Monday, 31 August 2009

Το μπέικον ως όπλο μαζικής καταστροφής

Εθιστικό, αλλά κυρίως μια συνήθεια και ένα βαθιά ριζωμένο κομμάτι της κουλτούρας και της νοοτροπίας των Αμερικανών αποκαλούν οι επιστήμονες τον αμερικανικό τρόπο διατροφής, και ειδικότερα τροφές όπως το μπέικον, οι οποίες προωθούνται επί δεκαετίες από αλυσίδες καταστημάτων όπως τα Mc Donalds.
Μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τη διατροφική συμπεριφορά της Αμερικής ξεκίνησε πρόσφατα, με αφορμή το άρθρο του Arun Gupta στην εφημερίδα Independent, με τίτλο «Υποκειμενική Γαστρονομία: Πως η βιομηχανία τροφίμων έχει μετατρέψει το μπέικον σε όπλο μαζικής καταστροφής» καθώς και του βιβλίου του Dr. David Kessler «Το τέλος της υπερφαγίας: Παίρνοντας τον έλεγχο της ανθυγιεινής αμερικανικής όρεξης».

Ένα μικρό κομμάτι μπέικον περιέχει 18 συντηρητικά, τα οποία αποτελούν το 80% της ημερήσιας πρόσληψης χοληστερίνης. Η σύνθεσή του σε γεύματα εστιατορίων όπως τα Mc Donalds θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εθιστική και ανθυγιεινή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το McGriddle, ένα είδος σάντουιτς με μπέικον, τυρί, αυγό και μεγάλες ποσότητες ζάχαρης και αλατιού.

Σύμφωνα με τον Dr. David Kessler, οι βιομηχανίες γρήγορου φαγητού όπως τα McDonald’s, με τα γεύματα τους «ερεθίζουν» εγκεφαλικά τους καταναλωτές τους. Το τελευταίο επιτυγχάνεται με την παραγωγή μιας εξαιρετικά εθιστικής ουσίας, του unami. Η ουσία αυτή αποτελεί το συστατικό του μπέικον, που του προσδίδει την χαρακτηριστική καπνιστή γεύση του.

Γιατί όμως το μπέικον χαρακτηρίζεται ως όπλο μαζικής καταστροφής και θερμιδική βόμβα;

Ο εθισμός της αμερικανικής κοινωνίας σε τροφές όπως το μπέικον οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αδυναμία της να αλλάξει συνήθειες, αλλά κυρίως στην κυβερνητική πολιτική που εξακολουθεί να ασκείται εις βάρος της υγείας των πολιτών της. Η μανιώδης προσφορά και κατανάλωση ολοένα και περισσότερο ανθυγιεινών τροφών έχει οδηγήσει σε μια πρωτοφανή επιδημία καρδιαγγειακών παθήσεων, διαβήτη και μορφών καρκίνου που σχετίζονται με την διατροφή.

Η πιο ουσιώδης όμως συνέπεια είναι αυτή που αντανακλάται πάνω στα παιδιά και τις μικρότερες ηλικίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Dr. David Kessler : «Kαθορίζουμε την συμπεριφορά των παιδιών μας για το υπόλοιπο της ζωής τους». Μόνον σε διάστημα ενός μήνα, το 90% των παιδιών των ΗΠΑ, ηλικίας από 3 έως 8 χρονών, επισκέφθηκαν τα McDonalds.

Τρώμε πιο πολύ για λόγους ψυχολογικούς και όχι επειδή πραγματικά το χρειαζόμαστε. Ως επιτακτική ανάγκη προβάλλει λοιπόν η αλλαγή σκεπτικού, νοοτροπίας, της ίδιας της σχέσης του καταναλωτή με το φαγητό, καθώς και του «προσηλυτισμού» παιδιών μικρής ηλικίας σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής.

(Πηγή tvxs.gr)

Press to Continue.......

Κάποιοι πεινούν ακόμα


Ο κόσμος παράγει τροφή αρκετή για να ικανοποιήσει τις ενεργειακές και πρωτεϊνικές όλων μας πάνω στον πλανήτη. Γιατί, επομένως, υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που ακόμα πεινούν;

Η φτώχια καθιστά εκατομμύρια ανθρώπους ανίκανους να αγοράσουν ή να καλλιεργήσουν επαρκή ποσότητα τροφίμων.

Οι πολιτικές ανακούφισης από την πείνα πρέπει να εστιάσουν στον περιορισμό της φτώχιας ―ιδιαίτερα στην αγροτική ανάπτυξη, τη βασική εκπαίδευση, τις υπηρεσίες υγείας και τη χρηστή διακυβέρνηση.

Press to Continue.......

Αμφίρροπα σκορ: Λευκοί vs Μαύροι

Τουλάχιστον αυτό είναι αδιαμφισβήτητο: Για το μεγαλύτερο διάστημα του 20ού αιώνα, ο δείκτης ευφυΐας (IQ) των απανταχού μαύρων μετριέται κατά μέσο όρο 15 μονάδες μικρότερος του αντίστοιχου των λευκών.
Στο σημείο στο οποίο αδυνατούν οι επιστήμονες να συμφωνήσουν είναι το γιατί. Οι περισσότεροι αποδίδουν το χάσμα σε διαφορές στη μόρφωση, στην υγεία και σε άλλες περιβαλλοντικές επιδράσεις. Οι οπαδοί της κληρονόμησης της ευφυΐας, από την άλλη, θεωρούν τη διαφορά μεταξύ μαύρων και λευκών κατά μεγάλο βαθμό γενετικής προέλευσης. Σημειώνουν δε, μεταξύ άλλων έμμεσων ενδείξεων, ότι η διαφορά επιμένει στην πάροδο του χρόνου και σε όλο τον κόσμο ―επιμονή κρίσιμης σημασίας στις αντιπαραθέσεις σχετικά με τις αιτίες των διαφορών μεταξύ ομάδων.

«Εάν συνέκλιναν οι διαφορές μεταξύ μαύρων και λευκών, αν δεν υπήρχε αυτή η τεράστια διαφορά παντού, δεν θα είχε απομείνει καμία αντιπαράθεση», δηλώνει ο J. Philippe Rushton, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο και φανατικός οπαδός των θεωριών της κληρονόμησης της ευφυΐας.

Ήταν μεγάλη είδηση, λοιπόν, όταν ο James R. Flynn και ο William T. Dickens δημοσίευσαν μια εργασία στο Psychological Science τον Οκτώβριο του 2006, η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι Αφροαμερικανοί έχουν μειώσει σημαντικά το φυλετικό χάσμα τού IQ. Βασιζόμενοι στην ανάλυση τεσσάρων διαφορετικών δοκιμασιών μέτρησης του IQ που είχαν διενεργηθεί μεταξύ 1972 και 2002, συμπεριλαμβανομένων των τεστ Stanford-Binet και AFQT (τεστ αξιολόγησης των Ενόπλων Δυνάμεων), οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι μαύροι στις ΗΠΑ έχουν αυξήσει το IQ τους κατά 4 έως 7 μονάδες σε σχέση με τους μη ισπανικής προέλευσης λευκούς, μειώνοντας έτσι το χάσμα κατά 25% έως 50%.

Σύμφωνα με τους Dickens και Flynn, οι συνέπειες είναι προφανείς. «Το χάσμα δεν υπάρχει από καταβολής του κόσμου», δηλώνει ο Flynn, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Οτάγκο στο Ντιούνεντιν της Νέας Ζηλανδίας, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τις παρατηρήσεις του σχετικά με τη γενική αύξηση του IQ χρόνο με το χρόνο (ένδειξη ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρεάζουν ισχυρά τις βαθμολογίες). Ο Dickens, ο οποίος είναι ανώτερος υπότροφος οικονομικών σπουδών στο Ινστιτούτο Brookings (Ουάσινγκτον), προσθέτει ότι η μελλοντική πρόοδος προς την κατεύθυνση των ίσων ευκαιριών θα συνεχίσει να μειώνει τη διαφορά.

Ωστόσο, τα στοιχεία δεν δικαιολογούν τέτοιο βαθμό αισιοδοξίας, δηλώνει ο Rushton, ο οποίος αυτοαποκαλείται «φυλετικός ρεαλιστής». Όταν ο Rushton ανέγνωσε ως κριτής τη μελέτη, πρότεινε την απόρριψή της με το σκεπτικό ότι τα δεδομένα ήταν μεροληπτικά, διότι αγνόησαν τουλάχιστον τέσσερα τεστ IQ των οποίων τα αποτελέσματα έδειχναν είτε καμία αύξηση για τους μαύρους είτε ακόμη και μικρή μείωση. Στο τέλος, δημοσίευσε ένα καυστικό σχόλιο για τη μελέτη, συνυπογραφόμενο από τον επιφανή (και αμφιλεγόμενο) ψυχολόγο Arthur Jensen, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ.

Οι Flynn και Dickens αρνήθηκαν την κατηγορία, υποστηρίζοντας ότι από την ανάλυση είχαν αποκλείσει δείγματα που δεν ήταν αντιπροσωπευτικά του αμερικανικού πληθυσμού. Σε ένα δείγμα, για παράδειγμα, μια ομάδα εμφάνιζε υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο σε σχέση με τη φυλή που αντιπροσώπευε, δεν φαινόταν δε το ποια φυλή ήταν. Ο Dickens πιστεύει ότι οι περισσότεροι όσων δημοσιεύουν τεστ IQ δεν προσπαθούν να επανατυποποιήσουν τις δοκιμασίες αυτές χρησιμοποιώντας εθνικά αντιπροσωπευτικά δείγματα του πληθυσμού, καθιστώντας έτσι υπερβολικά δύσκολο για τους άλλους ερευνητές να εξαγάγουν οριστικά συμπεράσματα.

Η Linda Gottfredson, καθηγήτρια διδακτικής στο Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, θέτει ένα σοβαρότερο ερώτημα σχετικά με τα ευρήματα. Αν το IQ των μαύρων αυξάνεται και εφόσον το IQ αποτελεί τον καλύτερο προγνωστικό παράγοντα προσδιορισμού των ακαδημαϊκών επιδόσεων, θα περίμενε κανείς μια παρόμοια αύξηση στις τυποποιημένες δοκιμασίες επιδόσεων. Ωστόσο, όπως σημειώνει, οι μελέτες δεν δείχνουν μια τέτοια αύξηση. Για παράδειγμα, ο Charles Murray, υπότροφος του Ινστιτούτου Αμερικανικής Επιχειρηματικότητας (AEI ―μια συντηρητική «δεξαμενή σκέψης») και συγγραφέας του αμφιλεγόμενου μπεστ-σέλερ The Bell Curve (1994), δημοσίευσε μια αναφορά στο περιοδικό Intelligence (τεύχος Δεκεμβρίου 2006) σχετικά με τις επιδόσεις των μαύρων. Εκεί συμπεραίνει ότι αν και οι μαύροι είχαν ξεκινήσει να μειώνουν το χάσμα στις σχολικές επιδόσεις κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η βελτίωση σταμάτησε για άτομα που γεννήθηκαν από τα μέσα της δεκαετίας τού 1970 και μετά.

Ο Dickens εξηγεί εν μέρει τις ασυμφωνίες αυτές με τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους κανείς μπορεί να θεωρεί τα ίδια δεδομένα. «Ουδείς αμφιβάλλει ότι υπάρχει χάσμα στις επιδόσεις», δηλώνει. «Το ερώτημα συνίσταται στο αν αυτό έχει μειωθεί, και η απάντηση είναι καταφατική», παρότι οι αυξήσεις δεν εμφανίζονται ίσες σε όλες τις μετρήσεις.

Η Gottfredson τονίζει επίσης μια προβληματική τάση στα δεδομένα 30 ετών που χρησιμοποίησαν οι Flynn και Dickens ―δηλαδή το ότι για κάθε επόμενη ηλικία, το χάσμα μεταξύ μαύρων και λευκών αυξάνεται σταθερά. « Όλα αυτά τα δεδομένα ερμηνεύονται ως “τρίποντο” υπέρ των περιβαλλοντικών εξηγήσεων, ενώ είναι συνεπή τουλάχιστον όσο και τα αντίστοιχα υπέρ των γενετικών εξηγήσεων», δηλώνει, προσθέτοντας ότι οι επιδράσεις του οικογενειακού περιβάλλοντος τείνουν να αποδυναμώνονται με την ηλικία. Στο μοντέλο των Flynn και Dickens, από την άλλη, ένα φτωχό οικογενειακό περιβάλλον ουσιαστικά φαίνεται να δημιουργεί μεγαλύτερα μειονεκτήματα όσο περνά η ηλικία. Για παράδειγμα, όπως εξηγεί ο Dickens, «καλύτερα να είσαι 5 ή 6 ετών και η μητέρα σου να έχει παρατήσει το σχολείο, παρά να είσαι 16 ετών», διότι οι γονείς που έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο δεν μπορούν να βοηθήσουν στα δύσκολα σχολικά μαθήματα.

Αν η πρόοδος των μαύρων έχει βαλτώσει, μπορεί να ευθύνονται δημογραφικές αλλαγές. Ενώ οι γυναίκες υψηλού IQ όλων των φυλών εμφανίζουν μικρότερο δείκτη γεννήσεων, ιδιαίτερα οι δείκτες γεννήσεων των μαύρων γυναικών υψηλού IQ βρίσκονται «υπό το μηδέν», δηλώνει ο Murray ―αφήνοντας έτσι ένα έλλειμμα τόσο ως προς τα «καλύτερα γονίδια» όσο και ως προς το «καλύτερο οικογενειακό περιβάλλον» για την επόμενη γενιά. Προσθέτει ότι ακόμη και εάν ήταν δυνατόν να απαντηθεί άπαξ και διά παντός το γενετικό ζήτημα, κάτι που όπως πιστεύει μπορεί να βοηθηθεί από τους διαθέσιμους σήμερα μελέτες στο επίπεδο του DNA, οι περισσότεροι επιστήμονες θα έσπευδαν να γυρίσουν την πλάτη σε τέτοιου είδους έρευνα, για πολιτικούς λόγους.

Εξαιτίας του ότι τα γονίδια αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον, ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι το ερώτημα περί γενετικών διαφορών με βάση τη φυλή είναι άσκοπο. «Τι εννοούν;», ρωτά ο Eric Turkheimer, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, ο οποίος έχει ερευνήσει την επίδραση της φτώχιας στην πραγμάτωση του γενετικού δυναμικού των ατόμων. Αυτό στο οποίο θα έπρεπε να διαφωνούν ο Rushton και ο Jensen, λέει, είναι ότι «ένα χάσμα θα παραμένει υπό οποιαδήποτε περιβαλλοντική επίδραση. Και εξάλλου, πώς μπορεί κανείς να το γνωρίζει αυτό; Το μόνο που μπορούμε να αποδείξουμε λοιπόν είναι ότι οι ελπίδες μείωσης του χάσματος υπήρξαν τελικά φρούδες».
Scientific American
Press to Continue.......

Η εκπληκτική ιστορία της πρώτης αριθμομηχανής τσέπης

Η πρώτη υπολογιστική μηχανή ακριβείας που μπορούσε να κρατηθεί στο ένα χέρι ήταν μηχανική, όχι ηλεκτρονική. Μπορούσε να προσθέτει, να αφαιρεί, να πολλαπλασιάζει, να διαιρεί και να εξάγει τετραγωνικές και κυβικές ρίζες. Αντίθετα με τους λογαριθμικούς κανόνες, η Curta ήταν «ψηφιακή». Έλυνε προβλήματα με ακρίβεια τουλάχιστον 11 ψηφίων.
Ο εφευρέτης της, ο Curt Herzstark, ολοκλήρωσε το σχεδιασμό της κατά τον εγκλεισμό του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Υιοθέτησε καινοφανείς μαθηματικές και μηχανικές τεχνικές για να εξοικονομήσει χώρο και να μειώσει το βάρος.

Η Curta χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από επιστήμονες, μηχανικούς, τοπογράφους και λογιστές κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, για να παραγκωνιστεί μόνο μετά την εμφάνιση στην αγορά των ηλεκτρονικών αριθμομηχανών τσέπης, τη δεκαετία του 1970.

Scientific American
Press to Continue.......

Sunday, 30 August 2009

«Παληά» (ευρωπαϊκή) κατά «νέας» (αμερικανικής) Ευρώπης με αφορμή την ένταξη Τουρκίας


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Το περίγραμμα μιας νέας ενδοευρωπαϊκής «πόλωσης» αρχίζει τώρα να αχνοφαίνεται, μιας «πόλωσης» ανάλογης, με κάποιες παραλλαγές, αυτής που σημειώθηκε εξαιτίας του πολέμου στο Ιράκ, το 2003, ανάμεσα σε οπαδούς της «παληάς», «ευρωπαϊκής» και οπαδούς της «νέας», «αμερικανικής» Ευρώπης. Αιτία η αποκλίνουσα στάση έναντι της τουρκικής ένταξης, ενόψει της αξιολόγησης του Δεκέμβρη, που θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμη για το μέλλον της υποψιότητας της ‘Αγκυρας και όπου κύριο ρόλο θα διαδραματίσει το κυπριακό.

Παραδόξως, δεν είναι Ελλάδα και Κύπρος που «πρωταγωνιστούν» στην ήδη εκκινήσασα στο παρασκήνιο διπλωματική μάχη, ως υποκείμενα τουλάχιστον και όχι αντικείμενα έξωθεν πιέσεων. Η Κυρία Μπακογιάννη και ο κ. Χριστόφιας προφήτεψαν μάλιστα εσχάτως «δύσκολες μέρες» μέχρι τον Δεκέμβρη, δεν εξήγησαν όμως γιατί θα έρθουν. Θεωρητικώς τουλάχιστον, και από όσα μας έχουν πει οι ίδιοι, η τουρκική ενταξιακή πορεία είναι η «χρυσή ευκαιρία» της Αθήνας και της Λευκωσίας να πιέσουν την ‘Αγκυρα για λύση των ζητημάτων τους, όχι να πιεσθούν οι ίδιες από την ‘Αγκυρα, όπως συμβαίνει ή φοβούνται ότι θα συμβεί!

Στη Γερμανία, η Καγκελλάριος Μέρκελ κατέστησε ήδη, στην καμπάνια για τις ευρωεκλογές, την αντίθεση στην τουρκική ένταξη, διακριτικά, αλλά με σαφήνεια, βασικό στοιχείο της πολιτικής πλατφόρμας της και λίγο απέχει πλέον από το να αναβαθμίσει την αντίθεση αυτή σε επίσημο προγραμματικό στοιχείο της γερμανικής δεξιάς. Το γερμανικό κατεστημένο, όλο και σαφέστερα, εκτιμά ότι δεν μπορεί να καταβάλει το κόστος μιας αέναα διευρυνόμενης Ευρώπης, ιδίως σε περίοδο οικονομικής κρίσης, διαπιστώνει την παράλυση της ΕΕ εξαιτίας της προηγούμενης διεύρυνσης και δεν επιθυμεί να γίνει η Τουρκία, λόγω του πληθυσμού της, το σημαντικότερο κράτος-μέλος της ‘Ενωσης. Αυτά ήταν προφανή και στο παρελθόν, όπως όμως έγραψε και ο ... Γερμανός Καρλ Μαρξ, μια ιδιότητα της συνείδησης είναι να καθυστερεί έναντι του είναι.

Στη γειτονική Γαλλία, ο Νικολά Σαρκοζί επιδίδεται και στο θέμα αυτό στον οπορτουνισμό που τόσο ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του. Τη μια κλείνει το μάτι στην Τουρκία, ακριβέστερα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ που την υποστηρίζουν, την άλλη στους ψηφοφόρους του. Ο Φρανσουά Μιτεράν τους είπε ότι «η Γαλλία είναι η πατρίδα μας, η Ευρώπη το μέλλον μας», κι αυτοί δεν καταλαβαίνουν τώρα γιατί πρέπει, ήδη ταλαιπωρημένοι από το ισχυρό ευρώ και τους «Πολωνούς υδραυλικούς», να «παντρευτούν» με το ζόρι και τους Τούρκους – «μακριά κι αγαπημένοι» είναι η σταθερά κυρίαρχη άποψη ελίτ και κοινής γνώμης στη Γαλλία.

Ο κύριος άξονας βεβαίως της πολιτικής του Προέδρου Σαρκοζί είναι η ευθυγράμμιση της γαλλικής με την αμερικανική και ισραηλινή εξωτερική-αμυντική πολιτική, γεγονός που, σε συνδυασμό με τα γαλλικά οικονομικά συμφέροντα, τον υποχρεώνει να μετριάζει τον οίστρο του κατά της ένταξης, παρά και την «προσωπική παθιασμένη αντίθεσή του στην ιδέα», που διαπιστώνουν κατά καιρούς συνομιλητές του. ‘Ετσι, τη μια καταργεί το άρθρο του συντάγματος που επέβαλε δημοψήφισμα για την τουρκική ένταξη, την άλλη εκστρατεύει λάβρος εναντίον της. Πόσο μάλλον που η αντίθεσή του συνιστά και μείζον πολιτικό όπλο κατά της αριστεράς που, αναπτερωμένη από τη νίκη της «καλής Αμερικής» του Ομπάμα, εξακολουθεί να υποστηρίζει με φανατισμό (και εις βάρος της) τα «ιδεολογήματα» της «ευτυχούς παγκοσμιοποίησης» που βασίλευαν στη δεκαετία του 1990.

Γάλλοι και Γερμανοί έχουν επανειλημμένως βολιδοσκοπήσει την Αθήνα για μια συμμαχία μαζί τους, αλλά συνάντησαν τείχος φανατικής υποστήριξης προς την τουρκική ένταξη που τους εξέπληξε. «Δεν σας πιστεύουμε, δεν είσαστε ειλικρινείς ότι θέλετε την ένταξη της Τουρκίας, για άλλους λόγους το κάνετε», λένε κατά καιρούς στους ‘Ελληνες συνομιλητές τους. ‘Οσο για την Κύπρο, τα πράγματα μοιάζουν ακόμα χειρότερα, αφού οι σχέσεις του Παρισιού με τη Λευκωσία μόνο στο καλύτερο σημείο τους δεν βρίσκονται, παρόλο που η Κύπρος αν χρειαστεί τίποτα στο Συμβούλιο Ασφαλείας σε Μόσχα, Παρίσι και Πεκίνο θα τρέχει πάλι (Τα παράδοξα δεν σταματούν εδώ, γιατί την ίδια στιγμή η Κύπρος διαθέτει άριστες σχέσεις με το Λονδίνο, που οδηγούν όμως στο να πιέζεται έντονα σε όλα τα μέτωπα από τη Βρετανία! Ελλαδική και κυπριακή διπλωματία είναι καμμιά φορά τόσο περίπλοκες, που θα σάστιζαν και τον Μέτερνιχ ακόμα).

Θα περίμενε κανείς, αφού η Ελλάδα δεν συμμαχεί με τον ένα υπό διαμόρφωση πόλο, να .... «εξαργυρώσει» τουλάχιστον την υποστήριξή της στον άλλο.. Ούτε αυτό γίνεται όμως, το αντίθετο! Οι «καρπαζιές» πέφτουν «σύννεφο» από αυτή τη μεριά. Ο Πρόεδρος Ομπάμα συνεχάρη τους Τούρκους, μιλώντας στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευσή τους, για τον θρίαμβό τους επί των Ελλήνων στη Μικρασία και η Υπουργός του των Εξωτερικών ζήτησε την άρση της «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων! Ο Καρλ Μπιλντ κατηγόρησε την Ελλάδα, στην οποία επεβλήθη δικτατορία από τις ΗΠΑ για να «λυθεί» το κυπριακό, ως υπεύθυνη της τουρκικής εισβολής του 1974, χωρίς μάλιστα να του απαντήσει ουσιαστικά κανείς! Ο κ. Χριστόφιας βλέπει ότι, παρά τις μείζονες παραχωρήσεις που ήδη έκανε στις διαπραγματεύσεις, του ζητάνε τώρα ακόμα μεγαλύτερες, θέτοντας εν αμφιβόλω το αν τελικά θα καταλήξουν σε κάποια μορφή βιώσιμου, ανεξάρτητου και δημοκρατικού κράτους. Ελλάδα και Κύπρος αντιμετωπίζουν εκφοβιστικές πτήσεις και διεκδικήσεις σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο. Και είναι βεβαίως εκτός των ειδικών «γκρουπ» που έχουν συσταθεί από τη Σουηδία, με βρετανική υποστήριξη και συμμετοχή σημαντικών κρατών της «Νέας Ευρώπης», για να προωθήσουν την τουρκική ένταξη και τη λύση του κυπριακού. Μάταια η ελληνίδα Υπουργός Εξωτερικών διαβεβαιώνει τη Χουριέτ για το πόσο ειλικρινής είναι η ελληνική υποστήριξη προς την τουρκική ένταξη. Ακταιωρούς στην Κάλυμνο και εικονικούς βομβαρδισμούς στο Φαρμακονήσι παίρνει ως απάντηση!

Και όμως, δεν θάπρεπε νάναι έτσι - και οι Τούρκοι το γνωρίζουν άριστα! Γνωρίζουν δηλαδή ότι η Κύπρος κατ’ αρχήν και η Ελλάδα επίσης έχουν στα χέρια τους το «κλειδί» για την πρόοδο της τουρκικής ένταξης, μόνο που αυτό το «κλειδί» μετετράπη κατά «μαγικό» τρόπο σε μοχλό πίεσης για να λύσουν τα προβλήματα κατά τρόπο συμβατό με τις τουρκικές επιδιώξεις. Στο τελευταίο discussion paper του τουρκικού Κέντρου Μελετών Οικονομικής και Εξωτερικής Πολιτικής (EDEM), o Καθηγητής Ατίλα Εράλπ, δεν καταφέρνει να αποκρύψει τη σημασία που έχει για την Τουρκία η επίλυση του κυπριακού και την ελπίδα του να κινητοποιηθούν υπέρ των τουρκικών θέσεων (όπως ήδη γίνεται) ΕΕ και κυβέρνηση Ομπάμα. Υπογραμμίζει τη σημασία να γίνει αυτό τώρα σε πνεύμα «αναλογικότητας και συμβιβασμού», ανάλογο των ιδεών του Σερ Χάνεϊ, εμπνευστή και αριχτέκτονα του Σχεδίου Ανάν. Ο Καθηγητής Εράλπ διαφημίζει μια τέτοια λύση ως τη μεγάλη «success story» που χρειάζεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αφήνοντας όμως καθαρά να διαφανεί ότι αυτή είναι η “success story” που χρειάζεται η ‘Αγκυρα. Παραδέχεται ότι ο χρόνος δεν είναι στην πλευρά των Τουρκοκυπρίων, ενώ ομολογεί τον μεγάλο φόβο της ‘Αγκυρας ότι η κυπριακή ηγεσία κι ο λαός μπορούν να σκεφτούν ότι ο χρόνος, αντίθετα, είναι με τη δική τους πλευρά και να μη βιαστούν να καταλήξουν σε λύση!

Η διπλωματία των Ερντογάν και Νταβούτογλου σηματοδοτεί τρόπον τινά την ενηλικίωση και σχετική αυτονόμηση έναντι των ΗΠΑ μιας Τουρκίας που έπαιζε, στις δεκαετίες του 1950 και 1960 τον ρόλο της στρατιωτικής αιχμής τους στη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα βρίσκεται μάλλον στην αντίστροφη πορεία....

http://konstantakopoulos.blogspot.com/
Press to Continue.......

Η Αμερική του Obama δεν τηρεί τις υποσχέσεις της

HAARETZ Του Gideon Levy
Με μεγάλη λύπη και βαθιά απογοήτευση, δηλώνουμε δια του παρόντος το θάνατο της τελευταίας ελπίδας. . Ίσως οι φήμες του θανάτου της να έχουν διογκωθεί - για να παραφράσω τη διάσημη ρήση του Mark Twain - αλλά οι φόβοι να συμβεί αυτό επιβεβαιώνονται μέρα με τη μέρα. Η Αμερική του Barack Obama δεν τηρεί τις υποσχέσεις της. Μια μπύρα μ’ ένα ρατσιστή μπάτσο κι ένα ελαφρύ κτύπημα στην πλάτη του Hugo Chavez δεν είναι αυτό που ελπίζαμε όπως και οι διαπραγματεύσεις για ολοκληρωτικό πάγωμα του εποικισμού δεν είναι αυτό που περιμέναμε. Έξι μόλις μήνες μετά την έναρξη της θητείας του πλέον υποσχόμενου νέου Προέδρου, η ελπίδα ίσως να αχνοφέγγει ακόμη αλλά είναι σίγουρα στα τελευταία της.

Ανέλαβε την εξουσία εν μέσω ξέφρενων πανηγυρισμών. Η ομιλία του στο Κάιρο έβαλε φωτιά στο μισό πλανήτη. Το γεγονός ότι έκανε το θέμα των οικισμών την πρώτη του προτεραιότητα δημιούργησε την ελπίδα ότι, επιτέλους, υπάρχει ένας πολιτικός στο Λευκό Οίκο που αντιλαμβάνεται ότι η ρίζα όλου του κακού είναι το καθεστώς κατοχής και ότι η ρίζα αυτού του καθεστώτος είναι οι οικισμοί. Από το Κάιρο, η επιτυχία του φαινόταν δυνατή. Τίποτα δεν έμοιαζε ακατόρθωτο
Στη συνέχεια, η Κυβέρνησή του έπεσε στην παγίδα που έστησε το Ισραήλ από την οποία δεν φαίνεται να μπορεί πια να ξεφύγει.
Το αποτέλεσμα είναι ότι το πάγωμα του εποικισμού έχει ξαφνικά μετατραπεί σε μείζον ζήτημα. Αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να αναμένεται από έναν Πρωθυπουργό που μιλά με τέτοια μανία για τη δημιουργία δύο κρατών – ένα περιφερειακό θέμα στο οποίο το Ισραήλ έχει δεσμευθεί στα πλαίσια του οδικού χάρτη. Ο ειδικός απεσταλμένος George Mitchell σπαταλά το χρόνο και το κύρος του σε ασήμαντα παζαρέματα. Πάγωμα έξι μηνών ή ενός χρόνου; Και τι θα γίνει με τα 2,500 διαμερίσματα που είναι ήδη υπό κατασκευή; Και τι θα γίνει με τη φυσική ανάπτυξη των οικισμών; Και τα νηπιαγωγεία;

Ίσως καταλήξουν σ’ ένα συμβιβασμό και συμφωνήσουν στους εννέα μήνες, μη συμπεριλαμβανομένης της φυσικής ανάπτυξης, αφού πρώτα επιτραπεί η ολοκλήρωση των διαμερισμάτων που είναι υπό κατασκευή..Σπουδαίο κατόρθωμα Σπουδαίο κατόρθωμα.

. Ιερουσαλήμ έχει επιβάλει τη βούλησή της στην Ουάσιγκτον. Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε στην αρχή - ασχολούμενοι με μικροπράματα από τα οποία αδυνατούμε ν’ απαγκιστρωθούμε ώστε να κάνουμε το μεγάλο άλμα πάνω από το χάσμα που μας χωρίζει.

Περιμέναμε περισσότερα από τον Obama. Ο Menachem Begin είχε υποσχεθεί λιγότερα και πέτυχε την ειρήνευση μέσα στο ίδιο διάστημα από την ανάληψη των καθηκόντων του. Όταν το κύριο θέμα είναι η εκκένωση των οικισμών, η παλλόμενη δυναμική που ήρθε με τον Obama εξασθενεί. Αντίθετα, τσαλαβουτάμε στα ρηχά. Mitchell Schmitchel. Σε τι ωφελείται η διαδικασία ειρήνευσης. Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu θα συναντηθεί μαζί του για άλλη μια φορά στο Λονδίνο στο τέλος του μήνα. Ίσως βρεθεί εκεί μια «μαγική φόρμουλα" για το πάγωμα του εποικισμού αλλά η δυναμική έχει φύγει.

Όχι όμως και στο Ισραήλ. Εδώ οι άνθρωποι διαισθάνθηκαν γρήγορα ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τον Obama και λυτρώθηκαν, τους έφυγε ένα βάρος. Ο Υπουργός Άμυνας Ehud Barak βιάστηκε να δηλώσει ότι δεν υπάρχει Παλαιστίνιος εταίρος, ακόμη και αφού το συνέδριο της Fatah εξέλεξε την πιο μετριοπαθή ηγεσία που έχει ποτέ συγκροτηθεί στην Παλαιστίνη. Στη συνέχεια, σε μια κραυγαλέα πράξη προβοκάτσιας και με όλες τις τηλεοπτικές κάμερες γύρω του, έφερε ένα πάπυρο Torah στην καρδιά του Μουσουλμανικού τομέα στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, έτσι ώστε να δει η Αμερική ποιος είναι το αφεντικό εδώ πέρα.

Κατά τη διάρκεια επίσκεψης τους στο Ma'aleh Adumim, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Eli Yishai και ο Πρόεδρος της Βουλής Reuven Rivlin, άλλοι δύο πολιτικοί που μυρίστηκαν την Αμερικανική αδυναμία, έσπευσαν να δηλώσουν ότι το Ισραήλ δεν θα παγώσει καμία οικιστική του δραστηριότητα. Στο διάολο ο Obama. . Οι έποικοι συνεχίζουν να μετακινούνται σε περισσότερες κατοικίες στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, ο Netanyahu σιωπά και οι Ισραηλινοί αισθάνονται ότι ο "κίνδυνος" έχει περάσει. . Το Ισραήλ έχει για μια ακόμη φορά τη δυνατότητα να κάνει ό, τι θέλει. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό έγινε επειδή το πραγματικό αφεντικό δείχνει σημάδια αδυναμίας, σημάδια αναδίπλωσης, σημάδια αδιαφορίας για γεγονότα στην περιοχή που θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια ειρήνη.

Τίποτα δεν έχει μείνει από τις ομιλίες στο Κάιρο και το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan. Obama is silent, and Yishai speaks. Ο Obama σιωπά και ο Yishai μιλάει. Ακόμη και οι "φίλοι του Ισραήλ" στην Ουάσινγκτον, οι φίλοι του καθεστώτος κατοχής, σηκώνουν για άλλη μια φορά το κεφάλι.

Πηγή εξοικειωμένη με το στενό περιβάλλον του Obama τον παρομοίασε αυτήν την εβδομάδα με κάποιον που φουσκώνει καθημερινά πολλά μπαλόνια με την ελπίδα ότι κάποιο θα πετάξει. Θα πετύχει το στόχο του.Η πηγή τον συνέκρινε με τον Shimon Peres, μια παρομοίωση που θα έπρεπε να προσβάλει τον Obama. Τα δοκιμαστικά μπαλόνια που στέλνει προς το μέρος μας ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έχουν ακόμη πετάξει. Φυσικά, μπορούμε να περιμένουμε το επόμενο μπαλόνι, το ειρηνευτικό σχέδιο του Obama, αλλά ο χρόνος τελειώνει. Και το Ισραήλ δεν μένει αδρανές.

Τη στιγμή που η Ιερουσαλήμ εντόπισε την έλλειψη Αμερικανικής αποφασιστικότητας, επέστρεψε στους κακούς της τρόπους και τις δικαιολογίες."Δεν υπάρχει εταίρος", "Ο Abu Mazen είναι αδύναμος", "Η Hamas είναι ισχυρή".Και εκφράζονται απαιτήσεις για αναγνώριση ενός Εβραϊκού κράτους και για δικαίωμα πτήσεων πάνω από τη Σαουδική Αραβία - οτιδήποτε προκειμένου να μην γίνει τίποτα.

Μια Αμερική που δεν θα πιέζει το Ισραήλ είναι μια Αμερική που δεν θα φέρει την ειρήνη. Είναι βέβαια αλήθεια, ότι δεν μπορεί κανείς να περιμένει από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να θέλει την ειρήνη περισσότερο από τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς, αλλά αυτός είναι ο υπεύθυνος ενήλικας του κόσμου, η μεγάλη του ελπίδα. Εκείνοι από εμάς που είμαστε εδώ, κ. Πρόεδρε, βουλιάζουμε στο τέλμα, "παίζουμε στις καθυστερήσεις".

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1107603.html

Από ιστολογιο ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

Η ΝΕΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΙΑΕΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΡΗNΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ.

Του Δρ Αθανάσιου Ε. Δρούγου
6 σελίδες και 30 παράγραφοι είναι η περιορισμένης κυκλοφορίας νέα Έκθεση της ΙΑΕΑ σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του ΙΡΑΝ. Η Έκθεση είναι στη διάθεση του υπογράφοντα, όπως και η αντίστοιχη της Συρίας. Είναι η τελευταία Έκθεση με Γεν.Διευθυντή της ΙΑΕΑ τον Αιγύπτιο Ελ-Μπάραντεϊ.Η Έκθεση είναι σε εφαρμογή των αποφάσεων 1737-1747-1803-1835 του ΣΑ/ΟΗΕ και καλύπτει όλους τους ομιχλώδεις τομείς που αφορούν τις παράνομες δραστηριότητες των Ιρανών στα ζητήματα του εμπλουτισμού του ουρανίου, στο θέμα του αντιδραστήρα βαρέος ύδατος στο ΑΡΑΚ, στη μετατρεψιμότητα του ουρανίου, στα εκρηκτικά και τις πιθανές τάσεις οπλοποίησης, τις εξελίξεις στο Ρωσικής προέλευσης αντιδραστήρα του Μπουσέρ κα.


Το ΙΡΑΝ καλείται για πολλοστή φορά να αποσαφηνίσει τη διαδικασία εμπλουτισμού του ουρανίου. Έχει δραματικά αυξήσει τον αριθμό των φυγοκεντριστών σε 8300, παρά το γεγονός ότι έχει παρατηρηθεί μια σχετική βραδύτητα στον εμπλουτισμό με επίπτωση στη ποσότητα.

Όλα αυτά και ενώ το ΙΡΑΝ απειλείται με νέες σκληρότερες κυρώσεις από τη διεθνή κοινότητα. Το ΙΡΑΝ καλείται να δώσει εξηγήσεις στη διεθνή κοινότητα για σωρεία ερωτημάτων τεχνικής φύσης στα οποία ποτέ δεν έχει δώσει πειστικές απαντήσεις ή προκλητικά κωλυσιεργεί. Το ΙΡΑΝ καλείται να εξηγήσει στον κόσμο ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα, δεν είναι στρατιωτικών προδιαγραφών, και να διευκρινήσει τον “μυστήριο ρόλο ξένου παράγοντα” στο ζήτημα των συμβατικών εκρηκτικών που έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο.

Σχετικά με τον αντιδραστήρα LIGHT WATER του Μπουσέρ επισημαίνεται ότι τον ΟΚΤΩΒΡΙΟ ή ΝΟΕΜΒΡΙΟ ενδέχεται να αρχίσει η λειτουργία του. Καταγράφεται η πρόσφατη απόφαση της ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ,να επιτρέψει μετά από ένα χρόνο την επίσκεψη επιθεωρητών της ΙΑΕΑ στο ΙR-40 στο Αράκ, κίνηση που πρόσφατα έκανε η κυβέρνηση του ΙΡΑΝ.

Πάντως για σωρεία θεμάτων όπως η προτέρα συνεργασία του ΙΡΑΝ με το παράνομο δίκτυο πυρηνικής διασποράς του πατέρα της Πακιστανικής ατομικής βόμβας Δρα Α.Q. KHAN και τις αρχικές προμήθειες πυρηνικών υλικών δεν υπάρχει λέξη. Το ίδιο αφορά και την τροποποίηση του πυραύλου SHAHAB για να μπορεί να μεταφέρει πυρηνική κεφαλή. Και αυτή η εξαμηνιαία Έκθεση όπως και οι πλείστες προηγούμενες δεν δίδουν απαντήσεις σε καίρια ζητήματα.

Το ΙΡΑΝ εκτιμάται ότι βρισκόμενο υπό την “ΔΑΜΟΚΛΕΙΟ ΣΠΑΘΗ” νέων κυρώσεων θα προσπαθήσει να καθυστερήσει την διαδικασία, και να διαιρέσει το ΣΑ/ΟΗΕ εκμεταλλευόμενο τις θέσεις της Μόσχας και του Πεκίνου.

Την ίδια στιγμή το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο είναι έτοιμοι για την επιβολή των νέων κυρώσεων. Εκτιμάται ότι θα ακολουθήσει η ΕΕ, εκτός απροόπτων εξελίξεων, καθώς και η Ελβετία ,η οποία είναι λίαν σημαντική αφού προμηθεύει με βενζίνη το ΙΡΑΝ(και άλλα προϊόντα από την διύλιση του πετρελαίου).

Η ευρύτερη εκτίμηση είναι ότι το ΙΡΑΝ δεν πρόκειται να υποχωρήσει, ιδιαίτερα στο φως των πρόσφατων πολιτικών και άλλων εξελίξεων που ακολούθησαν την εκλογική διαδικασία-παρωδία της 12ης Ιουνίου.

Την ίδια περίοδο πληθαίνουν οι φωνές για προώθηση αντιπυραυλικής προστασίας σε Τουρκία-Ισραήλ-κράτη του Κόλπου, καθώς και επί πλοίων. Ισραηλινοί και Αμερικανοί αναλυτές εκτιμούν ότι τελικά θα προσεγγίσουμε το σημείο της επίθεσης εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ΙΡΑΝ. Απλούστατα εξαντλούνται κάποια τελευταία περιθώρια μέσω των διαδικασιών των κυρώσεων.
Anaconda.gr

Press to Continue.......

Η διακίνηση όπλων από την ΜΙΤ στην Θράκη

Τι γίνεται σήμερα στη Θράκη;
Την παρουσία οργανωμένων πυρήνων της τουρκικής ΜΙΤ στο Αιγαίο (Ρόδο) και σε άλλες ευαίσθητες περιοχές φέρνει στο προσκήνιο η κυριακάτικη εφημερίδα "Το Παρόν" με ρεπορτάζ το οποίο κάνει λόγο για "δημιουργία ομάδων εντός της χώρας απο της τουρκικές μυστικές υπηρεσίες που μπορούν ανα πάσα στιγμή να προκαλέσουν καταστάσεις εσωτερικού αντιπερισπασμού" δηλαδή ένοπλης ανατρεπτικής δράσης απο οργανωμένους πυρήνες.

Φυσικά η αλήθεια είναι ότι οι εν λόγω υπηρεσίες ουδέποτε περιορίστηκαν σε αμιγώς κατασκοπευτικές δραστηριότητες εντός της ελληνικής επικράτειας καθώς η δράση τους περιελάμβανε κάθε λογής "αγαθοεργίες" απο συστηματικούς εμπρησμούς μέχρι πάσης φύσεως δολιοφθορές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της εν λόγω δράσης αποτελεί η (παλιά μέν, επίκαιρη δε) υπόθεση του λαθρεμπορικού Ivy-B την οποία αποκάλυψε αρχικά η εφημερίδα "Το Βήμα" στις 3 Ιουλίου 1983 και στην οποία αναφέρεται εκτενώς ο δημοσιογράφος Μάνος Ηλιάδης (βλ. "Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και η ΜΙΤ", σελ. 423).

Το Ivy-B, ένα παλιό φορτηγό 334 τόνων με αγγλική σημαία (φωτό) ήταν ο πρωταγωνιστής σε αυτή την άγνωστη εν πολλοίς ιστορία, η οποία είναι ενδεικτική της μεθοδικότητας αλλά και μακρόχρονης ανατρεπτικής δράσης των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στην Θράκη καθότι μιλάμε για το 1983, δηλαδή 27 ολόκληρα χρόνια πριν από την Θράκη του προξενείου, του Μουσταφά Σαρνίτς και των λοιπών αστέρων του τουρκικού παρακράτους...
Το εν λόγω σκάφος (το οποίο ειρήσθω εν παρόδω είχε εμπλακεί στο παρελθόν σε υποθέσεις λαθρεμπορίας όπλων για τους Ταμίλ) αρχικά εθεάθει να πλέει χωρίς φώτα πορείας ανοιχτά του Πόρου, γεγονός το οποίο κίνησε την περιέργεια του πληρώματος του περιπολικού σκάφους της τότε θαλάσσιας Οικονομικής Αστυνομίας το οποίο και διενήργησε έλεγχο επι του σκάφους.

Ο έλεγχος απέδωσε περι του 2,5 τόνους όπλων, πυρομαχικών και έντυπου υλικού τα οποία όμως αποκάλυψαν ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για την δράση και τους σκοπούς των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.

Το φορτίο περιείχε συνολικά 90 τυφέκια G-3 χωρίς αριθμούς σειράς και 180 γεμιστήρες, 2 πυροβόλα MG-3 και 35.000 φυσίγγια των 7,62mm για τα προαναφερθέντα όπλα, 10 ημιαυτόματα πιστόλια με 3.200 φυσίγγια των 9mm, 200 πλάκες ΤΝΤ με 1000 μέτρα βραδύκαυστου φυτιλιού, πυροκροτητές και συστήματα ηλεκτρικής πυροδότησης καθώς και αριθμό φορητών ασυρμάτων.

Το υλικό συνοδευόταν απο τουρκικά φυλλάδια για την χρήση των όπλων και λοιπό έντυπο υλικό για την διεξαγωγή ανορθόδοξων επιχειρήσεων, πάντα στην τουρκική. Προφανώς και δεν επρόκειτο για μια απλή υπόθεση λαθρεμπορίου όπλων.

Πιθανολογείται ότι τελικός προορισμός του πλοίου ήταν κάποια ερημική τοποθεσία στην Αττική, όπου οι σύνδεσμοι τοπικοί σύνδεσμοι των Τούρκων θα φρόνιζαν για την προώθηση των όπλων στους τελικούς παραλήπτες στην Δυτική Θράκη.

Όπως έγινε γνωστό τα όπλα προέρχονταν απο την τουρκική κρατική βιομηχανία όπλων ΜΚΕΚ και σύμφωνα με τα έγγραφα που παρουσίασε ο Ιρλανδός καπετάνιος το φορτίο είχε παραγγείλει η τουρκική κρατική Κτηματική Τράπεζα και είχε φορτωθεί στην Νικομήδεια, πλησίον στον (αυστηρότατα) φρουρούμενο ναυστάθμο του Τουρκικού Ναυτικού...
Το ερώτημα που προβάλει μέσα από αυτή την ιστορία είναι ένα και πολύ απλό αν και τρομακτικό: Υπάρχουν σήμερα όπλα στη Θράκη, τα οποία έχουν μεταφερθεί από την ΜΙΤ; Φυσικά η ΜΙΤ ενδιαφερόταν και ενδιαφέρεται για την μεταφορά πολεμικού οπλισμού, ώστε στη συνέχεια αυτός να δοθεί μέσω των "ειδικών" σε γηγενείς μουσουλμάνους για να δημιουργηθούν έτσι οι κατάλληλοι "πυρήνες" που εάν ποτέ χρειαστεί (ή αποφασισθεί από την Άγκυρα) ένοπλη "διαμαρτυρία", αυτή να μπορέσει να υλοποιηθεί από τους εγκάθετους, τους πρακτορίσκους και τους μισθωμένους υπαλλήλους του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής...

Η ιστορία αυτή έρχεται όμως να προσθέσει ένα ακόμη τρομακτικό στοιχείο, στα ήδη υπάρχοντα και να δικαιολογήσει τους φόβους των Ελληνικών αρχών για πιθανή απόπειρα δημιουργίας σοβαρών ένοπλων αναταραχών στην ευαίσθητη αυτή ακριτική περιοχή της χώρας μας, στη Θράκη. Το υλικό, το οποίο κατασχέθηκε, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μετά από κατάλληλη εκπαίδευση. Αλλά για να σταλεί το στρατιωτικό αυτό υλικό, έπρεπε να είχε εξασφαλισθεί το ανθρώπινο δυναμικό που είχε κριθεί ικανό να παρακολουθήσει εντός της Ελλάδας τα εκπαιδευτικά αυτά στρατιωτικής φύσης "σχολεία" (εκτός και εάν είχε ήδη προηγηθεί εντός της Τουρκίας). Η φύση της εκπαίδευσης (εκ του οπλισμού) δείχνει πως είχε να κάνει με δολιοφθορές, ψυχολογικές επιχειρήσεις και γενικότερα με ανορθόδοξο πόλεμο - ανταρτοπόλεμο. Η ποσότητα των εκρηκτικών ΤΝΤ πρόδιδε στόχευση σε έργα υποδομής και επικοινωνιών (γέφυρες, δρόμοι, υδραγωγεία κ.α.).

Ως εκ τούτου, η δραστηριότητα της ΜΙΤ στην Θράκη κρίνεται πως έχει ιστορικό υπόβαθρο και ίσως κάποιοι θα έπρεπε να ανησυχούν για τις σημερινές δραστηριότητες της εν λόγω υπηρεσίας πληροφοριών της Τουρκίας, η οποία δείχνει πως συνεχίζει να δημιουργεί ομάδες-πυρήνες που δεν έχουν ως μοναδικό στόχο την συλλογή πληροφοριών... Υπάρχει σήμερα οπλισμός στη Θράκη ή μήπως η μοναδική προσπάθεια για την μεταφορά τέτοιου στρατιωτικού υλικού σταμάτησε με την σύλληψη του λαθρεμπορικού Ivy-B;
Πραγματικά, θα ήταν μεγάλη κουταμάρα να πιστεύει κανείς πως η ΜΙΤ σταμάτησε την συγκεκριμένη δραστηριότητά της, φοβούμενη πιθανή δεύτερη σύλληψη του πολεμικού υλικού ή των μεταφορέων του. Εξάλλου, τα σύνορα της Θράκης τόσο με την Τουρκία όσο και με την Βουλγαρία, έχει αποδειχθεί πως δεν έχουν την μέγιστη δυνατή -ποιοτικά- φύλαξη, δυστυχώς, οπότε...

http://spynews-gr.blogspot.com/2009/08/blog-post_28.html
Press to Continue.......

Δίαιτα κατά αυτισμού

Εάν πιστέψετε τις πολυάριθμες μαρτυρίες στο Διαδίκτυο, θεραπευτικό θαύμα κατά του αυτισμού συνιστά μια δίαιτα απαλλαγμένη από γλουτένη και καζεΐνη. Γονείς παιδιών τα οποία υποφέρουν από τούτη τη διαταραχή ―η οποία χαρακτηρίζεται από μειωμένες κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες [βλ. V. Ramacha-ndran και L. Oberman, «Σπασμένοι καθρέφτες: μια θεωρία για τον αυτισμό», Scientific American - Ελληνική Έκδοση, Φεβρουάριος 2007]― περιγράφουν με ενθουσιασμό την αξιοσημείωτη βελτίωση που σημειώθηκε όταν αφαίρεσαν από τα γεύματα των παιδιών τους τη γλουτένη (ένα μείγμα φυτικών πρωτεϊνών, το οποίο απαντά στο σιτάρι, τη σίκαλη και το κριθάρι) και την καζεΐνη (η κύρια πρωτεΐνη στα γαλακτοκομικά προϊόντα).

Από μελέτες έχει αποκαλυφθεί ότι το 40% των αυτιστικών παιδιών έχουν κάποια στιγμή ακολουθήσει ειδικές δίαιτες. Ο ενθουσιασμός που επικρατεί σε τούτη τη μερίδα ανθρώπων απορρέει περισσότερο από τις ελπίδες τις οποίες τρέφουν παρά από την επιστήμη, αφού μέχρι σήμερα σε ερευνητικό επίπεδο δεν έχουν προκύψει ικανές ενδείξεις με τις οποίες να θεμελιώνεται ότι μέσω διαιτητικών επεμβάσεων είναι δυνατόν να ελαφρύνονται τα συμπτώματα του αυτισμού. Εντούτοις, ερευνητικές ομάδες ξεκίνησαν πρόσφατα να ελέγχουν βάσει αυστηρών κριτηρίων διάφορες δίαιτες, και ίσως τα πρώτα αποτελέσματα να γνωστοποιηθούν εντός του έτους.

Πίσω από τις δίαιτες κρύβεται η υπόθεση ότι τα αυτιστικά άτομα συχνά παρουσιάζουν γαστρεντερικές ανωμαλίες εξαιτίας των οποίων απελευθερώνονται εντός του οργανισμού ποσότητες από κάποια παραπροϊ-όντα της πέψης (το γνωστό σύνδρομο του διαρρέοντος εντέρου). Τα παραπροϊόντα της γλουτένης και της καζεΐνης, σύμφωνα με τη μία υπόθεση, αποδιοργανώνουν τη λειτουργία του εγκεφάλου με το να τροποποιούν την ενεργότητα των οπιοειδών, η οποία εμπλέκεται στη ρύθμιση του πόνου και την ανάπτυξη κοινωνικών δεσμών· σύμφωνα δε με άλλη θεωρία, από τη διαρροή του εντέρου πυροδοτείται κάποια επιβλαβής ανοσοαπάντηση. Οι προαναφερθείσες υποθέσεις πόρρω απέχουν από το να έχουν λογικό έρεισμα: δεν έχει καν επιβεβαιωθεί επιστημονικά ότι οι αυτιστικοί εμφανίζουν γαστρεντερικά προβλήματα με συχνότητα υψηλότερη από εκείνη των φυσιολογικών ατόμων. Οι αιτίες, ωστόσο, του αυτισμού παραμένουν αδιευκρίνιστες, και η ίδια η διαταραχή παρουσιάζεται σε τόσες παραλλαγές ώστε ορισμένοι ερευνητές είναι πρόθυμοι να λάβουν υπόψη τους το ενδεχόμενο ότι ίσως με κάποιον τρόπο να επιδεινώνονται τα συμπτώματα σε ορισμένα παιδιά εξαιτίας της γλουτένης και της καζεΐνης, πιθανόν και μόνο με την πρόκληση γαστρεντερικών ενοχλήσεων.

Δυστυχώς, οι πρώτες μελέτες με δίαιτες άνευ γλουτένης και καζεΐνης ήταν ιδιαίτερα κακοσχεδιασμένες. Μολονότι από έξι διαφορετικές ερευνητικές ομάδες αναφέρθηκε βελτίωση στη συμπεριφορά και τις γνωστικές ικανότητες των αυτιστικών παιδιών που ακολούθησαν πολύμηνες δίαιτες με αποκλεισμένες τις εν λόγω ουσίες, σχεδόν από όλες τις μελέτες έλειπαν τα υποκείμενα ελέγχου, δηλαδή τα άτομα τα οποία θα συνέχιζαν να καταναλώνουν τις ύποπτες πρωτεΐνες. Επειδή, λοιπόν, οι ερευνητές δεν προχώρησαν στη σύγκριση των παιδιών που ακολουθούσαν τις περιορισμένες δίαιτες με κάποια ομάδα ελέγχου, δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν κατά πόσο η συμπεριφορική και η γνωστική βελτίωση των ατόμων ήταν απόρροια της δίαιτας, της ωρίμασής τους ή άλλων θεραπειών που ακολουθούσαν συγχρόνως.

Στις νέες μελέτες, αντιθέτως, συμμετέχουν υποκείμενα ελέγχου, και ο σχεδιασμός τους είναι του τύπου «διπλή-τυφλή»: ούτε οι ερευνητές, αλλά ούτε και οι γονείς θα γνωρίζουν εάν τα αυτιστικά παιδιά τους καταναλώνουν γλουτένη ή καζεΐνη, και έτσι οι αξιολογήσεις της συμπεριφοράς των παιδιών δεν θα αλλοιώνονται από ευσεβείς πόθους. Σε μελέτη της οποίας ηγείται η Robin Hansen, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις, όλοι οι συμμετέχοντες ακολουθούν επί δύο μήνες δίαιτα άνευ γλουτένης· στη συνέχεια, και για το επόμενο δίμηνο, μισοί από τους συμμετέχοντες καταναλώνουν καθημερινά διάφορα σνακ με γλουτένη, ενώ οι υπόλοιποι εξακολουθούν να απέχουν από τη γλουτένη με παρόμοια σνακ χωρίς αυτήν.

Ανάλογη μελέτη, κατά την οποία ελέγχονται οι επιδράσεις στη συμπεριφορά τόσο από τη γλουτένη όσο και από την καζεΐνη, διεξάγεται από τη Susan Hyman, του Πανεπιστημίου τού Ρότσεστερ (Νέα Υόρκη). Επίσης, με έρευνα στο Ιατρικό Κέντρο τού Πανεπιστημίου τού Πίτσμπουργκ, πρόκειται να καταγραφούν οι επιδράσεις δίαιτας άνευ γλουτένης και καζεΐνης η οποία θα συνδυάζεται με συμπληρώματα λιπαρών οξέων ω3, μια άλλη δημοφιλής αλλά ομοίως αναπόδεικτη μορφή θεραπείας για την αντιμετώπιση του αυτισμού.

Οι ερευνητές έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα κατά τη στρατολόγηση αυτιστικών ατόμων για τις μελέτες τους. Πολλοί γονείς που δεσμεύονται να ακολουθήσουν τα παιδιά τους τη δίαιτα χωρίς γλουτένη και καζεΐνη, αποφασίζουν τελικά να μη συμμετέχουν μήπως και τα παιδιά τους συμπεριληφθούν στις ομάδες ελέγχου οι οποίες λαμβάνουν τα ύποπτα πρωτεϊνικά συστατικά. Η Hansen λέει ότι αρχικά ήλπιζε να συγκεντρώσει για την έρευνά της 60 αυτιστικά άτομα, αλλά τώρα προσδοκά τα μισά. Όσο για τα αποτελέσματά της, πρόκειται να ανακοινωθούν σε ένα περίπου εξάμηνο. «Αποτελεί μελέτη δύσκολη ως προς τη διεξαγωγή της, αλλά αξίζει τον κόπο», λέει η Susan E. Levy, διευθύντρια του Περιφερειακού Κέντρου για τον Αυτισμό στο Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας. «Ευελπιστώ ότι σε 1 χρόνο από σήμερα θα γνωρίζουμε πολύ περισσότερα».
Επιστημονικά Νέα - Μάϊος, 2007

Scientific American
Press to Continue.......

Tuesday, 25 August 2009

Η κυριαρχία των μηχανών: Τεχνητή νοημοσύνη και το τέλος της ανθρώπινης κυριαρχίας

του Γιώργου Στάμκου *
Σε μια εποχή που η τεχνολογία αναπτύσσεται εκθετικά και χωρίς τα όρια της εξέλιξης της να διακρίνονται στον ορίζοντα, ολοένα και αυξάνουν οι ανησυχίες ότι σύντομα οι «έξυπνες μηχανές» θα υποσκελίσουν το ανθρώπινο είδος και θα γίνουν οι νέοι κυρίαρχοι του κόσμου. Η υποψία ότι ο άνθρωπος ίσως να μην είναι ο τελικός σκοπός της δημιουργίας αλλά απλά ένα μεταβατικό σκαλοπάτι της εξέλιξης, με σκοπό να προετοιμάσει την έλευση και την απόλυτη κυριαρχία των ευφυών μηχανών, έχει αρχίσει να στοιχειώνει τις σκέψεις αρκετών ανθρώπων δημιουργώντας έτσι ένα αντιδραστικό κύμα τεχνοφοβίας. Δεν είναι λίγοι μάλιστα εκείνοι που προβλέπουν ότι οι άνθρωποι δεν θα τα καταφέρουν στον ανταγωνισμό τους με τις υπερ-ευφυείς μηχανές, θα αποσυρθούν, και στην καλύτερη περίπτωση, θα γίνουν τα «κατοικίδια ζώα» του μέλλοντος, ευτυχισμένα μεν αλλά όχι ελεύθερα. Πλησιάζει άραγε η κυριαρχία των μηχανών;


Στο παιχνίδι της ζωής και της εξέλιξης υπάρχουν τρεις παίκτες στο τραπέζι: τα ανθρώπινα όντα, η Φύση και οι μηχανές. Είμαι σταθερά με το μέρος της Φύσης. Αλλά υποψιάζομαι ότι η Φύση είναι με το μέρος των μηχανών...
Τζορτζ Ντάισον, Ο Δαρβίνος Ανάμεσα στις Μηχανές

«Αν κάποιος εξωγήινος είχε δει τους προγόνους μας πριν από πέντε εκατομμύρια χρόνια ή έστω πριν από 100.000 χρόνια θα ξαφνιαζόταν από το γεγονός ότι σήμερα είμαστε οι ‘’κυρίαρχοι’’ της Γης». Αν αυτά τα λόγια δεν προέρχονταν από έναν άνθρωπο που γνώριζε καλά την ανθρώπινη εξέλιξη ίσως και να μην είχαν ιδιαίτερη βαρύτητα. Όταν όμως τέτοια άποψη υποστηρίζεται από τον Άγγλο ανθρωπολόγο Κρις Στρίνγκερ, τον διάσημο ερευνητή των Νεάντερταλ, τότε αποτελεί αναπόφευκτα ένα ισχυρό ερέθισμα για περαιτέρω προβληματισμούς. Είναι συγκλονιστικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο άνθρωπος είναι σήμερα το «κυρίαρχο είδος» στον πλανήτη Γη, το γεγονός ότι η πορεία της εξέλιξης του δεν ήταν καθόλου προβλέψιμη, ούτε και η «επιτυχία» του είδους του προκαθορισμένη.

Ο άνθρωπος, όπως άλλωστε και όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί στον πλανήτη Γη, είναι προϊόν φυσικής επιλογής και το γεγονός ότι πέτυχε, ίσως σε μεγάλο βαθμό να οφείλεται σε καθαρή εύνοια της τύχης, καθώς βρέθηκε σ’ έναν κόσμο χωρίς ισχυρούς ανταγωνιστές. Η εποχή των γιγαντιαίων δεινοσαύρων είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί και τα θηλαστικά δεν είχαν να επιδείξουν κάποιον σοβαρό ανταγωνιστή. Οι πρόγονοι του ανθρώπου εμφανίστηκαν ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Αν είχαν εμφανιστεί 60 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα θα ήταν απλώς κυνήγι για τους μονίμως πεινασμένους δεινόσαυρους. Αν είχαν εμφανιστεί λίγο αργότερα τότε ίσως κάποιο άλλο πρωτεύον θηλαστικό να προλάβαινε να γίνει ο πρωταγωνιστής της εξέλιξης στη Γη...

Έξυπνα ζώα και κληρονόμοι του σύμπαντος
Δεν ανήκω στους οπαδούς καμιάς «εξ αποκαλύψεως» αλήθειας, ούτε και πιστεύω ότι τον άνθρωπο τον έφτιαξε ο «καλός Θεούλης» ανακατεύοντας λάσπη. Πιστεύω ότι είμαστε αποτέλεσμα μιας απίστευτα μακρόχρονης εξέλιξης και νικητές ενός παιχνιδιού επιβίωσης, στο οποίο δεν υπάρχουν «σημαδεμένα χαρτιά». Τίποτε δεν μας χαρίστηκε. Όλα κερδήθηκαν μέσα από έναν πολύ σκληρό αγώνα φυσικής επιλογής και κερδήθηκαν προσωρινά.

Πάντα αισθάνομαι περίεργα, σχεδόν ένοχα, όταν κοιτώ στα μάτια έναν πίθηκο. Μοιάζουμε τόσο πολύ μεταξύ μας κι όμως μας χωρίζει ολόκληρη άβυσσος! Αναμφίβολα είμαστε στενοί συγγενείς, ωστόσο πέρα για πέρα διαφορετικοί. Είμαστε δύο είδη που οι εξελικτικοί τους δρόμοι χώρισαν πριν από πέντε εκατομμύρια χρόνια. Το δικό του είδος παρέμεινε σχεδόν απαράλλαχτο, όπως και την εποχή που μοιραζόταν μαζί με τους προγόνους μου την αφρικανική σαβάνα. Το δικό μου είδος εξελίχτηκε, ξέφυγε από την κοιτίδα του και κατέκλυσε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ως άνθρωπος αισθάνομαι –δικαιολογημένα;– ένα είδος ανωτερότητας καθώς θεωρώ τον εαυτό μου εκπρόσωπο του «κυρίαρχου είδους». Ο πίθηκος είναι απλά ένας υποτελής από το ζωικό βασίλειο. Πρέπει να υπακούει στις ανθρώπινες εντολές, διαφορετικά κινδυνεύει η ύπαρξη του. Αν αντιδράσει επιθετικά μπορεί να υποστεί γενοκτονία, όπως αποδεδειγμένα υπέστη ο Νεάντερταλ, ο αδελφός του «κυρίαρχου» Homo Sapiens.

Ακόμη κι όταν είναι φυλακισμένος μέσα σ’ ένα κλουβί ο πίθηκος οφείλει να δείχνει ευγνωμοσύνη προς τον άνθρωπο. Το γεγονός ότι παραμένει ζωντανός, έστω και σκλαβωμένος, οφείλεται στην γενναιοδωρία και στην περιέργεια του ανθρώπινου είδους, που τον διατηρεί για να του θυμίζει, ίσως, την ταπεινή του καταγωγή. Ένας πίθηκος είναι απλά ένα «έξυπνο» ζώο, ενώ ο άνθρωπος είναι ο «εντεταλμένος από τον Θεό» κληρονόμος του σύμπαντος. Κι όμως, το γενετικό τους υλικό είναι κατά 99% το ίδιο…

Παρά τη γενετική τους συγγένεια με τα ζώα οι άνθρωποι διαφέρουν από αυτά, κυρίως στον τρόπο επεξεργασίας και μετάδοσης των πληροφοριών που αντλούν από το περιβάλλον τους. Ο γνωστός αμερικανός συγγραφέας Γουίλλιαμ Μπάροουζ έγραψε χαρακτηριστικά: «Τα ζώα επικοινωνούν και μεταβιβάζουν πληροφορίες. Αλλά δεν γράφουν. Δεν μπορούν να διοχετεύσουν πληροφορίες στις επόμενες γενιές, ή σε ζώα που βρίσκονται έξω από το πεδίο της επικοινωνίας τους. Αυτή είναι η αποφασιστική διάκριση ανάμεσα στον άνθρωπο και στα άλλα ζώα… Ο άνθρωπος είναι ‘’το ζώο που συγκρατεί το χρόνο’’. Μέσω της γραφής μπορεί να διαθέσει πληροφορίες σε άλλους ανθρώπους πέρα από κάθε χρονικό όριο. Τα ζώα μιλούν. Δεν γράφουν. Ένας σοφός γερο-αρουραίος τώρα, μπορεί να ξέρει ένα σωρό γύρω από τις παγίδες και τα ποντικοφάρμακα, δεν μπορεί όμως να γράψει ένα άρθρο του στυλ ‘’Θανατηφόρες Παγίδες στην Αποθήκη Σας’’ για το Reader’s Digest μεταφρασμένο σε 17 ποντικογλώσσες με τακτικές για συνδυασμένες επιθέσεις ενάντια στα σκυλιά και τα κουνάβια και πώς να συγυρίζουμε τους πονηρούς που βουλώνουν τις φωλιές μας με γρέζια. Αν μπορούσε, τότε ίσως τα ποντίκια να καταλάμβαναν τη Γη μαζί με όλα τα αποθέματα τροφίμων, ανθρώπινα και μη»...

Ο φυγόπονος άνθρωπος
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για ν’ αντιληφθούμε πως η επιτυχία του ανθρώπου δεν οφείλεται στο ότι το είδος του είναι ό,τι καλύτερο δημιούργησε ποτέ η ζωή στη Γη. Είμαστε ένα πείραμα ελεύθερης επιλογής, που εξαπολύθηκε εδώ κι εκατομμύρια χρόνια πάνω σ’ αυτόν τον φιλόξενο πλανήτη, και το σώμα μας είναι ένα προϊόν διάφορων αυτοσχεδιασμών, γεμάτο με όργανα που άλλαξαν πολλές φορές τη λειτουργία τους ή με άλλα, περιττά, όπως η σκωληκοειδής απόφυση. Δεν είμαστε τέλειοι και υποψιάζομαι ότι η Φύση έχει κρατήσει τον καλύτερο, τον πραγματικό πρωταγωνιστή της εξέλιξης, για το τέλος...

Μερικές φορές σκέφτομαι πως εμείς οι άνθρωποι χρωστάμε το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας μας στην ανικανοποίητη φύση μας. Μονίμως νιώθουμε ότι κάτι μας λείπει και κυνηγάμε τη γνώση, περισσότερο ως υποκατάστατο της ευτυχίας, παρά ως αυτοσκοπό.

Η επιστήμη υπήρξε σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα μιας ανικανοποίητης και περίεργης ανθρωπότητας. Ωστόσο το κίνητρο της περιέργειας φαίνεται να εξασθενεί. Τίποτε δεν εγγυάται ότι οι άνθρωποι του μέλλοντος θα συνεχίσουν να είναι περίεργοι και επίπονοι, όπως οι πρόγονοι τους. Ίσως ανακαλύψουν άλλες πιο ισχυρές απολαύσεις, όπως π.χ. την ηλεκτροχημική διέγερση ορισμένων κέντρων ηδονής στον εγκέφαλο τους, που τώρα ικανοποιούνται με τη τροφή ή το σεξ. Πολύ φοβάμαι ότι οι άνθρωποι του μέλλοντος θα είναι φιλήδονες και μαλθακοί, όπως οι παροιμιώδεις για τη νωθρότητα τους κάτοικοι της αρχαίας Σύβαρης: κάτι σαν «σκυλάκια σαλονιού», που θα τεμπελιάζουν και θα φοβούνται να ριψοκινδυνεύσουν επενδύοντας σε όνειρα.

Κατά τη γνώμη μου ολόκληρη η εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού βασίζεται στη φυγοπονία, δηλαδή στην τάση του ανθρώπου να αποφεύγει τον πόνο (σωματικό ή ψυχικό), την κούραση και την ταλαιπωρία. Ο φυγόπονος άνθρωπος είναι ο δημιουργός του πολιτισμού και όχι ο Κάιν, ο φονιάς. Η νοημοσύνη, η τέχνη και η τεχνολογία είναι αποτελέσματα της ανθρώπινης φυγοπονίας, που αναζητεί πάντα τρόπους για ν’ απαλύνει την ανθρώπινη «τραγωδία», δηλαδή το γεγονός ότι οι άνθρωποι υποφέρουν επειδή απλώς έκαναν την «αμαρτία» να γεννηθούν!

Υπάρχει ωστόσο και η αντίθετη άποψη. Ο Γερμανός «μετα-μεταφυσικός» φιλόσοφος Πέτερ Σλότερινγκ, υποστηρίζει ότι «η τεχνολογία είναι ο γνήσιος δημιουργός του ανθρώπου, επειδή αυτή του επέτρεψε να ξεπεράσει το στάδιο του πρωτόγονου και να γίνει Homo humanus». Για τον ίδιο στον 21ο αιώνα θ’ αναδυθεί η ανθρωπο-τεχνολογία, ένας ισχυρός συνδυασμός ανθρώπου και τεχνολογίας, που θα βασίζεται πλέον στη συνεργασία και όχι στην κυριαρχία, απορρίπτοντας τη λογική του αφέντη-σκλάβου. Ο Σλόντεριγκ ισχυρίζεται ότι η ανθρωπο-τεχνολογία της μετα-μεταφυσικής εποχής εμπεριέχει ελπιδοφόρα μηνύματα καθώς επιτρέπει την εσωτερίκευση του εξωτερικού κόσμου, που καταργεί την διαχωριστική «ψευδαίσθηση» ανάμεσα στο υποκειμενικό άτομο και στην αντικειμενική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τον ίδιο οι «έξυπνες» μηχανές σύντομα θα διεκδικήσουν να αναγνωριστούν ως «πνεύμα», κι έτσι άνθρωποι και μηχανές θα αποτελούν απλώς «υβρίδια», που θα συνδυάζουν το υλικό και το πνευματικό στοιχείο.

Η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης
Ενώ στα πρώτα βήματα της εξέλιξης του ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την τεχνολογία ως προέκταση του σώματος του, σήμερα αρχίζει να τη χρησιμοποιεί ως προέκταση του εγκεφάλου του. Στο κοντινό μέλλον οι μηχανές θα σκέφτονται για μας. Ο κόσμος μας γίνεται υπερβολικά περίπλοκος και ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να επιλέγει κάθε φορά τη σωστή απόφαση μέσα από ένα πολύπλοκο συνδυασμό πιθανών λύσεων-απαντήσεων. Ήδη ο εγκέφαλος μας είναι υπερφορτωμένος. Αγγίζουμε πλέον το μάξιμουμ των δυνατοτήτων μας. Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με την πολυπλοκότητα και τον απίστευτο όγκο των πληροφοριών που οι ίδιοι παράγουμε. Χρειαζόμαστε βοήθεια. Για την ακρίβεια αναζητούμε μια δικαιολογία για ν’ αποσυρθούμε από την ευθύνη της διαχείρισης του κόσμου: μια «αγγαρεία» που ευχαρίστως θα την αναθέταμε στις ευφυείς μηχανές.

Η εκθετική ανάπτυξη της τεχνολογίας των υπολογιστών σχεδόν εγγυάται ότι οι «έξυπνες μηχανές» θα εμφανιστούν πολύ σύντομα. Οι πρώτοι υπολογιστές έμοιαζαν με τεράστιες εντοιχισμένες ντουλάπες, που είχαν «νοημοσύνη ακρίδας», και ήταν στήριγμα της γραφειοκρατίας. Με το πέρασμα του χρόνου όλο και μίκραιναν σε μέγεθος, ενώ μεγάλωναν σε δυνατότητες. Σύντομα θα γίνουν κυριολεκτικά αόρατοι, «αθέατοι» είναι η καταλληλότερη λέξη, και θα βρίσκονται παντού γύρω μας.

Οι ικανότητες των υπολογιστών αυξάνουν ταχύτατα. Σε αντίθεση με την αρχική εκτίμηση ο Νόμος του Μουρ, που προέβλεπε εκθετική αύξηση της τεχνολογίας των ημιαγωγών, δεν θ’ αγγίξει τα φυσικά του όρια κάπου στο 2010, αλλά θα συνεχίσει να υφίσταται με τη βοήθεια της μοριακής ηλεκτρονικής και ίσως ακόμη ξεπεραστεί. Κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει πολύ σύντομα ευφυείς μηχανές με απίστευτες δυνατότητες.

Αν και στην αρχή ήταν απλοί βοηθοί της ανθρώπινης σκέψης, οι υπολογιστές δεν θ’ αργήσουν να γίνουν απαραίτητοι συνεργάτες της. Μήπως στο μέλλον θα γίνουν και οι αφέντες της; Στο κοντινό μέλλον θα κατασκευάζουμε υπολογιστές ένα εκατομμύριο φορές πιο ισχυρούς από τους σημερινούς, και θα υπάρχουν νευρωνικά δίκτυα, που θα μιμούνται επιτυχώς τον τρόπο λειτουργίας των ανθρωπίνων νευρώνων. Ο γνωστός συγγραφέας Άρθουρ Κλαρκ προβλέπει ότι «μετά το 2020, όταν κατασκευαστεί η πρώτη Τεχνητή Νοημοσύνη, θα υπάρχουν δύο ευφυή είδη στον πλανήτη μας: ένα βιολογικό, που θα εξελίσσεται αργά κι ένα τεχνολογικό, που θα εξελίσσεται με γεωμετρική πρόοδο». Το χάσμα ανάμεσα στα δύο ευφυή είδη δεν θ’ αργήσει να φανεί...

Η εξέλιξη στην τεχνολογία των μικροεπεξεργαστών και η επικείμενη εφαρμογή της μοριακής ηλεκτρονικής σε νανοκλίμακα, μεταθέτει την κατασκευή των πρώτων πραγματικά «έξυπνων μηχανών» πολύ πριν απ’ όσο αρχικά φανταζόμασταν. Η νανοτεχνολογία υπόσχεται «πολύ χώρο στο βάθος» και μάλιστα σχετικά σύντομα. Το 2020μ.Χ. είναι μια πιθανή ημερομηνία. Σύμφωνα με κάποιους «συντηρητικούς» υπολογισμούς ως το έτος 2030 μ.Χ. η τεχνολογία θα έχει εξελιχτεί εκθετικά και σε τέτοιο βαθμό, ώστε η Τεχνητή Νοημοσύνη, που θα είναι ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότερη από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, να είναι πραγματικότητα.

Ο παραγκωνισμός του ανθρώπινου είδους
Αρκετοί άνθρωποι, διακατεχόμενοι από ένα είδος αντι-τεχνολογικής υστερίας, βλέπουν σ’ αυτήν την ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη το τέλος της κυριαρχίας του ανθρώπινου είδους. Ακόμη και επιστήμονες, οι οποίοι εργάζονται σε τεχνολογίες αιχμής, ανησυχούν για το ενδεχόμενο ο άνθρωπος να παραγκωνιστεί από μια νέα γενιά ευφυών μηχανών, που θα είναι εκατομμύρια φορές πιο έξυπνες από τον ίδιο και θα μπορούν να αυτοαναπαράγονται. Όταν συμβεί αυτό θεωρούν βέβαιο ότι τα ευφυή ρομπότ με συνείδηση θα παραγκωνίσουν το ανθρώπινο είδος. Είναι άραγε μοιραίο να συμβεί κάτι τέτοιο;

Το 1988 υπήρχαν μόλις 280.000 βιομηχανικά ρομπότ στον κόσμο, τα περισσότερα από αυτά στην Ιαπωνία. Το 2028 θα υπάρχουν περισσότερα ρομπότ απ’ ότι άνθρωποι στον πλανήτη μας. Για τις πλούσιες χώρες με χαμηλή γεννητικότητα, όπου το εργατικό κόστος είναι υψηλό, ο αυτοματισμός και η ρομποτική –και όχι η μετανάστευση– θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη λύση για την αύξηση της παραγωγικότητας. Έτσι, αργά ή γρήγορα οι «αυτοματοποιημένοι σκλάβοι» θα αντικαταστήσουν τους βιομηχανικούς εργάτες και σταδιακά θα εξαφανίσουν την ανάγκη τους. Η ανθρώπινη εργασία, στην αρχή η σωματική και κατόπιν και η πνευματική, θα καταντήσει περιττή. Οι άνθρωποι θα υποστούν έναν εξοντωτικό ανταγωνισμό από τα ευφυή ρομπότ που θα αυτοαναπαράγονται, σταδιακά θα παραγκωνιστούν και κάποια στιγμή θ’ αναγκαστούν να αποδεχτούν την ήττα τους και ν’ αποσυρθούν σιωπηλά από το παιχνίδι της εξέλιξης, εγκαταλείποντας τη διαχείριση του κόσμου στις υπερ-ευφυείς μηχανές. Αυτό άλλωστε μας διδάσκει η ιστορία της εξέλιξης των ειδών, καθώς «το έργο έχει ξαναπαιχτεί» στο παρελθόν με διαφορετικούς ωστόσο πρωταγωνιστές.

«Τα βιολογικά είδη δεν επιβιώνουν σχεδόν ποτέ όταν συναντώνται με ανώτερους ανταγωνιστές… Οι ρομποτικές βιομηχανίες θα επιδοθούν σ’ έναν ανελέητο ανταγωνισμό μεταξύ τους για ύλη, ενέργεια και χώρο, κάτι που θα εκτοξεύσει τις τιμές όλων αυτών πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες. Μη μπορώντας ν’ ανταποκριθεί στις ανάγκες της ζωής, το βιολογικό ανθρώπινο είδος θα βρεθεί στο χείλος της εξαφάνισης», επιχειρηματολογεί ο «τρομοκράτης» μαθηματικός Θίοντορ Κατζίνσκι, που θεωρεί ότι ο άνθρωπος ίσως και να μην τα καταφέρει στον ελεύθερο ανταγωνισμό με τις μηχανές, εκτός αν αποφασίσει να γίνει Homo Cyber, ένα υβρίδιο ανθρώπου και μηχανής. Ευτυχώς όμως, σύμφωνα με τον ίδιο, «υπάρχει πιθανώς κάποια ελπίδα, επειδή δε ζούμε σε μια απολύτως ελεύθερη αγορά». Από την άλλη οι άνθρωποι δε θα μπορούν να σωθούν βγάζοντας απλά τις μηχανές από την «πρίζα», επειδή θα είναι τόσο εξαρτημένοι από αυτές για τις καθημερινές του αποφάσεις, που μια τέτοια ενέργεια θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Τι θα μπορούσε λοιπόν να συμβεί σε μια μελλοντική ανθρώπινη κοινωνία κυριαρχούμενη από ευφυείς μηχανές;

Άνθρωποι: Τα οικόσιτα ζώα του μέλλοντος;
Η επιστημονική φαντασία και το Χόλιγουντ μας έχουν ήδη προετοιμάσει παρουσιάζοντας μια σειρά από σχετικά σενάρια. Ταινίες όπως Εξολοθρευτής, Robocop και Blade Runner, όπου τα ρομπότ παίζουν σημαντικό ρόλο προσπαθώντας να υποσκελίσουν τον άνθρωπο, ίσως ν’ αποτελούν απλώς «ήπια» μελλοντολογικά σενάρια. Αρκετοί τεχνοφοβικοί προβλέπουν ένα ακραίο εφιαλτικό σενάριο, όπως αυτό στην ταινία Matrix: έπειτα από έναν καταστροφικότατο πόλεμο ανάμεσα στην ανθρωπότητα και στις νοήμονες μηχανές, οι δεύτερες κυριαρχούν. Προς κακή μας τύχη δεν αποφασίζουν να μας εξοντώσουν αλλά να μας εκμεταλλευτούν, να μας απομυζήσουν. Όχι την εργασία μας, αλλά την ενέργειά μας. Μας αναπαράγουν και μας «φυτεύουν» για ν’ αποστάξουν τον πολύτιμο βιοηλεκτρισμό μας, ενώ παράλληλα τροφοδοτούν τον εγκέφαλο μας μ’ έναν εικονικό κόσμο, μόνον και μόνον για να είναι απασχολημένος και να μην αντιλαμβάνεται έτσι τη φρικτή πραγματικότητα. Η ανθρωπότητα είναι σκλαβωμένη, τόσο πραγματικά όσο και εικονικά, σε σημείο ώστε οι νοήμονες μηχανές να αισθάνονται μια ελιτίστικη περιφρόνηση, σχεδόν απέχθεια γι’ αυτήν. Οι μηχανές την βλέπουν σαν ένα είδος πλανητικού «ιού», θεωρώντας ταυτόχρονα τον εαυτό τους ως τη «θεραπεία» (ή τη Νέμεση), που έστειλε η Γαία…

Το Matrix συνόψισε απλώς τους φόβους ορισμένων τεχνοφοβικών ανθρώπων, που θεωρούν τις νοήμονες μηχανές εκ φύσεως εχθρικές απέναντι στην ανθρωπότητα. Στην πραγματικότητα όμως οι μηχανές, έστω και όταν αρχίσουν ν’ αναπαράγονται, θα συνεχίσουν ν’ αποτελούν δημιουργήματα των ανθρώπων, και πιθανότατα θα έχουν βαθιά μέσα στο «πληροφοριακό DNA» τους την εντολή να μην βλάψουν τους ανθρώπους, κάτι ανάλογο με τους ρομποτικούς νόμους του Ισαάκ Ασίμωφ. Ωστόσο ο κίνδυνος δεν είναι μήπως κάποτε οι «αυτοματοποιημένοι σκλάβοι» μας επαναστατήσουν, αλλά μήπως η ελίτ εκείνης της εποχής αποφασίσει, μέσω των μηχανών, να επιβάλει την απόλυτη κυριαρχία της στην υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Ο αμερικανός «τρομοκράτης» Θιοντόρ Κατζίνσκι ανάγκασε εκβιαστικά τις εφημερίδες New York Times και Washington Post να δημοσιεύσουν Το Μανιφέστο του Γιουναμπόμπερ, στο οποίο περιλαμβανόταν το παρακάτω ανατριχιαστικό (ή αν θέλετε προφητικό) απόσπασμα: «Εξαιτίας των τεχνολογικών εξελίξεων, η ελίτ θα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο στις μάζες, κι επειδή η ανθρώπινη εργασία δε θα είναι πλέον αναγκαία οι μάζες, θα είναι περιττές, ένα βάρος στο σύστημα. Εάν η ελίτ είναι ανελέητη, μπορεί απλώς ν’ αποφασίσει να εξοντώσει τις μάζες. Εάν έχει κάποια ανθρωπιά, η ελίτ μπορεί να χρησιμοποιήσει την προπαγάνδα ή κάποια άλλη ψυχολογική ή βιολογική τεχνική για να μειώσει τον ρυθμό των γεννήσεων έως ότου οι ανθρώπινες μάζες εκλείψουν αφήνοντας τον κόσμο στην ελίτ. Ή, αν η ελίτ αποτελείται από ήπιους φιλελεύθερους ανθρώπους, ίσως αποφασίσει να παίξει το ρόλο του καλού ποιμένα για την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Η ελίτ θα φροντίσει να ικανοποιούνται οι φυσικές ανάγκες των ανθρώπων, να μεγαλώνουν τα παιδιά υπό υγιεινές συνθήκες και να έχουν όλοι οι άνθρωποι ένα χόμπι για να απασχολούνται. Όποιος εξακολουθεί να είναι ανικανοποίητος θα υποβάλλεται σε ‘’θεραπεία’’ για να ξεπεράσει το ‘’πρόβλημά’’ του. Φυσικά, η ζωή δε θα έχει κανένα νόημα και οι άνθρωποι θα πρέπει να υποβληθούν σε γενετική ή ψυχολογική μηχανική ‘’θεραπεία’’ για να χάσουν κάθε διάθεση συμμετοχής στις διαδικασίες της εξουσίας ή για να διοχετεύσουν την ορμή τους για εξουσία σε κάποιο ακίνδυνο χόμπι. Αυτά τα ανθρώπινα όντα μπορεί να είναι ευτυχισμένα σε μια τέτοια κοινωνία, αλλά είναι βέβαιο ότι δε θα είναι ελεύθερα. Θα έχουν υποβιβαστεί σε κατοικίδια ζώα»...

Αυτή θα είναι άραγε η μοίρα του ανθρώπου; Να υποβιβαστεί σ’ ένα είδος παθητικού «κατοικίδιου» του μέλλοντος, που θα επιζεί χάρη στα εναπομείναντα ίχνη ανθρωπισμού ή στον οίκτο της τότε διαχειριστικής ελίτ; Αν είναι έτσι τότε το Οργουελιανό 1984, θα φαντάζει απλώς «περίπατος», εφόσον είναι προτιμότερο να καταλήξουμε μια κοινωνία τυποποιημένων ανθρώπων με μικρότερο γονιδιακό απόθεμα, παρά ανελεύθερα «σκλαβάκια σαλονιού»…

Ωστόσο το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε ως προειδοποίηση για την τροπή που μπορεί να πάρει η τεχνολογική εξέλιξη, που οι ίδιοι εξαπολύσαμε πριν από χιλιάδες χρόνια. Ο γράφων αρνείται να δεχτεί τη λογική του «φρανγκεσταϊνικού συνδρόμου», που θέλει τα ανθρώπινα δημιουργήματα να στρέφονται νομοτελειακά ενάντια στον δημιουργό τους.

Αν και υπάρχει μια πιθανότητα οι χειρότεροι φόβοι μας να πραγματοποιηθούν, ακόμη κι έτσι δεν έχουμε το δικαίωμα να σταματήσουμε την τεχνολογική εξέλιξη. Ούτε και μπορούμε να υπαγορεύσουμε στους ανθρώπους του 21ου αιώνα το τί θα κάνουν. Το σίγουρο είναι ότι οι άνθρωποι του μέλλοντος θα αδιαφορούν για τις απόψεις μας, όπως εμείς αδιαφορούμε για τις «πρωτόγονες» απόψεις των ανθρώπων του 19ου αιώνα. Όπως και να ‘χει το μέλλον είναι «προγραμματισμένο» να είναι επικίνδυνο, γεμάτο προκλήσεις αλλά και τρελά όνειρα. Στο χέρι μας είναι αν ανακαλύψουμε σ’ αυτό τους χειρότερους εφιάλτες μας ή τα ομορφότερα όνειρα μας...

http://www.e-telescope.gr/gr/cat04/art04_060623.htm
*Ο Γιώργος Στάμκος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Από το 1988 αρθρογραφεί συστηματικά στον ειδικό, κυρίως, τύπο κι έχει δημοσιεύσει πάνω από 1.000 εξειδικευμένα άρθρα σε περισσότερα από 30 περιοδικά. Υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού Strange (1998-2001) και από το Νοέμβριο του 2004 εκδίδει και διευθύνει το ανατρεπτικό περιοδικό ΖΕΝΙΘ. Έχει μέχρι στιγμής γράψει δέκα βιβλία: Νίκολα Τέσλα: Ο Προφήτης του 21ου Αιώνα (1999), Μυστική Σερβία (1999, μαζί με τη Μίλιτσα Κοσάνοβιτς), Απαγορευμένη Τεχνολογία (2000), Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους: Ο Ελληνισμός στην Εποχή της Παγκοσμιοποίησης (2000), Ελεύθερη Ενέργεια (2001), Μετα-Αποκάλυψη Τώρα (2002), Θεωρίες Συνωμοσίας (2003, μαζί με τον Λουκά Καβακόπουλο), Γκρίζα Ελλάδα: Η Ανατομία του Ελληνικού Συνδρόμου (2004), Ο Θαυμαστός Κόσμος του Τέσλα (Εκδ. Άγνωστο 2004) και Mind Control: O Πόλεμος για τον Έλεγχο του Νου (Εκδ. Άγνωστο 2005). Όλα τα βιβλία του οδηγήθηκαν σε πολλές επανεκδόσεις κι έγιναν αφορμή για δημιουργικές συζητήσεις, ακόμη και διαφωνίες. Έχει επίσης συμμετάσχει με εκτενή κείμενά του σε πολλά συλλογικά έργα (Μυστικές Εταιρείες, Μυστική Ελλάδα, Τα Μεγάλα Μυστήρια του Κόσμου, Ο Πόλεμος Ενάντια στο Matrix, Ιστορία του Μέλλοντος, Τα Μυστήρια του Χρόνου, Το Πεπρωμένο μας Είναι τα Άστρα κ.α.). Ζει κι εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, ενώ ταξιδεύει συχνά στη βαλκανική ενδοχώρα. Για επικοινωνία με το συγγραφέα: stamkos@post.com –www.stamkos.gr και www.agnosto.gr

Press to Continue.......

Monday, 24 August 2009

Κρίσιμος ο ρόλος του πατέρα στο μεγάλωμα των παιδιών

Την ουσιαστική συνεισφορά του πατέρα στην ανατροφή των παιδιών έρχονται να αποδείξουν πρόσφατες έρευνες, οι οποίες εντοπίζουν διαφορές στη βιοχημική σύσταση του εγκεφάλου μεταξύ των παιδιών που μεγαλώνουν με τους δύο γονείς ή μόνο με τη μητέρα.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η απουσία του πατέρα από την οικογένεια έχει αποτέλεσμα τα κορίτσια να μπαίνουν γρηγορότερα στην εφηβεία και να αφυπνίζονται σεξουαλικά σε μικρότερη ηλικία με αποτέλεσμα συχνά με μένουν έγκυες σε εφηβική ηλικία. Ταυτόχρονα, τα αγόρια που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα έχει αποδειχθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και είναι πιο διστακτικά στη σύναψη ερωτικών σχέσεων.

Για τη μελέτη των βιοχημικών διαφορών μεταξύ των παιδιών, η Γκαμπριέλα Γκόμπι από το McGill University Health Centre του Μόντρεαλ μελέτησε με τους συνεργάτες της τα ποντίκια California, τα οποία είναι μονογαμικά και μεγαλώνουν μαζί με το σύντροφό τους τα παιδιά, όπως και οι άνθρωποι.

Τα κύτταρα των μικρών ποντικιών που μεγάλωναν χωρίς πατέρα είχαν αμβλυμμένη ανταπόκριση στην οξυτοκίνη, μια ορμόνη που συνήθως εκκρίνεται κατά την κοινωνική συναναστροφή και τη σύναψη των διαπροσωπικών σχέσεων. Επίσης, έδειξαν μικρότερο ενδιαφέρον για το αντίθετο φύλο.

Για τις βιοχημικές διαφορές του εγκεφάλου των παιδιών με ή χωρίς πατέρα δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία, παρότι έχουν διαπιστωθεί βιοχημικές μεταβολές στους άνδρες που γίνονται πατέρες, οι οποίες επηρεάζουν ουσιαστικά τη συμπεριφορά τους.
Η Ρουθ Φέλμπαν από το Bar-Ilan University στο Ισραήλ, η οποία επισκέφθηκε 80 ζευγάρια αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού τους και μετά από έξι μήνες, διαπίστωσε ότι η μετάβαση στην ιδιότητα του γονιού σχετίζεται με την αυξημένη έκκριση οξυτοκίνης, όχι μόνο στις μητέρες, αλλά και στους πατέρες.

Τα επίπεδα της οξυτοκίνης στους γονείς έχουν διαφορετική επίδραση σε κάθε φύλο, έδειξε η μελέτη της Φέλμπαν. Οι μητέρες με αυξημένα επίπεδα της ορμόνης κοιτούσαν περισσότερο το παιδί τους, το χάιδευαν και του μιλούσαν με τραγουδιστή φωνή. Οι πατέρες με υψηλά επίπεδα οξυτοκίνης έπαιζαν περισσότερη ώρα με το παιδί τους, το οποίο φαίνεται πως δένεται περισσότερο με τον πατέρα που έχει αυξημένα επίπεδα οξυτοκίνης σε σύγκριση με εκείνον με χαμηλότερα επίπεδα της ορμόνης.

«Οι πατέρες και οι μητέρες συμβάλλουν με έναν πολύ συγκεκριμένο και διαφορετικό τρόπο» στην ανατροφή των παιδιών και τη συναισθηματική τους ανάπτυξη, υποστηρίζει η Φέλντμαν, η οποία παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς της στη διάρκεια συνεδρίου της Society for Research in Child Development τον Απρίλιο στο Ντένβερ του Κολοράντο. Η Φέλντμαν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πατέρες είναι «βιολογικά προγραμματισμένοι» να βοηθούν στο μεγάλωμα των παιδιών.

2810.gr

Press to Continue.......

Οσοι πίνουν γάλα, ζουν περισσότερο

Το γάλα προσθέτει χρόνια ζωής. Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας βρετανών επιστημόνων, που διαπίστωσε ότι όσοι πίνουν γάλα τακτικά, μειώνουν κατά 15% - 20% τις πιθανότητές τους να πεθάνουν από καρδιά, εγκεφαλικό, καρκίνο ή διαβήτη.

Η έρευνα έγινε από ερευνητές των πανεπιστημίων Ρίντινγκ, Κάρντιφ και Μπρίστολ, με επικεφαλής τον καθηγητή Πίτερ 'Ελγουντ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Journal of the American College of Nutrition".

Επειδή ορισμένες φορές το γάλα έχει κατηγορηθεί ως ανθυγιεινή τροφή, η έρευνα μελέτησε κατά πόσον τα οφέλη του γάλακτος υπεραντισταθμίζουν τους όποιους κινδύνους από την κατανάλωσή του. Για πρώτη φορά μια επιστημονική μελέτη εκτίμησε σφαιρικά τα οφέλη και τους κινδύνους για την εμφάνιση μιας ασθένειας λόγω του γάλακτος.

Η έρευνα αξιολόγησε τα στοιχεία από 324 προηγούμενες μελέτες που αφορούσαν την κατανάλωση γάλακτος. Το συμπέρασμα ήταν ότι τελικά η αυξημένη κατανάλωση γάλακτος προσδίδει συγκριτικό πλεονέκτημα επιβίωσης, με άλλα λόγια αυξάνει το προσδόκιμο ζωής.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, δεν προέκυψαν ενδείξεις ότι το γάλα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ή επιδείνωσης κάποιας χρόνιας ασθένειας, με εξαίρεση τον καρκίνο του προστάτη.

2810.gr
Press to Continue.......

Πριν από 720 αιώνες η πρώτη χρήση της φωτιάς

Οι πρώτοι σύγχρονοι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ήδη την τεχνολογίας της φωτιάς για να κατασκευάζουν λίθινα εργαλεία πριν από 72.000 χρόνια στη νότια περιοχή της Αφρικής, σύμφωνα με μια διεθνή μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα στην επιθεώρηση Science.
"Ανακαλύψαμε ότι οι πρώτοι σύγχρονοι άνθρωποι, πριν από 72.000 χρόνια, ίσως ακόμη και πριν από 164.000 χρόνια στην ακτή της σημερινής Νότιας Αφρικής, χρησιμοποιούσαν μια σχολαστικά ελεγχόμενη εστία φωτιάς ώστε, έπειτα από μια περίπλοκη διαδικασία, να ζεσταίνουν τις πέτρες και να αλλάζουν τις ιδιότητές τους", λέει ο Κάιλ Μπράουν του πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική, ένας από τους κύριους συντάκτες της μελέτης αυτής.

Τα πιο παλαιά ίχνη χρησιμοποίησης της θερμότητας για την κατασκευή εργαλείων είχαν βρεθεί ως τώρα στην Ευρώπη και χρονολογούνταν πριν από 25.000 χρόνια. "Η ανακάλυψή μας γι' αυτή την επεξεργασία με φωτιά δείχνει ότι αυτοί οι πρώτοι σύγχρονοι άνθρωποι ήλεγχαν τη φωτιά με ποικίλους και εξελιγμένους τρόπους", προσθέτει ο Μπράουν.

Υπολείμματα από μίγματα διοξειδίου του πυριτίου, η επεξεργασία των οποίων έχει γίνει με τη θερμότητα, βρέθηκαν θαμμένα μέσα στις στάχτες μιας εστίας στον αρχαιολογικό τόπο του Πίνακλ Πόιντ στη Νότια Αφρική.

"Οι αρχαιολόγοι επανέλαβαν τις χειρονομίες των πρώτων ανθρώπων: τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά", δήλωσε ο Κέρτις Μάριν, παλαιο-ανθρωπολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Αριζόνας.

(Πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ENET
Press to Continue.......

Θα υποβάλλουμε τη βιολογική μας διαθήκη μέσω Διαδικτύου

Στις ΗΠΑ δημιουργείται ένα αμφιλεγόμενο ψηφιακό δίκτυο υγείας που θα περικλείει ακόμη και τη «βιολογική διαθήκη» του χρήστη
Από τον ΣΠΥΡΟ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ
Η Google Health, η υπηρεσία της Google η οποία εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο παρέχει δωρεάν στους χρήστες τη δυνατότητα αποθήκευσης προσωπικών ιατρικών δεδομένων, προχώρησε πρόσφατα σε μία ακόμη πιο «ριζοσπαστική» κίνηση: παρέχει στους χρήστες τη δυνατότητα να καταχωρίζουν και τη λεγόμενη «βιολογική διαθήκη» τους.
Στόχος της Google Health, σύμφωνα με τις επίσημες εξαγγελίες της εταιρείας, είναι να προσφέρει σε εκατομμύρια ανθρώπους ένα χρήσιμο εργαλείο μέσω του οποίου θα απαλλαγούν από την ατελείωτη «χαρτούρα» των ιατρικών γνωματεύσεων και συνταγών, θα μπορούν να δημιουργήσουν το προσωπικό τους ψηφιακό ιατρικό αρχείο, το οποίο θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνουν ανά πάσα στιγμή και στο οποίο θα έχουν πρόσβαση και άλλοι, όπως ο θεράπων ιατρός ή μέλη του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος, πάντοτε βέβαια με τη δική τους συναίνεση.

Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία μιας τεράστιας βάσης ιατρικών δεδομένων, ενός «κοινωνικού δικτύου υγείας», μέσα από το οποίο οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και απόψεις. Η διαδικασία είναι αρκετά απλή: αφού εγγραφεί, ο χρήστης μπορεί να «φορτώσει» τις πληροφορίες που επιθυμεί σκανάροντας τα ιατρικά αρχεία του.

Η Google όμως θεώρησε χρέος της να προσθέσει και μία ακόμη υπηρεσία, η οποία, αν και ακούγεται μακάβρια, εντούτοις δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να κοινοποιούν εκ των προτέρων πώς επιθυμούν να τερματίσουν τη ζωή τους σε περίπτωση που η κατάσταση της υγείας τους έχει βλαφθεί ανεπανόρθωτα. Πρόκειται για ένα είδος «βιολογικής διαθήκης», έννοια αρκετά διαφιλονικούμενη, η οποία μόνο τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να αποκτά κάποιο νομικό υπόβαθρο στην Ευρώπη. Στις ΗΠΑ, αντίθετα, η λεγόμενη «advance directive» είναι ένα απολύτως νόμιμο έγγραφο που περιορίζει τη δικαιοδοσία του γιατρού. Μέσω της ιστοσελίδας της Google Health, μπορεί κάποιος να τυπώσει το σχετικό έγγραφο, να το συμπληρώσει, να το σκανάρει και να το προσθέσει στο ήδη δημιουργημένο ιατρικό του προφίλ.

Σε αυτή την ψηφιακή βιολογική διαθήκη ο χρήστης έχει μάλιστα τη δυνατότητα να δώσει πολύ σαφείς οδηγίες σχετικά με το πώς επιθυμεί να διαθέσει το σώμα του μετά θάνατον. Για παράδειγμα, αν είναι δωρητής οργάνων, μπορεί να δηλώσει εκ των προτέρων ποια όργανα του σώματός του επιθυμεί να δωρίσει, σε ποιον ή ποιους, καθώς και τον σκοπό της δωρεάς (μεταμόσχευση, έρευνα, εκπαίδευση). Επίσης, μπορεί να δηλώσει σε ποια είδη θεραπευτικής αγωγής δεν επιθυμεί να υποβληθεί (αντιβιοτικά, μηχανική υποστήριξη διάφορων οργάνων, κ.ά.). *
ENET

Press to Continue.......

Wednesday, 12 August 2009

Ζει το... DΝΑ του Μεγαλέξαντρου;

Η επιστήμη θα απαντήσει αν στα Ιμαλάια ζουν απόγονοι των στρατιωτών του Είναι ή δεν είναι οι κάτοικοι του χωριού Μαλάνα στα Ιμαλάια απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Η εξέταση DΝΑ θα δώσει οριστική απάντηση σε αυτό το ερώτημα- θρύλο, που έχει απασχολήσει πολλούς ιστορικούς και μελετητές.

Θεωρείται μία από τις αρχαιότερες δημοκρατίες του κόσμου, αλλά χωρίς αμφιβολία είναι η πιο απομονωμένη. Το ινδικό χωριό Μαλάνα βρίσκεται στα 3.000 μέτρα στα Ιμαλάια και για να φτάσει κανείς απαιτούνται οκτώ ώρες πεζοπορία από το κοντινότερο χωριό, το Γιάρι. Ένα σχέδιο, όμως, για τη διάνοιξη ενός δρόμου που θα οδηγεί στο τοπικό φράγμα, μπορεί να κάνει πιο εύκολα τα πράγματα για ταξιδιώτες και μελετητές. Οι δεύτεροι, σημειώνει η «Daily Τelegraph», δεν βλέπουν την ώρα να φτάσουν στην κοιλάδα του Κουλού για να πιστοποιήσουν μέσω της εξέτασης DΝΑ εάν οι κάτοικοι του χωριού είναι πράγματι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπως θέλει ο θρύλος. «Τα χαρακτηριστικά τους είναι ευρωπαϊκά. Ακόμη και το πολιτικό τους σύστημα μπορεί να είναι ελληνικής καταγωγής. Είναι πανάρχαιο και μοναδικό σε ολόκληρη την περιοχή», δηλώνει στη βρετανική εφημερίδα ο Σουηδός καθηγητής Ρ.Κ. Βάιντ.

Ο ιερέας
Ο τοπικός ιερέας δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη: «Δεν είναι αλήθεια ότι ο στρατός του Αλεξάνδρου έφτασε εδώ. Η θεά μας χτύπησε τους στρατιώτες του και τους σκότωσε όλους», λέει στον απεσταλμένο της «Daily Τelegraph». Τα λόγια του ιερωμένου δεν απέχουν καθόλου από το πνεύμα της κοινότητας: στη Μαλάνα οι ξένοι δεν ήταν ποτέ καλοδεχούμενοι. Οι μεικτοί γάμοι απαγορεύονται, η διάλεκτος που μιλούν οι κάτοικοι δεν έχει καμία σχέση με τις υπόλοιπες της περιοχής και εάν ο επισκέπτης αγγίξει κάποιον ντόπιο, τιμωρείται με πρόστιμο. Το πιθανολογούμενο ως «ελληνικής καταγωγής» πολιτικό σύστημα προβλέπει την εκλογή τοπικού κοινοβουλίου, ενώ οι διαφορές ανάμεσα στις περίπου 200 οικογένειες του χωριού λύνονται από ένα δικαστήριο. Ο θρύλος για τους προγονικούς δεσμούς με τους Μακεδόνες ενισχύεται και από το γεγονός ότι πολλοί κάτοικοι είναι ξανθοί με ανοικτό δέρμα και χρώμα ματιών.

Σύμφωνα με αυτό τον θρύλο, η Μαλάνα ιδρύθηκε από στρατιώτες του Αλεξάνδρου μετά τη νίκη του Μακεδόνα στρατηλάτη επί του Ινδού βασιλιά Πώρου στον Υδάσπη ποταμό το 326 π.Χ. Οι στρατιώτες αυτοί, εξαντλημένοι από τις ατέλειωτες μάχες κατέφυγαν στα Ιμαλάια ιδρύοντας μια κοινότητα, η οποία λόγω θέσης θα αποτελούσε ένα φυσικό τείχος προστασίας. Η εξέταση DΝΑ θα δώσει οριστική απάντηση στον θρύλο, ο οποίος έχει γοητεύσει πολλούς ιστορικούς.

Χασίς
Την απομόνωση της κοινότητας δεν ενόχλησαν κατά καιρούς μόνον οι μελετητές και οι ιστορικοί αλλά και οι λάτρεις του χασίς. Οι γνώστες διατείνονται ότι στη Μαλάνα παράγεται η καλύτερη ποικιλία κάνναβης στον κόσμο, η Μαλάνα Κριμ, η αξία της οποίας έχει αναγνωριστεί πολλές φορές στο «Cannabis Cup» του Άμστερνταμ
TA NEA
Press to Continue.......

Επίθεση της αλ Κάιντα σε διυλιστήριο απέτρεψαν οι Αρχές του Κουβέιτ

Συνελήφθησαν έξι άτομα
Ομάδα που συνδέεται με την αλ Κάιντα και η οποία επρόκειτο να χτυπήσει διυλιστήριο εξάρθρωσαν οι Αρχές του Κουβέιτ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, οι Αρχές συνέλαβαν έξι άτομα, τα οποία ομολόγησαν το σχέδιό τους.

Παράλληλα επρόκειτο να επιτεθούν και σε βάση των αμερικανικών δυνάμεων και άλλους στρατηγικούς στόχους.

Σύμφωνα με την εφημερίδα al Anbaa, η οποία πηγές προσκείμενες στην έρευνα, η οργάνωση σχεδίαζε να επιτεθεί στο διυλιστήριο που παράγει 200 χιλιάδες βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, καθώς και σε κτίριο που στεγάζει υπηρεσίες ασφαλείας.
TA NEA
Press to Continue.......

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΥΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΕΔΩ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Πέρα από τις αιτίες που αναφέραμε σε άλλα κεφάλαια πάντοτε όταν υπάρχει σύγχυση η πρώτη υπόνοια είναι μια διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Οι νευρολογικές διαταραχές από το κεντρικό νευρικό σύστημα και οι δυσλειτουργίες που προκαλούν συγχυτικές καταστάσεις είναι πάρα πολλές και για αυτό όταν υπάρχει η υπόνοια, που υπάρχει σχεδόν πάντα πρέπει άμεσα και γρήγορα να γίνονται τουλάχιστον οι ανώδυνες και αναίμακτες για τον ασθενή εξετάσεις προκειμένου να οδηγηθούμε ίσως και σε άλλες πιο περίπλοκες.

Μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία ένα «εκτεταμένο» εγκεφαλογράφημα, νευροφυσιολογικές εξετάσεις τύπου προκλητών δυναμικών και μια απλή ακτινογραφία κρανίου αποτελεί την ομάδα των εξετάσεων που έχουν προτεραιότητα σε αυτές τις περιπτώσεις.

Εάν εκεί βρεθεί ή δεν βρεθεί κάτι κατά εκτίμηση του κλινικού γιατρού υπάρχουνε και περαιτέρω εξετάσεις όπως είναι η βυθοσκόπηση ή οσφυονωτιαία παρακέντηση κ.λ.π.
Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοούμε την διαγνωστική αυτή διαδικασία όπου έχουμε την υπόνοια διαταραχών του κεντρικού νευρικού συστήματος.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Press to Continue.......

Tuesday, 11 August 2009

Εμβιομηχανική

Μια μέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Frank E. Fish παρατήρησε ένα μικρό γλυπτό μιας μεγάπτερης φάλαινας σε γκαλερί γλυπτικής της Βοστώνης. Εξετάζοντάς το λεπτομερέστερα, παρατήρησε ότι τα μακριά, θωρακικά πτερύγια του θηλαστικού, που θυμίζουν πτέρυγες αεροπλάνου, έφεραν κατά μήκος του χείλους προσβολής τους, και σε ισαπέχοντα διαστήματα, εξογκώματα. Ο Fish εξεπλάγη. Όντας ειδικός στην υδροδυναμική της νήξης των σπονδυλοζώων, δεν είχε υπόψη του καμία αναφορά για ύπαρξη πτερυγίων στα κητώδη ή τους ιχθύς και πτερύγων στα πτηνά τα οποία να έχουν τέτοια παράξενα χαρακτηριστικά ―αντίθετα, όλα τα παραπάνω έχουν ομαλά και λεία χείλη προσβολής. Το ανέφερε στη γυναίκα του και εξέφρασε φωναχτά την εικασία ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να είχε υποπέσει σε σφάλμα. Ο ιδιοκτήτης, ακούγοντας κατά τύχη τα σχόλια του Fish, και γνωρίζοντας τη σχολαστικότητα και την εμμονή του γλύπτη στη λεπτομέρεια, παρουσίασε στον Fish μετά από λίγο μια φωτογραφία που έδειχνε τα οζώδη πτερύγια της μεγάπτερης φάλαινας. Ο Fish κατέγραψε τις ασυνήθεις αποφύσεις για μελλοντική διερεύνηση του θέματος.

Μετά από διακεκομμένη μελέτη κατά τις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν ―που περιελάμβανε και το πριόνισμα πτερυγίων μήκους ώς και 3 μέτρων από μια αποσυντεθειμένη μεγάπτερο που είχε εξοκείλει―, ο καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Τσέστερ στην Πενσιλβανία και διάφοροι συνάδελφοί του έδειξαν πρόσφατα ότι οι αποφύσεις στις ροζιασμένες πλευρές των πτερυγιών των εν λόγω φαλαινών αποδεικνύονται παραδόξως αποτελεσματικότερες, τρόπον τινά, των πιο συμβατικών λείων σχεδίων που εμφανίζονται τόσο στον άνθρωπο όσο και στη φύση.

Σε συνεργασία με τον Laurens E. Howle, μηχανικό του Πανεπιστημίου Duke και ειδικό στη ρευστομηχανική, και τους David S. Miklosovic και Mark M. Murray της Ναυτικής Ακαδημίας των ΗΠΑ, ο Fish κατασκεύασε δύο πλαστικά πανομοιότυπα θωρακικών πτερυγίων μιας μεγάπτερης φάλαινας μήκους 56 εκατοστών το καθένα, εκ των οποίων το ένα έφερε τις χαρακτηριστικές προεξοχές ενώ το άλλο όχι. Σε δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν εντός αεροδυναμικής σήραγγας στη Ναυτική Ακαδημία, το υπό κλίμακα μοντέλο του λείου πτερυγίου συμπεριφέρθηκε όπως μια κανονική πτέρυγα αεροπλάνου. Ωστόσο, το αντίγραφο του πτερυγίου της μεγάπτερης επέδειξε σημαντικά καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.

Όπως ανέφεραν οι ερευνητές, τα πτερύγια των φαλαινών, χάρις στο εμπρόσθιο οζώδες χείλος τους, αναπτύσσουν 8% περισσότερη άνωση και περίπου 32% λιγότερη οπισθέλκουσα σε σχέση με τα λεία πτερύγια συγκρίσιμου μεγέθους. Επιπλέον, τα μακριά, οδοντωτά πτερύγια της μεγάπτερης φάλαινας αποτρέπουν την απώλεια στήριξης, ακόμα και κατά τη διεξαγωγή απότομων ελιγμών, από τα φαινομενικά πιο αεροδυναμικά, λεία αντίστοιχά τους. «Οι συγκεκριμένες δομές έρχονται σε τέτοια αντίθεση με τη ρευστοδυναμική όπως την κατανοούμε σήμερα, ώστε κανείς πριν δεν είχε θεωρήσει σκόπιμο να τις αναλύσει» αναφέρει ο Fish.

Γι’ αυτή τη βελτιωμένη απόδοση ευθύνονται κυρίως τα ζεύγη των αντίθετων στροβιλισμών που αναπτύσσονται σε κάθε πλευρά των εξογκωμάτων του χείλους προσβολής ―τα ονομάζουν φυμάτια. «Τα φυμάτια λειτουργούν ως γεννήτορες στροβίλων» εξηγεί ο Ηowle. «Οι περιδινούμενοι στρόβιλοι μεταφέρουν ορμή στο ρευστό, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την προσάρτηση της ροής του στην ανώτερη επιφάνεια του πτερυγίου και όχι τον αποχωρισμό της από αυτή, όπως θα συνέβαινε διαφορετικά. Το φαινόμενο μεταθέτει την εκδήλωση της απώλειας στήριξης για υψηλότερες γωνίες προσβολής.» Ως εκ τούτου, οι μεγάπτερες, ως άλλοι Λεβιάθαν, μπορούν να πραγματοποιούν πιο κλειστές στροφές και ελιγμούς με μεγαλύτερη ευχέρεια ―ικανότητα ιδιαίτερα χρήσιμη για την καταδίωξη των κοπαδιών από ρέγκες και σαρδέλες.

Ο Fish, ο οποίος κατοχύρωσε την ιδέα της άνωσης που προκύπτει από μια οζώδη επιφάνεια, δηλώνει ότι στο άμεσο μέλλον επίκεινται πειράματα με ένα πιο ακριβές μοντέλο πτερυγίου καθώς και λειτουργική βελτιστοποίηση της γεωμετρίας των φυματίων, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατασκευή καλύτερων πτερύγων αεροσκαφών. Η αποτελεσματικότερη αποτροπή της απώλειας στήριξης θα συνέβαλλε περαιτέρω στην ασφάλεια των πτήσεων, ενώ παράλληλα θα καθιστούσε τα αεροσκάφη περισσότερο ευέλικτα. «Η ανακάλυψη αυτή θα έχει πιθανόν εφαρμογή όχι μόνο στις πτέρυγες των αεροσκαφών αλλά και στους έλικες των αεροπλάνων, στα στροφεία των ελικοπτέρων και στα πηδάλια διεύθυνσης των πλοίων» επισημαίνει ο Howle και εικάζει ότι ο επόμενος νικητής του ιστιοπλοϊκού αγώνα America’s Cup πιθανόν να εκτελεί πιο απότομες και κοφτές αλλαγές πορείας χάρις σε ένα οζώδες πηδάλιο.
Scientific American
Press to Continue.......

Η Τουρκία παραβίασε τις Συμβάσεις περί αιχμαλώτων πολέμου

Οι πέντε εκείνοι στρατιώτες, του 398 τάγματος πεζικού, είχαν συλληφθεί από τον τουρκικό στρατό, σε περιοχή μεταξύ του χωριού Κυθραία και του αμιγώς τουρκοκυπριακού χωριού Τζιάος, με την έναρξη της δεύτερης φάσης της εισβολής στις 14 Αυγούστου 1974. Τους συνέλαβαν Τούρκοι στρατιώτες που επέβαιναν τεθωρακισμένων τα οποία και προέλαυναν με κατεύθυνση την Αμμόχωστο. Εκείνος που ευθύνεται άμεσα για την τύχη των πέντε αιχμαλώτων, είναι ο ταξίαρχος -τότε- Χακκί Μπορατάς, διοικητής των Δυνάμεων Ειδικών Αποστολών του στρατού εισβολής, και οποίος φαίνεται στην πιο εμβληματική φωτογραφία-ντοκουμέντο (σε δεύτερο πλάνο), να φοράει μπερέ και να συνομιλεί με έναν από τους δύο Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους της δεύτερης σειράς.

Οι πέντε στρατιώτες στις φωτογραφίες είναι οι: Κορέλλη Αντωνάκης του Μιχαήλ, 30 ετών από την Κυθραία, Νικολάου Παναγιώτης του Χρυσοστόμου, 26 ετών από το Εξω Μετόχι, Παπαγιάννη Ιωάννης του Χαραλάμπους, 23 ετών από το Νέο Χωριό Κυθραίας, Σκορδή Χριστόφορος του Γεωργίου, 25 ετών από το Δάλι, Χατζηκυριάκου Φίλιππος του Στέφανου, 24 ετών από το Μαραθόβουνο.

Η πρώτη κηδεία θα γίνει την προσεχή Παρασκευή στη Λευκωσία. Πρόκειται γι’ αυτήν του Ιωάννη Παπαγιάνη, (το παιδί με το τσιγάρο στα χείλη) το οποίο, όπως ανέφερε στην «Κ» η αδελφή του Μαρία, «μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές του στην Αγγλία, όπου ζούσε μία από τις άλλες δύο αδελφές του. Μαζί ήρθαν στην Κύπρο με καράβι μέσω Πειραιά στις 17 Ιουλίου. Στις 20 Ιουλίου την αυγή έγινε η επιστράτευση και ο Γιάννης αμέσως έτρεξε να καταταγεί. Τον παρακαλούσε η μάνα μας να πιει πρώτα ένα καφέ. Δεν τον ήπιε. Από τότε επέστρεψε στο σπίτι δύο φορές, πλύθηκε βιαστικά κι έφυγε. Δεν είχαμε νέα του, μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1974, όταν είδαμε τη φωτογραφία του με το τσιγάρο, δημοσιευμένη στις εφημερίδες. Ελπίζαμε ότι αφού τον συνέλαβαν ζωντανό, τον κρατούσαν αιχμάλωτο… Εμείς οι συγγενείς των αγνοουμένων τύχαμε εκμετάλλευσης από παντού. Οι πολιτικές ηγεσίες, πολιτικοποίησαν το ζήτημα και κράτησαν την ουσία του -που είναι ανθρωπιστική- στον πάγο, για δεκαετίες».

Μετά την ταυτοποίηση των οστών των πέντε, οι φωτογραφίες μετατρέπονται σε κατηγορητήριο κατά της Τουρκίας, αφού αποδεικνύεται ότι το 1974 παραβίασε τις Διεθνείς Συμβάσεις για τους αιχμαλώτους πολέμου. Δίνεται έτσι η δυνατότητα, τόσο στους συγγενείς, όσο και στην κυπριακή κυβέρνηση προσφυγής στο διεθνές ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, ζητώντας να αποδοθούν ποινικές ευθύνες στον τουρκικό στρατό.

KAΘHMERINH
Press to Continue.......

Πέτρινος χάρτης ηλικίας 14.000 ετών

Στην εποχή μας είναι εύκολο να βρεις ένα χάρτη, είτε παραδοσιακό από χαρτί, είτε ηλεκτρονικό στο Ίντερνετ. Τι έκαναν όμως οι αρχαίοι μας πρόγονοι, οι οποίοι έπρεπε να προσανατολίζονται σωστά για να κυνηγούν ή να βρουν ένα σπήλαιο;
Φαίνεται πως οι προϊστορικοί κυνηγοί-συλλέκτες είχαν τους δικούς τους χάρτες «τσέπης», σύμφωνα με ισπανούς αρχαιολόγους που ανακάλυψαν μια ωραία γυαλισμένη πέτρα από ψαμμίτη (αμμόπετρα), η οποία πάνω της έχει χαραγμένες διασταυρούμενες γραμμές μονοπατιών και μικρά σχέδια ζώων (ελαφιών, ταράνδων, αγριοκάτσικων), απεικονίζοντας έτσι μια περιοχή.

Η σχετική ανακάλυψη των ισπανών ερευνητών, με επικεφαλής τον Πιλάρ Ουτρίγια του πανεπιστημίου της Σαραγόσα, δημοσιεύτηκε στο “Journal of Human Evolution” (Περιοδικό της Ανθρώπινης Εξέλιξης), σύμφωνα με το New Scientist.

Η δημοσίευση προκάλεσε νέα επιστημονική συζήτηση –και διαμάχη- κατά πόσο όντως είναι σωστή η ερμηνεία αυτών των προϊστορικών ευρημάτων ως «χαρτών».

O πέτρινος χάρτης, στο μέγεθος ενός χεριού, έχει ηλικία περίπου 14.000 ετών, βρέθηκε σε ένα σπήλαιο στην περιοχή της Ναβάρας στη βόρεια Ισπανία (στη νότια πλευρά των Πυρηναίων) και αποτελεί τον αρχαιότερο γνωστό χάρτη μιας περιοχής στη Δυτική Ευρώπη. Οι ισπανοί επιστήμονες χρειάστηκαν δέκα χρόνια μέχρι να αποκρυπτογραφήσουν τις μπλεγμένες χαραγμένες γραμμές πάνω στην πέτρα και να καταλάβουν το νόημα του «χάρτη».

Οι αρχαιολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο χάρτης απεικονίζει μια περιοχή γύρω από το σπήλαιο, καθώς και τα ζώα για κυνήγι. Αρκετές γραμμές μοιάζουν με τα σχήματα των βουνών, όπως φαίνονται από το σπήλαιο. Άλλες γραμμές αναπαριστούν την μαιανδρική πορεία ενός ποταμού, ενώ άλλες γραμμές πιθανότατα δείχνουν τα περάσματα όπου ήταν ευκολότερη η διάσχιση του ποταμού ή όπου υπήρχαν αυτοσχέδια γεφυράκια.

Το εύρημα μπορεί να φωτίσει τον τρόπο που οι άνθρωποι εκείνης της εποχής προσανατολίζονταν και επεκτείνονταν γεωγραφικά.

Σύμφωνα με άλλους επιστήμονες, ο ισπανικός «χάρτης», όπως και άλλοι παρόμοιοι «χάρτες» της προϊστορικής εποχής βασίζονται τελικά σε εικασίες των επιστημόνων, είναι παρόλα αυτά λογικό οι πρόγονοί μας να διέθεταν τέτοιους «χάρτες» για να τους βοηθούν, καθώς συνεχώς μετακινούνταν από τόπο σε τόπο.

Αντίθετα, σύμφωνα με την Τζιλ Κουκ, επικεφαλής του Τμήματος Προϊστορίας του Βρετανικού Μουσείου του Λονδίνου, εκατοντάδες παρόμοιες πέτρες με χαραγμένες γραμμές έχουν βρεθεί σε όλη την Ευρώπη, αλλά δεν έχουν θεωρηθεί χάρτες μέχρι τώρα. Όπως πιστεύει, οι προϊστορικοί κυνηγοί δεν είχαν ανάγκη από υλικούς χάρτες, επειδή είχαν αποκτήσει πολύ καλή γνώση του τοπίου, των δέντρων κλπ., είχαν δηλαδή «νοητικούς χάρτες» στο μυαλό τους.

Ο αρχαιότερος (θεωρούμενος) χάρτης που έχει βρεθεί στην Ευρώπη, ανακαλύφθηκε στην Τσεχία και έχει ηλικία 25.000 ετών. Απεικονίζει ένα βουνό, ένα ποτάμι, κοιλάδες και διαδρομές στη γύρω περιοχή.

Ο αρχαιότερος γνωστός χάρτης του κόσμου χρονολογείται από το 600 π.Χ. Είναι χαραγμένος πάνω σε πήλινη πλάκα που ανακαλύφθηκε στην πόλη Σιπάρ στο νότιο Ιράκ, έχοντας ως επίκεντρο τη Βαβυλώνα και δείχνει τον κόσμο σαν έναν κύκλο που περιβάλλεται από νερό.

ENET
Press to Continue.......

Μυστήριο με το μεθάνιο στον Άρη

Προβληματίζονται οι επιστήμονες σχετικά με το ενδεχόμενο ύπαρξης ζωής στον Άρη, έπειτα από τη μελέτη γάλλων ειδικών που διαπίστωσε ότι το μεθάνιο στον Άρη, για άγνωστους έως τώρα λόγους, παράγεται και καταστρέφεται με τρομερά ταχύτερο ρυθμό σε σχέση με τη Γη.
Σύμφωνα με τα ευρήματα που παρουσιάζονται στην νέα γαλλική επιστημονική μελέτη αυτό που καταστρέφει το μεθάνιο (το απλούστερο οργανικό μόριο, που παράγεται κυρίως από ζωντανούς οργανισμούς), πιθανότατα εξαφανίζει και κάθε άλλο οργανικό μόριο, άρα και την πιθανότητα ζωής.

Η μελέτη του μεθανίου έγινε από τους χημικούς Φρανκ Λεφέβρ και Φρανσουά Φορζέ του πανεπιστημίου "Πιέρ & Μαρί Κιουρί" του Παρισιού και η σχετική επιστημονική εργασία, που χρησιμοποίησε κλιματολογικές προσομοιώσεις σε υπολογιστές για να αναλύσει στοιχεία παρατηρήσεων τηλεσκοπίων από τη Γη, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και το New Scientist. Όπως αναφέρεται στην έκθεση των γάλλων επιστημόνων, το μεθάνιο που για πρώτη φορά ανιχνεύτηκε στον Άρη το 2003, κατανέμεται ανομοιόμορφα στην αρειανή ατμόσφαιρα και μεταβάλλεται με τις εποχές.

Κανονικά, θα έπρεπε τα ρεύματα της ατμόσφαιρας να διαχέουν ομοιόμορφα το μεθάνιο σε όλο τον πλανήτη, σε διάστημα λίγων εβδομάδων ή μηνών. Η παρουσία του μεθανίου έχει αποδοθεί είτε σε γεωλογική (κυρίως ηφαιστειακή) δραστηριότητα, είτε σε παρουσία ζωής, είτε και στα δύο.

Επίσης η ανακάλυψη, το 1996, ενός αρειανού μετεωρίτη στην Ανταρκτική, ο οποίος περιείχε ίχνη μικροβίων, έδωσε ελπίδες για εύρεση ζωής στον πλανήτη. Ακόμη πιο πρόσφατα οι ελπίδες αυτές ενισχύθηκαν από την ανακάλυψη ότι υγρό νερό κυλούσε κάποτε στην επιφάνεια του Άρη. Όμως μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί καμία απόδειξη ότι υπήρξε ποτέ ή υπάρχει σήμερα κάποιος ζωντανός οργανισμός πάνω στον "κόκκινο πλανήτη".

Σύμφωνα με τους γάλλους ερευνητές, η χημεία της αρειανής ατμόσφαιρας παραμένει γενικότερα ένα μυστήριο. Ειδικά για το μεθάνιο, επισημαίνουν ότι "κάτι συμβαίνει που μειώνει τη διάρκεια ζωής αυτού του αερίου μέχρι και 600 φορές (σε σχέση με τη Γη). Αν οι μετρήσεις μας είναι σωστές, κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει στον Άρη που δεν έχουμε καταλάβει".

Στη Γη, ο ήλιος καταστρέφει το μεθάνιο σε περίπου 330 χρόνια, ενώ στον Άρη αυτό εκτιμάται ότι συμβαίνει σε περίπου 200 γήινες μέρες, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται να καταστρέφεται και μέσα σε μόλις μια ώρα.

Τα πρωτογενή στοιχεία που ανέλυσαν οι γάλλοι επιστήμονες, είχαν δημοσιευτεί φέτος τον Ιανουάριο στο περιοδικό "Science" και προέρχονταν από παρατηρήσεις αμερικανών επιστημόνων (με επικεφαλής τον δρα Μάικλ Μούμα, διευθυντή του Κέντρου Αστροβιολογίας Γκόνταρντ της NASA), με χρήση της τεχνικής της υπέρυθρης φασματοσκοπίας, από τρία διαφορετικά επίγεια τηλεσκόπια που κάλυψαν το 90% περίπου της επιφάνειας του Άρη.

Εκτιμάται τόσο από τους αμερικανούς επιστήμονες, όσο και από τους Γάλλους ότι το φαινόμενο της γρήγορης παραγωγής και εξαφάνισης του μεθανίου στον "κόκκινο πλανήτη" να έχει βιολογικές ή γεωλογικές αιτίες.

Τι΄αυτό το λόγο, το Δεκέμβριο η ομάδα του Μούμα θα κάνει νέες παρατηρήσεις του Άρη χρησιμοποιώντας το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητήριου στην Χιλή.

Επίσης σύμφωνα με τον δρα Λεφέβρ, αν επιβεβαιωθούν οι γαλλικές μετρήσεις για το μεθάνιο, αυτό θα σημαίνει ότι η επιφάνεια του Άρη είναι -και πιθανότατα πάντα ήταν- πολύ εχθρική προς τις οργανικές-βιολογικές διαδικασίες, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα κάποιες μορφές ζωής να έχουν καταφύγει βαθιά κάτω από το έδαφος, όπου οι συνθήκες διαβίωσης ίσως είναι πιο ευνοϊκές.

Ακόμη η NASA σχεδιάζει να στείλει στον Άρη, το 2011, ένα όχημα τύπου "ρόβερ", τροφοδοτούμενο με πυρηνική ενέργεια και ειδικό για επιστημονικές μελέτες (θα λέγεται Mars Science Laboratory). Σύμφωνα με ένα πιθανό σενάριο, από κοινού η NASA και η ευρωπαϊκή ESA θα στείλουν ένα ευρωπαϊκό διαστημικό σκάφος σε τροχιά γύρω από τον Άρη, το 2016, για να μελετήσει τις πηγές προέλευσης του μεθανίου. Θα ακολουθήσει, πιθανότατα το 2018, το ευρωπαϊκό όχημα τύπου "ρόβερ" European ExoMars, το οποίο θα ψάξει επί τόπου για τις πηγές του μεθανίου με βάση τις παρατηρήσεις του σκάφους σε τροχιά, οι οποίες θα έχουν προηγηθεί.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ENET
Press to Continue.......

Ποιότητα του σπέρματος και μακροζωία

Οι άνδρες που έχουν πιο υγιές σπέρμα, πιθανότατα θα ζήσουν περισσότερα χρόνια ζωής, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική μελέτη, από ερευνητές του πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας (Οντένσε), η οποία δημοσιεύτηκε στο ιατρικό αμερικανικό περιοδικό για θέματα επιδημιολογίας «American Journal of Epidemiology», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ. Η έρευνα μελέτησε πάνω από 43.000 Δανούς, για χρονική περίοδο μέχρι 40 ετών.
"Ο κίνδυνος θανάτου μειώνεται, αν κάποιος έχει σπέρμα καλής ποιότητας, σε σχέση με ένα σπέρμα χαμηλής ποιότητας. Όσο φτωχότερης ποιότητας είναι το σπέρμα, τόσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος θανάτου", δήλωσε η υπεύθυνη ερευνήτρια δρ Τίνα Κολντ Γιένσεν.

Αν και η έρευνα δεν πρέπει να τρομάξει όσους γνωρίζουν ότι δεν έχουν την καλύτερη δυνατή ποιότητα σπέρματος, σύμφωνα με τους Δανούς ερευνητές, καλό θα είναι να κάνουν προληπτικό "τσεκ-απ" για άλλες ασθένειες, ειδικά καρκίνο των όρχεων.

Η ανδρική στειρότητα έχει γίνει όλο και πιο συχνή στους άνδρες των 50 ετών, σύμφωνα με τους δανούς επιστήμονες.

Η δανική μελέτη αναφέρει ότι άνδρες με συγκέντρωση σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους 40 εκατ. ανά χιλιοστό του λίτρου ήταν 40% λιγότερο πιθανό να πεθάνουν στη διάρκεια της μελέτης, σε σχέση με άνδρες που είχαν συγκέντρωση κάτω των 10 εκατ. ανά χιλιοστό του λίτρου. Η διάρκεια ζωής επίσης διαπιστώθηκε ότι αυξανόταν σταθερά ανάλογα με το ποσοστό των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα, τα οποία εμφάνιζαν φυσιολογική κινητικότητα.

Άνδρες με άνω του 75% φυσιολογική κινητικότητα σπέρματος είχαν 54% μικρότερη πιθανότητα θανάτου σε σχέση με άνδρες, των οποίων το σπέρμα είχε φυσιολογική κινητικότητα κάτω του 25%. Ακόμα βρέθηκε ότι οι άνδρες που είχαν κάνει παιδιά, ζούσαν περισσότερο σε σχέση με όσους δεν είχαν κάνει, ένα εύρημα που συμφωνεί με προηγούμενες έρευνες, οι οποίες έχουν διαπιστώσει ότι οι γόνιμοι άνδρες και γυναίκες ζουν περισσότερο.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνδρες χωρίς παιδιά, κατά μέσο όρο, είναι φτωχότεροι, λιγότερο υγιείς και πιο επιρρεπείς σε χρόνιες ασθένειες. Όμως η αύξηση στα χρόνια ζωής που σχετίζεται με την καλύτερη ποιότητα σπέρματος, ισχύει τόσο για τους άνδρες με παιδιά, όσο και γι' αυτούς χωρίς παιδιά.

Οι άνδρες με καλύτερο σπέρμα έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης πολλών ασθενειών, όπως καρκίνου, αναπνευστικών προβλημάτων, στομαχικών προβλημάτων κ.α. "Το σπέρμα καλής ποιότητας πιθανώς αποτελεί ένα βιολογικό δείκτη γενικής υγείας, ο οποίος σχετίζεται με τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης", σύμφωνα με τη δρα Γιένσεν.

ENET
Press to Continue.......

Η πρώτη καρδιοπαθής με ασύρματο βηματοδότη

Μετά από 20 χρόνια χρήσης του κοινού βηματοδότη, η Κάρολ Κασιγιάνσκι είναι η πρώτη Αμερικανίδα ασθενής που χρησιμοποιεί ασύρματο βηματοδότη, συσκευή που επιτρέπει στο γιατρό της να ελέγχει την υγεία της από το διαδίκτυο.
Με αυτόν τον τρόπο, όταν η Κασιγιάνσκι κατευθύνεται προς το Νοσοκομείο του St. Francis στη Νέα Υόρκη για μια εξέταση ρουτίνας, το 90% της δουλειάς έχει ήδη γίνει. Ο γιατρός της γνωρίζει ήδη μέσω του υπολογιστή ό,τι χρειάζεται να ξέρει για την ασθενή του.

Πριν τρεις εβδομάδες, η 61χρονη, έγινε ο πρώτος ασθενής των ΗΠΑ που απέκτησε ασύρματο βηματοδότη. Ο μηχανισμός αυτός έχει συσκευή παρακολούθησης εγκαταστημένη στο σπίτι που μεταφέρει σημαντικές πληροφορίες στο γιατρό μέσω του διαδικτύου.

Η Κασιγιάνσκι, που πάσχει από καρδιά εδώ και 20 χρόνια είπε ότι η συσκευή αυτή της πρόσφερε αυτοπεποίθηση και νέα πνοή στη ζωή διότι αν χαλάσει ή δυσλειτουργεί, μόνο η άμεση δράση θα της σώσει τη ζωή.

Ο γιατρός Steven Greenberg, επικεφαλής του νοσοκομείου St. Francis, δήλωσε ότι η νέα αυτή τεχνολογία βοηθάει στην καλύτερη αγωγή των ασθενών και θα γίνει πρότυπο βηματοδότη. Ο μηχανισμός αυτός, δίνει αναφορά τουλάχιστον μία φορά την ημέρα για την πορεία του ασθενούς και για οτιδήποτε ασυνήθιστο.

Η Κασιγιάνσκι, δήλωσε ότι φοβήθηκε αρχικά επειδή θα ήταν η πρώτη Αμερικανίδα ασθενής με ασύρματο βηματοδότη. Στην πορεία όμως, οι φόβοι της αντικαταστάθηκαν από αίσθηση ανακούφισης, καθώς γνωρίζει ότι η καρδιά της βρίσκεται υπό συνεχή επιτήρηση.

ENET
Press to Continue.......