Thursday, 5 March 2009

Οι ισλαμικές προτιμήσεις της Τουρκίας δεν κρύβονται πια.

Το Ισραήλ καλό θα είναι να προσέχει.

Πολλοί νομίζουν ότι το περιστατικό στο Νταβός της Ελβετίας μεταξύ του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγιπ Ερντογάν και του προέδρου του Ισραήλ Σιμόν Πέρες ήταν απλά ένα ατυχές ξέσπασμα του πρώτου, ο οποίος, χωρίς να το θέλει λένε, εκστόμισε αυτές τις κατηγορίες. Δεν σκεφτόταν εκείνες τις στιγμές στο Νταβός ο Ερντογάν ψύχραιμα, προσπαθούσαν, στη συνέχεια κάποιοι κύκλοι να τον δικαιολογήσουν και ότι τελευταία, κάποιες φορές, δεν έχει επίγνωση τι λέει. Η απεγνωσμένη αυτή προσπάθεια των κύκλων, που έχουν συμφέροντα να υποστηρίζουν τη Ισραηλινό-τούρκικη Συμμαχία, προσπαθώντας να λανσάρουν τη δική τους εκδοχή του περιστατικού στο Νταβός, δεν μπορεί να πείσει πια κανένα. Το ξέσπασμα, όπως θέλουν να το αποκαλούν οι κύκλοι αυτοί, θα ήταν μια αποδεκτή δικαιολογία εάν αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά. Δυστυχώς για αυτούς το ξέσπασμα αυτό δεν ήταν το πρώτο. (Στη Φωτο υποστηρικτές της Χαμάς κρατούν φωτογραφίες του Ερντογάν)

Πηγαίνοντας πιο πίσω, στο 2004, ένα περιστατικό είχε προκαλέσει την έκρηξη του Ερντογάν αποκαλύπτοντας τα πραγματικά του αισθήματα και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εκινειτο δίνοντας ταυτόχρονα το στίγμα των προθέσεων της ισλαμικής κυβέρνησης του. Το Ισραήλ σε μια καλοσχεδιασμένη επιχείρηση του είχε δολοφονήσει τον Σεΐχ Αχμέντ Γιασίν, ιδρυτή της τρομοκρατικής Χαμάς, καθώς αυτός έφευγε από τζαμί στη Γάζα. Τότε ο Ερντογάν «εγγυητής» της ειρήνης στη Μέση ανατολή, όπως θέλουν να τον διαφημίζουν, είχε αποκαλέσει δημοσίως το Ισραήλ «κράτος-τρομοκράτη».

Ο «αμερόληπτος» Ερντογάν λοιπόν είχε από τότε δημοσιοποιήσει τις προτιμήσεις του παίρνοντας ξεκάθαρη θέση υπέρ της Χαμάς και εις βάρος του Ισραήλ. Οι σχεδιαστές λοιπόν της συμμαχίας Ισραήλ-Τουρκίας στην Ουάσιγκτον δέχθηκαν ένα μεγάλο σοκ από τις δηλώσεις αυτές. Το δημιούργημα τους (η Συμμαχία) απειλήθηκε σοβαρά. Εκείνη τη περίοδο όμως αντί οι υπεύθυνοι και σχεδιαστές της «Συμμαχίας» να διευκρινίσουν προς όλα τα αναμειγνυόμενα μέρη τους κανόνες της συμμαχίας και να υπενθυμίσουν στην Τουρκία ότι ένας εγγυητής κρατά πάντα αμερόληπτη στάση και προσπαθεί τις στιγμές κρίσεως και αναβρασμού να αποστασιοποιείται από τα δρώμενα φαίνεται δεν έκαναν τίποτα. Αργότερα λοιπόν, όταν τα πράγματα θα έχουν ησυχάσει, θα είναι καλό ένας εγγυητής να παρέμβει (υποστηρικτικά) και προς τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές, εάν φυσικά του ζητηθεί. Η Τουρκία όμως προτίμησε από τις πρώτες στιγμές, αντί να σκεφτεί τις υποχρεώσεις της από τη Συμμαχία με το Ισραήλ, να πάρει ξεκάθαρα θέση, με τις δηλώσεις που έκανε, το μέρος της τρομοκρατικής Χαμάς. Η υποστήριξη της Χαμάς και η έχθρα που καλιεργειτο προς το Ισραήλ από την Τουρκία φάνηκε ξεκάθαρα όταν προγραμματίσθηκε παιδικός διαγωνισμός ζωγραφικής στον οποίο καλούνταν οι μαθητές της Τουρκίας να εκφράσουν τα αισθήματα μίσους προς το Ισραήλ. Το Ισραήλ πέτυχε φυσικά να ακυρωθεί ο διαγωνισμός με την απειλή να διδάξουν τη γενοκτονία των Αρμενίων στα ισραηλινά σχολεία.

Δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά τι είχε γίνει τότε και πως διορθώθηκαν τα πράγματα. Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι ο αντισημιτισμός στην Τουρκία αυξήθηκε, με περιστατικά όπως η ανάρτηση πανό στο Εσκί Σεχίρ το οποίο έγραφε: «Επιτρέπονται μόνο οι σκύλοι, όχι οι Εβραίοι ούτε οι Αρμένιοι».

Παρά τις εχθρικές ενέργειες της Τουρκίας προς το Ισραήλ τα πράγματα δεν χειροτέρεψαν και τελικά οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών αποκαταστάθηκαν με την παρότρυνση των ΗΠΑ. Ήλπισαν τότε κάποιοι να συμπεριφέρεται η Τουρκία υπεύθυνα στο μέλλον και να τιμά τις στρατιωτικές συμφωνίες, που η ίδια έχει υπογράψει, και με την ευχή επίσης να ήταν αυτά τα τελευταία ξεσπάσματα μίσους εναντίον του Ισραήλ.

Αυτά ήλπιζαν οι σχεδιαστές της ισραηλινο-τούρκικης προσέγγισης και συνέχιζαν να υπολογίζουν σε αυτή τη συμφωνία. Υπολόγιζαν όμως χωρίς το ξενοδόχο όπως λέει μια παροιμία του λαού μας και αυτός δεν ήταν άλλος από τις βουλές του ισλαμικού κατεστημένου στην άγκυρα. Οι στρατιωτικές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ διαταράχθηκαν σοβαρά από ένα περίεργο περιστατικό που συνέβη το 2007 κατά το οποίο η Σύρια ισχυρίστηκε ότι ισραηλινά αεροσκάφη F-15 πέταξαν πάνω από το έδαφός της, βομβαρδίζοντας ορισμένες πόλεις κοντά στα τουρκικά σύνορα. Ισραηλινοί πιλότοι διεξήγαγαν εκπαιδευτική αποστολή χρησιμοποιώντας μια μακρύτερη διαδρομή ενώ τα αεροπλάνα ήταν εξοπλισμένα με βοηθητικές δεξαμενές καυσίμου, τα οποία έριξαν κατά τη διάρκεια της πτήσεως προκειμένου να δοκιμάσουν μανούβρες χωρίς δεξαμενές. Το Ισραήλ λένε αναλυτές είχε ενημερώσει τον τουρκικό στρατό για την αποστολή αυτή και ότι αυτή έπρεπε να γίνει σε τουρκικό εναέριο χώρο κάτι που εξηγείται από σχετικά χαμηλό προφίλ πάνω στο θέμα, που είχε κρατήσει το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αποφεύγοντας τις μέρες εκείνες να ζητήσει επίσημες εξηγήσεις από το Ισραήλ.

Έτσι και ενώ το Ισραήλ με τη σειρά του αρνιόταν να σχολιάσει πάνω στο εικαζόμενο, πολύ ευαίσθητο όμως, περιστατικό επενέβη το ισλαμικό κατεστημένο στην Άγκυρα και πίεσε να δημοσιοποιηθεί το θέμα και να υποστηριχτούν οι αδελφοί μουσουλμάνοι στη διαμάχη τους με το Ισραήλ πετώντας στον αέρα τη στρατιωτική συνεργασία των δυο χωρών
Έτσι μόνο εξηγείται η απερίγραπτη συμπεριφορά του Αλη Μαμπατσαν τότε υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, ο οποίος φιλοξενώντας τον ομόλογό του της Συρίας Ουαλιντ Αλ-Μοαλεμ λίγες μέρες αργότερα από το εικαζόμενο περιστατικό χαρακτήριζε απερίφραστα μπροστά σε όλους την ισραηλινή πράξη ως "απαράδεκτη" δηλώνοντας επίσης ότι η Άγκυρα περιμένει απο το Ισραήλ εξηγήσεις.

Μη κατονομαζόμενες διπλωματικές πηγές ερμήνευαν το περιστατικό αυτό σαν ένδειξη ότι τούρκικες στρατιωτικές αρχές απέτυχαν πάλι να συντονίσουν τις ενέργειές τους με τις αντίστοιχες πολιτικές. Ήταν θέμα άραγε έλλειψης συντονισμού, σχολίαζαν πολλοί, ή προειλημμένη και ανένδοτη απόφαση του ισλαμικού κατεστημένου;

Έτσι φτάσαμε στο Νταβός που εξέπληξε τότε πολλούς που οι γνώστες όμως της κατάστασης εδώ και καιρό φοβόντουσαν ότι κάτι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.

Επιδιώκει η Τουρκία, διαδίδουν οι γνώστες αυτοί, την ισορροπία στους δεσμούς της με όλες τις γείτονες χώρες της Μέσης Ανατολής. Να χαιρόμαστε τέτοιους «ισορροπιστές» σχολιάζουν διεθνολόγοι, που στελέχη της κυβερνήσεως της διαδίδουν ότι μόνο οι αδελφές μουσουλμανικές χώρες έχουν δίκιο. Η Τουρκία έχει ήδη ενεργήσει σαν μεσολαβητής μεταξύ του Ισραήλ και της Συρίας, προκειμένου οι δύο χώρες να μπορέσουν να ξεκινήσουν ένα διάλογο, συνεχίζουν οι υποστηρικτές της «Συμμαχίας», για να επιλύσουν τη διαφορά τους σχετικά με τα κατεχόμενα από το Ισραήλ υψώματα του Γκολάν. Να χαιρόμαστε τέτοιους «μεσολαβητές», σχολιάζουν επίσης, που με τη πρώτη ευκαιρία παίρνουν το μέρος της «αδελφής» Συρίας και καταδικάζουν το Ισραήλ από την άλλη.

Η «αξιοπιστία» της τουρκικής κυβέρνησης είναι στα μάτια πολλών μειωμένη όχι μόνο επειδή διατηρεί σχέσεις με τη Χαμάς, αλλά επιπλέον επειδή ο Ερντογάν είναι ο μόνος ηγέτης χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ που έχει προσκαλέσει το 2006 στην πρωτεύουσά του και έχει δημοσίως συναντηθεί με τον εξόριστο στη Συρία ηγέτη της Χαμάς, Χαλέντ Μεσχάαλ.

Επιπροσθέτως, η Άγκυρα διαλαλεί ότι καμία ειρήνη δεν είναι εφικτή στη Μέση Ανατολή, αν δεν συμπεριληφθεί στις συνομιλίες για το Παλαιστινιακό και η τρομοκρατική Χαμάς.

Αν όμως η ρητορική κατά του Ισραήλ από την Τουρκία συνεχιστεί, αναδεικνύοντας «περίεργες» ομάδες, δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουν τόσο τα διάφορα ισραηλινά λόμπι όσο και ο Ισραηλινός στρατός που ενώ κέρδισε τόσα πολλά μεταπολεμικά στο πεδίο της μάχης βλέπει να ορθώνονται τρομοκράτες σαν αξιόπιστοι συνομιλητές.

No comments: