Monday, 29 June 2009

Οι εικασίες και ο στόχος «πληροφόρησης του κοινού»

Της Μαριλης Mαργωμενου
Οσο μακροσκελής κι αν είναι μια προκήρυξη τρομοκρατικής οργάνωσης, όσες σελίδες κι αν γεμίσει, αυτές δεν είναι ποτέ αρκετές. Κι έτσι, για να επιτευχθεί ο ύψιστος στόχος της «πληροφόρησης του κοινού», το μικρό μας σύμπαν γεμίζει με τις πιο απίθανες εικασίες «ειδημόνων». Με το που δημοσιεύεται μία προκήρυξη, το τρομοκρατικό τσουνάμι ξεβράζει σενάρια ων ουκ έστιν αριθμός στις δημοσιογραφικές όχθες. Το τελευταίο σενάριο που... λούστηκε το φιλοθεάμον κοινό αυτήν την εβδομάδα, είναι το περίφημο «την προκήρυξη της Σέχτας Επαναστατών την έγραψαν 2 άτομα».(φωτο) Τα οποία, μάλιστα, είναι «ένας άνδρας περίπου 35 ετών» και «ένας μεγαλύτερος, πάνω από 50». Και ο πρώτος είναι «σκληρός εκτελεστής», ενώ ο δεύτερος «ιδεολογικός καθοδηγητής». Από πού εξάγονται όλα αυτά τα συμπεράσματα; Οσο σουρεαλιστικό κι αν ακούγεται, προκύπτουν μόνο απ’ το ότι στην ίδια προκήρυξη περιλαμβάνονται φράσεις του τύπου «οι αστυνομικοί πάνε πλατεία» (τις οποίες οι «ειδήμονες» επιμένουν πως έγραψε ο «σκληρός» 35άρης), αλλά και «τσιτάτα» του Λένιν και του Μπέντζαμιν – που ποιος άλλος μπορεί να τα επικαλείται, αν όχι ένας «ιδεολόγος» 50άρης; Αλλά πάλι, μπροστά σε παλαιότερες αναλύσεις τρομοκρατικών προκηρύξεων, αυτή μοιάζει σχεδόν... επιστημονική.

Τον παλιό εκείνο τον καιρό, τότε που κανείς στη μικρή μας χώρα δεν φανταζόταν πως το πιστόλι της 17Ν μπορεί να το κρατάει ένας τύπος α λα Χριστόδουλος Ξηρός, ο οποίος στον ελεύθερο χρόνο του κρατούσε και το μπουζουκάκι για να τραγουδά η Ελένη Λεγάκη «τα πάντα ρει / τα πάντα ρει / γι’ αυτό απόψε είναι Λαμπρή», ακούσαμε άπειρες αλλόκοτες προσεγγίσεις για την ταυτότητα των τρομοκρατών. Το δημοφιλέστερο σενάριο ήταν εκείνο για τον «καθηγητή». Οι αναλύσεις της 17Ν στις προκηρύξεις προφανώς θάμπωσαν κάποιους απ’ τους αναγνώστες που ήταν «σκράπες» στα οικονομικά, και γι’ αυτό προφανώς αποφάσισαν πως θα πρέπει πίσω από τα κείμενα να κρύβεται τουλάχιστον το τρομοκρατικό άλτερ έγκο του παλαιού οικονομολόγου Ανταμ Σμιθ. Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα, και προσπαθώντας να εξακριβώσουν ποιος ακριβώς θα μπορούσε να ταιριάζει σε αυτήν την περιγραφή, οι Αμερικανοί που έσπευσαν να βοηθήσουν τους Ελληνες διώκτες της τρομοκρατίας πήραν όλες τις προκηρύξεις, και ξοδεύοντας πολύ χρόνο και ακόμη περισσότερο χρήμα, τις πέρασαν σε έναν υπερ-υπολογιστή, μέσα στον οποίο επίσης είχαν περάσει και ό,τι βιβλίο επαναστατικής διάθεσης ή κείμενο αντιστασιακού περιεχομένου μπόρεσαν να βρουν.

Το αποτέλεσμα; Το σούπερ PC κατέληξε στο σουρεαλιστικό συμπέρασμα πως ο αρχηγός της οργάνωσης, που γράφει και τα κείμενά της, είναι ένας πασίγνωστος Ελληνας συγγραφέας με αντιστασιακή δράση που ζει στο Παρίσι! Προφανώς, σε εκείνο το σημείο θα αντιλήφθηκαν οι Αμερικανοί αναλυτές πως κάπως «μπάζει» το όλο εγχείρημα – γιατί ο φιλήσυχος άνθρωπος τον οποίο ο υπολογιστής τους καταδίκασε, δεν είχε δώσει ποτέ αφορμή στο παρελθόν... Κάπου εκεί, όλοι συνειδητοποίησαν πως οι προκηρύξεις δεν δίνουν επαρκή στοιχεία για να προδώσουν τον συγγραφέα τους. Οπως ακριβώς δεν δηλώνουν και τον επόμενο στόχο των τρομοκρατών, ακόμη κι αν στις αράδες τους «φωτογραφίζονται» κάποια πρόσωπα ως στόχοι.

