Tuesday, 7 July 2009

IΡΑΝ: Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ

Δρ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ε. ΔΡΟΥΓΟΣ
Οι πρόσφατες εντυπωσιακές διαμαρτυρίες μιας μεγάλης μερίδας του Ιρανικού λαού κατά του αυταρχικού, αντιδημοκρατικού και θεοκρατικού καθεστώτος στο Ιράν, αναμφίβολα θα επηρεάσουν τις οποιεσδήποτε εξελίξεις στο εσωτερικό αλλά και την εσωτερική εικόνα της χώρας στο μέλλον. Δεν χωράει αμφιβολία ότι οι ηγέτες της ιεράς πόλης Κομ, και οι Επαναστάτες Φρουροί του καθεστώτος Αχμαντινεντζάντ παραβίασαν τις αρχές της δημοκρατίας και ελευθερίας των πολιτικών και με διάφορες (γνωστές και μη) μεθόδους αφαίρεσαν την νίκη από την αντιπολίτευση (σημειωτέον και ο Μουσαβί την περίοδο 1981–1989 ήταν από τους λίαν προβεβλημένους ηγέτες του σκληροπυρηνικού Ισλαμικού καθεστώτος). Όμως διαφέρει σημαντικά από τον Αχμαντινεντζάντ και τον ανεπαρκή και δόλιο θρησκευτικό ηγέτη του καθεστώτος Αλί Χαμενέι (ο οποίος δεν διαθέτει και τα τυπικά θρησκευτικά προσόντα για την θέση του, την οποία άλλωστε “υπέκλεψε” αμέσως μετά τον θάνατο του Χομεϊνί).

Ο ξεσηκωμός του λαού στις πλείστες των πόλεων του Ιράν (και όχι μόνο στην Τεχεράνη) έδειξε ότι “ο Βασιλιάς είναι γυμνός”, και απλά στηρίζεται στα βίαια στελέχη του καθεστώτος (πχ του BASIJI που με τις μοτοσυκλέτες και ντυμένοι στα μαύρα επιτίθεντο με εμπάθεια και αγριότητα στους διαδηλωτές).

Ορισμένες επισημάνσεις αξίζουν τον κόπο να αναφερθούν:
Μαζική ήταν η συμμετοχή των γυναικών στις διαδηλώσεις. Είναι το πιο δυτικόστροφο τμήμα της Ιρανικής κοινωνίας. Είναι υποβαθμισμένες και απομονωμένες και από κοινού με τη νεολαία επιθυμούν διευρυμένα δικαιώματα.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος των νέων τεχνολογιών (Internet – iPod – Facebook – Twitter κ.α.). Υπερκέρασαν κατά πολύ την QODSONLINE των Επαναστατών Φρουρών. Το καθεστώς μπορεί να παραμένει στην εξουσία, αλλά το γόητρό του έχει πληγωθεί σημαντικά.

Το “πράσινο κύμα” γιγαντώθηκε μέσα στα Πανεπιστήμια. Μπορεί να μην κινήθηκε σε ρυθμούς Γεωργίας – Σερβίας – Ουκρανίας, αλλά καλό θα είναι το καθεστώς των Αγιατολλάχ να διδαχθεί από την Κίνα της Τιαναμέν του 1989 και να προχωρήσει σε πολύπλευρα ανοίγματα προς των έξω κόσμο.

Αίσθηση προκάλεσαν οι στάσεις της Μόσχας και του Πεκίνου που δεν καταδίκασαν τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις του καθεστώτος της Τεχεράνης. Ιδιαίτερα χάρηκαν για τη “νίκη” του Αχμαντινεντζάντ οι περιθωριακοί Τσάβες (Βενεζουέλα), η Συρία του Ασσαντ και οι τρομοκρατικές οργανώσεις HAMAS και HISBOLLAH επειδή κρίνεται η βιωσιμότητά τους από την Τεχεράνη.

Επίσης αίσθηση και αμηχανία προκάλεσαν οι εξεγέρσεις στις Ιρανικές πόλεις, στο σύνολο του Αραβικού κόσμου, όπου οι πλείστες χώρες διοικούνται από αυταρχικά καθεστώτα.

Τις ημέρες των διαδηλώσεων δεν είδαμε κάποια ιδιαίτερη θέση από τον τακτικό Ιρανικό Στρατό. Μπορεί οι Φρουροί της Επανάστασης να είχαν το κύριο λόγο (είναι πιο λαομίσητοι και από τη SAVAK του Σάχη), αλλά τι πραγματικά συμβαίνει στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων; Κανένας δεν μπορεί να προοιωνίσει τις επόμενες φάσεις της αντίστασης. Πάντως χρησιμοποιήθηκε κατά του λαού η ANSAR HIZBOLLAH, προκαλώντας δεκάδες θύματα ανάμεσά σε αμάχους. Την ίδια στιγμή η Επαναστατική Φρουρά (που ελέγχει και το παράνομο πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας) προχώρησε σε άσκηση ετοιμότητας της Ιρανικής Αεροπορίας.

Πολλά τα ερωτήματα σχετικά με τα βίαια γεγονότα στο Ιράν, ενώ αναμένονται να κυκλοφορήσουν ειδικές μελέτες μέσα στο καλοκαίρι. Τα πιο σημαντικά είναι:

Γιατί δεν ήταν έτοιμη η Δυτική κοινή γνώμη σχετικά με το ενδεχόμενο μιας τέτοιας εξέγερσης; Γιατί δεν αντέδρασαν τα φιλοδυτικά καθεστώτα του Κόλπου και της Βόρ. Αφρικής;
Γιατί δεν προβάλλονταν ποτέ η εξόριστη αντιπολίτευση του Ιράν ή οποία προχώρησε τις τελευταίες εβδομάδες σε ιδιαίτερα μαχητικές συγκεντρώσεις.
Πώς γιγαντώθηκε μια τέτοια κίνηση;
Γιατί στην αρχή πολλές Δυτικές Ιστοσελίδες ήταν “σφιγμένες” ενώ επικρατούσε χάος στη Τεχεράνη;
Γιατί πλην γνωστού Βρετανικού “THINK TANK”, οι άλλες “δεξαμενές
εγκεφάλων” δεν προχώρησαν σε αναλύσεις;
Πώς σχετίζεται η ομιλία OBAMA στο Κάιρο, με τις επερχόμενες εξελίξεις στο Ιράν;
Γιατί η Τεχεράνη εξ’ αρχής έριξε τα βέλη της εναντίον του Λονδίνου και αργότερα κατά των Αμερικανών;
Γιατί η Βαγδάτη και η Καμπούλ απέφυγαν να πάρουν ενεργό θέση;
Γιατί πολλοί Ισλαμολόγοι και Ιρανολόγοι, κράτησαν χαμηλούς τόνους για αρκετό διάστημα;
Ποιος ο ρόλος του Ινστιτούτου BERKMAN και τι πραγματικά συμβαίνει με την
BLOGOSPHERE στο Ιράν;
Πόσο επηρέασε η νίκη των φιλοδυτικών στοιχείων στις εκλογές του Λιβάνου, την μετά από μία εβδομάδα έκρηξη των Ιρανών πολιτών;
Ποιοι οι ρόλοι στελεχών της HAMAS και HIZBOLLAH στα έκτροπα και στις
βιαιότητες, δεδομένου ότι το Ισλαμικό καθεστώς της Τεχεράνης επί χρόνια
εκπαιδεύει τρομοκράτες;
Γιατί τις πρώτες ημέρες δεν δόθηκε επαρκής χώρος σε αναλυτές (αντικαθεστωτικούς) να αντιδράσουν αρθρογραφικά;
Γιατί κάποιοι πήγανε να διαχωρίζουν τον λαό, βάσει των προαστίων της Ιρανικής πρωτεύουσας;
Ποια η διαμόρφωση της κοινωνίας των πολιτών στο θεοκρατικό Ιράν;
Πόσο φοβάται το Ιρανικό καθεστώς μια σταδιακή “ΒΕΛΟΥΔΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ”;
Πως εκτιμά το Ισραήλ, την διαμορφωθείσα κατάσταση; Ποιες οι εκτιμήσεις των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων, της MOSSAD και των Στρατιωτικών Πληροφοριών Ασκενάζι, Νταγκάν και Γιαντλίν;
Πως εξηγείται ότι εν μέσω χάους ο Αχμαντινεντζάντ μετέβη στη Μόσχα;
Τι ακριβώς συνέβη με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν κατά την διάρκεια
των διαδηλώσεων;
Γιατί δεν προχώρησαν σε καθολική απεργία το εργατικό δυναμικό του Ιράν και ιδιαίτερα η πετρελαϊκή βιομηχανία (που ουσιαστικά καλύπτει
το 80% των εσόδων της χώρας);

Ερχόμαστε τώρα και σε ορισμένα συμπεράσματα:
Πρώτο: Η αντιπολίτευση είχε ρυθμό τις πρώτες ημέρες, αλλά σταδιακά εμφάνισε σημεία εξασθένισης. Είναι άγνωστο για πόσο διάστημα θα διατηρηθεί η CIVIL DISOBEDIENCE. Αναμφίβολα θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Οι συλλήψεις και οι εκδηλώσεις βίας από τους BASIJΙ είχαν αποτέλεσμα. Έγινε ευρύτατη χρήση αστυνομικών και παραστρατιωτικών μέτρων. Πολλά θα κριθούν από τις εξελίξεις πέραν του 40ημέρου.
Το συγκεκριμένο καθεστώς δεν ανατρέπεται με διαμαρτυρίες. Είναι η χειρότερη έκφραση εκδήλωσης κρατικής βίας, συνεπικουρούμενης και από την τραγική, ψεύτικη και σκοταδιστική μορφή ενός απαρχαιωμένου και σε σήψη συστήματος. Ο υπογράφων έχει κατά καιρούς ζητήσει την ανατροπή του καθεστώτος, το οποίο βυθίζει σε τέλμα ένα από τους πιο ιστορικούς και αξιοπρεπείς λαούς του πλανήτη.

Σίγουρα έχουν εμφανισθεί εσωτερικά ρήγματα στο καθεστώς. Ο πρώην Πρόεδρος Ραφσαζάνι, καθώς και ο κορυφαίος Αγιατολλάχ Μονταζερι, επικρίνουν το καθεστώς Χαμενέϊ – Αχμαντινεντζάντ. Η έκρηξη του κόσμου απέδειξε ότι υπάρχει λαϊκή δυσφορία με ένα ασύλληπτα αστυνομικό καθεστώς που έχει παραμείνει δογματικά και ετσιθελικά ανευέλικτο και προβληματικό. Αν και ο ντεφάκτο ηγέτης της αντιπολίτευσης Μιρ Χουσεΐν Μουσάβι δεν είναι χαρισματικός, εν τούτοις κέρδισε τον κόσμο με τις θέσεις του.
Η μόνη και υπολογίσιμη ψήφος που μετράει στο Ιράν είναι του θρησκευτικού ηγέτη Αλί Χαμενέϊ. Βάσει του Συντάγματος της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αυτός ο ανεπαρκής κληρικός (χωρίς σοβαρές πνευματικές και θρησκευτικές σπουδές) είναι ο απόλυτος κυρίαρχος.

Είναι δύσκολο να υιοθετηθεί η REFORM μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα. Ο Χαμενέι υποστηρίζεται όπως και ο Αχμαντινεντζάντ από τη Φρουρά των Επαναστατών, άρα ο λαός είναι σε ομηρία, ενώ και οι δύο θα προχωρήσουν σε προγραφές των εχθρών τους.
Η Δύση δεν μπορεί να εμπιστευθεί ένα τέτοιο καθεστώς, το οποίο παραβιάζει τις βασικές αρχές της ελευθερίας και των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Άρα και ο Πρόεδρος ΟΒΑΜΑ δεν θα πρέπει να έχει ευσεβείς πόθους περί μη-βίαιων και δημοκρατικών αλλαγών στο εσωτερικό του Ιράν.

Βάσει των ανωτέρω ο υπογράφων προτείνει τα εξής:
Παρά τις επιμέρους δυσκολίες στην υιοθέτηση τους να ενδυναμωθούν ακόμα πιο πολύ οι διεθνείς κυρώσεις κατά του Ιράν. (Ειδικότερα η Γερμανία να είναι πιο “σκληρή” και συμμετοχική σε αυτές).
Να συνεχισθούν και αυξηθούν οι επαφές της Δύσης με τους ηγέτες της Ιρανικής αντιπολίτευσης αλλά και με στοιχεία των Φρουρών της Επανάστασης (περίπου 19) που τέθηκαν εκτός οργάνωσης.
Να αποφευχθεί οποιαδήποτε επαφή με το καθεστώς, ενώ είναι θετικό να παρουσιάζονται άρθρα των κορυφαίων Ιρανολόγων TAHERI και ANSARI.
Να ενισχυθούν οι Δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις στον Περσικό Κόλπο.
Να ενταχθούν τα κράτη του Κόλπου σε ανώτερο σύστημα ενεργού αντιπυραυλικής άμυνας μέσω χερσαίων και ναυτικών υποσυστημάτων (πχ. PATRIOT-3 / AEGIS / κ.α.).
Να προωθείται και συντονίζεται (περαιτέρω) η εκδήλωση αεροπορικής ή πυραυλικής επίθεσης (προληπτικής) από πλευράς Ισραήλ (κυρίως) ή ΗΠΑ (δευτερευόντως), εναντίον των πυρηνικών βάσεων του Ιράν. Μπορεί ο νεανικός πληθυσμός της χώρας να είναι με την Δύση, αλλά το καθεστώς δύσκολα θα ανατραπεί. Χρειάζονται πιο “πονηρά”, γενναία, ψύχραιμα και πολυδιάστατα μέτρα, σε συνδυασμό με προετοιμασία εκδήλωσης στρατιωτικών επιλογών.

Τέλος – λόγων της χρήσης του Facebook – Twitter – Flicker – YouTube από την αντιπολίτευση του Ιράν, είναι απαραίτητο να αναλυθεί (κυρίως από ΗΠΑ – Μ. Βρετανία), πως τελικά κατάφεραν οι Εκπρόσωποι του Ιρανικού καθεστώτος να “μπλοκάρουν” δραστηριότητες των εκπροσώπων του “πράσινου” στο διαδίκτυο (λέγεται ότι είχαν τεχνολογία της SIEMENS και NOKIA).

Προς αυτή την κατεύθυνση οι γνωστοί Γερουσιαστές Μακέϊν και Λίμπερμαν κατέθεσαν προτάσεις στη Γερουσία για θέματα κυβερνοάμυνας, ενώ ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Γκέϊτς ζήτησε από τον επικεφαλής της NATIONAL SECURITY AGENCY Στρατηγό Κιθ Αλεξαντερ να ετοιμάσει μέχρι τα τέλη του 2010 ένα νέο σύστημα κυβερνοάμυνας του δικτύου του Πενταγώνου.
Anaconda.gr

1 comment:

Blogger said...

Ever wanted to get free Google+ Circles?
Did you know that you can get them AUTOMATICALLY & ABSOLUTELY FOR FREE by using Like 4 Like?