικό λόμπυ».
(Photo)Ο πυρηνικός αντιδραστήρας του Τσέρνομπιλ μετά την έκρηξη...
Αν και τα συμφέροντα είναι αλληλοσυγκρουόμενα και ανταγωνιστικά, υπάρχουν διάφοροι ρυθμιστικοί μηχανισμοί (ο πιο γνωστός: Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας, International Atomic Energy Agency).

Διαβάστε:

Michael Brush
http://moneycentral.msn.com/content/P116569.asp
http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Nuclear_power_companiesΟ ΔΟΑΕ έχει παραρτήματα σε χώρες – μέλη. Στην Ελλάδα υπάρχει η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας που εδρεύει στο χώρο του ΕΚΕΦΕ «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ», αλλά αποτελεί ανεξάρτητη υπηρεσία.

O ρυθμιστικός ρόλος του ΔΟΑΕ είναι πολλαπλός. Πρώτα από όλα έχει τους φανερούς και αποδεκτούς σκοπούς. Αυτοί είναι να επιτηρεί τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας από άποψη ασφάλειας, να ορίζει ασφαλή και πρακτικά πρωτόκολλα κατασκευής και λειτουργίας πειραματικών αντιδραστήρων, αντιδραστήρων ισχύος για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, εγκαταστάσεων επεξεργασίας και ανακύκλωσης και να επιτηρεί τη σωστή εκτέλεσή τους. Επίσης να φροντίζει για την ασφαλή μεταφορά πυρηνικών καυσίμων και αποβλήτων, καθώς και για την ασφαλή και μόνιμη εναπόθεσή τους για όλη τη χρονική διάρκεια που παραμένουν επικίνδυνα.

Η λειτουργία του ΔΟΑΕ υποτίθεται ότι ρυθμίζεται από μια σειρά διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες και σε συνεργασία με τον ΟΗΕ.

Άλλοι ρυθμιστικοί μηχανισμοί είναι οι διάφορες διεθνείς συνθήκες, κατά το συμφέρον βέβαια της Αμερικάνικης υπερδύναμης και των συμμάχων της.
http://www.infoplease.com/ce6/history/A0857772.html

Στην πραγματικότητα, όλο αυτό το ρυθμιστικό πλέγμα χρησιμοποιείται για τη διατήρηση του ελέγχου πάνω στο μονοπώλιο της χρήσης και διάδοσης της πυρηνικής τεχνολογίας. Αυτό αφορά τόσο την πολεμική όσο και την λεγόμενη «ειρηνική» χρήση της τεχνογνωσίας.

Το πλέγμα αυτό των συνθηκών και ρυθμίσεων έχει λειτουργήσει λίγο πολύ αποτελεσματικά στην επίλυση των διαφορών ανάμεσα στα μέλη της λεγόμενης «πυρηνικής λέσχης». Δεν κατάφερε να εμποδίσει τη διάδοση «ανεπιθύμητης» τεχνογνωσίας σε τρίτες χώρες και μάλιστα σε καθεστώτα που θεωρούνται «υποστηρικτές της τρομοκρατίας». Η Αμερικάνικη υπερδύναμη, με τη βοήθεια και των υπόλοιπων δυτικών χωρών, κατάφερε να εκμεταλλευτεί αυτήν την κατάσταση σαν πρόσχημα για τους δικούς της σκοπούς, εναντίον «εχθρικών» καθεστώτων όπως του Ιράκ, του Ιράν, της Β. Κορέας κλπ.

http://www.fas.org/nuke/guide/dprk/nuke/index.html

Στα πλαίσια αυτά εντάσσονται και οι τριβές ανάμεσα στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και παλιότερα τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Δεν πρέπει καθόλου να υποτιμηθεί ο κίνδυνος από τη διεθνή τρομοκρατία, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Η διάδοση της «ειρηνικής» χρήσης της πυρηνικής τεχνογνωσίας μπορεί να οδηγήσει στη χρήση της για την κατασκευή πρωτόγονων αλλά πολύ επικίνδυνων τρομοκρατικών «όπλων». Τα πιο γνωστά και απλά είναι η ραδιομόλυνση μιας κρίσιμης περιοχής με κάποια ραδιενεργά απόβλητα, η κατασκευή πρωτόγονης ατομικής βόμβας «σε βαλίτσα», κλπ. Από κει και πέρα τα σενάρια περιπλέκονται, συμπεριλαμβάνοντας κλεμμένα πυρηνικά συστήματα από χώρες με ασταθή καθεστώτα, χώρες «τρομοκράτες» κατά τη Αμερικάνικη υπερδύναμη κλπ.

Οι βασικοί και εγγενείς κίνδυνοι από τη χρήση αυτής της κατά τη γνώμη μου απαράδεκτης και απορριπτέας τεχνογνωσίας είναι ακόμα πιο σοβαροί και αναπόφευκτοι, τέτοιοι ώστε να μην υπάρχει μηχανισμός να τους αποτρέψει.

Μια προσεκτική ανάλυση της «ειρηνικής χρήσης» της πυρηνικής ενέργειας θα οδηγήσει στο αβίαστο συμπέρασμα ότι είναι μια καταστροφική τεχνογνωσία που πρέπει να αποσυρθεί και να αντικατασταθεί το συντομότερο δυνατό. Θα δείξει επίσης ότι μια περαιτέρω προσπάθεια εξάπλωσης και χρήσης της μπορεί να καθυστερήσει καταστροφικά τις σωστές λύσεις και ενέργειες για την αναγκαία και κρίσιμη αναστροφή της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Τα χρήματα που πιθανόν να σπαταληθούν για τα τερατώδη και επικίνδυνα πυρηνικά εργοστάσια θα μπορούσαν να επενδυθούν στην έρευνα και ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Όσο πιο επείγον γίνεται το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, τόσο πιο κακή λύση αποδεικνύεται η πυρηνική ενέργεια.

Το πρώτο πρόβλημα με τη «φτηνή» πυρηνική ενέργεια εμφανίζεται στην κατασκευή ενός πυρηνικού εργοστασίου. Από εκτιμήσεις που έχουν γίνει από εταιρείες που παρέχουν επενδυτικές συμβουλές και εκτιμήσεις για διαχείριση κινδύνου σε επενδυτές, όπως η παγκόσμια πρώτη στο είδος της Standard & Poor's, είναι φανερό ότι τα κόστη κατασκευής των πυρηνικών εργοστασίων, όχι μόνο έχουν διπλασιαστεί από το 2001 αλλά έχουν και μια σταθερή ανοδική τάση.

http://www.thestar.com/Business/article/520190

Με δεδομένη τη διάρκεια της κατασκευής του εργοστασίου, που μπορεί να ξεπεράσει τα 10 – 15 χρόνια και με τους σημερινούς ρυθμούς αύξησης των δαπανών, την έλλειψη σε ειδικευμένο προσωπικό για την κατασκευή του εργοστασίου και την αυξανόμενη αντίδραση των κατοίκων στην τοποθεσία εγκατάστασης, είναι αδύνατο να υπάρξει μια εκτίμηση για την τελική τιμή της οικοδόμησης των εγκαταστάσεων.

Το δεύτερο σημείο που αξίζει προσοχή είναι το κόστος και οι συνέπειες της λειτουργίας των πυρηνικών μονάδων παραγωγής ισχύος.

Ένα μεγάλο μειονέκτημα της λειτουργίας των πυρηνικών εργοστασίων, είναι η ανάγκη χρήσης μεγάλων ποσοτήτων νερού για την ψύξη τους. Αυτό σημαίνει ότι το εργοστάσιο πρέπει να χτιστεί σε κάποιο παράκτιο σημείο, δίπλα σε θάλασσα, λίμνη ή ποτάμι. Μια σημαντική συνέπεια είναι η υπερθέρμανση των υδάτων που απαραίτητα χρησιμοποιούν τα εργοστάσια. Αυτό σημαίνει αλλοίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών για τους υδρόβιους οργανισμούς της περιοχής. Η υπερθέρμανση οδηγεί σε ανεπιθύμητες καταστάσεις όπως σε μείωση του οξυγόνου στο νερό, ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη βλαβερών αλγών και μείωση του πληθυσμού των ψαριών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι περισσότερες χώρες που χρησιμοποιούν πυρηνική τεχνολογία έχουν βάλει όρια στην υπερθέρμανση του υδάτινου περιβάλλοντος από ένα πυρηνικό εργοστάσιο. Όμως η υπερθέρμανση του πλανήτη συνολικά και οι συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες για ηλεκτρική ενέργεια, στις οποίες οδηγεί το σημερινό μοντέλο σπάταλης και αλόγιστης κατανάλωσης ενέργειας, εξαναγκάζουν πολλές φορές τις κυβερνήσεις να παραβιάζουν τα όρια αυτά, μπροστά στον κίνδυνο της υπερθέρμανσης του πυρήνα του εργοστασίου και της καταστροφής που θα ακολουθήσει. Ακόμα, πολλές φορές οι αρχές αναγκάζονται να διακόψουν τη λειτουργία του εργοστασίου σαν μοναδική λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Διαβάστε σχετικά:
http://www.zougla.gr/news.php?id=4535
http://ipsnews.net/news.asp?idnews=43108
http://www.ipsnews.net/news.asp?idnews=42783
http://ipsnews.net/news.asp?idnews=31466
http://www.ipsnews.net/news.asp?idnews=42328
http://ipsnews.net/news.asp?idnews=40823
http://www.commondreams.org/headlines03/0813-05.htm
http://a4nr.org/library/globalwarmingclimatechange/09.11.2007-ipsnews
http://www.cleanoceanaction.org/index.php?id=323
http://energy-environment.vin.bg.ac.yu/proceedings/7%20%2093-104%20str.%20Maria%20Zoran%20B5.pdf
http://www.lwvtsc.org/studies/energy/index.html
http://www.motherjones.com/environment/2008/05/nuclear-option
http://gristmill.grist.org/story/2007/10/30/15415/322


Η λειτουργία των πυρηνικών εργοστασίων έχει τον συνεχή κίνδυνο ατυχημάτων που σχετίζονται με τον σχεδιασμό τους. Ένας πυρηνικός αντιδραστήρας πρέπει να ψύχεται συνεχώς και η αλυσιδωτή αντίδραση να ελέγχεται για να μην περάσει σε ανεξέλεγκτη μορφή και δημιουργηθεί πυρηνική έκρηξη Στους πιο συμβατικούς τύπους αντιδραστήρα χρειάζεται επιβραδυντής για να δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες για την διατήρηση της αλυσιδωτής αντίδρασης. Ο επιβραδυντής είναι νερό ή γραφίτης. Οι αντιδραστήρες ταχέων νετρονίων (fast neutron reactors) δεν διαθέτουν επιβραδυντή. Ο πυρήνας του αντιδραστήρα, όπου περιέχεται το πυρηνικό καύσιμο σε μορφή ράβδων και γίνεται η αλυσιδωτή αντίδραση, πρέπει, όπως αναφέρεται πιο πάνω, να ψύχεται συνεχώς. Η ψύξη γίνεται με νερό στους συμβατικούς τύπους αντιδραστήρα ή με υγρό μέταλλο στους αναπαραγωγικούς αντιδραστήρες ταχέων νετρονίων (fast breeder reactors).

Άρα οι αντιδραστήρες διαθέτουν:

Πυρηνικό καύσιμο, ουράνιο (ή. Θεωρητικά, πλουτώνιο).

Κάποιο σύστημα ελέγχου της αλυσιδωτής αντίδρασης (συνήθως ραβδιά καδμίου).
Κάποιο σύστημα επιβράδυνσης νετρονίων (νερό ή γραφίτη).
Ψυκτικό σύστημα (νερό για τους συμβατικούς αντιδραστήρες, υγρό μέταλλο για τους fast neutron reactors και ειδικότερα τους fast breeder reactors).
Σύστημα μεταφοράς θερμότητας (εναλλάκτη) που μεταφέρει την παραγόμενη θερμότητα από το ψυκτικό μέσο (νερό ή υγρό μέταλλο) στο νερό που θα κινήσει τον ατμοστρόβιλο παραγωγής ηλεκτρισμού.

Ο πυρηνικός αντιδραστήρας είναι στην πραγματικότητα μια περίπλοκη, μάλλον πρωτόγονη και αντιοικονομική θερμική μηχανή, αφού ένα μεγάλο μέρος της παραγόμενης θερμότητας δεν μετατρέπεται σε χρήσιμο ηλεκτρισμό, αλλά διαφεύγει και επιβαρύνει θερμικά το περιβάλλον, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Η μεγάλη περιπλοκότητα και η ανάγκη διατήρησης ισορροπίας της αλυσιδωτής αντίδρασης ώστε ούτε να σβήσει αλλά ούτε και να ξεφύγει σε ανεξέλεγκτη κατάσταση και οδηγήσει σε «κρισιμότητα», δηλαδή σε συνθήκες πυρηνικής έκρηξης, όπως συνέβη στο Τσερνομπίλ αλλά και σε άλλες περιπτώσεις.

Τα παιδιά των τερατογενέσεων του Τσέρνομπιλ

Τα είδη και η σοβαρότητα των πιθανών ατυχημάτων ήταν από την αρχή φανερά σε όσους είχαν τη διάθεση να φανούν ειλικρινείς. Και όσο τα χρόνια περνάνε και τα ατυχήματα συμβαίνουν το ένα πίσω από το άλλο, κάθε λογικός και καλόπιστος ανεξάρτητος παρατηρητής είναι εύκολο να πειστεί για την επικινδυνότητα, τη σπάταλη δυσχρηστικότητα και τελικά τον ανόητο παραλογισμό της πυρηνικής τεχνολογίας.

Τα πιθανά ατυχήματα μπόρουν να συμβούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Από την εξόρυξη, τον εμπλουτισμό και τη γενικότερη επεξεργασία του ουρανίου που θα χρησιμοποιηθεί σαν καύσιμο, δημιουργούνται σωροί αποβλήτων τους οποίους τα συμφέροντα που εκμεταλλεύονται την πυρηνική τεχνολογία δεν μπορούν και δεν θέλουν να διαχειριστούν σωστά. Ο όγκος και η φύση των αποβλήτων θα τίναζαν από μόνα τους στον αέρα τη θεωρία της «φτηνής» πυρηνικής ενέργειας.

Έχοντας την εύνοια των κρατούντων και εκμεταλλευόμενοι την ηθική και λειτουργική χαλαρότητα των κρατικών μηχανισμών, που υπάρχει λίγο – πολύ σ’ όλες τις χώρες, οι φεουδάρχες της πυρηνικής τεχνολογίας απλά…μολύνουν τον χώρο, αφήνοντας τον άνεμο και τη βροχή να διαλύσουν και να μεταφέρουν τα απόβλητα όπου είναι τυχερό.

Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα όταν εξετάσουμε τη χρήση και την επεξεργασία του καυσίμου. Όπως ειπώθηκε και πριν, ο πυρηνικός αντιδραστήρας είναι μια περίπλοκη και δύσχρηστη μηχανή. Αν τον σκεφτούμε σαν ένα σύστημα που εξαρτάται από έναν τεράστιο αριθμό παραμέτρων, θα δούμε αμέσως ότι οι συνδυασμοί αυτών των παραμέτρων που μπορούν να παρουσιαστούν στην πράξη κάνουν φοβερά δύσκολη την διατήρηση της μηχανής αυτής κάτω από τον έλεγχο των χειριστών της. Όσο ο αντιδραστήρας λειτουργεί άψογα και χωρίς βλάβες, τα πράγματα μπορούν να χαρακτηριστούν υποφερτά. Αλλά η παραμικρή βλάβη, δυσλειτουργία η διαταραχή αρκεί για να συσσωρεύσει δυσκολίες που μπορούν να οδηγήσουν σε κρίση. Από την άποψη των μαθηματικών, αυτά τα συστήματα ονομάζονται χαοτικά. Χαρακτηρίζονται από μια ιδιότητα που είναι γνωστή σαν «το φαινόμενο της πεταλούδας». Σύμφωνα με αυτήν την ιδιότητα, μια μικρή διαταραχή σε κάποιο σημείο του πυρήνα μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες τιμές παραμέτρων όπως η θερμοκρασία, σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της μάζας του πυρήνα. Πολλές φορές σε παρόμοιες καταστάσεις οι ενέργειες των χειριστών φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Πολλές φορές κάποιος αντιδραστήρας έχει φτάσει στα πρόθυρα της καταστροφής, με κλασσικό παράδειγμα το εξαιρετικά επικίνδυνο ατύχημα του αντιδραστήρα στο Three Mile Island. Μόνο η καθαρή τύχη εμπόδισε να συμβεί μια πολύ μεγαλύτερη καταστροφή, ένα Αμερικανικό Τσερνομπίλ.

Ένα άλλο, λιγότερο γνωστό παράδειγμα, συνέβη στον αντιδραστήρα του Windscale, στην Αγγλία, το 1957. Το πρόβλημα εκδηλώθηκε στον όγκο του γραφίτη που λειτουργούσε σαν επιβραδυντής νετρονίων. Όταν μια μάζα γρανίτη βομβαρδίζεται από νετρόνια, παρουσιάζονται τυχαίες συσσωρεύσεις θερμότητας σε διάφορα σημεία. Οι συσσωρεύσεις αυτές είναι γνωστές σαν ενέργεια Wigner. Όταν κατασκευάστηκε ο αντιδραστήρας το φαινόμενο δεν ήταν απόλυτα κατανοητό στους πυρηνικούς επιστήμονες. Το αποτέλεσμα ήταν να αργήσουν να καταλάβουν τι ακριβώς συνέβαινε. Όπως και στο Τσερνομπίλ, 30 χρόνια αργότερα, ο αιφνιδιασμός και η άγνοια σχεδίου για την αντιμετώπιση της κατάστασης οδήγησαν σε πανικό και επικίνδυνα λανθασμένες ενέργειες. Η φωτιά στο Windscale σβήστηκε με μια απεγνωσμένη και επικίνδυνη ενέργεια, συγκεκριμένα τη διοχέτευση ενός τεράστιου όγκου νερού πάνω στον γραφίτη. Με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 1800 βαθμούς Κελσίου, υπήρχε τεράστιος κίνδυνος πυρόλυσης και ισχυρότατης έκρηξης. Το ίδιο σκηνικό πανικού και σπασμωδικών ενεργειών συνέβη και στο Τσερνομπίλ, αν κάποιος διαβάσει τις αναφορές που αναλύουν την καταστροφή. Στην πραγματικότητα, η ιστορία της έλλειψης προετοιμασίας, του πανικού και των σπασμωδικών ενεργειών μπορεί να γίνει αντιληπτή στην ανάλυση του οποιουδήποτε σχετικού ατυχήματος. Η βασική αιτία δεν είναι τα ανθρώπινα λάθη, όπως προσπαθεί να μας πείσει το πυρηνικό λόμπυ. Απλά, η περιπλοκότητα της λειτουργίας του αντιδραστήρα, όπως και κάθε ανάλογου χαοτικού φαινόμενου, απαγορεύει την ακριβή πρόβλεψη της εξέλιξης μιας έκτακτης κατάστασης, μιας αστοχίας ή δυσλειτουργίας που είναι μοιραίο να συμβεί κάποια στιγμή σε έναν τόσο περίπλοκο μηχανισμό. Από το σημείο απώλειας του ελέγχου και μετά, το μικρότερο ή μεγαλύτερο μέγεθος του ατυχήματος είναι καθαρά θέμα τύχης.

Η τραγικότερη περίπτωση είναι αυτή των εργοστασίων επεξεργασίας ξοδευμένων ραβδιών καυσίμου για την εξαγωγή και επανάχρηση πλουτωνίου. Το πλουτώνιο δεν υπάρχει στη φύση. Δημιουργείται αποκλειστικά στον πυρήνα ενός αντιδραστήρα. Αν ο αντιδραστήρας είναι ειδικού αναπαραγωγικού τύπου (breeder), τότε οι ποσότητες του πλουτωνίου είναι πολύ μεγαλύτερες από ένα συμβατικό αντιδραστήρα.

Οι λόγοι εξαγωγής και επεξεργασίας πλουτωνίου είναι δύο. Ο πρώτος είναι η κατασκευή όπλων που χρησιμοποιούν πλουτώνιο αντί για ουράνιο, όπως η βόμβα στο Ναγκασάκι το 1945. Ο άλλος λόγος είναι η εξαγωγή του για να χρησιμοποιηθεί σαν καύσιμο σε ειδικού τύπου αντιδραστήρες.

Η χρήση αυτής της τόσο επικίνδυνης ουσίας σε ειρηνικές εφαρμογές είναι μια ακόμα αδέξια και άστοχη απόπειρα των οπαδών της πυρηνικής τεχνολογίας να μας πείσουν ότι το πρόβλημα της παραγωγής τόνων πλουτωνίου από τα πυρηνικά εργοστάσια και της επακόλουθης ανάγκης αποθήκευσής του για πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια έχει επιτέλους λυθεί. Απλά, λένε, θα το ξαναχρησιμοποιούμε σαν καύσιμο και θα έχουμε και τη λύση στην αποθήκευσή του αλλά και απεριόριστες ποσότητες καυσίμου στη διάθεσή μας.

Το αποτέλεσμα θά πρεπε να είναι αναμενόμενο. Ρύπανση των περιοχών γύρω από τα εργοστάσια επεξεργασίας, πολυδάπανοι εκτεταμένοι καθαρισμοί του χώρου και του εδάφους σε υπολογίσιμο βάθος και τελικά κλείσιμο και εγκατάλειψη της μολυσμένης περιοχής, χωρίς την πλήρη ανάληψη ευθυνών για τις συνέπειες της μόλυνσης. Τα εργοστάσια επεξεργασίας ράβδων αντιδραστήρων για την εξαγωγή «χρήσιμου» πλουτώνιου είναι αυτά που προκαλούν τη χειρότερη μόλυνση του περιβάλλοντος.
Διαβάστε σχετικά:

http://www.bellona.no/bellona.org/site_search?query:ustring:utf8=kyshtym
http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/461446.stm
http://www.world-nuclear.org/info/chernobyl/inf07.html
http://www.infoukes.com/history/chornobyl/
http://www.infoukes.com/history/chornobyl/gregorovich/
http://www.ieer.org/reports/accident.html
http://www.science.uwaterloo.ca/~cchieh/cact/nuctek/accident.html
http://www.animatedsoftware.com/hotwords/meltdown/meltdown.htm
http://djallyn.org/archives/1050
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_civilian_nuclear_accidents
http://en.wikipedia.org/wiki/Criticality_accident
http://en.wikipedia.org/wiki/Kyshtym_accident
http://en.wikipedia.org/wiki/Mayak
http://www.bellona.no/bellona.org/articles/articles_2008/kyshtym_memorial
http://en.wikipedia.org/wiki/Windscale_fire

Το τελευταίο και πολύ σημαντικό πρόβλημα είναι η αποθήκευση των πυρηνικών αποβλήτων.
Τα απόβλητα ενός πυρηνικού αντιδραστήρα χωρίζονται χοντρικά σε τρεις κατηγορίες. Χαμηλής στάθμης, μεσαίας στάθμης και υψηλής στάθμης. Η διαχείριση και αποθήκευση των αποβλήτων σημαίνει ότι δεν επιτρέπουμε τη διαρροή τους στο περιβάλλον για όσο διάστημα αυτά δημιουργούν κινδύνους για την υγεία ανθρώπων και γενικότερα ζωντανών οργανισμών. Οι ουσίες που περιέχονται σε κάθε είδους ραδιενεργά απόβλητα παραμένουν επικίνδυνες για τεράστια χρονικά διαστήματα και είναι πρακτικά αδύνατη η λύση του προβλήματος διαχείρισής τους.

Κορυφαίος ρυπαντής παραμένει βέβαια το γνωστό πλουτώνιο. Πρόκειται για ραδιενεργό στοιχείο που κατασκευάζεται μόνο τεχνητά, με ακτινοβόληση ουράνιου 238 με νετρόνια. Η πιο γνωστή πηγή πλουτωνίου είναι οι πυρηνικοί αντιδραστήρες.
Κάθε χρόνο παράγονται τόνοι πλουτωνίου από τα πυρηνικά εργοστάσια, το οποίο πρέπει να θεωρηθεί πυρηνικό κατάλοιπο. Εάν το παραγόμενο πλουτώνιο δεν δέχεται άλλη χρήση, αλλά είναι πλέον άχρηστο για την τεχνολογία, τότε χαρακτηρίζεται απόβλητο της διαδικασίας.

Η επικινδυνότητα του πλουτωνίου είναι τόσο μεγάλη ώστε θεωρείται 130000 – 150000 φορές πιο τοξικό από το υδροκυάνιο. Είναι τόσο καρκινογόνο ώστε στο πρόγραμμα Manhatan για την κατασκευή των πρώτων πυρηνικών όπλων, σε περίπτωση που κάποιος εργαζόμενος τρυπούσε το χέρι του με σωλήνα που περιείχε πλουτώνιο, το πρωτόκολλο πρόβλεπε άμεσο ακρωτηριασμό στον αγκώνα σαν μοναδική ελπίδα να μην υπάρξει θανατηφόρος καρκίνος.
Η επεξεργασία του πλουτωνίου, αν και παρουσιάζεται σήμερα σαν η μοναδική «λύση», είναι ακόμα πιο επικίνδυνη από την απλή αποθήκευση. Οι διαφυγές στο περιβάλλον από τα εργοστάσια επεξεργασίας όπως το THORP στο Sellafield, όπου διέρρευσαν 20 τόνοι αμαλγάματος ουρανίου, πλουτωνίου και νιτρικού οξέος, μπορούν να μολύνουν ολόκληρες περιοχές χωρίς δυνατότητα καθαρισμού και αποκατάστασης.

Η αποθήκευση πλουτωνίου πρέπει να φτάσει τον αστρονομικό χρόνο των εκατοντάδων χιλιάδων, ίσως εκατομμυρίων ετών. Ακόμα και για τα χαμηλότερης στάθμης απόβλητα, οι «ειδικοί» προβλέπουν αποθήκευση 20000 ετών.
Κατά καιρούς, υπήρξαν προτάσεις για «λύσεις», που οδηγούν σε φιάσκο και γελοιοποίηση, όπως των διαρροών στον αποθηκευτικό χώρο Asse II στην Σαξονία της Γερμανίας.
Δυστυχώς, κανείς δεν βρίσκει την αληθινή λύση.
http://www.bellona.org/articles/articles_2008/german_leak
http://www.ans.org/pubs/magazines/rs/docs/2006-9-10-5.pdf
http://www.indymedia.ie/article/88283
http://library.thinkquest.org/17940/texts/nuclear_waste_storage/nuclear_waste_storage.html
http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,576027,00.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Radioactive_waste

Γιάννης Μπακόπουλος
Μαθηματικός

(Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ 2/3/2009)
Press to Continue.......