Tuesday, 30 June 2009

Το ενσταντανέ της διάλυσης

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr
Eχει μείνει αξέχαστο το συμβάν με τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ., οι οποίοι έπειτα από ένα τρομοκρατικό χτύπημα μάζευαν τους κάλυκες με γυμνά χέρια και τα έβαζαν σ’ ένα κουτί τσιγάρων. Γελούσαμε και νομίζαμε ότι δεν θα τις ξαναδούμε. Είχαμε την εντύπωση ότι η νέα αντιτρομοκρατική είχε οργανωθεί και αφού είχε καταφέρει να εξαρθρώσει οργανώσεις που είχαν πίσω τους σχεδόν τρεις δεκαετίες συνωμοτικής εμπειρίας, η νέα απρόσεκτη γενιά τρομοκρατών δεν θα είχε πολλές ελπίδες.

Λογαριάζαμε όμως χωρίς την κυβέρνηση, που σε πέντε μόλις χρόνια κατόρθωσε με ρουσφέτια και μεταθέσεις να διαλύσει και αυτήν την υπηρεσία. Μια φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» (27.6.2009) πιστοποιεί του λόγου το αληθές. Δείχνει τον τόπο της δολοφονίας του 41χρονου αστυνομικού στα Πατήσια. Εντός του περίκλειστου με τις κόκκινες κορδέλες τόπου του εγκλήματος βρίσκονται τρεις άνδρες. Οι δύο μόνο φορούν τις ειδικές μπλε φόρμες που χρησιμεύουν να μην πέσουν τρίχες ή άλλα βιολογικά στοιχεία (ώστε ό,τι βρεθεί να ανήκει στους δολοφόνους). Ο τρίτος φορά πολιτικά και περπατά μιλώντας στο κινητό, σπέρνοντας τα δικά του στοιχεία.

«Δύο στους τρεις είναι εκπληκτική πρόοδος», θα σκεφτεί κάποιος. Αμ, δε! Από εκείνους που φορούν τις μπλε φόρμες ο ένας φορά την ειδική κουκούλα -για να μην πέσουν τρίχες στον τόπο του εγκλήματος και μπερδέψουν τις έρευνες- και ο άλλος είναι ασκεπής. Το πιο αστείο είναι πως ο ασκεπής φορά την ειδική χειρουργική μάσκα που προβλέπει ο κανονισμός, ενώ ο κουκουλοφόρος (ο οποίος έχει μάλιστα ένα πυκνό μαύρο μούσι) δεν φορά τίποτε.

Με άλλα λόγια ξαναγυρίσαμε στην εποχή που οι αστυνομικοί μάζευαν τους κάλυκες στα πακέτα των τσιγάρων. Προφανώς κάποιοι τώρα φορούν τις γαλάζιες φόρμες από συνήθειο ή για τις ανάγκες της τηλεόρασης. Ολα όσα δίδαξαν οι ξένοι ειδικοί (και τα ακριβοπληρώσαμε) για το πώς γίνεται πιο αποτελεσματική η έρευνα, ακόμη και σε επίπεδο συλλογής στοιχείων στον τόπο του εγκλήματος, πήγαν στράφι. Τι στην ευχή; Ούτε «CSI» στην τηλεόραση δεν βλέπουν οι αξιωματικοί τους;

Το επιχείρημα του μασκαρέματος με τις γαλάζιες φόρμες για τις ανάγκες της τηλεόρασης επιβεβαιώνεται και από ένα άλλο στοιχείο. Κάθε φορά που άνδρες της «Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας» μεταφέρουν έναν ύποπτο για τρομοκρατία κυκλοφορούν κουκουλοφόροι. Αυτό γίνεται διότι πρέπει να παραμένουν αόρατοι στο κοινό, υπό τον φόβο των αντιποίνων των τρομοκρατών. Ας ξεχάσουμε το γεγονός ότι ο άτυχος άνδρας της αντιτρομοκρατικής που δολοφονήθηκε ήταν γνωστός ακόμη και στους περαστικούς της οδού Δημητρακοπούλου. Ας ξεχάσουμε ότι φρουρούσε ακάλυπτος σ’ ένα χαλασμένο αυτοκίνητο της υπηρεσίας του. Οι φωτογραφίες από τον τόπο του εγκλήματος αποκαλύπτουν δεκάδες πρόσωπα της αντιτρομοκρατικής, αυτά που σε άλλες περιστάσεις κρύβονται κάτω από κουκούλες.

Γι’ αυτό, παρά τη διεθνή εμπειρία, που θέλει τις οργανώσεις δεύτερης γενιάς τρομοκρατών να είναι βραχύβιες, στην Ελλάδα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι. Κι αυτό διότι στο εξωτερικό οι ανάλογες υπηρεσίες δεν διαλύθηκαν μετά τις πρώτες επιτυχίες. Εμαθαν και χρησιμοποίησαν την εμπειρία τους για να αντιμετωπίσουν το δεύτερο κύμα.
καθημερινη
Press to Continue.......

Πολεμική Τεχνολογία στην Αρχαία Ελλάδα

Του Γιώργου Χαραλαμπόπουλου
Από τις δύο μεγάλες σχολές μηχανικών της Αρχαίας Ελλάδας, της Σικελικής του Αρχύτα του Ταραντίνου και της Αλεξανδρινής του Διάδη του Πελαίου, έμελλε να προκύψει η γένεση του πρώτου πυροβόλου όπλου. Η πολύχρονη χρήση των βλητικών μηχανών στην μακεδονική εκστρατεία της Ασίας, εξάντλησε κάθε πειραματικό στάδιο μηχανικών εφαρμογών και έδωσε την δυνατότητα να αναζητηθούν νέες μορφές όπλων με ακόμα καλύτερη κατασκευή και αυξημένο βεληνεκές.


Στις ραψωδίες Δ και Φ της Οδύσσειας, ο Όμηρος, αναφερόμενος στον περίφημο τοξότη Πάνδαρο και στο ισχυρότατο τόξο του με το οποίο τραυμάτισε το Μενέλαο, καθώς και στο εξίσου ισχυρότατο τόξο του Οδυσσέα με το οποίο σκοτώθηκαν οι μνηστήρες από το μοναδικό αξιόλογο χειριστή του, παρουσιάζει τις αρχαιότερες αρχές της βλητικής. Στα δύο παραπάνω τόξα διαφαίνεται η ανάγκη της αύξησης του βεληνεκούς και η ανάλογη ανάγκη της αύξησης της ισχύος του. Τόσο οι τοξότες, οι ιπποτοξότες ή εφιπποτοξότες (Ηρόδοτος 9,49) όσο και οι ακοντιστές (Θουκυδίδης 3,97 και Ηρόδοτος 8,90), υπήρξαν αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης από τους αρχαιότερους μηχανικούς. Το βεληνεκές και η ισχύς του βλήματος αφενός και τα όρια φυσικής αντοχής του χειριστή αφετέρου, διαπιστώθηκε ότι βρίσκονταν σε μια αλληλοεξάρ-τηση αναλογιών. Με τις εμπειρίες της γνώσης αυτής, η βλητική πέρασε στο δεύτερο στάδιο του διάμεσου (δηλαδή της χρήσης αντικειμένου με την παρεμβολή κάποιου μέσου). Στο στάδιο αυτό, μετά τη χρήση των τόξων καθιερώνονται και οι σφενδόνες.

Μάλιστα τα ομηρικά κείμενα αναφέρονται σε ένα εκλεκτό τύπο πολεμιστή για τον οποίο δεν υπάρχει θέση στη σύγχρονη πολεμική διαδικασία. Πρόκειται για τον αμφιδέξιο πολεμιστή. Στην κατηγορία αυτή ανήκε, για παράδειγμα, ο Αστερόπαιος, ο οποίος «εξεσφενδόνιζε ταυτόχρονα δύο δόρατα, αφού ήταν μοναδικό στο να χρησιμοποιεί και τα δύο του χέρια με τον ίδιο τρόπο» (Ιλιάδα Φ162-163). Αυτό δείχνει ότι οι δεξιόχειρες και αριστερόχειρες τοξότες και σφενδονίτες δεν αντιστοιχούσαν σε δύο σύνολα στρατιωτών, αλλά σε ένα με τις ειδικότητες χειριστού τόξου και χειριστού σφενδόνης.

Σύμφωνα με το Στράβωνα, οι σφενδόνες επινοήθηκαν από τους Αιτωλούς στην περίοδο των πολέμων τους εναντίον των Επειών. Στην αρχική κατασκευή τους περιγράφονται σαν κοινοί ιμάντες πλατύτεροι στο μέσον, ή σαν τεμάχια δέρματος με προέκταση ιμάντων, ταινιών, σχοινιών ή αλυσίδων (κώλων) στα άκρα τους. Ο όρος «βελοσφενδόνη» που συναντάται στον Πλούταρχο (Σύλλας, 18), αναφέρεται στην εξέλιξη του όπλου αυτού, όπως και η κεστροσφενδόνη (βλέπε Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 2). Η τελειότερη μορφή της εξέλιξης αυτής ήταν η χειροβαλλίστρα, φορητή χειροσφενδόνη με μεγάλη βλητική δύναμη λόγω της χρήσης μεταλλικών ελατηρίων. Η χρήση του όπλου αυτού στα πεδία των μαχών ήταν αρκετά αποτελεσματική, και ακριβώς για το λόγο αυτό συναντάμε τη συμμετοχή σώματος σφενδονιτών στο στρατό του Δημήτριου του Πολιορκητή, στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Η μηχανοποίηση της τοξοβολίας, όπως φαίνεται από τις μετέπειτα κατασκευές, χωρίστηκε σε δύο σχολές έρευνας και εφαρμογής.

Στις έρευνες των σχολών αυτών το αντικείμενο επικεντρώθηκε στο βεληνεκές, στην αποτελεσματικότητα, στην πρακτική εφαρμογή, στην οικονομία στρατιωτικών δυναμικού και, οπωσδήποτε, στην ενέργεια που απαιτούσε σφαιρικές και πολυποίκιλες γνώσεις. Για το λόγο αυτό διαπιστώνουμε πως οι εφαρμογές πρωτότυπων θεωριών, όπως αυτή των συνδυασμών, αναγνωρίστηκαν και διερευνήθηκαν πρώτα με τη διαίσθηση και ύστερα με την πρακτική χρήση. Μάλιστα, αν μεταφερθούμε στο πεδίο δοκιμών του νεογέννητου πυροβολικού του 4ου π.Χ. αιώνα, θα δούμε τη θεωρία των συνδυασμών σε πλήρη εφαρμογή. Χειριστές, σημειωτές, γεωμέτρες, τοπογράφοι και εκτιμητές συμβάλλουν στην ανεύρεση του σωστού βεληνεκούς, όπου το βλήμα θα μεταφέρει και θα αυξήσει στην πορεία του την ορμή και τη δύναμη της αρχικής του ενέργειας. Ο συνδυασμός για τη λύση τέτοιων προβλημάτων, με ανομοιογενή υλικά βλητικής (πέτρες, βέλη, ακόντια, μολύβδινα βλήματα, πυρφόρα υλικά και άλλα) είχε σαν αποτέλεσμα την αυξομείωση του μεγέθους των τηλεβόλων. Η μία σχολή προσανατολίστηκε προς τη σμίκρυνση και η άλλη προς τη μεγέθυνση των μηχανών. Τα αντίστοιχα κατασκευάσματα τους διακρίνονται στις λιθοβόλες σφενδόνες και τις χειροβαλλίστρες αφενός, και στις βαλλιστρίδες και τους τριταλινυαίους καταπέλτες αφετέρου. Ωστόσο, η ιστορία των βλητικών αυτών μηχανών αριθμεί τουλάχιστον δύο χιλιετίες.

«ETODOMO», ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΙ ΟΠΛΟΠΟΙΟΙ

Η προπαρασκευή για πόλεμο, η οποία και δημιούργησε τις αρχαιότερες συντεχνίες κατασκευαστών όπλων, ήταν άμεσα εξαρτημένη από τους σιδεράδες, χαλκουργούς ή ορειχαλκουργούς, που στα συλλαβικά κείμενα της μυκηναϊκής εποχής τους συναντάμε με το γενικό όρο «ΚΑΚΕWΈ». Μια ενδιαφέρουσα προφορά του όρου αυτού, που προτείνεται από τον καθηγητή Πολ Φορ, η «ΚΗΑLΚΕWΕS» ανταποκρίνεται στο ετυμολογικό φάσμα που συνδέει τις αρχαιότερες μορφές του ελληνικού αλφάβητου (κυπριακό και κρητομυκηναϊκό) με σημερινά τοπωνύμια (Χαλκίδα, Χαλκιδική και άλλα) και, πάνω απ' όλα, μας δίνει την ουσιαστική ερμηνεία του παρακάτω χωρίου του ιστορικού Διόδωρου του Σικελιώτη: «Οι δε Τύριοι χαλκείς έχοντες τεχνίτας και μηχανοποιούς κατασκεύασαν φιλότεχνα βοηθήματα». (Ιστορική βιβλιοθήκη 12, 43) Τα φιλότεχνα βοηθήματα, διάφορες βλητικές και άλλες αμυντικές μηχανές (βλέπε Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 3), όπως βλέπουμε, ήταν κατασκευασμένα από τους «χαλκείς» (ορειχαλκουργούς) που αναφέρει ο Διόδωρος, δηλαδή τους «ΚΗΑLΚΕWΕS». Σε αυτούς λοιπόν αναφέρονται οι Μυκηναίοι άρχοντες, όταν χρειάστηκε να γίνει αναγκαστική εκποίηση μετάλλων για την κατασκευή όπλων, όπως αναφέρεται σχετικά:

Οι επίτροποι και οι επιστάτες, οι έπαρχοι, οι κλειδούχοι, οι ελεγκτές των καρπών και των συγκομιδών θα παραδώσουν τον ορείχαλκο των ιερών για να κατασκευαστούν αιχμές ακοντίων και λάμες σπαθιών στις παρακάτω αναλογίες: Ο επίτροπος της Πίσας δύο κιλά, ο έπαρχος 750 γραμμάρια. (Πινακίδα ΡΥ, Jn 829).

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την παράδοση αυτή κατασκευάστηκαν 34.000 αιχμές βελών. Οι ενεπίγραφες πινακίδες της Κνωσού, της Πύλου και των Μυκηνών που αναφέρονται στους ορειχαλκουργούς ξεπερνούν τις εκατό. Αν σε αυτές προσθέσουμε και άλλες συναφείς που αναφέρονται στους οπλοποιούς (ETOMODO), στα μέταλλα των ναών (KAKO NAWIYO) ή στους τοξότες (KEKIDE), θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η οπλοποιία στήριξε το δόγμα της προπαρασκευής για πόλεμο και δημιούργησε τις βασικές προϋποθέσεις για την εξέλιξη της μηχανικής. Η αλληλένδετη σχέση της οπλοποιίας με τη μηχανική στηρίχθηκε από το απώτατο παρελθόν στις πλουσιοπάροχες στρατιωτικές χορηγίες. Μετά την Αθήνα και τις Συρακούσες, όπου γεννήθηκε το αρχαιότερο πυροβολικό, η Αλεξάνδρεια και η Ρόδος παρουσίασαν με τη σειρά τους αξιόλογες σχολές. Η οικονομική ευμάρεια, η ίδρυση της γνωστής Βιβλιοθήκης και η συγκέντρωση της γνώσης στην Αλεξάνδρεια, δημιούργησαν το αρχαιότερο πολυτεχνείο της ιστορίας. Σε διάστημα τριών αιώνων στη σχολή αυτή διερευνήθηκε το ευρύτερο φάσμα των θετικών επιστημών.

Οι χορηγίες των Πτολεμαίων, μεταξύ άλλων, έδωσαν τη δυνατότητα στους ερευνητές να στραφούν στη μελέτη της τελειοποίησης των μακεδονικών πολεμικών μηχανημάτων και στη λύση των προβλημάτων που παρουσίαζε η χρήση τους.

Τα έργα των μηχανικών, Αρχιμήδη (Περί των μηχανικών θεωρημάτων προς Ερατοσθένην έφοδος), Φίλωνα Βυζαντίου (Μηχανική Σύνταξις) Αθηναίου (Περί Μηχανημάτων), Κτησιβίου (Υπομνήματα Μηχανικά), Βίτωνα (Κατασκευαία Πολεμικών Οργάνων) και Ήρωνα του Αλεξανδρέα (Χειροβαλλίστρας Κατασκευής και Συμμετρία), θεωρούνται ο πυρήνας πάνω στον οποία διαμορφώθηκε η επιστήμη της βλητικής. Στη συνέχεια δίνουμε τις περιγραφές δύο τηλεβόλων της Αλεξανδρινής εποχής, όπως παρουσιάστηκαν αυτές στα πρακτικά της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου στις αρχές του αιώνα μας. Πρόκειται για διασωθέντα αποσπάσματα από τη Μηχανική Σύνταξη του Φίλωνα και τα Βερολοποιϊκάτου Ήρωνα Κτησίβιου. Ο πλήρης τίτλος του δεύτερου έργου Ήρωνος Κτησίβιου Βελοποιϊκά δεν έχει εξακριβωθεί σε ποιον συγγραφέα ανήκει. Σημειώνουμε όμως πως στις κατασκευές του Κτησίβιου, οι περιγραφές των οποίων διασώθηκαν από μεταγενέστερους συγγραφείς, αναφέρονται τριών ειδών τηλεβόλα με τα οποία μπορούσε να εκτελεστεί βολή βαρέων λίθων σε μεγάλη απόσταση. Στις δύο κατασκευές η βολή γινόταν με πεπιεσμένο αέρα (αερότονα τηλεβόλα), ενώ στην τρίτη με τη χρήση ελατηρίων ή τεντωμένων χορδών.

ΤΟ ΤΗΛΕΒΟΛΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Ο πατέρας της Αναγέννησης Φραγκίσκος Πετράρχης (1304-1374) ενθάρρυνε τους φίλους του να τον βοηθούν στην αναζήτηση χαμένων χειρογράφων της ελληνικής και της λατινικής λογοτεχνίας και στην αντιγραφή αρχαίων επιγραφών, γιατί, όπως έγραψε ο ίδιος, τα κλασικά κείμενα αποτελούσαν ιστορικά ντοκουμέντα και «ήταν το πολυτιμότερο εμπόρευμα από όσα πωλούσαν οι Κινέζοι και οι ’ραβες» («EPISTOLAE VARIAE» 29). Πράγματι, σαν κυνηγός χειρογράφων, αντέγραψε ιδιοχείρως όσα δεν μπορούσε να αγοράσει και ταυτόχρονα είχε μισθωμένους αντιγραφείς. Αν και αντίθετος του εκκλησιαστικού κατεστημένου, σε ηλικία 42 χρόνων βρέθηκε προϊστάμενος της εκκλησίας της Πίζας.

Σε μια εκκλησιαστική βιβλιοθήκη της Βερόνας ανακάλυψε ένα χαμένο χειρόγραφο του Κικέρωνα, ενώ στη Λιέγη βρήκε το λόγο «PROARCHIA» του ίδιου συγγραφέα. Ο μεγάλος αυτός σοφός λοιπόν, που το πάθος του για την αρχαιότητα του έκανε να ντύνεται με την τήβεννο των αρχαίων συγκλητικών, είναι ο μόνος συγγραφέας που αναφέρεται σχετικά στο τηλεβόλο του Αρχιμήδη. Στο έργο του «DE REMEDIIS URTIUSQUE FORTUNAE» (Περί θεραπευτικών μέσων εκατέρας των τυχών) διαβάζουμε:

Έχω αναρίθμητες μηχανές και βλητικά (βαλλιστικά) μηχανήματα. Τον μη επιδεκτικόν μίμησης κεραυνό κατόρθωσε να τον μιμηθεί η ανθρώπινη μανία καταστροφικότητας. Οι εξακοντιζόμενοι από τις νεφέλες του ουρανού κεραυνοί, εξεσφενδονίζονται τώρα από ένα φονικό μηχάνημα (όργανο), η κάνη του οποίου είναι κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο. Μερικοί πιστεύουν ότι το μηχάνημα αυτό εφευρέθηκε από τον Αρχιμήδη, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Συρακουσών από τα στρατεύματα του στρατηγού των Ρωμαίων Μάρκελλου. Αλλά, όμως, εκείνος (ο Αρχιμήδης) εφεύρε αυτό, στην προσπάθεια του να διαφυλάξει την ελευθερία των συμπολιτών του και να αποτρέψει την καταστροφή της πατρίδας του.

Ωστόσο δε θέλησε να προχωρήσει στην τεχνική περιγραφή του όπλου αυτού. Το μυστικό διατηρήθηκε έναν ολόκληρο αιώνα μετά το θάνατο του Πετράρχη και παρουσιάστηκε από έναν άλλο συλλέκτη αρχαίων χειρογράφων, ο οποίος μάλιστα την ιδιοποιήθηκε. Πρόκειται για το διάσημο Ιταλό ζωγράφο και μηχανικό Λεονάρντο Ντα Βίντσι (1452-1519) που στην πραγματεία του με τίτλο Architronio παρουσίασε το παραπάνω τηλεβόλο.

Τα σχέδια και οι σημειώσεις του αναφέρονται στο μηχάνημα για το οποίο μας πληροφορεί ο Πετράρχης. Πρόκειται για ένα τηλεβόλο με κάνη δύο μέτρων μήκους και διάμετρο μερικά εκατοστά. Στο άκρο της κάνης που ο χειριστής τοποθετούσε το σφαιρικό βλήμα, ήταν προσαρμοσμένο μέσα σε ένα δοχείο το οποίο ήταν κλεισμένο αεροστεγώς. Το δοχείο αυτό θερμαινόταν μέχρι το σημείο της διαπύρωσης. Από άλλο δοχείο, το οποίο βρισκόταν λίγο ψηλότερα, μεταφερόταν απότομα με τη χρήση ειδικής στρόφιγγας νερό στο διάπυρο δοχείο. Η ενέργεια που δημιουργούσε η αστραπιαία μετατροπή του νερού σε ατμό, εξεσφενδόνιζε το βλήμα. Ο καθηγητής Ευάγγελος Σταμάτης που ασχολήθηκε διεξοδικά με τα έργα του Αρχιμήδη, υποστηρίζει ότι το σφαιρικό βλήμα του τηλεβόλου ήταν λίθινο ή μεταλλικό, βάρους 36 κιλών και κάλυπτε ένα βεληνεκές έξι σταδίων, περίπου 1200 μέτρα. Αν και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι δεν αναφέρει την πηγή των πληροφοριών του για την κατασκευή του τηλεβόλου, σήμερα είναι επίσημα παραδεκτό ότι πρόκειται για το μηχανικό επίτευγμα του Αρχιμήδη. Σε μια συλλογική εργασία αφιερωμένη στους κώδικες και τα σχέδια του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, η οποία παρουσιάστηκε σε ειδικό ένθετο του περιοδικού Europeo tο 1982, γίνεται μία πλήρης παρουσίαση του έργου, συμπεριλαμβανομένων και των κωδίκων της Μαδρίτης που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, το 1967, καθώς επίσης και ενός άλλου χειρογράφου που βρέθηκε στη Φλωρεντία και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1975 από τον Cadro Pedretti. Στην εργασία αυτή, από την οποία προέρχεται και το πρωτότυπο σχέδιο του τηλεβόλου του Λεονάρντο, οι παραπάνω ερευνητές αναφέρονται «στο κανόνι θερμικής ενέργειας του Αρχιμήδη, το οποίο παρουσίασε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι σε ένα χειρόγραφο της περιόδου 1487-1490». Μάλιστα οι ίδιοι συμπεραίνουν ότι ο Λεονάρντο χρησιμοποίησε τις πληροφορίες του Πετράρχη ή άλλες πηγές που ακόμα παραμένουν απροσδιόριστες (σημειώνοντας το όνομα του ιστορικού Gugliemo Di Pastregno). Στο ίδιο κείμενο επίσης διαπιστώνεται και το συμπέρασμα πως η χρήση θερμικής ενέργειας στο όπλο του Λεονάρντο προέρχεται από τις «περί ατομικίνηοης» θεωρίες του Ήρωνα της Αλεξάνδρειας.

Η καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας αποτέλεσε την τροχοπέδη της καλπάζουοας τεχνολογικής έρευνας, η οποία κυοφορούσε ήδη την επιστήμη της ρομποτικής (αυτοματοποιητικής) με τις γνωστές κατασκευές του Ήρωνα και των άλλων μηχανικών. Το αποτέλεσμα της διασποράς των επιστημόνων και των έργων που διασώθηκαν θεωρείται σαν μια από τις μεγαλύτερες απώλειες του ελληνισμού. Τα δευτερεύοντα πνευματικά κέντρα της εποχής (Αθήνα, Ρόδος, Πέργαμος, Κόρινθος, Αντιόχεια) δε στάθηκαν ικανά να προσελκύσουν τη διανόηση της Αλεξάνδρειας. Οι επερχόμενες δυνάμεις των Ρωμαίων, του χριστιανισμού, των Βυζαντινών και της αραβικής διανόησης, επωφελούμενες από τη διασπορά αυτή, επιδόθηκαν στην αφομοίωση των όσων απέμειναν. Το τέλος της Αλεξανδρινής σχολής, επίσης, συνδέεται και με τους συλλέκτες των παλιών χειρογράφων. Από τις πληροφορίες του Σενέκα αλλά και τη θωράκιση των Αράβων με πολλά βλητικά μηχανήματα, φαίνεται ότι, η δεύτερη μεγάλη διασπορά της διανόησης των ελληνιστικών κέντρων της Ανατολής, που έγινε μεταξύ 6ου και 7ου μ.Χ. αιώνα, ωφέλησε ιδιαίτερα τους ’ραβες. Έτσι εξηγούνται και τα χιλιάδες ακαταχώρητα αραβικά χειρόγραφα της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου της Ινδικής πόλης Aligarth.

Συνδετικοί κρίκοι της αλεξανδρινής εποχής με την Αναγέννηση είναι, ο νεοπλατωνικός πανεπιστήμονας Πρόκλος, ο αρχιτέκτονας-μηχανικός Καλλίνικος ο Ηλιουπολίτης, ο Μάρκος ο Γραικός, ο Ηρών ο Βυζάντιος και άλλοι σοφοί τους οποίους θα δούμε στη συνέχεια της έρευνας για τους σχεδιαστές όπλων του Βυζαντίου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Αριστοτέλης, Φυσικής Ακροάσεως Α,Β, Γεωργιάδης Αθήνα 1970.

Ερμηνευτικό Λεξικό Αρχαιοελληνικών Στρατιωτικών Όρων, Διεύθυνση Εκδόσεων Αρχηγείου Στρατού, Αθήνα 1890.

Ουίλσον, Σμιθ. Λεξικό Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων, Αθήνα 1890.

Σταμάτης, Ευάγγελος. ’παντα του Αρχιμήδη, Έκδοση Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, 1964

Στεφανίδης, Μιχαήλ. Εισαγωγή στην Ιστορία των Φυσικών Επιστημών, Αθήνα 1938.

"Το συνεχές κύμα και το ασυνεχές βλήμα στην προσωκρατική περίοδο" Γενική Ιστορία των Επιστημών, τόμος 1ος. Δ. Βογιατζής Αθήνα 1957.

Χαραλαμπόπουλος, Γιώργος. "Η τεχνολογία της Μακεδονικής Στρατιά" Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 2, 1992.

"Περί πολιορκητικών μηχανών" Επιστήμη και Τεχνολογία, τεύχος 3, 1992.

"Capire Leonardo" Europeo, 23, 1982.

Diels, H & E. Schram. "Ήρωνος Κτηοίβιου Βελοποιικα", Ανακοίνωση αριθμός 2 του 1917 στην Ακαδημία των Επιστημών του Βερολίνου (πρακτικά), Βερολίνο 1917.

"Εκ των Φίλωνος Βελοποιϊκών Λόγος 8", Ανακοίνωση 16 του 1919 στην Ακαδημία των Επιστημών του Βερολίνου (πρακτικά). Βερολίνο 1919.

Gordon, Cyrus. Ugaritic Manual, Ρώμη 1958.

Whitcomb, M. "Epistolaw Variae" στο Literary Source Book of the Italian Renaissance, Philadelphia, 1900.


πηγή: anistor.gr
Press to Continue.......

Πτώση ρεκόρ για την Τουρκική οικονομία.

Σε ποσοστό – ρεκόρ της τάξης του 13,8% συρρικνώθηκε η τουρκική οικονομία κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, ξεπερνώντας τις προβλέψεις των αναλυτών και εντείνοντας τις προσδοκίες για μια νέα μείωση των επιτοκίων.
Σημειώνεται ότι η οικονομία της Τουρκίας βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη ύφεση από το 2001.
Το μέγεθος της ύφεσης – της μεγαλύτερης που καταγράφεται διεθνώς σε τριμηνιαία επίπεδο – εκτιμάται ότι θα αναζωπυρώσει τις εκκλήσεις από τις επιχειρήσεις και τις χρηματοοικονομικές αγορές για οριστικοποίηση της δανειακής συμφωνίας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

http://greece-salonika.blogspot.com/2009/06/blog-post_7169.html
Press to Continue.......

Οι ΗΠΑ ομολογούν πως η Τουρκία είναι περιφερειακή υπερδύναμη και δεν μπορούν να την επηρεάσουν!

Ο Αμερικανός Βοηθός Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Μάθιου Μπράιζα, που αφίχθη στην Κύπρο και άρχισε χθες επαφές με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της νήσου, εξέπληξε και πάλι.Σε δηλώσεις του που έκανε, είπε πως ήλθε, για να πληροφορηθεί τις εξελίξεις στις συνομιλίες, αλλά και να διαπιστώσει τις προοπτικές που υπάρχουν. Φάνηκε, ωστόσο, να είναι πλήρως ενήμερος για τις εξελίξεις και τις δυσκολίες που συναντούν οι συνομιλίες, και θέλησε να πληροφορηθεί τις προθέσεις των δύο πλευρών, ως προς το πώς μπορούν να ξεπεραστούν τα εμπόδια και να προχωρήσουν οι συνομιλίες, καθώς πλησιάζει και το κρίσιμο ορόσημο του Δεκεμβρίου, κατά το οποίο θα αξιολογηθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.
Χωρίς πολλές ωραιοποιήσεις, σχεδόν ωμά, ο Μάθιου δήλωσε στους συνομιλητές του ότι: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να πιέσουν την Τουρκία. Ίσως αυτό να μπορούσε να γίνει στις δεκαετίες ΄70, ΄80, ΄90. Δεν μπορεί να γίνει όμως σήμερα, που η Τουρκία κατέστη περιφερειακή υπερδύναμη και εξαρτάται απόλυτα από τις δικές της δυνάμεις».

Πέραν της ομολογίας του αυτής, ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να πιέσουν την Τουρκία, αξιοπρόσεκτα είναι δύο σημεία των δηλώσεών του.

1. Δήλωσε ότι οι ΗΠΑ προσδοκούν να υπάρξει συμφωνία μέχρι το τέλος του χρόνου (αξιολόγηση της Τουρκίας).

2. Ενώ ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν να παίξουν οποιοδήποτε ρόλο στο Κυπριακό, εντούτοις εκδήλωσε την αδημονία της χώρας του να λάβει πράσινο φως για να εισέλθει στη διαδικασία.

Είπε χαρακτηριστικά: «Δεν έχουμε οποιοδήποτε σχέδιο δικό μας, δεν έχουμε οποιαδήποτε πρωτοβουλία, δεν προβλέπουμε να παίξουμε οποιοδήποτε νέο ρόλο, εκτός και εάν τα μέρη τα ίδια, ξεκινώντας από εδώ, τη Λευκωσία, πουν «παρακαλούμε, κάντε κάτι»!!!

Απο το μπλογκ Kostasxan-Ας μιλήσουμε επιτέλους
Press to Continue.......

Ελλάδα και Βαλκάνια: Η κατάρρευση των μύθων

Του Κωνσταντίνου Χολέβα
Τα τελευταία έτη στη χώρα μας έχουν καλλιεργηθεί ορισμένοι μύθοι που αναφέρονται στις σχέσεις μας με τις χώρες των Βαλκανίων και γενικότερα στα προβλήματα και στην προοπτική της βαλκανικής γειτονιάς μας. Οι μύθοι αυτοί καταρρέουν καθημερινά και είναι χρήσιμο να δούμε κατάματα τα γεγονότα και να προσγειωθούμε. Θυμίζω ορισμένους από αυτούς τους μύθους που διαψεύσθηκαν:

Μύθος πρώτος: Με τις οικονομικές διεισδύσεις θα επηρεάσουμε θετικά την εξωτερική πολιτική γειτονικών χωρών. Πρόκειται για ένα μύθο, ο οποίος καλλιεργήθηκε κυρίως σε σχέση προς τα Σκόπια. Είχε μάλιστα ακουσθεί το υπεραπλουστευτικό σύνθημα: «Ας ανοίξουμε δύο-τρία σουπερμάρκετ και θα αλλάξουμε την πολιτική τους» . Η πράξη απέδειξε ότι παρά τις σημαντικές ελληνικές επενδύσεις και τη λειτουργία μεγάλων και μικρών ελληνικών επιχειρήσεων στην ΠΓΔΜ όχι μόνο δεν στρέψαμε την πολιτική τους προς φιλικότερη κατεύθυνση, αλλά τους αποθρασύναμε περισσότερο! Οι σκοπιανές κυβερνήσεις, είτε δεξιές είτε κεντροαριστερές, από τη μία πλευρά μεν απολαμβάνουν τα οφέλη (επενδύσεις, θέσεις εργασίας κ.λπ), αφ’ ετέρου δε γίνονται όλο και πιο προκλητικές έναντι της ιστορίας και της αξιοπρέπειας του Ελληνισμού. Τα αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η συγγραφή νέων ιστορικών βιβλίων με έμφαση στην αρχαία ελληνική Μακεδονία αποτελούν απλώς την κορυφή του παγόβουνου!

Μύθος δεύτερος: Όποιες βαλκανικές χώρες εντάσσονται στην Ε.Ε. βάζουν σε δεύτερη μοίρα τον εθνοκεντρισμό και τα ζητήματα ιστορίας και ταυτότητας και ασχολούνται κυρίως με την οικονομική ανάπτυξή τους. Αυτό το επιχείρημα προβάλλουν όσοι θέλουν να μας πείσουν να βοηθήσουμε την ένταξη της Τουρκίας και της Αλβανίας στην Ευρ. Ένωση. Όμως έχουμε παραδείγματα που καταδεικνύουν ότι η ένταξη στην Ε.Ε. δεν διαγράφει αυτομάτως από την ημερησία διάταξη τα ζητήματα εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας. Θυμίζω τις πρόσφατες ευρωεκλογές στη Βουλγαρία, χώρα –μέλος της Ε.Ε. Πρώτη δύναμη είναι το κεντροδεξιό GERB του Δημάρχου Σόφιας Μπόικο Μπρίσοφ, ο οποίος στις 5 Ιουλίου θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία. Ο Μπορίσοφ έχει προτείνει να μετατραπεί το κράτος των Σκοπίων σε δορυφόρο της Βουλγαρίας , ενώ τάσσεται σαφώς κατά της τουρκικής εντάξεως στην Ε.Ε. Εξ άλλου άνοδο παρουσίασε και η δύναμη του ακροδεξιού κόμματος ΑΤΤΑΚΑ (11%), το οποίο ανακοίνωσε ότι διεξάγει αντιτουρκικό αγώνα υπαινισσόμενο και τη δυνατότητα της μουσουλμανικής μειονότητας να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις στη Βουλγαρία.

Θυμίζω επίσης την περίπτωση της Σλοβενίας, η οποία είναι μέλος της Ε.Ε. από το 2004 και η οποία βάζει ΒΕΤΟ στην ένταξη της γειτονικής της Κροατίας, μέχρι λυθεί η συνοριακή διαφορά τους κατά τρόπο ευνοϊκό για τα σλοβενικά εθνικά συμφέροντα.



Μύθος τρίτος: Οι Μεγάλες Δυνάμεις δίνουν λύσεις, εκεί που οι «άξεστοι Βαλκάνιοι» δεν μπορούν. Ας δούμε ψύχραιμα τί κατάφεραν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας το 1999. Όχι μόνον δεν επετεύχθη το πολυεθνικό και ειρηνικό Κοσσυφοπέδιο, αλλά δημιουργήθηκε ένα οικονομικά προβληματικό «κράτος» του Κοσσόβου, στο οποίο βρίσκονται υπό διωγμόν οι Σέρβοι και τα Ορθόδοξα μνημεία. Ο αλβανικός εθνικισμός ενισχύθηκε και στις 25 Ιουνίου εγκαινιάσθηκε ο αυτοκινητόδρομος που ενώνει το Δυρράχιο της Αλβανίας με το Κόσσοβο. Οι κυβερνήσεις στα Τίρανα και στην Πρίστινα πανηγύρισαν διότι έρχονται πιο κοντά τα δύο αλβανικά κράτη. Από την πλευρά τους οι Σέρβοι δείχνουν αξιοθαύμαστη επιμονή στην υποστήριξη των εθνικών τους συμφερόντων. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση, Ορθόδοξη Εκκλησία και λαός δεν αποδέχονται την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Ο Σέρβος ΥΠ.ΕΞ. Βουκ Γέρεμιτς ταξιδεύει όπου μπορεί για να αποτρέψει την αναγνώριση του Κοσσόβου. Στα τέλη Μαίου βρέθηκε στη Συρία για να πιέσει μέσω Δαμασκού τον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης. Στις 4-6-2009 ήταν στην Ονδούρα για να πείσει τα κράτη μέλη του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών να μην προβούν σε σχετική αναγνώριση. Και ας μην ξεχνούμε ότι έχει ήδη κατατεθεί η προσφυγή του Βελιγραδίου στο Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Χάγης ώστε να κριθεί αν η απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου είναι σύμφωνη προς το Διεθνές Δίκαιο. Άρα η επέμβαση των Μεγάλων δεν έλυσε το πρόβλημα.

Μύθος τέταρτος: Τα σύνορα και το εδαφικό καθεστώς των χωρών έχουν πλέον σταθεροποιηθεί. Μακάρι να ήταν έτσι, αλλά δεν είναι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΠΓΔΜ και η Βοσνία. Στο κράτος των ψευδομακεδόνων οι πιέσεις των Αλβανών γίνονται όλο και εντονότερες. Ξεκινούν από το αίτημα της συγκυβέρνησης και φθάνουν μέχρι την απειλή απόσχισης και ένωσης με τους ομοεθνείς Κοσσοβάρους. Μία ομάδα Αλβανών πολιτικών ζήτησε στα μέσα Ιουνίου την ομοσπονδοποίηση με δημιουργία καντονίων στη ΠΓΔΜ, αλλά και διαχωρισμό των Σλάβων από τους Αλβανούς με βάση το βελγικό και το ελβετικό πρότυπο. Πρόκειται για την ομάδα «Ιλλυρίδα», η οποία έχει αρχηγούς τους Νεβζάτ Χαλίλι και Χίσνι Σακίρι και υποστηρίζεται δημοσίως από τη Φοιτητική Ένωση του Πανεπιστημίου του Τετόβου, από το Σωματείο Βετεράνων Ανταρτών του 2001 και από ενώσεις πολιτών. Εξ άλλου ο πρώην Πρέσβυς των ΗΠΑ στη Σερβία W. Montgomerry πρότεινε στις 15-6-2009 να διχοτομηθεί το Κόσσοβο μεταξύ Σέρβων και Αλβανών και να γίνει δημοψήφισμα για την απόσχιση του σερβικού τομέως, δηλαδή της Ρεπούμπλικα Σέρπσκα, από τη Βοσνία. Κατά τον Αμερικανό διπλωμάτη αυτή είναι η μόνη λύση για τις δύο ανοικτές πληγές των δυτικών Βαλκανίων. Ποιος, λοιπόν, πιστεύει σοβαρά ότι έχουν παγιωθεί οριστικά τα εδαφικά καθεστώτα;

Στα τέλη Μαίου 260 Αμερικανοί και Βρετανοί Πανεπιστημιακοί έστειλαν επιστολή στον Πρόεδροι των ΗΠΑ στηρίζοντας τις ελληνικές θέσεις για τη Μακεδονία και τον Μέγα Αλέξανδρο. Η Ιστορία και ο πολιτισμός είναι τα όπλα μας. Τα έχουμε άραγε αξιοποιήσει;

Κ.Χ. 18-6-2009 Το άρθρο δημοσιεύεται και στο περιοδικό Άμυνα και Διπλωματία Ιουλίου 2009

Απο το μπλογκ Kostasxan-Ας μιλήσουμε επιτέλους
Press to Continue.......

Η Τουρκία μπροστά σε πρωτοφανείς αλλαγές

Επτά σχεδόν χρόνια μετά την επικράτηση του Ερντογάν και του κυβερνώντος σήμερα κόμματος ΑΚΡ στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2002 η Τουρκία βρίσκεται μπροστά σε μια καθεστωτική αλλαγή, σε μια Μεταπολίτευση που αν ολοκληρωθεί θα είναι η σημαντικότερη τομή στην Ιστορία της μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας από τον Κεμάλ το 1923.
Από ό,τι προκύπτει από τα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου και τις δηλώσεις αξιωματούχων, η Βουλή θα κληθεί να εγκρίνει τις ακόλουθες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις το φθινόπωρο:

- Πρώτον, κατάργηση του άρθρου που απαγορεύει την παραπομπή σε δίκη των πραξικοπηματιών στρατηγών του 1980.

- Δεύτερον, κατάργηση της δυνατότητας δικαστικής διάλυσης πολιτικού κόμματος με κριτήρια την ιδεολογία και το πρόγραμμά του.

- Τρίτον κατάργηση του ορίου 10% για την είσοδο στη Βουλή και αντικατάστασή του με το 1% ως ελάχιστο ποσοστό για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Αθροιστικά τα παραπάνω συνιστούν όχι μίνι Συνταγματική Μεταρρύθμιση όπως παρουσιάζεται, αλλά ανατροπή χωρίς προηγούμενο:

- Πρώτον, ποινικοποιείται και μάλιστα αναδρομικά η επέμβαση του Στρατού στην Πολιτική Σκηνή: Μπορεί η κατάργηση της σχετικής διάταξης να αφορά μόνον τον Εβρέν και τους συνεργάτες του αλλά πολιτικά απαξιώνει όλα τα πραξικοπήματα ανοικτά η συγκεκαλυμμένα.

-Δεύτερον, καταργείται η δυνατότητα Δικαστικού Πραξικοπήματος καθώς με την νέα διάταξη η διάλυση κόμματος θα είναι δυνατή μόνον εφόσον κριθεί υπεύθυνο για τρομοκρατική δράση και προσφυγή στη βία.

-Τρίτον, η κατάργηση του ορίου του 10% θα επιτρέψει την αντιπροσώπευση του συνόλου της κοινωνίας στη Βουλή, του συνόλου των κοινωνικών, εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων.

Η επικείμενη Συνταγματική Μεταρρύθμιση έχει ήδη αρχίσει να συζητείται στη σκιά μιάς απαξιωτικής για τον παρεμβατισμό των Ενόπλων Δυνάμεων ατμόσφαιρας τόσο από τη χιονοστιβάδα αποκαλύψεων για την υπόθεση Εργκενέκον όσο και για το πρόσφατα αποκαλυφθέν σχέδιο υπονόμευσης-αποσταθεροποίησης.

Παρ' όλο που σήμερα δεν υπάρχει η ένταση που υπήρχε το 2007, λίγο πριν από τις πρόωρες εκλογές της 22.7.07 και το καλοκαίρι του 2008 εν αναμονή της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου για την διάλυση ή Όχι του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι η χρονική περίοδος μέχρι την έναρξη αλλά και την ολοκλήρωση της συζήτησης για τις Συνταγματικές Τροπολογίες στη Βουλή θα είναι δραματικά κρίσιμη:

Εν όψει των παραπάνω εξελίξεων το ερώτημα που τίθεται δεν είναι τι συζητά κάθε βδομάδα ο Ερντογάν με τον επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Μπασμπούκ αλλά κατά πόσον η Στρατιωτική Ηγεσία μπορεί να διασφαλίσει τη νομιμόφρονα συμπεριφορά του συνόλου των αξιωματικών που από προνομιούχοι πραιτοριανοί καλούνται να αποδεχθούν την υποταγή τους στις επιλογές της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης.

Με την απόσταση ενός χρόνου η προσπάθεια διάλυσης του ΑΚΡ και πολιτικής εξόντωσης της Ηγεσίας του με Δικαστικό Πραξικόπημα επέδρασε καταλυτικά στις επιλογές Ερντογάν: Αργά και μεθοδικά πίσω από την πρόσοψη μιάς συγκατοίκησης με τη Στρατιωτική Ηγεσία μεθόδευσε την ανατροπή που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ενσωματωθεί στο Σύνταγμα της γειτονικής μας χώρας το προσεχές φθινόπωρο.

Απο το μπλογκ Kostasxan-Ας μιλήσουμε επιτέλους
Press to Continue.......

Από στειρότητα κινδυνεύουν οι ποδηλάτες

Αν υποπτευόσασταν ότι η σέλα του ποδηλάτου σας είναι ένας ύπουλος εχθρός του ανδρισμού σας, είχατε μάλλον δίκιο! Οι επαγγελματίες ποδηλάτες, αλλά και οι φανατικοί ερασιτέχνες του ποδηλάτου, καλά θα κάνουν να παγώσουν το σπέρμα τους και να το δώσουν σε κάποια σχετική «τράπεζα», επειδή η ποιότητά του μειώνεται δραματικά, όσο πιο έντονη γίνεται η προπόνηση με το ποδήλατο, σύμφωνα με μια νέα ισπανική επιστημονική έρευνα, που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

Η έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια Νταϊάνα Βααμόντε της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Κόρδοβα, που μελέτησε 15 κατά τα άλλα υγιείς αθλητές του τριάθλου (οι οποίοι τρέχουν, κολυμπούν και κάνουν ποδήλατο), με μέση ηλικία 33 ετών, διαπίστωσε ότι όσοι κάνουν πάνω από 300 χλμ. την εβδομάδα με τα ποδήλατά τους, έχουν φυσιολογικό σπέρμα σε ποσοστό λιγότερο από 4%, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το BBC. Στα επίπεδα αυτά, οι άνδρες παρουσιάζουν «σημαντικά προβλήματα γονιμότητας», σύμφωνα με την μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας, που πραγματοποιείται στο Άμστερνταμ.

Παρόλα αυτά, οι ειδικοί εμφανίστηκαν καθησυχαστικοί ότι ο μέσος άνθρωπος, που πάει στη δουλειά του με το ποδήλατό του ή που σποραδικά ασκείται ερασιτεχνικά, είναι απίθανο να έχει παρόμοια προβλήματα.

Η έρευνα μεταξύ των τριαθλητών έδειξε ότι μόνο το ποδήλατο -και όχι το κολύμπι ή το τρέξιμο- έχει αρνητική επίπτωση στην ποιότητα του σπέρματος. Όλοι οι αθλητές -που προπονούνταν με το ποδήλατο κατά μέσο όρο εννιά φορές την εβδομάδα επί οκτώ χρόνια- είχαν φυσιολογικό σπέρμα σε ποσοστό κάτω του 10%, έναντι 15-20% στους πιο γόνιμους άνδρες.

Όση πιο πολλή ώρα πάνω στη σέλα, τόσο χειρότερη γίνεται η ποιότητα του σπέρματος. Σε όσους αθλητές η προπόνηση ξεπερνούσε τα 300 χλμ, την εβδομάδα, το φυσιολογικό ποσοστό του σπέρματος (δηλλαδή με σωστό σχήμα και μέγεθος σπερματοζωαρίων) έπεφτε κάτω από το 4%, που γενικά αποτελεί το όριο κάτω από το οποίο οι άνδρες πιθανότατα δεν μπορούν να είναι γόνιμοι χωρίς την κατάλληλη θεραπεία.

Η ζέστη από τα στενά ρούχα του ποδηλάτη, η πίεση και η τριβή των γεννητικών οργάνων στη σέλα, καθώς και η γενικότερη καταπόνηση του σώματος από την συνεχή ποδηλασία και το ψυχολογικό στρες, που οδηγούν στην υπερβολική οξείδωση του αίματος και τη βλάβη των κυττάρων, σύμφωνα με την έρευνα, συμβάλλουν από κοινού στην δραματική πτώση της ποιότητας του σπέρματος. Οι ισπανοί ερευνητές ήδη κάνουν περαιτέρω μελέτες για να διαπιστώσουν με ποιο τρόπο η ποδηλασία επηρεάζει τις μεταβολικές διαδικασίες του σώματος, οι οποίες με τη σειρά τους μπορούν να οδηγούν στο προβληματικό σπέρμα.

Σύμφωνα με την καθηγήτρια Βααμόντε, είναι ακόμα αβέβαιο αν η ποιότητα του σπέρματος μπορεί να βελτιωθεί ξανά σε περίπτωση που κάποιος σταματήσει την ποδηλασία, εκτίμησε όμως ότι αν το άθλημα αυτό ασκείται για χρόνια, είναι απίθανο να υπάρξει βελτίωση. Για το λόγο αυτό, συνέστησε στους ενδιαφερόμενους να παγώσουν έγκαιρα το σπέρμα τους, πριν αρχίσουν την εντατική προπόνηση και κάνουν μονιμότερη ζημιά στην αναπαραγωγική ικανότητά τους. Είπε ακόμα ότι πρέπει πλέον να ληφθούν προστατευτικά μέτρα για τους αθλητές ποδηλάτες, όπως η αλλαγή στις μεθόδους προπόνησης, η λήψη αντι-οξειδωτικών κ.α.

Από την άλλη πάντως, ο ανδρολόγος Άλαν Πέισι, του βρετανικού πανεπιστημίου του Σέφιλντ, εξέφρασε επιφυλάξεις για τη νέα έρευνα, επισημαίνοντας αφενός ότι ο μέσος ερασιτέχνης ποδηλάτης δεν πρέπει να ανησυχεί και αφετέρου ότι πριν 40 χρόνια η ποδηλασία ήταν πολύ πιο κοινή σε πολλές χώρες, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία πως οι άνδρες τότε ήσαν λιγότερο γόνιμοι.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ
Press to Continue.......

Φωτογραφήθηκε η δημιουργία της μνήμης

Για πρώτη φορά οι επιστήμονες μπόρεσαν να αποτυπώσουν σε εικόνες μια μέχρι τώρα μυστηριώδη διαδικασία: τον μηχανισμό δημιουργίας της μακροχρόνιας μνήμης στον εγκέφαλο.
Η έρευνα έγινε από ερευνητές του αμερικανικού πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας - Λος Άντζελες (UCLA) και του Νευρολογικού Ινστιτούτου του καναδικού πανεπιστημίου ΜακΓκιλ, υπό τον βιοχημικό Κέλσι Μάρτιν και το νευροεπιστήμονα Γουέιν Σόσιν, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science.

Η ανακάλυψη παρέχει τις πρώτες οπτικές ενδείξεις ότι όταν μια νέα μνήμη σχηματίζεται, νέες πρωτεϊνες δημιουργούνται στις συνάψεις των νευρώνων (το σύνδεσμο ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα), ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό τη δύναμη του νευρωνικού συνδέσμου και την ίδια την ανάμνηση. Οι νευροεπιστήμονες υποπτεύονταν ότι αυτό συμβαίνει, αλλά ποτέ έως τώρα δεν το είχαν δει.

Η μελέτη επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση του πώς δημιουργούνται τα ίχνη της μνήμης στο νου. Η δυνατότητα πλέον της παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο αυτής της διαδικασίας ελπίζεται ότι θα «ξεκλειδώσει» τα μυστικά της μνήμης. Οι συνάψεις των νευρώνων αποτελούν ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο δίκτυο συνδέσεων, που επιτρέπουν τόσο την αποθήκευση πληροφοριών (μνημών) όσο και τις σταδιακές αλλαγές και προσαρμογές με βάση την μάθηση. Η «πλαστικότητα» αυτή του εγκεφάλου τού επιτρέπει να είναι σταθερός και εύπλαστος ταυτόχρονα.

Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι ένας σημαντικός μηχανισμός για τη δημιουργία μακρόχρονης μνήμης είναι η «μετάφραση» ή η παραγωγή (σύνθεση) νέων πρωτεϊνών τοπικά στις συνάψεις, κάτι που τώρα για πρώτη φορά αποτυπώθηκε σε εικόνα. Οι επιστήμονες πειραματίστηκαν με τον εγκέφαλο του θαλάσσιου οργανισμού «Απλυσία καλιφόρνικα» και εξέθεσαν τους νευρώνες του στην χημική ουσία σεροτονίνη, η οποία έχει αποδειχτεί ότι ενεργοποιεί τον σχηματισμό μνήμης (αυτή η ανακάλυψη χάρισε στον Έρικ Καντέλ και τους συνεργάτες του το Νόμπελ του 2000).

Οι επιστήμονες, αυτή την φορά, κατάφεραν να ανακαλύψουν έναν τρόπο για να διαπιστώσουν με τα μάτια τους ότι όντως δημιουργούνται νέες πρωτεϊνες κατά τη διαδικασία σχηματισμού μιας μνήμης. Χρησιμοποίησαν μια φθορίζουσα πρωτεϊνη, που μπορεί να αλλάξει χρώμα, από πράσινη σε κόκκινη, όταν εκτίθεται στο υπεριώδες φως. Μετά, φώτισαν τα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες) με αυτό το φως, έτσι ώστε όσες πρωτεϊνες ήδη υπήρχαν, έγιναν κόκκινες. Όταν όμως οι ερευνητές ώθησαν τα κύτταρα να σχηματίσουν νέες μνήμες, τότε παρατήρησαν ότι νέες πράσινου χρώματος πρωτεϊνες εμφανίστηκαν στο μικροσκόπιο.

Αν και δεν είναι ακόμα σαφές, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι νέες πρωτεϊνες βοηθούν στην ενίσχυση των συνάψεων μεταξύ των νευρώνων. Με δεδομένο ότι οι περισσότεροι νευροεπιστήμονες θεωρούν πως οι μνήμες σχηματίζονται όταν αλλάζει η ισχύς των νευρωνικών συνάψεων, προκύπτει ότι για πρώτη φορά οι επιστήμονες «είδαν» τη δημιουργία μιας μνήμης μέσω της δημιουργίας των αναγκαίων πρωτεϊνών. Όπως διαπιστώθηκε, και οι δύο άκρες της σύναψης εμπλέκονται στο σχηματισμό της νέας μνήμης και όχι μόνο μια, όπως μέχρι τώρα πίστευαν ορισμένοι νευροεπιστήμονες.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ
Press to Continue.......

Συμβουλές δημοσιογραφίας στο YouTube

Το YouTube άνοιξε ένα on line κέντρο παροχής εκπαιδευτικών συμβουλών στη δημοσιογραφία, με τη συνεισφορά κορυφαίων ονομάτων του κλάδου, μεταξύ άλλων του Μπομπ Γούντγουορντ της «Ουάσιγκτον Ποστ», που μαζί με ένα συνάδελφό του «ξετρύπωσε» το σκάνδαλο Γουοτεργκέιτ και οδήγησε τον Νίξον σε παραίτηση.
Το “YouTube Reporters Center” (Κέντρο Ρεπόρτερ), στη διεύθυνση youtube.com/reporterscenter, προσφέρει μια σειρά από σύντομα εκπαιδευτικά βίντεο για θέματα όπως η ερευνητική δημοσιογραφία (παρουσίαση από –ποιόν άλλο;- τον Γούντγουορντ), η δημοσιογραφική ηθική, η μεθοδολογία διεξαγωγής μιας συνέντευξης (από την παρουσιάστρια Κέιτι Κάρικ του CBS News) κ.α., σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Επίσης συμβάλλουν με την εμπειρία τους η Αριάνα Χάφινγκτον, συνιδρυτής και αρχισυντάκτης του διαδικτυακού τόπου ¨Τhe Huffington Post”, ο αρθρογράφος των New York Times Νίκολας Κρίστοφ (σχετικά με την πραγματοποίηση ανταποκρίσεων από τις εμπόλεμες ζώνες, χωρίς ο δημοσιογράφος να δέχεται σφαίρες) κ.α.

Μεταξύ των θεμάτων, υπάρχουν βίντεο του τύπου «Πώς να αποτυπώνετε στο κινητό τηλέφωνό σας μια σημαντική είδηση» και «Πώς να δημιουργείτε το δικό σας ακροατήριο στο YouTube».

Το YouTube (που ανήκει στη Google) δήλωσε ότι η πρωτοβουλία του αποσκοπεί στο να βοηθήσει τους πολίτες-δημοσιογράφους να μάθουν περισσότερα για το πώς να βρίσκουν και να παρουσιάζουν μια είδηση. Μάλιστα κάλεσε όσους χρήστες του έχουν σχετική δημοσιογραφική εμπειρία, να «ανεβάσουν» στο YouTube σχετικά βίντεο του τύπου «Πώς να κάνετε κάτι», ώστε να μοιραστούν τις γνώσεις με ανθρώπους από όλο τον κόσμο.

ENET
Press to Continue.......

Ο θάνατος του Μάικλ Τζάκσον αφορμή για νέο μπαράζ μηνυμάτων «σπαμ» και online απατών


Λίγα μόλις λεπτά μετά τον θάνατο κάθε διασημότητας, οι απατεώνες του ’Ιντερνετ, χωρίς να χάσουν χρόνο, πιάνουν αμέσως δουλειά, κάτι που επιβεβαιώθηκε και αυτή την φορά με τον θάνατο του Μάικλ Τζάκσον. Το διαδίκτυο πάλι κατακλύστηκε από κακόβουλα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και εξίσου κακοπροαίρετα sites, με στόχο την «μόλυνση» των κομπιούτερ των αφελών θυμάτων, την πώληση ψευτο-προϊόντων και την υποκλοπή πολύτιμων προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
Σύμφωνα με τους ειδικούς στον τομέα της ηλεκτρονικής ασφάλειας, όπως μετέδωσαν τα ξένα πρακτορεία, οι «καλλιτέχνες» της απάτης, όσο περνάνε οι μέρες μετά τον θάνατο του διάσημου μουσικού, γίνονται όλο και πιο…προχωρημένοι και επικίνδυνοι.

Σύμφωνα με στέλεχος της Symantec (δημιουργού του Norton) ακόμα και οι «σπάμερς» ξαφνιάστηκαν από τον θάνατο του διάσημου καλλιτέχνη, αλλά πλέον ξεπέρασαν το σοκ και έχουν πιάσει δουλειά για τα καλά. Οι ειδικοί θεωρούν ότι οι online επιθέσεις των απατεώνων, που σχετίζονται με τον θάνατο του Τζάκσον, θα ξεπεράσουν κάθε άλλη «καμπάνια» του παρελθόντος, όπως αυτές που εμφανίστηκαν μετά το ξέσπασμα της πρόσφατης επιδημίας της νέας γρίπης ή μετά την εκτέλεση του Σαντάμ Χουσεϊν.

Ο βασικός στόχος των κακόβουλων e-mail είναι, χρησιμοποιώντας ως δόλωμα κάτι σχετικό με τον Τζάκσον, να δελεάσουν τον χρήστη να κάνει «κλικ» στο σύνδεσμο που περιέχει το μήνυμα και ο οποίος παραπέμπει σε κάποιο site που οι απατεώνες έχουν επί τούτου στήσει, ώστε να μπορέσουν έτσι να «μολύνουν» τον υπολογιστή του. Για παράδειγμα, ένα τέτοιο «στημένο» μήνυμα υπόσχεται ότι παραπέμπει σε ένα βίντεο του YouTube με την αποκλειστική παρουσίαση του «τελευταίου έργου του Μάικλ Τζάκσον».

Άλλο μήνυμα υπόσχεται ότι παραπέμπει στις «τελευταίες αδημοσίευτες φωτογραφίες» του Μάικλ Τζάκσον, ενώ άλλα μηνύματα υπόσχονται πρόσβαση σε μυστικά τραγούδια του θανόντος καλλιτέχνη. Αντί γι’ αυτά, φυσικά, οι χρήστες «παραλαμβάνουν» στο κομπιούτερ τους ένα κακόβουλο πρόγραμμα που κλέβει τους διάφορους κωδικούς τους (passwords).

Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ειδικών, τα μηνύματα «σπαμ» αποτελούν πάνω από το 90% της συνολικής παγκόσμιας κυκλοφορίας μηνυμάτων, αν και τα περισσότερα από αυτά μπλοκάρονται από τα διάφορα προγράμματα «φιλτραρίσματος» και δεν καταλήγουν ποτέ στους χρήστες.

Οι θάνατοι των διάσημων αποτελούν πραγματικό «χρυσωρυχείο» για τους απατεώνες, επειδή πολλοί άνθρωποι αναζητούν σχετικές πληροφορίες στο διαδίκτυο. Η Google μάλιστα ανέφερε ότι η απότομη άνοδος στις αναζητήσεις για ειδήσεις σχετικά με τον θάνατο του Τζάκσον ήταν τόσο μεγάλη, που η εταιρία αρχικά νόμιζε ότι δεχόταν επίθεση χάκερ!

Παράλληλα συνεχώς δημιουργούνται νέα sites σχετικά με τον Τζάκσον (περίπου 7.500 μετά τον θάνατό του!) και από αυτά είναι δύσκολο να ξέρει κανείς ποια ανήκουν όντως σε πραγματικούς θαυμαστές του και ποια σε απατεώνες.

Και μια μικρή αλλά ζωτική λεπτομέρεια: Η περιέργεια τρώει τον αφέντη! Δεν πρέπει κανείς να «τσεκάρει» τους συνδέσμους που περιέχονται στα «σπαμ». Απλώς και μόνο το «κλικ» πάνω στο σύνδεσμο του site μπορεί να είναι αρκετό για να «μολυνθεί» ο υπολογιστής του χρήστη με κακόβουλο λογισμικό.

ENET
Press to Continue.......

Αλλαγή σελίδας στο Ιράκ;

Αμερικανός στρατιώτης στην αρχαία ΒαβυλώναH αυριανή ημέρα, η 30η Ιουνίου θεωρείται ορόσημο για τους Ιρακινούς. Οι Αμερικανοί στρατιώτες ολοκληρώνουν την αποχώρηση από τις ιρακινές πόλεις. Παρατηρητές μιλούν για αρχή του τέλους της αμερικανικής παρουσίας.
Λιγότερες από 24 ώρες απομένουν για να δουν οι ιρακινοί πολίτες 131.000 Αμερικανούς στρατιώτες να εγκαταλείπουν τις ιρακινές πόλεις. Ανάμεσα στις πόλεις αυτές η Βαγδάτη και η Μοσούλη. Για πολλούς Ιρακινούς η αυριανή ημέρα αποτελεί το πρώτο βήμα στον μακρύ και επώδυνο δρόμο προς την εθνική κυριαρχία, 6 χρόνια μετά την εισβολή και κατοχή της χώρας από τις αμερικανικές και συμμαχικές δυνάμεις το 2003.

Οι Αμερικανοί φεύγουν, οι Ιρακινοί έρχονται

Ώρα ευθύνης για τους Ιρακινούς στρατιώτες Τώρα είναι η σειρά των ιρακινών δυνάμεων να πάρουν τα ηνία στα χέρια τους. Από αύριο, μόνο στη Βαγδάτη θα βρίσκονται 130.000 Ιρακινοί στρατιώτες, που θα έχουν την στήριξη 180.000 ανδρών των δυνάμεων ασφαλείας. Σε ολόκληρο το Ιράκ περίπου μισό εκ. αστυνομικοί και 250.000 Ιρακινοί στρατιώτες προσπαθούν να αποκαταστήσουν την τάξη και να προωθήσουν την ειρήνευση. Η εικόνα μέσα στις πόλεις δεν θα αλλάξει ιδιαίτερα. Απλά τα τεθωρακισμένα οχήματα δεν θα μεταφέρουν πια Αμερικανούς, αλλά Ιρακινούς στρατιώτες.

Ιρακινοί βουλευτές όπως η Σάντα αλ Αμπούσι είναι αισιόδοξοι: «Έχουμε εμπιστοσύνη στις στρατιωτικές μας δυνάμεις. Πιστεύω ότι αν κάθε ιρακινός πολίτης αναλάμβανε πρωτοβουλία τότε ο έλεγχος της κατάστασης θα ήταν ακόμα πιο επιτυχής».

Απάντηση στα προβλήματα η οικονομική ανάπτυξη

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Διυλιστήριο στη ΜοσούληΟι προκλήσεις για το Ιράκ είναι μεγάλες. Διότι δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τις εσωτερικές πολιτικές, θρησκευτικές και εθνοτικές διαμάχες. Η χώρα βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπη με την άσκηση επιρροής χωρών όπως η Συρία, η Σαουδική Αραβία και το γειτονικό Ιράν. Αποτελεί πλέον κοινό μυστικό ότι με χρήματα του εξωτερικού χρηματοδοτούν πράξεις βίας με μοναδικά στόχο την αποσταθεροποίηση της χώρας.

Ως απάντηση στα δεδομένα αυτά αρκετοί βουλευτές του ιρακινού κοινοβουλίου ζητούν τον άμεσο τερματισμό της εσωτερικής διαμάχης μέσω του διαλόγου και παράλληλα τάσσονται υπέρ της αναδιάρθρωσης της ιρακινής οικονομίας. «Η οικονομία μας εξαρτάται απολύτως από τις εξαγωγές πετρελαίου. Το δημόσιο δεν διαθέτει άλλα έσοδα, λέει ο βουλευτές Αγιαντ Τζαμαλελντίν. Υπάρχουν όμως προοπτικές για τη δημιουργία ενός ενιαίου, εθνικού και υπερκομματικού αναπτυξιακού προγράμματος».

Η παρουσία των αμερικανών καθησυχάζει…

Παρά την αποχώρηση από τα αστικά κέντρα η αμερικανική στρατιωτική παρουσία παραμένει ισχυρή στο Ιράκ. Έτσι οι στρατιωτικές δυνάμεις μεταφέρονται έξω από τις ιρακινές πόλεις όπου και θα παραμείνουν τουλάχιστον εν μέρει μέχρι το τέλος του 2011. Μια παρουσία που δείχνει να καθησυχάζει αρκετούς στο Ιράκ, ιδίως μετά τις αιματηρές και πολύνεκρες επιθέσεις των τελευταίων ημερών.

Hasan Hussein/Στέφανος Γεωργακόπουλος
Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου
Deutche Welle
Press to Continue.......

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ-«Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ ΙΙ» ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Του ΄Ομηρου Φωτιάδη
Ο επικεφαλής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Βρυξελλών-Άγκυρας, Εγκεμέν Μπαγίς, ξεκαθάρισε: «Αρνούμεθα να γίνουμε ο μεγαλύτερος καταυλισμός προσφύγων του κόσμου. Θέλουν για γείτονα, ένα πλήρες κράτος-μέλος της ΕΕ ή μία χώρα με δυσκολίες που είναι σε θέση να μεταδώσει τις δυσκολίες στην ευρύτερη περιοχή;».Για το ίδιο θέμα υποστηρίζει ότι η Αγκυρα δεν θα εφαρμόσει το πρωτόκολλο όσο δεν υπογράφουν αντίστοιχες συμφωνίες οι χώρες καταγωγής των μεταναστών.-

«Η αλήθεια είναι πως δεν σταματήσαμε να σας στέλνουμε τους παράνομους μετανάστες που συλλαμβάνουμε στην Ολλανδία, οι οποίοι ήρθαν εδώ από την Ελλάδα. Για την πολυπληθή αυτή ομάδα προσφύγων, όμως, υπήρξε ειδική συμφωνία με τον κ. Παυλόπουλο. Αυτή έγινε κατά την διάρκεια της επίσκεψης της Υφυπουργού Δικαιοσύνης της Ολλανδίας Νεμπαχάτ Αλπμαϊράκ στην χώρα σας, στα τέλη Μαΐου» δηλώνει στην «Κ.Ε.» ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ολλανδίας Σάντερ Βαν ΄Ειλ.

Η συμφωνία αφορά την μεταφορά, που ήδη πραγματοποιείται με ολλανδικά τσάρτερς και αφορά 1.100 λαθρομετανάστες, οι οποίοι εισήλθαν στην Ευρώπη μέσο της Ελλάδος.

Η εφαρμογή της «Συνθήκης του ΔουβλίνουΙΙ» της ΕΕ, προβλέπει την επιστροφή των παρανόμων μεταναστών, στην χώρα εισόδου τους, που δυστυχώς σε συντριπτικό ποσοστό είναι η Ελλάδα...

Το γεγονός πως εδώ και περίπου 3 εβδομάδες έχουν μεταφερθεί πάνω από 400 λαθρομετανάστες από την Ολλανδία στην Ελλάδα, έχει αποκρύβει λίαν επιμελώς από τους αρμοδίους κρατικούς λειτουργούς μας...

Επίσης, ουδεμία εκτενής αναφορά ενημέρωσης του Ελληνικού Λαού, έχει γίνει σε ότι αφορά την σοβαρή αυτή «Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ» και αφορά την λαθρομετανάστευση. ΄Ολοι μας γίναμε μάρτυρες τις τελευταίες εβδομάδες, πλήθους διαξιφισμών μεταξύ των πολιτικών μας ταγών σχετικά με το επίμαχο θέμα. Ακούσαμε πλήθος προτάσεις και ιδέες, επίλυσης και αντιμετώπισης του σοβαρού αυτού «Εθνικού μας Προβλήματος». Προτάσεις που κατέδειξαν την πλήρη και παντελή άγνοια πολλών πολιτικών μας, σχετικά με το νομικό και θεσμικό Κοινοτικό πλαίσιο της ΕΕ που αφορά την λαθρομετανάστευση. ΄Ολοι μας ακούσαμε απόψεις του τύπου « να τους εκδώσουμε έγγραφα και να πάνε στην Ευρώπη», « να τους στείλουμε και στις άλλες χώρες», «να υπάρξει ποσόστωση μεταξύ των χωρών της ΕΕ» και άλλα τραγελαφικά, την ίδια ώρα που Ολλανδικά αεροσκάφη αποβίβαζαν, 40 λαθρομετανάστες ημερησίως στην Χώρα μας, γεγονός που το οποίο παντελώς αγνοούσαν άπαντες, πλην του αρμοδίου Υπουργού Εσωτερικών...

Ουδεμία αναφορά έγινε στην «Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ» η οποία αποτελεί και την βάση - δεδομένο, για οποιαδήποτε περαιτέρω, ενασχόληση με το θέμα και την σύνταξη και τεκμηρίωση αξιόπιστων προτάσεων για το θέμα.

Τα παραπάνω γεγονότα η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, άγνοιας, αγνωσίας και έλλειψης διάθεσης και πρόθεσης ουσιαστικής ενασχόλησης με το τόσο σοβαρό αυτό θέμα, καταδεικνύουν με τον πλέον κραυγαλέο τρόπο, πως το πολιτικό σύστημα της Χώρας και τα μέλη που το απαρτίζουν, σχεδόν στο σύνολό τους, είναι ανίκανα να διαχειριστούν το μεγάλο αυτό «Εθνικό Θέμα» ή μας κοροϊδεύουν ασύστολα και μας εμπαίζουν... (η συνέχεια κάτωθι)



ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΕ

Πρόσφατα εξετάστηκε στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ το θέμα της λαθρομετανάστευσης, και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, κατέληξαν στα κάτωθι συμπεράσματα.-

Tα πρόσφατα γεγονότα καταδεικνύουν ότι επείγει να καταβληθούν προσπάθειες για την αποτελεσματική πρόληψη και την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης στα νότια θαλάσσια σύνορα της ΕΕ, έτσι ώστε να αποτραπούν οι μελλοντικές ανθρώπινες τραγωδίες, επισημαίνεται στο κείμενο των τελικών συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της Συνόδου, απαιτείται ενισχυμένη ευρωπαϊκή αντίδραση με οδηγό την αποφασιστικότητα, την αλληλεγγύη και την κατανομή ευθυνών, σύμφωνα με τις επιταγές του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και της Παγκόσμιας Προσέγγισης της Μετανάστευσης.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει ακόμη ότι θα πρέπει να επιταχυνθεί η υλοποίησή τους ιδίως όσον αφορά τη συνεργασία με τις χώρες καταγωγής και διέλευσης και σημειώνει πως θα πρέπει να συνεχιστούν όλες οι δραστηριότητες στην περιοχή της Δυτικής Μεσογείου και στα ανατολικά και νοτιοανατολικά σύνορα. Επίσης το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο απευθύνει έκκληση για συντονισμό των εθελοντικών μέτρων εσωτερικής ανακατανομής των δικαιούχων της διεθνούς προστασίας που βρίσκονται στα κράτη - μέλη τα οποία υφίστανται συγκεκριμένες και δυσανάλογες πιέσεις. Σημειώνει παράλληλα την πρόθεση της Επιτροπής να αναλάβει πρωτοβουλίες στον τομέα αυτό έναντι της Μάλτας και ζητά επειγόντως από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιτύχουν συμφωνία για την ταχεία θέσπιση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας υποστήριξης για το άσυλο. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει επίσης ότι απαιτούνται ενισχυμένοι συνοριακοί έλεγχοι, τους οποίους θα συντονίζει η FRONTEX , σαφείς κανόνες για τη συγκρότηση κοινών περιπόλων και την αποβίβαση των διασωθέντων, και αυξημένη χρήση κοινών πτήσεων επιστροφής. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζητά να αναληφθούν ουσιαστικές δράσεις για την αποτελεσματική καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και των δικτύων εμπορίας ανθρώπων.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει ότι απαιτείται μεγαλύτερη ενίσχυση της έμπρακτης συνεργασίας με τις βασικές χώρες καταγωγής και διέλευσης και καλεί την Επιτροπή να μελετήσει μέτρα για συγκεκριμένη συνεργασία με τις τρίτες χώρες σύμφωνα με παλαιότερες εντολές που είχε εγκρίνει το Συμβούλιο. Η αποτελεσματικότητα των συμφωνιών επανεισδοχής της ΕΕ πρέπει να αυξηθεί, ως μέρος της συνολικής εξωτερικής πολιτικής της, αναφέρει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο επισημαίνει ότι η περάτωση των διαπραγματεύσεων για τις συμφωνίες επανεισδοχής της ΕΕ με τις βασικές χώρες καταγωγής και διέλευσης, όπως η Τουρκία και η Λιβύη, αποτελεί προτεραιότητα.

Μέχρι τότε θα πρέπει να εξακολουθούν να εφαρμόζονται δεόντως οι υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες, αναφέρει το κείμενο των τελικών συμπερασμάτων.

Δηλαδή η «Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ» η οποία προβλέπει την παραμονή των λαθρομεταναστών στην Χώρα εισόδου τους και την μεταφορά όσων εισήλθαν από αυτήν σε άλλες χώρες στην Ελλάδα...

ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ

Την εφαρμογή των απαραίτητων μέτρων για τις συνθήκες υποδοχής μεταναστών στη χώρα μας ζητεί εκ νέου η Κομισιόν, προτρέποντάς την να ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο ορισμένες διατάξεις του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ», σχετικά με τους αιτούντες άσυλο σε χώρες μέλη της ΕΕ.

Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Φρίζο Ρόσκαμ Άμπινγκ κληθείς να σχολιάσει καταγγελίες ορισμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων για καθυστέρηση χορήγησης ασύλου σε πολίτες τρίτων χωρών στην Ελλάδα, καθώς και για τις συνθήκες υποδοχής των προσφύγων στη χώρα μας, υπενθύμισε ότι για το θέμα αυτό εκκρεμεί διαδικασία επί παραβάσει σε βάρος της Ελλάδας στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,η οποία σχετίζεται με τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής αναγνώρισε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, καθώς επίσης η Κύπρος, η Μάλτα, η Ιταλία κι η Ισπανία στο θέμα της παράνομης μετανάστευσης, ως χώρες των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. Τόνισε ωστόσο ότι η ΕΕ στηρίζει την Ελλάδα στο θέμα υποδοχής και εξέτασης των αιτούντων άσυλο και σημείωσε ότι για το σκοπό αυτό το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων έχει χορηγήσει την τελευταία επταετία στην Ελλάδα, οικονομική βοήθεια ύψους 5,5 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ μέσα στο 2008 πρόκειται να χορηγηθεί βοήθεια ύψους 1,5 εκατομμυρίων.

Τέλος, ο Φ. Ρόσκαμ Άμπινγκ ανέφερε ότι πολλοί παράνομοι μετανάστες εισέρχονται στην Ελλάδα από την Τουρκία, τονίζοντας ότι «είναι ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο θα πρέπει να λυθεί».

Ο εκπρόσωπος Τύπου δήλωσε ότι η Επιτροπή έχει συνεχείς συνομιλίες για το θέμα αυτό με τις τουρκικές αρχές, χωρίς κανένα, προς το παρόν, αποτέλεσμα.(Δηλώσεις του εκπροσώπου της Επιτροπής της ΕΕ στις 28.4.08).

Αντελήφθηκε κανείς πως τα αρμόδια όργανα της ΕΕ, μας δικάζουν γιατί δεν κρατάμε τους λαθρομετανάστες στην Χώρα μας, και μάλιστα μας υποχρεώνουν να τους δώσουμε και άσυλο, έναντι πινακίων φακής?

Γνωρίζει ο Ελληνικός Λαός, που με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδος είναι «κυρίαρχος» πως θα κληθεί να πληρώσει πρόστιμα και θα υποχρεωθεί να ζήσει αυτός και οι επερχόμενες γενεές, πιθανότατα με εκατομμύρια μετανάστες από Ασιατικές Χώρες?

Ρωτήθηκε ο « Ελληνικός Κυρίαρχος Λαός» για το λίνα αυτό σοβαρό ενδεχόμενο?


Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ.

Η ουσία του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης στην Ελλάδα είναι η «Συνθήκη του Δουβλίνου II». Ο Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ καθιστά την Ελλάδα μία χώρα που αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μοναχική και αδύναμη ένα τεράστιο κύμα παράνομης μετανάστευσης, χωρίς να υπάρχουν μηχανισμοί πραγματικής ευρωπαϊκής κοινοτικής αλληλεγγύης. Διότι υπάρχει ένα διεθνές πρόβλημα. Υπάρχουν χώρες υψηλού κινδύνου, που ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση χαρακτηρίζουν ως χώρες υψηλού κινδύνου. Υπάρχουν χώρες, όπως η Σομαλία, υπάρχουν περιοχές, όπως η Υεμένη, το Μπαγκλαντές κλπ, στις οποίες ζουν άνθρωποι υπό άθλιες συνθήκες, με καθημερινή απειλή της ζωής τους. Και αυτοί αναζητούν μία καλύτερη τύχη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρέπει να υπάρξει απάντηση ανθρωπιστική, ευαίσθητη απέναντι σε τέτοιες περιπτώσεις και μάλιστα με ικανό βάθος χρόνου και μακροοικονομικό σχεδιασμό βραχείας εφαρμογής σχεδίασης από την ΕΕ, τον ΟΑΣΕ, τα ΗΕ, και τα λοιπά όργανα.

Δεν υπάρχει, επίσης, καμία αμφιβολία ότι οι βόρειες χώρες, οι χώρες που δεν έχουν θαλάσσια σύνορα στη Μεσόγειο, δεν αντιλαμβάνονται το πρόβλημα που υφίσταται η Ελλάδα, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα σε σχέση με τον πληθυσμό της, πολύ περισσότερο από ό,τι η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, πολύ περισσότερο από ό,τι και η Κύπρος και η Μάλτα.

Είναι, επίσης, προφανές ότι οι άνθρωποι αυτοί, στην απόγνωσή τους ως θύματα δουλεμπορικών καταστάσεων, έρχονται στην Ελλάδα, θέλοντας τελικά να βρουν τη μοίρα τους σε μία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, σε μία χώρα η οποία θα τους προσφέρει την πιθανότητα μιας καλύτερης οικονομικής εξέλιξης.

Έτσι εμείς βρισκόμαστε μεταξύ «Σφύρας και Άκμονος». Δεν μπορούμε να λύσουμε κανένα απολύτως πρόβλημα. Δεν λύνεται το πρόβλημα αυτό με μέτρα τύπου Frontex, με μέτρα δηλαδή καταστολής, διότι πρέπει να ληφθούν προηγουμένως πολύ σοβαρές πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες ξεκινούν από την κατάργηση της βασικής αυτής φιλοσοφίας του Κανονισμού Δουβλίνο II, ώστε η Ελλάδα να μην είναι χώρα αναγκαστικής αποθήκευσης ενός μεγάλου αριθμού μη νομίμων μεταναστών που θέλουν να πάνε αλλού τελικά, και, επίσης, γιατί πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτικά να τοποθετηθεί σε σχέση με μη νομίμους μετανάστες, προερχόμενους από χώρες οι οποίες στην πραγματικότητα είναι παντελώς ανοργάνωτες και έτσι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα συνεργασίας με τις μη υφιστάμενες, ούτως ή άλλως, πρεσβείες και διπλωματικές αντιπροσωπίες των χωρών αυτών στην Ελλάδα ή εν πάση περιπτώσει σε άλλη κοινοτική χώρα, όπου να υπάρχει πραγματική διπλωματική εκπροσώπηση των χωρών αυτών. Πώς να σε βοηθήσει η Σομαλία ή το Σουδάν? Πως θα συνεννοηθούμε μαζί τους, και θα συνεργαστούμε, όταν δεν υπάρχουν διπλωματικές αντιπροσωπίες στην Ελλάδα και σε πολλές περιπτώσεις, ούτε Ελληνικές στις χώρες αυτές?

Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος. Θα πρέπει η Βουλή να ενημερωθεί υπεύθυνα από την Κυβέρνηση για το ποια είναι τα πραγματικά αριθμητικά δεδομένα. Ο αριθμός των συλλαμβανομένων στα θαλάσσια ή χερσαία σύνορα δεν είναι ο αριθμός αυτών που παραμένουν και σήμερα στη χώρα. Δηλαδή, ο αριθμός των μη νομίμων μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα δεν είναι το άθροισμα των παρανόμως εισελθόντων και συλληφθέντων τα τελευταία χρόνια, γιατί υπάρχει περαιτέρω βεβαίως μη νόμιμη μετακίνηση. Και ο αριθμός αυτών που έχουν υποβάλει αίτηση για χορήγηση καθεστώτος πρόσφυγα ή ανθρωπιστικού καθεστώτος και επικουρικής προστασίας είναι πολύ μικρό ποσοστό του συνολικού αριθμού των μη νομίμων μεταναστών. Άρα, πρέπει να απογραφεί η κατάσταση αυτή, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε και για να μπορέσουμε να επιχειρηματολογήσουμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο αρμόδιο Συμβούλιο Υπουργών και όπου αλλού πρέπει γύρω από τα θέματα αυτά.

Θα πρέπει επίσης να συνυπολογιστεί, σύμφωνα με τις υφιστάμενες κανονιστικές διατάξεις της ΕΕ, και ο αριθμός των λαθρομεταναστών, που θα μας στείλουν πίσω οι χώρες της ΕΕ με βάση την «Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ».

Διαθέτει η Ελλάδα, τους αξιόπιστους και ικανούς μηχανισμούς για να επιτελέσει το λίνα σοβαρό αυτό πρωταρχικό έργο? Η ασφαλής και πλήρης καταγραφή, είναι υψίστης σημασίας ενέργεια και η οποία θα καθορίσει τις περαιτέρω ενέργειες.

Εάν δεν διαμορφωθούν αυτές οι ελάχιστες «συνθήκες αξιοπιστίας», και οι κατάλληλοι μηχανισμοί, για να χαράξουμε μία πολιτική υπεύθυνη, Εθνική, ευρωπαϊκή, πολιτισμένη, αποτελεσματική, το κράτος θα είναι ανήμπορο και ο Ελληνικός Λαός, δεν θα λάβει τις απαντήσεις, για ένα τόσο σοβαρό θέμα που θα καθορίσει το μέλλον των απογόνων του και την υπόσταση της Πατρίδος του.

Θα κυριαρχήσει η αναρχία, η κοινωνική αστάθεια και θα επέλθει πιθανότατα, σοβαρή αποσταθεροποίηση του Κράτους, καθώς θα δημιουργηθούν οι κατάλληλες «αυτόματες συνθήκες» «κοινωνικών εκρήξεων», μεταξύ νομίμων μεταναστών και λαθρομεταναστών, όπως ήδη έχει γίνει, ημεδαπών διαμαρτυρομένων που θα αναζητήσουν «λύσεις εξ ιδίων μέσων», θρησκευτικές συγκρούσεις, «όσμωση» μεταξύ περιθωριακών ανατρεπτικών ομάδων και λαθρομεταναστών, θρησκευτικά διαμαρτυρομένων μεταναστών και λαθρομεταναστών, και θα ανακύψουν ένα τεράστιο πλήθος «εκρηκτικών προβλημάτων» τα οποία με ουδένα τρόπο θα μπορέσει να αντιμετωπίσει η αποσυντεθημένη ήδη κρατική μηχανή. Ως συνήθως θα ληφθούν μέτρα «καταστολής» χωρίς κύριο πολιτικό στόχο, με σπασμωδικό τρόπο, τα οποία θα εντείνουν σοβαρά το πρόβλημα, προκαλώντας συμπερασματικά «ΧΑΟΣ....».

Εν προκειμένω αναφέρω, πέραν των όσων άλλων, ουδεμία μέριμνα έχει ληφθεί ή έχει σχεδιαστεί σε προγραμματικό επίπεδο, για το ουσιαστικότερο και αυτονόητο μέτρο, της επικοινωνίας και συνεννόησης με τις τεράστιες μάζες των παρανόμων μεταναστών.

Πόσα στελέχη του Κρατικού μηχανισμού, γνωρίζουν Αραβικά, Αφγανικές διαλέκτους, διαλέκτους της Αφρικανικής Ηπείρου, τις Θρησκευτικές ιδιαιτερότητές τους? Πως θα γίνει η καταγραφή των όποιων αιτημάτων τους και η σύνταξη των δηλωτικών τους εγγράφων και πως θα γίνει επαλήθευση της αξιοπιστίας τους? Πως θα συνταχθούν π.χ. ερωτηματολόγια στις γλώσσες τους ή θα τους δηλωθούν προφορικά, για τις ενέργειες καταγραφής τους και άλλα σοβαρά θέματα που τους απασχολούν? Η επιβεβλημένη ιατρική τους περίθαλψη και υγειονομική φροντίδα και επιμέλεια, πως θα γίνει όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα επικοινωνίας μαζί τους?

΄Εχουμε περιστατικά που λαθρομετανάστες «κατέληξαν» γιατί δεν μπορούσαν να πουν τι πρόβλημα υγείας έχουν. ΄Εχουμε περιστατικά που είναι αδύνατη η επικοινωνία με τα όργανα του Κράτους, στα θρησκευτικά θέματα και δίδονται συσσίτια με «θρησκευτικά απαγορευμένες τροφές», όπως χοιρινό κρέας κλπ τα οποία δεν γίνονται αποδεκτά και εκλαμβάνονται ως ενέργειες, θρησκευτικής καταπίεσης και απαξίωσης...

Πλήθος άλλες λεπτομέρειες δημιουργούν μια εν δυνάμει, συγκρουσιακή κατάσταση με απρόβλεπτες διαστάσεις...

Υπάρχει υποδομή? Υπάρχει μέριμνα? Υπάρχει έστω κάποιος μελλοντικός προγραμματικός σχεδιασμός? Δυστυχώς δεν υπάρχει απολύτως τίποτα...

Υπάρχει πολιτική βούληση για μια ουσιαστική ενασχόληση με το θέμα ή έστω και ασυνείδητα, η συντεταγμένη Πολιτεία και το Κράτος, οδηγούν την Χώρα σε μια έκρυθμη κατάσταση η οποία θα υπονομεύσει την Ελλάδα σε σημαντικό βαθμό?

Επίσης,θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε στη Βουλή δυο βασικά πράγματα, ότι ναι μεν το άρθρο 5 παράγραφος 4 του Συντάγματος θεσπίζει την απαγόρευση λήψης ατομικών διοικητικών μέτρων υπέρ των Ελλήνων, αλλά η διάταξη αυτή ερμηνεύεται, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το άρθρο 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και ισχύει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως τέτοια αντιμετωπίζει από κοινού τα ποινικά και τα διοικητικά μέτρα, τα στερητικά της προσωπικής ελευθερίας και προβλέπει πράγματι για τις περιπτώσεις απέλασης τη δυνατότητα να επιβάλλεται για εύλογο χρόνο μια τέτοια κράτηση, μόνο που αυτή πρέπει να υπόκειται στις εγγυήσεις που έχει θεσπίσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εδώ και χρόνια, νομολογώντας επί τη βάσει του άρθρου 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.






Η ‘ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ ΙΙ’


Με τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Δουβλίνο ΙΙ» (343/2003) επεβλήθη η πρώτη χώρα εισόδου του αιτούντος άσυλο να αναλαμβάνει την υποχρέωση να φέρει εις πέρας το αίτημα ασύλου του. Ο αρχικός σκοπός του Κανονισμού ήταν η «κατανομή ευθύνης» διεκπεραίωσης της διαδικασίας ασύλου μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών της Σύμβασης του Δουβλίνου.

Το «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους» (ECRE) δημοσιοποίησε έγγραφό του με τίτλο: “Sharing Responsibility for Refugee Protection in Europe: Dublin Reconsidered” το οποίο και αναδημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ)

Σύμφωνα με το κείμενο αυτό ο Κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ» έχει αποδειχθεί ότι οδήγησε σε μία άνιση κατανομή των αιτούντων άσυλο με αποτέλεσμα το βάρος να πέφτει ανισομερώς στις χώρες πρώτης εισόδου αλλοδαπών, όπως είναι και η Ελλάδα. Παράλληλα, η μη ομοιόμορφη στρατηγική αναγνώρισης ασύλου, το διαφορετικό επίπεδο ως προς την ποιότητα παρεχομένων υπηρεσιών υποδοχής και οι δεσμοί των αιτούντων άσυλο με τη χώρα τελικού προορισμού, εξακολουθούν να προτρέπουν τους πρόσφυγες στην μετακίνησή από τους ίδιους στην χώρα τελικού προορισμού, παρά τον κίνδυνο υποχρεωτικής μεταφοράς τους στην αρχική χώρα εισόδου. Αποτρεπτικό ρόλο παίζει επίσης το γεγονός ότι όσοι αναγκαστικά επιστρέφουν στην αρχική χώρα εισόδου δεν λαμβάνουν πάντα τις κατάλληλες, προβλεπόμενες από το Νόμο υπηρεσίες υποδοχής και περαίωσης της διαδικασίας ασύλου τους.

Για αντίστοιχες πολιτικές με τις παραπάνω είναι αντιμέτωπη η Ελλάδα, με αποκορύφωμα το παράδειγμα της Νορβηγίας η οποία ανέστειλε τις επιστροφές λόγω «Κανονισμού Δουβλίνου ΙΙ» στη χώρα μας. Αυτό γίνεται γιατί θεωρείται ότι οι συνθήκες υποδοχής και η όλη διαδικασία του ασύλου απέχουν κατά πολύ από τα ελάχιστα των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας και ότι ο κίνδυνος, που διατρέχουν τα άτομα αυτά να επαναπροωθηθούν από την Ελλάδα στη χώρα όπου διώκονται, είναι υπαρκτός.

Το θέμα αυτό έχει λάβει πολύ μεγάλες διαστάσεις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γερμανίας, Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας, Μεγάλης Βρετανίας, ενώ χώρες όπως η Γερμανία, Ολλανδία και Γαλλία βρίσκονται πολύ κοντά στη λύση που έλαβε η Νορβηγία. Η τελευταία σοβαρή εξέλιξη αφορά τις επιστολές του Γενικού Γραμματέα του ECRE κ. Bjarte Vandvik(3.4.2008) προς τον Αρμόδιο Επίτροπο της Ε.Ε. κ. Jacques Barrot και προς τον Υπουργό Εσωτερικών της Σλοβενίας., κ. Dragutin Mate, καθώς και προς τους μόνιμου αντιπροσώπους των χωρών μελών της Ε.Ε., για άμεση αναστολή των επιστροφών αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα από τις άλλες χώρες μέλη. Οι εξελίξεις αυτές φέρουν τη χώρα μας προ των ευθυνών της.

Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, το οποίο εκπροσωπεί το ECRE στην Ελλάδα, θεωρεί ότι η χώρα μας, με την πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας σχετικά με το Δουβλίνο ΙΙ, δεν επιτυγχάνει με τον τρόπο αυτό τη σωστή κατανομή ευθύνης μεταξύ των χωρών μελών της Σύμβασης αυτής. Η λύση για τη χώρα στο ζήτημα αυτό δεν μπορεί παρά να είναι άλλη από την εφαρμογή του νόμου ώστε να παρέχεται ασφάλεια για τους αιτούντες άσυλο. Παράλληλα το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες ζητά από τις αρμόδιες δημόσιες αρχές να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την επανεξέταση του «Κανονισμού του Δουβλίνου ΙΙ», ώστε να βρεθούν βιώσιμες λύσεις τόσο για τις χώρες υποδοχής όσο και για τους ίδιους τους πρόσφυγες.

Η 121 σελίδων έκθεση με τίτλο "Εγκλωβισμένοι σε μια Περιστρεφόμενη Πόρτα: Ιρακινοί και Άλλοι Αιτούντες Άσυλο και Μετανάστες στην Ελληνο-τουρκική Είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση" αναφέρει διαστρεβλωμένα, πώς «μέλη του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος απωθούν τους μετανάστες εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ανοίγοντας τρύπες στις φουσκωτές βάρκες στις οποίες επιβαίνουν ή αχρηστεύοντας με άλλο τρόπο τα σκάφη τους». Ενώ ως γνωστόν, τις βάρκες τρυπούν οι Τούρκοι δουλέμποροι, για να μετατραπεί η παράνομη είσοδος σε επιχείρηση SAR.

Επίσης «οι Ελληνικές αρχές παρεμποδίζουν την πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου σε όσους καταφέρνουν να φθάσουν στην Ελλάδα και απορρίπτουν σχεδόν όλα τα αιτήματα για άσυλο».

"Η Ελλάδα αρνείται προστασία σε ευάλωτα άτομα και τα κακομεταχειρίζεται κατά τη διάρκεια της κράτησής τους," δήλωσε ό Bill Frelick, διευθυντής προσφυγικής πολιτικής στην Human Rights Watch και συντάκτης της έκθεσης. "Έως ότου η Ελλάδα διορθώσει την κατάσταση, τα κράτη της ΕΕ δεν πρέπει να επιστρέφουν αιτούντες άσυλο στη χώρα αυτή."

Η έκθεση αναφέρει επίσης την κακομεταχείριση των μεταναστών από τις Τουρκικές μεθοριακές αρχές και την κράτησή τους κάτω από απάνθρωπες και ταπεινωτικές συνθήκες. Οι μετανάστες που επιστρέφονται από την Ελλάδα δεν έχουν καμία ουσιαστική δυνατότητα να ζητήσουν άσυλο στην Τουρκία και συχνά κρατούνται χωρίς χρονικό όριο. Η Τουρκία συνεχίζει να επιστρέφει στο Ιράκ Ιρακινούς χωρίς να τους

προσφέρει ουσιαστικές δυνατότητες να ζητήσουν προστασία, αναφέρει η έκθεση.

Το Ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου στηρίζεται σε μια εσφαλμένη βασική υπόθεση - ότι όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν τις ίδιες προδιαγραφές και διαδικασίες για τον καθορισμό του καθεστώτος του πρόσφυγα - και διέπεται από έναν κανονισμό γνωστό ως Δουβλίνο-2 που, κατά κανόνα, ορίζει ότι το κράτος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση ενός αιτήματος ασύλου είναι το κράτος της πρώτης εισόδου. Ως εκ τούτου, οι ελληνικές αρχές προσπαθούν να παρεμποδίζουν την είσοδο στην ΕΕ αιτούντων άσυλο δια μέσου της Ελλάδος, και στην περίπτωση που οι τελευταίοι κατορθώνουν να εισέλθουν στην Ελλάδα, οι αρχές προσπαθούν να παρεμποδίζουν την πρόσβασή τους στις διαδικασίες ασύλου. Ωστόσο, ακόμα και αυτοί που κατορθώνουν να υποβάλουν αιτήματα ασύλου, σχεδόν πάντα απορρίπτονται. Το 2007, από τα 25,111 αιτήματα ασύλου, η Ελλάδα αναγνώρισε την προσφυγική ιδιότητα σε οκτώ άτομα μετά την πρώτη συνέντευξη, δηλαδή ποσοστό αναγνώρισης 0.04 τοις εκατό, ενώ το ποσοστό αναγνώρισης κατά το στάδιο της προσφυγής ήταν δύο τοις εκατό, αναφέρεται στην επικριτική και παραποιημένη έκθεση για την Χώρα μας.

"Το σύστημα του Δουβλίνου παγιδεύει τους αιτούντες άσυλο μέσα σε μια περιστρεφόμενη πόρτα," δηλώνει ο Frelick. "Δεν μπορούν να προχωρήσουν προς άλλη χώρα διότι ο Κανονισμός Δουβλίνο-2, απαιτεί, κατά κανόνα, οι αιτούντες άσυλο να υποβάλλουν το αίτημά τους για προστασία στην πρώτη χώρα της ΕΕ στην οποία εισέρχονται. Επιπλέον, δεν μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους λόγω του φόβου του πολέμου και των διώξεων. Στην Ελλάδα δεν τους χορηγείται σχεδόν ποτέ άσυλο."

Ένας Ιρακινός Κούρδος από το Κιρκούκ, μια από τις δεκάδες συνεντεύξεις που πραγματοποίησε η Human Rights Watch για την έρευνα αυτή, έκανε πέντε προσπάθειες να περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα και ξυλοκοπήθηκε και απελάθηκε με άτυπες διαδικασίες από την Ελλάδα. Επίσης ξυλοκοπήθηκε και κρατήθηκε από τις τουρκικές αρχές. Όταν τελικά οι ελληνικές αρχές τον κατέγραψαν, χρησιμοποίησαν την απειλή της κράτησης για να τον αποτρέψουν από το να ζητήσει άσυλο. "Μου είπαν ότι αν ζητούσα άσυλο και ροζ κάρτα, θα έπρεπε να μείνω στη φυλακή περισσότερο, πάνω από 25 μέρες. Αν όμως δεν ήθελα άσυλο και ροζ κάρτα θα έβγαινα μετά από 25 μέρες. Έτσι είπα ότι δεν ήθελα ροζ κάρτα και, μετά από 25 μέρες, με άφησαν ελεύθερο. Μου έδωσαν ένα άσπρο χαρτί λέγοντάς μου ότι έπρεπε να φύγω από τη χώρα μέσα σε 30 μέρες. Ήθελα να πάω σε κάποια άλλη χώρα να ζητήσω άσυλο, αλλά ένας φίλος μου είπε ότι επειδή μου πήραν τα δακτυλικά αποτυπώματα, θα με ξαναέστελναν στην Αθήνα. Είμαι χωρίς χαρτιά εδώ και ένα μήνα. Τώρα είμαι σε αδιέξοδο. Δεν μπορώ να φύγω. Δεν μπορώ να μείνω. Κάθε μέρα σκέφτομαι ότι έκανα λάθος που έφυγα από τη πατρίδα μου. Θέλω να ξαναγυρίζω αλλά πώς να το κάνω; Αν γυρίσω πίσω, θα με σκοτώσουν. Αλλά εδώ σε έχουν σαν το σκυλί. Δεν έχω τίποτα. Κανένα δικαίωμα. Κανένα φίλο."

Ένας 34χρονος Ιρακινός, Τουρκομάνος από το Κιρκούκ που δήλωσε ότι προσπάθησε δέκα φορές να μπει στην Ελλάδα πριν τελικά το καταφέρει αποτελεί ένα άλλο τυπικό παράδειγμα.

"Μια φορά πέρασα στην Ελλάδα από το ποτάμι και έφτασα στην Κομοτηνή," διηγείται. "Μας φυλάκισαν για πέντε μέρες και μετά μας πήγαν στο ποτάμι και μας έδιωξαν απέναντι. Ήμασταν 60 άτομα. Με έβαλαν σε μια μικρή ποταμόβαρκα με μηχανή, δέκα άτομα τη φορά. Το έκαναν αυτό μέσα στη νύχτα. Έβρεχε πολύ και οι Έλληνες αστυνομικοί άρχισαν να μας χτυπούνε για να μας κάνουν να πάμε πιο γρήγορα. Είδα έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να μπει στη βάρκα, τον έδειραν και τον πέταξαν στο ποτάμι. Μας χτυπούσαν με κλομπ για να μας κάνουν να μπούμε στη βάρκα."

Η έκθεση περιλαμβάνει συστάσεις προς την Ελληνική κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταξύ των οποίων τις ακόλουθες:

Όπως έχει ζητήσει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, τα λοιπά κράτη της ΕΕ πρέπει να αναστείλουν τις μεταγωγές αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα βάσει του κανονισμού Δουβλίνο-2 και να εξετάζουν, αυτά τα ίδια, τις αιτήσεις αυτές.

Η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να προβεί σε δημόσια δέσμευση ότι οι μετανάστες που συλλαμβάνονται στο ελληνικό έδαφος ή στα σύνορα - χερσαία ή θαλάσσια - θα αντιμετωπίζονται με ανθρωπιά και αξιοπρέπεια, θα τους προσφέρεται η ευκαιρία, εφόσον το επιθυμούν, να ζητήσουν άσυλο και δεν θα κινδυνεύουν με εξαναγκαστική επιστροφή στην Τουρκία.

Η Ελλάδα πρέπει να διακόψει αμέσως την συνήθη και συστηματική πρακτική της αστυνομίας που συνίσταται στο να συγκεντρώνει μετανάστες στους αστυνομικούς σταθμούς της περιοχής του Έβρου, να τους μεταφέρει στα σύνορα και να τους κρυφοπερνά στην άλλη πλευρά των συνόρων με μικρές βάρκες.

"Μια πιο δίκαιη πολιτική ασύλου της ΕΕ και μια καλύτερη διαχείριση του συστήματος θα μείωνε το βάρος που υφίσταται η Ελλάδα και θα οδηγούσε σε καλύτερη προστασία των Ιρακινών προσφύγων," δηλώνει ο Frelick. "Οι ανεπάρκειες αυτές της ΕΕ, ωστόσο, δεν απαλλάσσουν την Ελλάδα από τη δική της ευθύνη να μεταχειρίζεται με ανθρωπιά όλα τα ανθρώπινα πλάσματα και την υποχρέωσή της να μην επιστρέφει πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο σε χώρα όπου κινδυνεύουν να υποστούν διώξεις ή να αντιμετωπίσουν πραγματικό κίνδυνο απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή και χειρότερα ακόμα."

Σύμφωνα με την πολυσέλιδη έκθεση της Human Rights Watch, και η οποία ελήφθη πολύ σοβαρά υπόψη από τα αρμόδια όργανα της ΕΕ και πολλών Ευρωπαϊκών χωρών, και τα προβλεπόμενα ανελαστικά μέτρα της «Συνθήκης του Δουβλίνου ΙΙ», βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τραγελαφικό φαινόμενο και λίαν δυσεπίλυτο πρόβλημα...

Είμαστε «εγκλωβισμένη» στην πολιτική της ΕΕ με την «Συνθήκη του ΔουβλίνουΙΙ», παράλληλα διαστρεβλωμένα καταγγελόμεθα, ως μια Χώρα της ΕΕ που παραβαίνει τις Κανονιστικές Διατάξεις της ΕΕ και συμπεριφέρεται με βαρβαρότητα έναντι των «αναξιοπαθούντων προσφύγων»...

Η «Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ» ενισχυμένη και από τέτοιου είδους «έγκυρες» και κατάπτυστες εκθέσεις, έχει πασιφανέστατο σκοπό, να μας «εγκλωβίσει» και να μας υποχρεώσει, όχι μόνο να δεχθούμε τα Ασιατικά πλήθη στο έδαφός μας, αλλά αυτά να παραμείνουν εσαεί στην Ελλάδα, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για το μέλλον της Πατρίδος μας.

Όταν διάφορες ΜΚΟ και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες καταφέρθηκαν ανοικτά κατά του συστήματος ασύλου της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης και της έλλειψης προστασίας και μέριμνας για τα ασυνόδευτα παιδιά, αρκετές χώρες ανέστειλαν την επαναπροώθηση αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού Δουβλίνο-ΙΙ. Το Φεβρουάριο του 2008, η Νορβηγία ανακοίνωσε την διακοπή των επαναπροωθήσεων αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού αυτού. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, ωστόσο, υπαναχώρησε και ανακοίνωσε ότι οι επιστροφές στην Ελλάδα θα αποφασίζονται μετά από ατομική αξιολόγηση. Τον Απρίλιο του 2008 και η Φινλανδία εξήγγειλε μια παρόμοια κίνηση.

Η Γερμανία και η Σουηδία έχουν περιορίσει την αναστολή των επαναπροωθήσεων μόνο για ασυνόδευτους ανήλικους.

Η Human Rights Watch συγκέντρωσε πολλές μαρτυρίες που φέρουν τις Ιταλικές αρχές να επιστρέφουν συνοπτικά και άτυπα αιτούντες άσυλο και μετανάστες από τα λιμάνια της Ανκώνας και της Βενετίας στην Ελλάδα . «Κάθε μέρα, δέκα άτομα γυρίζουν πίσω από την Ιταλία» μας είπαν στην Πάτρα. Η Ιταλία όχι μόνο επιστρέφει αιτούντες άσυλο και μετανάστες στην Ελλάδα εκτός των διατάξεων του Κανονισμού Δουβλίνο-ΙΙ. Επιπλέον επιστρέφει και ασυνόδευτους ανήλικους, σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα ακόμα και δωδεκάχρονα παιδιά, χωρίς να τους δίνει την ευκαιρία να υποβάλουν αίτημα ασύλου. Ο δωδεκάχρονος Ναντέρ Κ είπε:

«Ταξίδεψα για την Ιταλία μέσα σε ένα φορτηγό με άλλους 15, για την Ανκόνα. Μας βρήκαν όταν φτάσαμε στο λιμάνι, στην Ιταλία…η αστυνομία στην Ιταλία δεν μας μίλησε.

Μας βρήκαν όταν έκαναν έλεγχο στο πλοίο. Μας ξανάβαλαν στο πλοίο χωρίς να μας ρωτήσουν τίποτε. Δεν υπήρχε δικηγόρος εκεί, απλώς μας ξανάβαλαν στο πλοίο. Ήμουν ο πιο μικρός σε ηλικία. Ήταν εκεί πολλοί αστυνομικοί…. Όταν μπήκαμε στο πλοίο, μας έβαλαν πρώτα σε ένα μεγάλο δωμάτιο και μετά, δέκα από εμάς, σε μια τουαλέτα…Η τουαλέτα ήταν πολύ μικρή. Καθόμασταν όλοι και δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε. Το πλήρωμα μας έδωσε μακαρόνια να φάμε και νερό. Ήμουν μέσα στην τουαλέτα 24 ώρες. Όλοι οι ενήλικες ήταν ξένοι. Δεν ήξερα κανένα τους.»

Με παρόμοιο τρόπο επέστρεψε στην Ελλάδα και ο δεκαεξάχρονος Τζαφάρ Φ. «με κλείδωσαν κάτω σε μια τουαλέτα. Δεν είχα τίποτα να φάω ή να πιω. Είχε πολύ θόρυβο.»

Η Human Rights Watch διαπίστωσε ότι οι ιταλικές αρχές επέτρεπαν σε κάποια ασυνόδευτα παιδιά να παραμείνουν στην Ιταλία. Ο δεκατετράχρονος Βαλή Π. βρέθηκε μέσα σε ένα φέρυ-μπώτ στη Βενετία τον Ιούλιο του 2008 αλλά του δόθηκε άδεια να μείνει. Ο δεκαπεντάχρονος Γκουλάμ Σ. ταξίδεψε κρυμμένος σε ένα φορτηγό για την Βενετία, στις 11 Ιουνίου 2008. Οι ιταλικές αρχές ανακάλυψαν 12 συνολικά άτομα, μεταξύ των οποίων και τον ίδιο, και τους έστειλαν όλους πίσω, εκτός από ένα μικρότερο παιδί που όπως είπε ήταν 12 χρονών. Ο Γκουλάμ Σ. ήθελε να ζητήσει άσυλο στην Ιταλία αλλά δεν του δόθηκε καμιά δυνατότητα να υποβάλει αίτημα. Η σωματική διάπλαση των Γκουλάμ Σ. Τζαφάρ Φ. και Ναντέρ Κ. δείχνει ξεκάθαρα ότι ήταν ανήλικοι όταν έφθασαν στην Ιταλία. Οι ιταλικές αρχές, ωστόσο, δεν εξέτασαν τις ιδιαιτέρες ανάγκες τους ως ασυνόδευτων ανηλίκων και τους αντιμετώπισαν απλώς ως παράνομους μετανάστες χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα.


Η ευρωπαϊκή νομοθεσία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν κυρώσεις στους μεταφορείς που μεταφέρουν παράνομους μετανάστες. Ένας υπάλληλος μιας ακτοπλοϊκής εταιρείας στη Πάτρα είπε στη Human Rights Watch ότι δεν επιβάλλονται κυρώσεις εφόσον η εταιρεία συμφωνεί να μεταφέρει αμέσως πίσω τους συλληφθέντες. Είπε δε ότι πάντα δέχονται να μεταφέρουν πίσω τα άτομα αυτά, ακόμα και αν είναι πλήρεις. Οι εκπρόσωποι της εταιρείας, ωστόσο, δεν ήθελαν να πουν αν χρησιμοποιούν ιδιωτικούς αστυνομικούς για τον έλεγχο των φορτηγών πριν την αναχώρησή τους από την Ελλάδα.

Πολλές ΜΚΟ και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες έχουν παρουσιάσει στοιχεία για παραβάσεις των διεθνών κανόνων στην εφαρμογή της διάταξης αυτής για τους ασυνόδευτους ανήλικους σε πολλές χώρες. Ανήλικοι επαναπροωθήθηκαν στη χώρα από όπου πρώτα μπήκαν στην Ένωση και όχι στη χώρα όπου υπέβαλαν για πρώτη φορά αίτημα ασύλου. Σε άλλες περιπτώσεις, δεν υπήρξε αξιολόγηση του μείζονος συμφέροντος του παιδιού πριν την επαναπροώθηση, δεν λήφθηκαν υπόψη τα προηγούμενα βιώματά τους,ενώ άλλοτε δεν υπήρχε νομική εκπροσώπηση του ανηλίκου όταν λαμβάνονταν οι σχετικές αποφάσεις.

Η Human Rights Watch δεν κατόρθωσε να λάβει στοιχεία για τον αριθμό των ασυνόδευτων ανηλίκων που μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα από άλλο κράτος μέλος της Ε.Ε.. Τα στοιχεία αυτά δεν συγκεντρώνονται συστηματικά ούτε από την αποστέλλουσα ούτε από την αποδεχόμενη χώρα αλλά και ούτε απαιτούνται από το σχετικό κοινοτικό Κανονισμό.

Ο Κανονισμός Δουβλίνο-ΙΙ του 2003 θεσπίστηκε για να καθορίσει το κράτος μέλος της Ε.Ε. που είναι υπεύθυνο για την εξέταση του αιτήματος ασύλου ενός αιτούντος.

Ο στόχος του ήταν να ορίσει ποιο κράτος θα είχε την ευθύνη να εξετάσει ένα αίτημα ασύλου και να αποφύγει την υποβολή αιτημάτων ασύλου από τον ίδιο αιτούντα σε περισσότερα από ένα κράτη. Υπάρχουν αρκετά κριτήρια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποφασισθεί ποια χώρα θα αναλάβει την εξέταση ενός αιτήματος. Στην πράξη, ωστόσο, το κριτήριο εκείνο που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον είναι το κριτήριο της χώρας στην οποία πρώτα εισήλθε ο αλλοδαπός.

Βάσει του κριτηρίου αυτού, ένας αιτών άσυλο μπορεί με τον τρόπο αυτό να μεταφερθεί από ένα κράτος μέλος σε άλλο για την εξέταση του αιτήματός του. Κάθε κράτος μέλος μπορεί, εφόσον το επιθυμεί, να μην προχωρήσει στη μεταγωγή του αιτούντος στο άλλο κράτος αλλά να εξετάσει, το ίδιο, το αίτημα ασύλου, ακόμα και όταν ισχύουν οι λόγοι για τη μεταγωγή. Για να διαπιστώνεται η πορεία των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών, οι αλλοδαποί άνω των 14 ετών δακτυλοσκοπούνται και τα δακτυλικά τους αποτυπώματα εισάγονται σε μια πανευρωπαϊκή βάση δεδομένων.

Ο Κανονισμός έχει ελαφρώς διαφορετικές ρυθμίσεις για τους ασυνόδευτους ανήλικους, οι οποίοι δεν μετάγονται στο κράτος μέλος όπου πρώτα εισήλθαν αλλά στο κράτος μέλος όπου πρώτα υπέβαλαν αίτημα για άσυλο. Ο Κανονισμός, ωστόσο, δεν προβλέπει ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι μπορούν να υποβάλλουν αίτημα άσυλου στη χώρα που προτιμούν. Επίσης προβλέπει ότι ναι μεν οι ανήλικοι αυτοί μπορούν να συνενωθούν με μέλη της οικογένειάς τους αν τούτο είναι προς το μείζον συμφέρον τους, όμως ο ορισμός του τι είναι μέλος οικογένειας είναι πολύ περισταλτικός και αφορά μόνο γονείς, επίτροπο ή σύζυγο.

Οι κανόνες που διέπουν τον Επαναπατρισμό των Ασυνόδευτων Ανηλίκων


Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού ζητά από τα Συμβαλλόμενα Κράτη να βρίσκουν μια μόνιμη λύση για τα παιδιά λαμβάνοντας πρωτίστως υπόψη το συμφέρον τους και να αντιμετωπίζουν τις ανάγκες προστασίας τους το συντομότερο δυνατόν μετά την άφιξή τους. Επίσης, τα Συμβαλλόμενα Κράτη είναι υποχρεωμένα να εξασφαλίζουν στα παιδιά πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου ή επικουρικής προστασίας και να προστατεύουν και να βοηθούν τα παιδιά που είναι πρόσφυγες ή ζητούν άσυλο. Ο επαναπατρισμός ενός ασυνόδευτου ανηλίκου λαμβάνει χώρα μόνο αφού υπάρξει πλήρης αξιολόγηση της κατάστασης του παιδιού, συμπεριλαμβανομένου και του κατά πόσον κάτι τέτοιο θα ήταν προς όφελος του μείζονος συμφέροντός του.

Τα κράτη δεν πρέπει να επιστρέφουν έναν ανήλικο σύμφωνα με την αρχή της μη επαναπροώθησης, με άλλα λόγια, αν η επιστροφή δημιουργεί πραγματικό κίνδυνο να υποστεί το άτομο βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή αν η επιστροφή βάζει σε κίνδυνο τη ζωή ή την ελευθερία του ατόμου λόγω δίωξης, που συμπεριλαμβάνει και τις ειδικές μορφές δίωξης παιδιών. Σε ότι, αφορά ειδικότερα τα παιδιά, η Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού θεωρεί ότι η επιστροφή ή η απέλαση ενός ανηλίκου δεν αποτελεί εναλλακτική λύση εφόσον υπάρχει «εύλογος κίνδυνος» ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανηλίκου. Στην αξιολόγηση αυτών των κινδύνων περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η κατάσταση της προσωπικής και γενικής ασφάλειας που θα συναντήσει το παιδί όταν επιστρέψει, οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, η ύπαρξη επαρκούς μέριμνας καθώς και η διάρκεια απουσίας από την χώρα προέλευσης.

Υπάρχουν ειδικές δικονομικές εγγυήσεις για τους ανήλικους κατά τη διάρκεια των διαδικασιών επαναπατρισμού. Αν η επιστροφή θέτει κίνδυνο επαναπροώθησης, όπως το εξηγήσαμε παραπάνω, πρέπει τους χορηγείται η δυνατότητα πρόσβασης σε πραγματική προσφυγή και το δικαίωμα να προβάλλουν νομικές αντιρρήσεις κατά της απόφασης επαναπατρισμού. Η Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού ζητά επίσης από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την εκπροσώπηση των ανηλίκων είτε μέσω του επιτρόπου τους είτε μέσω δικηγόρου στις διαδικασίες αυτές. Επιπλέον, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ζητά από τα κράτη να προβαίνουν σε εξέταση του μείζονος συμφέροντος του παιδιού πριν λάβουν οποιαδήποτε απόφαση για μόνιμη λύση και να τεκμηριώνουν την απόφαση αυτή. Η συνήθης πρακτική της Ελλάδας να εκδίδει διαταγές απέλασης χωρίς την εξασφάλιση εκπροσώπησης ή νομικής συνδρομής του ανηλίκου και χωρίς να παρέχεται η δυνατότητα προσφυγής κατά των αποφάσεων αυτών, αποστερεί, στην πράξη, το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής. Επιπλέον, η πρακτική της διαταγής και εφαρμογής απέλασης εις βάρος ανηλίκων χωρίς πρότερη αξιολόγηση των λόγων φυγής τους ή του ενδεχομένου να υποστούν απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση μετά την επιστροφή τους αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των διεθνών κανόνων.

Στην υπόθεση MubilanzilaMayeka και KanikiMitunga κατά Βελγίου που αφορούσε στην απέλαση μιας ασυνόδευτης ανήλικης στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ), το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι τα Συμβαλλόμενα Κράτη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου οφείλουν να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα και προφυλάξεις ως προς τον κίνδυνο βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης, όταν απελαύνουν έναν αλλοδαπό. Το Δικαστήριο δήλωσε ότι οι Βελγικές αρχές «δεν προσπάθησαν να διασφαλίσουν ότι [η ανήλικη] θα τύγχανε της δέουσας μέριμνας ούτε εξέτασε την πραγματική κατάσταση που θα αντιμετώπιζε όταν επέστρεφε στη χώρα προέλευσής της». Στην υπόθεση Nsona κατά των Κάτω Χωρών που αφορούσε επίσης στην εξαναγκαστική απομάκρυνση ασυνόδευτου ανηλίκου, το Δικαστήριο ανέλυσε ως εξής την ευθύνη των Συμβαλλόμενων Κρατών βάσει του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ:

«Η ευθύνη βάσει του άρθρου 3 σε τέτοιες περιπτώσεις έγκειται στην πράξη της έκθεσης ενός ατόμου στον κίνδυνο της κακομεταχείρισης. Η ύπαρξη του κινδύνου αυτού πρέπει να εξετάζεται πρωτίστως βάσει των γεγονότων που ήταν γνωστά ή όφειλαν να είναι γνωστά στα Συμβαλλόμενα Κράτη κατά τη στιγμή της απομάκρυνσης»


Επιστροφές και Επαναπροωθήσεις στην Ελλάδα

Δεδομένων των συστηματικών ελλείψεων στην προστασία των ασυνόδευτων παιδιών στην Ελλάδα, τα κράτη μέλη της ΕΕ οφείλουν να αναστείλουν τις επαναπροωθήσεις ασυνόδευτων ανηλίκων στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού Δουβλίνου-ΙΙ αλλά και την άτυπη επιστροφή παιδιών στα λιμάνια εισόδου. Αντιθέτως, τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να παραπέμπουν τα ασυνόδευτα παιδιά στις δικές τους εθνικές δομές παιδικής προστασίας και όταν ένα παιδί ζητά άσυλο, να αναλαμβάνουν αυτά την ευθύνη εξέτασης του αιτήματός του με τρόπο δίκαιο, ταχύ και φιλικό προς τα παιδιά.

Η διεθνής νομοθεσία προβλέπει ότι, σε κάθε απόφαση για το παιδί, λαμβάνεται υπόψη πρωτίστως το μείζον συμφέρον του παιδιού και ότι τα παιδιά που έχουν στερηθεί των οικογενειών τους δικαιούνται ειδικής προστασίας και μέριμνας από το κράτος. Όπως αποδεικνύει η παρούσα έκθεση, η Ελλάδα δεν παρέχει επαρκείς θέσεις φιλοξενίας για ασυνόδευτα παιδιά, ενώ δεν υπάρχουν ούτε ελάχιστες προδιαγραφές για τη λειτουργία των υφιστάμενων δομών. Τα ασυνόδευτα παιδιά που βρίσκονται εκτός δομών φιλοξενίας βρίσκονται σε εξαιρετικά ευάλωτη κατάσταση. Εργάζονται σε θέσεις όπου κινδυνεύουν και όπου γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης, ενώ διατρέχουν τον κίνδυνο να πέσουν θύματα εμπορίας ανθρώπων. Τα ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα μπορούν να τεθούν υπό κράτηση, ακόμα και σε συνθήκες που δεν τηρούν τις ελάχιστες προδιαγραφές και, ισοδυναμούν, σε κάποιες περιπτώσεις με απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση. Κινδυνεύουν να υποστούν κακομεταχείριση στα χέρια των κρατικών υπαλλήλων κατά την κράτησή τους αλλά και πράξεις βίας από τους συγκρατούμενούς τους.


Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις

25 Σεπτεμβρίου 2008 - E-3422/2008

Απάντηση του κ. Barrot εξ ονόματος της Επιτροπής.-

1. Στις 19 Νοεμβρίου 2007, η Ελλάδα ανακοίνωσε στην Επιτροπή τη μεταφορά των μέτρων που αφορούν την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 2008 σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη(1). Στις 6 Μαΐου 2008, η Επιτροπή έκλεισε την υπόθεση παράβασης κατά της Ελλάδας σχετικά με αυτό το θέμα. Η Επιτροπή βρίσκεται στη διαδικασία εξέτασης του κατά πόσο η Ελλάδα μετέφερε ορθά την οδηγία. Εάν είναι αναγκαίο, η Επιτροπή θα προβεί σε περαιτέρω διαδικαστικά μέτρα σύμφωνα με τις εξουσίες που της παραχωρούνται από το άρθρο 226 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, για να διασφαλίσει ότι το κράτος μέλος συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του σε σχέση με το κοινοτικό κεκτημένο όσον αφορά το άσυλο.


2. Στις 31 Ιανουαρίου 2008, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία κατά της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για μη συμμόρφωση με τον κανονισμό Δουβλίνο II(2) και η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Οι πληροφορίες για τις υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου ενημερώνονται τακτικά στο δικτυακό τόπο: http://curia.europa.eu/.

3. Η Επιτροπή γνωρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, λόγω, ιδίως της αύξησης του αριθμού των αιτούντων άσυλο καθώς και του μικτού χαρακτήρα των ροών των αιτούντων άσυλο και είναι πεπεισμένη ότι πρέπει να εξευρεθεί μία λύση σε επίπεδο της Ένωσης μέσα σε πνεύμα αλληλεγγύης.

Η Επιτροπή ενέκρινε στις 17 Ιουνίου 2008 το σχέδιο πολιτικής για το άσυλο(3), στο οποίο τόνισε την ανάγκη να συνεχίσει η Ένωση να εντατικοποιεί τις προσπάθειές της για να βοηθήσει περισσότερο τα κράτη μέλη που έχουν περιορισμένες ικανότητες υποδοχής και απορρόφησης και τα οποία αντιμετωπίζουν ιδιαίτερη μεταναστευτική πίεση εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η δημιουργία μηχανισμών πραγματικής αλληλεγγύης αποτελεί θεμελιώδη στοιχείο από την άποψη της δημιουργίας συνεκτικού, περιεκτικού και ολοκληρωμένου κοινού ευρωπαϊκού συστήματος για το άσυλο.

Η Επιτροπή ανέλαβε την υποχρέωση να συνεχίσει να υποστηρίζει την Ελλάδα στις προσπάθειές της και υπογραμμίζει ότι έχει ήδη χορηγήσει στην Ελλάδα σημαντική χρηματοδοτική στήριξη. Μεταξύ του 2000 και του 2007, χορηγήθηκαν στην Ελλάδα 5 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τους Πρόσφυγες και 1,5 εκατ. διατίθενται για το 2008. Η Ελλάδα μπορεί επίσης να επωφεληθεί από τη χρηματοδοτική στήριξη για δράσεις άμεσης επέμβασης η οποία διατίθεται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου III για τους Πρόσφυγες και του Ταμείου Συνόρων που ξεκινά το 2008, το οποίο θα βοηθά τα κράτη μέλη να διαχειρίζονται την πίεση που δέχονται τα συστήματα ασύλου τους καθώς και την πίεση στα σύνορά τους.

[(1) ΕΕ L 31 της 6.2.2003.

(2) Κανονισμός (EΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2003 για τη θέσπιση κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας, ΕΕ L 50 της 25.2.2003.

(3) COM (2008) 360 τελικό].


ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ «ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥΙΙ»

Η Ολλανδία που κινείται δραστήρια για το θέμα, όσο και άλλα εύπορα κράτη της Ευρώπης διαφωνούν κάθετα με την ενδοευρωπαϊκή επανεγκατάσταση, που θα έδινε τη δυνατότητα σε αλλοδαπούς που βρίσκονται στην Ελλάδα να μετοικήσουν σε άλλα κράτη.

«Κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για την Ευρώπη» δηλώνει η υφυπουργός Δικαιοσύνης της Ολλανδίας κ. Νεμπαχάτ Αλμπαγιαράκ, που επισκέφθηκε τη χώρα μας. «Διότι το μήνυμα που θα δινόταν στον έξω κόσμο θα ήταν ότι αν καταφέρουν να φθάσουν στην Ελλάδα, μπορούν να προχωρήσουν στην υπόλοιπη Ευρώπη».

Δεν είναι όμως εξίσου καταστροφικό για την Ελλάδα να υφίσταται όλες αυτές τις ροές; «Όχι» δηλώνει η υφυπουργός «εάν καταφέρουμε να οικοδομήσουμε στην Ελλάδα αποτελεσματικές διαδικασίες ασύλου και εάν επιστρέφουμε πίσω όσους δεν είναι πρόσφυγες». Ένας μεγάλος φόβος στην Ελλάδα, σημειώνει η κ. Αλμπαγιαράκ, «είναι πως αν υπάρξει μια κανονική διαδικασία πολιτικού ασύλου, οι ελληνικές αρχές θα αναγκασθούν να αναγνωρίσουν ως πρόσφυγες μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Νομίζω ότι εάν υπάρξουν κανονικές διαδικασίες, ελάχιστοι θα πάρουν τελικά άσυλο».

Και τι θα γίνει με τις «επιστροφές» (επαναπροωθήσεις); Οι περισσότεροι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα προέρχονται από χώρες όπως το Αφγανιστάν και η Σομαλία. «Γιατί να μην επιστρέφονται άνθρωποι στο Αφγανιστάν;» σημειώνει. «Είναι αλήθεια ότι το Αφγανιστάν και η Σομαλία είναι επικίνδυνες χώρες. Ξέρω ότι έχει πόλεμο, αλλά μπορούν να επιστραφούν. Εξίσου πολλοί προέρχονται από το Ιράν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές. Εάν η Ευρώπη συνάψει συμφωνίες επανεισδοχής με το Πακιστάν ή το Ιράν, θα βοηθηθεί πολύ η Ελλάδα».

Η κ. Αλμπαγιαράκ επιμένει ότι οι επιστροφές θα γίνονται όταν υπάρχει βεβαιότητα ότι δεν απειλείται η ζωή του αλλοδαπού. Σημειώνει ότι η αναχαίτιση της εισόδου στην Ε.Ε. είναι εξίσου σημαντική με τη μη παραμονή παρανόμων εντός της Ελλάδας. «Οι παράνομοι της Ελλάδας μπορεί να καταφέρουν να προχωρήσουν σε άλλα κράτη της δυτικής Ευρώπης κι αυτό πρέπει να αποφευχθεί». Και επειδή οι διαδικασίες ασύλου είναι μέχρι σήμερα χρονοβόρες, η Ολλανδία και η Ε.Ε. σκοπεύουν «να βοηθήσουν την Ελλάδα στην υιοθέτηση σύντομων διαδικασιών στην εξέταση αιτημάτων με νομικές εγγυήσεις» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

Ψηφίζουμε, υποτίθεται, με κριτήριο τις ευρωπαϊκές πολιτικές που επιθυμούμε, όμως σχεδόν ουδείς αναφέρεται στην ΕΕ. Ούτε συνδέει εγχώριες προκλήσεις με ευρωπαϊκές δράσεις, ντιρεκτίβες, ψηφίσματα του Ευρωκοινοβουλίου και αποφάσεις της Επιτροπής. Βρισκόμαστε μπροστά στην έκρηξη ενός ζητήματος που κατ'εξοχήν περνάει από τις Βρυξέλλες και λέγεται αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης.

Το θέμα έπρεπε να βρίσκεται στον πυρήνα της πολιτικής συζήτησης καιρό τώρα. Ειδικά μετά τα γεγονότα στο παλιό Εφετείο, η απουσία του από τον εκάστοτε κομματικό λόγο είναι αδικαιολόγητη. Ύστερα δε από τα επεισόδια στην πλατεία Βικτωρίας, η δημόσια σιωπή, για το πώς η ΕΕ οφείλει να περιφρουρήσει τα σύνορά της και να διαχειριστεί τις διαρκείς και αυξανόμενες εισροές πληθυσμών από την Ασία και την Αφρική, γίνεται εξοργιστική.

Το μέγεθος του θέματος μαρτυρά υπολογισμός της Καθημερινής: Αν οι μουσουλμάνοι "μουσαφίριδες" συνεχίσουν να εισβάλλουν στην Ελλάδα με τον τωρινό ρυθμό, σε λιγότερο από μία δεκαετία θα έχουν φτάσει τα πέντε εκατομύρια. Εντούτοις, χώρες όπως η Δανία και η Ολλανδία λαμβάνουν πολλαπλάσιες από την Ελλάδα επιδοτήσεις για να διαχειριστούν τη λαθρομενάστευση. Παράλληλα, η συμφωνία Δουβλίνο 2 επιβάλλει στην Ελλάδα να δέχεται από άλλα κράτη-μέλη κάθε ανεπιθύμητο λαθρομετανάστη που μπήκε στην ΕΕ από τη χώρα μας. Ταυτόχρονα, κανείς στην Ευρώπη δεν ασχολείται με την Τουρκία, που παραβιάζει τη σχετική συνθήκη επανεισδοχής και αρνείται να δεχτεί πίσω έστω ένα μέρος όσων ψυχών μας έχει στείλει.

Η Ελλάδα δεν διεκδικεί δάφνες για την έως τώρα ευρωπαϊκή της διαδρομή, κυρίως διότι έχει σπαταλήσει ανυπολόγιστους χρηματικούς πόρους. Όμως σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρόκληση ιστορικών και Εθνικών διαστάσεων και η ΕΕ είναι υποχρεωμένη να δραστηριοποιηθεί. Ο τόπος που επί χιλιετίες έχει υπάρξει "προκεχωρημένο φυλάκιο" του ευρωπαϊκού πολιτισμικού χώρου (και που μόλις πριν έναν αιώνα άρχισε να συγκροτείται ως εθνικά αμιγές κράτος) κινδυνεύει σε μια δεκαετία να χάσει το χαρακτήρα μέσω μιας άνευ προηγουμένου πληθυσμιακής αλλοίωση. Πρόκειται για διαπίστωση που αφορά στο ίδιο το μέλλον της Ευρώπης.


Συμπερασματικά, ένας «μελλοντικός νεοελληνικός πολιτισμός» φυσικό είναι να οδεύει προς την κατάλυσή του.

΄Ομηρος Φωτιάδης

----------------------------



ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ.-


1.-Μετανάστευση – Άσυλο-Κανονιστικές πράξεις-Προπαρασκευαστικές πράξεις

Άλλες πράξεις

http://eur-lex.europa.eu/el/dossier/dossier_05.htm


2.-Κανονισμός «Δουβλίνο II» http://europa.eu/legislation_summaries/justice_freedom_security/free_movement_of_persons_asylum_immigration/l33153_el.htm


3.-Θέσεις της ΄Υπατης Αρμοστίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες για την εφαρμογή του κανονισμού του Δουβλίνου στην Ελλάδα.

http://hosting01.vivodinet.gr/unhcr/protect/files/EUROPEAN%20UNION/DUBLIN/SUMMARYGREECEDUBLIN.pdf


4.-΄Εκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το πολιτικό άσυλο. http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/pr/579/579496/579496el.pdf


5.-Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την αξιολόγηση του κανονισμού του Δουβλίνου. http://hosting01.vivodinet.gr/unhcr/protect/files/EUROPEAN%20UNION/DUBLIN/euroresolution.pdf


6. Έκθεση αξιολόγησης του συστήματος του Δουβλίνου {SEC(2007) 742}

/* COM/2007/0299 τελικό

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:52007DC0299:EL:NOT


7.-΄Εκθεση της οργάνωσης HUMAN RIGHTS WATCH http://www.hrw.org/sites/default/files/related_material/greeceturkey1108grsumandrecs_2.pdf

ΠΗΓΗ http://spynews-gr.blogspot.com/2009/06/blog-post_30.html
Press to Continue.......