Friday, 10 July 2009

Εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Αμερικής ένα συντριμμένο Ισραήλ;

Του Ari Shavit
Επτά μήνες μετά τη νίκη του Barack Obama στις προεδρικές εκλογές, δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί ποιος είναι ο νέος στρατηγικός στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών: να σταματήσουν το Ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ή να μάθουν να ζουν μ’ ένα πυρηνικό Ιράν; Δεν είναι επίσης σαφές ποιο είναι το νέο Αμερικανικό όραμα για τη Μέση Ανατολή: μια μερική αλλά ρεαλιστική ειρήνη ή μία πλήρης αλλά πλασματική; Δεν είναι σαφές αν ο Obama σχεδιάζει ν’ απομονώσει τους εξτρεμιστές της Μέσης Ανατολής ή να τους ενθαρρύνει. Δεν είναι σαφές ποια θα είναι η στάση του απέναντι στη Hamas, τη Hezbollah, τη Συρία και το Ιράν. Ούτε είναι σαφές αν θα αφήσει το Ιράκ νικηφόρο ή ηττημένο. Όμως, για ένα θέμα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Σε ό,τι αφορά το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες του Obama έχουν υιοθετήσει τη στρατηγική της σκληρής αγάπης.

Η "Σκληρή αγάπη" (Tough love) είναι μια φορτισμένη φράση. Περιλαμβάνει εκπαιδευτικούς, συναισθηματικούς και, μερικές φορές, ακόμη και σεξουαλικούς υπαινιγμούς. Περικλείει την πατερναλιστική πεποίθηση που θέλει τον εκπαιδευτικό να ξέρει τι είναι καλύτερο για την προκοπή του μαθητή από τον ίδιο το μαθητή. Ως εκ τούτου, έχει παραδοσιακά συνδεθεί με τ’ αναμορφωτήρια και τον προστατευτικό συντηρητισμό.

Πρόσφατα, ωστόσο, η "σκληρή αγάπη" έχει γίνει της μόδας στους φιλελεύθερους κύκλους της Ουάσιγκτον και της Νέας Υόρκης. Δημοκρατικοί ηγέτες - πολλοί από αυτούς Εβραίοι – έχουν αρχίσει να μιλάν με μάτια που λάμπουν για την ανάγκη χορήγησης μιας δόσης σκληρής αγάπης και στο Ισραήλ: για να το εκπαιδεύσουν, να το απογαλακτίσουν και να του θέσουν όρια. Για να το αναγκάσουν να δεχτεί παρά τη θέλησή του αυτό που είναι για το καλό του.


Το Ισραήλ, από την πλευρά του, έχει κάνει αρκετά για να ενισχύσει τους θιασώτες της σκληρής αγάπης. Η χαϊδεμένη Ισραηλινο-Αμερικανίδα πριγκίπισσα καταχράστηκε τη θέση της ως κόρη οφθαλμού του θείου Σαμ. Για χρόνια περιγελούσε την Κυβέρνηση των ΗΠΑ και επιδιδόταν σε ένα όργιο οικισμών, σημείων ελέγχου και παράνομων φυλακίων. Με αλόγιστη απερισκεψία, αποτίναξε κάθε ζυγό και κούνησε το κόκκινο πανί στους καλούς και τους σπουδαίους της Αμερικανικής πρωτεύουσας.

Επομένως, όταν οι Barack Obama και Rahm Emanuel μπήκαν στο Λευκό Οίκο, πολλοί άνθρωποι τους συμβούλευσαν να δαμάσουν τους αντάρτες. Ο Πρόεδρος και ο Επιτελάρχης του δέχτηκαν τη συμβουλή με ενθουσιασμό. Για τα δύο σκληρά αντράκια από το Σικάγο, η ιδέα του ν’ αγαπάνε το Ισραήλ μ’ έναν σκληρό, επώδυνο τρόπο φάνηκε καλή.

Τα αποτελέσματα μπορεί να τα δει κανείς σχεδόν καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεων σε όλο τον κόσμο μια Αμερικανική πολιτική βγαλμένη κατευθείαν από ένα Βρετανικό δημόσιο σχολείο. Μια διπλωματία αποτελούμενη από δημόσιες επιπλήξεις. Οι νέες ΗΠΑ προσπαθούν ν’ απογαλακτίσουν το Ισραήλ από τις κακές του συνήθειες με τη βοήθεια του χάρακα του δασκάλου. Ακόμη και όταν κάνει τεμενάδες στη Σαουδική Αραβία και φροντίζει σχολαστικά την τιμή του Ιράν, ταπεινώνει το Ισραήλ. Τα πόδια του Προέδρου πάνω στο τραπέζι ήταν ένα μήνυμα. Ο στόχος είναι ένα καλά εκπαιδευμένο, υπάκουο Ισραήλ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια υπερδύναμη. Εάν οι ΗΠΑ θέλουν ένα διαλυμένο, ρημαγμένο Ισραήλ, θα έχουν ένα διαλυμένο, ρημαγμένο Ισραήλ. Είναι μια σύγκρουση μεταξύ ενός άρματος μάχης κι ενός ATV, μεταξύ ενός βομβαρδιστικού stealth και ενός ανεμόπτερου. Αυτό όμως που πρέπει ν’ αναρωτηθεί ο Λευκός Οίκος είναι αν το τσαλαπάτημα του Ισραήλ εξυπηρετεί τους στόχους του – αν ένα συνθλιμμένο Ισραήλ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Η απάντηση είναι κατηγορηματική: όχι. Ήδη, η δημόσια ταπείνωση του Ισραήλ βλάπτει την Αμερική. Κάνει ακόμη και μετριοπαθείς Άραβες απρόθυμους να συνεισφέρουν κάτι για την προώθηση της διπλωματικής διαδικασίας. Και χωρίς μια σημαντική Αραβική συμβολή, δεν θα υπάρξει διπλωματική διαδικασία.

Όμως, μια συνεχιζόμενη πολιτική σκληρής αγάπης προς το Ισραήλ είναι πιθανόν να κάνει μεγαλύτερη ζημιά - και αμετάκλητη. Χωρίς ένα ισχυρό Ισραήλ, η ειρήνη στη Μέση Ανατολή δεν μπορεί ούτε να εδραιωθεί ούτε να επιβιώσει. Χωρίς ένα ισχυρό Ισραήλ, η Μέση Ανατολή θα γίνει παρανάλωμα του πυρός.

Επομένως, αντί να παίζουν παιχνίδια που μπορεί κανείς να βρει σε κάθε εγχειρίδιο βασικής εκπαίδευσης, οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί πρέπει να εργαστούν αρμονικά. Πρέπει να βγουν από τα στενά τους όρια και να σκεφτούν μια δημιουργική λύση ακούγοντας ο ένας τον άλλον και νιώθοντας αμοιβαίο σεβασμό. Πρέπει από κοινού να προωθήσουν μια πραγματική περιφερειακή ειρήνη.

Ο καιρός έχει έχει περάσει. Τόσο η Κυβέρνηση του Obama όσο και του Benjamin Netanyahu έχουν κάνει σοβαρά λάθη τους τελευταίους μήνες. Σε τελική όμως ανάλυση, οι Obama και Netanyahu είναι άξιοι ηγέτες που θέλουν να κάνουν το σωστό. Επομένως, πρέπει να σταματήσουν το επικίνδυνο παιχνίδι που παίζουν. Έχει έρθει η ώρα ν’ αντικαταστήσουν τη σκληρή αγάπη με μια συνετή, λογική, ώριμη αγάπη.

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1097244.html
Ιστοδελιδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ

No comments: