Wednesday, 25 November 2009

Από τους Απελευθερωτές των Gulag ως τους Υποτακτικούς των Σαουδαράβων, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει προδώσει την αρχική αποστολή του.

Nationalreview ONLINE
Του Gerald M. Steinberg*

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ιδρύθηκε το 1978 στη Νέα Υόρκη (ως Παρατηρητήριο του Ελσίνκι) με αποστολή τη χρησιμοποίηση λαϊκών διαδηλώσεων και άλλων μορφών “κατονομασίας και εξευτελισμού” ώστε να επιτευχθεί η απελευθέρωση κρατουμένων συνείδησης στην Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη. Πολλοί κάτοικοι των Gulag, συμπεριλαμβανομένου του Anatoly (τώρα Natan) Sharansky, αναγνώρισαν αργότερα το ρόλο του HRW στην απελευθέρωσή τους. Λίγο μετά, το HRW άρχισε να συνηγορεί υπέρ πολιτικών κρατουμένων και θυμάτων βασανισμών άλλων απολυταρχικών καθεστώτων όπως της Χιλής, της Αργεντινής και της Ελλάδας.

Από τότε όμως, το HRW έχει χάσει την ηθική του πυξίδα και η οργάνωση χρησιμοποιεί τον αξιόλογο προϋπολογισμό της ($42 εκατομμύρια το 2008) για να επιτίθεται επανειλημμένα κατά του Ισραήλ εκμεταλλευόμενη τη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Χρησιμοποιώντας στρεβλή νομική ρητορική στη θέση των αξιόπιστων αποδεικτικών στοιχείων, προβαίνει σε υποβολιμαία δημοσιεύματα, αναφορές και συνεντεύξεις τύπου που βάζουν στο στόχαστρο τις Ισραηλινές αντιδράσεις στις τρομοκρατικές επιθέσεις του Arafat, της Hamas και της Hezbollah.

Η οργάνωσή μου, NGO Monitor, δημοσιοποιεί κάθε χρόνο μια συστηματική ανάλυση της ατζέντας του HRW που διαχωρίζει σαφώς το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Για χρόνια, αυτοί οι τιμητές της διεθνούς ηθικότητας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων είχαν πολύ λίγα να πουν για τη Λιβύη, τη Σαουδική Αραβία ή τους Παλαιστίνιους τρομοκράτες. Η πρόσφατη επιφυλακτική κριτική που άσκησε το HRW στη Σαουδική πολιτική ήρθε μόνο μετά την αναδιοργάνωση του διοικητικού συμβουλίου της οργάνωσης και την ανεπιθύμητη κριτική που δέχτηκε για αυτή τη σκόπιμη εθελοτυφλία απέναντι στα κακώς κείμενα που υπάρχουν στη χώρα. Το Μάιο του 2009, η Arab News ανέφερε ότι αξιωματούχοι του HRW πήγαν στη Σαουδική Αραβία για να συγκεντρώσουν πόρους διαφημίζοντας τις πολυάριθμες καταδίκες και ψευδο-ερευνητικές εκθέσεις κατά του Ισραήλ στον πόλεμο στη Γάζα. Κάποιοι πάντως από τους ιδρυτές της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του Robert Bernstein, διαφωνούν έντονα με τη σημερινή στάση της.

Πώς και γιατί αυτή η υπερδύναμη των ανθρώπινων δικαιωμάτων μετατράπηκε σ’ έναν βασικό πολέμιο του Ισραήλ όπως έγινε και με την Διεθνή Αμνηστία που εδρεύει στο Λονδίνο και η οποία ξεκίνησε την ίδια σχεδόν περίοδο με μια παρόμοια αποστολή; Και γιατί τέτοιες οργανώσεις δείχνουν αξιόπιστες και ηθικές — αν και όχι τόσο ηχηρές — μόνο όταν πρόκειται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτός Μέσης Ανατολής όπως αυτές που συμβαίνουν στην Κίνα;

Μέρος της απάντησης αποτελεί ο εθισμός στην επιρροή, την εξουσία και τα χρήματα που κρύβονται πίσω από αυτό το δήθεν ηθικό προσωπείο. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ανάγκασε οργανώσεις σαν το HRW να δημιουργήσουν νέους στόχους προκειμένου να εξακολουθήσουν να λαμβάνουν τις δωρεές (Και το πέτυχαν. Ο διευθυντής της οργάνωσης Ken Roth παίρνει μισθό $350,000). Ο αγώνας κατά του Νοτιοαφρικανικού απαρτχάιντ δεν ήταν παρά ένα βραχύβιο υποκατάστατο.

Το HRW και η Αμνηστία μετατράπηκαν από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε “διερευνητικές οργανώσεις” ισχυριζόμενες εμπειρογνωμοσύνη στις πολυπλοκότητες του διεθνούς δικαίου και των κανόνων της ένοπλης σύρραξης. Πρόσθεσαν μερικούς αυτοδιορισμένους ειδικούς σε αυτούς τους τομείς και άρχισαν να παρουσιάζουν κάποιες εντυπωσιακές αναφορές πεδίων μαχών βασισμένες σε αναπόδεικτες “καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων” και συγκινητικά γραφικά. Η Αραβο-Ισραηλινή διαμάχη ήταν ένας πρωταρχικός στόχος — και η ατζέντα του HRW ταίριαξε γάντι στην Παλαιστινιακή στρατηγική απομόνωσης και δαιμονοποίησης του Ισραήλ μέσω της φρασεολογίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η εκστρατεία χαρακτηρισμού του Σιωνισμού ως ρατσισμού, την οποία υιοθέτησε ο ΟΗΕ στα μέσα της δεκαετίας του 1970, επέστρεψε στα τέλη του 1990 οπότε καταρρίφθηκε η διαδικασία του Όσλο δίνοντας μια ισχυρή πλατφόρμα στο δίκτυο των ΜΚΟ. Για τους Άραβες και το Ιράν, ακτιβιστές αντι-Ισραηλινών ΜΚΟ που ονομάτιζαν το Σιωνισμό ως “νέα αποικιοκρατία” και “νέο απαρτχάιντ” έγιναν βολικοί σύμμαχοι. Διπλά στάνταρντ που προωθούσαν αντι-Ισραηλινές θέσεις παρείχαν άμεση πρόσβαση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (τώρα Συμβούλιο), με ηγέτες ηθικά στοιχεία όπως το Ιράν, τη Λιβύη, το Πακιστάν και την Κούβα. Σε κάθε γύρο βίας, συμπεριλαμβανομένου του μύθου της “σφαγής” της Jenin το 2002, του πολέμου του Λιβάνου το 2006 και διάφορων άλλων, οι αξιωματούχοι του HRW ζητούσαν τη διερεύνηση των Ισραηλινών “εγκλημάτων πολέμου” και των “παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου”. Εν τω μεταξύ, το ετήσιο εισόδημα του HRW μεγάλωσε με ρυθμούς αντίστοιχους αυτού του Bernie Madoff.

Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, το Παρατηρητήριο διόρισε ως επικεφαλής της έρευνας τον δικαστή και μέλος του συμβουλίου του Richard Goldstone. Η κίνηση αυτή τόνισε τη συμβιωτική σχέση που υπάρχει μεταξύ των ισχυρών πολιτικών ΜΚΟ και των αντι-δυτικών και αντι-Ισραηλινών καθεστώτων που ελέγχουν τα σχετικά πλαίσια του ΟΗΕ. Ως ΜΚΟ με έδρα την Αμερική και πολλούς Εβραίους δωρητές, το HRW ήταν ένας καλοδεχούμενος σύμμαχος στην επίθεση κατά του Ισραήλ. (Ο Goldstone παραιτήθηκε από το HRW και το όνομά του διαγράφτηκε γρήγορα από την ιστοσελίδα της οργάνωσης μόλις η NGO Monitor επισήμανε τη σχετική σύγκρουση συμφερόντων).

Καθώς ο ΟΗΕ ενισχύει το ρόλο των ΜΚΟ, οι οργανώσεις αυτές λαμβάνουν αυξημένη δημοσιογραφική κάλυψη και ασκούν “ήπια δύναμη”. Οι δημοσιογράφοι συνήθως αποδέχονται και επαναλαμβάνουν τις εμμονές και τις αυτόματες καταδίκες που εκτοξεύουν οι υπερδυνάμεις αυτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς να ενδιαφέρονται να ελέγξουν τα “αποδειχτικά στοιχεία” που αυτές παρουσιάζουν. Αυτή η προβολή στα ΜΜΕ, με τη σειρά της, βοηθά τις κορυφαίες ΜΚΟ να συγκεντρώνουν περισσότερα κεφάλαια από ιδρύματα που προωθούν ριζοσπαστικές ατζέντες (όπως το Ινστιτούτο Ανοικτής Κοινωνίας του George Soros και το Ίδρυμα Ford), από αφελείς δωρητές και τώρα ίσως και από τη Σαουδική Αραβία. (Το HRW έχει επίσης εδραιώσει μια σχέση με τον Καντάφι της Λιβύης εγκωμιάζοντας το “μεταρρυθμιστικό του πνεύμα”).

Αλλά η ισχύς και τα χρήματα αποτελούν μόνο τμήμα της εξήγησης για την ακραία πολιτική ατζέντα. Το HRW, όπως κι άλλες κάποτε φιλελεύθερες οργανώσεις, έχει καταληφθεί από ακτιβιστές με αντιδημοκρατικές ιδεολογίες, ισχυρά εγώ και γερά διαπραγματευτικά χαρτιά. Μετά τους Noam Chomsky, Edward Said, Joseph Massad και άλλους, ο κόσμος των ΜΚΟ έχει γεμίσει με αντιεθνικιστές και αναρχικούς που ορίζουν τη στρατιωτική ισχύ ως ένα εγγενές κακό και τη θυματοποίηση ως κάτι ηθικό ανεξαρτήτως πλαισίου συμπεριφοράς. Έτσι, ένα Ισραήλ που μπορεί να υπερασπίζεται τον εαυτό του θεωρείται, μαζί με τις ΗΠΑ, ανήθικο ενώ οι Παλαιστίνιοι — τα πιο επιτυχημένα θύματα παγκοσμίως — απαλλάσσονται με συγκατάβαση από κάθε υποχρέωση να ενεργούν ηθικά.

Ένας άλλος παράγοντας της δυσανάλογης έμφασης που δίνει το HRW στο Ισραήλ είναι ο αριθμός των αντι-Ισραηλινών Εβραίων που συγκαταλέγονται μεταξύ των υψηλόβαθμων αξιωματούχων του με πρώτον και κύριο τον Γενικό Διευθυντή Kenneth Roth. Ο Roth έχει δώσει συχνά συνεντεύξεις τύπου από το “American Colony Hotel” της Ιερουσαλήμ, έδρα των φιλο-Παλαιστινιακών ΜΜΕ, προκειμένου να επιτεθεί στο Ισραήλ. Ενώ οι βομβιστές αυτοκτονίας κατάσφαζαν εκατοντάδες Ισραηλινούς, η λύση του Roth ήταν να σταλεί η αστυνομία στις φτωχογειτονιές της Γάζας για να συλλάβει τους υπαίτιους και να τους οδηγήσει σε δίκη. Το 2006, ο Roth καταδίκασε την Ισραηλινή απάντηση στις πυραυλικές επιθέσεις της Hezbollah και τις απαγωγές Ισραηλινών στρατιωτών χαρακτηρίζοντας τες ως προσέγγιση του τύπου “οφθαλμός αντί οφθαλμού” που εκπηγάζει από κάποια “πιο πρωτόγονη ηθική”.

Ο Reed Brody, ένας άλλος Εβραίος, οδήγησε το 2001 την αντιπροσωπεία του HRW στη διαβόητη Διάσκεψη Durban του ΟΗΕ που χαρακτήρισε το Ισραήλ ως “ένα κράτος απαρτχάιντ”. Ο Brody είχε επίσης ενεργό ρόλο στη δίκη του Πρωθυπουργού Sharon στο Βέλγιο τη στιγμή μάλιστα που εκατοντάδες Ισραηλινοί σκοτώνονταν στην εκστρατεία τρομοκρατίας που είχε εξαπολύσει ο Arafat.

Για πολλά χρόνια, οι ιδρυτές και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του HRW έδιναν μικρή προσοχή στις παραμέτρους αυτές βασιζόμενοι στις ψύχραιμες διαβεβαιώσεις του Roth, τη σκηνική παρουσία του από τα στούντιο NPR στα σαλόνια του Davos και την ανεπανάληπτη επιτυχία του στη συγκέντρωση χρημάτων. Κάποιες μικρές εμμονές σχετικά με το Ισραήλ παραβλέπονταν μπροστά στο κύρος του HRW ως ηθικού κριτή και υπερδύναμης στο χώρο των ΜΚΟ.

Τώρα όμως το προσωπείο καταρρέει και το HRW δείχνει να έχει πλέον γίνει εξάρτημα της Σαουδικής Αραβίας, μιας χώρας που ευθύνεται για σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με την Arab News, η Sarah Leah Whitson - γενική διευθύντρια του τμήματος του Παρατηρητηρίου για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (MENA) - και ο Hassan Elmasry - μέλος τόσο του διοικητικού συμβουλίου του HRW όσο και της συμβουλευτικής επιτροπής του MENA - παρέστησαν σε “δείπνο καλωσορίσματος” και προέτρεψαν “εξέχοντα μέλη της Σαουδικής κοινωνίας” ν’ αναπληρώσουν την “έλλειψη πόρων” που έχει προκύψει λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και “των ερευνών για το Ισραήλ και τη Γάζα που μείωσαν τον προϋπολογισμό του HRW για την περιοχή”. Η Whitson φαίνεται πως προσπάθησε να προσελκύσει τους Σαουδάραβες διαλαλώντας τα (επινοημένα) “αποδεικτικά στοιχεία που έχει συγκεντρώσει το HRW για χρήση από το Ισραήλ βομβών λευκού φωσφόρου και εξαπόλυση συστηματικών καταστρεπτικών επιθέσεων κατά αμάχων” και επικαλούμενη τις “φιλο-Ισραηλινές ομάδες πίεσης” που “αντιτάχθηκαν έντονα στην έκθεση και επιχείρησαν να την δυσφημίσουν”.

Απαντώντας σε εκτεταμένους εμπαιγμούς που δέχτηκαν, οι Whitson και Roth επιτέθηκαν στους επικριτές τους (κατηγόρησαν τη NGO Monitor ότι ψεύδεται) χωρίς όμως να προσφέρουν καμία απόδειξη που να αντικρούει αυτήν την εκδοχή των γεγονότων ή τη συστηματική ανάλυση που εξέθετε τη στοχευμένη επίθεση του HRW κατά του Ισραήλ. Επιχείρησαν επίσης να κάνουν μια διαφοροποίηση μεταξύ της προσέγγισης του Σαουδικού καθεστώτος για χρήματα και του καλοπιάσματος εύπορων ατόμων και θρησκευτικών αξιωματούχων Wahhabi της χώρας που - όπως μας διαβεβαιώνουν - ενδιαφέρονται πραγματικά για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα. Σωστά.

Σε σχέση με τον προϋπολογισμό και την ιδεολογική του ατζέντα, ο εναγκαλισμός των Σαουδαράβων από το HRW έχει νόημα επειδή αποτελεί ανταμοιβή για την απώλεια στήριξης των φιλελεύθερων Εβραίων. Επιπλέον, αυτή η νέα συνεργασία βασίζεται σε μια κοινή ατζέντα επιθέσεων κατά του Ισραήλ και αμφισβήτησης της νομιμότητας ενός Εβραϊκού εθνικού κράτους — τη στιγμή που αναγνωρίζονται επίσημα πάνω από 50 Ισλαμικές χώρες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ως εκ τούτου όμως, το φωτοστέφανο του HRW έχει αμαυρωθεί ίσως ανεπανόρθωτα. Παρά τη μακραίωνη ιστορία κυνικών μεθοδεύσεων και ηθικολογίας, ο παραλογισμός ενός στηριζόμενου από τη Σαουδική Αραβία οργανισμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βάζει στο στόχαστρο το Ισραήλ φέρνει τα πράγματα στα άκρα. Για πρώτη φορά, οι Roth και Whitson βρέθηκαν οι ίδιοι υπαίτιοι και υπόλογοι αντί να παριστάνουν τους εισαγγελείς, τους δικαστές και τους ενόρκους. Αν κάτι τέτοιο συμβεί και στη Διεθνή Αμνηστία και άλλες υπερδυνάμεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν χάσει το στόχο τους, τότε θα δρομολογηθεί μια διαδικασία αποκατάστασης της ηθικής θεμελίωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

* Ο Καθ. Gerald Steinberg είναι διευθύνων σύμβουλος της NGO Monitor και Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Bar Ilan.

http://article.nationalreview.com/?

Απο Ιστοσελιδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

Monday, 23 November 2009

Διαρροή ραδιενέργειας στις ΗΠΑ

Μικρής έκτασης ραδιενεργός διαρροή, σημειώθηκε το περασμένο Σάββατο στην κεντρική μονάδα του πυρηνικού σταθμού στο Θρι Μάιλ Άιλαντ, στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, από την οποία μολύνθηκε μια μικρή ομάδα εργαζομένων, ανακοινώθηκε χθες από εκπρόσωπο της Εθνικής Ρυθμιστικής Αρχής Πυρηνικών (NRC).
Η ραδιενεργός διαρροή, όπως έγινε γνωστό περιορίσθηκε γρήγορα. "Υπήρξε συναγερμός για ραδιολογική μόλυνση" τη στιγμή που οι εργαζόμενοι πραγματοποιούσαν εργασίες συντήρησης και "μία μικρή ομάδα μολύνθηκε", τόνισε η Νταϊάν Σκρένσι, εκπρόσωπος της Αρχής.

Σύμφωνα με την ίδια, κανένας από τους εργαζόμενους δεν κινδυνεύει καθώς η αντίδραση ήταν άμεση και όλοι οι εργαζόμενοι που επλήγησαν έχουν καθαρθεί.

Σημειώνεται ότι ο σταθμός διοικείται από την εταιρεία παραγωγής ηλεκτρικού Exelon, ενώ στο κτίριο όπου σημειώθηκε η διαρροή βρίσκονταν περίπου 150 εργαζόμενοι.

Η εκπρόσωπος τόνισε πως "η αιτία της διαρροής παραμένει άγνωστη" και πως διεξάγονται έρευνες, ενώ χαρακτήρισε "το περιστατικό ως μικρής σημασίας", το οποίο δεν αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και για τους εργαζομένους του σταθμού.

"Αναμένουμε από την εταιρεία να διαπιστώσει τι έχει συμβεί, τους λόγους και τα μέτρα που θα ληφθούν ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη ενός τέτοιου συμβάντος', τόνισε η εκπρόσωπος της Αρχής, η οποία απέστειλε ομάδα ειδικών για να ερευνήσουν τα γεγονότα.

Στο Θρι Μάιλ Άιλαντ,σημειώθηκε ένα από τα σημαντικότερα πυρηνικά ατυχήματα το 1979, όταν ο πυρήνας του σταθμού κυριολεκτικά έλιωσε.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ENET
Press to Continue.......

Friday, 20 November 2009

Τα καταστρεπτικά τσουνάμι

Τσουνάμι είναι ιαπωνική λέξη που σημαίνει το κύμα στο λιμάνι. Δεν είναι όμως ένα απλό παλιρροϊκό κύμα αλλά μια σειρά τεράστιων, γιγαντιαίων κυμάτων που προκαλείται από πολλές αιτίες. Από έναν υποθαλάσσιο σεισμό, από μια ηφαιστειακή έκρηξη, από μια γεωλίσθηση του πυθμένα των ωκεανών, από μια πυρηνική έκρηξη ή δοκιμές, ακόμα και σε μια σύγκρουση μετεωριτών η αστεροειδών με τη Γη.

Όταν λοιπόν, ο υποθαλάσσιος πυθμένας των ωκεανών παίρνει κλίση ή μετατοπίζεται ή ανυψώνεται ή κατακρημνίζεται κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, ο φλοιός της Γης παραμορφώνεται στην περιοχή του κέντρου του σεισμού και αρχίζουν να δημιουργούνται μικρά αθώα κύματα σαν μικρές διαταραχές. Λίγο αργότερα αρχίζουν να κινούνται σαν τα κυκλικά κύματα, ακτινικά προς κάθε κατεύθυνση με ταχύτητα που ξεπερνά κι αυτή του ήχου, ακόμα και 800 km/h. Για να γίνει όμως τσουνάμι θα πρέπει ο υποθαλάσσιος σεισμός να είναι τουλάχιστον 6,5 Ρίχτερ και σε βάθος μικρότερο των 50 χιλιομέτρων.

Συνήθως, ένα τσουνάμι μπορεί να έχει μήκος κύματος 100 έως 200 km (η απόσταση δύο διαδοχικών κορυφών του), ενώ το ύψος του κύματος που προχωράει στον ωκεανό μόλις μισό μέτρο, φαίνεται δηλαδή στην αρχή σαν ένα αθώο κύμα. Όμως, γιγαντώνεται πολύ γρήγορα. Όταν λοιπόν το κύμα φθάνει στην ακτή, το ύψος του μπορεί να φτάσει και τα 40 μέτρα πάνω από την κανονική στάθμη της θάλασσας. Λόγω λοιπόν του μικρού ύψους του κύματος τα πλοία που βρίσκονται μακριά απ' τις ακτές όχι μόνο δεν κινδυνεύουν αλλ' ούτε καν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη αυτών των κυμάτων.

Ενώ λοιπόν στον ωκεανό δεν διακρίνεται στις ακτές εμφανίζεται σαν ένα τεράστιο κύμα. Από το γεγονός αυτό πήρε και το όνομα tsunami. (τσου σημαίνει λιμάνι και νάμι σημαίνει κύμα στα Ιαπωνικά. Δηλαδή το κύμα του λιμανιού). Το όνομα υιοθετήθηκε το 1963 από διεθνές επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν των Ιαπώνων που υποφέρουν αρκετά απ' το φαινόμενο. Στο παρελθόν υπήρχαν πολλές παρανοήσεις για τα κύματα αυτά. Πίστευαν ότι είναι απλά παλιρροϊκά, που οφείλονται στην ανομοιόμορφη βαρυτική έλξη του ήλιου και της Σελήνης πάνω στη Γη. Τα τσουνάμι όμως δεν έχουν καμιά σχέση μ' αυτά. Δεν έχουν σχέση και με τα κύματα που δημιουργούν οι άνεμοι στην επιφάνεια των θαλασσών. Ως γνωστόν αυτά έχουν μήκος κύματος περίπου 150 μέτρα και περίοδο περίπου 10 δευτερόλεπτα, σε αντίθεση με τα τσουνάμι που έχουν περίοδο τής τάξεως της μιας ώρας.

Τα τσουνάμι μπορούν να θεωρηθούν κύματα ρηχών νερών. Γιατί ο λόγος τού βάθους του νερού προς το μήκος κύματος είναι πολύ μικρό (3/2.000.000 και 6/1.000.000). Σε κάθε διαδοχική κυματική ταλάντωση, η πραγματική κίνηση του νερού στην επιφάνεια ακολουθεί κατακόρυφη τροχιά με διάμετρο ίση με το ύψος του κύματος, διαγράφοντας πλήρη κύκλο κατά τη διάρκεια μιας περιόδου του κύματος.

Επίσης, δεν είναι σεισμικά κύματα, γιατί τα τσουνάμι μπορούν να προκληθούν και από άλλες αιτίες όπως είδαμε πιο πάνω.

Στοιχεία του τσουνάμι
Όταν ένα τέτοιο κύμα χτυπήσει την ακτή δημιουργεί διάφορα κύματα με τα βαθύτερα σημεία του να είναι χαμηλότερα από την κανονική στάθμη θάλασσας. Κάθε ακόλουθο κύμα είναι υψηλότερο από το προηγούμενο. Η περίοδος μεταξύ των κυμάτων που φτάνουν είναι 10 έως 30 λεπτά. Συνήθως είναι αρκετός χρόνος για να ξεφύγουν σε ασφαλή υψώματα μετά από το πρώτο κύμα.

Η ταχύτητα αυτών των γιγαντιαίων κυμάτων είναι τόσο μεγαλύτερη, όσο μεγαλύτερο είναι και το βάθος της θάλασσας και υπολογίζεται από την σχέση v=(g*h)1/2 ,όπου g η ένταση της βαρύτητας καί h το βάθος του νερού.

Γι’ αυτό στον ανοιχτό ωκεανό τρέχουν με ταχύτητα που φθάνει και τα 1.000 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή προσεγγίζει την ταχύτητα του ήχου. Αλλά, όταν το τσουνάμι πλησιάζει την ακτή ελαττώνεται η ταχύτητά του γιατί μειώνεται το βάθος της θάλασσας, όμως ταυτόχρονα αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ύψος. Ενώ στον ανοιχτό ωκεανό το ύψος αυτό δεν ξεπερνά τα 5-6 μέτρα , στην ακτή μπορεί να φθάσει τα 30 ή και τα 40 μέτρα. Εκεί οφείλεται και η μεγάλη καταστρεπτικότητα τους. Επίσης, η ενέργεια είναι ανάλογη του μεγέθους του σεισμού ενώ κατά τη διάδοση του κύματος έχουμε μηδαμινές απώλειες.

Τα τσουνάμι ανακλώνται και διαθλώνται από το ανάγλυφο του παράκτιου βυθού και τις παράκτιες γεωμορφές, σαν όλα τα κύματα. Αν η άφιξη ενός τέτοιου κύματος αντιστοιχεί σε μια κοιλία τότε το νερό υποχωρεί και αποκαλύπτεται ο βυθός.

Μια τέτοια περίπτωση είχαμε και την 1η Νοεμβρίου του 1755 στη Λισαβώνα. Τότε μαζεύτηκαν στο λιμάνι πολλοί άνθρωποι για να δουν το φαινόμενο και να περπατήσουν πάνω στο βυθό που είχε αποκαλυφθεί. Σε λίγα λεπτά όμως τους σκέπασε το τσουνάμι και πνίγηκαν. Αναφέρθηκαν 10.000 - 60.000 νεκροί.

Όταν το τσουνάμι πλησιάσει τις ακτές η τριβή του, με τον όλο και πιο αβαθή βυθό, προκαλεί μείωση της ταχύτητας του. Η περίοδος όμως του κύματος παραμένει σταθερή και άρα το μήκος κύματος μειώνεται, ενώ αυξάνει το πλάτος (το ύψος) του κύματος. Γι' αυτό και κοντά στις παράκτιες στεριές το νερό σηκώνεται ακόμα και σε ύψος 35 μέτρων μέσα σε 10-15 λεπτά. Τα νερά της ηπειρωτικής κρηπίδας αρχίζουν να ταλαντώνονται και μεταξύ 3 έως 5 τέτοιων μεγάλων ταλαντώσεων δημιουργούνται οι περισσότερες καταστροφές. Οι ταλαντώσεις σταματούν μετά από μερικές μέρες.

Τα τσουνάμι έχουν μια απίστευτη ενέργεια λόγω του μεγάλου όγκου του νερού που μεταφέρουν. Μπορούν να σκοτώσουν χιλιάδες ανθρώπους στις ακτές και να καταστρέψουν ότι βρουν στο πέρασμα τους. Τεράστιοι τέτοιοι 'πύργοι' μανιασμένου νερού έχουν επανειλημμένα κτυπήσει κατοικημένες ακτές με τέτοια μανία, που έχουν καταστραφεί ολόκληρες πόλεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, το 1896, εξαφανίστηκαν 20.000 άνθρωποι στην πόλη Sanriku της Ιαπωνίας. Το τσουνάμι ανάγκασε τα κύματα να σηκωθούν τόσο ψηλά, ακόμα και σε ύψος 40 μέτρων.

Σημειωτέον ότι οι περισσότεροι θάνατοι κατά τη διάρκεια ενός καταστρεπτικού τσουνάμι οφείλονται στους πνιγμούς. Επίσης, υπάρχει κίνδυνος για πλημμύρες, μολυσμένες παροχές νερού, και καταστροφές στος παροχές αερίου και ηλεκτρισμού.

Μεγάλες καταστροφές
Από το 1945 περισσότεροι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τα τσουνάμι παρά από τους σεισμούς. Αυτό δείχνει πόσο σοβαρό κίνδυνο ενέχουν.

Τα περισσότερα τσουνάμι δημιουργούνται κατά μήκος μιας περιοχής που λέγεται Ring of Fire μήκους 40.000 km. Η περιοχή Ring of Fire περιέχει όχι μόνο ηφαίστεια αλλά έχει και έντονη σεισμική δραστηριότητα. Περικυκλώνει δε όλο τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Από το 1819, περισσότερα από 40 τσουνάμι έχουν χτυπήσει τα νησιά της Χαβάης. Γι' αυτό κι έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα προειδοποίησης σε περιοχές όπως είναι η Χαβάη, όπου εμφανίζονται κατά καιρούς πολλά καταστρεπτικά παλιρροιακά κύματα. Αφού καταγραφούν κάποιες διαταραχές σε όργανα παρακολούθησης, γίνονται σχετικές προειδοποιήσεις για τον ερχομό τσουνάμι στη Χονολουλού, τη Χαβάη και την Αλάσκα. Υπολογίζεται ότι τη Χαβάη, μια περιοχή υψηλού κινδύνου, την κτυπά κατά μέσο όρο ένα τσουνάμι κάθε χρόνο και με ένα καταστρεπτικό περιστατικό κάθε 7 χρόνια. Η Αλάσκα, που επίσης ανήκει στις περιοχές υψηλού κινδύνου, κατά μέσο όρο την κτυπά ένα τσουνάμι κάθε 1,75 χρόνια και ένα καταστρεπτικό γεγονός κάθε 7 χρόνια.

Οι προειδοποιήσεις παρέχονται από σεισμογραφικά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο, που καθορίζουν τη θέση που βρίσκεται η εστία ενός υποβρύχιου σεισμού. Αυτοί οι σεισμοί, συνήθως, δημιουργούνται σε μια από τις πιο βαθιές τάφρους στον Ειρηνικό Ωκεανό. Μια τέτοια υπηρεσία είναι η SSWWS που προειδοποιεί για επερχόμενα τσουνάμι.

Ένα από τα μεγαλύτερα και πιο καταστρεπτικά τσουνάμι που έχει καταγραφεί ποτέ, τον Αύγουστο του 1883, ταξίδεψε τουλάχιστον τη μισή περιφέρεια της Γης μετά από την κατάρρευση του ηφαιστείου Krakatoa, στην Ινδονησία. Τα κύματα, τότε, είχαν φτάσει σε ύψος μέχρι και 35 μέτρα, που προκάλεσαν μεγάλη ζημία κατά μήκος της ακτής της Σουμάτρας. Το νησί Κρακατόα εξαφανίστηκε. Μάλιστα τότε οι νεκροί έφτασαν τότε τους 36.000. Είναι γνωστό ότι το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς το είχε καταγράψει για 7 συνεχόμενες ημέρες.

Το 1964 ένας σεισμός στην Αλάσκα προκάλεσε ένα τσουνάμι με τα κύματα να φθάνουν σε ύψος 3 έως και 6 μέτρα, κατά μήκος των ακτών της Καλιφόρνιας, του Όρεγκον, και των ακτών της Ουάσιγκτον. Αυτό το τσουνάμι προκάλεσε καταστροφές αξίας 84 εκατομμυρίων δολαρίων στην Αλάσκα και 123 θανατηφόρα περιστατικά στην Αλάσκα, το Όρεγκον, και την Καλιφόρνια.

Αν και τα τσουνάμι είναι σπάνια κατά μήκος των ακτών του Ατλαντικού, ένας σοβαρός σεισμός στις 18 Νοεμβρίου του 1929, στην Grand Banks της Νέας Γης δημιούργησε ένα τέτοιο τσουνάμι που προκάλεσε μεγάλες ζημιές και απώλειες ζωών στην Ακτή Placentia της Νέας Γης.

Το 1946, ένα τσουνάμι με κύματα 6 έως 9 μέτρων έφτασε στην περιοχή Hilo της Χαβάης, πλημμυρίζοντας το κέντρο της πόλης και σκοτώνοντας 159 ανθρώπους.

Στις 22 Μαΐου του 1960 ένα τσουνάμι στη Χιλή σκότωσε, περίπου, 2300 ανθρώπους, ενώ στις μέρες μας (1998) στη Νέα Γουινέα είχαμε 3.000 θύματα.

Στην Ιαπωνία το 1707 είχαμε 30.000 νεκρούς, ενώ στην Ιταλία ένα τσουνάμι το 1908 θεωρήθηκε υπεύθυνο για 120.000 νεκρούς.

Αλλά έχουν καταγραφεί και άλλα τσουνάμι σε όλο τον κόσμο, κυρίως στην Ασία, με δεκάδες χιλιάδες θύματα.

Ιστορικά τσουνάμι
Πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια στο Μεξικό προκλήθηκε ένα μεγάλο τσουνάμι από πτώση ενός μετεωρίτη, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο κόλπος του Μεξικού, δημιουργώντας ένα μέγκα τσουνάμι που προχώρησε στην ξηρά 100 ολόκληρα χιλιόμετρα και η σκόνη άλλαξε το κλίμα της Γης. Πιστεύεται ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων οφείλεται σε αυτή την αιτία.

Το γνωστό τσουνάμι της Σαντορίνης, γύρω στα 1490 π.Χ, που θεωρήθηκε η αιτία της καταστροφής του μινωικού πολιτισμού. Οφείλεται στην έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης και δημιουργήθηκε ένα μέγκα τσουνάμι ύψους 120 μέτρων, που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση της καλντέρας έφτασε στα βόρεια παράλια της Κρήτης. Έτσι άρχισε σιγά-σιγά ο πολιτισμός τους να φθίνει. Βέβαια, τώρα ξέρουμε ότι το μέγκα τσουνάμι της Σαντορίνης δεν ευθύνεται αποκλειστικά για αυτή την καταστροφή. Μπορεί το συγκεκριμένο κύμα να μην εξαφάνισε τους Μινωίτες, βοήθησε όμως αρκετά: Πλημμύρισε τις σοδειές τους για δύο ολόκληρα χρόνια και η μέση θερμοκρασία έπεσε αρκετά.

Πάντως, το πρώτο καταγεγραμμένο ιστορικά τσουνάμι συνέβη στην παράκτια Συρία κατά το 2000 π.Χ.

Στην Ελλάδα το παλαιότερο είναι αυτό πού κατέστρεψε τον Περσικό στόλο στην Ποτίδαια τής Χαλκιδικής το 479 π.Χ.

Επίσης πολύ σημαντικό τσουνάμι είναι αυτό που έπληξε την Αλεξάνδρεια τον Ιούλιο τού 365 μ.Χ. που προκλήθηκε από σεισμό μεγέθους 8.2 τής κλίμακας Ρίχτερ. Ο αριθμός των θυμάτων ανήλθε στους 50.000.

Το καταστρεπτικό τσουνάμι του ηφαιστείου Κρακατόα
Για να καταλάβουμε τα γεγονότα που ακολούθησαν την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, πρέπει να δούμε τις καταστροφές που επακολούθησαν από μια άλλη, σχετικά πολύ μικρότερη έκρηξη, αυτή του ηφαιστείου Κρακατόα, που βρίσκεται στο στενό μεταξύ Ιάβας και Σουμάτρας, και έγινε 26 Αυγούστου 1883.

Τότε οι εκρήξεις του ηφαιστείου είχαν ακουστεί ακόμα και 160 km μακριά, ενώ πυκνά σύννεφα καυτής στάχτης εκσφενδονίστηκαν μέχρι ύψος 27 km μέσα στον αέρα. Κατά μήκος της ακτής της Ιάβας και της Σουμάτρας έπεσε σκοτάδι, καθώς τα ηφαιστειακά σύννεφα σκέπασαν τον ήλιο. Το σκοτάδι αυτό διήρκεσε δυόμισι μέρες. Καταρρακτώδεις βροχές σποδού προστέθηκαν στην αναταραχή.

Στις 27 Αυγούστου, το ηφαίστειο Κρακατόα έφτασε στο μέγιστο της εκρηκτικότητας του. Οι θόρυβοι μιας σειράς εκρήξεων ακούστηκαν ως την Αυστραλία, σε απόσταση 5.000 km. Την ίδια ώρα, ηφαιστειακά αναβλήματα εκτινάχθηκαν πολλά χιλιόμετρα υψηλά στον ουρανό. Τα πιο λεπτόκοκκα τεμάχια, με τη βοήθεια των στρατοσφαιρικών ανέμων, περιέβαλαν την γη και χρειάστηκαν δύο χρόνια περίπου για να κατακαθίσουν. Υπολογίστηκε ότι 6-8 κυβικά χιλιόμετρα θραυσμάτων πετρωμάτων εκτινάχθηκαν στον αέρα κατά τη διάρκεια των παροξυσμών που κονιοποίησαν το Κρακατόα, με μια απελευθέρωση ενεργείας ίση με εκείνη της πιο ισχυρής υδρογονοβόμβας.

Όπως ήταν φυσικό, η επίδραση από την έκρηξή του δημιούργησε ένα μέγα τσουνάμι, το οποίο έφτασε σε ύψος 38μ. από τη βάση ως την κορυφή, καθώς χτυπούσε τις ακτές της Ιάβας και της Σουμάτρας παρασύροντας στον θάνατο 36.000 ανθρώπους. Η δύναμη του τσουνάμι μπορεί να εκτιμηθεί από το γεγονός ότι μετέφερε ένα μεγάλο πλοίο 2,5 χλμ. στο εσωτερικό της ξηράς και το έριξε εκεί 10 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Πετρώματα που ζύγιζαν 50 τόνους μεταφέρθηκαν ακόμη μακρύτερα).

Έτσι έγινε και στην Κνωσό αλλά σε μεγαλύτερη έκταση. Όπως φαίνεται και στο "σπίτι των πεσμένων ογκολίθων" της Κνωσού, ισχυρές ωστικές δυνάμεις ανατίναξαν κυριολεκτικά τεράστιες πέτρες, που καμιά ανθρώπινη δύναμη δεν θα ήταν δυνατόν να τις μετακινήσει, παρά μόνο με σημερινά μηχανικά μέσα. Η καταστροφή αυτή αποτέλεσε ένα γενικότερο γεωλογικό φαινόμενο που παρατηρήθηκε και στην Τροία, στην δυτική Μικρά Ασία και στην κεντρική Παλαιστίνη, όπως επίσης έδειξαν οι ανασκαφές.

Ο κίνδυνος για την Ελλάδα
Μικρότερος αλλά υπαρκτός είναι ο κίνδυνος και στη Μεσόγειο Θάλασσα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα λόγω της υψηλής της σεισμικότητας. Στον ελλαδικό χώρο δεν γίνονται ισχυροί σεισμοί, οι οποίοι από μόνοι τους να προκαλούν μεγάλα τσουνάμι. Το μέγεθος τους όμως είναι τέτοιο που μπορεί να ανακινήσει ιζήματα και να υπάρξουν υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, σύμφωνα με τον καθηγητή της Υδραυλικής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, Κώστα Συνολάκη.

"Ένας σεισμός με επίκεντρο στην ξηρά και μικρός σε μέγεθος μπορεί να δώσει αρκετή επιτάχυνση σε σαθρά ιζήματα ώστε να γίνει μια υποθαλάσσια κατολίσθηση που θα δημιουργήσει ένα μεγάλο κύμα. Ο Κορινθιακός Κόλπος είναι μία από αυτές τις περιοχές".

Το τελευταίο μεγάλο τσουνάμι που έπληξε το Αιγαίο δημιουργήθηκε από το σεισμό της Σαντορίνης το 1956. Το κύμα ξεκίνησε από την περιηφαιστειακή περιοχή, όπου πιθανότατα να έγινε και μια υποθαλάσσια κατολίσθηση, και έφτασε στην ανατολική πλευρά της Αμοργού με ύψος 22-25 μέτρων.

Και συνεχίζει ο Συνολάκης: "Τα νησιά στο κεντρικό Αιγαίο ίσως να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο όταν γίνονται σεισμοί. Προς το παρόν όμως δεν μπορούμε να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα. Για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να χαρτογραφηθεί με μεγάλη λεπτομέρεια ο ελληνικός βυθός. Αλλά οι έρευνες αυτές κοστίζουν και χρειάζονται πολύ χρόνο για να ολοκληρωθούν. Ως εκ τούτου, μόνο αμέλεια δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις το γεγονός ότι δεν έχει χαρτογραφηθεί με λεπτομέρεια ο ελληνικός βυθός".

Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζουμε τον πυθμένα της θάλασσας λιγότερο από την επιφάνεια του Άρη.

"Υπάρχουν ολόκληρα τμήματα ωκεανών τα οποία δεν έχουν χαρτογραφηθεί πλήρως", λέει ο καθηγητής και δίνει μια φιλική συμβουλή: "Όλοι οι Έλληνες, αν θέλετε, και οι καλεσμένοι μας στους Ολυμπιακούς, όλοι οι τουρίστες, οφείλουν να γνωρίζουν ότι, όταν βρίσκεσαι κοντά στη θάλασσα και αισθανθείς ένα σεισμό, πρέπει να προχωρήσεις προς ένα ψηλότερο σημείο της ξηράς".

Αν ο σεισμός αυτός είναι τοπικός, υπάρχει ένα διάστημα πέντε-έξι λεπτών, οπότε προλαβαίνεις να αντιδράσεις. Και η πλημμύρα από τοπικό τσουνάμι συνήθως προχωράει μέχρι και 100 μέτρα από την παραλία. Οπότε τα πράγματα δεν είναι και τόσο ανησυχητικά.

Πρόβλεψη για μελλοντικές καταστροφές
Στις Καναρίους Νήσους υπάρχει ένα μικρό νησάκι που μοιάζει αρκετά με τη Σαντορίνη. Όχι τη σημερινή, αλλά εκείνη που υπήρχε πριν τη μεγάλη έκρηξη. Το Λα Πάλμα, με το ομώνυμο ηφαίστειο στο κέντρο του, έχει αναμφίβολα κερδίσει την προσοχή πολλών επιστημόνων.

"Μετά από διεξοδικές έρευνες καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ πιθανό ένα μέρος του να κατακρημνιστεί στον Ατλαντικό Ωκεανό. Στην περίπτωση αυτή, θα δημιουργηθεί ένα μέγκα τσουνάμι, το οποίο θα ξεκινήσει από τις Καναρίους Νήσους και θα χτυπήσει την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ", λέει ο Κώστας Συνολάκης.

"Αν κάποιος "κλοτσούσε" απότομα την πλευρά του ηφαιστείου που είναι έτοιμη να γκρεμιστεί, τότε το κύμα, όπως υπολογίσαμε με μαθηματικά μοντέλα, θα φτάσει στο ύψος 8 μέτρων. Όσο περίπου ένα καλό κύμα για σέρφινγκ, με τη διαφορά ότι το μήκος του ήταν τεράστιο".

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, ο αριθμός των ανθρώπων στο Λος Άντζελες που μπορεί να χάσει τη ζωή του από τοπικά παλιρροϊκά κύματα ανέρχεται στις 100.000, ενώ υπάρχει πάντα και η Χαβάη που μπορεί να προκαλέσει τσουνάμι.

πηγή: Physics4u.gr
Press to Continue.......

Φορέας άνευ ιού

Γονιδιακή Θεραπεία
Για την εισαγωγή γονιδίων στα κύτταρα, οι επιστήμονες στηρίζονται στη χρήση ιών που έχουν υποστεί τροποποιήσεις μέσω γενετικής μηχανικής. Συχνά, όμως, τα μικρόβια αυτά προκαλούν ανοσοαποκρίσεις που μπορεί να αποβούν μοιραίες. Νέα νανοσωματίδια από πυριτικό ανυδρίτη με οργανικά συστατικά ίσως αποδειχτούν αποτελεσματικά ως μη ιικοί μεταφορείς DNA. Χημικοί στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Μπάφαλο βρήκαν ότι το ηλεκτρικό φορτίο πάνω σε αυτά τα νανοσωματίδια συγκρατούσε και συνέπτυσσε το DNA, προστατεύοντάς το έτσι από την ενζυματική πέψη στο κυτταρικό περιβάλλον. Επίσης, τα οργανικά συστατικά καθιστούν τα φυσιολογικά δύσκαμπτα νανοσωματίδια του πυριτικού ανυδρίτη ελαστικότερα και ικανότερα στην απελευθέρωση των προς μεταφορά έγκλειστων βιομορίων. Επιπλέον, μπορεί να καθιστούν ασφαλή και την ενδοκυτταρική βιοαποικοδόμηση των νανοσωματιδίων. Νανοσωματίδια με την πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη διείσδυσαν σε καλλιεργούμενα νεφρικά κύτταρα πιθήκου, επέδωσαν το DNA που μετέφεραν, και ο γονιδιακός μετασχηματισμός στέφθηκε με επιτυχία. Οι ερευνητές πλέον διεξάγουν πειράματα σε ποντίκια για τη μεταφορά γονιδίων εντός νευρικών κυττάρων.
Scientific American
Press to Continue.......

Μάστιγα τα πλαστά φάρμακα

Σε μάστιγα εξελίσσονται τα πλαστά φάρμακα στην Ευρώπη, ενώ οι καταναλωτές ζητούν αποτελεσματικότερα μέτρα ασφαλείας.
Έρευνα, που δημοσιεύτηκε σήμερα, και αφορούσε την άποψη που έχουν οι καταναλωτές για την κατανάλωση των πλαστών φαρμάκων, αναφέρει ότι 5% των Ευρωπαίων καταναλωτών υποψιάζονται ότι ενδεχομένως να τους έχουν χορηγηθεί πλαστά φάρμακα, ενώ 1% πιστεύει τρομοκρατημένο ότι έχει σίγουρα καταναλώσει κάποιο πλαστό σκεύασμα. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 12,8 εκατομμύρια καταναλωτές έχουν ήδη εκτεθεί στον κίνδυνο των πλαστών φαρμάκων σε αυτές τις αγορές.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από την ICM για λογαριασμό της Aegate, εταιρίας επικοινωνιών για την ασφάλεια των ασθενών, η ενημέρωση σχετικά με το εμπόριο πλαστών φαρμάκων είναι σε μέτρια επίπεδα, με το 61% των ερωτηθέντων να απαντά ότι γνωρίζει πως τα φάρμακα που συνταγογραφούνται μπορούν να αντιγραφούν. Ως εκ τούτου, το 79% των καταναλωτών δήλωσε πως ανησυχεί περισσότερο για την πλαστογράφηση φαρμάκων συγκριτικά με άλλα προϊόντα. Τα επώνυμα ρούχα και παιχνίδια, τα οποία ακολουθούν στη λίστα, βρίσκονται πολύ χαμηλότερα, με ποσοστό 4% το καθένα.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ανησυχία τους είναι δικαιολογημένη. Τον Δεκέμβριο του 2008 αποκαλύφθηκε ότι 34 εκατομμύρια πλαστά χάπια, αξίας 89 εκατομμυρίων ευρώ, κατασχέθηκαν από τελωνιακούς υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο του 2008.

Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές πιστεύουν ότι για το εμπόριο πλαστών φαρμάκων ευθύνονται κυρίως οι πάροχοι φαρμάκων, με το 45 % να ισχυρίζεται ότι ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για το φαινόμενο. Δεν ευθύνονται όμως μόνο αυτοί, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες. Το 31 % ισχυρίζεται ότι υπεύθυνος είναι ο έμπορος χοντρικής πώλησης και το 30% κατηγορεί τον φαρμακοποιό.

Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές ανησυχούν με το ενδεχόμενο να τους χορηγηθούν πλαστά φάρμακα και ζητούν αποτελεσματικότερους ελέγχους. Το 85% των καταναλωτών ισχυρίστηκε ότι θα ένιωθε μεγαλύτερη σιγουριά αν οι συσκευασίες φαρμάκων περιείχαν ένα χαρακτηριστικό ασφαλείας που θα επέτρεπε στον φαρμακοποιό να πιστοποιήσει ότι το φάρμακο είναι γνήσιο πριν από την εκτέλεση της συνταγής.

Επιπλέον, το 90 % ισχυρίστηκε ότι δεν θα αγόραζε φάρμακα μέσω Διαδικτύου αν τα φαρμακεία στην Ευρώπη διέθεταν κάποιο εργαλείο πιστοποίησης συνταγογραφημένων φαρμάκων, γεγονός που είναι ιδιαίτερα καθησυχαστικό δεδομένου ότι, βάσει στοιχείων του EAASM (Ευρωπαϊκή Συμμαχία με σκοπό την πρόσβαση σε ασφαλή φάρμακα), 62% των φαρμάκων που αγοράζονται μέσω Διαδικτύου είναι πλαστά.


Εκτός από αποτελεσματικότερους ελέγχους, οι καταναλωτές ζητούν και αυστηρότερες ποινές ώστε να δοθεί το σωστό μήνυμα. Πάνω από τα δύο τρίτα των καταναλωτών πιστεύουν ότι η πλαστογράφηση φαρμάκων θα έπρεπε να επισύρει ποινή φυλάκισης από 5 ως 15 έτη, παρά το γεγονός ότι οι προβλεπόμενες ισχύουσες ποινικές κυρώσεις δεν είναι τόσο αυστηρές. Μάλιστα, το ⅕ των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η ισόβια φυλάκιση είναι η κατάλληλη τιμωρία.

Ωστόσο, παρά την επιθυμία των καταναλωτών για απονομή δικαιοσύνης και το γεγονός ότι κατανοούν πως ο κίνδυνος των πλαστών φαρμάκων είναι πραγματικός, οι αντιδράσεις τους σε περίπτωση που θεωρούσαν ότι είχαν υπό την κατοχή τους ένα πλαστό φάρμακο ποικίλλουν. Το 55% των ερωτηθέντων απάντησε ότι είτε θα πετούσε ένα ύποπτο πλαστό φάρμακο χωρίς να το αναφέρει, ή θα έκανε έρευνα στο διαδίκτυο, ή θα το συζητούσε με την οικογένεια και τους φίλους ή θα το κατήγγειλε σε μία τοπική εφημερίδα. Ένα ποσοστό 40% θα καλούσε την αστυνομία ή θα επικοινωνούσε με τον φαρμακοποιό ή τον γιατρό.

‘Η αγορά φαρμάκων μέσω του Διαδικτύου διαφέρει πολύ από την αγορά ρούχων’, σχολίασε ο Gary Noon, Διευθύνων Σύμβουλος της Aegate. ‘Οι ασθενείς πρέπει να ενθαρρύνονται ώστε να αναζητούν φάρμακα από τον φαρμακοποιό της γειτονιάς τους, ο οποίος είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος και ικανός να αξιολογήσει τις ιατρικές ανάγκες τους και το κατάλληλο φάρμακο για κάθε περίπτωση’. Η ασφάλεια των ασθενών θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα του κλάδου για το ρυθμιστικό όργανο, τον κατασκευαστή και τον φαρμακοποιό και πρέπει να διασφαλίσουμε πως ο φαρμακοποιός διαθέτει τα σωστά εργαλεία στον χώρο του ώστε να φέρει εις πέρας αυτή τη σημαντική εργασία.’
iatronet
Press to Continue.......

Η Σχετικότητα του Χρόνου

Ειδική Σχετικότητα
Οι φυσικοί Bruno Rossi και David Hall κατάφεραν το 1941 να επιδείξουν πειραματικά, και με πολύ εντυπωσιακό τρόπο, τις συνέπειες της διαστολής του χρόνου. Γνωρίζουμε ότι, σε υψόμετρο περίπου 10 χιλιομέτρων, η σύγκρουση της κοσμικής ακτινοβολίας με ατομικούς πυρήνες της ατμόσφαιρας έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου είδους στοιχειωδών σωματιδίων, των επονομαζόμενων μιονίων. Αμέσως μετά τη γένεσή τους, τα μιόνια κινούνται προς τη Γη με σχεδόν την ταχύτητα του φωτός. Τα εν λόγω σωματίδια είναι ασταθή και έχουν μέσο χρόνο ζωής ίσο περίπου με 2 εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου. Επομένως, θα περίμενε κανείς ότι τα μιόνια θα κατάφερναν κατά μέσον όρο να διανύσουν μόλις 600 μέτρα περίπου προτού διασπαστούν. Ωστόσο, οι Rossi και Hall έδειξαν ότι στη γήινη επιφάνεια καταφτάνει σχετικά μεγάλος αριθμός των συγκεκριμένων σωματιδίων.
Scientific American
Press to Continue.......

Η ΕΕ ΑΥΤΟ-ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

Από τον υποστράτηγο ε.α. στρατηγικό αναλυτή Δημήτριο Καντερέ
Η συμμετοχή των χωρών της ΕΕ στο ΝΑΤΟ μπορεί να είναι ενιαία και να φέρει την ταυτότητα της Ένωσης.
Το ότι η ΕΕ παρά τις σημαντικές προόδους που έχει κάνει σε άλλους τομείς στον τομέα της ασφάλειας και άμυνας διακατέχεται από σύγχυση και σε κάθε περίπτωση παρουσιάζει τεράστια αδυναμία να βρει το δρόμο της είναι γνωστό και από κανένα σχεδόν δεν αμφισβητείται. Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Άμυνας (ΚΕΠΠΑ) που ανέλαβε να διαμορφώσει ο ύπατος αρμοστής κ. Χαφιέ Σολάνα και η Πολιτική Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Άμυνας (ΠΕΑΑ) τρία και πλέον χρόνια μετά τη λήψη των αποφάσεων (στη Σύνοδο Κορυφής του Ελσίνκι το 1999) συνεχίζουν να βρίσκονται σε νηπιακή κατάσταση και να καρκινοβατούν.

Η εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών (χωρών της ΕΕ) παρουσίαση αδυναμιών στη διαμόρφωση και άσκηση ενιαίας πολιτικής στις εξωτερικές σχέσεις και την ασφάλεια- άμυνα θα μπορούσε εν μέρει τουλάχιστον να θεωρηθεί δικαιολογημένη. Οι πολλές ιστορικές διαφορές μεταξύ των χωρών, η μη πλήρης ταύτιση των οικονομικών και άλλων συμφερόντων τους, οι διαφορετικοί ποικιλόμορφοι δεσμοί αυτών με τις τρίτες εκτός της Ένωσης χώρες και άλλοι αρνητικοί παράγοντες δύσκολο είναι να υπερκεραστούν και να εξαλειφθούν μέσα σε λίγα χρόνια. Η δυσκολία αυτή αναπόφευκτο είναι να μην επιτρέπει την υιοθέτηση κοινών θέσεων στις εξωτερικές σχέσεις και ακόμη περισσότερο τη δημιουργία των δυνατοτήτων για την από κοινού εξασφάλιση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών χωρών.

Από αυτή όμως τη δικαιολογημένη αδυναμία των ευρωπαϊκών χωρών να ασκήσουν ΚΕΠΠΑ και ΠΕΑΑ και να δημιουργήσουν από κοινού ισχύ για την υπεράσπιση των συμφερόντων της ΕΕ μέχρι να έρχονται οι ηγέτες τους, και αν όχι όλοι τουλάχιστον η μεγάλη πλειονότητα αυτών, να εντείνουν την αδυναμία και να δημιουργούν οι ίδιοι επιπρόσθετα προβλήματα υπάρχει μεγάλη διαφορά. Αυτή η διαφορά είναι που πασιφανώς καταδείχτηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που έγινε στην Πράγα στις 21-22 Νοεμβρίου 2002 με τις αποφάσεις που λήφθηκαν εκεί με την έγκριση φυσικά των ηγετών των νατοϊκών χωρών που είναι και μέλη της ΕΕ.



Οι Αποφάσεις της Συνόδου της Πράγας.

Στη Σύνοδο της Πράγας λήφθηκαν πολλές αποφάσεις, αναλήφθηκαν πληθώρα (409 γράφει η ανακοίνωση) συγκεκριμένων και αυστηρών δεσμεύσεων για την ‘’αναμόρφωση’’ (transformation), όπως ονομάστηκε, του ΝΑΤΟ και τέθηκαν οι σκοποί αυτού. Βασικές από τις αποφάσεις είναι η διεύρυνση της Συμμαχίας με την είσοδο, μέχρι το Μάιο του 2004, των επτά νέων κρατών μελών (Εσθονίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Σλοβακίας, Σλοβενίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας) και η στο εγγύς μέλλον αναδιοργάνωση της στρατιωτικής δομής του ΝΑΤΟ με τη μείωση-συγχώνευση στρατηγείων κλπ. Ως βασικός σκοπός του ΝΑΤΟ τέθηκε η καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Εκτός όλων αυτών και πολλών άλλων στη σύνοδο αποφασίστηκε η συγκρότηση Δύναμης Αντίδρασης του NATO- ΝΑΤΟ Response Force (NRF). Η πρόταση για τη συγκρότηση της NRF την οποία από καιρό προετοίμαζαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί και ένθερμα υποστήριζαν οι Τούρκοι υποβλήθηκε από τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ λόρδο Ρόμπερτσον και τον υπουργό άμυνας των ΗΠΑ κ. Ντόναλντ Ράμσφελντ. H NRF, όπως αναφέρεται στην Διακήρυξη της Συνόδου, θα συντίθεται από δυνάμεις ξηράς, θαλάσσης και αέρος (συνολικά 21.000 άνδρες) θα διαθέτει σύγχρονα υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα και μέσα και θα δύναται να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου εντός επτά έως τριάντα ημέρες από τη λήψη απόφασης για επέμβαση του ΝΑΤΟ. Η NRF θα αποκτήσει επιχειρησιακές δυνατότητες μέχρι τον Οκτώβριο 2004 και θα είναι πλήρως επιχειρησιακά έτοιμη για δράση μέχρι τον Οκτώβριο 2006.

Η συγκρότηση και η διατήρηση της NRF δήλωσε ο κ. Ρόμπερτσον θα αποτελέσει τον καταλύτη για την καταβολή προσπάθειας για την αύξηση των στρατιωτικών ικανοτήτων της Συμμαχίας. Και αυτός τονίζοντας το μεγάλο επίτευγμα της αναμόρφωσης της Συμμαχίας πρόσθεσε ότι <<αυτό δεν είναι συνηθισμένο έργο αλλά η εμφάνιση ενός νέου και σύγχρονου ΝΑΤΟ, προσαρμοσμένου στις προκλήσεις του νέου αιώνα>>.



Οι Τούρκοι Ομολογούν.

Από πρώτη άποψη η απόφαση του ΝΑΤΟ για τη συγκρότηση δύναμης αντίδρασης παρουσιάζεται και λογική και σκόπιμη. Το ΝΑΤΟ έχοντας την ευθύνη της ασφάλειας και άμυνας του διευρυμένου ήδη βορειοατλαντικού χώρου και της υπεράσπισης των συμφερόντων των χωρών μελών του θα πρέπει να διαθέτει τις δυνάμεις, τα μέσα και τους μηχανισμούς για την εκτέλεση της αποστολής του. Από την πρώτη όμως αυτή τυπική επιφανειακή θεώρηση μέχρι την ουσία και τις πραγματικές επιδιώξεις και επιπτώσεις της απόφασης υπάρχει μεγάλη διαφορά. Και αυτή η διαφορά είναι που πρέπει να δημιουργεί ερωτηματικά και προβληματισμούς για το εάν οι ηγέτες των χωρών της ΕΕ, που είναι ταυτόχρονα και μέλη του ΝΑΤΟ, πράγματι επιθυμούν και επιδιώκουν την από την Ένωση άσκηση ΚΕΠΠΑ και απόκτηση δυνατοτήτων στο στρατιωτικό τομέα για την άσκησή της.

Εύκολα θα μπορούσε να λεχθεί ότι οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ συνηγόρησαν και θα διαθέσουν τους πόρους τους για να ισχυροποιήσουν την νατοϊκή πολεμική μηχανή, την οποία θα αξιοποιήσουν για την χρησιμοποίηση όταν και όπου απαιτηθεί της ευρωπαϊκής Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης (ΔΤΑ)- της γνωστής στην Ελλάδα ως Ευρωστρατού. Αυτό όμως πολύ απέχει από το να είναι βάσιμο.

Κατ’ αρχήν και μόνο το ότι η πρόταση έγινε από τον κ. Ράμσφελντ και υποστηρίχτηκε ένθερμα από την Τουρκία δεν θα έπρεπε να αφήνει αμφιβολίες ότι ο σκοπός της συγκρότησης της NRF δεν μπορούσε να αποβλέπει στη δημιουργία δυνατοτήτων ασφάλειας και άμυνας από την ΕΕ και την αυτόνομη άσκηση κοινής εξωτερικής πολιτικής. Όσο και φιλοευρωπαίοι να είναι οι Αμερικανοί και οι Τούρκοι δεν μπορεί να θέλουν και να επιδιώκουν να καταστεί η Ένωση ικανή να παίρνει πρωτοβουλίες χωρίς την έγκρισή τους. Εξ άλλου εάν μπλοκαρίστηκε η διάθεση των διευκολύνσεων του ΝΑΤΟ στην ΕΕ για τη χρησιμοποίηση της ΔΤΑ αυτό έγινε διότι οι μη ευρωπαϊκές νατοϊκές χώρες με πρωτοπόρο την Τουρκία δεν θέλουν η Ένωση να ενεργεί χωρίς την έγκρισή τους.

Ακόμη όμως και να υπήρχαν αμφιβολίες περί αυτού οι Τούρκοι δεν έκρυψαν τις προθέσεις και επιδιώξεις τους. Στις αρχές Νοεμβρίου 2002 σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εκδιδόμενη από τις αμερικανικό στρατό εφημερίδα Defense News οι συντάκτες αυτού μεταξύ πολλών άλλων έγραφαν: <<Τούρκοι επίσημοι εξέφρασαν πλήρη υποστήριξη στην αμερικανική πρόταση για τη δημιουργία δύναμης αντιμετώπισης κρίσεων από το ΝΑΤΟ, μία κίνηση που η Άγκυρα ελπίζει θα υπονομεύσει μία άλλη δύναμη που βρίσκεται υπό συγκρότηση από την ΕΕ>>. Οι ίδιοι οι Τούρκοι επίσημοι δήλωναν στην ίδια εφημερίδα: <<Πιστεύουμε ότι η νατοϊκή δύναμη θα μειώσει τη σπουδαιότητα της σχεδιαζόμενης ευρωπαϊκής δύναμης την οποία εμείς βλέπουμε ως ανταγωνιστική του ΝΑΤΟ>>. Και αυτοί πρόσθεταν <<Η Τουρκία θα είναι έτοιμη να συνεισφέρει τμήματα και μέσα στη νατοϊκή δύναμη>>.



Οι Πραγματικές Επιδιώξεις.

Η πρώτη πραγματική επιδίωξη αυτών που πρότειναν τη συγκρότηση της NRF ήταν να υπονομευτεί η δημιουργία ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης και οι Τούρκοι απλώς ομολόγησαν αυτό που δεν ήθελαν να ομολογήσουν οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους ταυτίζονται μαζί τους στην αντιμετώπιση των διεθνών κρίσεων και προβλημάτων. Να αναλάβουν οι Ευρωπαίοι δεσμεύσεις (οι περισσότερες από τις 409 δεσμεύσεις αφορούν στις αμυντικές δαπάνες) να διαθέσουν τους οικονομικούς τους πόρους για να συγκροτήσουν μία ισχυρή σύγχρονη δύναμη, η οποία να μην είναι υπό τον έλεγχό τους. Με τη διάθεση των πόρων για τη δύναμη αυτή εύλογο και φυσικό θα είναι οι ευρωπαϊκές χώρες να μην έχουν τη δυνατότητα ή τουλάχιστον να απαιτείται η διάθεση άλλων πιστώσεων για τη συγκρότηση της ΔΤΑ.

Η δεύτερη αλλά ίσως σημαντικότερη επιδίωξη ήταν οι οικονομικοί πόροι (οι ετήσιες αμυντικές δαπάνες των ευρωπαϊκών χωρών θα είναι από 150 έως 160 δισ. δολάρια τα επόμενα χρόνια) που θα διατεθούν για τη συγκρότηση της NRF στο μεγαλύτερο τουλάχιστον ποσοστό τους να διοχετευθούν στις αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες. Όσα και αν λέγονται περί αποδέσμευσης τεχνογνωσίας από την αμερικανική κυβέρνηση και συμπαραγωγών πολεμικού υλικού από ευρωπαϊκές και αμερικανικές βιομηχανίες, τα οπλικά συστήματα και μέσα ψηλής τεχνολογίας με τα οποία εννοείται αλλά και σαφώς αναφέρεται στη Διακήρυξη της Συνόδου θα εφοδιαστούν τα τμήματα της NRF θα είναι αμερικανικά.

Οι Ευρωπαίοι, εάν τελικά τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, θα αναγκαστούν να προμηθευτούν συστήματα κατόπτευσης- εντοπισμού στόχων (ραντάρ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και άλλα) και αντιβαλιστικών πυραύλων, πυρομαχικά ακρίβειας κλπ από τις ΗΠΑ. Εάν δε ληφθεί υπ’ όψη η διαλειτουργηκότητα που πρέπει να έχουν τα πολεμικά μέσα της NRF και με δεδομένο ότι οι ΗΠΑ έχουν θέση σε εφαρμογή προγράμματα κατασκευής οπλικών συστημάτων πιο προηγμένης τεχνολογίας και από τα προηγμένα των ευρωπαϊκών χωρών δεν θα αποκλείεται να θεωρηθούν ξεπερασμένα τα ευρωπαϊκά και να αντικατασταθούν από αμερικανικά. Σε πρώτο στόχο για μία τέτοια αντικατάσταση έχει τεθεί το μαxητικό αεροσκάφος Eurofighter που προετοιμάζεται για 20 χρόνια από ευρωπαϊκές βιομηχανίες με τα αμερικανικά αεροσκάφη F/A 22 και JFS (Joint Strike Fighter).



Και Αχρησιμοποίητη θα Μείνει.

Οι επιδιώξεις των αναμορφωτών του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν μέσα στον αδυσώπητο ανταγωνισμό και τις αντιπαλότητες που επικρατούν, ακόμη και μεταξύ συμμάχων, για αλληλο-επικράτηση σε όλους τους τομείς, εάν τουλάχιστον η ισχυρή σύγχρονη δύναμη του ΝΑΤΟ επρόκειτο να αποδώσει κάποιο αποτέλεσμα και ουσιαστικό όφελος. Αυτό όμως μέχρι απίθανο είναι να συμβεί με την NRF. Ο κ. Ρόμπερτσον δε έχει βαρεθεί να τονίζει σε όλους τους τόνους ότι με τη αναμόρφωση θα μετατρέψει το ΝΑΤΟ σε τρομερή και φοβερή πολεμική μηχανή που θα κατατροπώσει κατ’ αρχήν τους τρομοκράτες οι οποίοι με τα Όπλα Μαζικής Καταστροφής (ΟΜΚ)- χημικά, βιολογικά, πυρηνικά- και τα πυραυλικά συστήματα που μπορεί να αποκτήσουν απειλούν να καταστρέψουν τις χώρες και τους λαούς της Συμμαχίας. Επωδός των επαναλημένων δηλώσεών του έχει γίνει το: <<Θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι την επόμενη φορά το ΝΑΤΟ θα έχει την πολιτική βούληση να ενεργήσει…αυτό επίσης θα έχει την στρατιωτική ικανότητα να το πράξει αυτό>>.

Ακόμη όμως και αν τα πιστεύει αυτά ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, που ούτως ή άλλως πρέπει να τα λέει από τη θέση που κατέχει, πολύ δύσκολο είναι το ΝΑΤΟ και με την νέα δύναμη που θα αποκτήσει, όχι να καταφέρει το όποιο σημαντικό πλήγμα κατά των τρομοκρατών αλλά και να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό. Πέραν του ότι η τρομοκρατία δεν καταπολεμάται με αεροπλάνα, πλοία, πυραύλους και άλλα πολεμικά μέσα ακόμη και να γίνονταν αυτό πολύ αμφίβολο είναι εάν θα χρειάζονταν να το κάνει και θα το κάνει το 26μελές ΝΑΤΟ. Και αυτές οι ΗΠΑ που έχουν πραγματικό λόγο να αγωνίζονται με φανατισμό κατά της τρομοκρατίας από ότι έδειξαν με την ενέργειά τους κατά των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, παρά την για πρώτη φορά στην ιστορία της Συμμαχίας ενεργοποίηση του άρθρου 5 του Καταστατικού Χάρτη του για συμμαχική συμπαράσταση, προτίμησαν να συνάψουν άλλες συμμαχίες και να κατευθύνουν την επιχείρηση μόνες τους παρά να χρησιμοποιήσουν το ΝΑΤΟ.

Με δεδομένη τη δυσλειτουργία που θα έχει το ΝΑΤΟ όπως πολύ σαφώς καταδείχτηκε και στον πόλεμο κατά τα Γιουγκοσλαβίας που λίγο έλειψε θα διαλυθεί, και θα διαλύονταν εάν απαιτούνταν η διεξαγωγή χερσαίων επιχειρήσεων, και τα παράδοξα δόγματα των Αμερικανών περί ‘’ενεργητικής άμυνας’’, ‘’προληπτικών επιθέσεων’’ κλπ που βρίσκονται εκτός κάθε πλαισίου διεθνούς δικαίου λίγες αμφιβολίες θα πρέπει να παραμένουν ότι το ΝΑΤΟ με όλες τις ισχυρές και σύγχρονες δυνάμεις του θα παραμένει αδρανές. Αυτό ακριβώς εξέφρασε η εφημερίδα New York Times όταν σε άρθρο της στις 11 Δεκεμβρίου 2002 αναφερόμενη στην NRF μεταξύ άλλων έγραφε: <<Τα σχέδια του ΝΑΤΟ για μία ‘’δύναμη ταχείας αντίδρασης’’ είναι ένα άλλο παράδειγμα του κάνω κάτι για να αποφύγω το να μην κάνω τίποτα>>. Και αυτή πρόσθετε: <<Το ΝΑΤΟ χρειάζεται ένα στρατό που να κάθεται, σαν και αυτόν που έχει στη Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο, μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων>>.



Η Ευρώπη Πρέπει να Συγκροτήσει τη δική της Δύναμη.

Φυσικά και, η σε μεγάλη έκταση κοινότητα συμφερόντων όπως και αρχών και αξιών μεταξύ των εκατέρωθεν του Ατλαντικού νατοϊκών χωρών και δικαιολογεί και επιβάλλει τη διατήρηση των συμμαχικών τους σχέσεων. Το ΝΑΤΟ με τις δομές και τη μακρόχρονη εμπειρία του στο να επιτυγχάνει τη συνεργασία των χωρών μελών του μπορεί να αποτελεί ένα καλό φορέα υλοποίησης αυτών των συμμαχικών δεσμών και σχέσεων. Αυτή η χρησιμότητα όμως της Συμμαχίας δεν δικαιολογεί και τη δημιουργία των όποιων ισχυρών και σύγχρονων αλλά αδρανοποιημένων και άχρηστων δυνάμεων.

Το ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί μέχρι τώρα να εξασφαλίσει τις χώρες και τους λαούς του από τις σύγχρονες απειλές- τις αποκαλούμενες ασύμμετρες- δεν οφείλεται στην έλλειψη ισχύος και μέσων. Και με την NRF η Συμμαχία δεν πρόκειται να πετύχει κάτι περισσότερο και αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουν πολύ καλά και οι Ευρωπαίοι ηγέτες όπως το γνωρίζουν και οι Αμερικανοί. Η δέσμευση όμως των χωρών της Ένωσης να δαπανήσουν τους οικονομικούς πόρους τους για τη δημιουργία της NRF εκτός των άλλων συνεπειών θα αποστερήσει από αυτήν τη δυνατότητα να δημιουργήσει τη δική της ισχύ και να ασκήσει τη δική της πολιτική. Πολιτική που θα μπορούσε να αποβεί πολύ πιο αποτελεσματική και ωφέλιμη και για τις πανίσχυρες ΗΠΑ από το όποιο ισχυρό και εκσυγχρονισμένο ΝΑΤΟ.

Με αυτά τα δεδομένα ως βάση και την προϋπόθεση ότι οι καλές αποδοτικές συμμαχικές σχέσεις δημιουργούνται μεταξύ ισότιμων εταίρων η ΕΕ ως μία μεγάλη και ισχυρή διεθνοπολιτική οντότητα με σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή της και ευρύτερα σκόπιμο είναι να δημιουργήσει τη δική της πολεμική μηχανή. Μία μηχανή που θα την χρησιμοποιεί όπου και όποτε παρίσταται ανάγκη και πάντα στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου. Και εάν στα πλαίσια του δίκαιου αυτού χρειαστεί και καταστεί δυνατό να ενεργήσει το ΝΑΤΟ η ευρωπαϊκή δύναμη θα αποτελεί ένα άριστο συστατικό της ισχύος του.

Αυτά θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψη οι Ευρωπαίοι ηγέτες πριν αρχίσουν, εάν πράγματι προτίθενται να αρχίσουν, να διαθέτουν πόρους, τμήματα και μέσα για την δημιουργία της νατοϊκής δύναμης αντίδρασης. Τι θα πείραζε εξ άλλου το ΝΑΤΟ η συμμετοχή των ευρωπαϊκών χωρών στην NRF να είναι ενιαία και να έχει την ταυτότητα της Ένωσης;
Περιοδικό "Προβληματισμοι" ΕΛΕΣΜΕ τ13
Press to Continue.......

Thursday, 19 November 2009

Με πρόδωσαν οι Έλληνες πολιτικοί

Του Κώστα Βαξεβάνη
ΈΝΑΣ ΈΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΆ ΤΗΣ CIA O ΣΤΑΎΡΟΣ ΛΆΛΑΣ ΣΠΆΕΙ ΤΗ ΣΙΩΠΉ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΎΠΤΕΙ ΣΤΑ «ΕΠΊΚΑΙΡΑ»
Οι Αμερικανοί σχεδίαζαν μία προβοκάτσια που θα οδηγούσε σε εμπλοκή της χώρας με τα Σκόπια. Ο Λάλας το γνώριζε. Όμως το έμαθαν και λάθος άνθρωποι.
Για τη CIA, ο Στηβ Λάλας, πρώην υπάλληλός της σε εμπιστευτικές θέσεις, είναι ένας προδότης. Για τους Έλληνες, ένας πατριώτης που κατάφερε να κατασκοπεύει την πιο ισχυρή μυστική υπηρεσία του κόσμου. Η ιστορία του Λάλα δεν είναι μια ιστορία κατασκοπίας μόνο. Είναι αυταπάρνησης, πατριωτισμού και μαζί ντροπής και προδοσίας. Τα δύο πρώτα ανήκουν αποκλειστικά στον ΣΤΑΥΡΟ. Τα υπόλοιπα ανήκουν σε μια χούφτα Κυπατζήδων, πολιτικών και επαγγελματιών της υποτέλειας. Το τραγικό για τον Σταύρο Λάλα είναι πως πλήρωσε για όλα.

Το 1993, είδα για πρώτη φορά το πρόσωπο του Σταύρου Λάλα. Η εκδικητική αμερικανική κρατική μηχανή, για παραδειγματισμό, άφησε να κάνουν το γύρο του κόσμου τα πλάνα με ένα μικρόσωμο άντρα, δεμένο με αλυσίδες, ανάμεσα σε πράκτορες του FBI. Ο Λάλας είχε συλληφθεί για κατασκοπία υπέρ της Ελλάδας. Οι αμερικανικές Αρχές, στο κατηγορητήριό τους, του χρέωναν πάνω από 700 απόρρητα σήματα που είχε διοχετεύσει στις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες. Αν η τραγική φυσιογνωμία του αλυσοδεμένου Σταύρου δεν ήταν τόσο πραγματικά συγκλονιστική, η είδηση της σύλληψής του θα έμοιαζε απλώς με ανέκδοτο: «Ένας Έλληνας πράκτορας στην καρδιά της CIA». Ο Σταύρος έμεινε 12 χρόνια και 4 μήνες σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Αρκετά για να γίνω από νεαρός δημοσιογράφος, που έβλεπε απλώς με απορία εκείνες τις σκληρές εικόνες, ένας δημοσιογράφος που προσπαθούσε να απαντήσει στις απορίες για τη σύλληψή του. Πριν από χρόνια κατάφερα να έχω μια τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του, όταν ήταν υπό κράτηση. Δεν έλυσα πολλές από τις απορίες μου τότε, αλλά έμαθα πως υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Σταύρο, που μέσα από τη φυλακή, σε ομηρία, τολμούν να λένε: «Πες στους Έλληνες πως θα το ξανάκανα. Όπως όλοι σας». Όταν το Νοέμβριο του 2007 η αμερικανική κυβέρνηση επέτρεψε στον Λάλα να πετάξει προς την ελευθερία και την Ελλάδα, συναντηθήκαμε στη Χρυσούπολη. Ο Σταύρος για πρώτη φορά έβλεπε το γιο του, μετά τη γέννησή του, έφηβο. Και τον άλλο του γιο, με ειδικές ανάγκες, και τη γυναίκα του Μαρία μετά από 15 χρόνια. Ο Σταύρος προσπαθεί ακόμη να συνειδητοποιήσει την αγάπη του κόσμου. Ψάχνει όλα όσα του έχουν διαφύγει, και κυρίως τη ζωή. Πατέρας, σύζυγος, ελεύθερος άνθρωπος, με καθυστέρηση. Έζησε 30 χρόνια περισσότερο με τις αποφάσεις του παρά με τους συνανθρώπους του. Ανησυχεί για πολλά, αλλά είναι σίγουρος για ένα: «Με πρόδωσαν αυτοί που εξυπηρετήθηκαν από μένα και μετά με εγκατέλειψαν. Αλλά αν χρειαζόταν θα έκανα και πάλι τα ίδια».
Η στρατολόγηση από Έλληνα πράκτορα

Με το μεγάλο του γιο.
Ο Σταύρος γεννήθηκε στην Αμερική. Γιος μετανάστη, μετά τον ελληνικό Εμφύλιο. Μεγάλωσε με την ένταση της πατρικής νοσταλγίας για την πατρίδα και τις διηγήσεις για τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η πατρίδα ήταν γι’ αυτόν Κολοκοτρώνηδες, κατορθώματα, νικηφόρες μάχες με τους Γερμανούς και μια γλυκιά προσμονή. Αργότερα θα ανακάλυπτε πως ήταν και προδότες.


«Μεγάλωσα σε μια παραδοσιακή ελληνική οικογένεια, πώς να σου πω. Πειθαρχία, θα σέβεσαι, θα ακούς… Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός, Θεός σχωρέσ’ τον. Ήρθε στην Ελλάδα 8 χρονών από τη Μικρά Ασία, με την καταστροφή εκεί πέρα, στη Σμύρνη, και πήγε στην Κρήτη. Και ήταν στο στρατό εδώ πέρα, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και πάλι, στον πόλεμο, στο αντάρτικο, τον Εμφύλιο Πόλεμο, δυστυχώς, που είχαμε. Ύστερα, τέλη ’49-’50, πήγε Αμερική. Εκεί πέρα γεννήθηκα εγώ και ο αδερφός μου και ξέραμε: σχολείο, εκκλησία… Ωραία χρόνια. Ο πατέρας μου, και πιο πολύ ο παππούς μου, που έχω και το όνομά του, Σταύρο τον λέγανε, μου έλεγε για τη Μικρά Ασία. Μου έλεγε για το χωριό μας, λεγόταν Κάτω Παναγία. Ύστερα, οι Τούρκοι, που πήρανε τα μέρη, Αλάτσικα το βγάλανε. Και μου έλεγε. Μας λέγανε για την Ελλάδα πάντοτε. Συγγενείς που είχαμε, φωτογραφίες. Και μικρός, 16 χρονών, με έστειλε ο πατέρας μου στην Ελλάδα. Και γνώρισα συγγενείς μου και από του πατέρα μου το σόι και από της μητέρας μου την οικογένεια. Ήταν πολύ όμορφο αυτό το ταξίδι, είχα άγχος γιατί δεν ήξερα κανέναν, αλλά οι συγγενείς με έκαναν και αισθάνθηκα όμορφα. Μετά έφυγα στον πόλεμο, στο Βιετνάμ. Είχα μείνει πίσω στα μαθήματα και θα με παίρνανε φαντάρο, γιατί παίρνανε με κλήρους τότε. Και εγώ άργησα. Θα με παίρνανε. Αποφάσισα και ο πατέρας μου λέει, τότε ήταν και πόλεμος, φασαρίες… Η μητέρα μου ήθελε να με στείλει εδώ πέρα, αλλά ο πατέρας μου είπε όχι, γιατί θα ήμουν λιποτάκτης. Δεν θα μπορώ να ξαναγυρίσω. Πήγα στο στρατό, παιδεύτηκα και από εκεί και πέρα…»

«ΕΚΑΝΑ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ»
Ο Σταύρος υπηρέτησε στο Βιετνάμ, στο Λάος και στην Καμπότζη την εποχή των μυστικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ. Τραυματίστηκε στο Λάος. Από κει στρατολογήθηκε στη CIA, στάλθηκε στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Και στις παλιές διηγήσεις του παππού για τη Μικρά Ασία. Εκεί γνωρίστηκε με κάποιον Έλληνα που δούλευε στην ελληνική πρεσβεία. Στην πραγματικότητα, ήταν πράκτορας των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών με διπλωματική κάλυψη. Ο Σταύρος θυμάται μάλλον ρομαντικά εκείνη την επαφή που οδήγησε στη στρατολόγησή του το 1977.

«Αυτός ο άνθρωπος ζει ακόμη και θα ήθελα πολύ να τον συναντήσω. Με είχε πλησιάσει τότε και μου λέει: “Είσαι Έλληνας, θέλουμε να μας βοηθήσεις, δεν βλέπεις τι έχει γίνει στην Κύπρο; Θέλουμε να μας δώσεις πληροφορίες”. Ήθελα και εγώ να βοηθήσω την πατρίδα μου και άρχισα να δίνω πληροφορίες για τις τουρκικές δυνάμεις. Δεν έβλαπτα την Αμερική, απλώς υπηρετούσα τη χώρα μου».

Ο Σταύρος Λάλας δεν θέλει να επεκταθεί σε λεπτομέρειες για τις πληροφορίες που έδωσε. Τα κατηγορητήρια εναντίον του στις ΗΠΑ είναι ακόμη ανοιχτά. Στελέχη των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών υποστηρίζουν πως ο Λάλας υπήρξε ο σημαντικότερος Έλληνας πράκτορας μετά τον πόλεμο. Έδωσε πληροφορίες για τη διάταξη του τουρκικού στρατού, τις αποβατικές δυνάμεις, τον εξοπλισμό από το ΝΑΤΟ. Όσα δεν μπορούσε να δώσει ένα ολόκληρο δίκτυο πρακτόρων. Το επόμενο πόστο του Σταύρου Λάλα θα είναι στην αμερικανική πρεσβεία στο Βελιγράδι. Είναι λίγο πριν τη δίνη του πολέμου στα Βαλκάνια, αλλά και την προσωπική του. Εκεί θα ζήσει στη δίνη του έρωτα με μια Ελληνίδα φοιτήτρια τη Μαρία Μαιδανού την οποία και θα παντρευτεί.

Ο σταύρος υπηρέτησε στο βιετνάμ, στο λάος και στην καμπότζη την εποχή των μυστικών επιχειρήσεων των ηπα. τραυματίστηκε στο λάος. από κει στρατολογήθηκε στη cia, στάλθηκε στο αρχηγείο του νατο στη σμύρνη. εκεί γνωρίστηκε με κάποιον έλληνα που δούλευε στην ελληνική πρεσβεία. στην πραγματικότητα ήταν πράκτορας των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών με διπλωματική κάλυψη.

Επόμενο πόστο, η Κωνσταντινούπολη. «Έκανα ό,τι μπορούσα για την πατρίδα. Περνούσα κρυφά τον Έβρο και έδινα πληροφορίες σε κάποιον που τον έλεγαν Γιώργο. Όσους συναντούσα τους έλεγαν Γιώργο. Ήταν σε εξέλιξη τότε μεγάλα γεγονότα και χρειαζόταν η πατρίδα αυτές τις πληροφορίες».

Η συμβολή του Λάλα ήταν μεγάλη στην υπόθεση της ελληνοτουρκικής κρίσης το Μάρτιο του 1987. Τα στοιχεία που έδωσε ήταν καθοριστικά για τις ελληνικές διπλωματικές και στρατιωτικές κινήσεις της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου και στην επιτυχή έκβαση για την Ελλάδα. Το 1989 όμως ο Λάλας παίρνει μετάθεση για Ταϊβάν. Η περίοδος είναι πολύ κρίσιμη για το Σκοπιανό, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης χρειαζόταν πληροφορίες για τους χειρισμούς στο Σκοπιανό και ο «χρυσός» πράκτορας πιεζόταν να ζητήσει μετάθεση σε πιο χρήσιμο για την Ελλάδα πόστο. Καταφέρνει τελικώς να μετατεθεί στην Αθήνα ως υπεύθυνος για τη μετάδοση σημάτων από τον κλωβό ασφαλείας επικοινωνιών της αμερικανικής πρεσβείας. Όλα τα πολύ σημαντικά σήματα περνούν από τα χέρια του και δίνονται σε Έλληνες πράκτορες.

Με το μεγάλο γιο βρέφος. Το δεύτερο γιο του τον είδε στα 15 του.
«Τα σήματα μετά τη μετάδοσή τους έπρεπε να τα καταστρέφω. Εγώ τα έβαζα στην τσέπη μου και τα έδινα σε κάποιον. Τον συναντούσα σε ένα πάρκο και σε μια γκαρσονιέρα. Ήταν σήματα για τα Βαλκάνια. Πάρα πολύ σημαντικά, που βοήθησαν την κυβέρνηση να κάνει διπλωματικούς ελιγμούς. Νόμιζα πως ήμουν προστατευμένος, αλλά δεν ίσχυε. Κάποια στιγμή, τον Απρίλιο του 1993, έφτασε σήμα για να πάω στην Αμερική για κάποια σεμινάρια. Η γυναίκα μου ήταν έγκυος και το χρησιμοποίησα για να μην πάω. Κάτι μου έλεγε το ένστικτό μου. Μου είπαν πως ήταν για τρεις μέρες. Μόλις έφτασα στην Ουάσιγκτον, έμεινα δύο μέρες σε ένα ξενοδοχείο και είχα αντιληφθεί πως κάποιοι με παρακολουθούσαν. Την τρίτη ημέρα με συνέλαβαν. Μου έδειξαν βίντεο και φωτογραφίες την ώρα που έκλεβα τα έγγραφα. Πράκτορες του FBI είχαν παγιδεύσει την πρεσβεία με κάμερες και τα είχαν καταγράψει όλα. Επίσης, με παρακολουθούσαν όταν πήγα να παραδώσω τα έγγραφα. Με πέρασαν από ανιχνευτή ψεύδους. Δεν μπορούσα να αρνηθώ. Πέρασα δεκατρία χρόνια στη φυλακή και άλλα δύο σε περιορισμό. Έμεινα ξεχασμένος στη φυλακή, απέκτησα προβλήματα υγείας και έπρεπε να μάθω να επιβιώνω. Μόνο το 2002 ο Γιώργος Παπανδρέου, ως υπουργός Εξωτερικών, μου έστειλε μέσω ενός άλλου φυλακισμένου, του Λέστερ Μπέλιν, ένα γράμμα συμπαράστασης. Ήξερα πως με είχαν προδώσει και οι προδότες δεν έπαθαν τίποτα από το ελληνικό κράτος. Εγώ, αντιθέτως, σάπιζα στη φυλακή».
Οι προδότες και η παγίδα

Ο Στηβ Λάλας τα πρώτα χρόνια της θητείας του ως αξιωματικού της CIA.
Το ερωτήματα που συνοδεύουν την προδοσία δεν μπορεί να τα απαντήσει ο ίδιος ο Σταύρος Λάλας. Μπορεί όμως η έρευνα. Μέχρι το 1989, τον πράκτορα Σταύρο Λάλα είχε στην ευθύνη του αποκλειστικά ο κάθε διοικητής της ΕΥΠ. Όταν στις εκλογές του 1989 δεν μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση, ο τότε διοικητής της ΕΥΠ Κώστας Τσίμας παρέδωσε την ευθύνη χειρισμού του πράκτορα σε ένα στέλεχος της κατασκοπίας, με τη συμβουλή να ενημερώσει το διοικητή που θα έμπαινε στην ΕΥΠ μετά τις αλλεπάλληλες εκλογικές μάχες. Αυτός όμως δεν το έκανε. Παρέδωσε το χειρισμό Λάλα στο διευθυντή κατασκοπίας και όχι στο διοικητή. Ο κύκλος όσων γνωρίζουν για τον πολύτιμο πράκτορα διευρύνεται. Οι πληροφορίες για το πώς χειρίστηκαν τον Σταύρο Λάλα είναι συγκλονιστικές. Μετά την επιπολαιότητα θα έρθει και η προδοσία.

Ο χειριστής του Λάλα τον συναντά σε μια γκαρσονιέρα στου Ζωγράφου. Η γκαρσονιέρα δεν είναι και τόσο κρυφή, αφού ο πράκτορας της ΕΥΠ τη χρησιμοποιεί και ως ερωτική φωλιά όπου συναντά μια συνάδελφό του. Είναι τέτοια η επιπολαιότητα, που ο ερωτύλος της ΕΥΠ παραβαίνει κάθε μέτρο ασφάλειας και συναντά τον Λάλα στο σπίτι του!
«Ναι, δεν ξέρω για τα υπόλοιπα, αυτό ισχύει. Όπως ισχύει πως δεν υπήρχε και κανένα μέτρο αντικατασκοπίας για την προστασία μου. Οι πράκτορες του FBI με ακολούθησαν, όταν παρέδιδα έγγραφα, αλλά κανένας δεν τους εντόπισε», λέει με απογοήτευση σήμερα ο Σταύρος Λάλας.

Το χειρότερο θα έρθει αργότερα. Ο πράκτορας της ΕΥΠ, όταν παίρνει ένα πολύ σοβαρό σήμα από τον Λάλα, δεν το πάει στην ΕΥΠ, ώστε αυτό να περάσει από τη διεύθυνση χειρισμού πληροφοριών. Στο τμήμα αυτό, οι πληροφορίες πριν δοθούν για χρήση από την πολιτική ηγεσία φιλτράρονται, ώστε να μην αποκαλυφθεί η πηγή πληροφόρησης και πράγματα που δεν πρέπει να γίνουν γνωστά. Ο πράκτορας όμως θέλει να πουλήσει πολιτική εκδούλευση και το διοχετεύει –χωρίς να πει πως δεν υπάρχει επεξεργασία– στην υφυπουργό Εξωτερικών Βιργινία Τσουδερού. Η υφυπουργός, λόγω της σοβαρότητας του σήματος, ενημερώνει την πρεσβεία στην Ουάσιγκτον να κάνει διάβημα στους Αμερικανούς. Ο Έλληνας πρέσβης το κάνει, αλλά ο συνομιλητής του καταλαβαίνει πως οι Έλληνες μαθαίνουν πληροφορίες από κάποιον στην πρεσβεία στην Αθήνα. Έτσι στέλνουν τους πράκτορες και εντοπίζουν από τις κάμερες τον Λάλα.

Τον έμαθαν μέχρι και οι μεταφραστές
Ένα άλλο σενάριο προδοσίας δίνει υψηλό στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών εκείνη την εποχή. Η επιπολαιότητα με την οποία αντιμετώπισαν τον Λάλα τον αποκάλυψε στους Αμερικανούς, ανεξάρτητα από τη δράση του ερωτύλου πράκτορα. Για κάποιο λόγο που δεν αποκλείεται να ήταν μόνο και μόνο για να αποκαλυφθεί ο Λάλας, ξαφνικά, το 1992, τα σήματά του άρχισαν να μοιράζονται πέραν του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών. Πέντε έξι ακόμη υπουργοί προστέθηκαν στους αποδέκτες των σημάτων. Κάποιοι απ’ αυτούς δεν ήξεραν αγγλικά. Έτσι ζητούσαν από μεταφραστές να τους μεταφράσουν το περιεχόμενό τους. Έως το 1993 ένας κύκλος 25 ατόμων γνώριζε την ύπαρξη κάποιου υπερπράκτορα στις γραμμές της CIA. Οι Αμερικανοί το έμαθαν και τον παγίδευσαν, στέλνοντας ένα σήμα με αποστολέα τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους και αποδέκτη τον Αμερικανό πρέσβη Μάικλ Σωτήρχο. Γνώστες του σήματος, μαζί με τον Λάλα, ήταν τρεις. Έτσι κατάλαβαν ποια ήταν η διαρροή.

Ο Σταύρος Λάλας αποφεύγει να μιλά για την προδοσία του: «Όποιος ή όποιοι το έκαναν έστειλαν έναν Έλληνα πατριώτη στη φυλακή. Η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να βρει ποιοι ήταν. Δεν το έκανε. Εντάξει, εγώ ήμουν απώλεια, αλλά αυτοί που την προκάλεσαν τι έγιναν; Δεν έπαθαν τίποτα. Ποιος λοιπόν να μας σεβαστεί και γιατί ως χώρα;».
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Στηβ Λάλας. Ένας απλός άνθρωπος. Κανένας δεν υποψιάζεται πως δουλεύει για τη CIA. Πολύ περισσότερο πως είναι διπλός πράκτορας.
Ο Λάλας δεν απαντά στο ερώτημα ποιο ήταν το περιεχόμενο του σήματος που προκάλεσε υποψίες στους Αμερικανούς και την παγίδευσή του. Κάποιος από τους διπλωμάτες που ασχολήθηκαν με τη διαμαρτυρία προς τους Αμερικανούς μετά το σήμα Λάλα υποστηρίζουν πως ήταν ένα πολύ σοβαρό σήμα που αποκάλυπτε πως οι Αμερικανοί σχεδίαζαν μια προβοκάτσια που θα οδηγούσε σε εμπλοκή μας με τα Σκόπια. Απώτερος σκοπός, η πλήρης αποσταθεροποίηση στην περιοχή και η επαναδιαμόρφωσή της με βάση τους μακροπρόθεσμους αμερικανικούς γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς. Το σήμα έλεγε πως έπρεπε να δημιουργηθεί ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών μετά από αιματηρή ενέργεια. Αντίστοιχη ενέργεια είχε γίνει στα ελληνοαλβανικά σύνορα με επίθεση μελών της οργάνωσης ΜΑΒΗ σε αλβανικό φυλάκιο και την εκτέλεση στρατιωτών. Δεν αποδείχτηκε κάποια εμπλοκή των Αμερικανών, αλλά δεν αναζητήθηκε στα σοβαρά και ποτέ. Παρότι η τακτική αυτή της CIA είναι αρκετά συνηθισμένη και πολλές φορές εκτός πολιτικού ελέγχου από την επίσημη κυβέρνηση, το θέμα είναι όχι αν αυτό ήταν το περιεχόμενο του τηλεγραφήματος (γιατί επιμένουν πως ήταν), αλλά αν ήταν αληθινό. Δηλαδή, αν δινόταν στ’ αλήθεια μια εντολή προβοκάτσιας ή αν το έκαναν ώστε να αναγκάσουν τον Λάλα, λόγω της σοβαρότητας του θέματος, να κινηθεί για να συναντήσει τους ανθρώπους της ΕΥΠ. Είναι κάτι που ίσως να μάθουμε σε 30 χρόνια, όταν θα ελευθερωθούν τα αμερικανικά αρχεία.

Η ελληνική πλευρά «έριξε» το θέμα για να μην εξοργίσει την αμερικανική πλευρά. Ο Σταύρος Λάλας έμεινε μόνος και απροστάτευτος στις φυλακές. Μοναδικός συμπαραστάτης του, ο φίλος του Μιχάλης Κυπριανού. Τα τελευταία χρόνια, όπως λέει, πριν την αποφυλάκισή του, «ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Μητσοτάκης, η Μπακογιάννη, ο Σαμαράς, ο Μολυβιάτης, ο Παπαληγούρας ενδιαφέρθηκαν. Μοναδική ίσως εξαίρεση ο Σημίτης» .
Μαζί με τα χρόνια της φυλακής, ο Σταύρος αφιέρωσε 30 χρόνια σε αυτό που πίστευε. Οι δυσκολίες της κατασκοπευτικής δράσης ίσως δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτές που τον περίμεναν με την επιστροφή του.

«ήξερα πως με είχαν προδώσει και οι προδότες δεν έπαθαν τίποτα από το ελληνικό κράτος. εγώ, αντιθέτως, σάπιζα στη φυλακή».

«Όταν μπήκα στο αεροπλάνο για την Ελλάδα, ήταν σαν να ξαναγεννιόμουνα. Είχα σηκωθεί όρθιος πριν την προσγείωση και προσπαθούσαν οι αεροσυνοδοί να με πείσουν να κάτσω κάτω. Όταν πάτησα το πόδι μου, ήταν σαν να αγκάλιαζα τη μάνα μου. Τους αγκάλιασα όλους, είχα ξεχάσει πώς είναι. Έπρεπε να μιλήσω στο γιο που δεν είχα γνωρίσει. Έλεγε η μαμά του πως όταν τους έβαλε η δασκάλα να ζωγραφίσουν το επάγγελμα του μπαμπά τα παιδιά, ο Παναγιώτης με ζωγράφισε πίσω απ’ τα κάγκελα. Δεν καταλάβαινε. Έπρεπε να ξαναμάθω να ζω με μια γυναίκα που πέρασε τα πάνδεινα. Προσπάθησαν να τη φέρουν στην Αμερική ως συνεργάτρια. Στην πρεσβεία την πέρασαν από τον ανιχνευτή ψεύδους. Την τελευταία στιγμή πήγε στο αεροδρόμιο και, αντί να πετάξει για Αμερική, ήρθε στην Καβάλα. Ανέθρεψε δουλεύοντας δυο βάρδιες τα παιδιά. Το μεγάλο έχει προβλήματα. Προσπαθούμε να χτίσουμε ένα σπίτι, μας βοηθά και ο δήμαρχος ο Σάββας Μιχαηλίδης και ο νομάρχης ο Θεόφιλος Καλατζής. Δεν λέω, με συγκινούν πολλοί άνθρωποι απλοί. Και άνθρωποι όπως ο Εμφιετζόγλου που μοιάζει πολύ με τον παππού μου. Οι γιατροί στη Θεσσαλονίκη που ανάλαβαν να με ξανακάνουν άνθρωπο. Τους ευχαριστώ. Λέω πως ό,τι έκανα δεν πήγε χαμένο. Μου αρέσει στην πατρίδα. Είμαστε λίγο κακομαθημένοι, αλλά είναι η πατρίδα και ανησυχώ γι’ αυτή. Και για την Κύπρο και για τη Θράκη. Ακούω αυτά που λένε για τη Θράκη. Μακάρι να ζούσαν παντού έτσι οι μειονότητες. Και στην Κύπρο πρέπει να δώσουν λύση. Δεν λέω για τους Τούρκους που γεννήθηκαν στο νησί, αυτοί είναι Κύπριοι. Λέω για τα στρατεύματα κατοχής, πρέπει να φύγουν. Αυτό είναι πολιτισμός».

Ευτυχισμένες στιγμές πριν από την μπόρα.

Ευτυχισμένες στιγμές πριν από την μπόρα.
Ο Σταύρος Λάλας ανησυχεί για όλα. Για τη χώρα, για την οικογένειά του, ακόμη και για να μην ξεχάσει να ευχαριστήσει κάποιον που τον βοήθησε. Με έναν τρόπο που μοιάζουν να μπερδεύονται η υπευθυνότητά του με τη φύση του. Αυτή η φύση του ανθρώπου που έμαθε να κρύβει μια πλευρά του στο σκοτάδι και να ανησυχεί. Ίσως αυτοί που τον πρόδωσαν (πλούσιοι πια, λένε οι πληροφορίες) να τον θεωρούν παράπλευρη απώλεια στο σκοτεινό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών. Μπορεί να τον αποκαλούν θύμα που πίστεψε πως μπορεί η σύγχρονη Ελλάδα να είναι απέναντί του όπως ίδιος ήθελε και φανταζόταν. Η αλήθεια είναι πως η ιστορία έχει τα θύματά της. Δεν μπορεί όμως κάποιος που γράφει ιστορία να είναι θύμα.


Press to Continue.......

ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Τρεις Βόσνιοι Ισλαμιστές ύποπτοι για τρομοκρατική δράση συνελήφθησαν στις 5 Νοεμβρίου στο Σεράγεβο.
Πρόκειται για τους Rijad Rustempasic, Edis Velic και Abdulah Handzic, οι οποίοι κατηγορούνται για παράνομη διακίνηση βαρέως οπλισμού και προετοιμασία τρομοκρατικής επίθεσης.
Η επιχείρηση σύλληψης τους κράτησε μερικούς μήνες, στη διάρκεια των οποίων ερευνήθηκαν 70 μάρτυρες και συλλέχθηκαν πληροφορίες από τη Βοσνία, Αυστρία και Γερμανία. Συνεργάστηκαν υπηρεσίες πληροφοριών από διάφορες Ευρωπαικές χώρες, χωρίς να δοθούν μέχρι στιγμής περισσότερα στοιχεία στην επικαιρότητα.

Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης της Βοσνίας, οι τρεις ήταν σε επαφή με ισλαμιστικές εξτρεμιστικές κυψέλες στη Βιέννη και το Μόναχο από όπου έπαιρναν οδηγίες για να διαπράξουν επιθέσεις σε Χριστιανικούς στόχους στα Βαλκάνια.

Μάλιστα σκοπός τους ήταν να επιτεθούν και σε διεθνείς ειρηνευτικές δυνάμεις όσων κρατών διατηρούν στρατεύματα στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, άρα συμπεριλαμβάνονταν και οι Ελληνικές στρατιωτικές μονάδες που σταθμεύουν σε Βαλκανικές περιοχές, όπως η Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο.

Παράλληλα με τις παραπάνω εξελίξεις, συνελήφθη στην Αλβανία και συγκεκριμένα στα Τίρανα ο Ιμάμης Muhamed Abdullah, ενώ διατάχθηκε το κλείσιμο της Ισλαμικής βιβλιοθήκης της πόλης, λόγω εξτρεμιστικής δράσης των μελών της, που διαμένουν στην Αλβανία.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα κεφάλαια, προκειμένου να συντηρηθεί η βιβλιοθήκη και οι πολυσχιδείς δραστηριότητες της προέρχονταν από φιλανθρωπικά ιδρύματα, με έδρα τη Σαουδική Αραβία. Κατά καιρούς είχε επιδιωχθεί η παύση δραστηριοτήτων του συγκεκριμένου ιδρύματος στην Αλβανία, αλλά σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές των Τιράνων, υπήρχε ισχυρή πολιτική στήριξη για τη συνέχιση της λειτουργία της.


SpyNews
Press to Continue.......

Μία πρωτοποριακή εικόνα για την κίνηση του Ηλιακού συστήματος παρουσιάζει ο ομογενής Ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζή


Μία πρωτοποριακή εικόνα για την κίνηση του Ηλιακού συστήματος (της Ηλιόσφαιρας) στο Γαλαξία και τις δυνάμεις που τη διαμορφώνουν παρουσιάζει ο διαπρεπής ομογενής Ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής, με συνεργάτες από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins (JHU/APL). Η σχετική εργασία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Science», που έχει τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στον κόσμο (http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/1181079), όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών.


• Το διαστημόπλοιο Cassini προσδιορίζει το σχήμα του Ηλιακού Συστήματος

Εικόνες από την κάμερα ουδετέρων και φορτισμένων σωματιδίων (MIMI/INCA) του διαστημοπλοίου Cassini, υποδεικνύουν ότι η Ηλιόσφαιρα δεν έχει το σχήμα κομήτη που προβλέπουν τα υπάρχοντα θεωρητικά μοντέλα. «Οι εικόνες αυτές έχουν αναθεωρήσει όσα νομίζαμε ότι γνωρίζαμε τα τελευταία 50 χρόνια. Ο Ήλιος μας ταξιδεύει μέσα στο Γαλαξία όχι σαν κομήτης, αλλά πιο πολύ σαν μια τεράστια σφαιρική φυσαλίδα» λέει ο κ. Κριμιζής, επικεφαλής ερευνητής του οργάνου MIMI στο διαστημόπλοιο Cassini, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, συμπληρώνοντας: «Είναι εκπληκτικό πως μία και μόνη απλή παρατήρηση μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη αντίληψη που οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούσαν δεδομένη για μισό αιώνα».

Οι εικόνες ενεργητικών ουδετέρων ατόμων (MIMI/INCA) του διαστημοπλοίου Cassini υποδεικνύουν ότι το σχήμα της Ηλιόσφαιρας δεν μοιάζει μ’ εκείνο των κομητών. Τα όργανα εντόπισαν ένα πληθυσμό ιόντων υψηλής ενέργειας ακριβώς πέρα από την περιοχή όπου ο ηλιακός άνεμος συγκρούεται με το μεσοαστρικό υλικό σχηματίζοντας το «Κρουστικό Κύμα Παύσης» (Termination Shock). Αυτός ο πληθυσμός ιόντων εμφανίζεται να επηρεάζεται από το μεσοαστρικό μαγνητικό πεδίο εντονότερα απ’ ότι μέχρι τώρα πιστεύαμε, με αποτέλεσμα η Ηλιόσφαιρα να είναι πιο σφαιρική από ότι τα θεωρητικά μοντέλα προβλέπουν.

Καθώς ο ηλιακός άνεμος ρέει από τον Ήλιο, σχηματίζει μια «φυσαλίδα» στο μεσοαστρικό υλικό. Τα θεωρητικά μοντέλα που περιγράφουν τη διαχωριστική περιοχή ανάμεσα στην Ηλιόσφαιρα και το μεσοαστρικό υλικό στηρίζονται στην υπόθεση ότι η σχετική ροή του μεσοαστρικού υλικού και η σύγκρουσή του με τον ηλιακό άνεμο διαμορφώνουν την αλληλεπίδραση, και συνεπώς το σχήμα της Ηλιόσφαιρας. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε μια συμπυκνωμένη «μύτη» στην κατεύθυνση της κίνησης του ηλιακού συστήματος και μια επιμηκυμένη «ουρά» προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Αντίθετα, οι εικόνες του INCA υποδεικνύουν ότι η αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου με το μεσοαστρικό υλικό είναι σε μεγαλύτερο βαθμό ελεγχόμενη από τη σωματιδιακή πίεση και την πυκνότητα ενέργειας του μαγνητικού πεδίου. «Ο χάρτης που έχουμε δημιουργήσει από τις εικόνες του INCA υποδεικνύει ότι η πίεση από ένα θερμό πληθυσμό φορτισμένων σωματιδίων και η αλληλεπίδραση με το μαγνητικό πεδίο του μεσοαστρικού χώρου επηρεάζει ισχυρά το σχήμα της Ηλιόσφαιρας» λέει ο Dr. Don Mitchell, ερευνητής του MIMI/INCA στο JHU/APL.

Χάρτης του ουρανού (σε Γαλαξιακές συντεταγμένες), όπου αποτυπώνεται η ένταση των ενεργητικών ουδετέρων ατόμων που προέρχονται από τη ζώνη θερμών ιόντων που σχηματίζεται στην περιοχή όπου ο ηλιακός άνεμος συγκρούεται με το μεσοαστρικό υλικό (ηλιοφλοιός). Η εκπομπή εμφανίζεται ασθενέστερη στους Γαλαξιακούς πόλους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το μεσοαστρικό μαγνητικό πεδίο (μωβ βέλος) επιδρά ισχυρά στην κατανομή των θερμών ιόντων στον ηλιοφλοιό.

Από τον Ιούλιο του 2004 το Cassini βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο και η κάμερα INCA χαρτογραφεί ενεργητικά ουδέτερα άτομα κοντά στον πλανήτη, αλλά και τη διασπορά τους σε ολόκληρο τον ουρανό. Τα ενεργητικά ουδέτερα άτομα παράγονται από θερμά πρωτόνια που είναι υπεύθυνα για την πίεση της Ηλιόσφαιρας πέρα από τη μεταβατική περιοχή όπου ο ηλιακός άνεμος συγκρούεται με το μεσοαστρικό υλικό. «Η απεικόνιση με τα ενεργητικά ουδέτερα άτομα έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της στο να αποκαλύπτει την κατανομή των ενεργητικών ιόντων αρχικά στη δική μας γήινη μαγνητόσφαιρα, στη συνέχεια στη μαγνητόσφαιρα του γίγαντα πλανήτη Κρόνου και τώρα σε από τεράστιες δομές στο σύμπαν ως το πιο απόμακρο σημείο της αλληλεπίδρασης του Ήλιου μας με το μεσοαστρικό υλικό», αναφέρει o Ed Roelof, ερευνητής του MIMI/INCA στο JHU/APL.
http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=7916

Press to Continue.......

Πώς επιβιώνουμε...

Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας σε μια πανδημία ή ένα τσουνάμι; Αναρωτηθήκατε ποτέ τι θα κάνατε αν το αυτοκίνητό σας πέσει στο νερό ή πέσετε θύμα απαγωγής; Μιλήσαμε με επαγγελματίες της αυτοσυντήρησης, για να συνθέσουμε τον απόλυτο οδηγό επιβίωσης.

...σε ένα τσουνάμι
Το πρώτο πράγμα που μπορεί να δείτε είναι τη θάλασσα να τραβιέται πίσω στον ορίζοντα. Στη συνέχεια θα δείτε ένα κύμα να σκάει, το οποίο πολύ γρήγορα θα γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Το θέμα είναι ότι δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο κύμα αλλά για ένα τείχος από νερό, το οποίο συνεχίζεται στο ίδιο επίπεδο για δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιόμετρα. Τα κύματα μπορούν να σκάνε για μία ώρα ή και περισσότερο και δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι το πρώτο κύμα θα είναι το μεγαλύτερο. Επομένως, όταν ένα κύμα φτάσει, μη σκεφτείτε ότι όλα τελείωσαν και κατεβείτε στην παραλία. Τα κύματα επιβραδύνουν καθώς φτάνουν στην ακτογραμμή και μεγαλώνουν σε ύψος, όμως χτυπούν την ακτή με την ταχύτητα που έχει ένα αυτοκίνητο που κινείται σε κατοικημένη περιοχή, ενώ κάθε κυβικό μέτρο ζυγίζει έναν τόνο. Εάν ο σεισμός που προκάλεσε το τσουνάμι συνέβη κοντά στο σημείο που βρίσκεστε, είναι απίθανο να έχετε κάποια προειδοποίηση, γιατί το τσουνάμι μπορεί να φτάσει στην ακτή μέσα σε ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από 10 λεπτά έως μισή ώρα. Τη στιγμή που θα νιώσετε δυνατή δόνηση στο έδαφος και μόλις αυτή σταματήσει, κατευθυνθείτε προς το εσωτερικό της ξηράς με ανοδική κατεύθυνση. Σε πολλές περιπτώσεις, το μόνο που χρειάζεται είναι να βρίσκεστε σε υψόμετρο μερικών δεκάδων μέτρων ή ένα χιλιόμετρο μακριά και θα είστε ασφαλείς. Εάν είναι μια ιδιαίτερα επίπεδη περιοχή και δεν υπάρχει κανένα μέρος να κρυφτείτε, βρείτε το πιο ψηλό κτίριο και ανεβείτε στην κορυφή του. Θα σας βρούν οι υπηρεσίες διάσωσης.

...σε μια πανδημία
Το χειρότερο σενάριο είναι μια μεταδιδόμενη μόλυνση που έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας και μεταδίδεται από σταγονίδια και αερολύματα. Μια καλή τακτική είναι η κοινωνική αποστασιοποίηση (απομόνωση). Οι περισσότερες πρακτικές υπαγορεύονται από την κοινή λογική. Κοινωνική αποστασιοποίηση είναι το να βρίσκεστε όσο το δυνατόν πιο μακριά από τους άλλους ανθρώπους, γιατί ποτέ δεν ξέρετε από ποιον πρόκειται να κολλήσετε. Είναι ένα είδος «αυτοκαραντίνας». Πρέπει να είστε σε επιφυλακή, διότι τα σταγονίδια και τα αερολύματα επικάθονται σε επιφάνειες. Το SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) είναι ένα κλασικό παράδειγμα. Επομένως ξεκινήστε να χρησιμοποιείτε ισχυρά απολυμαντικά, για να καθαρίσετε το σπίτι, και πλένετε τα χέρια σας καλά κάθε φορά που βγαίνετε έξω. Αυτόνομες δράσεις όπως αυτές πιστεύουμε ότι μπορούν να είναι αρκετά αποτελεσματικές, γι’ αυτό και αποτελούν μέρος των κυβερνητικών σχεδίων για μια πανδημία γρίπης. Θα μπορούσε επίσης κάποιος να σκεφτεί και τη χρήση μάσκας, όμως είναι η χρήση της είναι δύσκολη και χρειάζεται εκπαίδευση: δεν είναι κάτι το οποίο απλά φοράμε και κάνουμε τη βόλτα μας...

...σε ομηρία
Συμμορφωθείτε με αυτόν που σας κρατάει όμηρο, ενώ αναζητείτε έναν τρόπο διαφυγής. Αυτοί που κρατούν ομήρους είναι συνήθως παγιδευμένοι εγκληματίες, ψυχικά διαταραγμένα άτομα ή τρομοκράτες με θρησκευτικά ή πολιτικά κίνητρα. Προσπαθήστε να γνωρίσετε τον απαγωγέα σας και να αντιληφθείτε το σκοπό του.
Σε μια απόπειρα διάσωσης, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι οι διασώστες σας μπορεί να μην είναι σε θέση να σας ξεχωρίσουν από τους απαγωγείς. Επομένως, μείνετε κάτω στο πάτωμα και έχετε κατά νου ότι μπορεί να σας συμπεριφερθούν σαν να είστε εγκληματίας, έως ότου η ομάδα διάσωσης κατανοήσει ότι δεν είστε τρομοκράτης και ότι δεν έχετε κάποιο όπλο. Μην μαζέψετε όπλα από το πάτωμα και μην τρέξετε. Αυτός θα ήταν ένας καλός τρόπος για να σας πυροβολήσουν. Μείνετε κάτω ή κρατήστε τα χέρια σας στον αέρα και κάνετε ακριβώς ό,τι σας λένε οι διασώστες.

...σε κινούμενη άμμο
Ένα από τα πράγματα που ακούμε για την κινούμενη άμμο είναι ότι δε θα πρέπει να κινηθούμε. Αυτό είναι αλήθεια, γιατί κάτι τέτοιο υγροποιεί το υλικό και σας βυθίζει μέσα σε αυτό. Είναι επίσης αλήθεια ότι μόλις βρεθείτε μέσα, είναι σχεδόν αδύνατο να βγείτε έξω. Οι κόκκοι της αργίλου και της άμμου διαμορφώνουν ένα παχύ στρώμα γύρω από τα πόδια. Η δύναμη που θα χρειαστείτε για να τραβήξετε κάποιον έξω σε μια λογική ταχύτητα θα τραβούσε μέσα και εσάς. Επομένως, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να κουνήσετε το πόδι σας μπρος-πίσω. Η εισροή νερού στο μείγμα θα σας επιτρέψει να διαλύσετε και να απομακρύνετε τους κόκκους άμμου και να χωρίσετε τον ένα από τον άλλο. Αυτή η κίνηση επιτρέπει στο νερό να ρέει αργά ανάμεσα στα πόδια σας και το κενό που εκείνα δημιούργησαν. Εάν το κάνετε αργά και για αρκετή ώρα, θα βγείτε έξω.

...με ένα αλεξίπτωτο που δεν ανοίγει
Θα πρέπει να απελευθερώσετε το αλεξίπτωτο που δεν άνοιξε, να πέσετε ελεύθερα και να απομακρυνθείτε από αυτό. Έπειτα ανοίξτε το εφεδρικό. Εάν δεν ανοίξει ούτε το δεύτερο αλεξίπτωτο, δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά που να μπορείτε να κάνετε. Κυκλοφορούν κάποιες ιστορίες για διασώσεις στον αέρα, αλλά αυτές αφορούν κυρίως πτώσεις από μεγάλο ύψος. Εάν δε λειτουργήσει το εφεδρικό, θα είστε στο κατώτερο κομμάτι του άλματος και είναι απίθανο για οποιονδήποτε να μπορεί να έρθει να σας σώσει. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένοι άνθρωποι έχουν επιβιώσει φτάνοντας στο έδαφος ακόμα και χωρίς αλεξίπτωτο. Όμως οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν άλματα πάνω από αγροτικές εκτάσεις και εάν πέσετε εκεί με 200 χλμ./ώρα, δεν υπάρχει περίπτωση επιβίωσης.

...πυροβολημένοι

Εάν δε σας πυροβολήσουν στα ζωτικά όργανα, είναι απίθανο να πεθάνετε αμέσως. Επομένως, εάν έχετε τις αισθήσεις σας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να καλέσετε βοήθεια. Έπειτα απομακρυνθείτε από την επικίνδυνη περιοχή. Ασκήστε πίεση στην πληγή με ένα κομμάτι ύφασμα. Είναι πιο εύκολο να το λέμε από το να το κάνουμε, γιατί είναι οδυνηρή η πίεση ενός τραύματος από πυροβολισμό. Εάν πυροβοληθείτε στο στήθος ή στην κοιλιακή χώρα, πιθανόν δε θα μπορέσετε να ασκήσετε αρκετή πίεση για να σταματήσετε την αιμορραγία επιτυχώς. Πάνω απ’ όλα αναζητήστε βοήθεια.

...σε ένα αυτοκίνητο που βυθίζεται
Όταν βρίσκεστε μέσα σε ένα αμάξι στην ξηρά, υπάρχει ίση ατμοσφαιρική πίεση μέσα και έξω από αυτό. Όταν ανοίγετε την πόρτα, κινείστε ενάντια στην πίεση του εξωτερικού αέρα, κάτι που είναι σχετικά εύκολο, γιατί η πίεση είναι η ίδια και στις δύο πλευρές της πόρτας. Εάν το αμάξι είναι μέσα στο νερό, υπάρχει η ατμοσφαιρική πίεση μέσα, ενώ έξω η πίεση του νερού ασκείται ενάντια στην πόρτα. Μόνο ένας υπερήρωας μπορεί να το νικήσει αυτό! Σε αυτή την περίπτωση περίμενετε τη στιγμή που το αμάξι θα γεμίσει νερό. Τότε η πίεση του νερού μέσα θα είναι η ίδια με την πίεση του νερού απ’ έξω και θα μπορέσετε να ανοίξετε την πόρτα.
FOCUS
Press to Continue.......

O Abbas είναι νεκρός – Τον σκότωσαν οι Netanyahu και Barak

HAARETZ
Του Yossi SaridΟ Mahmoud Abbas μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί νεκρός. Τον σκότωσαν οι Benjamin Netanyahu και Ehud Barak. Μετά από μια σύντομη και οργισμένη συνάντηση, του άφησαν ένα χάπι υδροκυανίου στο τραπέζι και βγήκαν από την αίθουσα. Κατάφερε, ωστόσο, να κάνει δυο-τρία υπερατλαντικά τηλεφωνήματα και, σε μια στιγμή απελπισίας, αποδέχτηκε την έκθεση Goldstone την οποία προσπαθεί τώρα να θέσει εκ νέου στο προσκήνιο στη Γενεύη.

Το να εξαναγκάσεις τον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής - απ’ όλον τον κόσμο - ν’ αποσύρει το αίτημά του για συζήτηση της έκθεσης ισοδυναμεί με μια Ισραηλινο-Αμερικανική εντολή για χαρακίρι. Ο εκβιασμός μέσω απειλών απέδωσε και, για μια ακόμη αφορά, δεν υπάρχει εταίρος για συνομιλίες - ούτε και θα υπάρξει στο άμεσο μέλλον. Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος μετατρέπει έναν εταίρο σε συνεργάτη.

Σήμερα βέβαια γίνονται προσπάθειες επαναφοράς του Abbas (Abu Mazen) – γίνεται λόγος ακόμη και για απομάκρυνση δύο-τριών οδοφραγμάτων που θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση του σφυγμού του.

Ο Netanyahu όμως δεν θέλει απλώς να νικήσει, θέλει και να ταπεινώσει. Δεν θέλει απλώς να καρφώσει ένα μαχαίρι στην πλάτη, θέλει και να το γυρίσει στο στομάχι. Ο Bibi κατανοεί τη φύση της ψυχής του άγριου ζώου – της Ισραηλινής κοινής γνώμης που επευφημεί τον ταυρομάχο που βάζει το πόδι του πάνω στον ήδη νεκρό ταύρο.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά δεν διδάσκει μαθήματα. Βρίθει παραδειγμάτων κοντόφθαλμης ανοησίας – παραδειγμάτων για το πώς οι άνθρωποι δεν αρκούνται στη νίκη αλλά επιμένουν στην κακοποίηση του πτώματος του ταύρου. Αυτή η αλαζονική κακομεταχείριση δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για καταστροφή και πάντα καταλήγει στην καταβολή ενός υψηλού τιμήματος.

Η Γερμανία είχε ηττηθεί στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκείνη την εποχή, ο Woodrow Wilson είχε τη διορατικότητα ν’ απευθύνει έκκληση για μια "ειρήνη χωρίς νικητές και ηττημένους". Ο Βρετανός όμως David Lloyd George, ο Ιταλός Vittorio Orlando και, ιδιαίτερα, ο Γάλλος Georges Clemenceau ήταν πλεονέκτες. Ήθελαν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο με αποτέλεσμα να σπάσουν τον βραχίονα της Γερμανίας στην προσπάθειά τους να τον λυγίσουν. Δεν τους έφτανε να την βλέπουν γονατισμένη, ήθελαν να τη δουν να σέρνεται. Έτσι υπογράφτηκε στις Βερσαλλίες η συμφωνία ειρήνης και ταπείνωσης. Έτσι στρώθηκε το έδαφος στην άλλη πλευρά του Ρήνου για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Έτσι φυτεύτηκε ο σπόρος για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και ο Clemenceau, που μέσα στην ανοησία του πίστευε ότι θα μπορούσε να διασφαλίσει την ασφάλεια της Γαλλίας για πολλές γενιές, έφερε τελικά στο λαό του μια μεγάλη καταστροφή μόλις μια γενιά αργότερα.

Και η Αίγυπτος ηττήθηκε στον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Μία ήττα που αποθανατίσαμε σε κομψά λευκώματα που απεικόνιζαν ξυπόλυτους στρατιώτες να προχωρούν με πόδια που έτρεμαν και χέρια υψωμένα, πλάι σε ντροπιαστικές φωτογραφίες με πεταμένες μπότες στο δρόμο της φυγής τους. Όμως ο εξευτελισμός τους δεν είχε ολοκληρωθεί – όχι εντελώς. Γι’ αυτό αγνοήσαμε τις ειρηνευτικές βολιδοσκοπήσεις του Anwar Sadat και ρίξαμε αλάτι στις πληγές του. Ήμασταν αποφασισμένοι να ανεγείρουμε "ένα βαθύ λιμάνι" στο Yamit. Εκείνοι οι Αιγύπτιοι θα έβλεπαν κατά που φυσάει ο άνεμος στα νερά του Bardawil, σκεφτήκαμε. Κάπως έτσι λοιπόν ο Πόλεμος των Έξι Ημερών οδήγησε στον Πόλεμο του Yom Kippur, ο οποίος δεν τελείωσε με φωτογραφικά λευκώματα αλλά με πληθώρα βιβλίων που τιμούσαν τη μνήμη των πεσόντων στρατιωτών.
Ο Abu Mazen όμως είναι αυτός που ταπεινώθηκε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον από τότε που ο Ariel Sharon τον αποκάλεσε "μαδημένο κοτόπουλο". Αργότερα, θα επιχειρήσουν ακόμα και να ζωγραφίσουν βούλες λεοπάρδαλης στο σώμα του όπως ακριβώς ζωγραφίζουν λωρίδες ζέβρας σε γαϊδάρους στο ζωολογικό κήπο της Γάζας. Οι πραγματικές ζέβρες που υπήρχαν εκεί και που χαροποιούσαν τα θλιμμένα παιδιά, πέθαναν κατά τη διάρκεια του τελευταίου πολέμου μαζί με τις καμήλες.

Όταν βρεθεί ο διάδοχός του – αυτού του λογικού ανθρώπου, αυτού του καλού Παλαιστίνιου – τότε μόνο θα πάρουμε για άλλη μια φορά το μάθημά μας με το δύσκολο τρόπο: "Μην είσαστε πολύ καλοί και μην είσαστε πολύ κακοί". Κυρίως όμως, μην είσαστε πολύ νικηφόροι.

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1121555.html
Από Ιστοσελιδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

ΣΥΓΧΥΣΗ-ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ-ΤΟΞΙΚΩΣΗ

Dr D. Kountouris
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΟΝ ΣΥΓΧΥΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΤΟΞΙΚΩΣΗΣ.
Όταν μιλάμε για φαρμακευτική τοξίκωση ουσιαστικά πρόκειται για μια «δηλητηρίαση» του οργανισμού μετά από λήψη ουσιών, δηλητηρίων, ή προσβολή από αέρια. Μερικές φορές είναι δυνατόν να υπάρχει και «αυτογενή» τοξίκωση όπου σε ορισμένα μεταβολικά νοσήματα. Κατά κύριο λόγο όμως πρόκειται για φάρμακα και δηλητηριώδης ουσίες.
Στην περίπτωση αυτή δυστυχώς είναι πάρα πολύ δύσκολη η έγκαιρη διάγνωση διότι κατά κανόνα ο συγχυτικός ασθενής εμφανίζεται στα εξωτερικά ιατρεία χωρίς οικογενειακή συνοδεία, πολύ σπάνια υπάρχει παρουσία γνωστού ο οποίος μπορεί να δώσει ένα σχετικό ιστορικό.

Άρα και εδώ όταν έχουμε μια τέτοια υπόνοια ακόμη και πάρα πολύ αμυδρά πρέπει να γίνει άμεσα ένας εργαστηριακός έλεγχος π.χ. για τα πιθανά φάρμακα που προκάλεσαν αυτό, για την αλκοόλη ορού ή ακόμα οποιαδήποτε άλλη ουσία μπορούμε να υποπτευθούμε ότι έχει γίνει χρήση. Στην περίπτωση αυτή το νούμερο 1 διάγνωσης και θεραπείας είναι η γρήγορη σχεδόν αστραπιαία αντίδραση του εξεταστή και η άμεση σύνδεση του με ένα κέντρο δηλητηριάσεων όπου θα υπάρχει και η καθοδήγηση για την παραπέρα διαδικασία προκειμένου να αντιμετωπιστεί το αίτιο. Λόγω της μεγάλης πείρας που ήδη υπάρχει με τέτοια περιστατικά μετά την εντόπιση της αιτίας η θεραπεία κατά κανόνα είναι εύκολη γρήγορη και αποτελεσματική.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Press to Continue.......

ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΟΚΗ

Dr D. Kountouris
Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΗΔΗ ΣΤΟΥΣ ΑΣΣΥΡΙΟΥΣ 2500 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ.
Οι Ασσύριοι προέβλεψαν βέβαια και ότι η διαπλοκή δωροδοκίας – δωροληψίας θα οδηγήσει το κράτος τους σε καταστροφή. Πρόβλεψη που επιβεβαιώθηκε.
Έρευνες του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ κατέδειξαν ότι η αλτρουιστική ή μη αλτρουιστική συμπεριφορά που είναι και η κινητήριος δύναμη της διαπλοκής είναι κληρονομικής προδιάθεσης. Κατά την μελέτη αυτή μια συγκεκριμένη περιοχή που παράγει το γονίδιο AVPR1 το οποίο συνθέτει έναν δέκτη που διευκολύνει την δράση της ορμόνης βαζοπρεσίνη που στις μεγάλες της συγκεντρώσεις είναι υπεύθυνη για την γενναιόδωρη συμπεριφορά και αντίθετη προς την φιλοχρήματη συμπεριφορά της διαπλοκής.
Κατά τις έρευνες δηλαδή τα άτομα της διαπλοκής γεννιούνται και εξελίσσονται ανάλογα αν υπάρχουν οι ευνοϊκές για αυτά καταστάσεις.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Press to Continue.......

Στη Σελήνη ολοταχώς

Διαστημικές Πτήσεις
Όταν στις αρχές της χρονιάς (2004) ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους ανακοίνωσε ότι η NASA θέτει ως στόχο την επιστροφή των αστροναυτών στη Σελήνη μέχρι το 2020, οι επιστήμονες αυτομάτως χωρίστηκαν σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Αν και το πρόγραμμα του Μπους υπόσχεται επιπρόσθετη χρηματοδότηση για τους ερευνητές της Σελήνης και του Αρη, άλλοι κλάδοι της επιστήμης του Διαστήματος αισθάνονται ήδη τον αλγεινό αντίκτυπο. Ο μεγαλύτερος χαμένος είναι με διαφορά το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble. Μόλις δύο ημέρες αφότου ο Μπους παρουσίασε την πρωτοβουλία του, η NASA ανακοίνωσε ότι θα ακύρωνε την πτήση του διαστημικού λεωφορείου που προοριζόταν να εγκαταστήσει στο Hubble νέα γυροσκόπια, μπαταρίες και επιστημονικά όργανα. Αν η NASA δεν αναιρέσει την απόφασή της, το πρώτο και κύριο διαστημικό παρατηρητήριό της θα παύσει να λειτουργεί όταν εντός των προσεχών ετών φθαρεί ο υπάρχων εξοπλισμός του.

Το πρόβλημα πηγάζει από τη στρατηγική της κυβέρνησης Μπους να χρηματοδοτήσει την προσπάθεια που αφορά τη Σελήνη μέσω της πρώιμης απόσυρσης του διαστημικού λεωφορείου, διαδικασία η οποία προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2010. Κατά την περίοδο αυτή, μεγάλο μέρος του ετήσιου προϋπολογισμού του διαστημικού λεωφορείου (ο οποίος ανέρχεται στα 4 δισεκατομμύρια δολάρια) θα διοχετευθεί προς την κατασκευή ενός επανδρωμένου εξερευνητικού οχήματος (CEV) ικανού να μεταφέρει αστροναύτες στη Σελήνη. Εν τω μεταξύ, οι αποστολές των διαστημικών λεωφορείων θα επικεντρώνονται απλώς στη συναρμολόγηση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS).

Οι αξιωματούχοι τής NASA επιμένουν ότι ακύρωσαν την αποστολή προς το Hubble αποκλειστικά και μόνο για λόγους ασφαλείας. Για να αποφευχθεί επανάληψη της περσινής τραγωδίας τού Columbia, η NASA θα απαιτεί πλέον από όλα τα διαστημικά λεωφορεία να προσορμίζονται στον διαστημικό σταθμό, από όπου οι αστροναύτες θα μπορούν να επιθεωρούν και να επισκευάζουν τυχόν βλάβες που παρουσιάζουν τα σκάφη ή, αν κρίνεται αναγκαίο, να αναμένουν εκεί την έλευση της αποστολής διάσωσης. Το διαστημικό λεωφορείο, όμως, που θα κατευθυνόταν προς το Hubble δεν θα μπορούσε να συναντηθεί με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Παρ’ όλα αυτά, ένας μηχανικός τής NASA, ο οποίος αρνήθηκε να αποκαλύψει την ταυτότητά του φοβούμενος μη χάσει τη δουλειά του, εξέφρασε τη διαφωνία του προς την υπηρεσία συντάσσοντας δύο αναφορές στις οποίες ισχυρίζεται ότι η αποστολή στο Hubble θα μπορούσε να εκτελεστεί με ασφάλεια αναπτύσσοντας εναλλακτικές μεθόδους επισκευών και προετοιμάζοντας μια αποστολή διάσωσης εκ των προτέρων.

Μολονότι τα επίγεια τηλεσκόπια που είναι εξοπλισμένα με συστήματα προσαρμοστικής οπτικής έχουν εφάμιλλη διακριτική ικανότητα με αυτή του Hubble, δεν είναι δυνατόν να μιμηθούν όλες τις δυνατότητες του διαστημικού τηλεσκοπίου. Για παράδειγμα, ο Adam G. Riess, αστρονόμος του Επιστημονικού Ινστιτούτου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου (STSI), σημειώνει ότι τα επίγεια τηλεσκόπια δεν μπορούν να μετρήσουν με ακρίβεια τη φωτεινότητα των απομακρυσμένων σουπερνόβα τύπου Ιa, μέσω των οποίων εκτιμάται η χρονική εξέλιξη της διαστολής του σύμπαντος [βλ. Adam Riess και Michael Turner, «Από την κοσμική επιβράδυνση στην κοσμική επιτάχυνση», Scientific American - Ελληνική Έκδοση, Μάιος 2004]. «Είναι απογοητευτικό» αναφέρει ο Riess. «Θα περάσει πολύς καιρός έως ότου μπορέσουμε και πάλι να διεξαγάγουμε τέτοιου είδους έρευνες.»

Ο μεγαλύτερος κερδισμένος είναι ο κλάδος των σεληνιακών γεωλόγων, οι οποίοι ισχυρίζονται πως οι αποστολές του προγράμματος Apollo άφησαν πολλά αναπάντητα ερωτήματα και ότι η συνεχιζόμενη εξερεύνηση της Σελήνης θα μπορούσε να αποκαλύψει πολλά σχετικά με την εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος. Το σχέδιο Μπους χρηματοδοτεί με 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια τις μη επανδρωμένες αποστολές προς τη Σελήνη για τα επόμενα πέντε χρόνια, στις οποίες περιλαμβάνεται και η εκτόξευση ενός σεληνιακού τεχνητού δορυφόρου που προβλέπεται για το 2008 καθώς και ενός ρομποτικού σκάφους προσσελήνωσης που προγραμματίζεται για το 2009. Μολονότι και τα δύο αυτά σκάφη θα προετοιμάσουν το δρόμο για τις επανδρωμένες αποστολές ―διερευνώντας λόγου χάρη πιθανές τοποθεσίες προσσελήνωσης―, θα προσφέρουν επιπλέον στους ερευνητές ένα θησαυρό νέων δεδομένων. «Η Σελήνη παραμένει στο μεγαλύτερο μέρος της ανεξερεύνητη» δηλώνει ο Alan Binder, ο επικεφαλής των ελεγκτών του σεληνιακού τεχνητού δορυφόρου Lunar Prospector, ο οποίος μελέτησε τη Σελήνη στα τέλη της δεκαετίας του 1990. « Έτσι, η επιστήμη της Σελήνης μπορεί να κάνει ένα γιγαντιαίο άλμα προς τα εμπρός.»

Υπό μία έννοια, οι πλανητικοί επιστήμονες γνωρίζουν περισσότερα για τον Αρη απ’ ό,τι για τη Σελήνη. Οι τεχνητοί δορυφόροι που εστάλησαν στον κόκκινο πλανήτη κατά το πρόσφατο παρελθόν παρήγαγαν ενδελεχείς τοπογραφικούς και ορυκτολογικούς χάρτες του. Αντιθέτως, οι σεληνιακοί χάρτες που εκπονήθηκαν αρχικά χάρις στο διαστημικό σκάφος Clementine και στη συνέχεια χάρις στο Lunar Prospector είναι ασαφείς και ελλιπείς. Ο τεχνητός δορυφόρος τού 2008 θα μπορούσε να πληρώσει τα κενά χαρτογραφώντας την επιφάνεια της Σελήνης μέσω απεικόνισης ραντάρ, υψομετρητών λέιζερ και φασματοσκοπίας υψηλής ανάλυσης. Ένας πιθανός στόχος της αποστολής θα είναι η προσεκτική και λεπτομερής περιγραφή των μονίμως σκιασμένων περιοχών στους σεληνιακούς πόλους, όπου μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχουν τεμάχια υδατικού πάγου αναμεμιγμένα με το σεληνιακό έδαφος [βλ. Paul D. Spudis, «Η νέα Σελήνη» στο παρόν τεύχος].

Ο James Head, πλανητικός γεωλόγος από το Πανεπιστήμιο Brown, ελπίζει ότι η αποστολή τού 2009 προς τη σεληνιακή επιφάνεια θα είναι η πρώτη μιας σειράς μη επανδρωμένων σεληνακάτων. Το σκάφος μπορεί κάλλιστα να φέρει έναν ρομποτικό περιηγητή παρόμοιο με τα οχήματα Spirit και Opportunity, τα οποία αυτή τη στιγμή περιδιαβαίνουν την επιφάνεια του Αρη. Οι αποστολές στη Σελήνη, πάντως, είναι πιθανότερο ότι θα εστιαστούν σε εφαρμογές που θα βοηθήσουν τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις ―όπως η ανεύρεση πάγου και ο τρόπος εξαγωγής του για υποστήριξη της ζωής ή η παραγωγή πυραυλικών καυσίμων από τη διάσπαση του νερού σε υγρό υδρογόνο και οξυγόνο.

«Δεν πρόκειται στην ουσία για επιστημονική αποστολή» δηλώνει ο Paul Spudis, ο οποίος διετέλεσε αναπληρωτής αρχηγός της επιστημονικής ομάδας του διαστημικού σκάφους Clementine, ενώ τώρα είναι μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του προέδρου για θέματα εξερεύνησης του Διαστήματος. «Εν προκειμένω, ο θεμελιώδης στόχος είναι η επέκταση της ανθρώπινης παρουσίας στο Διάστημα.» Όμως, δοθείσης της αβεβαιότητας που διακρίνει την πρωτοβουλία για τη Σελήνη ―επικριτές στο Κογκρέσο αμφιβάλλουν κατά πόσον η NASA είναι σε θέση να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη με τον προτεινόμενο προϋπολογισμό―, μερικοί ερευνητές αναρωτιούνται αν τα οφέλη της επιστήμης θα υπερκεράσουν τις ζημίες της.
Scientific American

Press to Continue.......

Ηλεκτροδυναμικοί λώροι στο διάστημα

Διαστημικές Πτήσεις
Τα συστήματα ηλεκτροδυναμικού λώρου ―στα οποία δύο μάζες ενώνονται με ένα μακρύ, εύκαμπτο, ηλεκτρικά αγώγιμο σύρμα― μπορούν να εκτελέσουν πολλές από τις ίδιες λειτουργίες των συμβατικών διαστημικών σκαφών, χωρίς όμως να καταφεύγουν στη χρήση χημικών ή πυρηνικών πηγών καυσίμων.

Στις χαμηλές γήινες τροχιές, τα συστήματα λώρου θα μπορούσαν να προσφέρουν ηλεκτρική ισχύ και δυνατότητες αλλαγής θέσης σε δορυφόρους και επανδρωμένα σκάφη, και να συμβάλουν στον καθαρισμό από τα επικίνδυνα διαστημικά συντρίμματα.

Σε μακροχρόνιες αποστολές, όπως η εξερεύνηση του Δία και των δορυφόρων του, οι λώροι θα μπορούσαν να μειώσουν δραστικά την απαιτούμενη ποσότητα καυσίμων για την εκτέλεση ελιγμών, ενώ παράλληλα θα αποτελούσαν και μια αξιόπιστη πηγή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Scientific American
Press to Continue.......