Tuesday, 10 February 2009

Gijs de Vries: Συντονιστής Αντιτρομοκρατικής Δράσης της ΕΕ

Ο Gijs de Vries έγινε ο πρώτος συντονιστής της αντιτρομοκρατικής δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Μάρτιο του 2004. Με την ιδιότητά του αυτή εργάζεται υπό τον Υψηλό Αντιπρόσωπο Javier Solana για να εκσυγχρονίσει, οργανώσει και να συντονίσει τον πόλεμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον της τρομοκρατίας. Είναι Ολλανδός 49 ετών, πρώην πολιτικός, και ο De Vries ήταν αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών της Ολλανδίας μεταξύ του 1998 και του 2002. Εκπροσώπησε τη χώρα του στη σύνοδο κατά την οποία συντάχτηκε το προταθέν σύνταγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παλαιότερα είχε παίξει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC). Πριν από αυτό, ο De Vries ήταν ο αρχηγός της Φιλελεύθερης Δημοκρατικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, στο οποίο ήταν βουλευτής από το 1984 έως το 1998.

Πώς αντιλαμβάνεστε τον όρο τρομοκρατία;

Ακόμη δεν έχομε έναν παγκόσμιο καθορισμό της έννοιας της τρομοκρατίας. Ευτυχώς κινούμαστε προς την κατεύθυνση μιας περιεκτικής παγκόσμιας διάσκεψης εναντίον της τρομοκρατίας, που θα συμπεριλαμβάνει και τον καθορισμό της έννοιας. Ωστόσο, είμαστε ακόμη σε δύσκολη κατάσταση από την παλιά διένεξη μεταξύ εκείνων που επιθυμούν να πολεμήσουν την τρομοκρατία και εκείνων που πιστεύουν ότι εκείνο που αυτοί περιγράφουν ως «μαχητές της αντίστασης» δεν θα πρέπει να καλυφθεί από τον προσδιορισμό της έννοιας. Ολοένα και περισσότερο, τα κράτη πιστεύουν ότι αυτός είναι ένας αβάσιμος προσδιορισμός και ότι οι γενικευμένες επιθέσεις εναντίον πολιτών πρέπει, κάτω από όλες τις περιστάσεις, να είναι παράνομες τόσο στον πόλεμο όσο και σε καιρό ειρήνης.

Η απουσία ενός παγκόσμιου καθορισμού της έννοιας δεν σημαίνει ότι δεν έχομε την νομική βάση για το αντιτρομοκρατικό έργο. Έχομε 12 – και τώρα με την πρόσφατη υιοθέτηση της Συνθήκης πάνω στην Πυρηνική Τρομοκρατία – 13 παγκόσμιες συνθήκες πάνω στις πλευρές της τρομοκρατίας. Είναι όλες νομικά δεσμευτικές. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα μόνο το ένα τρίτο των κρατών παγκοσμίως έχουν επικυρώσει και τις 12. Επομένως, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υπέρμαχος της παγκόσμιας επικύρωσης των 12 αυτών εργαλείων, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται σημαντικές συνθήκες όπως είναι η Διάσκεψη εναντίον των Βομβαρδισμών από Τρομοκράτες και η Συνθήκη εναντίον της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας. Τέλος, στο εσωτερικό της ιδίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχομε μια σειρά από νομικά εργαλεία τα οποία προσδιορίζουν την τρομοκρατία όσον αφορά την εσωτερική λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. v

Ποιές τρομοκρατικές απειλές αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Πρέπει να περιμένουμε μια επανάληψη των γεγονότων του Μαρτίου 2004 στη Μαδρίτη και του Ιουλίου φέτος στο Λονδίνο;

Η Ευρώπη έχει μια μακρά και τραγική ιστορία κυρίως εσωτερικής τρομοκρατίας. Ο ΙΡΑ, η ΕΤΑ, η Φράξια του Κόκκινου Στρατού και οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είναι μόνον μερικά παραδείγματα οργανώσεων που στοίχισαν περισσότερες από 4000 ζωές στις προηγούμενες δεκαετίας, έτσι από την τρομοκρατία έχουμε προγενέστερη εμπειρία. Όμως η αδιάκριτη διασυνοριακή θρησκευτικά υποκινούμενη τρομοκρατία είναι καινούργια. Τα τελευταία χρόνια ενισχύσαμε σημαντικά τις άμυνες μας εναντίον της τρομοκρατίας τόσο εσωτερικά όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως παραμένομε ευάλωτοι. Δεν υπάρχει κάτι όπως το να είμαστε 100% ασφαλείς απέναντι στην τρομοκρατία. Οι τρομοκράτες διατηρούν πάντοτε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Επομένως πρέπει να συνεχίσουμε να έχουμε επίγνωση ότι το να είμαστε εκτεθειμένοι σε κινδύνους είναι μέρος της πραγματικότητας. Όμως έχω την άποψη ότι θα πρέπει επίσης να αντλήσουμε κάποια δύναμη από το γεγονός ότι οι τρομοκράτες απέτυχαν σε αυτό που βασίμως είναι ο πλέον σημαντικός αντικειμενικός στόχος της al Qaida, δηλαδή το να πυροδοτήσουν επαναστάσεις, εξεγέρσεις εναντίον των Μουσουλμανικών καθεστώτων σε κράτη όπως είναι το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία, η Ινδονησία και αλλού. Επίσης οι τρομοκράτες απέτυχαν στο να πυροδοτήσουν την μαζική σύγκρουση μεταξύ των Μουσουλμάνων και των μη-Μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Θα πρέπει να αντλήσουμε δύναμη από το γεγονός ότι τελικά η ελευθερία και η δημοκρατία είναι ισχυρότερες από τον φόβο και την τυραννία.

Ποια είναι τα στοιχεία που αποτελούν τη βάση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας;

Τρία είναι τα στοιχεία. Πρώτον, στην μάχη εναντίον της τρομοκρατίας οι εθνικές υπηρεσίες συνεχίζουν να καθοδηγούν, δηλαδή, οι εθνικές κυβερνήσεις διατηρούν πλήρη έλεγχο των αστυνομικών τους δυνάμεων, των δυνάμεων ασφαλείας και συλλογής πληροφοριών και των δικαστικών τους αρχών. Δεύτερον, οι εθνικές αυτές υπηρεσίες θα πρέπει να εργάζονται και πέρα από τα σύνορα για να είναι αποτελεσματικές. Κάτι που σημαίνει ότι έχουμε ένα τεράστιο πρόγραμμα τόσο πρακτικής συνεργασίας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και νομοθετικά εργαλεία για να διευκολύνουμε τη συνεργασία αυτή. Τα παραδείγματα συμπεριλαμβάνουν την Europol, όπου συνεργάζονται οι αστυνομικές δυνάμεις, την Eurojust, όπου συνεργάζονται παρομοίως οι πραγματοποιούντες τις έρευνες δικαστικοί και οι εισαγγελείς, το Κέντρο Κατάστασης, όπου οι υπηρεσίες ασφαλείας και συλλογής πληροφοριών αναλύουν από κοινού την τρομοκρατική απειλή τόσο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και εντός αυτής· και την Υπηρεσία Ευρωπαϊκών Συνόρων στην Βαρσοβία η οποία δημιουργήθηκε για να βοηθήσει στο να συνεργαστούν περισσότερο οι συνοριακές δυνάμεις στην Ευρώπη και για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και τις καλύτερες πρακτικές. Πάνω σε αυτή τη βάση, υιοθετήσαμε ένα μακρύ νομοθετικό πρόγραμμα, για παράδειγμα το να καταπολεμήσουμε την χρηματοδότηση των τρομοκρατών και το να κάνουμε πιο δύσκολο το να ταξιδεύσουν οι τρομοκράτες δια μέσου των συνόρων.

Η τρίτη κύρια γραμμή δράσης μας είναι το να ενισχύσουμε τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τη μία πλευρά, και των εταίρων μας οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, από την άλλη. Αυτοί είναι διεθνείς οργανισμοί, με πρώτα και κύρια τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά επίσης και με την Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA) στην Βιέννη και τον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) στη Χάγη. Επίσης εργαζόμαστε ολοένα και πιο στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Νορβηγία και την Ελβετία, όπως επίσης και με κράτη που γειτνιάζουν άμεσα με την Ευρωπαϊκή Ένωση στα ανατολικά μας και στα νότιά μας, προσπαθώντας να προσφέρουμε αντιτρομοκρατική βοήθεια σε κράτη όπως το Μαρόκο, η Ιορδανία και άλλα. Όσο πιο καλά προστατεύουν τον εαυτό τους, τόσο καλύτερα είναι για την ασφάλειά μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάρτισε ένα αντιτρομοκρατικό σχέδιο δράσης ως επακόλουθο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, το οποίο ενημερώνεται κάθε έξη μήνες. Πώς βελτίωσε αυτό την ικανότητά μας να αντιμετωπίζουμε την απειλή της τρομοκρατίας;

Από τον προηγούμενο Ιανουάριο οι υπηρεσίες ασφαλείας και συλλογής πληροφοριών της Ευρώπης αναλύουν από κοινού την απειλή της τρομοκρατίας. Στο παρελθόν, γινόταν μόνον από τις υπηρεσίες πληροφοριών, η ανάλυση αυτή της απειλής και επομένως σχετιζόταν με απειλές που προέρχονταν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και δινόταν στους υπουργούς των εξωτερικών μας. Σήμερα, προστέθηκε η αρτιότητα γνώσεων από τις υπηρεσίες πληροφοριών μας έτσι ώστε σήμερα να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της απειλής από το εξωτερικό αλλά και από το εσωτερικό και δεν δίδεται μόνον στους υπουργούς των εξωτερικών αλλά επίσης στους υπουργούς μας της δικαιοσύνης και των εσωτερικών. Κάτι που καλύπτει ποικίλες πλευρές, συμπεριλαμβανομένης και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Όμως υπάρχουν και πολλές άλλες οι οποίες αποτιμούνται σε τακτική βάση.

Πόσο ικανή είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση στο να αντιμετωπίσει ειδικά τις επιπτώσεις μιας επίθεσης όπλων μαζικής καταστροφής;

Έχομε αναγνωρίσει την ανάγκη να βελτιώσουμε τις άμυνες αυτές ως ένα από τους τομείς προτεραιότητας. Αρκετά κράτη μέλη έχουν σημαντική αρτιότητα γνώσεων, τόσο πολιτική όσο και στρατιωτική, στον τομέα αυτό. Άλλα κράτη μέλη έχουν έλλειψη από παρόμοια μέσα. Επίσης αυτό το οποίο είναι ουσιώδες είναι το να συνεργαστούμε με τους εταίρους μας και σε άλλα μέρη του κόσμου. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρείχε βοήθεια προς τη Ρωσία για να την βοηθήσει να απαλλαχθεί από το πλεόνασμα των χημικών και πυρηνικών της αποθεμάτων. Επίσης αυξήσαμε την οικονομική μας βοήθεια προς τον OPCW και την IAEA, και όπως είναι γνωστό, η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω τριών από τα κράτη μέλη της και τον Javier Solana εργάζεται ακατάπαυστα για να πείσει την ιρανική κυβέρνηση για την απόλυτη ανάγκη του να αποφύγει να αποκτήσει πυρηνικά. Σε ότι αφορά τις σχετιζόμενες με CBRN τρομοκρατικές επιθέσεις, προχωρήσαμε σε μια απογραφή των δυνατοτήτων που υπάρχουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κράτη μέλη μελετούν τρόπους με τους οποίους μπορούν να βελτιώσουν τις τεχνικές τους δυνατότητες και την διεθνή τους συνεργασία.

Τι γίνεται σήμερα και τι μπορεί να γίνει στο μέλλον για να αποτρέψουμε τη στρατολόγηση και την ριζοσπαστικοποίηση των Ευρωπαίων Μουσουλμάνων από εξτρεμιστές;

Δεν έχομε ολοκληρώσει τις σκέψεις μας πάνω σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι μία από τις προτεραιότητες που αναγνώρισαν οι υπουργοί για το υπόλοιπο του έτους αυτού.

Πριν από το τέλος του έτους, η Ευρωπαϊκή Ένωση σκοπεύσει να έχει μια στρατηγική που να αντιμετωπίζει την εξωτερική διάσταση της ριζοσπαστικοποίησης και της στρατολόγησης, για τα πράγματα που συμβαίνουν έξω από τα σύνορά μας και την εσωτερική διάσταση. Δεν υπάρχουν αυτόματες διασυνδέσεις μεταξύ, ας πούμε, της φτώχειας και της τρομοκρατίας. Μεταξύ εκατομμυρίων πτωχών ανθρώπων παγκοσμίως, μόνον μερικοί στρέφονται προς την τρομοκρατία. Εκείνο το οποίο είναι ξεκάθαρο είναι ότι σε καταστάσεις στρατιωτικής σύγκρουσης, πολιτικής διαμάχης, ασυδοσίας, κακής διακυβέρνησης, και παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι τρομοκράτες βρίσκουν πιο εύκολα να κρυφτούν, να εκπαιδεύσουν και να προετοιμάσουν τις επιθέσεις τους και είναι πιο δύσκολο για την επιβολή του νόμου το να τους αντιμετωπίσει.

Ένα στοιχείο της στρατηγικής είναι ήδη και σίγουρα θα παραμείνει, η βοήθεια προς τα κράτη του κόσμου που αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις. Πρέπει να προσπαθήσουμε να αποστραγγίξουμε τον βάλτο μέσα στον οποίο φουντώνει η τρομοκρατία. Θα είναι πολύ δύσκολο το να σταματήσουμε όλες και την κάθε ενδεχόμενη τρομοκρατική επίθεση. Αυτό το οποίο θα πρέπει να γίνει είναι το να καταστήσουμε σαφές είναι ότι οι βίαιοι ριζοσπάστες δεν αντιπροσωπεύουν νομίμως την συντριπτική πλειοψηφία των Μουσουλμάνων παγκοσμίως. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ο διάλογος εντός των Μουσουλμανικών κοινοτήτων είναι υψίστης σημασίας – τόσο εκτός όσο και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για παράδειγμα, έχω ενθαρρυνθεί από την fatwa που πρόσφατα εξέδωσε η Ισλαμική Επιτροπή της Ισπανίας εναντίον της τρομοκρατίας γενικώς και ειδικώς εναντίον της al Qaida και του bin Laden. Είναι σημαντικό το ότι εργαστήκαμε πολύ στενά με τις μετριοπαθείς Μουσουλμανικές δυνάμεις τοπικά, εθνικά και διεθνώς. Φυσικά αυτό θα είναι ένα στοιχείο της στρατηγικής.

Τον Ιανουάριο του 2004 παρουσιάστηκε το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Πόσο αποτελεσματικό ήταν στην μάχη εναντίον της τρομοκρατίας;

Από κάθε άποψη ήταν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, και υπάρχουν και άλλες επαγγελίες πάνω στο έργο της επιβολής του νόμου εξ ίσου σημαντικές. Από τότε που επικυρώθηκε από τα κράτη μέλη το νομικό αυτό εργαλείο το οποίο συμπεριλαμβάνει και την έκδοση των υπόπτων τρομοκρατών έχουν εκδοθεί εκατοντάδες Ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης. Ως παράδειγμα αναφέρω, ότι τον Ιούλιο, στην Μασσαλία, συνελήφθη ένας ύποπτος αλγερινής καταγωγής σε μια κοινή ενέργεια από τη Γαλλία και την Ιταλία μετά από αίτημα της Ιταλίας. Το πλεονέκτημα του εργαλείου αυτού είναι η ταχύτητα. Η έκδοση συνήθως έπαιρνε μέχρι και ένα χρόνο, ενώ σήμερα μειώθηκε στους δύο μήνες.

Πώς μοιράζονται οι πληροφορίες μεταξύ των μελών της ΕΕ; Είστε ικανοποιημένος από το καθεστώς που επικρατεί;

Στο έργο της συλλογής πληροφοριών, όπως μπορούμε όλοι να εκτιμήσουμε, δεν υπάρχουν όρια στην ποσότητα των πληροφοριών που μπορούμε να μοιραστούμε. Ο εμπιστευτικός χαρακτήρας είναι ουσιώδης, όχι μόνον για να διαφυλάξουμε την αποτελεσματικότητα του έργου των υπηρεσιών αλλά επίσης για να προστατεύσουμε τη ζωή και τα μέλη των ατόμων που είναι η πηγή πολλών πληροφοριών. Εάν οι πληροφορίες αυτές καταλήξουν σε λάθος χέρια, τότε πολύ συχνά βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο οι ζωές των ανθρώπων αυτών.

Και αφού το αναφέραμε αυτό, υπάρχει έντονη και εντατική συνεργασία τόσο μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ όσο και με εταίρους όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όλοι αναγνωρίζομε ότι αν πολεμήσεις ένα διεθνές φαινόμενο, είναι απολύτως απαραίτητο το να μοιραστείς διεθνώς τις πληροφορίες. Ωστόσο, έχουμε αναγνωρίσει, κάποιους τομείς όπου μπορεί να διευκολυνθεί ακόμη η ανταλλαγή πληροφοριών. Μια πολιτικά ευαίσθητη ερώτηση είναι το μέγεθος στο οποίο δίνομε πρόσβαση στην αστυνομία σε βάσεις δεδομένων που οικοδομούμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του νέου συστήματος με πληροφορίες για βίζες, για λόγους τρομοκρατικών ερευνών. Οι ερωτήσεις αυτές είναι δύσκολες επειδή θέτουν ζητήματα προστασίας δεδομένων. Αν ανταλλάσσεις διεθνώς πληροφορίες, πρέπει ταυτοχρόνως να ενισχύσεις και την προστασία των δεδομένων. Αυτά είναι οι δύο πλευρές του ιδίου νομίσματος και τα κράτη μέλη έχουν δεσμευτεί σθεναρά στο να κρατήσουν ένα ισχυρό επίπεδο προστασίας δεδομένων.

Πως μοιράζονται οι πληροφορίες, μεταξύ, αφενός των μελών της ΕΕ, και αφετέρου των Ηνωμένων Πολιτειών; Είστε ικανοποιημένος από το καθεστώς που επικρατεί;

Από κάθε άποψη υπάρχει καλή συνεργασία, όμως έχομε αναγνωρίσει και κάποιους τομείς στους οποίους μπορεί να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η συνεργασία αυτή. Καλωσορίζομε την αύξηση στη συνεργασία μεταξύ των Αμερικανικών υπηρεσιών και της Europol. Επιθυμούμε να υπάρξει και μια παρόμοια αύξηση στη συνεργασία με την Eurojust. Τα πρώτα βήματα έχουν γίνει αλλά μπορούν να γίνουν και άλλα περισσότερα. Πρέπει επίσης να εξετάσουμε από κοινού το δύσκολο θέμα των συνθηκών κάτω από τις οποίες ποια υπηρεσία πληροφοριών μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε υποθέσεις στα δικαστήρια. Υπήρξε φυσικά η άκρως κοινοποιηθείσα υπόθεση της πρόσφατης δικαστικής απόφασης πάνω στον Mounir al Motassadeq στο Αμβούργο όπου ο Γερμανός δικαστής εξέφρασε την άποψη ότι δεν μπορούσε να αποδείξει την ενοχή του υπόπτου στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου γιατί δεν είχε πρόσβαση από τις αρχές των ΗΠΑ σε αυτές που θεωρούσε ότι είναι ουσιώδεις πληροφορίες. Και αυτό δεν είναι μόνον ένα θέμα μεταξύ ημών και των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά είναι επίσης ένα δύσκολο θέμα μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ.

Ποιά μέτρα έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση για να υπονομεύσει τη χρηματοδότηση των τρομοκρατών και πόσο επιτυχημένα ήταν αυτά;

Ως θέμα πολιτικής, τα κράτη μέλη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισαν να πάρουν τις συστάσεις της εδρεύουσας στο Παρίσι Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF) και να τις μετατρέψουν σε νομικά δεσμευτικά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθιστώντας έτσι νομικά δεσμευτικές τις εθελοντικές συστάσεις της FATF. Το πιο τελευταίο παράδειγμα είναι αυτό της Τρίτης Οδηγίας για το Ξέπλυμα Χρήματος, η οποία συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Άλλο ένα παράδειγμα είναι ο πρόσφατος κανονισμός πάνω στη μεταφορά μετρητών. Ως δημόσιες υπηρεσίες, οι τράπεζες και οι άλλοι χρηματοδοτικοί πρωταγωνιστές έχουν γίνει πολύ πιο αυστηρές στην παρακολούθηση των διεθνών χρηματοδοτικών κινήσεων, ώστε οι τρομοκράτες να χρησιμοποιούν σήμερα πιο ανεπίσημους μηχανισμούς για τη μεταφορά χρημάτων. Τα μεταφέρουν δια μέσου των συνόρων σε βαλίτσες. Έτσι έχουμε έναν νέο κανόνα. Οτιδήποτε πάνω από 10.000 ευρώ πρέπει να ελεγχθεί στα σύνορα. Αν δεν ελεγχθεί, τότε μπορεί να κατασχεθεί. Κάτι που δημιουργεί σημαντική ευθύνη στις συνοριακές αρχές για να βελτιώσουν τους ελέγχους τους.

Επίσης επιταχύναμε τη συνεργασία μας με τρίτα κράτη και διοργανώσαμε μια σημαντική συνάντηση με τα κράτη της Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου για να τα πείσουμε για την ανάγκη να επικυρώσουν και να εφαρμόσουν την Συνθήκη εναντίον της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας του ΟΗΕ. Εργαζόμαστε πολύ στενά με τους Αμερικανούς. Συνεργάζομαι με το υπουργείο Οικονομικών όπως επίσης και με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλους για το σκοπό αυτό. Και πρόκειται να εκδοθεί μια πρόταση της Επιτροπής κατά τους επόμενους μερικούς μήνες για τη βελτίωση της χρηματοδοτικής διαφάνειας των φιλανθρωπιών. Είδαμε στο παρελθόν ότι έχει γίνει κατάχρηση σε Ισλαμικές μη κυβερνητικές οργανώσεις προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η τρομοκρατία. Θέλομε να καταστήσουμε σαφές ότι τα καλή τη πίστει χρήματα θα πρέπει να κυκλοφορούν μέσα από αυτές και τις άλλες NGO όπως θέλουν οι άνθρωποι, όμως τα χρήματα δεν θα πρέπει να φθάνουν στους λάθος ανθρώπους. Η διαφάνεια είναι η ουσία και θα μελετήσουμε ενέργειες για να την βελτιώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι ελπίζετε να επιτύχετε ως συντονιστής της αντιτρομοκρατικής δράσης της ΕΕ και πώς θα πρέπει να κριθεί το έργο σας;

Η κύρια φιλοδοξία μου είναι να κάνω τον εαυτό μου περιττό. Κάτι που απαιτεί να εντατικοποιηθεί ακόμη περισσότερο η συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πάλι, το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι από τη βάση. Ο κύριος ρόλος στην μάχη εναντίον της τρομοκρατίας ευρίσκεται στις εθνικές αρχές. Όσα περισσότερα κάνουν για να βελτιώνουν τον εσωτερικό συντονισμό στις εθνικές κυβερνήσεις, δηλαδή ας πούμε μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων, των υπηρεσιών πληροφοριών, των φυσικών αρχών, των συνοριακών αρχών και των κατηγόρων, όσο βελτιώνουν τον εσωτερικό τους συντονισμό, τόσο περισσότερο εύκολη θα γίνει η διεθνής συνεργασία. Φυσικά, το κάθε κράτος μέλος είναι νομικά ελεύθερο να αποφασίσει πάνω στις δικές του εσωτερικές δομές και δεν ευρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του Javier Solana, του εαυτού μου ή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Λίγο πολύ μέχρι το τέλος του έτους θα έχουμε εφαρμόσει ολόκληρο το σχέδιο δράσης που υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούνιο του 2004. Με την βρετανική προεδρία, ελπίζω μέχρι το τέλος του έτους να προτείνω στους υπουργούς ένα αναθεωρημένο μεσοπρόθεσμο σχέδιο δράσης που να καλύπτει το 2006 και μετά από αυτό. Ελπίζω και αναμένω τα κράτη μέλη να αποφασίσουν να διατηρήσουν την ροπή που δημιουργήσαμε και να φτιάξουμε ένα τόσο φιλόδοξο πρόγραμμα όσο και το προηγούμενο. Μερικοί τομείς έχουν ήδη αναγνωριστεί ως έχοντες προτεραιότητα για τον επόμενο χρόνο. Ένας από αυτούς είναι το έργο για την προστασία της κρίσιμη υποδομής της Ευρώπης, κυρίως της οικονομικής υποδομής όπως είναι η μεταφορά, οι τηλεπικοινωνίες, η ενέργεια αλλά και η τροφή και το νερό, και η ιατρική υποδομή. Μάλιστα, υπάρχει μια ολόκληρη σειρά από τομείς που μπορούν να διαταραχθούν σοβαρά από καλά επικεντρωμένες τρομοκρατικές επιθέσεις ειδικά εάν αυτές επρόκειτο να συμβούν σε πολλά κράτη μέλη ταυτοχρόνως.

Υπάρχει ακόμη τεράστιο έργο που θα πρέπει να γίνει και που ελπίζω ότι τα κράτη μέλη θα θελήσουν να συνεχίσουν. Είναι ένας τομέας όπου συνεχίζει να εφαρμόζεται η ομοφωνία. Δυστυχώς, δε έχομε την καινούργια συνταγματική συνθήκη, η οποία θα μπορούσε να κάνει πολύ πιο εύκολο το να επιτύχουμε την απαραίτητη πλειοψηφία στο Συμβούλιο. Επίσης η νέα συνθήκη θα μπορούσε να είχε ενισχύσει τους δημοκρατικούς ελέγχους, τους δικαστικούς ελέγχους και την προστασία των πολιτικών ελευθεριών. Τώρα θα πρέπει να τα επιτύχουμε αυτά πάνω στη βάση της υπάρχουσας συνθήκης. Είναι πιθανόν, όπως μας έχει δείξει η ιστορία, όμως είναι και δύσκολο. Πιστεύω ότι θα κράτη μέλη θα συνεχίσουν στην ίδια πορεία και ότι θα θελήσουν να εργάζονται με άλλες υπηρεσίες από τα Ηνωμένα Έθνη έως το ΝΑΤΟ. Τελικά, παραμένω αισιόδοξος γιατί από ότι έχουμε δει στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο η ελευθερία έλκει πολύ περισσότερο από ότι ο ριζοσπαστικός δογματικός συντηρητισμός.

H συνέντευξη καταγράφηκε στο Δελτιο του ΝΑΤΟ τεύχος Φθινόπωρο 2005

No comments: