Wednesday, 10 June 2009

Το μέλλον της Μέσης Ανατολής αποτελεί εσωτερικό Αμερικανικό θέμα

Του Gideon Levy
Ο Benjamin Netanyahu μπορεί να εξακολουθήσει να προσποιείται ότι όλα πάνε καλά και ο Υπουργός Εσωτερικών Eli Yishai μπορεί να συνεχίσει να κατηγορεί την Κυβέρνηση Obama για τις "απαράδεκτες" πολιτικές της. Ο Βουλευτής της Εθνικής Ένωσης Michael Ben-Ari μπορεί να συνεχίσει να φωνάζει υστερικά για τους στρατιώτες μας και οι έποικοι μπορούν να συνεχίσουν να μας βάζουν σε κίνδυνο. Στην Ουάσινγκτον όμως το θέμα έχει διευθετηθεί.

Η ειρήνη εξαρτάται από αυτούς – τους Αμερικανούς που λαμβάνουν αποφάσεις με επικεφαλής το Barack Obama. Με άλλα λόγια, το μέλλον της Μέσης Ανατολής είναι ένα εσωτερικό Αμερικανικό θέμα. Από τότε που ο Henry Kissinger καθόρισε ότι η εξωτερική πολιτική αποτελεί απλά προέκταση της εσωτερικής, το απόφθεγμά του δεν είχε ποτέ τέτοιον τρομερό δυνητικό αντίκτυπο.

Η Ουάσινγκτον θ’ αποφασίσει για την τύχη των οικισμών της Δυτικής Όχθης και μπορούμε μόνο να ελπίζουμε στην επιμονή της για εκκένωσή τους. Ο Obama, ακλόνητος πλάι στην επαναστατική Μεσανατολική πολιτική που έχει χαράξει, θ’ ανάψει κι εδώ τον πυρσό της ελπίδας. Η μάχη των τιτάνων, Netanyahu και Obama, είναι απλά μια φάρσα – ας θυμηθούμε το μύθο του ελέφαντα με τη μέλισσα ή του βατράχου με το βόδι. Δεν μπορούν όλα τα πλάσματα να γίνουν όσο σπουδαία νομίζουν.


Ας είμαστε επίσης ρεαλιστές: Ένας Ισραηλινός Πρωθυπουργός δεν έχει το περιθώριο να πει όχι στην Αμερική αν αυτή είναι αποφασισμένη για κάτι. Ο Netanyahu το γνωρίζει αυτό καλύτερα από τον καθένα και έχει έρθει πια ο καιρός να το εξηγήσει και στους "πατριωτικούς" κυβερνητικούς του εταίρους.

Ο μοναδικός αληθινός υπαρξιακός κίνδυνος που αντιμετωπίζει το Ισραήλ είναι το ενδεχόμενο απώλειας της Αμερικανικής στήριξης. Ναι, δεν υπάρχει Ισραήλ χωρίς την Αμερική – όχι μόνο για τα $3 δις της ετήσιας στρατιωτικής βοήθειας που αποστέλλει (χωρίς την οποία ο Ισραηλινός Στρατός θα ήταν απλά η σκιά του εαυτού του) ή την αγορά που παρέχει για το ένα τρίτο των Ισραηλινών εξαγωγών αλλά και για τη διεθνή στήριξη που του εξασφαλίζει. Το Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζεται ως λεπρός από κάποιους κύκλους, είναι χαμένο χωρίς τη στήριξη της Ουάσινγκτον. Δεν υπάρχει εναλλακτική υπερδύναμη – και φυσικά δεν θα μας πάει πολύ μακριά το να έχουμε στον ΟΗΕ μόνο τη Μικρονησία στο πλευρό μας.

Το Αμερικανικό πράσινο φως για αλλαγή του status quo της περιοχής θα ενθαρρύνει επίσης μια αδέξια Ευρώπη να προβεί σε κάποια πρακτικά βήματα. Ποτέ ξανά τόσα μάτια δεν ήταν στραμμένα σ’ έναν άντρα ο οποίος θ’ ανακοινώσει σήμερα στο Κάιρο τις αρχές του δόγματός του για τη Μέση Ανατολή.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει τη δύναμη να δώσει μέσα σε λίγους μήνες τέλος στο Ισραηλινό καθεστώς κατοχής. Η κατάκτηση του "Τρίτου Βασιλείου του Ισραήλ" μετά την εκστρατεία του Σινά του 1956 κατέρρευσε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Παρά τα εμπόδια των οικισμών, θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε σ’ αυτήν την κατάσταση με ένα ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα εκκένωσης, αυστηρές κυρώσεις για όσους δεν συμμορφωθούν και γενναιόδωρη βοήθεια σε όσους ακολουθήσουν το πρόγραμμα. Ο ούριος άνεμος που απολαμβάνει ο Obama έχει ήδη αλλάξει το κυρίαρχο ύφος προς το Ισραήλ, ακόμη και μεταξύ των παραδοσιακών "υποστηρικτών" του – αυτών που τόσο τυφλά και ανεύθυνα υιοθέτησαν το καθεστώς κατοχής και τους πολέμους του.


Τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του ο Obama ποικίλλουν: Αντιπροσωπεία του Κογκρέσου που είχε πρόσφατα επισκεφθεί τη χώρα εξέφρασε την ιδέα, τουλάχιστον σε ιδιωτικές συζητήσεις, μιας απαγόρευσης της χρησιμοποίησης Αμερικανικών όπλων στη Δυτική Όχθη. Κάποιος άλλος πρότεινε την επιβολή αυστηρών περιορισμών στην είσοδο των Ισραηλινών στις ΗΠΑ. Ίσως βέβαια, θα ήταν απλά αρκετή η ανάκληση του αυτόματου Αμερικανικού βέτο στον ΟΗΕ – και αυτό χωρίς να αναφερθούμε στη διακοπή της ροής της βοήθειας.

Οποιοδήποτε από αυτά τα μέτρα θα ήταν επαρκές και δίκαιο, με σκοπό να σώσει το Ισραήλ από τον εαυτό του. Τα αρχικά όμως βήματα του Obama δεν είναι αρκετά – θα προκαλέσουν, πιθανότατα, την ανατροπή του Netanyahu χωρίς όμως να φέρουν αναγκαστικά και την ειρήνη. Πρέπει να ζητηθεί από το Ισραήλ να προχωρήσει άμεσα σε μια σειρά πρακτικών μέτρων, όπως η εκκένωση του φυλακίου Maoz Esther, τα οποία ίσως στρώσουν το δρόμο για τον τερματισμό της κατοχής.

Καθώς οι πιθανότητες να έρθει η Ισραηλινή κοινωνία στα λογικά της και να παλέψει για το μέλλον της είναι ελάχιστες, η αρένα για τον τερματισμό της κατοχής και την επιδίωξη της ειρήνης έχει μετακινηθεί στο εξωτερικό με την Εβραϊκή Αμερική να υφίσταται μια επανάσταση.

Ένας τρόπος σκέψης έχει ως εξής: Αν ο Obama καταφέρει να διευθετήσει το πρόβλημα με τη GM, θα κερδίσει τη στήριξη της κοινής γνώμης και για τη διευθέτηση του θέματος του Yitzhar και άλλων παρόμοιων οικισμών. Αν μπορέσει να πείσει τους Αμερικανούς υποστηρικτές του Ισραήλ ότι οι σχέσεις με το Εβραϊκό κράτος έχουν γίνει ανέντιμες, τότε δεν θα υπάρχει πλέον κανένα όριο.

Οι Αμερικανοί πρέπει να καταλάβουν ότι, αν δεν αλλάξουν οι σχέσεις τους με τον Αραβικό και το Μουσουλμανικό κόσμο, τότε ο κόσμος αυτός θα γίνει πιο επικίνδυνος. Η βελτίωση των σχέσεων με τους λαούς αυτούς δεν χρειάζεται ν’ αποβεί εις βάρος του Ισραήλ αλλά μπορεί ν’ αποδειχτεί προς όφελός του. Ο χρόνος είναι λίγος αλλά τα κλειδιά είναι στη μηχανή, Πρόεδρε Obama. Οδήγησέ μας στην ειρήνη.

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1090367.html
Από Ιστοσελίδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ

No comments: