Friday, 1 May 2009

Τεχνογνωσία από την αρχαία Ελλάδα για την οργάνωση των νοσοκομείων!

Η οργάνωση και διαχείριση σύγχρονων ιδρυμάτων σύμφωνα με το παράδειγμα λειτουργίας των αρχαίων Ασκληπιείων, μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στις περιπτώσεις θεραπείας χρόνιων παθήσεων.

Έρευνες σε αμερικανικά πανεπιστήμια απέδειξαν πως κάτω από παρόμοιες συνθήκες με εκείνες των Ασκληπιείων, οι ασθενείς με χρόνιες και βασανιστικές παθήσεις κατάφεραν να έλθουν σε κατάσταση αυξημένης αυτεπίγνωσης και να βοηθήσουν αποτελεσματικά τις διαδικασίες θεραπείας τους.

Συνολικά, από τα αποτελέσματα των ερευνών προκύπτει ένα μοντέλο σύγχρονου Ασκληπιείου, συμπληρωματικά με τα υπάρχοντα διαγνωστικά κέντρα, που δίνει λύσεις και προοπτικές θεραπείας κάνοντας χρήση πρακτικών αρχαίων ελληνικών Ασκληπιείων.

Τα παραπάνω τόνισε, μεταξύ άλλων, την Τρίτη ο πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος Κώ (ΔΙΙΚ) καθηγητής κ. Στέφανος Γερουλάνος, σε συνέντευξη τύπου για την διοργάνωση της 2ης Αμφικτυονίας Εταιρειών και Συλλόγων Ιστορίας Ιατρικής & Ηθικής - Δεοντολογίας , με θέμα ‘Ασκληπιεία’, που πραγματοποιείται από τις 30 Απριλίου μέχρι 3 Μαϊου 2009, στην Κω, με αφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ανακάλυψη του Ασκληπιείου της Kω.

Ο κ. Γερουλάνος ανέφερε πως με την πρόοδο της Ιστορίας της Ιατρικής και της Αρχαιολογίας αναδεικνύονται νέα στοιχεία για την λειτουργία των Ασκληπιείων. Στα Ασκληπιεία αυτά ο ασθενής παρακολουθούνταν καταρχήν για να δουν από τι πάσχει. Στη συνέχεια γινόταν ο καθαρισμός του σώματος με λουτρά αλλά και της ψυχής με θυσίες στο βωμό του Ασκληπιού.

Ακολουθούσε μετά η εγκοίμηση στο λεγόμενο Άβατο , όπου ο Θεός Ασκληπιός εμφανιζόταν στον ύπνο των ασθενών και τους έλεγε μέσω των ‘ονείρων’, τι πρέπει να κάνουν. Τα νέα στοιχεία αποδεικνύουν ότι τα Ασκληπιεία δεν ήταν απλά προσκυνητήρια αλλά ήταν εκτεταμένα θεραπευτήρια χρονίων παθήσεων, όπως η φυματίωση , οι ρευματισμοί, η ποδάγρα, το άσθμα, στα οποία γίνονταν πολύπλοκες θεραπείες μέχρι και εγχειρήσεις.

Θα μπορούσαμε να τα συγκρίνουμε με τα σανατόρια στις αρχές του 19ου αιώνα στα οποία οι βασικές θεραπείες ήταν πανομοιότυπες. Στην θεραπεία συνέβαλε καταρχήν η θέληση του ασθενή να ζητήσει βοήθεια, στη συνέχεια η αλλαγή περιβάλλοντος σε μια ωραία τοποθεσία, η ψυχαγωγία με θέατρο και αγώνες , οι 60 διαφορετικές δίαιτες, η κινησιοθεραπεία και οι ασκήσεις, τα ιαματικά λουτρά, η φαρμακοθεραπεία , οι χειρουργικές επεμβάσεις, τόνωναν την άμυνα του οργανισμού ώστε ο ασθενής να μπορέσει καταπολεμήσει την ασθένεια του.

Όπως τότε τα Ασκληπιεία έγιναν η βάση για τα Βυζαντινά νοσοκομεία, έτσι και τα σανατόρια μετατράπηκαν στα σημερινά νοσοκομεία.

Φυτά και δίαιτες

Τα φαρμακευτικά φυτά της αρχαιότητας αξιοποιούνται σήμερα σε μεγάλο βαθμό και αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο για την ανακάλυψη και ανάπτυξη νέων φαρμάκων . Στην αρχαιότητα δεν υπήρχαν ακόμα οι γνώσεις της σημερινής χημείας για να απομονώνονται από τα βότανα οι φαρμακευτικές τους ουσίες.

Στην θέση των φαρμάκων χρησιμοποιούσαν φυτά και άλατα, τα οποία είχαν ιδιότητες , τις οποίες σήμερα αντικαταστήσαμε με βιομηχανικά προϊόντα. Ήδη στην αρχαιότητα υπήρχαν διουρητικά, παυσίπονα, αντιδιαρροϊκά, καρδιοτονωτικά , υπακτικά κλπ και μάλιστα σε όλες τις σημερινές μορφές όπως σταγόνες , κολλύρια, χάπια, σιρόπια, αφεψήματα και υπόθετα, ενώ τα μόνα άγνωστα ήταν τα ενδομυϊκά και ενδοφλέβια φάρμακα.

Οι συνιστάμενες δίαιτες δεν ήταν μόνο τροφικές δίαιτες, αλλά τρόπος ζωής που συμπεριλάμβανε εκτός από περπάτημα και τρέξιμο , έκθεση στο κρυο και την ζέστη για σκληραγωγία και την αποφυγή κρυολογημάτων.

Στην Αμφικτιονία θα παρουσιασθούν νεώτερες έρευνες από τα διάφορα Ασκληπιεία της χώρας μας, τα οποία ξεπερνούν τα 300, από διάφορους καταξιωμένους αρχαιολόγους όπως ο dr Αλεξ. Μάντης και η καθ. Βάσω Πέννα, η κυρία Γ. Καραμήτρου, ο κ. Χαρ. Ιντζεσίλογλου, η κυρία Ε. Σπαθάρη, η Α. Δουλγέρη.

Μεταξύ των ομιλητών θα παρευρίσκονται ο πρόεδρος της WELLCOME FOUNDATION κ. V. Nutton, o πρόεδρος της SCIENCE SOCIETY OF WASHIGNGTON κ. Α. Tοuwaide και οι καθηγητές κ.κ. A.Franceschetti και Τ.Rutten.

To πάνελ θα συμπληρώσουν διεθνείς προσωπικότητες από την Αγγλία, την Γερμανία και τις Ινδίες.

Στο συνέδριο το οποίο θα εγκαινιάσει ο υπουργός Υγείας κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, διακεκριμένοι ομιλητές θα αναφερθούν επίσης στην Ιατρική Ηθική και Δεοντολογία. Οι πιο βασικές και θεμελιώδεις αρχές της βιοηθικής προέρχονται και αυτές από την αρχαιότητα, όπως η αγαθοποιία και μη κακοποίηση, η εχεμύθεια, ο σεβασμός της αξιοπρέπειας και αυτονομίας και η δικαιοσύνη, που είναι όλες κατά βάση Ιπποκρατικές Αρχές. Η Ηθική τοποθετείται στα μεγάλα διλήμματα της Ιατρικής επιστήμης, ενώ η Δεοντολογία ρυθμίζει τον τρόπο άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος και τις σχέσεις πού πρέπει να έχουν οι γιατροί με τούς συναδέλφους τους.

Η βιοηθική είναι μια πρόσφατα διευρυμένη και διεπιστημονική εξέλιξη της Ιατρικής Ηθικής. Ως όρος επινοήθηκε το 1970 και η ραγδαία ανάπτυξή της οφείλεται στην ιλιγγιώδη ανάπτυξη των βιοεπιστημών και της βιοτεχνολογίας. Η βιοηθική ενηλικιώθηκε με την ιστορική 'Οικουμενική Διακήρυξη για τη Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα' που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση της Ουνέσκο το Δεκέμβριο του 2005, ύστερα από άλλες δύο σχετικές Διακηρύξεις και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 1997.

Μεταξύ άλλων ομιλητών ο καθηγητής κ. Γερ. Ρηγάτος θα αναφερθεί στον επαγγελματικό καρκίνο όπως η καρκινογόνος δράση των ακτίνων Χ στους εργαζόμενους με την ακτινολογία, ενώ ακολουθεί η διαπίστωση καρκινογένεσης από χρώματα ανιλίνης. H καρκινογόνος δράση του αμιάντου τεκμηριώθηκε επίσης τον 20ο αιώνα, παρόλο ότι επιβλαβής δράση στην υγεία ήταν γνωστή ήδη από την αρχαιότητα.

Η επιστημονική πρόοδος και οι κοινωνικές διεκδικήσεις οδηγούν σταδιακά στην προστασία της υγείας των εργαζομένων και την πρόληψη του επαγγελματικού καρκίνου.

Η κυρία Νίνα Μαγκίνα Διευθύντρια της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Κωνσταντινοπούλειου Νοσοκομείου Ν. Ιωνίας, θα μιλήσει για την αξιοπρεπή καταληξη των ασθενών, που αποτελεί την έσχατη προσφορά της Μονάδας.

Σύμφωνα με την κυρία Μαγκίνα , οι παράγοντες που υπεισέρχονται στην ποιότητα της διαδικασίας του θανάτου στη ΜΕΘ υπερβαίνουν τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης , απτόμενες των βασικών αρχών της ιατρικής δεοντολογίας και ηθικής. Η ποιότητα της φροντίδας αποτελεί πλέον διαδικασία εν πολλοίς μετρήσιμη και ήδη ερευνώνται και εφαρμόζονται ειδικά κριτήρια και για το τέλος της ζωής.

iatronet

No comments: