Sunday, 30 August 2009

Η Αμερική του Obama δεν τηρεί τις υποσχέσεις της

HAARETZ Του Gideon Levy
Με μεγάλη λύπη και βαθιά απογοήτευση, δηλώνουμε δια του παρόντος το θάνατο της τελευταίας ελπίδας. . Ίσως οι φήμες του θανάτου της να έχουν διογκωθεί - για να παραφράσω τη διάσημη ρήση του Mark Twain - αλλά οι φόβοι να συμβεί αυτό επιβεβαιώνονται μέρα με τη μέρα. Η Αμερική του Barack Obama δεν τηρεί τις υποσχέσεις της. Μια μπύρα μ’ ένα ρατσιστή μπάτσο κι ένα ελαφρύ κτύπημα στην πλάτη του Hugo Chavez δεν είναι αυτό που ελπίζαμε όπως και οι διαπραγματεύσεις για ολοκληρωτικό πάγωμα του εποικισμού δεν είναι αυτό που περιμέναμε. Έξι μόλις μήνες μετά την έναρξη της θητείας του πλέον υποσχόμενου νέου Προέδρου, η ελπίδα ίσως να αχνοφέγγει ακόμη αλλά είναι σίγουρα στα τελευταία της.

Ανέλαβε την εξουσία εν μέσω ξέφρενων πανηγυρισμών. Η ομιλία του στο Κάιρο έβαλε φωτιά στο μισό πλανήτη. Το γεγονός ότι έκανε το θέμα των οικισμών την πρώτη του προτεραιότητα δημιούργησε την ελπίδα ότι, επιτέλους, υπάρχει ένας πολιτικός στο Λευκό Οίκο που αντιλαμβάνεται ότι η ρίζα όλου του κακού είναι το καθεστώς κατοχής και ότι η ρίζα αυτού του καθεστώτος είναι οι οικισμοί. Από το Κάιρο, η επιτυχία του φαινόταν δυνατή. Τίποτα δεν έμοιαζε ακατόρθωτο
Στη συνέχεια, η Κυβέρνησή του έπεσε στην παγίδα που έστησε το Ισραήλ από την οποία δεν φαίνεται να μπορεί πια να ξεφύγει.
Το αποτέλεσμα είναι ότι το πάγωμα του εποικισμού έχει ξαφνικά μετατραπεί σε μείζον ζήτημα. Αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να αναμένεται από έναν Πρωθυπουργό που μιλά με τέτοια μανία για τη δημιουργία δύο κρατών – ένα περιφερειακό θέμα στο οποίο το Ισραήλ έχει δεσμευθεί στα πλαίσια του οδικού χάρτη. Ο ειδικός απεσταλμένος George Mitchell σπαταλά το χρόνο και το κύρος του σε ασήμαντα παζαρέματα. Πάγωμα έξι μηνών ή ενός χρόνου; Και τι θα γίνει με τα 2,500 διαμερίσματα που είναι ήδη υπό κατασκευή; Και τι θα γίνει με τη φυσική ανάπτυξη των οικισμών; Και τα νηπιαγωγεία;

Ίσως καταλήξουν σ’ ένα συμβιβασμό και συμφωνήσουν στους εννέα μήνες, μη συμπεριλαμβανομένης της φυσικής ανάπτυξης, αφού πρώτα επιτραπεί η ολοκλήρωση των διαμερισμάτων που είναι υπό κατασκευή..Σπουδαίο κατόρθωμα Σπουδαίο κατόρθωμα.

. Ιερουσαλήμ έχει επιβάλει τη βούλησή της στην Ουάσιγκτον. Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε στην αρχή - ασχολούμενοι με μικροπράματα από τα οποία αδυνατούμε ν’ απαγκιστρωθούμε ώστε να κάνουμε το μεγάλο άλμα πάνω από το χάσμα που μας χωρίζει.

Περιμέναμε περισσότερα από τον Obama. Ο Menachem Begin είχε υποσχεθεί λιγότερα και πέτυχε την ειρήνευση μέσα στο ίδιο διάστημα από την ανάληψη των καθηκόντων του. Όταν το κύριο θέμα είναι η εκκένωση των οικισμών, η παλλόμενη δυναμική που ήρθε με τον Obama εξασθενεί. Αντίθετα, τσαλαβουτάμε στα ρηχά. Mitchell Schmitchel. Σε τι ωφελείται η διαδικασία ειρήνευσης. Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu θα συναντηθεί μαζί του για άλλη μια φορά στο Λονδίνο στο τέλος του μήνα. Ίσως βρεθεί εκεί μια «μαγική φόρμουλα" για το πάγωμα του εποικισμού αλλά η δυναμική έχει φύγει.

Όχι όμως και στο Ισραήλ. Εδώ οι άνθρωποι διαισθάνθηκαν γρήγορα ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τον Obama και λυτρώθηκαν, τους έφυγε ένα βάρος. Ο Υπουργός Άμυνας Ehud Barak βιάστηκε να δηλώσει ότι δεν υπάρχει Παλαιστίνιος εταίρος, ακόμη και αφού το συνέδριο της Fatah εξέλεξε την πιο μετριοπαθή ηγεσία που έχει ποτέ συγκροτηθεί στην Παλαιστίνη. Στη συνέχεια, σε μια κραυγαλέα πράξη προβοκάτσιας και με όλες τις τηλεοπτικές κάμερες γύρω του, έφερε ένα πάπυρο Torah στην καρδιά του Μουσουλμανικού τομέα στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, έτσι ώστε να δει η Αμερική ποιος είναι το αφεντικό εδώ πέρα.

Κατά τη διάρκεια επίσκεψης τους στο Ma'aleh Adumim, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Eli Yishai και ο Πρόεδρος της Βουλής Reuven Rivlin, άλλοι δύο πολιτικοί που μυρίστηκαν την Αμερικανική αδυναμία, έσπευσαν να δηλώσουν ότι το Ισραήλ δεν θα παγώσει καμία οικιστική του δραστηριότητα. Στο διάολο ο Obama. . Οι έποικοι συνεχίζουν να μετακινούνται σε περισσότερες κατοικίες στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, ο Netanyahu σιωπά και οι Ισραηλινοί αισθάνονται ότι ο "κίνδυνος" έχει περάσει. . Το Ισραήλ έχει για μια ακόμη φορά τη δυνατότητα να κάνει ό, τι θέλει. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό έγινε επειδή το πραγματικό αφεντικό δείχνει σημάδια αδυναμίας, σημάδια αναδίπλωσης, σημάδια αδιαφορίας για γεγονότα στην περιοχή που θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια ειρήνη.

Τίποτα δεν έχει μείνει από τις ομιλίες στο Κάιρο και το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan. Obama is silent, and Yishai speaks. Ο Obama σιωπά και ο Yishai μιλάει. Ακόμη και οι "φίλοι του Ισραήλ" στην Ουάσινγκτον, οι φίλοι του καθεστώτος κατοχής, σηκώνουν για άλλη μια φορά το κεφάλι.

Πηγή εξοικειωμένη με το στενό περιβάλλον του Obama τον παρομοίασε αυτήν την εβδομάδα με κάποιον που φουσκώνει καθημερινά πολλά μπαλόνια με την ελπίδα ότι κάποιο θα πετάξει. Θα πετύχει το στόχο του.Η πηγή τον συνέκρινε με τον Shimon Peres, μια παρομοίωση που θα έπρεπε να προσβάλει τον Obama. Τα δοκιμαστικά μπαλόνια που στέλνει προς το μέρος μας ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έχουν ακόμη πετάξει. Φυσικά, μπορούμε να περιμένουμε το επόμενο μπαλόνι, το ειρηνευτικό σχέδιο του Obama, αλλά ο χρόνος τελειώνει. Και το Ισραήλ δεν μένει αδρανές.

Τη στιγμή που η Ιερουσαλήμ εντόπισε την έλλειψη Αμερικανικής αποφασιστικότητας, επέστρεψε στους κακούς της τρόπους και τις δικαιολογίες."Δεν υπάρχει εταίρος", "Ο Abu Mazen είναι αδύναμος", "Η Hamas είναι ισχυρή".Και εκφράζονται απαιτήσεις για αναγνώριση ενός Εβραϊκού κράτους και για δικαίωμα πτήσεων πάνω από τη Σαουδική Αραβία - οτιδήποτε προκειμένου να μην γίνει τίποτα.

Μια Αμερική που δεν θα πιέζει το Ισραήλ είναι μια Αμερική που δεν θα φέρει την ειρήνη. Είναι βέβαια αλήθεια, ότι δεν μπορεί κανείς να περιμένει από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να θέλει την ειρήνη περισσότερο από τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς, αλλά αυτός είναι ο υπεύθυνος ενήλικας του κόσμου, η μεγάλη του ελπίδα. Εκείνοι από εμάς που είμαστε εδώ, κ. Πρόεδρε, βουλιάζουμε στο τέλμα, "παίζουμε στις καθυστερήσεις".

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1107603.html

Από ιστολογιο ΖΑΝ ΚΟΕΝ

No comments: