Monday, 27 July 2009

Προετοιμασίες για μια πανδημία (Αρθρο του 2005)

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι μια παγκόσμια επιδημία που θα οφείλεται σε ένα νέο μεταλλαγμένο στέλεχος ιού της γρίπης είναι αναπόφευκτη και δημιουργεί τεράστια απειλή για τη δημόσια υγεία. Η πανδημία θα μπορούσε να συμβεί σύντομα ή να καθυστερήσει αρκετά χρόνια. Η γρίπη των πουλερικών (Η5Ν1) έχει σκοτώσει περισσότερους από 60 ανθρώπους στην Ασία κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Αλλά ακόμα και αν η έξαρση κοπάσει, ένα παγκόσμιο δίκτυο επιτήρησης πρέπει να παραμείνει σε ετοιμότητα για την εμφάνιση άλλων απειλητικών στελεχών. Τα αντιγριπικά εμβόλια εναντίον του νέου στελέχους θα βρεθούν στη διάθεσή μας πολύ αργά για να προστατέψουν ή να επιβραδύνουν τα πρώτα στάδια μιας πανδημίας. Ωστόσο, μια εσπευσμένη αντιμετώπιση με αντιικά φάρμακα θα μπορούσε να περιορίσει ένα αναδυόμενο στέλεχος του ιού της γρίπης στον τόπο εμφάνισής του για κάποιο διάστημα, εξοικονομώντας χρόνο για την προετοιμασία της διεθνούς κοινότητας. Η σοβαρότητα της νόσου θα εξαρτηθεί από τον τύπο του πανδημικού στελέχους. Τα αποθέματα φαρμάκων και άλλων πόρων του τομέα της υγείας θα εξαντληθούν.
W. Wayt Gibbs και Christine Soares
Scientific American
Press to Continue.......

Sunday, 26 July 2009

Η φυλή στη φιάλη

Το BiDil, ένα φαρμακευτικό προϊόν που καταπολεμά τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια διαστέλλοντας τις αρτηρίες και τις φλέβες, εγκρίθηκε το 2005 μόνο για θεραπεία των Αφροαμερικανών. Δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι το BiDil επενεργεί καλύτερα στους Αφροαμερικανούς απ’ ό,τι στους λευκούς.

Το BiDil είναι συνδυασμός δύο γενόσημων φαρμάκων που διατίθενται στο 1/6 της τιμής του κατοχυρωμένου με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας φαρμάκου.

Παρότι το BiDil μπορεί να μειώσει τη νοσηλεία και τη θνησιμότητα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η φυλετικά εξειδικευμένη έγκριση του φαρμάκου δημιουργεί ένα μη συνετό προηγούμενο.
Jonathan Kahn

Scientifc American
Press to Continue.......

Saturday, 25 July 2009

Εργαστηριακές λοιμώξεις

Παρά τις αεροστεγείς διπλές πόρτες, τον εργαστηριακό ιματισμό μίας χρήσης, τις συχνές απολυμάνσεις και όποια άλλα μέτρα προφύλαξης, στα βιολογικά εργαστήρια των ΗΠΑ συμβαίνουν ακούσιες λοιμώξεις. Το χειρότερο είναι ότι τα ατυχήματα αυτά δεν δηλώνονται, δεν αναφέρονται, ή δεν δημοσιεύονται. Μολονότι τα τελευταία 40 χρόνια δεν έχει επιβεβαιωθεί καμία περίπτωση ασθενούντος επιστήμονα ο οποίος να μετέδωσε την εργαστηριακά προερχόμενη λοίμωξή του σε περισσότερο κόσμο, από την περίπτωση του φυματικού ταξιδιώτη Andrew Speaker καταδεικνύεται ότι θα μπορούσε να συμβεί ταχεία εξάπλωση θανατηφόρων λοιμώξεων με τις σύγχρονες αεροπορικές συγκοινωνίες. Το σημαντικότερο μάλιστα είναι ότι, εξαιτίας της νοοτροπίας ή της τάσης να μην αναφέρονται τέτοια περιστατικά, αλλά και εξαιτίας της χαλαρής εφαρμογής των ήδη αδύναμων κανονισμών σχετικά με αναφορές αυτού του τύπου στις ΗΠΑ, αυξάνει η πιθανότητα να συμβούν τέτοιες δευτερογενείς λοιμώξεις. Πραγματικά, ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι μάλλον έχουν ήδη συμβεί οι εν λόγω λοιμώξεις, μιας και σε άλλες χώρες έχει επίσημα διαπιστωθεί η εξάπλωση στο ευρύτερο κοινό λοιμώξεων εργαστηριακής προέλευσης όπως των ιών της ευλογιάς, του SARS, του Marburg και του Η1Ν1.

Τα ερευνητικά ινστιτούτα προτιμούν να μην τους επιρρίπτονται ευθύνες ή αποφεύγουν να έρχονται αντιμέτωπα με τη δημόσια δυσφήμηση, παρατηρεί η ανοσολόγος Gigi Kwik Gronvall, ερευνητική συνεργάτρια του Κέντρου για τη Βιοασφάλεια στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. Έτσι, πολλά επιλέγουν να αποκρύπτουν τα όποια σφάλματά τους και ελπίζουν να μην έχουν δοσοληψίες με ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές.

Σύμφωνα με μια ομάδα ειδικών σε θέματα βιοασφάλειας την οποία συγκάλεσε το συγκεκριμένο κέντρο το περασμένο καλοκαίρι [2006], ερευνητές αναφέρουν ατυχήματα ακόμη και σε εργαστήρια με διαβάθμιση 4ου επιπέδου ως προς τη βιοασφάλεια, που είναι και η υψηλότερη: Στις εγκαταστάσεις αυτές μελετώνται ασθένειες μη ιάσιμες, οπότε όλοι οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους χώρους επιθυμούν να λαμβάνουν κάθε δυνατή διαθέσιμη ιατρική φροντίδα. Αλλά η αναφορά ατυχημάτων σε εργαστήρια 2ου και 3ου επιπέδου είναι πολύ λιγότερο συχνή, λένε οι ίδιοι ειδικοί. Και τούτο διότι οι ασθένειες στα εργαστήρια αυτά είναι λιγότερο σοβαρές, οπότε οι επιστήμονες που προσβάλλονται από αυτές ίσως δεν αντιλαμβάνονται ότι τις απέκτησαν ενδοεργαστηριακά.

Τον Φεβρουάριο του 2006, στο Πανεπιστήμιο Α&Μ τού Τέξας, μια φοιτήτρια με ανεπαρκή μέσα ατομικής προστασίας προσβλήθηκε από βρουκέλλωση ενώ καθάριζε εργαστήριο διαβαθμισμένο στο 3ο επίπεδο βιοασφάλειας. Πρόκειται για σπάνια νόσο στις ΗΠΑ, από την οποία προσβάλλονται και ζώα και άνθρωποι, ενώ μπορεί να εξελιχθεί σε θανατηφόρο αν ο ασθενής δεν υποβληθεί σε θεραπεία. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατατάσσει τον υπαίτιο παθογόνο παράγοντα στους επίλεκτους παράγοντες, θεωρείται δηλαδή πιθανή η χρήση του σε βιοτρομοκρατικά όπλα. Η άρρωστη φοιτήτρια, μη γνωρίζοντας τι είχε, παρέμεινε κλεισμένη στο σπίτι της επί εβδομάδες, υποφέροντας από διαρκείς πυρετούς και άλλα συμπτώματα τύπου γρίπης.

Σύμφωνα με τα πανεπιστημιακά αρχεία, όταν η προσωπική γιατρός της διέγνωσε έπειτα από 2 μήνες βρουκέλλωση, υπεβλήθη αναφορά στο πανεπιστήμιο, αλλά το τελευταίο ανακοίνωσε το περιστατικό ύστερα από 1 έτος. Και τούτο έγινε κατόπιν πιέσεων από μια ομάδα επιφυλακής για τα βιολογικά όπλα, την Sunshine Project, η οποία απείλησε ότι θα εξέθετε δημόσια το συμβάν εάν το ίδιο το Πανεπιστήμιο Α&Μ δεν προχωρούσε σε δημόσια αναφορά.

Κάποιες φορές, οι ενδοεργαστηριακές αναποδιές συμβαίνουν επειδή οι ερευνητές θεωρούν ότι καταπιάνονται με μια διαφορετική νόσο. Το Μάιο του 2004, δύο ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης εκδήλωσαν εν αγνοία τους τουλαραιμία σε εργαστήριο 2ου επιπέδου, διότι εσφαλμένα πίστευαν ότι εργάζονταν με ένα αβλαβές τροποποιημένο στέλεχος. Σύμφωνα με αξιωματούχους του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, οι δύο ερευνητές παραβίασαν μια τακτική ασφαλούς εργασίας κατά την οποία όλα τα τουλαραιμικά δείγματα έπρεπε να φυλάσσονται κάτω από ειδικό περίκλειστο κουτί με το οποίο διασφαλιζόταν η προστασία του εργαζόμενου. Και οι δύο εκδήλωσαν συμπτώματα τύπου γρίπης αλλά ανέρρωσαν.

Το περιστατικό δεν θα έβγαινε στη φόρα αν τον Σεπτέμβριο του 2004 δεν συνέβαινε πολυήμερη εισαγωγή στο νοσοκομείο και τρίτου ερευνητή με παρόμοια συμπτώματα. Σύντομα, άλλα μέλη του διδακτικού προσωπικού άρχισαν να υποψιάζονται ότι και οι τρεις περιπτώσεις θα μπορούσαν να είναι τουλαραιμία· οι υποψίες τους φυσικά επιβεβαιώθηκαν όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος. Το ατύχημα δεν αναφέρθηκε από το πανεπιστήμιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2004, ενώ δημόσια ανακοίνωση εξεδόθη τελικά τον Ιανουάριο του 2005.

Τόσο η βρουκέλλωση όσο και η τουλαραιμία τυπικά δεν μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο, και έτσι δεν θα συνέβη πιθανότατα έκθεση περισσότερου κόσμου στους υπαίτιους παθογόνους παράγοντες. Με δεδομένη, ωστόσο, την απουσία αναφορών, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει το κατά πόσον θα εκδηλώνονταν σε περισσότερο κόσμο παρόμοια περιστατικά εξαιτίας μεταδοτικών μικροβίων. «Είναι πολύ πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο», λέει ο Richard Ebright, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο Rutgers. Συμφωνεί μαζί του και ο Patrick Bavoil, μικροβιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, θεωρώντας «βέβαιο ότι ακούσιες λοιμώξεις θα πρέπει να έχουν ήδη μεταδοθεί πολλές φορές», επειδή αφενός οι ασθενούντες ερευνητές μη γνωρίζοντας ότι είναι φορείς του υπαίτιου παθογόνου συγχρωτίζονται με περισσότερους ανθρώπους, αλλά και εξαιτίας τού ότι είναι τόσο πολλοί οι μεταδιδόμενοι από άτομο σε άτομο μικροοργανισμοί.

Γνωστή περίπτωση κατά την οποία θα μπορούσε άνετα να προκληθεί μετάδοση λοιμώδους νοσήματος μεταξύ πολλών ατόμων έχει σχέση με το περιστατικό τού 2000 στο στρατιωτικό Ιατρικό Ινστιτούτο Ερευνών για τα Λοιμώδη Νοσήματα (MRIID) στο Φορτ Ντέτρικ τού Μέριλαντ. Εκεί, κάποιος μικροβιολόγος που εργαζόταν με το βακτήριο Burkholderia mallei ―χρησιμοποιείται σε βιολογικά όπλα― σε εργαστήριο με διαβάθμιση 3ου επιπέδου εκδήλωσε τη νόσο την οποία προκαλεί το εν λόγω βακτήριο, τη μάλη, που μπορεί να αποβεί θανατηφόρος. Παρά τον πυρετό και το οίδημα στους μασχαλιαίους λεμφαδένες, το συγκεκριμένο άτομο επί 6 εβδομάδες πήγαινε κανονικά στην εργασία του και ποτέ δεν ενημέρωσε το στρατό για το πρόβλημά του· μέχρι που εισήχθη σε νοσοκομείο, και μάλιστα με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής του, ανέβασε υψηλό πυρετό και παρουσίασε ηπατοσπληνικά αποστήματα. Από τη στιγμή, βέβαια, που οι παθολόγοι διέγνωσαν τη μάλη, ο άρρωστος ακολούθησε την κατάλληλη θεραπεία και ανέρρωσε πλήρως. Ο δε ιεραρχικά ανώτερός του αξιωματικός, επικαλούμενος το ιατρικό απόρρητο, αρνήθηκε να τιμωρήσει τον άρρωστο επειδή δεν ανέφερε την ασθένειά του.

Ένας από τους λόγους για τους οποίους τα περιστατικά αυτού του τύπου εξακολουθούν να μην τεκμηριώνονται εγγράφως είναι το ότι υπάρχουν ελάχιστες ομοσπονδιακές διατάξεις σχετικά με τις αναφορές, και πολλές από αυτές δεν εκτελούνται, λέει ο Edward Hammond, διευθυντής τής Sunshine Project. Για να λαμβάνουν χρηματικές επιχορηγήσεις από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, τα αμερικανικά πανεπιστήμια οφείλουν να αναφέρουν κάθε ατύχημα, δεν αντιμετωπίζουν ωστόσο καμία ποινή για τη μη αναφορά. Επίσης, παρόλο που από τους ομοσπονδιακούς ελέγχους σε 25 πανεπιστήμια διαπιστώθηκε ότι στα 21 δεν τηρούνταν όλοι οι κανόνες περί ελέγχου και διαχείρισης των επίλεκτων παραγόντων, σε κανένα δεν επεβλήθησαν κυρώσεις για μη συμμόρφωση. Ομοίως, δεν είναι υποχρεωτικό να αναφέρεται ατύχημα σχετιζόμενο με τεχνικές του ανασυνδυασμένου DNA, εκτός και αν οι ερευνητές κρίνουν ότι το ατύχημα «έχει σημασία». Αλλά ούτε και η Διεύθυνση για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία (ΟΗSA) είναι υποχρεωτικό να ειδοποιείται, εκτός και αν συμβεί θάνατος σε έναν εργασιακό χώρο ή εισαχθούν σε νοσοκομείο τουλάχιστον 3 εργαζόμενοι.

Προκειμένου να καταπολεμηθεί η πλημμελής υποβολή αναφορών, το Κέντρο για τη Βιοασφάλεια στο Πίτσμπουργκ συστήνει την υποχρεωτική υποβολή αναφορών στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση για κάθε ατύχημα ή ως εκ θαύματος διαφυγή από ατύχημα σε εργαστήρια 3ου και 4ου επιπέδου, οι οποίες αναφορές δεν θα δημοσιεύονται. Στη συνέχεια, γνωρίζοντας ποιος είναι ο συνηθέστερος τύπος περιστατικών, οι ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι θα είναι σε θέση να διατυπώνουν νέες απαιτήσεις σχεδιασμένες έτσι ώστε να αποτρέπεται η επανάληψη των ίδιων περιστατικών. Μολονότι ο μεν Hammond διαμαρτύρεται ότι με την αποφυγή δημοσίευσης τέτοιων αναφορών τα μη ασφαλή ερευνητικά ινστιτούτα «θα κρατούν τον κόσμο στο σκοτάδι σχετικά με τους εσωτερικούς κινδύνους τους», η δε Gronvall στο Πίτσμπουργκ ανταπαντά ότι «η ανωνυμία θα διευκολύνει και θα προωθήσει την υποβολή αναφορών».

Scientific American
Press to Continue.......

Friday, 24 July 2009

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ «ΜΕΤΑΨΥΧΩΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ»

ΤΑ ΣΚΑΜΠΑΝΕΒΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Τα σκαμπανεβάσματα της έντασης των συμπτωμάτων στην σχιζοφρένεια κατά κύριο λόγο οφείλονται στο κατά πόσο είναι πληροφορημένος και «θεραπευμένος» ο ασθενής προκειμένου να αντιμετωπίσει την καθημερινότητά του.
Στην γραμμή ισορροπίας που υπάρχει μεταξύ «plus» και «minus» συμπτωμάτων πολύ συχνά έχουμε αναταράξεις ιδιαίτερα όταν η ασθένεια υπάρχει από πολύ καιρό και υφίσταται και μια θεραπεία που χρειάζεται τροποποίηση. Άλλωστε αυτή η ανατάραξη της μέσης γραμμής ισορροπίας σε ότι αφορά την αίσθηση ικανοποίησης προκαλεί προβλήματα και στους υγιείς.

Άρα είναι αναμενόμενο στους σχιζοφρενείς να είναι εντονότερα.
Μάλιστα ορισμένες φορές εμφανίζονται αυτές οι αναταράξεις σαν προσυμπτώματα μιας επιδείνωσης ή έξαρσης της ήδη υπάρχουσας ψύχωσης.


Ο κανόνας πάντα είναι ότι κυρίως στο στάδιο της οξείας φάσης της σχιζοφρένειας έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα συμπτώματα plus και μόλις αυτά υποχωρήσουνε για πολύ καιρό τυραννούν ασθενείς και τους συγγενείς τα συμπτώματα minus.


Αυτά είναι και χαρακτηριστικά από παλιά με τον όρο μεταψυχωτική κατάθλιψη στους παλιούς γιατρούς. Πρόκειται για την minus symptomatic με κύρια χαρακτηριστικά το γενικευμένο αίσθημα κόπωσης, αδυναμίας και ηττοπάθειας. Πρέπει εδώ να ειπωθεί πως πολλές φορές και τα νευροληπτικά φάρμακα για την αντιμετώπιση των ψυχώσεων μπορούν να δώσουνε πολύ τακτικά συμπτώματα minus.


Έτσι λοιπόν πρέπει πάντοτε να είμαστε σε «επιφυλακή» και να τροποποιούμε την θεραπεία με έξυπνο τρόπο ώστε ο ασθενής μέσω των φαρμάκων να έχει την δυνατότητα διάρκειας αντοχής και ενέργειας για να πολεμήσει τα προβλήματα του.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Press to Continue.......

Ερρίκος Η’: Ο βασιλιάς αποκεφαλιστής

Στέφτηκε βασιλιάς της Αγγλίας το 1509. Ήταν μόλις δεκαοκτώ ετών, χαρισματικός και φιλόδοξος. Αυτή η χωρίς όρια φιλοδοξία τον έφερε σε ρήξη με τον πάπα, τον οδήγησε στη δημιουργία της Αγγλικανικής Εκκλησίας, στην ανάδειξη της χώρας του σε ναυτική δύναμη, σε έξι γάμους και στην εκτέλεση όσων ήταν εμπόδιο στις επιθυμίες του.Εκείνο το πρωί του Μαΐου του 1536, το πλήθος μαζεύτηκε στην αυλή του Πύργου του Λονδίνου για να παρακολουθήσει τον αποκεφαλισμό της Άννας Μπολέιν, που είχε καταδικαστεί σε θάνατο με την κατηγορία ότι πρόδιδε το σύζυγό της, βασιλιά Ερρίκο Η΄. Όταν έφτασε η βασίλισσα, οι φωνές κόπασαν. Ανέβηκε τα σκαλοπάτια του ικριώματος, ενώ ο Γάλλος δήμιος από το Σεντ-Ομέρ έμενε γοητευμένος από την κομψότητά της. Όταν έφτασε ψηλά, η Άννα Μπολέιν γονάτισε, έδεσε με μια κορδέλα τα μάτια της και ακούμπησε το λαιμό της πάνω στην εγκοπή της λαιμητόμου. Αφού την αποκεφάλισε, ο δήμιος σήκωσε το ματωμένο κεφάλι ψηλά, όπως ήταν το έθιμο, για να το δουν όλοι. Το πλήθος ζητωκραύγαζε. Η νεκρή θάφτηκε σε ένα παρεκκλήσι κοντά στον Πύργο.

Ο σύζυγος και ηθικός αυτουργός της εκτέλεσής της, Ερρίκος Η΄, είχε γεννηθεί το 1491 στο ανάκτορο της Πλακεντίας, στο Γκρίνουιτς, στα νότια του Λονδίνου. Τρίτος γιος του Ερρίκου Ζ΄ του οίκου των Τυδώρ και της Ελισάβετ της Υόρκης, ήταν ένας νέος ευπαρουσίαστος, αθλητικός και φιλόδοξος, παρ’ όλο που διάδοχος του θρόνου της Αγγλίας ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, Αρθούρος, που ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη της Αραγονίας, τη μικρότερη κόρη των Ισπανών βασιλέων. Όμως ο Ερρίκος στάθηκε τυχερός. Το 1502 ο Αρθούρος πέθανε, η νεαρή χήρα ορκίστηκε ότι ο γάμος δεν είχε ολοκληρωθεί ποτέ και έλαβε από τον πάπα Ιούλιο Β΄ την άδεια να παντρευτεί τον κουνιάδο της, Ερρίκο, που έγινε ο διάδοχος του θρόνου.

Στα 18 του βασιλιάς
Το 1509, μετά το θάνατο του Ερρίκου Ζ΄, ο Ερρίκος Η΄ στέφτηκε βασιλιάς στο αβαείο του Γουεστμίνστερ. Ήταν 18 ετών και η Αικατερίνη 23. Μόλις δύο χρόνια αφότου ανέβηκε στο θρόνο, ο νεαρός βασιλιάς έδειξε το πιο ανηλεές πρόσωπό του, στέλνοντας για εκτέλεση δύο από τους υπουργούς του πατέρα του, τον Έντμουντ Ντάντλι και τον Ρίτσαρντ Έμπσον. Ο λαός επικρότησε τις εκτελέσεις και στήριξε με ζέση το βασιλιά του, ένα λαϊκιστή, που έκανε τη γη να τρέμει κάτω από τα πόδια του.

Το 1511 ο βασιλιάς εμπιστεύτηκε την ισχύ και τα ηνία του κράτους στον ιερωμένο και νομομαθή Τόμας Γούλσι, ο οποίος αμέσως υπέγραψε συμφωνίες με τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Μαξιμιλιανό, το παπικό κράτος και την Ισπανία, για να πολεμήσουν εναντίον της Γαλλίας. Ο ίδιος ο Ερρίκος οδήγησε το στρατό του σε νικηφόρες μάχες στο γαλλικό έδαφος. Στο μεταξύ ο Κάρολος Ε΄, ανιψιός της βασίλισσας Αικατερίνης της Αγγλίας, ανέβηκε στο θρόνο της Ισπανίας το 1516 και, τρία χρόνια αργότερα, διαδέχτηκε τον Μαξιμιλιανό ως επικεφαλής της Αγίας Αυτοκρατορίας.

Σε αναζήτηση διαδόχου
Χάρη στη διπλωματική ικανότητα του Γούλσι, που έγινε καρδινάλιος από τον πάπα, ο Ερρίκος Η΄ έγινε ρυθμιστής στις διενέξεις μεταξύ του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ και του Καρόλου Ε΄, που συναγωνίστηκαν για να κερδίσουν την εύνοια του Άγγλου ηγεμόνα. Ο Γούλσι ανταμείφτηκε με τη θέση του Λόρδου Καγκελάριου, που αντιστοιχεί στο σημερινό πρωθυπουργό. Η αστραπιαία άνοδός του συνέπεσε με τη γέννηση της κόρης του Ερρίκου Η΄, Μαρίας. Ο βασιλιάς χρειαζόταν, όμως, έναν άρρενα διάδοχο και η Αικατερίνη αμέσως έμεινε και πάλι έγκυος. Αυτή τη φορά ήρθε στον κόσμο ένα αγόρι, που όμως επέζησε λίγες εβδομάδες. Στο μεταξύ ο φλογερός μονάρχης είχε σχέσεις με διάφορες ερωμένες όπως τη Μαίρη Μπολέιν και την Ελισάβετ Μπλαντ.

Όμως ο Ερρίκος χρειαζόταν νόμιμο διάδοχο. Όταν κατάλαβε ότι η Αικατερίνη δε θα του έκανε πια απογόνους, αποφάσισε να ακυρώσει το γάμο του και να πάρει άλλη σύζυγο. Η υποψήφια ήταν η Άννα Μπολέιν, μικρότερη αδελφή της ερωμένης του, Μαίρης Μπολέιν. Για να εξασφαλίσει το διαζύγιο, ο Ερρίκος αποτάθηκε στην Αγία Έδρα στέλνοντας ως μεσολαβητή το γραμματέα του, Γουίλιαμ Νάιτ. Το επιχείρημά του ήταν ότι η άδεια που είχε πάρει από τον πάπα Ιούλιο Β΄ για να παντρευτεί την Αικατερίνη δεν ίσχυε, δεδομένου ότι εκείνη είχε πει ψέματα όταν τον διαβεβαίωσε ότι δεν είχε κοιμηθεί με τον πρώτο άντρα της, τον Αρθούρο.

Όμως ο πάπας Κλήμης Ζ΄ δεν ήθελε να χαλάσει τις σχέσεις του με τον Κάρολο Ε΄, που ήταν ανιψιός της Αικατερίνης. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, τα αυτοκρατορικά στρατεύματα είχαν λεηλατήσει τη Ρώμη, και ο Κάρολος Ε΄ είχε διατάξει να κρατήσουν τον πάπα φυλακισμένο στο Κάστρο Σαντ’ Άντζελο, για απιστία και συνωμοσία με το βασιλιά της Γαλλίας. Όταν πλέον πέτυχε την επίσημη συνθηκολόγηση του πάπα και την πληρωμή ενός τεράστιου χρηματικού ποσού, ο Κάρολος Ε΄ ήρθε σε συμφωνία μαζί του ζητώντας του να αρνηθεί την αίτηση διαζυγίου του Ερρίκου Η΄ και να θεωρήσει ισχύοντα τον πρώτο γάμο του με την Αικατερίνη. Αυτή η απόφαση προκάλεσε το αγγλικανικό σχίσμα και τον οριστικό διαχωρισμό της εκκλησίας της Αγγλίας από εκείνη της Ρώμης.

Το αγγλικανικό σχίσμα
Ο Ερρίκος θεώρησε υπαίτιο της αποτυχίας τον Τόμας Γούλσι, που καθαιρέθηκε και έχασε την περιουσία του. Μόνος και σε δυσμένεια, ο Γούλσι τρελάθηκε και πέθανε μερικούς μήνες αργότερα. Το αξίωμά του πήρε ο Τόμας Μουρ, ο πρώτος λαϊκός που πήρε τη θέση του Λόρδου Καγκελάριου στην ιστορία της Αγγλίας.
Το 1531, το κοινοβούλιο ανακήρυξε Υπέρτατη Κεφαλή της Εκκλησίας τον Ερρίκο Η΄, ο οποίος διέταξε να πάψουν να στέλνουν στη Ρώμη το δεκαδικό φόρο. Ο πάπας απάντησε αφορίζοντας τον Άγγλο βασιλιά το 1534. Ξένος πλέον ως προς τον πάπα, ο Ερρίκος κατάφερε ώστε ο νέος επίσκοπος του Καντέρμπουρι να ακυρώσει το γάμο του με την Αικατερίνη και να αναγνωρίσει το γάμο που είχε συνάψει μυστικά με την Άννα Μπολέιν.

Από τη στιγμή εκείνη, η Μαρία, η κόρη της Αικατερίνης της Αραγονίας, θεωρείτο παράνομη, και τη θέση της στη σειρά διαδοχής για το θρόνο πήρε η Ελισάβετ, η κόρη που απέκτησε ο Ερρίκος με την Άννα Μπολέιν και που έμελλε να βασιλεύσει ως Ελισάβετ Α΄. Από την πλευρά του ο Τόμας Μουρ δέχτηκε να ανακηρύξει το Κοινοβούλιο βασίλισσα την Άννα Μπολέιν, δε θέλησε όμως να πάρει θέση για την ανακήρυξη του Ερρίκου ως αρχηγού της Εκκλησίας της Αγγλίας. Η παραίτηση από το αξίωμά του και η σιωπή του εξόργισαν το βασιλιά, που προσπάθησε με κάθε τρόπο να εξασφαλίσει τη στήριξη του Μουρ. Εκείνος όμως δε συναίνεσε και αποκεφαλίστηκε το 1535. Ο Τόμας Κρόμγουελ έγινε ο νέος και ισχυρός Λόρδος Καγκελάριος.

Σιγά-σιγά ερχόταν στο προσκήνιο η σκοτεινότερη πλευρά της προσωπικότητας του Ερρίκου. Παρανοϊκός και διψασμένος για δύναμη, ο μονάρχης δε δίστασε να υπογράψει κι άλλες καταδίκες που έστειλαν σημαντικούς ανθρώπους για αποκεφαλισμό στον Πύργο του Λονδίνου, στα κελιά του οποίου φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν πολλοί διαφωνούντες. Καταδίωξε εξίσου καθολικούς και προτεστάντες, πολλοί από τους οποίους κάηκαν στην πυρά.

Και συνθέτης
Ο Ερρίκος ήταν επίσης άνθρωπος μορφωμένος και ευαίσθητος. Μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι το τραγούδι Greensleeves, που οι στίχοι του μιλούν για μια αγάπη δίχως ανταπόκριση, μπορεί να το συνέθεσε ο βασιλιάς την εποχή που πολιορκούσε την Άννα Μπολέιν. Εκτός από ικανός χορευτής, ο Ερρίκος είχε καλή φωνή, έπαιζε λαούτο και αγαπούσε τους ιπποτικούς αγώνες, τα μεγάλα κυνήγια και τα αθλήματα. Έπαιζε τένις και ποδόσφαιρο, που εκείνη την εποχή ήταν μια αναμέτρηση μεταξύ εκατοντάδων παικτών που έτρεχαν αρκετά χιλιόμετρα για να βάλουν την μπάλα στην πύλη της πόλης. Του άρεσε να προβάλλει τη δύναμη και τους μυς του μπροστά στις γυναίκες, στις οποίες είχε μεγάλη αδυναμία.
Όμως εκτός από τα πνευματικά και αθλητικά προτερήματά του, ο Ερρίκος Η΄ ήταν τυφλωμένος από τη δύναμή του και με το πέρασμα των χρόνων έγινε ένας δεσποτικός μονάρχης που τον φοβούνταν οι υπουργοί του. Παρά την αντιπαράθεσή του με τον πάπα, θεωρούσε πάντα τον εαυτό του ευσεβή καθολικό και, το 1521, επιτέθηκε στον Λούθηρο ονομάζοντάς τον «ηλίθιο χωριάτη, παρανοϊκό, βασιλιά του ψεύδους».

Σχέδιο με θύμα την Μπολέιν
Αυτό που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ ήταν το πάθος του για τις γυναίκες. Μόνο τρία χρόνια μετά το γάμο του με την Άννα Μπολέιν, άρχισε να δίνει προσοχή σε μια νεαρή κυρία της Αυλής ονόματι Τζέιν Σέιμουρ. Πιθανόν παρακινημένος από τον Κρόμγουελ, ο βασιλιάς διέταξε να συλληφθεί η βασίλισσα με την κατηγορία ότι χρησιμοποιούσε μάγια και συνωμοτούσε για να τον σκοτώσει, είχε παράνομες σχέσεις με τέσσερις άντρες και πλάγιαζε με τον ίδιο τον αδελφό της, Τζορτζ Μπολέιν, υποκόμη του Ρόσφορντ. Η δίκη ήταν κατασκευασμένη ώστε ο βασιλιάς να απαλλαγεί από τη γυναίκα του. Λίγες μέρες μετά την εκτέλεση της Άννας Μπολέιν, που άφηνε ως απόγονο τη μικρή Ελισάβετ, μια κόρη που εκείνη τη στιγμή δεν εξυπηρετούσε τις ανάγκες της διαδοχής στο θρόνο, ο Ερρίκος Η΄ παντρεύτηκε την Τζέιν Σέιμουρ, που γέννησε το 1537 τον πρίγκιπα Εδουάρδο.

Ο βασιλιάς είχε επιτέλους έναν άρρενα απόγονο, έχασε όμως την Τζέιν, την οποία θεωρούσε πάντα «πραγματική γυναίκα του», καθώς πέθανε δύο εβδομάδες μετά τη γέννα από επιλόχειο πυρετό. Αφού διέταξε αυστηρό πένθος στην Αυλή, ο Ερρίκος Η΄ αφιέρωσε το χρόνο του στην υπαγόρευση μιας σειράς αυστηρότατων νόμων, όπως το Buggery Act, που καταδίκαζε τους ομοφυλόφιλους στην αγχόνη, και το Witchcraft Act, που καταδίκαζε στην πυρά τις υποτιθέμενες μάγισσες. Για τους νέους που ζητιάνευαν, όρισε να τους κόβουν μισό αφτί και να τους οδηγούν στην αγχόνη, αν το ξαναέκαναν. Ο ευαίσθητος και καλοβαλμένος νέος μετατράπηκε σε έναν υπέρβαρο και μισητό ενήλικα, που χειριζόταν με σιδερένια γροθιά τα αποθέματα του κράτους.

Στο μεταξύ, ο Τόμας Κρόμγουελ εκτέλεσε τη διαταγή του να καταλυθούν τα μοναστήρια και τα αβαεία της Αγγλίας, κάτι που αύξησε υπέρμετρα το βασιλικό θησαυρό. Μετά το θάνατο της βασίλισσας Τζέιν, πρότεινε στο βασιλιά να παντρευτεί την Άννα της Κλέβης, αδελφή του δούκα της Κλέβης, Γερμανού πρίγκιπα που στήριζε το λουθηρανισμό. Για να τον πείσει, ανάθεσε στον Χανς Χολμπάιν, ζωγράφο της Αυλής, να κάνει μια προσωπογραφία της. Ο Λόρδος Καγκελάριος πίστευε ότι αυτός ο γάμος θα αύξανε την αγγλική επιρροή στην ηπειρωτική Ευρώπη και θα ενίσχυε τη δική του θέση στο Λονδίνο, όμως έκανε λάθος. Το σχέδιο του Κρόμγουελ κατέληξε σε πλήρη αποτυχία. Η υποψήφια βασίλισσά του δεν άρεσε στον Ερρίκο, ενώ ο αδελφός της, δούκας της Κλέβης, μπήκε σε μια επικίνδυνη αντιμαχία με τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄, αντιπαράθεση στην οποία δεν ήθελε να αναμειχθεί ο Ερρίκος Η΄, που αμέσως ζήτησε να κηρυχτεί άκυρος ο γάμος.

Η τέταρτη σώθηκε παρά τρίχα
Η άσχημη αλλά συνετή Άννα της Κλέβης δεν έφερε καμιά αντίρρηση, κι έτσι μπόρεσε να φύγει σώα και αβλαβής από την αγγλική Αυλή. Ο Τόμας Κρόμγουελ δεν είχε παρόμοια τύχη: καταδικάστηκε για προδοσία και αποκεφαλίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου. Ο Ερρίκος Η΄ διέταξε να βράσουν το κεφάλι του Λόρδου Καγκελάριου και να το εκθέσουν καρφωμένο σε έναν πάσαλο στην κύρια πύλη της πόλης. Την ίδια μέρα του αποκεφαλισμού του, ο βασιλιάς παντρεύτηκε την Αικατερίνη Χάουαρντ, ξαδέλφη της Άννας Μπολέιν, που γρήγορα είχε την ίδια τύχη. Λίγο μετά το γάμο της με τον Ερρίκο κατηγορήθηκε ότι εξακολουθούσε να διατηρεί σχέσεις με έναν παλιό εραστή και ότι πλάγιαζε με ένα νεαρό αυλικό. Και οι δύο εραστές της βασίλισσας εκτελέστηκαν το 1541. Το 1542, μετά την ακύρωση του γάμου, αποκεφαλίστηκε και η ίδια η Αικατερίνη. Ήταν μόλις 18 ετών.

Απτόητος, ο Ερρίκος παντρεύτηκε το 1543 την έκτη γυναίκα του, την Αικατερίνη Παρ, μια πλούσια και έξυπνη χήρα, που ήξερε πώς να φέρεται στο φαντασμένο και επικίνδυνο σύζυγό της. Μεταξύ άλλων, κατάφερε να τον κάνει να αναγνωρίσει και πάλι τις δύο κόρες του, Μαρία και Ελισάβετ, και να τις βάλει στη σειρά διαδοχής μετά το διάδοχο του θρόνου, Εδουάρδο. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του ο Ερρίκος είχε πια χάσει τη χαρακτηριστική ζωντάνια του. Παρουσίαζε παθολογική παχυσαρκία και υπέφερε από κρίσεις σκορβούτου και αρθρίτιδας. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1547 και τάφηκε στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Γουίνδσορ, πλάι στη σύζυγό του, Τζέιν Σέιμουρ, μητέρα του διαδόχου. Τα τρία παιδιά του, ο Εδουάρδος, η Μαρία και η Ελισάβετ, βασίλεψαν στην Αγγλία, κανείς τους όμως δεν απέκτησε παιδιά. Ο θάνατος της Ελισάβετ Α΄, το 1603, σήμανε το τέλος της δυναστείας των Τυδώρ.

Focus
Press to Continue.......

Ασθενής από φτώχια

Δημόσια Υγεία
Οι ερευνητές γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι οι άνθρωποι με χαμηλή κοινωνικοοικονομική στάθμη (ΚΟΣ) διατρέχουν δραματικά μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν και έχουν μικρότερο προσδόκιμο επιβίωσης από όσους ανήκουν σε πιο ευκατάστατα κοινωνικά στρώματα. Οι συμβατικές εξηγήσεις —ότι οι φτωχοί έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και εμφανίζουν μεγαλύτερη επίπτωση καπνίσματος ή παχυσαρκίας — δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τις τεράστιες αποκλίσεις στους δείκτες υγείας. Από νέες έρευνες προκύπτει ότι οι ψυχοκοινωνικοί στρεσογόνοι παράγοντες που συνδέονται με τη φτώχια ίσως αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης πολλών ασθενειών. Για παράδειγμα, το χρόνιο στρες που προκαλείται από τη διαμονή σε γειτονιές όπου κυριαρχούν η φτώχια και η βία ενδεχομένως αυξάνει την ευπάθεια σε καρδιοαγγειακά νοσήματα, κατάθλιψη και διαβήτη. Από άλλες έρευνες προκύπτει ότι στις ΗΠΑ παρατηρείται συνάφεια μεταξύ εισοδηματικής ανισότητας και κακής υγείας. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι φτωχοί αισθάνονται φτωχότεροι, με συνέπεια να βιώνουν μεγαλύτερο στρες σε κοινότητες με βαθιά χάσματα μεταξύ υψηλότερων και χαμηλότερων εισοδημάτων.
Robert Sapolsky
Scientific American
Press to Continue.......

Χρήσιμη εξαπάτηση

Δημόσια Υγεία
Ο υπεύθυνος για την πανδημία τού 1918 ιός της γρίπης επέστρεψε, αν και περιορισμένος, για την ώρα, σε μερικά εργαστήρια. Αφού ανέκτησαν τα γονίδια του ιού από διατηρημένα δείγματα ιστών (βλ. J.K. Taubenberger, κ.ά. «Συλλαμβάνοντας τον πιο φονικό ιό της γρίπης», Scientific American - Ελληνική Έκδοση, Μάρτιος 2005), ο Jeffrey Taubenberger του Ινστιτούτου Παθολογίας των Ενόπλων Δυνάμεων (AFIP) των ΗΠΑ και οι συνάδελφοί του ανέφεραν σε πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Nature ότι ο ιός δεν προέκυψε από συνδυασμό του ιού της γρίπης του ανθρώπου και του ιού της γρίπης των πτηνών, όπως είχε συμβεί σε άλλες ηπιότερες πανδημίες. Αντίθετα, φαίνεται ότι ο ιός τού 1918 πέρασε απευθείας από κάποιον άλλο ξενιστή στον ανθρώπινο πληθυσμό, κάτι που σημαίνει ότι η γρίπη H5N1 των πτηνών, η οποία μαίνεται στην Ασία και έχει ήδη εισβάλει στην Ευρώπη, έχει τη δυνατότητα να προσβάλλει και αυτή άμεσα τους ανθρώπους. Θα μπορούσε μάλιστα να αποδειχτεί ακόμη πιο θανατηφόρος από εκείνη του 1918.

Σε μια εργασία δημοσιευμένη προσφάτως στο περιοδικό Science, ο Terrence Tumpey, των Κέντρων για την Πρόληψη και τον Έλεγχο Νοσημάτων (CDCP), αναφέρει ότι χρησιμοποιώντας την αλληλουχία του γονιδιώματος του ιού τού 1918 κατάφερε να τον ανακατασκευάσει. Πειραματιζόμενος σε ποντίκια βρήκε ότι για να αποβεί θανατηφόρος ο αναγεννημένος ιός πρέπει να μολύνει τα πειραματόζωα με 1.000 τουλάχιστον ιικά σωμάτια. Στην περίπτωση όμως του στελέχους H5N1, ο ίδιος ερευνητής διαπίστωσε ότι μόλυνση με μόλις 10 ή 15 σωμάτια αρκεί για να οδηγήσει τα άτυχα ποντίκια στο θάνατο.
Scientific American
Press to Continue.......

Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ αποχαιρετά τη νοτιοανατολική Ευρώπη

Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη πρέπει να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις για να προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ, δήλωσε ο επικεφαλής της συμμαχίας Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ. Επίσης στις διπλωματικές ειδήσεις: οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρουμανίας, της Σερβίας και της Ουγγαρίας συναντήθηκαν το Σάββατο.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ την Πέμπτη (16 Ιουλίου) προέτρεψε τις αρχές της Boσνίας και Ερζεγοβίνης να εφαρμόσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος ιδιότητας μέλους στο ΝΑΤΟ. Πραγματοποίησε συνομιλίες με μέλη της τριμερούς προεδρίας της ΒΕ, αρχηγούς των κύριων πολιτικών κομμάτων και του Ύπατου Αρμοστή Βαλεντίν Ίνζκο. Μετά από την ΒΕ, ο ντε Χουπ Σέφερ, ταξίδεψε στη Ποντγκορίτσα όπου εγκωμίασε το Mαυροβούνιο για την "αξιοσημείωτη" πρόοδο στην ευρωατλαντική διαδικασία ένταξης.
Είπε ότι η χώρα θα μπορούσε να αναμείνει πρόσκληση για να ενταχθεί στο Σχέδιο Δράσης Ιδιότητας Μέλους του ΝΑΤΟ (ΜΑΡ) σύντομα. Η θητεία του ντε Χουπ Σέφερ ως γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ λήγει στο τέλος του μήνα. Ο διάδοχός του είναι ο Αντρές Φογκ Ρασμούσεν της Δανίας.


Το παρών περιεχόμενο ανατέθηκε για τους SETimes.com
Press to Continue.......

Επεισοδιακές εκλογές στο Κιργιζιστάν

Αποσύρθηκαν υποψήφιοι της αντιπολίτευσης, καταγγέλλοντας εκτεταμένη νοθεία
Τέσσερα χρόνια μετά τις εκτεταμένες ταραχές, που πυροδοτήθηκαν από τις καταγγελίες για εκλογική νοθεία και οδήγησαν στην ανατροπή του προέδρου Ακάγεφ, ο διάδοχός του, Κουρμανπέκ Μπακίγεφ, αντιμετωπίζει ταυτόσημες κατηγορίες. Ενώ είχαν ανοίξει οι κάλπες για τις χθεσινές προεδρικές εκλογές, ο κυριότερος υποψήφιος της αντιπολίτευσης, Αλμαζμπέκ Αταμπάγεφ, ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την εκλογική διαδικασία, επικαλούμενος εκτεταμένη νοθεία και κάλεσε το λαό να κατέβει στους δρόμους.

«Καλούμε όλους τους ψηφοφόρους, τα πολιτικά κόμματα, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και τους ξένους παρατηρητές να θεωρήσουν τις προεδρικές εκλογές ως μη γενόμενες λόγω των ευρύτατων παραβιάσεων της εκλογικής νομοθεσίας», αναφέρεται σε κοινή δήλωση του Αταμπάγεφ με έναν άλλο υποψήφιο της αντιπολίτευσης, τον Ζένισμπεκ Ναζαραλίγεφ. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του Αταμπάγεφ, η κυβέρνηση του Μπακίγεφ ναύλωσε πούλμαν, τα οποία περιέφεραν από εκλογικό κέντρο σε εκλογικό κέντρο τους ίδιους ψηφοφόρους. Διατυπώθηκαν επίσης καταγγελίες για εκφοβισμό ψηφοφόρων και για εκτεταμένη νοθεία στις επιστολικές ψήφους.

Από την πλευρά του, ο Μπακίγεφ εξέδωσε αυστηρή προειδοποίηση στην αντιπολίτευση, τονίζοντας ότι «θα κατασταλούν, στο πλαίσιο των νόμων, οποιεσδήποτε απόπειρες πρόκλησης αναρχίας και δεν θα γίνει ανεκτή η αποσταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα». Οι φόβοι για αιματηρές ταραχές ενισχύθηκαν όταν αστυνομικές δυνάμεις διέλυσαν, με κλομπ και πυροβολισμούς στον αέρα, διαδήλωση περίπου 1.000 οπαδών του Αταμπάγεφ στην πόλη Μπαλίκτσι.

Παρ’ όλα αυτά, έξι έμειναν στον κατάλογο των υποψηφίων στις χθεσινές εκλογές, από τις οποίες εθεωρείτο βέβαιο ότι θα ανακηρυχθεί νικητής ο Μπακίγεφ. Ο απερχόμενος πρόεδρος διεκδικούσε δεύτερη πενταετή θητεία, είχε κατηγορηθεί από τους διεθνείς παρατηρητές των βουλευτικών εκλογών του 2005 για εκφοβισμό ψηφοφόρων και επιστράτευση του κρατικού μηχανισμού υπέρ του κυβερνώντος κόμματος.

Παρατηρητές του ΟΟΣΑ

Τις επεισοδιακές εκλογές στην πρώην σοβιετική Δημοκρατία της Κεντρικής Ασίας παρακολουθεί, μέσω των απεσταλμένων παρατηρητών, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΟΣΑ). «Αν υπάρξουν καταγγελίες για νοθεία ή χειραγώγηση, θα παρακολουθήσουμε την αντιμετώπιση που θα έχουν από τις Αρχές», δήλωσε ο Γιάνες Λέναρτσιτς, επικεφαλής του Γραφείου του ΟΟΣΑ για τους Δημοκρατικούς Θεσμούς και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Στα τέσσερα χρόνια μετά την άνοδό του στην εξουσία, ο Μπακίγεφ κέρδισε συμπάθειες αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες, τους μισθούς και τις συντάξεις. Ωστόσο, η οικονομική κρίση στους μεγάλους γείτονές του Κιργιζιστάν, Ρωσία και Καζαχστάν, είχε οδυνηρό αντίκτυπο στην οικονομία της μικρής αυτής χώρας των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα μεταναστευτικά εμβάσματα και τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων.

Ουάσιγκτον και Μόσχα παρακολουθούν με ζωηρό ενδιαφέρον τις εξελίξεις στη γεωστρατηγικά σημαντική αυτή χώρα με την απρόβλεπτη εξωτερική πολιτική. Το Φεβρουάριο, ο Μπακίγεφ είχε δηλώσει ότι θα κλείσει την αμερικανική βάση στο Μανάς, προκαλώντας ευφορία στο Κρεμλίνο, από το οποίο εξασφάλισε σημαντικά δάνεια. Πρόσφατα, όμως, ο Μπακίγεφ δέχθηκε να ανανεώσει τη συμφωνία για τη λειτουργία της βάσης –η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στον πόλεμο του Αφγανιστάν– με τους Αμερικανούς, εξασφαλίζοντας τον τριπλασιασμό του ενοικίου.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Press to Continue.......

Σε «καραντίνα» κρουαζιερόπλοιο με κρούσματα γρίπης

Συναγερμός έχει σημάνει στο λιμάνι του Πειραιά, όπου κατέπλευσε κρουαζιερόπλοιο από την Τουρκία, στο οποίο υπάρχουν τρία άτομα που έχουν προσβληθεί από τη νέα γρίπη.
Πρόκειται για έναν επιβάτη και δύο μέλη του πληρώματος (σύμφωνα με πληροφορίες ο ένας είναι μάγειρας) ενώ συνολικά στο κρουαζιερόπλοιο υπάρχουν 4.569 άτομα.

Σύμφωνα με το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας «το συγκεκριμένο περιστατικό δεν εμπνέει ανησυχία και θα αντιμετωπιστεί από τις αρμόδιες Υγειονομικές Αρχές». Ωστόσο, ο Νομάρχης Πειραιά ζητά τη λήψη άμεσων μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας υπογραμμίζοντας «δεν είναι δυνατόν το λιμάνι και ολόκληρη η περιοχή του Πειραιά να ελέγχεται μόνο από 4 γιατρούς δημόσιας υγείας»!

Οδηγίες για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για τη νέα γρίπη, πάντως, θα εκδίδονται κάθε εβδομάδα από το υπουργείο Υγείας. Την ανακοίνωση αυτή έκανε χθες ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος, μετά τη συνάντηση που είχε με τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, με αντικείμενο τις εξελίξεις και το Σχέδιο της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της Νέας Γρίπης.

Εξάλλου, σταθερή παραμένει η κατάσταση της υγείας του 33χρονου που προσβλήθηκε από τη νέα γρίπη. Σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς, η κλινική εικόνα τους ασθενούς -ο οποίος εξακολουθεί να νοσηλεύεται στην εντατική- παραμένει σταθερή. Τα εργαστηριακά όμως αποτελέσματα των εξετάσεών του εμφανίζουν σημάδια βελτίωσης.

Από την πλευρά του ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών επισημαίνει ότι ο πανικός μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα στη δημόσια υγεία από τον ίδιο τον ιό και προτρέπει όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να συμβάλουν στην αποτροπή κλίματος τρομολαγνείας.

IMERISIA

Press to Continue.......

Τον Χίτλερ επιστρατεύει το Ισραήλ για να μετριάσει τις αντιδράσεις για τον εποικισμό

Εντολή να κυκλοφορήσουν μια παλιά φωτογραφία ενός ανώτατου Παλαιστινίου κληρικού με τον Αδόλφο Χίτλερ έστειλε στους διπλωμάτες του το Ισραήλ, με σκοπό να μετριάσει τις διεθνείς αντιδράσεις για το σχέδιο εποικισμού της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1941 και απεικονίζει τον Χατζ Αμίν αλ-Χουσεϊνί, ο οποίος ήταν ο τότε μεγάλος Μουφτή της Ιερουσαλήμ, δίπλα στον Χίτλερ στο Βερολίνο.

Σύμφωνα με ανώτατο Ισραηλινό αξιωματούχο, ο ακροδεξιός υπουργός Εξωτερικών, Άβιγκντορ Λίμπερμαν ζήτησε την κυκλοφορία της συγκεκριμένης φωτογραφίας από όλες τις ισραηλινές διπλωματικές αποστολές του κόσμου ώστε να «ντροπιάσει» τις δυτικές κυβερνήσεις κι αυτές με τη σειρά τους να μετριάσουν την πίεση προς το Ισραήλ, προκειμένου να παγώσει σχέδιο εποικισμού σε εδάφη που ανήκουν στην οικογένεια του μουφτή στην Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Σημειώνεται ότι οι ΗΠΑ πιέζουν το Ισραήλ να σταματήσει την οικοδόμηση ενός νέου εβραϊκού οικισμού στην τοποθεσία Σέιχ Τζάραχ της ανατολικής Ιερουσαλήμ, που κατασχέθηκε από το Ισραήλ μετά τον πόλεμο του 1967 και η οποία ανήκε στην περιουσία του εν λόγω κληρικού. Οι δημοτικές αρχές έχουν δόσει άδεια για την οικοδόμηση ξενοδοχείου στην τοποθεσία αυτή και οι εργασίες χρηματοδοτούνται από έναν Αμερικανό εκατομμυριούχο, τον Ιρβινγκ Μόσκοβιτς, ο οποίος έχει υπάρξει χορηγός εβραϊκών υπερεθνικιστικών οργανώσεων

Ο Αμίν αλ-Χουσεϊνί ήταν ένας Παλαιστίνιος εθνικιστής ηγέτης πολέμιος των Εβραίων. Το 1941 συναντήθηκε με τον Χίτλερ στο Βερολίνο προκειμένου να του ζητήσει, ανεπιτυχώς, να στηρίξει την αραβική ανεξαρτησία και να τεθεί δημοσίως κατά της μελλοντικής δημιουργίας του Ισραήλ. Πέθανε στον Λίβανο το 1974.
TVXS.gr
Press to Continue.......

Thursday, 23 July 2009

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΕΓΩ ΚΑΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ, ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ

Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΤΟΥ ΕΓΩ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΥΡΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ
Όταν αναφερόμαστε σε διαταραχές του «ΕΓΩ» εννοούμε ότι σε ορισμένους ανθρώπους έχει διαταραχθεί η μοναδικότητα και το ανεπηρέαστο της προσωπικότητας. Συγκεκριμένα οι άνθρωποι παρουσιάζουν τέτοια συμπτωματολογία, αισθάνονται επηρεασμένοι εκ των έξω έχουνε την αίσθηση ότι είναι μαριονέτες ή ρομπότ κάποιας εξωτερικής δύναμης που τους κατευθύνει σύμφωνα με την δική της θέληση.

Πολλοί έχουν επίσης την άποψη ότι τελούν κάτω από ύπνωση και υπόκεινται σε μια ξένη θέληση ότι αφορά τις πράξεις τους και τα λεγόμενα τους. Αναφέρουν σαν κύριο χαρακτηριστικό ότι οι ιδέες τους μπορεί να διαβάζονται από τους άλλους ή να εξάγονται από άλλους ενώ οι ίδιοι ζουν σε μια φτώχια ιδεών. Παράλληλα υπάρχει στους ασθενείς έντονα η πεποίθηση ότι συχνότητες, ιδέες, εντυπώσεις και απόψεις μπορούν να εισχωρούν μέσα στο κεφάλι τους από μια εξωτερική ξένη πλευρά. Σε ορισμένες φορές που η συμπτωματολογία προχωράει αλματωδώς έχουν και οι ίδιοι την αίσθηση ότι μπορούν να διαβάζουν ξένες ιδέες. Η ακόμη περισσότερο οι ίδιες ιδέες να συνδιαλέγονται μαζί τους εσωτερικά κατά κάποιο τρόπο με μια «εσωτερική ηχώ».

Με αυτόν τον τρόπο καταλήγει η ψευδαίσθηση ότι παράγονται από τον ίδιο το οργανισμό οι ίδιες φωνές, ακούει κανείς τις φωνές του, τις σκέψεις του και τους διαλογισμούς του. Υπάρχει μια πολυπλοκότητα σε όλη αυτή την προσπάθεια διάγνωσης διαταραχών των εγώ και των ξένων επιδράσεων αλλά και μόνο το ότι αναφέρεται ο ασθενής σε αυτές τις καταστάσεις υπάρχει μεγάλη υποψία ότι ήδη μια ψύχωση βρίσκεται σε εκκίνηση.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Press to Continue.......

Οι εργαζόμενοι είναι ο αδύναμος κρίκος της διαδικτυακής ασφάλειας

Νέους δρόμους άνοιξαν στους χάκερ τα κοινωνικά δίκτυα, καθώς πολλοί χρήστες αποκαλύπτουν μέσω αυτών πολύτιμα προσωπικά δεδομένα τα οποία υποκλέπτουν οι «μάγοι του διαδικτύου».
Στις μισές περίπου επιχειρήσεις δεν επιτρέπεται στους εργαζομένους η πρόσβαση στις διαδικτυακές αυτές τοποθεσίες λόγω των ανησυχιών για επίθεση εισβολέων ή κακόβουλου λογισμικού, αναφέρει η εταιρεία ασφάλειας λογισμικού Sophos.

«Μετά από έρευνες έχει διαπιστωθεί ότι το 63% των διαχειριστών συστημάτων ανησυχούν ότι οι εργαζόμενοι αποκαλύπτουν σημαντικά προσωπικά δεδομένα στα κοινωνικά δίκτυα, με αποτέλεσμα να θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια της εταιρείας στην οποία εργάζονται, καθώς και τα ευαίσθητα δεδομένα που περιέχονται στα συστήματά της», αναφέρει η έκθεση της Sophos.

Το ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing) αφορά στα ηλεκτρονικά μηνύματα που στέλνουν ειδήμονες της ανεπιθύμητης αλληλογραφίας, οι οποίοι εφαρμόζουν διάφορα τεχνάσματα προκειμένου να πείσουν τον χρήστη να αποκαλύψει δεδομένα όπως τους αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών ή κωδικούς ασφαλείας.

Το αποτέλεσμα της «αφέλειας» των εργαζομένων είναι να έχει προσβληθεί από κακόβουλο λογισμικό το 25% περίπου των επιχειρήσεων μέσω του Twitter ή άλλων κοινωνικών δικτύων, επισημαίνει η Sophos.

Πηγή: Reuters
Press to Continue.......

Wednesday, 22 July 2009

MICHAEL JACKSON ΚΑΙ ΛΕΥΚΗ

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΝΑ ΑΛΥΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ
Η λεύκη vitiligo είναι μια χαρακτηριστική αρρώστια την αιτία της οποίας μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει κανείς. Η παθογένειά της έγκειται στην υπόθεση ότι τα μελανοκύτταρα καταστρέφονται χωρίς λόγο στο δέρμα με αποτέλεσμα να μην βγάζουνε την ουσία της μελανίνης που δίνει στο δέρμα το σκούρο χρώμα.

Ως εκ τούτου μένει το δέρμα τελείως άσπρο και κατά διαστήματα έτσι που να υπάρχει η υπόθεση ότι είναι διάφοροι άσπροι λεκέδες σε σκούρο δέρμα.

Η λεύκη έρχεται σε όλες τις ράτσες με την ίδια αναλογία και προσβάλλει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τύπο. Περίπου η συχνότητα προσβολής είναι ένας στους 100 και σε όλο τον κόσμο υπάρχουνε εκατομμύρια από αυτήν την ασθένεια. Η πιο πιθανή θεωρία είναι ότι είναι αυτοάνοσο νόσημα δηλαδή το γεννά ο ίδιος ο οργανισμός παράγοντας κάποια αντισώματα τα οποία πηγαίνουνε και σκοτώνουν τα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη.

Μια συγκεκριμένη θεραπεία δεν υπάρχει, εκείνο που οι περισσότεροι γιατροί δίνουν είναι κυρίως ηρεμιστικά αντικαταθλιπτικά για να μην έχουνε την διέγερση του ανοσοποιητικού σε τέτοιο σημείο ώστε να παράγει περισσότερη λεύκη. Τον τελευταίο καιρό έχουνε προστεθεί στις θεραπευτικές προσπάθειες οι χορηγήσεις ανοσοκατασταλτικών, οι μεταμοσχεύσεις δέρματος, με μικρή όμως επιτυχία. Ίσως μετά την ώθηση που έδωσε για διάφορα ιατρικά «κουτσομπολιά» ο θάνατος του μεγάλου αυτού τραγουδιστή, ξεκινάει καινούρια ιατρική προσπάθεια να βρεθεί λύση στο πρόβλημα της λεύκης που όπως είπαμε βασανίζει εκατομμύρια ανθρώπους.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Press to Continue.......

Γιατί το ξύσιμο σταματά τη φαγούρα;

Οι επιστήμονες βρήκαν τον τρόπο με τον οποίο το ξύσιμο ανακουφίζει από τον κνησμό. Όπως διαπίστωσαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, το ξύσιμο εμποδίζει τη δραστηριότητα ορισμένων νευρικών κυττάρων της σπονδυλικής στήλης που μεταφέρουν τη συγκεκριμένη αίσθηση στον εγκέφαλο.
Ελάχιστες είναι οι γνώσεις των ειδικών για τους μηχανισμούς που ενεργοποιούνται σε αυτό το πασίγνωστο φαινόμενο. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι σημαντικό ρόλο στη διαδικασία παίζει ένα συγκεκριμένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης, με τα νευρικά κύτταρα στη νωτιοθαλαμική οδό να αναπτύσσουν έντονη δραστηριότητα όταν εφαρμόζονταν στο δέρμα ουσίες που προκαλούσαν κνησμό.

Η τελευταία έρευνα σε πρωτεύοντα θηλαστικά έδειξε ότι το ξύσιμο παρεμποδίζει τη δραστηριότητα αυτών των νευρικών κυττάρων κατά τη διάρκεια της φαγούρας – αποτρέποντας τη μεταφορά σημάτων από την ερεθισμένη περιοχή στον εγκέφαλο.

Ο ερευνητής Dr Glenn Giesler ελπίζει ότι τα ευρήματά του θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη αποτελεσματικών θεραπειών για την ανακούφιση από χρόνιο κνησμό. Ωστόσο, επισημαίνει ότι απαιτούνται περισσότερες πληροφορίες για τις χημικές διεργασίες που συντελούνται.

Ο καθηγητής Gil Yosipovitch, ειδικός στον κνησμό από το Πανεπιστήμιο Γουέικ Φόρεστ στην Βόρεια Καρολίνα, σχολιάζει ότι τα συμπεράσματα της έρευνας είναι «εν δυνάμει σημαντικά». «Αν και ο δρόμος είναι μακρύς, θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μέθοδοι που θα προκαλούν μία ευχάριστη αίσθηση ξυσίματος χωρίς να καταστρέφουν το δέρμα μέσω μηχανικών ερεθισμάτων ή φαρμάκων που θα αναστέλλουν αυτούς τους νευρώνες, προκειμένου να θεραπευτεί ο χρόνιος κνησμός».

Παρ’ όλα αυτά, ο καθηγητής Yosipovitch τονίζει ότι το ξύσιμο και η φαγούρα είναι σύνθετα φαινόμενα στα οποία εμπλέκονται παράγοντες όπως τα συναισθήματα, αλλά και η φυσιολογία. «Το βασικό ανοιχτό ερώτημα είναι τι συμβαίνει στους ασθενείς που πάσχουν από χρόνιο κνησμό όπου το ξύσιμο επιδεινώνει την αίσθηση φαγούρας».

Ο Dr Paul Bays από το Ινστιτούτο Γνωστικής Νευροεπιστήμης του UCL, συμφωνεί ότι η έρευνα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τη σωματική εξήγηση του πώς μειώνεται η αίσθηση φαγούρας. «Ωστόσο, είναι πολύ ασαφές γιατί το ξύσιμο έχει αυτή την επίδραση ή γιατί είναι μόνο αποτελεσματικό στη φαγούρα και όχι για επώδυνες αισθήσεις που μεταφέρονται στον εγκέφαλο από την ίδια οδό».

Η έρευνα δημοσιεύεται στο Nature Neuroscience.
FOCUS
Press to Continue.......

Νέες τεχνολογίες για την ασφάλεια των διαστημικών οχημάτων

Πειραματικό σκάφος για τη συλλογή πληροφοριών που θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για την ασφαλή επιστροφή των διαστημικών σκαφών στη Γη, θα εκτοξεύσει η Ευρώπη.
Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία υπέγραψε συμβόλαιο με ιταλική εταιρεία για την κατασκευή του EXPERT, ενός κωνόσχημου δοκιμαστικού οχήματος. Το EXPERT θα εκτοξευθεί σε ύψος 105 χλμ πριν ξαναπέσει στο έδαφος και προσγειωθεί με αλεξίπτωτο. Τα δεδομένα που θα συλλεχθούν, θα συμβάλλουν στη βελτίωση των μοντέλων που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των συνθηκών κατά την επανείσοδο των διαστημικών οχημάτων στη γήινη ατμόσφαιρα.

Οι τεχνικές καινοτομίες θα εφαρμοστούν κατά πάσα πιθανότητα στο ARV, το ευρωπαϊκό όχημα μεταφοράς φορτίων και αστροναυτών στο διάστημα. Οι μηχανικοί έχουν ήδη αρχίσει την έκθεση των τεχνικών προδιαγραφών για το σκάφος, προκειμένου να πάρουν την υπουργική έγκριση για να περάσουν στο στάδιο της υλοποίησης το 2011.

Το EXPERT (Experimental Re-entry Test-bed) θα έχει μήκος μόλις 1,5 μέτρο και βάρος που δεν θα ξεπερνά τα 450 κιλά. Θα μεταφέρει περίπου 15 όργανα μέτρησης τα οποία θα καταγράψουν μία σειρά αεροδυναμικών και αεροθερμοδυναμικών φαινομένων, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολών θερμοκρασίας και πίεσης που υφίσταται το όχημα καθώς εισέρχεται στην ατμόσφαιρα.

Λόγω του χαμηλού ύψους εκτόξευσής του, το EXPERT δεν θα φτάσει την μέγιστη ταχύτητα την οποία αναπτύσσουν τα διαστημικά οχήματα. Ωστόσο, η ταχύτητα των 5 χλμ ανά ώρα είναι επαρκής ώστε να συνάγουν οι επιστήμονες τα συμπεράσματά τους.

«Είναι καθ' ολοκληρίαν σχεδιασμένο έτσι ώστε όχι να προσομοιάσει ένα τελικό λειτουργικό σύστημα αλλά να παράγει τα αεροδυναμικά και φυσικά φαινόμενα που θέλουμε να διερευνήσουμε», εξήγησε ο Marco Caporicci, επικεφαλής του τμήματος μεταφοράς και επανεισόδου στη διεύθυνση των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων της ESA.

To ARV (Advanced Re-Entry Vehicle), είναι μια αναβαθμισμένη έκδοση του μεταφορικού σκάφους ανεφοδιασμού που η ESA ήδη χρησιμοποιεί για τις πτήσεις στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Προς το παρόν, το φορτηγό σκάφος καταστρέφεται με ελεγχόμενη έκρηξη στην ατμόσφαιρα στο τέλος της αποστολής του. Οι βελτιώσεις στο ARV θα εξοπλίσουν το σκάφος με ένα θαλαμίσκο με όλες τις απαραίτητες τεχνολογίες για ασφαλή είσοδο στη γήινη ατμόσφαιρα. Αυτό θα επιτρέψει όχι μόνο τη μεταφορά φορτίων από το διάστημα, αλλά όπως πιστεύουν οι ειδικοί της υπηρεσίας, με ορισμένες τροποποιήσεις, και τη μεταφορά πληρωμάτων.

Την κατασκευή του EXPERT ανέλαβε η ιταλική εταιρεία Thales Alenia Space η οποία υπέγραψε αυτή την εβδομάδα το σχετικό συμβόλαιο με την ESA. Το συνολικό κόστος της αποστολής ανέρχεται στα 30 εκ. ευρώ, εκ των οποίων τα 15 εκ. καλύπτουν τα έξοδα των πειραμάτων από ερευνητικά ινστιτούτα και εταιρείες σε όλη την Ευρώπη.

Η εκτόξευση θα γίνει από τον Ειρηνικό Ωκεανό με ρωσικό πύραυλο Volna και αναμένεται να πραγματοποιηθεί το δεύτερο εξάμηνο του 2010. Η προσγείωση θα γίνει στη ρωσική χερσόνησο Kamchatka.

Η Thales εργάζεται επίσης σε ένα άλλο πειραματικό όχημα επανεισόδου, ονόματι IXV (Intermediate Experimental Vehicle). Με αναμενόμενη εκτόξευση το 2012, θα επιτύχει πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες κατά την επανείσοδό του και θα είναι σε θέση να δοκιμάσει συγκεκριμένα υλικά, αλλά και να συγκεντρώσει επιπρόσθετα υπερηχητικά δεδομένα.
FOCUS
Press to Continue.......

Tuesday, 21 July 2009

ΠΑΡΑΝΟΕΙΔΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΕΙΔΗ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ


ΠΑΡΑΝΟΪΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΒΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΪΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΨΥΧΩΣΗΣ
Και στις δύο περιπτώσεις ξαφνικά οι ασθενείς ως δια μαγείας διακατέχονται από την πεποίθηση ότι κάτι πάρα πολύ σπουδαίο είναι εν κινήσει.
Αυτό το σπουδαίο είναι τρομακτικό σε δύναμη και διακατέχει τα γεγονότα, οι ίδιοι δε αισθάνονται μέσα σε αυτό το γεγονός, πράγμα που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι άνθρωποι του περιβάλλοντος τους.

Αναπτύσσεται ραγδαία μια «συνωμοτική» διάθεση που φαίνεται αμέσως και στην σύσπαση του προσώπου τους και κάθε γεγονός ασήμαντο κατά κύριο λόγο που συμβαίνει εκείνη την στιγμή όπως είναι το κορνάρισμα ενός αυτοκινήτου ή το γλίστρημα κάποιου πεζού η φωνή κάποιου παιδιού λαμβάνεται ως απόδειξη της καχυποψίας για κάθε είδους συνομωσία που τους διακατέχει.

Αυτή η χωρίς λόγο καχυποψία κλιμακωτά ανεβάζει τον φόβο τους και τον θυμό τους για τους ανθρώπους και τα πράγματα γύρω από το περιβάλλον τους.

Όταν βρίσκονται σε αυτό το σημείο πλέον οι ασθενείς χάνουν κάθε ενδιαφέρον ή κάθε ανάγκη προκειμένου να έχουνε μια απόδειξη για το αληθινό των καχυποψιών τους και έχουνε μια a priori πεποίθηση για τα όσα πιστεύουν και αυτά που τους διακατέχουν. Κατά κανόνα οι ασθενείς που βρίσκονται σε τέτοια παρανοειδή κατάσταση τόσο η διάθεσή τους όσο και τα βιώματα αυτά, τους οδηγούν σε απόγνωση, μεγάλο φόβο, αμηχανία και συναισθηματική αστάθεια.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που παρανοειδής ιδέες σχετιζόμενες με επάγγελμα ή με μια μεγάλη θέση, ενός στρατηγού η ναυάρχου μπορούνε να προκαλέσουν ένα εσωτερικό αίσθημα ευφορίας ή ανακούφισης. Όπως και να έχει το θέμα, τα δύο ακραία αυτά σημεία των παρανοειδών βιωμάτων και διάθεσης πρέπει να λαμβάνονται έγκαιρα υπόψη σε κάθε εξέταση. Ακόμη, είναι σπουδαιότερο να γίνεται όσο πιο γρήγορα προκειμένου να αντιμετωπιστούν έγκαιρα.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Press to Continue.......

Λίβανος: Σύλληψη δέκα υπόπτων για τρομοκρατία

Ο λιβανικός στρατός ανακοίνωσε σήμερα τη σύλληψη δέκα υπόπτων για συμμετοχή σε τρομοκρτική οργάνωση, οι οποίοι προετοίμαζαν επιθέσεις κατά της προσωρινής δύναμης του ΟΗΕ (UNIFIL) που σταθμεύει στο νότιο Λίβανο.
«Η έρευνά μας έδειξε ότι αυτό το δίκτυο σχεδίαζε να εξασφαλίσει τη διαφυγή καταζητουμένων τρομοκρατών από το (προσφυγικό στρατόπεδο) Αΐν Χελουέ και να εγκαταστήσει εκεί μαχητές της (ισλαμιστικής οργάνωσης) Φάταχ αλ Ισλάμ», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση το εν λόγω δίκτυο σχεδίαζε επίσης «να πραγματοποιήσει επιθέσεις στο εξωτερικό και να συγκροτήσει ένα τρομοκρατικό πυρήνα για να επιτηρεί την UNIFIL και το στρατό με στόχο επιθέσεις εναντίον τους».

Η ανακοίνωση διευκρινίζει ότι οι δέκα ύποπτοι δεν είναι Λιβανέζοι, αλλά προέρχονται από αραβικές χώρες τις οποίες δεν κατονομάζει.

Ο Αΐν Χελουέ βρίσκεται κοντά στη Σιδώνα του νοτίου Λιβάνου και είναι ο μεγαλύτερος από τους 12 παλαιστινιακούς καταυλισμούς της χώρας, με 45.000 κατοίκους.

Η Φάταχ αλ Ισλάμ, μία σουνιτική εξτρεμιστική οργάνωση, πολέμησε κατά του λιβανικού στρατού επί τρεις μήνες και πλέον το καλοκαίρι του 2007 στον καταυλισμό Ναχρ ελ Μπάρεντ του βορείου Λιβάνου, αλλά τελικά ηττήθηκε.

Ο λιβανικός στρατός δεν έχει το δικαίωμα να εισέρχεται σε παλαιστινιακούς καταυλισμούς, στους οποίους την ευθύνη για την τήρηση της τάξης έχουν παλαιστινιακές οργανώσεις.

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Press to Continue.......

Ανεμος αλλαγής στα κελιά των υπόπτων για τρομοκρατία

Οριστικό τέλος στην κατάχρηση εξουσίας εις βάρος κρατουμένων υπόπτων για τρομοκρατία επιχειρεί να θέσει ο Λευκός Οίκος, σύμφωνα με εμπιστευτική έκθεση του αμερικανικού στρατού που αποκάλυψε χθες η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η εκτενής έκθεση του στρατηγού Ντάγκλας Στόουν -στον οποίο είχε ανατεθεί η επανεξέταση των μεθόδων κράτησης στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν- εισηγείται την ανάγκη υιοθέτησης μιας «νέας προσέγγισης» στο ζήτημα των κρατουμένων, καθώς και τη «ριζική μεταρρύθμιση του σωφρονιστικού συστήματος σε ολόκληρο το Αφγανιστάν, ξεκινώντας από το κέντρο κράτησης στο Μπαγκράμ».

Οπως υποστηρίζει η αμερικανική εφημερίδα επικαλούμενη αξιωματούχους του στρατού, κύριος στόχος της μεταρρύθμισης που προωθείται και η οποία φαίνεται να χαίρει ευρείας αποδοχής στον προεδρικό κύκλο είναι η αποτροπή καταχρήσεων στη μεταχείριση των κρατουμένων, καθώς, όπως επισημαίνει η έκθεση, «η κακομεταχείριση των υπόπτων έχει ως αποτέλεσμα τη ριζοσπαστικοποίηση των Αφγανών και την ενίσχυση των Ταλιμπάν».

Η εφημερίδα αποκαλύπτει επίσης μια εμπιστευτική επιστολή την οποία έστειλε ο ναύαρχος Μάικ Μιούλεν -αρχηγός των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων- σε στρατιωτικούς αξιωματούχους ζητώντας τους να εντείνουν τις προσπάθειες ώστε οι Αμερικανοί στρατιώτες να συνειδητοποιήσουν πόσο σημαντική είναι για την επιτυχία της αποστολής τους η σωστή συμπεριφορά απέναντι στους κρατουμένους.

Ο ναύαρχος μάλιστα κάνει λόγο για «ανάγκη επιπρόσθετης εκπαίδευσης στον τομέα της συμπεριφοράς έναντι των κρατουμένων πριν από την ανάπτυξη των ανδρών στα μέτωπα του πολέμου».

Σε ό,τι αφορά τις αλλαγές που προτείνονται στην εμπιστευτική έκθεση που δεν αναμένεται να δημοσιοποιηθεί εξ ολοκλήρου, φαίνεται πως εξετάζεται ο διαχωρισμός των εξτρεμιστών ανταρτών από τους πιο μετριοπαθείς κρατουμένους, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει αυτήν τη στιγμή, με αποτέλεσμα πολλοί νέοι μαχητές να στρατολογούνται εντός των κέντρων κρατήσεων.

Μ. ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ
ETHNOS
Press to Continue.......

Νέοι για πάντα!

Είμαστε γενετικά προγραμματισμένοι να ζούμε μέχρι τα 120. Όμως ο βιογεροντολόγος Όμπρεϊ ντε Γκρέι ξεπερνά αυτό το όριο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, θα μπορούσαμε να ζούμε ακόμα και 500 χρόνια υγιείς. Για να το αποδείξει, του είναι απαραίτητη οικονομική χρηματοδότηση ύψους εκατομμυρίων δολαρίων.

Ο Βρετανός επιστήμονας Όντρεϊ ντε Γκρέι παρουσιάζει ένα φιλόδοξο επιστημονικό πρόγραμμα που αποτελεί σημαντική πρόκληση για την κοινωνία του 21ου αιώνα. Ζητά την επένδυση ενός δις δολαρίων στην τεχνολογία και την έρευνα της γενετικής, προκειμένου να προωθήσει το εκκεντρικό σχέδιό του, που έχει στόχο να μας χαρίσει αιώνια ζωή. «Το ερώτημα που προκύπτει για τη μακροζωία είναι ποια θα είναι η ποιότητα ζωής», επισημαίνει η Μ. Βιολάκη-Παρασκευά, πρόεδρος της Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας (ΕΙΓΕ). Ο Ντε Γκρέι απαντά πως θα έχουμε εξασφαλίσει, εκτός από τη μακροζωία, μια άριστη φυσική και πνευματική κατάσταση. Σύμφωνα με μια έρευνα σχετικά με τη διαδικασία της γήρανσης που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο Κέμπριτζ στην Αγγλία, ο ανθρώπινος οργανισμός είναι δομημένος έτσι ώστε να ζει 500 ή ακόμα και χίλια χρόνια, εφόσον ακολουθεί μια συντηρητική ζωή.

Ο 44χρονος ιδιόρρυθμος επιστήμονας Ντε Γκρέι, που εκτός από βιογεροντολόγος είναι και αυτοδίδακτος γενετιστής, είναι ακόμα πιο τολμηρός: βεβαιώνει πως η γήρανση δεν είναι αναπόφευκτη. Αντίθετα, υποστηρίζει πως αποτελεί συνέπεια ζημιών σε κυτταρικό ή μοριακό επίπεδο που η ιατρική πρόοδος θα μπορούσε να αποτρέψει ή να αποκαταστήσει. Η επιστήμη θα μπορούσε να προσφέρει στον άνθρωπο μακροζωία που θα άγγιζε τα όρια της αθανασίας. «Μιλάμε για παράταση της νεότητας και όχι των γηρατειών», διευκρινίζει.

Ειδική συντήρηση
Προφανώς θα πεθαίναμε αν μας έπεφτε κάποια σκαλωσιά στο κεφάλι, αν δεχόμασταν επίθεση από κάποιο λιοντάρι ή αν μας πυροβολούσαν. Όμως, σύμφωνα με τον γενειοφόρο προφήτη της επιστήμης, που έχει εμφάνιση χίπη της δεκαετίας του 1970, οι θάνατοι που συνδέονται με τη γήρανση θα μπορούσαν να εξαλειφθούν. «Θεωρώ πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον ανθρώπινο οργανισμό σαν ένα παλιό αμάξι με πιο περίπλοκο μηχανισμό. Κάποια συντηρούνται καλά και ζουν ακόμα και 100 χρόνια. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν είμαστε οι σχεδιαστές του ανθρώπινου οργανισμού και, κατά συνέπεια, πρέπει να ανακαλύψουμε πώς λειτουργεί για να τον συντηρήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Το φιλόδοξο σχέδιο που θα επέτρεπε στους σύγχρονους σαραντάρηδες να γιορτάσουν τα 100στά γενέθλιά τους εξαρτάται από την πορεία των ερευνών του προγράμματος Strategies for Engineered Negligible Senescence, SENS (Στρατηγικές για τη μηχανική αντιμετώπιση της γήρανσης). Στηρίζεται σε μελέτες που έχουν γίνει στους πιο πρωτοπόρους τομείς της βιοϊατρικής. Ο Ντε Γκρέι ειδικεύεται στην έρευνα τεχνικών που έχουν στόχο ακριβώς την παράταση της ζωής. Έτσι, το 2003 αποφάσισε να προσφέρει το Βραβείο του Μαθουσάλα Ποντικού (Methuselah Mouse Prize) που συνοδεύεται από τρία εκατομμύρια δολάρια και θα απονεμηθεί σε όποιον επιστήμονα καταφέρει να παρουσιάσει κάποια μέθοδο αναζωογόνησης... για τρωκτικά. Αν η έρευνα στα ποντίκια προχωρήσει, θα ανοίξει ο δρόμος της χρηματοδότησης του προγράμματος του Ντε Γκρέι τόσο από ιδιωτικούς όσο και από δημόσιους φορείς. Αυτό είναι το ζητούμενο, προκειμένου να κάνουμε ένα σημαντικό βήμα που θα μας φέρει πιο κοντά στην παντοτινή νεότητα.

Ου γαρ έρχεται μόνον
Ο Ντε Γκρέι είναι πεπεισμένος πως υπάρχουν επτά επιστημονικά πεδία ερευνών που θα μας ανοίξουν τις πύλες προς την αιώνια ζωή. Ανάμεσα σε αυτά τα πεδία περιλαμβάνονται οι έρευνες που έχουν στόχο την καταπολέμηση του καρκίνου και τον έλεγχο των κυττάρων σε μοριακό επίπεδο. Αυτές ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη. Ο Ντε Γκρέι επισημαίνει πως μέσα σε τρεις δεκαετίες από την έναρξη της οικονομικής χρηματοδότησης και των υπόλοιπων πεδίων ερευνών θα έχουμε τα πρώτα αποτελέσματα. Οι μελέτες δεν περιορίζονται στα συστήματα του οργανισμού που φθείρονται στο τέλος της ζωής, λόγω εκφυλιστικών ασθενειών ή εξαιτίας της απώλειας των κινητικών ικανοτήτων μας. Είναι ευρύτερες και γίνονται με στόχο να εντοπίσουμε τα σημάδια που προαναγγέλλουν την εμφάνιση των συμπτωμάτων του γήρατος. Πρόκειται για μια σειρά ανεπιθύμητων ενεργειών που συσσωρεύονται προκαλώντας επιπλοκές οι οποίες επηρεάζουν την ομαλή λειτουργία του οργανισμού.

«Οι φθορές στον οργανισμό που συνδέονται με την ηλικία χωρίζονται σε επτά διαφορετικές κατηγορίες. Η απώλεια κυττάρων που δεν αντικαθίστανται είναι μία από αυτές. Κάποιες φορές παρατηρείται το ακριβώς αντίθετο φαινόμενο: η συσσώρευση ανεπιθύμητων κυττάρων. Στην τρίτη κατηγορία εντάσσονται οι φθορές που συνδέονται με δυσλειτουργίες στο εσωτερικό των κυττάρων στις οποίες αποδίδονται οι αλλοιώσεις των χρωμοσωμάτων. Άλλες είναι οι φθορές που προκύπτουν λόγω αλλοιώσεων στο DNA των μιτοχονδρίων (οργανιδίων που διαθέτουν όλα τα ευκαρυωτικά κύτταρα). Προβλήματα προκαλεί και η συσσώρευση μορίων που δεν είναι εύπεπτα, δηλαδή μορίων που τα λισοσώματα δεν είναι σε θέση να απορροφήσουν. Στην έκτη και έβδομη κατηγορία κατατάσσονται τα προβλήματα που συνδέονται με τα διαστήματα μεταξύ των κυττάρων: τα αποθέματα των δύσπεπτων μορίων φράσσουν τις διόδους, ενώ ο πολλαπλασιασμός των χημικών αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στις πρωτεΐνες επιβαρύνει τους ελαστικούς ιστούς των αρτηριών. Στόχος του SENS είναι να θεραπεύσει ή να προλάβει την εμφάνιση αυτών των ατελειών».

Σχετικά με τη δυνατότητα παρέμβασης σε αυτές τις αλλοιώσεις, ο Ντε Γκρέι εξηγεί πως ήδη τρεις μέθοδοι αντιμετώπισής τους βρίσκονται στο στάδιο των κλινικών δοκιμών. Μία από αυτές στηρίζεται στην εμφύτευση βλαστικών κυττάρων (stem cells) σε περιοχές του εγκέφαλου που ελέγχουν την παραγωγή ντοπαμίνης. Πρόκειται για μια μέθοδο καταπολέμησης των συμπτωμάτων της νόσου Πάρκινσον. Επιπλέον, ήδη εμφυτεύονται βλαστικά κύτταρα με στόχο την αναζωογόνηση των καρδιακών κυττάρων. Όσο για την αρτηριοσκλήρυνση, ο Ντε Γκρέι υποστηρίζει πως θα μπορούσαν να σχεδιαστούν ιατρικές μέθοδοι με στόχο την καταπολέμηση των χημικών αλληλεπιδράσεων που προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες.

Δύσκολα προβλήματα
Πιο περίπλοκη είναι η επίλυση των προβλημάτων που συνδέονται με τις αλλοιώσεις των χρωμοσωμάτων, δομών που οργανώνουν το DNA. Με άλλα λόγια, πιο δύσκολη είναι η εφαρμογή θεραπειών για την καταπολέμηση του καρκίνου. «Η εξέλιξη βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα εξαιρετικά περίπλοκο που συνδέεται με τη συντήρηση του DNA. Κάποιοι οργανισμοί πεθαίνουν λόγω της ανάπτυξης διαδικασιών που δημιουργούν όγκους», εξηγεί ο βιογεροντολόγος.

«Ο καρκίνος μπορεί να μας σκοτώσει, επειδή προκαλεί κακοήθεις αλλοιώσεις στα κύτταρα. Η τεχνική που αναπτύσσουμε στο SENS για να τον νικήσουμε ονομάζεται Whole-body Interdiction of Lengthening of Telomeres (WILT, αποτροπή της επιμήκυνσης των τελομερών). Η κεντρική ιδέα της στρατηγικής μας στηρίζεται στο γεγονός ότι τα καρκινογόνα κύτταρα έχουν το χάρισμα της αθανασίας. Αν μπορούσαμε να τα αφοπλίσουμε και να αποφύγουμε τις αλλοιώσεις που επιφέρουν, δε θα πεθαίναμε από καρκίνο. Αυτό επιχειρούμε να πετύχουμε αποτρέποντας την επέκταση των τελομερών». Όμως τι είναι τα τελομερή; Γιατί είναι τόσο σημαντικά για τη διατήρηση της νεότητας; Ο Ντε Γκρέι είναι αντιμέτωπος με μια διπλή πρόκληση: από τη μια πλευρά, πρέπει να καταστρέψει τα τελομερή των κακοηθών κυττάρων και, από την άλλη, να τα διατηρήσει ακέραια στα υγιή κύτταρα στο αίμα, στο δέρμα και στο στομάχι. Τα βλαστικά κύτταρα χρησιμοποιούνται ακριβώς με σκοπό να αποκαταστήσουν τα προβλήματα που εμφανίζονται στα υγιή τελομερή.

Μήκος και φθορά
Ο ρόλος των τελομερών είναι να εμποδίζουν τη διπλή έλικα του DNA να ξετυλίγεται και περιέχουν τέσσερις συγκεκριμένες βάσεις: τη θυμίνη (T), την κυτοσίνη (C), τη γουανίνη (G) και την αδενίνη (A). Γνωρίζουμε επομένως πως το αλφάβητο του DNA μας αποτελείται από τέσσερα γράμματα: Α, Τ, C και G. Επίσης είναι γνωστό πως τα τελομερή συμμετέχουν στη διαίρεση των κυττάρων. Επιπλέον, προστατεύουν τα χρωμοσώματα από φθορές και καθορίζουν το χρόνο ζωής των κυττάρων. Ανακαλύφθηκαν από τον Χέρμαν Μίλερ τη δεκαετία του ’30 και θα μπορούσαν να συγκριθούν με τα πλαστικά προστατευτικά που διαθέτουν τα κορδόνια των παπουτσιών στις άκρες τους. Συνολικά, κάθε κύτταρο διαθέτει 23 ζευγάρια τελομερών. Το πρόβλημα αυτών των «φρουρών» των χρωμοσωμάτων έγκειται στο γεγονός πως σε κάθε κυτταρική διαίρεση υφίστανται κάποια αλλοίωση, που μεταφράζεται σε μια ελαφριά συρρίκνωση. Με το πέρασμα του χρόνου, η μείωση του μήκους των τελομερών μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τα γονίδιά μας. Η σημαντική συρρίκνωσή τους σηματοδοτεί την είσοδο του κυττάρου σε μια διαδικασία γηρασμού που καταλήγει με το θάνατό του. Για παράδειγμα, τα τελομερή των κυττάρων του αίματος ενός νεογέννητου φτάνουν, κατά προσέγγιση, τα 8.000 ζευγάρια γενετικών γραμμάτων και μειώνονται στα 1.500 στα αντίστοιχα κύτταρα ενός ηλικιωμένου. Κάθε φορά που κάποιο από αυτά τα κύτταρα διαιρείται, τα τελομερή του χάνουν από 30 έως 200 γράμματα, ένα τίμημα που μακροπρόθεσμα του κοστίζει τη ζωή.

Το ιδανικό σενάριο θα ήταν τα κύτταρά μας να διέθεταν χιλιόμετρα τελομερών, που θα επέτρεπαν την παράταση της νιότης μας και θα συνέβαλλαν στην εξαφάνιση του φαντάσματος των ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών, από τη ζωή μας. Με αυτόν τον τρόπο θα λύναμε το ένα μέρος της εξίσωσης. Όμως παραμένει άλυτο το υπόλοιπο: η φθορά των τελομερών των καρκινικών κυττάρων με στόχο την οριστική καταστροφή τους πριν από το σχηματισμό όγκων. Πίσω από αυτό το περίπλοκο αίνιγμα κρύβεται η τελομεράσα, η κύρια υπεύθυνη για την προσθήκη διαβρωμένων γραμμάτων στο DNA.

Χωρίς παράπλευρες απώλειες
Όταν κάποιο κύτταρο αρχίζει να υφίσταται αλλοιώσεις που το καθιστούν κακοήθες και τα άκρα των χρωμοσωμάτων του αρχίζουν να φθείρονται, ενεργοποιεί την τελομεράσα. Εκείνη τότε αναλαμβάνει την αποκατάστασή των τελομερών, επιτρέποντας στο κύτταρο να εξακολουθήσει να διαιρείται. Με άλλα λόγια, το κακοήθες κύτταρο παραμένει νέο και ρωμαλέο. Αν οι επιστήμονες κατάφερναν να μπλοκάρουν την τελομεράσα χωρίς να προκαλέσουν «παράπλευρες απώλειες» στον οργανισμό, θα προκαλούσαν τη γήρανση και το θάνατο των καρκινογόνων κυττάρων. Κάποιοι ειδικοί επιχειρούν να αλλάξουν τη σύνθεση της τελομεράσας με φάρμακα, όμως ο Ντε Γκρέι προτείνει μια πιο ριζοσπαστική λύση: τη μείωση των γονιδίων που προκαλούν την παραγωγή της. Έτσι, ο καρκίνος δε θα μεταλλασσόταν ώστε να αντιστέκεται στην ογκολογική θεραπεία. Ωστόσο το πρόβλημα είναι ακόμα πιο περίπλοκο: δεν αρκεί να διαθέτει κάποιος δεινότητα σκοπευτή, για να πυροβολήσει την τελομεράσα των γονιδίων που σχηματίζουν ιστούς ανεξάρτητους από τα βλαστικά κύτταρα. Πρέπει επιπλέον να αποκατασταθούν σταδιακά τα βλαστικά κύτταρα, προκειμένου να εξασφαλίσουμε τη διαίρεση εκείνων που είναι απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία των οργάνων και την υγεία των ιστών.

Βλαστικά κύτταρα
«Πριν από πέντε χρόνια συνειδητοποίησα πως θα ήμουν σε θέση να λύσω αυτό το πρόβλημα. Κάθε δεκαετία θα μπορούσαμε να εμβολιαζόμαστε με γονίδια χωρίς τελομεράσα και με αυτόν τον τρόπο θα αποφεύγαμε τις κακοήθεις μεταλλάξεις. Ταυτόχρονα, θα εφοδιάζαμε τα γονίδια με μακρύτερα τελομερή που θα ήταν ήδη σχεδιασμένα». Προς το παρόν, η αποτελεσματικότητα της μεθόδου δεν έχει αποδειχτεί, παρ’ όλο που κάποιοι ερευνητές έχουν ήδη προχωρήσει σε πειραματικό στάδιο στην εφαρμογή της. Στις δοκιμές φαίνεται πως αυτά τα υπερκύτταρα δεν υφίστανται καρκινογόνες μεταλλάξεις.

Η Μαρία Μπλάσκο, ερευνήτρια του Εθνικού Κέντρου Ογκολογικών Ερευνών (CNIO) στη Μαδρίτη της Ισπανίας, σχεδίασε μια τεχνική που έχει στόχο να περιορίσει το μήκος των τελομερών αυτόματα, μέσα σε λιγότερο από δύο ώρες. Σύμφωνα με την Μπλάσκο, η διαδικασία που ακολουθεί, εκτός από γρήγορη, είναι και λιγότερο δαπανηρή. «Η έλλειψη τεχνικών που θα περιόριζαν το μήκος των τελομερών αυτόματα αποτέλεσε την αιτία για την οποία οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν επένδυσαν σε έρευνες για τη θεραπεία του καρκίνου που θα βασίζονταν ακριβώς στη συρρίκνωσή τους».

Γάλλοι και γυναίκες
Η ηλικία συνδέεται άμεσα με το μήκος των άκρων των χρωμοσωμάτων. «Έχουμε εξετάσει τα τελομερή εκατοντάδων ατόμων ηλικίας από 60 έως 100 ετών που προέρχονταν από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες», τονίζει η Έλσα Βέρα, ερευνήτρια στο CNIO. «Το μήκος τους φθίνει σημαντικά μετά την ηλικία των 10 ετών τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες, αν και οι γυναίκες διαθέτουν μακρύτερα τελομερή, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους». Η μελέτη έδειξε επίσης πως στις Γαλλίδες είναι πιο μακριά συγκριτικά με τις υπόλοιπες Ευρωπαίες, γεγονός που ενισχύει τη θεωρία που συνδέει τη γενετική με τους περιβαλλοντικούς παράγοντες και το μήκος των τελομερών. «Στην ύπαρξη κοντύτερων τελομερών αποδίδονται συχνά και οι θάνατοι από καρδιαγγειακές νόσους», υποστηρίζει η Μπλάσκο. «Γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει το “γαλλικό παράδοξο”, σύμφωνα με το οποίο οι Γαλλίδες καταναλώνουν περισσότερο αλκοόλ, όμως διατηρούν χαμηλά ποσοστά εμφάνισης καρδιαγγειακών νόσων, συγκριτικά με άλλες Ευρωπαίες», προσθέτει.

Ρώτησαν τον Ντε Γκρέι αν μέσα στους επόμενους δύο αιώνες, κατά του οποίους οι σημερινοί σαραντάρηδες θα έχουν τη δυνατότητα να παρατείνουν το όριο της ζωής τους από τα 80 στα 200 χρόνια, θα αναπτυχθούν θεραπείες με χρήση βλαστικών κυττάρων... και αν θα έρθει κάποτε η στιγμή που οι άνθρωποι θα κλείνουν κάποιο ιατρικό ραντεβού για την επιμήκυνση των τελομερών τους. «Δε θα εκπλησσόμουν αν σε 200 χρόνια από σήμερα θα έχουμε φτάσει στο σημείο όλες οι γενετικές θεραπείες με μητρικά κύτταρα να εγχέονται μέσω ενός απλού εμβολίου στον οργανισμό. Ίσως τότε να είμαστε σε θέση να εντοπίζουμε και τα γονίδια της τελομεράσας και να τα εξάγουμε με ευκολία». Θα μπορούσε επομένως κάποιος να ισχυριστεί πως η γήρανση αποτελεί ασθένεια ή μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της εξέλιξης; «Όχι ακριβώς. Θα λέγαμε πως η εξέλιξη δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το φαινόμενο της γήρανσης. Στον άγριο κόσμο των ζώων, όπου δεν παρεμβαίνει ο ανθρώπινος πολιτισμός, σχεδόν όλοι οι οργανισμοί πεθαίνουν πριν προλάβουν να γεράσουν. Τα ζώα πεθαίνουν από ασιτία, επειδή τους τρώει κάποιο άλλο ή εξαιτίας ατυχημάτων. Γι’ αυτό δεν τους χρειάζονται γονίδια που να κάνουν κάτι για την πρόληψη των γηρατειών».

Πολέμιοι της αιώνιας νεότητας
Ο Ντε Γκρέι είναι ένας από τους επιστήμονες που πυροδοτούν έντονες αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των επικριτών του όσο και την πλευρά εκείνων που ασπάζονται τις απόψεις του. Είναι επίμονος και μιλά σαν προφήτης, όμως διαθέτει ένα λαμπρό μυαλό, του αρέσει να ταράζει τα νερά και δε φοβάται μήπως γελοιοποιηθεί. Όπως είναι αναμενόμενο, η προοπτική της παράτασης της ζωής κατά έναν αιώνα εγείρει πολλούς προβληματισμούς, και ο Ντε Γκρέι έχει μια απάντηση για όλους. Η πιο συνηθισμένη κριτική στηρίζεται στο γεγονός πως θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια αύξηση του πληθυσμού χωρίς προηγούμενο. «Ωραία, τι θα είχε συμβεί αν ο πρωθυπουργός της Γαλλίας είχε απαγορεύσει στον Παστέρ να οργανώσει εκπαιδευτικές εκστρατείες γύρω από την υγιεινή με το ίδιο κίνητρο;», απαντά ο επιστήμονας και προσθέτει: «Το να θεωρούμε τους εαυτούς μας τόσο ανίκανους να αντιμετωπίσουμε μελλοντικά προβλήματα και να καταδικάζουμε εκατομμύρια ανθρώπους να ζήσουν όσο και οι παππούδες τους αποτελεί ένα κακόγουστο αστείο. Στο παρελθόν βρήκαμε λύσεις σε παρόμοια προβλήματα. Για παράδειγμα, ποιος θα φανταζόταν το 1850 ότι ο άνθρωπος θα αναγκαζόταν να υποταχθεί στην αναξιοπρεπή πράξη να χρησιμοποιεί καουτσούκ κάθε φορά που κάνει σεξ, προκειμένου να περιορίσει την εκρηκτική αύξηση του πληθυσμού που ακολούθησε τη μείωση της παιδικής θνησιμότητας;».

Ένας από τους πιο οργισμένους πολέμιους του Ντε Γκρέι είναι ο Σέργουιν Νιούλαντ, καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ και συγγραφέας του βιβλίου How we Die (Πώς πεθαίνουμε). «Ο Ντε Γκρέι δεν είναι κακός ούτε τρελός. Όμως το σχέδιό του δε θα έχει επιτυχία. Αν είχε, θα μας κατάστρεφε στην προσπάθεια να μας προστατεύσει: αν η ζωή μας είχε τόσο μεγάλη χρονική διάρκεια, θα υπονόμευε το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης», έγραψε ο Νιούλαντ σε ένα άρθρο του στο περιοδικό Technology Review που εκδίδει το MIT (Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης).

Προγνωστικά και υποθέσεις
Η απουσία στοιχείων και αριθμών αποτελεί ένα άλλο σημείο ρήξης του Ντε Γκρέι με διάφορα μέλη της επιστημονικής κοινότητας. Ο ίδιος απαντά στους επικριτές του μέσω της ιστοσελίδας του: «Ούτε οι αδελφοί Ράιτ παρουσίαζαν νούμερα και στοιχεία το 1900». Πράγματι, οι εφευρέτες των μηχανοκίνητων πτήσεων έδωσαν το έναυσμα για τη ανάπτυξη μιας νέας επιστήμης μερικά χρόνια αργότερα, χωρίς να παραθέσουν κατ’ αρχάς στοιχεία. Αργότερα αποδείχτηκε πως ήξεραν τι έκαναν και πως λειτούργησαν όπως κάθε μηχανικός που στηρίζει τα σχέδιά του σε υπαρκτές γνώσεις πριν αναπτύξει ένα καινούριο σύστημα. «Εγώ διαθέτω στοιχεία στα οποία έχουν πρόσβαση όσοι μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν το πόρταλ και τα δημοσιεύματά μου». Όμως τα γηρατειά δεν αποτελούν ασθένεια, γι’ αυτό, προφανώς, δεν μπορούν να θεραπευτούν, υποστηρίζουν κάποιοι άλλοι επικριτές του. «Πες το όπως θέλεις. Η γήρανση αποτελεί ένα βιολογικό φαινόμενο που προκαλεί ανικανότητα και θάνατο. Χρησιμοποιώντας τη λέξη θεραπεία, αναφέρομαι σε μια σειρά θεραπειών που έχουν στόχο τον έλεγχο μιας κατάστασης, όπως της φυματίωσης, για παράδειγμα. Μπορούμε να την ξεπεράσουμε σώζοντας ανθρώπους. Όμως εγώ δε θέλω απλώς να καθυστερήσω τη διαδικασία της γήρανσης. Φιλοδοξώ να την αναστρέψω, δηλαδή να επαναφέρω τον άνθρωπο από ένα στάδιο προχωρημένου πόνου σε ένα στάδιο όπου δε θα υποφέρει. Γι’ αυτό η θεραπεία θα πρέπει να είναι περιοδική και να εφαρμόζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας».

Υποστηρικτές της αθανασίας
Ίσως επειδή όλοι ελπίζουμε να ζήσουμε υγιείς για περισσότερα χρόνια, οι θεωρίες του Ντε Γκρέι βρίσκουν και ένθερμους υποστηρικτές. Όταν ο Τζέισον Πόντιν, συντάκτης του Technology Review, έγραψε ένα επικριτικό άρθρο για τον Ντε Γκρέι, εξεπλάγη με τον όγκο των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που έλαβε από θορυβημένους αναγνώστες. Τον κατηγορούσαν πως στεκόταν εμπόδιο στο δρόμο προς την αθανασία. Όμως το άρθρο του Νιούλαντ Do you Want to Live Forever? (Θέλεις να ζήσεις για πάντα;) υπήρξε μέχρι σήμερα το πιο πολυδιαβασμένο στην ιστορία του συγκεκριμένου εντύπου και προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις αναγνωστών. Σε μια προσπάθεια να απαντήσει, ο Πόντιν ανακοίνωσε πως θα προσέφερε 10.000 δολάρια σε οποιονδήποτε γεροντολόγο κατάφερνε να παρουσιάσει κάποια θεωρία που θα απαξίωνε τις θεωρίες του Ντε Γκρέι. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει πάρει την αμοιβή.

Μεταξύ των υποστηρικτών του, πιο ισχυρός είναι ο εκατομμυριούχος Πίτερ Τιλ, ένας από τους πρωτοπόρους επιχειρηματίες στον τομέα των συστημάτων πληρωμής λογαριασμών μέσω ίντερνετ, του γνωστού Pay-Pal. Ο Τιλ προσέφερε τρία εκατομμύρια δολάρια στο SENS. «Ενδιαφέρθηκε για το πρόγραμμα, ερωτεύτηκε την ιδέα και τελικά αποφάσισε να μας δώσει μια ευκαιρία. Φυσικά δε γνωρίζει αν η προσέγγισή μου θα λειτουργήσει και κανείς δεν του εγγυάται πως δε σπαταλά άσκοπα τα χρήματά του. Όμως θεωρεί πως το ρίσκο αξίζει τον κόπο. Το 1 δις δολάρια που έχω ζητήσει θα διατεθούν στην ανάπτυξη επτά ερευνητικών πεδίων, ενώ οι έρευνες για τη θεραπεία μέσω βλαστικών κυττάρων ήδη χρηματοδοτούνται σε παγκόσμιο επίπεδο. Όμως για τους υπόλοιπους έξι τομείς χρειάζονται περισσότερα χρήματα. Για να σχεδιαστεί ο προϋπολογισμός ενός προγράμματος, υπολογίζουμε τις ώρες δουλειάς που απαιτεί κάθε τομέας, τις οποίες πολλαπλασιάζουμε με το κόστος της αμοιβής των βιολόγων πλήρους απασχόλησης. Επιπλέον, προσθέτουμε τα χρήματα που προορίζονται για τις ερευνητικές ομάδες με τις οποίες συνεργαζόμαστε, καθώς και για τη συντήρηση των γραφείων του SENS. Φιλοδοξούμε να αναπτύξουμε συνεργασίες και με πανεπιστήμια και εργαστήρια που εδρεύουν σε διάφορες χώρες του κόσμου, όμως τα αποτελέσματα των ερευνών πρέπει να αναλύονται και να μελετώνται από κάποιον κεντρικό φορέα. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η λειτουργία του Ινστιτούτου SENS, που θα φιλοξενείται σε ένα κτίριο γεμάτο μαθηματικούς και γραφεία». Εκτός από τον Τιλ, τον Ντε Γκρέι υποστηρίζουν και κάποιοι επιστήμονες: «Οι περισσότεροι δεν είναι γεροντολόγοι, γεγονός που δε με εκπλήσσει. Εκείνοι ασχολούνται με πεδία που έχουν στόχο τη θεραπεία ασθενειών και όχι τον έλεγχο της γήρανσης. Ορισμένοι υποστηρίζουν τις έρευνές μου, άλλοι διαφωνούν απόλυτα με τις ιδέες μου και, επιπλέον, νιώθουν πως απειλούνται, επειδή οι θεωρίες μου θα μπορούσαν να αλλάξουν τον τρόπο που δουλεύουν».

Αξίζει τόσα χρήματα;
Ο Ντε Γκρέι συνοψίζει το πρόβλημα της ελλιπούς χρηματοδότησης του προγράμματός του ως εξής: «Γενικά, πρόκειται για ένα συνδυασμό διαφόρων παραγόντων που συνδέονται με την πολιτική, την άγνοια και την οικονομία. Στα παραπάνω προσθέστε και το γεγονός πως οι σοβαροί γεροντολόγοι καλούνται διαρκώς να διαφοροποιηθούν από τη φρικτή βιομηχανία ενός ακήρυχτου πολέμου που έχει στόχο την αντιμετώπιση της γήρανσης. Κρέμες αντιρυτιδικές, άχρηστα φάρμακα και χάπια. Γι’ αυτό, όταν ακούμε πως κάποιος υποστηρίζει ότι έχουμε τη δυνατότητα να ζούμε χίλια χρόνια, η αυτόματη αντίδρασή μας είναι να τον αντιμετωπίσουμε με πολλή επιφύλαξη».

Το ζήτημα εγείρει και ηθικούς προβληματισμούς: «Οι δυνατότητες του ανθρώπου είναι τεράστιες. Καθώς τα χρόνια περνούν, παρά τη φυσιολογική φθορά των οργάνων, το μυαλό πολύ συχνά παραμένει αλώβητο από τα γηρατειά και σε προχωρημένη ηλικία μπορεί να δώσει θαυμαστά αποτελέσματα. Η επιστήμη προχωρά. Τα γονίδια μάς ανοίγουν νέους ορίζοντες, και οι νέοι κλάδοι που συνδυάζουν την παραδοσιακή φαρμακογενετική με τη φαρμακολογία της βιοχημείας και άλλους τομείς δίνουν πολλές υποσχέσεις για την αντιμετώπιση των ασθενειών, ωστόσο ενέχουν πολλούς περιορισμούς και βιοηθικούς προβληματισμούς», τονίζει η πρόεδρος της ΕΓΓΕ, Μ. Βιολάκη-Παρασκευά.

Παρ’ όλο που οι ιδέες και οι προσεγγίσεις του Ντε Γκρέι μοιάζουν σωστές, δε γνωρίζουμε αν ο κόσμος θα τις πάρει στα σοβαρά μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, την πιο κρίσιμη στιγμή για να δοθεί ώθηση στις ιδέες του ή να εγκαταλειφθεί πλήρως το όλο εγχείρημα. Αξίζει πάντως να αναρωτηθούμε τι τίμημα είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε προκειμένου να κατακτήσουμε την αιώνια νεότητα.
Focus
Press to Continue.......

Monday, 20 July 2009

Γλωσσικά γονίδια

«Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι Νεάντερταλ δεν είχαν γλωσσικές ικανότητες», λέει ο Johannes Krause, του Ινστιτούτου Max Planck για την Εξελικτική Ανθρωπολογία στης Λειψία. Πράγματι, το πρόσφατο εύρημα του Krause και των συναδέλφων του ότι οι Νεάντερταλ και οι άνθρωποι έχουν την ίδια παραλλαγή του γονιδίου FOXP2 —του μόνου γονιδίου που έχει συνδεθεί με τη γλώσσα μέχρι στιγμής— θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένδειξη των γλωσσικών ικανοτήτων τους.

Μολονότι από διάφορες μελέτες για το σύγχρονο άνθρωπο προκύπτει ότι το FOXP2 είναι αναγκαίο για την ομιλία, κανείς δεν θεωρεί ότι είναι και ικανό. Το γονίδιο είναι «απλώς κάποιο κομμάτι ενός πολύπλοκου παζλ», λέει ο γενετιστής Simon Fisher, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, μέλος της ομάδας που το ανακάλυψε. Από αυτή την άποψη, η αλληλουχία του Νεάντερταλ είναι ενδιαφέρουσα αλλά παρέχει ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με τις γλωσσικές δεξιότητες. «Κανένας μεμονωμένος γενετικός παράγοντας δεν μπορεί να μας αποσαφηνίσει αν ένα εξαφανισμένο είδος διέθετε ή όχι την ικανότητα της ομιλίας», λέει ο Fisher.

Πάρα τις μακροχρόνιες εντατικές μελέτες, οι ερευνητές δεν είναι ακόμα βέβαιοι τι ακριβώς κάνει το FOXP2 ή με ποιον τρόπο συνέβαλε στην εξέλιξη της γλώσσας. Οι μελέτες εξαφανισμένων ειδών ανθρώπου δεν έχουν αποκαλύψει πολλά γι’ αυτό το ζήτημα, αλλά οι μελέτες των σήμερα υπαρχόντων ζώων μας παρέχουν κάποιες ενδείξεις. Το γονίδιο έχει συσχετιστεί με πολλούς από τους πιο εκλεπτυσμένους ήχους του ζωικού βασιλείου, υποδηλώνοντας ότι οι συμπεριφορές αυτές είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίζεται η ανθρώπινη γλώσσα.

Η μελέτη μιας αγγλικής οικογένειας γνωστής ως «ΚΕ» μας φανέρωσε τον σύνδεσμο μεταξύ του FOXP2 και της γλώσσας. Πολλά μέλη της οικογένειας αυτής έχουν σοβαρά προβλήματα με τη γλώσσα. Μάχονται για να ελέγξουν τις κινήσεις του προσώπου τους και δυσκολεύονται στην ανάγνωση, τη γραφή, τη γραμματική και την κατανόηση της ομιλίας των άλλων.

Το 2001, ο Fisher και οι συνάδελφοί του βρήκαν ότι το γονίδιο που βρίσκεται στη ρίζα του προβλήματος της οικογένειας αυτής είναι το FOXP2, στο χρωμόσωμα 7. Το γονίδιο κωδικεύει μια πρωτεΐνη που δεσμεύεται στο DNA, ενεργοποιώντας και απενεργοποιώντας άλλα γονίδια. Τον περασμένο μήνα η ομάδα του Fisher δημοσίευσε μια μελέτη όπου ταυτοποιούνταν τα 100 γονίδια των οποίων η ενεργότητα επηρεάζεται ισχυρότερα από το FOXP2. Πολλά από τα γονίδια εντέλει αποδεικνύεται ότι σχετίζονται με την ανάπτυξη και την οργάνωση του νευρικού συστήματος.

Αλλά οι περισσότερες διαταραχές της ομιλίας —που εκδηλώνονται στο 5% περίπου όλων των παιδιών και έχουν μια ισχυρή κληρονομική συνιστώσα— δεν συνδέονται με μεταλλάξεις τού FOXP2. Συνήθως οφείλονται σε αλληλεπιδράσεις πολλών γονιδίων και περιβαλλοντικών παραγόντων, λέει η Barbara Lewis, η οποία μελετά τις διαταραχές επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve (Οχάιο), «Είναι πολύ σημαντικό γονίδιο, αλλά δεν είναι και το μοναδικό γονίδιο που συνδέεται με την ομιλία», λέει.

Η ιδέα ότι μεταβολές στο FOXP2 μπορεί να έδωσαν ώθηση στην εξέλιξη της γλώσσας ισχυροποιήθηκε όταν βρέθηκε πως οι εκδοχές της πρωτεΐνης που απαντώνται στον χιμπατζή και τον άνθρωπο διαφέρουν μόνο κατά δύο αμινοξέα. Μια τέτοια διαφορά μπορεί να μην φαντάζει μεγάλη, αλλά η FOXP2 είναι από τις λιγότερο ποικιλόμορφες πρωτεΐνες των σπονδυλωτών. Η αλληλουχία του χιμπατζή διαφέρει από εκείνη του ποντικού μόνο κατά ένα αμινοξύ, παρότι η απόκλιση των δύο ειδών έλαβε χώρα πριν από 60 εκατομμύρια χρόνια, σε σύγκριση με τα 6 μόλις εκατομμύρια χρόνια που χωρίζουν τον χιμπατζή από τον άνθρωπο.

Από την άλλη πλευρά, πιο πρόσφατα στοιχεία θολώνουν τη σύνδεση μεταξύ του FOXP2 και της εξέλιξης της γλώσσας. Οι μεταλλάξεις που προκαλούν διαταραχές της ομιλίας στους ανθρώπους, λόγου χάρη, δεν επηρεάζουν εκείνα τα τμήματα του FOXP2 που διαθέτει μόνο ο άνθρωπος. Και «ορισμένες από τις διαφορές που παρατηρούνται στον άνθρωπο και μέχρι πρότινος εθεωρούντο μοναδικές ανευρίσκονται και σε άλλα θηλαστικά», όπως η γάτα, λέει ο Stephen Rossiter, του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου. «Καθώς αυξάνονται τα είδη που εξετάζουμε, αυξάνονται και οι διαφορές που ανακαλύπτουμε. Η εικόνα έχει αρχίσει να γίνεται περίπλοκη».

Τον Σεπτέμβριο του 2007, ο Rossiter και οι συνάδελφοί του ανακάλυψαν ότι οι ικανές για ηχοεντοπισμό νυχτερίδες αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα της αμετάβλητης φύσης τού FOXP2. «Παρατηρείται διπλάσιος αριθμός διαφορών στην αλληλουχία μεταξύ των διάφορων νυχτερίδων απ’ ό,τι σε όλα τα άλλα θηλαστικά που εξετάστηκαν», λέει. Από το εύρημα υποστηρίζεται η ιδέα ότι το FOXP2 του ανθρώπου είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον μυϊκό έλεγχο της ομιλίας. Όπως η ομιλία, στην οποία εμπλέκονται περισσότεροι από 100 μύες, ο σχηματισμός των υπερήχων κατά τον ηχοεντοπισμό απαιτεί «έναν εξαιρετικά περίπλοκο συντονισμό των μυών του προσώπου και του στόματος», λέει ο Rossiter.

Οι νυχτερίδες, μαζί με τους ανθρώπους, μερικά ωδικά πτηνά, τις φάλαινες και τα δελφίνια, ανήκουν στα ελάχιστα εκείνα ζώα που διαθέτουν την ικανότητα εκμάθησης ήχων —δηλαδή, οι ήχοι που παράγουν δεν είναι έμφυτοι, αλλά μαθαίνονται μέσω της μίμησης και της εξάσκησης. Οι μελέτες σε ωδικά πτηνά υποστηρίζουν τη σύνδεση μεταξύ του FOXP2 και της εκμάθησης ήχων, υποδηλώνοντας ότι το γονίδιο αυτό, που «ελέγχει τον τρόπο σχηματισμού» του εγκεφάλου μας, είναι πιθανόν να επηρεάζει επίσης και τον τρόπο χρήσης του. Η νευροεπιστήμονας Stephanie White, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες, βρήκε ότι η ενεργότητα του γονιδίου μεταβάλλεται στους εγκεφάλους των ενηλίκων πτηνών κατά την περίοδο εκμάθησης και εξάσκησης των τραγουδιών τους. «Τα πουλιά ίσως να έχουν τα ίδια εγκεφαλικά κυκλώματα που σχημάτισαν τη βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η ανθρώπινη γλώσσα», εξηγεί η White. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το FOXP2 είναι ένας διακόπτης, λέει, που χρησιμοποιείται κατά διαφόρους τρόπους από τους νευρωνικούς μηχανισμούς των διάφορων ειδών.

Η ιστορία του γονιδίου αυτού μας παρέχει κάποια στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο η εξέλιξη χρησιμοποιεί παλιό υλικό με νέους τρόπους, σημειώνει ο ψυχολόγος Gary Marcus, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. «Είναι μια πολύ καλή εισαγωγή στη γλώσσα και στον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται με οποιεσδήποτε γλωσσικές προπροσαρμογές κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας».
Scientific American
Press to Continue.......

«Κενά» στις πολικές τροχιές

Επιστήμες της Γης
Οι μεγάλης χρονικής κλίμακας προγνώσεις που μας προειδοποίησαν για το πού θα χτυπούσε ο τυφώνας Κατρίνα βασίστηκαν σε δεδομένα που έλαβαν δορυφόροι οι οποίοι ακολουθούσαν πολικές τροχιές. Οι δορυφόροι αυτοί δεν απαθανάτισαν μόνο λεπτομέρειες που αφορούσαν την Αρκτική και την Ανταρκτική, αλλά ουσιαστικά κάθε σχεδόν σημείο της επιφάνειας του πλανήτη καθώς περιστρεφόταν από κάτω τους. Τώρα όμως, η αντικατάσταση του γερασμένου στόλου στρατιωτικών και πολιτικών δορυφόρων κινδυνεύει να ανατραπεί. Και αυτό διότι το σχετικό πρόγραμμα ξεπερνά ήδη τον προϋπολογισμό του κατά 3 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου-αντικαταστάτη βρίσκεται ήδη 3 χρόνια πίσω από το χρονοδιάγραμμα.

Σήμερα, δύο υπηρεσίες διατηρούν η καθεμιά τους από δύο δορυφόρους πολικής τροχιάς: η Εθνική Διεύθυνση Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) και το αμερικανικό Υπουργείο Αμυνας (DOD). Το 1994, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να δημιουργήσουν το Επιχειρησιακό Περιβαλλοντολογικό Δορυφορικό Σύστημα Πολικής Τροχιάς (POESS) με σκοπό την από κοινού εξυπηρέτηση των αναγκών τής ΝΟΑΑ και του DOD. Οι έξι δορυφόροι του κοινού προγράμματος θα έφεραν δεκατέσσερα όργανα, δηλαδή περίπου διπλάσιο αριθμό σε σχέση με τους στρατιωτικούς ή πολιτικούς δορυφόρους πολικής τροχιάς ξεχωριστά, εξοικονομώντας συγχρόνως 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αφότου οι ΗΠΑ ανέθεσαν το σχετικό συμβόλαιο στη Northrop-Grumman το 2002, υποτίθεται ότι ένας δοκιμαστικός δορυφόρος με 4 αισθητήρες θα εκτοξευόταν το Μάιο που μας πέρασε, ενώ ο πρώτος πλήρως επιχειρησιακός αντικαταστάτης είχε προγραμματιστεί να αναλάβει δράση τον Ιούνιο του 2008. Τώρα όμως, η εκτόξευση του δοκιμαστικού δορυφόρου (υπό την επίβλεψη της NASA) έχει μετατεθεί για τον Απρίλιο του 2009, ενώ ο πρώτος αντικαταστάτης προγραμματίζεται για το 2012, σύμφωνα με πρόσφατη κατάθεση αξιωματούχων τής ΝΟΑΑ και του DOD ενώπιον της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων. «Είναι πια σαφές ότι σχεδόν εξαρχής οι αποφάσεις λαμβάνονταν κατόπιν ελλιπέστατης ανάλυσης των εμπλεκόμενων τεχνικών προκλήσεων», δήλωσε κατά την ακροαματική διαδικασία ο πρόεδρος της επιτροπής Sherwood Boehlert, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από τη Νέα Υόρκη.

Η Northrop-Grumman εξήγησε ότι το μεγαλύτερο μέρος της καθυστέρησης και της αύξησης του κόστους οφείλεται σε προβλήματα σχετικά με τους αισθητήρες των δορυφόρων. Ένα, συγκεκριμένα, αφορούσε μια υπέρυθρη κάμερα, την επονομαζόμενη VIIRS, η οποία υποτίθεται ότι θα συλλέγει εικόνες των νεφών και θα διερευνά τη θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας. Η Northrop-Grumman δηλώνει τώρα ότι είχε υποθέσει πως η ανάπτυξη της VIIRS θα ήταν απλούστερη απ’ ό,τι αποδείχτηκε στην πραγματικότητα.

Ωστόσο, τόσο η κυβέρνηση όσο και οι ανάδοχοι εταιρείες δεν διέγνωσαν τα προβλήματα εγκαίρως, ώστε να καταφέρουν να τα υπερκεράσουν, δήλωσε κατά την ακροαματική διαδικασία ο David Powner του Γραφείου Κυβερνητικού Απολογισμού. Σημείωσε δε ότι η εκτελεστική διεύθυνση του δορυφορικού προγράμματος έλαβε λίγες μείζονες αποφάσεις, προτιμώντας συχνά τη διεξαγωγή περαιτέρω αναλύσεων και αναθεωρήσεων.

Για να ξαναμπεί το πρόγραμμα στον σωστό δρόμο, η ΝΟΑΑ, το DOD και η NASA προσέλαβαν καινούργιο κοινό διευθυντή του προγράμματος. Επιπλέον, η Raytheon, ο υπεργολάβος που θα κατασκεύαζε τη VIIRS, αντικατέστησε ολόκληρη την ομάδα που εργαζόταν στο συγκεκριμένο όργανο, ενώ η Northrop-Grumman ενέτεινε την εποπτεία της επί των υπεργολάβων της. Για την εξοικονόμηση χρόνου και χρημάτων, ο Conrad C. Lautenbacher, διευθυντής τής ΝΟΑΑ, δήλωσε ότι από το πρόγραμμα ίσως καταργηθούν μερικοί από τους αισθητήρες των δορυφόρων. Και πάλι όμως, μια ανεξάρτητη μελέτη που διεξήχθη από την Aerospace Corporation υποδεικνύει ότι, παρά τις όποιες αλλαγές, το πρόγραμμα θα συνεχίσει να υπερβαίνει τον προϋπολογισμό του κατά τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Επιπλέον, η επιστημονική επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων ανησυχεί ότι η ίδια η φύση του προγράμματος, καθότι βασίζεται στη σύμπραξη των δύο υπηρεσιών, δυσχεραίνει από μόνη της την επίλυση των προβλημάτων.

Μπορούν βέβαια να ακολουθηθούν και πλάγιες οδοί, κάτι τέτοιο όμως δεν θα ήταν το ιδανικό. Οι στρατιωτικοί δορυφόροι θα αντέξουν πιθανόν άνετα και πέραν τού 2012, αν και δεν θα εφοδιάζουν πλήρως τη ΝΟΑΑ με όσα δεδομένα χρειάζονται τα μοντέλα καιρικών προγνώσεών της. Αλλά πιθανόν να μπορούν να συμβάλουν και οι ερευνητικοί δορυφόροι τής NASA ή οι μεγάλου υψομέτρου πτήσεις. Ο Lautenbacher τόνισε ότι οι μηχανικοί θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τον δοκιμαστικό δορυφόρο ―ήδη μπορεί να λαμβάνει το 93% των δεδομένων των πλήρως επιχειρησιακών δορυφόρων― και να διατηρήσουν τους υπάρχοντες δορυφόρους πολικής τροχιάς τής ΝΟΑΑ πέραν τής κατά μέσο όρο τετραετούς περιόδου χρήσιμης λειτουργίας τους. Μια άλλη εναλλακτική λύση θα μπορούσε να είναι οι ευρωπαϊκοί δορυφόροι ―αν βέβαια είναι διαθέσιμοι και παράγουν τα δεδομένα τους σε μορφοποίηση συμβατή με τα αμερικανικά μοντέλα καιρικών προγνώσεων.

Αυτή την άνοιξη αναμένεται να καταρτιστεί ένα αναθεωρημένο σχέδιο του προγράμματος. Εν τω μεταξύ, η ΝΟΑΑ και το DOD θα εκτοξεύσουν τον τελευταίο από τους αρχικούς τους δορυφόρους πολικής τροχιάς τον Δεκέμβριο του 2007 και τον Οκτώβριο του 2011, αντίστοιχα. Αν η αποστολή τής ΝΟΑΑ αποτύχει, όπως σε γενικές γραμμές συμβαίνει περίπου στο 10% των περιπτώσεων κατά την εκτόξευση ή αμέσως μετά, η πολιτική κάλυψη μέσω δορυφόρων πολικής τροχιάς θα δεχτεί μεγάλο πλήγμα καθώς θα δημιουργηθεί ένα κενό 4 ετών ή και περισσότερο (συν τοις άλλοις, ο συγκεκριμένος δορυφόρος ίσως αποδειχτεί ιδιαίτερα ευπαθής, μιας και, κατά τη διάρκεια δοκιμών της αναδόχου εταιρείας Lockheed Martin, έπεσε κατά λάθος στο έδαφος και υπέστη σημαντική ζημιά).

Το ενδεχόμενο ενός κενού θα μπορούσε να αποβεί αρκετά σοβαρό, εξηγεί ο Richard A. Anthes, πρόεδρος του Πανεπιστημιακού Οργανισμού Έρευνας της Ατμόσφαιρας, στο Μπόουλντερ του Κολοράντο. Επισημαίνει δε ότι θα μπορούσε να καθορίσει «το κατά πόσον το σφάλμα μιας πρόβλεψης σχετικά με το σημείο εξόδου ενός τυφώνα στη στεριά θα είναι της τάξης μερικών δεκάδων ή λίγων εκατοντάδων χιλιομέτρων».
Scientific American
Press to Continue.......

Friday, 17 July 2009

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΠΩΣ ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ ΜΙΑ ΝΕΑ 9/11.

Γράφει: ο Δρ. Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Από την τραγική 9/11 και τις καταστροφικές επιθέσεις στις ΗΠΑ, έχουν γίνει 23 προσπάθειες τρομοκρατών για πλήγματα εντός Αμερικανικού εδάφους. Σημειώνεται ότι μέχρι το Νοέμβριο του 2007 οι τρομοκρατικές προσπάθειες ήταν 19. Όσο και αν φαίνεται περίεργο – γιατί λεπτομέρειες δεν δίδονται – κάποιοι επίδοξοι τρομοκράτες είναι στις φυλακές, ενώ κάποιοι απ’ αυτούς είναι ακόμα ελεύθεροι. Το σίγουρο είναι ότι τα μέτρα αντιμετώπισης των τρομοκρατών στις ΗΠΑ είναι δρακόντεια, και οι Αμερικανοί είναι εμπλεκόμενοι σε ένα “μακρύ πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”. Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές βελτιώσεις σε ζητήματα νομικά, προληπτικά καθώς και ανταλλαγή πληροφοριών για διεθνή τρομοκρατία, ενώ οι ΗΠΑ συνεργάζονται και στον τραπεζικό τομέα με πολλά κράτη για την παρεμπόδιση διακίνησης κεφαλαίων προς τρομοκράτες. Ανεξάρτητα της πρόληψης (23 ενέργειες απέτυχαν) οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί είναι οι βασικοί στόχοι των Τζιχαντιστών και τρομοκρατών. Ως εκ τούτου πέρα των κυβερνήσεων, είναι απαραίτητη η συνεργασία και μεταξύ των ειδικών, των νομικών, καθώς και διαφόρων προγραμμάτων όπως το SAFETY ACT και το CUSTOMS TRADE PARTNERSHIP AGAINST TERRORISM (C-TPAT). Επίσης ιδιαίτερα σημαντικός κρίνεται ότι είναι ο ιδιωτικός παράγοντας στο να προωθεί καινοτόμες και νέες τεχνολογίες , που θα μπορούσαν να διοχετευτούν προς όλα τα κράτη και υπηρεσίες.
Όσο και αν δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, μεταξύ των 23 τρομοκρατικών προσπαθειών στις ΗΠΑ μετά την 9/11, ήταν και ενέργειες με στόχο την BROOKLYN BRIDGE και τον SEARS TOWER.
Σύμφωνα με διαβαθμισμένη ανάλυση αμέσως μετά την 9/11 οι ΗΠΑ προχώρησαν σε όλα τα επίπεδα δυναμικά σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν μια νέα 9/11. Η πιο ουσιώδης κίνηση ήταν η σύσταση Ενιαίων Δυνάμεων Κρούσης (JOINT TASK FORCES AGAINST TERRORISM) για όλους τους επιμέρους τομείς, καθώς και η αναβάθμιση όλων των ανταλλαγών πληροφοριών, παρακολούθησης (FOREIGN INTELLIGENCE SURVEILLANCE ACT), καθώς και εκείνων της αντιτρομοκρατικής εκπαίδευσης. Η έκθεση του AMERICAN SECURITY PROJECT (Φθινόπωρο 2008) κάνει λόγο για σημαντικές βελτιώσεις στην πρόληψη τρομοκρατικών ενεργειών στις ΗΠΑ. Αλλά παράλληλα επισημαίνεται ότι “δεν υπάρχει τέλεια ασφάλεια”.
Συνοπτικά οι 23 περιπτώσεις είναι:
Δεκέμβριος 2001. RICHARD REID. Επιδιώκει να καταστρέψει αεροσκάφος εν πτήσει από Παρίσι προς Μαϊάμι. Συνελήφθη. Ισόβια.
Μάιος 2002. JOSE PADILLA. Συνελήφθη στο αεροδρόμιο O’HARE του Σικάγο μόλις είχε επιστρέψει από το Πακιστάν. Συνωμοτούσε με τζιχαντικές ομάδες. Θεωρείται από τους ειδικούς της “βρώμικης βόμβας”. Καταδικάστηκε σε 17 χρόνια και 4 μήνες στη Φλόριντα.
Σεπτέμβριος 2002. LACKWANNA – 6 ή “BUFFALO CELL”. Υποστηρικτές της AL QAEDA, Υεμενικής προέλευσης. 7-10 χρόνια στη φυλακή.
Μάιος 2003. IYMAN FARIS. Είχε βάλει ως στόχο την γέφυρα BROOKLYN στη Νέα Υόρκη. Παρακολουθείτο. Είχε διασυνδέσεις με το Κασμίρ και ζούσε στο OHIO. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης.
Ιούνιος 2003. VIRGINIA JIHAD NETWORK. 11 άτομα συνελήφθησαν στην ALEXANDRIA – VIRGINIA. Επαφές με AL QAEDA και TALIBAN – LET. 15 χρόνια φυλάκιση.
DHIREN BAPOT. Αύγουστος 2004. Έχουν επαφές με Πακιστάν. Προετοιμάζουν τρομοκρατικές ενέργειες στη Νέα Υόρκη. Τον Μάιο του 2007 καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκισης.
Αύγουστος 2004. JAMES ELSHAFAR και SHAHAWAR MATIN SIRAR. Προετοιμάζουν επιθέσεις στη MADISON SQUARE GARDEN στη Νέα Υόρκη. Καταδικάστηκαν σε 30 και 5 χρόνια αντίστοιχα.
Αύγουστος 2004. YASSIN AREF και MOHAMMAD HUSSAIN. Έχουν αγοράσει όπλα και εκρηκτικά. Στοχεύουν Πακιστανό διπλωμάτη στη Νέα Υόρκη. 15 χρόνια στη φυλακή.
Ιούνιος 2005. UMER HAYAT. Πακιστανός με εκπαίδευση σε σχολή τρομοκρατών στο Πακιστάν. 24 χρόνια στη φυλακή. Προετοίμαζε επιθέσεις στο LODI – CALIFORNIA.
Αύγουστος 2005. LEVAR HALEY, HAMMAD SAMANA, KEVIN JANES. Ετοιμάζουν μαζικές επιθέσεις στην ευρύτερη περιοχή του LOS ANGELES. Καταδικάστηκαν σε 16-22 χρόνια φυλακή.
Δεκέμβριος 2005. MICHAEL REYNOLDS. Καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκισης. Είχε βάλει ως στόχο αγωγούς αερίου και διυλιστήρια σε MONTANA – NEW JERSEY και WYOMING. Είχε επαφές με ακραία Πακιστανικά στοιχεία.
Φεβρουάριος 2006. MOHAMMAD ZAKI ANAWI. Συνελήφθησαν στο TOLEDO – OHIO. Κατασκευάζουν βόμβες για να χρησιμοποιηθούν κατά των Αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ. Καταδικάστηκαν σε 20 χρόνια.
Απρίλιος 2006. SYED HARIS AHMED και ISLAM SADEQUEE. Προετοιμάζουν από την ATLANTA επιθέσεις σε περιοχές της WASHINGTON DC (κυβερνητικά κτίρια). Δικάζονται σύντομα.
Ιούνιος 2006. NARSEAL RATISTE και άλλοι 7 συνελήφθησαν από το FBI στο Μαϊάμι και στην Ατλάντα. Προετοίμαζαν καταστροφικού επιπέδου επίθεση κατά SEARS TOWER στο Σικάγο. Οι 5 από τους 7 αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες.
Ιούλιος 2006. ASSEM HAMMOUD. Προετοίμαζε με “στοιχεία” της AL QAEDA στο Λίβανο, επιθέσεις σε TRAIN TUNNELS στη Νέα Υόρκη. Θα δικασθεί από Λιβανέζικο Στρατοδικείο εντός των προσεχών εβδομάδων.
Αύγουστος 2006. LIQUID EXPLOSIVES PLOT. Με υγρό εκρηκτικό θα προκαλούσαν διαδοχικές εκρήξεις σε 10 αεροσκάφη. 24 Βρετανοί συνελήφθησαν στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου. Πιθανότατα η AL QAEDA ήταν το δίκτυο, που σχεδίασε την ενέργεια. 15 από τους 24 προσήχθησαν σε δίκη. 3 υπεύθυνοι με πρόκληση μαζικών δολοφονιών.
Μάρτιος 2007. KHASID SHEIKIT MOHAMMED. Ο “αρχιτέκτονας της 9/11” Επιχειρησιακό μυαλό της AL QAEDA. Είχε προετοιμάσει την επίθεση του 1993 στο Παγκόσμιο Εμπορικό Κέντρο (World Trade Center), καθώς και την τρομακτική ενέργεια στο BALI το 2002. Προετοίμαζε επιθέσεις στο Αεροδρόμιο HEATHROW, στο CANARY WHARF, στο BIG BEN, στο Ισραήλ, στο Σικάγο, στο PANAMA CANAL , σε Αμερικανικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες και στο EMPIRE STATE BUILDING. Είναι μαζί με τους RAMZI BINALSHIBIZ WALID BIN ATTASH και στο Γκουαντανάμο. Σε εξέλιξη η περίπτωσή τους με πολλά επιπρόσθετα στοιχεία.
Μάιος 2007. FORT DIX PLOT. Συνελήφθησαν 6 επίδοξοι τρομοκράτες, που σχεδίαζαν επίθεση στο FORT DIX στο NEW JERSEY. Εν αναμονή της δίκης.
Ιούνιος 2007. JFK Αεροδρόμιο. 4 άτομα σχεδιάζουν επιθέσεις σε αποθήκες και αγωγούς του Αεροδρομίου JFK στη Νέα Υόρκη. Αρχηγός του ήταν ο RUSSEEL DEFREITAS που συνελήφθη στο BROOLKYN. Είχε επαφές με τρομοκράτες σε Νότιο Αμερική και Καραϊβική. Λέγεται ότι “θα προκαλούσαν τεράστιες ζημιές ακόμα πιο καταστροφικές της 9/11”. Αναμένεται η δίκη τους.
Ιανουάριος 2008. MOHAMMED JADARAH. Υπεύθυνος για επιθέσεις κατά πρεσβειών σε ΗΠΑ, Σιγκαπούρη, Αυστραλία, Ισραήλ, Φιλιππίνες. Είχε επαφές με το ηγετικό δίδυμο της AL QAEDA. Συνελήφθη από την αστυνομία του Ομάν και εκδόθηκε στις ΗΠΑ. Είναι σε ισόβια.
Μάρτιος 2008. HASSAN ABUJIHAD. Πρώην ναύτης του Αμερικανικού Ναυτικού, παρείχε πληροφορίες και θέσεις πλοίων στις εκδόσεις AZZAM που έχουν στενές σχέσεις με την AL QAEDA. Τον Μάιο του 2008 καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση.
Ιούνιος 2008. CHRIS PAUL. Αμερικανός υπήκοος από το OHIO. Άμεση εμπλοκή του με όπλα Μαζικής Καταστροφής. Συνωμοτούσε για εκτελέσεις Αμερικανών στην Γερμανία. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης.
Μάιος 2009. SYNAGOGUE TERROR PLOT. Σύλληψη του JAMES CROMITES και άλλων 3 στη Νέα Υόρκη που προετοίμαζαν επιθέσεις εναντίον της AIR NATIONAL GUARD BASE καθώς και Εβραϊκών Συναγωγών. Προσπαθούσαν να προμηθεύονται πυραύλους STINGER. Αναμένεται η δίκη τους.
Όπως φαίνεται από τις παραπάνω περιπτώσεις, οι τρομοκράτες εξακολουθούν να στοχεύουν τις ΗΠΑ με απώτερο σκοπό ευρύτερης καταστροφής και πρόκληση χάους. Σύμφωνα με τον υπογράφοντα οι υποψήφιοι τρομοκράτες χαρακτηρίζονται από τα εξής:
Εμπειρίες και εκπαίδευση από Σχολές Τρομοκρατών στο Πακιστάν.
Διασυνδέσεις με προβληματικά καθεστώτα (πχ Σουδάν) ή UNGOVERNED TERRITORIES (AFPAK – Σομαλία κα).
Εντονότατη αντιδυτική και αντιαμερικανική στάση.
Προσπάθεια πρόσβασης σε όπλα και υλικά Μαζικής Καταστροφής.
Γνώση νέων τεχνολογιών και Διαδικτύου.
Προσπάθειες να πλήξουν Αμερικανικές διπλωματικές υπηρεσίες στο εξωτερικό.
Έμφαση στην κατασκευή ραδιολογικής βόμβας.
Έμφαση στα LESSONS LEARNED από την χρήση Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανισμών από Ιράκ και Αφγανιστάν.
Παρακολούθηση των δραστηριοτήτων του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.
Παρά την διαφοροποίηση των στόχων, τα αεροσκάφη και τα Αεροδρόμια στις Αμερικανικές μεγαλουπόλεις παραμένουν οι κυρίαρχοι στόχοι.
Από την πρόληψη 23 τρομοκρατικών ενεργειών, αποδεικνύεται ότι “έχουν γνώση οι φύλακες στις ΗΠΑ”. Δεν υπάρχουν τέλεια συστήματα και ποτέ δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος ότι θα προλάβεις τα χειρότερα. Όμως για να βελτιωθεί η ασφάλεια και η αντιτρομοκρατική δυναμική, απαιτούνται συνεχείς και πολυδιάστατες προσπάθειες, οι οποίες λαμβάνουν χώρα σε πολλές χώρες. Σε αντίθεση με την δική μας, που η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας (που δεν φθάνει στα επίπεδα των ΗΠΑ) είναι από τραγική έως προβληματική.
ΥΓ – 1 : Ο Υπογράφων θα ήθελε να ευχαριστήσει τους αναλυτές JENA BAKER MCNEILL και PAMELA SIEGEL για την πρωτότυπη εργασία τους και τα εντυπωσιακά στοιχεία, που αυτή εμπεριέχει.
Anaconda.gr
Press to Continue.......