Μικρές γκάφες

Ολ’ αυτά βέβαια τα απλοϊκά εμπεδώθηκαν μετά από άπειρες μικρές γκάφες. Οι οποίες ξεκίνησαν απ’ τα πρώτα χρόνια της 17Ν. Το 1975, η προκήρυξη για την επίθεση στον Ρίτσαρντ Ουέλς δημοσιεύθηκε στη Liberation. Κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να οργιάσει η φημολογία πως απ’ την ημεδαπή μέχρι την όμορφη Γαλλία το κείμενο ταξίδεψε λαθραία, είτε μέσα στις τσέπες ενός δημοσιογράφου της Liberation είτε (το πιο «πιασάρικο» σενάριο) στα χέρια ενός «φίλου του Ζαν Πολ Σαρτρ» που ήταν και φίλος των Ελλήνων τρομοκρατών!

Πάνω στο σενάριο για τον τρομολάγνο «φίλο του Σαρτρ», στήθηκε ολόκληρη βιομηχανία παραφιλολογίας στην Ελλάδα. Σε σημείο που υπήρξε μέχρι και προστατευόμενος μάρτυρας – αν και όχι τύπου Σοφίας Κυριακίδου, που να πηγαίνει τα πρωινά μόνος του στις λαϊκές! Ο μάρτυρας, όπως τότε ακουγόταν, μέσα σε μια νύχτα πέρασε τον Ατλαντικό και πλέον ζει στην Αμερική. Θα είχε ενδιαφέρον να μάθει κανείς τι πληροφορίες ήταν αυτές που του εξασφάλισαν νέα ζωή στη χώρα των ευκαιριών, δεδομένου πως την επόμενη εικοσαετία δεν συνελήφθησαν ούτε «φίλοι του Σαρτρ» ούτε μέλη της 17Ν... Αλλά, βέβαια, τα πρώτα χρόνια της τρομοκρατίας, όλοι ήταν πρόθυμοι να πιστέψουν οτιδήποτε. Και δεδομένου πως τα κείμενα των προκηρύξεων από τότε ήταν μακροσκελή, όλο και κάποια φράση τους βρισκόταν να στηρίξει τη σουρεαλιστική θεωρία κάθε «ειδήμονας». Κι έτσι, πολύ περισσότερο μελάνι απ’ αυτό που σπαταλήθηκε για να γραφτούν όλες οι τρομοκρατικές προκηρύξεις μαζί, έχει ξοδευτεί για να αναλυθεί το πώς γράφτηκε κάθε προκήρυξη ξεχωριστά. Τείνοντας ευήκοον ους στις κατά καιρούς θεωρίες, την εποχή που οι γραφομηχανές δεν είχαν ακόμη υποκατασταθεί απ’ τα πληκτρολόγια, οι διωκτικές δυνάμεις έφθασαν σε σημείο να «μπουκάρουν» ακόμη και στο σπίτι ενός συγγραφέα και να ψαχουλεύουν τη γραφομηχανή του, για να δουν αν το «ο» και το «α» μοιάζουν με εκείνα στις τρομοκρατικές προκηρύξεις!

Κι αν νομίζετε πως άλλαξαν τα πράγματα από τότε μέχρι σήμερα, όσοι παρακολουθούν την υπόθεση «τρομοκρατία» από κοντά, λένε πως το μόνο που άλλαξε, ήταν οι γραφομηχανές των προκηρύξεων, με ηλεκτρονικούς υπολογιστές! Εξ ου και η τρέχουσα μυθολογία των «ειδημόνων» εφηύρε τελευταία ένα ακόμη διασκεδαστικό σενάριο: πως πλέον οι τρομοκράτες, για να μην εντοπιστούν, δεν γράφουν την προκήρυξη στη γιάφκα τους, αλλά δίνουν ραντεβού σε Internet cafe, και εκεί αποφασισμένοι να μην παρασυρθούν απ’ το ατελείωτο παιχνίδι στα διπλανά PC, πατούν ένα ένα τα πλήκτρα της οργής! Το μόνο που δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη είναι το αν παίζουν πριν και μετά το λαοφιλές παιχνίδι «Assasin’s Creed», που τόσο πολύ ταιριάζει στη φονική ιδιοσυγκρασία τους...
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

No comments: