Wednesday, 20 May 2009

Ο Κόσμος της Ελευθερίας απαγορεύει την Ελευθερία του Λόγου.

Του Jonathan Turley/Washington Post
Εδώ και χρόνια ο κόσμος της Δύσης άκουγε συγκλονισμένος ιστορίες από το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής για πολίτες που προφυλακίστηκαν ή εκτελέστηκαν επειδή αμφισβήτησαν ή πρoσέβαλαν το Ισλάμ. Ακόμα και τα φαινομενικά πιο ασήμαντα αδικήματα τιμωρούνται με δρακόντεια μέτρα. Πέρσι προς το τέλος του χρόνου, δύο Αφγανοί δημοσιογράφοι προφυλακίστηκαν για βλασφημία επειδή μετέφρασαν το Κοράνι σε μία Περσική διάλεκτο που μπορούν να διαβάσουν οι Αφγανοί. Στην Ιορδανία ένας ποιητής συνελήφθη επειδή συμπεριέλαβε εδάφια του Κορανίου στο έργο του. Και την περασμένη εβδομάδα ένα δικαστήριο της Αιγύπτου απαγόρευσε ένα περιοδικό επειδή δημοσίευσε ένα παρόμοιο ποίημα.

Αλλά τώρα μία εξίσου ανησυχητική τάση αναπτύσσεται στην Δύση. Από το 2006, όταν Μουσουλμάνοι σε όλο τον κόσμο δημιούργησαν ταραχές λόγω των γελοιογραφιών που απεικόνιζαν τον Προφήτη Μωάμεθ, τώρα και στις χώρες της Δύσης διώκονται όλο και περισσότερα άτομα επειδή ασκούν κριτική στη θρησκεία. Φαίνεται ότι ο «ελεύθερος κόσμος» αρχίζει να χάνει την πίστη του στην ελευθερία του λόγου.

Μεταξύ των βλάσφημων βρίσκεται και η θρυλική Γαλλίδα ηθοποιός Μπριζίτ Μπαρντό ή όποια καταδικάστηκε για την «προτροπή σε θρησκευτικό μίσος» για μία επιστολή που έγραψε στον τότε Υπουργό Εσωτερικών της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, όπου έλεγε ότι οι Μουσουλμάνοι καταστρέφουν την Γαλλία. Πρόκειται για την τέταρτη καταδίκη της επειδή εξέφρασε αδιάλλακτες θέσεις για τους Μουσουλμάνους και για τους ομοφυλόφιλους. Και άλλες χώρες της Δύσης όπως ο Καναδάς και η Μεγάλη Βρετανία έχουν αρχίσει να παίρνουν σκληρότερα μέτρα εναντίον εκείνων που επικρίνουν την θρησκεία.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επίθεσης είναι η προσπάθεια να επιβληθεί μία διεθνής απαγόρευση εναντίον της συκοφαντίας των θρησκειών που υποστηρίζεται από τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, Μιγκέλ ντ’Εσκότο Μπρόκμαν. Ο Μπρόκμαν είναι Ρωμαιο-Καθολικός ιερέας που καθαιρέθηκε ο οποίος διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της Νικαράγουας στην δεκαετία του ’80 υπό το καθεστώς των Σαντινίστας – της Σοσιαλιστικής Κυβέρνησης που είχε την τάση να διαλύει όλες τις πολιτικές ελευθερίες – πριν εκδιωχθεί από την εξουσία το 1990. Από τότε ο Μπρόκμαν έχει στην κυριολεξία αγκαλιάσει ανθρώπους που αγαπούν την ελευθερία του λόγου όπως τον Ιρανό Πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τον οποίο αγκάλιασε σφιχτά πέρσι στον ΟΗΕ.

Το Ψήφισμα του ΟΗΕ το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και περίπου δύο χρόνια, υποστηρίζεται από χώρες σαν τη Σαουδική Αραβία, μία από τις πιο αυταρχικές χώρες σε ότι αφορά την ελευθερία των θρησκευτικών πεποιθήσεων. Οι βλάσφημοι εκεί συχνά εκτελούνται. Πρόσφατα, η κυβέρνηση προχώρησε στην σύλληψη του συγγραφέα, Χαμούντ Μπίν Σαλέχ, απλώς επειδή έγραψε ότι αλλαξοπίστησε και έγινε Χριστιανός.

Ενώ δεν έχει φτάσει στο σημείο να υποστηρίξει το Ψήφισμα του ΟΗΕ, η Δύση προχωρά σε ποινικές διώξεις σε υποθέσεις «θρησκευτικού μίσους» κάτω από την αιγίδα της νομοθεσίας για την καταπολέμηση των διακρίσεων και του μίσους. Οι Βρετανοί πολίτες ενδέχεται να συλληφθούν και να ασκηθούν διώξεις εναντίον τους σύμφωνα με τον Νόμο για το Φυλετικό και Θρησκευτικό Μίσος του 2006 που ποινικοποιεί την «προσβολή» της θρησκείας. Το 2008 συνελήφθη ένας δεκαπεντάχρονος έφηβος επειδή κρατούσε μία ταμπέλα που έλεγε ότι: «Η Σαϊεντολογία δεν είναι θρησκεία, είναι μία επικίνδυνη αίρεση» έξω από τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης στο Λονδίνο. Νωρίτερα φέτος η αγγλική αστυνομία είχε προειδοποιήσει δημόσια ότι η προσβολή της Σαϊεντολογίας θα θεωρηθεί ποινικό αδίκημα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα άτομα που διώκονται είναι συχνά κατά της θρησκείας, είναι ιδιαίτερα αντι-Μουσουλμάνοι και αδιάλλακτοι. Πάρτε το παράδειγμα της βουλευτού της ακροδεξιάς στην Αυστρία Σουζάν Βίντερ. Κατήγγειλε πρόσφατα τον Μωάμεθ χαρακτηρίζοντάς τον ως παιδεραστή για τον γάμο του με την εξάχρονη Αϊσα, μία σχέση η οποία ολοκληρώθηκε όταν αυτή ήταν 9 ετών. Η Βίντερ πρότεινε οι άνδρες Μουσουλμάνοι να κτηνοβατούν παρά να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με παιδιά. Σύμφωνα με έναν νόμο της Αυστρίας που ποινικοποιεί «την υποβάθμιση θρησκευτικών δογμάτων» τον Ιανουάριο η πενηνταενάχρονη πολιτικός καταδικάστηκε σε ποινή τρίμηνης φυλάκισης με αναστολή και της επιβλήθηκε πρόστιμο 24.000 Ευρώ (31.000 δολάρια ΗΠΑ)

Αλλά το ζήτημα είναι ο λόγος και όχι ο εκφραστής του λόγου. Όσο προσβλητικές και προκατειλημμένες και να είναι οι απόψεις όπως αυτές της Βίντερ, η ελευθερία του λόγου δεν περιορίζεται σε μη προσβλητικά θέματα.

Όμως υπάρχει μία σειρά από υποθέσεις παρόμοιες με αυτές της Βίντερ που προκύπτουν σε διάφορες χώρες:

Τον Μάιο του 2008, εισαγγελείς της Ολλανδίας προχώρησαν στη σύλληψη του γελοιογράφου Γκρεγκόριους Νέξχοτ επειδή προσέβαλε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους με μία γελοιογραφία που παρουσιάζε έναν Χριστιανό φονταμενταλιστή και έναν Μουσουλμάνο φονταμενταλιστή ως ζόμπι που συναντιόνται σε μία διαδήλωση κατά των ομοφυλοφίλων και θέλουν να παντρευτούν.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο εισαγγελείς της Ιταλίας διέταξαν έρευνα κατά της κομικού Σαμπίνα Γκουζάντι επειδή σε μία συγκέντρωση είπε αστειευόμενη για τον Πάπα Βενέδικτο VXI ότι: «Σε 20 χρόνια θα πεθάνει και θα καταλήξει στην Κόλαση βασανισμένος από γκεϊ και πολύ δραστήριους δαίμονες.»

Τον Φεβρουάριο, ο Ρόουαν Λάξτον, βοηθός του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών, Ντεϊβιντ Μίλιμπαντ συνελήφθη με την κατηγορία της «προτροπής στο θρησκευτικό μίσος» όταν βλέποντας τις ειδήσεις στην τηλεόραση σχετικά με τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στη Γάζα την ώρα που γυμναζόταν στο γυμναστήριό του, υποτίθεται ότι φώναξε προσβολές κατά των Ισραηλινών και των Εβραίων.

Επίσης τον Φεβρουάριο, η Βρετανία απαγόρευσε την είσοδο στον αμφιλεγόμενο Ολλανδό πολιτικό Γκέερτ Βαϊλτερς, εξαιτίας του κινηματογραφικού έργου του «Φίτνα» στο οποίο περιγράφει το Κοράνι ως ένα «φασιστικό» βιβλίο και το Ισλάμ ως μία βίαιη θρησκεία. Ο Βαϊλντερς χαρακτηρίστηκε ως «απειλή για την δημόσια πολιτική, την δημόσια ασφάλεια, και την δημόσια υγεία.»

Και στην Ινδία οι αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του αρχισυντάκτη και εκδότη της εφημερίδας «Στεϊτσμαν» επειδή δημοσίευσε άρθρο του Βρετανού δημοσιογράφου Γιόχαν Χάρι, που έλεγε ότι: «Δεν σέβομαι την ιδέα ότι πρέπει να ακολουθούμε έναν «Προφήτη» ο οποίος όταν ήταν 53 ετών είχε σεξουαλικές σχέσεις με ένα κορίτσι 9 χρονών και ο οποίος έδωσε διαταγή να δολοφονηθούν ολόκληρα χωριά Εβραίων επειδή δεν τον ακολούθησαν.» Στην Ινδία «η προσβολή του θρησκευτικού συναισθήματος» αποτελεί έγκλημα.

Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι όταν οι κυβερνήσεις αρχίζουν να αστυνομεύουν την ελευθερία του λόγου, βρίσκουν όλο και περισσότερη να καταπολεμήσουν. Χώρες όπως ο Καναδάς, η Αγγλία και η Γαλλία έχουν ασκήσει διώξεις εναντίον ομιλητών και δημοσιογράφων επειδή επικρίνουν τους ομοφυλόφιλους και άλλες ομάδες. Είναι η μεγαλύτερη ειρωνεία. Η ελευθερία του λόγου περιορίζεται για χάρη μίας πλουραλιστικής κοινωνίας.

Ακόμα και χώρες που οι ΗΠΑ βοήθησαν να απελευθερωθούν έχουν ενταχθεί στον πόλεμο κατά της ελευθερίας του λόγου απορρίπτοντας τις θεμελιώδεις αρχές του 1ου Άρθρου του Συντάγματός μας. Ο Αφγανός δημοσιογράφος Σαγιέντ Περβίζ Καμπάκς καταδικάστηκε σε θάνατο σύμφωνα με τον Ισλαμικό Νόμο Σαρία πέρσι απλώς επειδή κατέβασε από το διαδίκτυο υλικό για τον ρόλο της γυναίκας στις ισλαμικές κοινωνίες το οποίο οι αρχές θεώρησαν βλάσφημο. Σύμφωνα με δηλώσεις του ο αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας της επαρχίας, Χαφιζούλα Καλικάρ, είπε ότι: «Οι δημοσιογράφοι υποστηρίζουν τον Καμπάκς. Θα συλλάβω οποιονδήποτε δημοσιογράφο που θα προσπαθήσει να τον υποστηρίξει μετά απ’ αυτό.»

Αυτή η τάση δεν αποτελεί απειλή μόνο για την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία του συνέρχεσθαι και την ελευθερία του τύπου αλλά υπονομεύει και την ελευθερία των θρησκευτικών πεποιθήσεων. Η αμφισβήτηση των πιστεύω άλλων θρησκειών μπορεί να αποτελέσει μέρος αυτής της άσκησης. Οι χώρες όπως η Σαουδική Αραβία δεν ασκούν διώξεις εναντίον των βλάσφημων για να προστατέψουν την ανεξιθρησκία αλλά για να προστατέψουν μία μοναδική θρησκεία.

Το θρησκευτικό κατεστημένο πάντοτε βρισκόταν σε αντιπαράθεση με την ελευθερία του λόγου. Αλλά οι αξίες της Δύσης βασίζονται στην αρχή ότι η ελευθερία του λόγου εγγυάται και την προστασία της. Ο καλός λόγος επικρατεί εναντίον του κακού. Δεν υπάρχει βλασφημία μεταξύ των ελευθέρων εθνών, μόνο το θρησκευτικό κατεστημένο και εκείνοι που προσπαθούν να το αμφισβητήσουν.

Μετά από χρόνια διεθνούς περιφρόνησης, οι Ηνωμένες Πολιτείας μπορούν να επιδείξουν ηθική υπεροχή υποστηρίζοντας το δικαίωμα όλων να μιλούν ανοικτά για την θρησκεία. Αλλιώς η ελευθερία του λόγου στη Δύση μπορεί να πεθάνει με μόνο μία επικήδεια τελετή.

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/04/09/AR2009040903155_2.html?referrer=emailarticle
Από ιστοσελιδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ

No comments: