Tuesday, 29 December 2009

Τρόμος στα Βαλκάνια-Μυθιστόρημα

Στη εποχή, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, το κυνήγι όλων όσων συμμετείχαν με οποιονδήποτε τρόπο στη φοβερότερη τρομοκρατική επίθεση όλων των εποχών, ήταν υπόθεση σε πρώτη φάση των υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες έπιασαν δουλειά σε ένα πολύπλοκο αλλά και επιχειρησιακά ασύνδετο παγκόσμιο σκηνικό. Παρά τα πολλά προβλήματα, άρχισαν να στήνουν σιγά σιγά και μεθοδικά ένα παγκόσμιο δίκτυο συνεργασίας και συλλογής πληροφοριών και να αναλύουν και την παραμικρή ακόμα πληροφορία που θα έπεφτε στα χέρια τους, που πιθανόν θα τους οδηγούσεστους ενόχους.

Σε μια από αυτές τις εφόδους, οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν, βοήθησαν τις αμερικανικές διωκτικές Αρχές να ανακαλύψουν ολόκληρο το σχέδιο εναντίον των Δίδυμων Πύργων της 11ης Σεπτεμβρίου, και όχι μόνον. Η εκτέλεση ενός τόσο μεγάλου τρομοκρατικού σχεδίου απαιτούσε την ύπαρξη τεράστιας υποστήριξης και υποδομής, που οι μέχρι σήμερα γνωστοί δράστες της επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους δεν είχαν.

Από τότε άρχισε ένας αγωνιώδης αγώνας δρόμου ή κυνήγι πληροφοριών προκειμένου όχι μόνο να εντοπίσουν ολόκληρο το δίκτυο που βρισκόταν από πίσω τους, αλλά και να ματαιώσουν εγκαίρως τα επόμενα σατανικά τους σχέδια, όπως λένε οι πρώτες πληροφορίες που συγκέντρωσαν. Παρόλο που τα προηγούμενα σατανικά σχέδια των τρομοκρατών απέτυχαν την 11η Σεπτεμβρίου, αυτοί δεν το έβαλαν κάτω. Ανασυντάσσονται και ξανασχεδιάζουν την επόμενη τρομοκρατική τους επίθεση σε έναν άλλον, μεγάλου συμβολισμού και παγκόσμιας σημασίας, στόχο.

Σύμφωνα με το μυθιστόρημα όλα άρχισαν από τη στιγμή που έγινε αντιληπτή η ύπαρξη ενός τρίτου μικρότερου αεροπλάνου, το οποίο ευτυχώς, ενώ περιείχε μεγάλη ποσότητα κλεμμένων ραδιενεργών, τελικά απεφεύχθη η συντριβή του πάνω στους Δίδυμους Πύργους, στους πιο ψηλούς ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης.

Στην αρχή, οι αμερικανικές υπηρεσίες δεν έδωσαν σε αυτό το περιστατικό μεγάλη σημασία, τη στιγμή μάλιστα που ένα ολόκληρο έθνος ήταν σοκαρισμένο από την υπόλοιπη, όπως την ξέρουμε, επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Απασχολημένες εκείνες τις στιγμές με την αναγνώριση του επιτιθέμενου και ζητώντας πιστοποίηση του ασύμμετρου εχθρού, δεν είχαν το χρόνο να ασχοληθούν με ολόκληρο το διαβολικό φάσμα.

Το ζητούμενο που προέκυψε τότε για τις αμερικανικές Αρχές δεν ήταν η διερεύνηση ενός περιστατικού, μιας επίθεσης δηλαδή που ευτυχώς είχε ματαιωθεί εν τη γενέσει της, αλλά η αναζήτηση αυτών των συμμάχων που θα βρίσκονταν εκείνες τις δύσκολες στιγμές στο πλευρό τους. Μόνον αφού πέρασε η μπόρα και τα πράγματα ηρέμησαν, αποφάσιζαν κάπως να ασχοληθούν και με το περιστατικό του τρίτου αεροπλάνου. Έτσι ζήτησαν μια λεπτομερή ανάλυση του περιστατικού από το FBI και μια εκτίμηση των ενδεχομένων καταστροφικών συνεπειών του από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αντιμετώπισης Εκτάκτων Καταστάσεων, τη γνωστή FEMA. Αφού παρέλαβαν την ανάλυση, συνειδητοποίησαν έντρομοι τη σοβαρότητά του και το μέγεθος της καταστροφής που θα είχε προκληθεί.

Πράγματι μετά τη συντριβή του αεροπλάνου, όπως είχαν σχεδιάσει οι τρομοκράτες, ραδιενεργά θα απελευθερώνονταν στο περιβάλλον. Αυτά, στη συνέχεια, θα αναμιγνύονταν με το σύννεφο της σκόνης που θα προκαλούνταν από την κατάρρευση των πύργων, κατόπιν θα μεταφέρονταν με αυτό και θα μόλυναν ολόκληρο το Μανχάταν! Ο ειδικός μάλιστα της FEMA, Nicholas Wells, που είχε σώσει πριν από λίγα χρόνια τη Βορειοδυτική Αμερική από μεγάλης έκτασης πυρηνικής καταστροφής, συμπέρανε ότι τα ραδιενεργά που θα περιέχονταν στο σύννεφο, μόλις έπεφταν πάνω στους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης και τους μόλυναν, θα άφηναν δυο μόνο επιλογές στο Δήμαρχο της Νέας Υόρκης, και οι δυο εφιαλτικές: Είτε να αφιερώσει το μισό προϋπολογισμό ολόκληρης της Μεγαλούπολης προκειμένου να καθαρίσει τους ουρανοξύστες από τα ραδιενεργά, που είχαν κατακαθίσει πάνω τους εγκαταλείποντας την πόλη στη μοίρα της, είτε, το δραματικότερο από όλα, να τους κατεδαφίσει!

Εν τω μεταξύ στην έρημο Ναΐδ της Σαουδαραβικής χερσονήσου πραγματοποιείται η θρησκευτική συγκέντρωση των διαβόητων Ουαχαμπί. Η παλιά γενιά δίνει συμβουλές στους νεότερους και μαχητικότερους Μουτζαχεντίν, οι οποίοι πρόκειται σε λίγο καιρό να ξεκινήσουν το νέο ιερό πόλεμο στα Βαλκάνια.

Η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών, είχε ακτινογραφήσει πολύ επιτυχημένα το ακαταλαβίστικο για τους υπόλοιπους δυτικούς βαλκανικό περιβάλλον και είχε εντοπίσει εκεί πολύ καλά κρυμμένες τοπικές παραδοξότητες, αναχρονισμούς και αντιφάσεις, είχε αρχίσει να προβλέπει άσχημες εξελίξεις.

Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Press to Continue.......

Τα πυρηνικά όπλα σε έναν νέο κόσμο

Η έκρηξη μιας πυρηνικής βόμβας θα προκαλούσε απερίγραπτο θάνατο και καταστροφή. Όμως, η κοινωνία τείνει να ξεχνά. Έχουν περάσει περισσότερα από 60 χρόνια αφότου οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν δύο τρομακτικές βόμβες στην Ιαπωνία, και σχεδόν 20 χρόνια από τη λήξη του ψυχρού πολέμου μεταξύ των ΗΠΑ και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, και οι κυβερνητικές δεσμεύσεις για την αποτροπή των πυρηνικών πολέμων φαίνεται να «χάνουν το δυναμισμό τους».

Μολονότι η πιθανότητα ενός ολοκληρωτικού αιφνιδιαστικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας έχει μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, τα τελευταία δύο χρόνια έχουν εκφραστεί ανησυχίες για πυρηνικές αντιπαραθέσεις μεταξύ άλλων χωρών. Έτσι, προκύπτει ότι η Κίνα επαναπροσανατολίζει τους περισσότερους πυραύλους της προς τις ΗΠΑ. Το Ιράν συνεχίζει να αναπτύσσει εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου· οι αξιωματούχοι του εμμένουν ότι το συγκεκριμένο έργο έχει ως μοναδικό του στόχο την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όμως ελάχιστες χώρες φαίνεται να πείθονται από τον ισχυρισμό τους.

Η Ινδία διευρύνει τις ικανότητές της για εκτόξευση πυρηνικών όπλων από έδαφος, αέρα και θάλασσα, ενώ το Πακιστάν ανταποκρίνεται αναλόγως. Και μολονότι πριν από τρεις μήνες υπήρξαν ενδείξεις ότι η Βόρεια Κορέα θα διέκοπτε το ατομικό πρόγραμμά της, οι διεθνείς διαπραγματευτές δεν έχουν ακόμη πειστεί, και η χώρα εξακολουθεί να δοκιμάζει πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς. Οι μεταβαλλόμενες απειλές εγείρουν αρκετά ερωτήματα: Ποιος μπορεί να πλήξει ποιον; Και πόσο άσχημα;

Mark Fischetti


Scientific American
Press to Continue.......

Monday, 28 December 2009

Σενάρια Καταστροφής- Σειρά "Ο Τρομος"

Τα δραματικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στη Νέα Υόρκη σοκάρισαν τον ανυποψίαστο, για τις δυνατότητες της σημερινής τρομοκρατίας, μέσο πολίτη. Πολλά ειπώθηκαν και ακόμα περισσότερα έγιναν τα χρόνια που ακολούθησαν, τα οποία άλλαξαν εκ θεμελίων τον τρόπο με τον οποίο βλέπαμε τις διάφορες πολιτισμικές υπο-ομάδες, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα με έκπληξη τις τρομακτικές, εγκληματικές και καταστροφικές δυνατότητες που κάποιες από αυτές κρύβουν μέσα τους.
Αυτές οι δυνατότητες είναι τόσο καλά κρυμμένες, όπως δείχνει η διεθνής αστοχία στον τρόπο αντίδρασής της, που κάνει αδύνατον τον εντοπισμό των αιτιών που τις προκαλούν. Είναι τόσες αβλεψίες που έχουν γίνει, που εάν ο αγώνας στην τρομοκρατία δεν τοποθετηθεί στο σωστό αλλά κυρίως στο ρεαλιστικό του πλαίσιο, φοβάμαι ότι δε θα είναι πολύ μακριά η μέρα που θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση της αντίδρασης του κόσμου με ό,τι αυτό μοιραία συνεπάγεται στα ήδη καταστρωμένα, παγκόσμια σχέδια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Χρειάζεται γρήγορα διέξοδος.

Έτσι και εγώ θέλοντας να προτείνω κάποια διέξοδο στην αγωνία που εκπέμπεται από το νέο, παγκοσμιοποιημένο πια, περιβάλλον και να δώσω κάποιες ερμηνείες πάνω στις εκρηκτικές αντιθέσεις του, αποφάσισα να γράψω αυτό το μυθιστόρημα, το πρώτο της σειράς «ΤΡΟΜΟΣ», με το οποίο επιχειρώ να ανασυνθέσω, από πολιτισμική και συγκρουσιακή άποψη ταυτόχρονα, τη μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη νεοπλασία που ο κόσμος μέχρι σήμερα έχει γνωρίσει: Την τρομοκρατία.

Ελπίζω ότι μέσα από τη σειρά αυτή, που ενώ αρχίζει με την ανάλυση των συνηθισμένων στόχων της σημερινής τρομοκρατίας, τα παγκοσμίως σημαντικά κέντρα αποφάσεως και ισχύος δηλαδή, κάποιοι να βρουν τις περισσότερες απαντήσεις τους μέσα από το πολύπλοκο και ταραχώδες πολυ-πολιτισμικό, πολυ-θρησκευτικό, αενάως συγκρουσιακό πολυεθνικό περιβάλλον στα Βαλκάνια. Η κοινωνία θα μάθει πολλά, πώς για παράδειγμα μικρές αντικοινωνικές ομάδες στην περιοχή αυτή εξελίχθηκαν κάποια στιγμή σε τρομοκρατικές, πώς επίσης φαινομενικά δυτικόστροφες κοινωνίες και ομάδες κρύβουν καλά τα καταχθόνια σχέδιά τους και πώς, προσποιούμενες το νομοταγή σύμμαχο μέχρι να έρθει ο καιρός τού Αγώνα τους, θα ξεσπάσουν.

Ένα από τα νοήματα της σειράς είναι ότι εάν ο κόσμος δε συνειδητοποιήσει έγκαιρα τι ακριβώς κρύβεται πίσω από τα φαινομενικά ακίνδυνα κοινωνικά καπρίτσια και τις παραδοξότητες, και εάν δεν ξεσκεπάσει τα εγκληματικά σχέδιά τους, τότε δυστυχώς ο σημερινός κόσμος μας μπορεί και να γνωρίσει άσχημες μέρες.

Βαλκάνια Μέση Ανατολή Ευρώπη ΗΠΑ, Ρωσία, Ουκρανία Καύκασος, Κύπρος, Ισραήλ, Σαουδική Αραβία είναι μερικές από τις περιοχές του κόσμου, στις οποίες εξελίσσεται κάποιο από τα μυθιστορήματα της σειράς, ενώ Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Ουαχαμπί, άθεοι, μηδενιστές κ.ά. χαρακτηρίζουν τα θρησκευτικά πιστεύω των κοινωνιών στις οποίες διαδραματίζονται τα γεγονότα. Αμερικανοί, Εγγλέζοι, Έλληνες, Άραβες, Σέρβοι, Σλάβοι, Ρώσοι, ο καθένας με τις ιδιαιτερότητές τους αποτελούν το καστ των πρωταγωνιστών.

Το Βαλκανικό φολκλόρ μπορεί να κρύβει πολύ επικίνδυνες εκπλήξεις για τον εν πολλοίς ανυποψίαστο και σκληρά εργαζόμενο δυτικό απλό πολίτη, εάν δεν μπορέσουν να γίνουν αυτές αντιληπτές γρήγορα.

Ο Συγγραφέας Paris J.M.
Press to Continue.......

Tuesday, 8 December 2009

Φωτοβολταïκή υπεροχή

Επιστήμη Υλικών
Οι ηλιακές κυψέλες καλύπτουν ακόμη μικρό μόνο ποσοστό από τις ανάγκες του ενεργοβόρου κόσμου μας, εν μέρει διότι η απόδοση της μετατροπής της ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρική δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική. Αν και τα φωτοβολταϊκά στοιχεία που κατασκευάζονται από εξελιγμένα υλικά όπως το αρσενίδιο του γαλλίου επιτυγχάνουν αποδόσεις που αγγίζουν το 30%, το απαγορευτικό τους κόστος τα καθιστά κατάλληλα μόνο για χρήση σε διαστημικές αποστολές. Οι αποδόσεις των τυπικών ηλιακών κυψελών που διατίθενται στο εμπόριο παρέμεναν εδώ και χρόνια στάσιμες, κυμαινόμενες μόλις μεταξύ του 15% και του 16%. Τους τελευταίους μήνες, όμως, αρκετές εταιρείες ανακοίνωσαν σημαντικές βελτιώσεις στην απόδοση των προϊόντων τους, οι οποίες θα μπορούσαν να καταστήσουν τις συγκεκριμένες ηλιακές κυψέλες ελκυστικότερες.

Ηλιακές μονάδες τοποθετούνται συνήθως σε περιορισμένης έκτασης χώρους, όπως οι στέγες κατοικιών. Ο Eric Daniels, αντιπρόεδρος της εταιρείας κατασκευής φωτοβολταϊκών στοιχείων BP Solar, δηλώνει πως, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, πολλοί πελάτες δείχνουν διατεθειμένοι να πληρώσουν κάτι παραπάνω για κυψέλες με υψηλότερη απόδοση στη μετατροπή ενέργειας. (Τυπικά, οι ηλιακές μονάδες κοστίζουν σήμερα περί τα 4 ώς 5 δολάρια ανά βατ.) Τα φωτοβολταϊκά στοιχεία που διατίθενται σήμερα στο εμπόριο βασίζονται στο κρυσταλλικό πυρίτιο. Καθώς το φως προσπίπτει στον ημιαγωγό (πυρίτιο), διεγείρει τα ηλεκτρόνιά του. Τα διεγερμένα ηλεκτρόνια, με τη σειρά τους, κινούνται προς το ένα από τα δύο ηλεκτρόδια, παράγοντας ηλεκτρικό ρεύμα. Για να αυξήσουν την απόδοση, οι κατασκευαστές πρέπει είτε να επιτύχουν μεγαλύτερη απορρόφηση του προσπίπτοντος ηλιακού φωτός είτε να περιορίσουν δραστικά τις απώλειες ισχύος που οφείλονται στις ηλεκτρικές αντιστάσεις. Στην προσπάθειά τους να πραγματοποιήσουν τον περιπόθητο στόχο, οι εταιρείες μετέρχονται διάφορες μεθόδους. Μία από αυτές είναι να κάνουν την οπίσθια επιφάνεια της κυψέλης εσωτερικά ανακλαστική, έτσι ώστε μέρος του φωτός να περνά από την κυψέλη δύο φορές. Μια δεύτερη συνίσταται στην επικάλυψη της επάνω επιφάνειας της κυψέλης με ένα στρώμα άμορφου πυριτίου, το οποίο απορροφά καλύτερα το ηλιακό φως απ’ ό,τι η κρυσταλλική μορφή.

Τον Μάρτιο, η BP Solar ανακοίνωσε την ανάπτυξη μιας φωτοβολταϊκής κυψέλης με απόδοση 18,3%. Τον ίδιο μήνα, η Sanyo παρουσίασε μια ηλιακή κυψέλη με απόδοση 19,5%. Και τον Μάιο, η Sunpower Corporation, που είναι εγκατεστημένη στο Σάνιβεϊλ της Καλιφόρνιας, επαιρόταν ότι κατάφερε να κατασκευάσει ηλιακές κυψέλες με αποδόσεις οι οποίες υπερβαίνουν το 20%.

Η υπεροχή της Sunpower οφείλεται εν μέρει στη μοναδική σχεδίαση της κυψέλης οπίσθιας επαφής. Οι περισσότερες ηλιακές κυψέλες φέρουν στην εμπρόσθια όψη τους ένα λεπτό δίκτυο συρμάτων τα οποία απάγουν το ρεύμα που παράγεται εντός του ημιαγωγού. Όσο λεπτά κι αν είναι, τα σύρματα αυτά καταλαμβάνουν πολύτιμο χώρο που θα μπορούσε να χρησιμεύει για τη συλλογή φωτός. Η Sunpower, λοιπόν, μετέφερε τα σύρματα και τις επαφές σύνδεσης στο πίσω μέρος.

Στην πρώτη πραγμάτωση της σχεδιαστικής αυτής σύλληψης με την οποία εξοπλίστηκε το Helios, το μη επανδρωμένο αεροπλάνο της NASA που κινούνταν με ηλιακή ενέργεια, οι κυψέλες οπίσθιας επαφής της Sunpower λειτουργούσαν με απόδοση 23%. (Το Helios συνετρίβη στον Ειρηνικό Ωκεανό τον περασμένο Ιούνιο, αλλά η NASA απέκλεισε το ενδεχόμενο να ευθύνονται γι’ αυτό οι ηλιακές κυψέλες.) Η εταιρεία αναγκάστηκε να θυσιάσει μερικές ποσοστιαίες μονάδες απόδοσης για να φέρει τις κυψέλες της στα μέτρα της μαζικής παραγωγής, ρίχνοντας τις τιμές ακριβώς τόσο όσο χρειαζόταν για να προσελκύσει τους πρώτους αγοραστές που είναι πρόθυμοι να ξοδέψουν αρκετά. Η εταιρεία σχεδιάζει να ξεκινήσει την παραγωγή της νέας κυψέλης μέσα στην ερχόμενη χρονιά.

Scientific American
Press to Continue.......

Η υπεραγωγιμότητα χαμηλών θερμοκρασιών «θερμαίνεται»

Επιστήμη Υλικών
Το 2001, ερευνητές ανακάλυψαν ότι η φαινομενικώς κοινή ένωση διβορίδιο του μαγνησίου υπεράγει κάτω από τους 40 περίπου κέλβιν, θερμοκρασία σχεδόν διπλάσια από εκείνες άλλων παρεμφερών υπεραγωγών. Η πρακτική θερμοκρασία λειτουργίας τής εν λόγω ένωσης κυμαίνεται μεταξύ 20 και 30 κέλβιν. Αυτή η θερμοκρασία μπορεί να επιτευχθεί διά ψύξεως με υγρό νέον ή υδρογόνο ή διά ψυκτικού συστήματος κλειστού κύκλου, δηλαδή διά μεθόδων που όλες τους είναι πολύ λιγότερο δαπανηρές και οχληρές από την ψύξη με υγρό ήλιο, την οποία απαιτούν τα κράματα του νιοβίου που χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία στους 4 περίπου κέλβιν. Όταν εμπλουτιστεί με άνθρακα ή άλλες προσμείξεις, το διβορίδιο του μαγνησίου αναδεικνύεται ίσο ή και καλύτερο από τα κράματα του νιοβίου σε ό,τι αφορά τη διατήρηση της υπεραγωγιμότητάς του παρουσία μαγνητικών πεδίων ή όταν διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα. Στις δυνητικές εφαρμογές του περιλαμβάνονται οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες, οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και οι ευαίσθητοι ανιχνευτές μαγνητικών πεδίων.

Scientific American
Press to Continue.......

Ο άνθρακας στη Χώρα των Θαυμάτων

Το γραφένιο είναι ένα φύλλο άνθρακα με πάχος ένα άτομο, το οποίο διατάσσεται σε στοιβάδες παράλληλα με άλλα παρόμοια φύλλα σχηματίζοντας το γραφίτη —το υλικό της μύτης των μολυβιών. Οι φυσικοί απομόνωσαν πρόσφατα το εν λόγω υλικό.
Ο καθαρός, τέλειος κρύσταλλος άγει τα ηλεκτρόνια ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη ουσία, σε θερμοκρασία δωματίου.

Οι μηχανικοί οραματίζονται μια σειρά καινοτόμων προϊόντων κατασκευασμένων από γραφένιο —για παράδειγμα, τρανζίστορ υπερυψηλής ταχύτητας. Οι φυσικοί μελετούν το συγκεκριμένο υλικό καθότι τους δίνει τη δυνατότητα ελέγχου μιας θεωρίας για την περιγραφή εξωτικών φαινομένων τα οποία προηγουμένως ήταν παρατηρήσιμα μόνο σε ακραία περιβάλλοντα που συναντάμε στις μαύρες τρύπες και στους επιταχυντές σωματιδίων υψηλής ενέργειας.
Andre K. Geim και Philip Kim

Scientific American
Press to Continue.......

Λέγοντας αντίο στη μαμά

Του Asaf Gefen
Η ψυχρή υποδοχή που έγινε στο Bibi πιθανόν να σημαίνει την επικείμενη αποδέσμευση των ΗΠΑ από το αδιέξοδο στη Μέση Ανατολή
Ο Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu συνάντησε αυτήν την εβδομάδα στην Ουάσινγκτον την υποδοχή που επιφυλάσσεται συνήθως σ’ ένα ιδιαίτερα ανεπιθύμητο συγγενή. Το είδος του συγγενή που αναγκάζεσαι να συναντήσεις – στο κάτω-κάτω είναι μέλος της οικογένειας και η μαμά σε παρακάλεσε επίμονα να το κάνεις – αλλά φροντίζεις να το κάνεις σ’ ένα άγνωστο μέρος ώστε να μη σας δει κανείς.

Ο Λευκός Οίκος δεν έχει γνωρίσει τέτοια μυστικοπάθεια από την εποχή των συναντήσεων κορυφής μεταξύ του Bill Clinton και της Monica Lewinsky. Από την πλευρά του, ο Obama δεν έκανε καμία προσπάθεια να κρύψει ότι θα προτιμούσε μια καταπρόσωπο συνάντηση με τον φερόμενο δολοφόνο Damian Carlik - ο οποίος κατηγορείται ότι σκότωσε μια εξαμελή οικογένεια νότια του Τελ-Αβίβ - από τη συνάντησή του αυτή με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό.

Ωστόσο, φαίνεται ότι κάτι μεγαλύτερο συμβαίνει εδώ. Όπως υπαινίχθηκε αυτήν την εβδομάδα ο δημοσιογράφος Thomas Friedman, οι Αμερικανοί είναι πιο κοντά από ποτέ στο να συνειδητοποιήσουν ότι θα κοιμηθούν καλά τη νύχτα ακόμη και χωρίς το Μεσανατολικό δηλητήριο και ότι έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν στη ζωή τους από το να παίζουν το ρόλο της νταντάς σε μας και τους Παλαιστίνιους (δύο παιδιά για τα οποία δεν αρκεί καμία ποσότητα Ritalin).

Ο καθένας μπορεί να καταλάβει τη θέση τους όπως άλλωστε και το δικό μας άγχος της εγκατάλειψης. Η απομάκρυνση των Αμερικανών, η οποία θα προστεθεί στο ήδη ασταθές διεθνές μας status, θα ενισχύσει τη θέση μας ως παγκόσμιου παρία από τον οποίο κάθε πολιτισμένος άνθρωπος θα έκανε καλά να κρατά αποστάσεις σπρώχνοντάς μας ακόμη βαθύτερα στο κρησφύγετό μας. Για να μην αναφερθούμε φυσικά στις οικονομικές επιπτώσεις που θα έχει μια τέτοια κίνηση.

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τις πράξεις μας
Και όσο για τον χρόνιο πονοκέφαλο που είναι γνωστός ως “ειρηνευτική διαδικασία”, η αποστασιοποίηση του υπεύθυνου Αμερικανού ενήλικα ίσως αποτελέσει μια ευπρόσδεκτη αλλαγή. Αφού για χρόνια συνηθίσαμε μια παγκόσμια νταντά που μας άλλαζε την πάνα κάθε φορά που τα πράγματα αγρίευαν, έφτασε πλέον η ώρα να αναλάβουμε εμείς και οι αξιαγάπητοι γείτονές μας την ευθύνη για τις πράξεις μας.
Για πόσα ακόμη χρόνια μπορούμε να περιμένουμε από άλλους να λύνουν τα προβλήματά μας για λογαριασμό μας; Πόσο χρονών πρέπει να γίνουμε για να σταματήσουμε να πηγαίνουμε σε ραντεβού με τη συνοδεία των γονιών μας;

Μελετώντας σε βάθος την πραγματικότητα μιας Μέσης Ανατολής χωρίς ένα ξένο διαμεσολαβητή που θα μας επιβάλει λύσεις και με εμφανή την πιθανότητα εμείς και οι Άραβες γείτονές μας διαχειριζόμαστε τα πράγματα μόνοι μας και αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες και τις διαμάχες με το δικό μας τρόπο, ανακύπτει ένα ευρύ φάσμα ευκαιριών και πιθανών σεναρίων – τα οποία μπορούν όλα να συνοψιστούν σε δύο λέξεις: Μαμά, βοήθεια!

Ωστόσο, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, αυτή τη φορά ακόμη κι αν την καλέσουμε, η μαμά δεν θα έρθει.

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3804670,00.html
Από Ιστοδελίδα ΖΑΝΚΟΕΝ

Press to Continue.......

Η Τουρκία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η ΕΕ

Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Η ανώτερη ιεραρχία της ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, συμπεριλαμβανομένου και του οικουμενικού Πατριάρχη, είχαν ταχθεί υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ με το σκεπτικό ότι η ΕΕ θα ανάγκαζε την Τουρκία να εκσυγχρονίσει το πολιτικό της σύστημα, μια αλλαγή η οποία θα απέβαινε επωφελής για το μέλλον της μειονότητας και του Πατριαρχείου.
Παρά τα τέσσερα χρόνια ενταξιακού διαλόγου, δεν υπάρχει σήμερα κάτι το αισιόδοξο για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης. Φθίνει διαρκώς και υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει περίπου 1.000-1.200 άτομα. Τα σχολεία έχουν περίπου 240 μαθητές και στις δώδεκα τάξεις, από τους οποίους σχεδόν το ένα τρίτο είναι παιδιά Χριστιανών Αράβων και όχι Ελλήνων.

Επιπλέον, μη ικανοποιητική είναι και η κατάσταση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Διεθνώς, ο Πατριάρχης τυγχάνει σεβασμού ως ο πνευματικός ηγέτης περίπου 200 εκατομμυρίων Ορθοδόξων σε όλο τον κόσμο δηλαδή ως «πρώτος μεταξύ ίσων» των πέντε παραδοσιακών Πατριαρχών των Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών. Για την νομοθεσία της Τουρκίας, όμως, είναι απλώς ο θρησκευτικός ηγέτη της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Τουρκίας. Αυτή η διένεξη έχει ως αποτέλεσμα, κάτι που είναι άγνωστο στους πλείστους εκτός Τουρκίας, το Πατριαρχείο να μην έχει νομικό καθεστώς και επομένως και ιδιοκτησία. Μπορεί η Τουρκία να εκλαμβάνει και να αντιμετωπίζει, εκ των πραγμάτων, το Πατριαρχείο ως τουρκικό ίδρυμα, το Πατριαρχείο, όμως, απαιτεί και διεκδικεί ένα ιδιαίτερο νομικό πρόσωπο, το οποίο να αντανακλά τη διεθνή του θέση, και παράλληλα να το προστατεύει από τις επιπτώσεις της εκάστοτε τουρκικής μειονοτικής πολιτικής, την οποία τα μειονοτικά ιδρύματα έχουν πληρώσει τραγικά και ακριβά.

Άλλες ολοφάνερες παραβάσεις διεθνών κανόνων έχουν να κάνουν με την τεράστια περιουσία των μειονοτικών ιδρυμάτων στην επικράτεια της Κωνσταντινούπολης. Με μία απόφαση του Συμβουλίου του Κράτους το 1974, το Τουρκικό κράτος μπόρεσε να κατάσχει όλη την περιουσία που δεν είχε δηλωθεί από τα μειονοτικά ιδρύματα κατά την καταγραφή του 1936. Με βάση το την απόφαση του 1974, ό,τι έχει αποκτηθεί μετά το 1936 από τα ιδρύματα, μέσω δωρεών ή αγορών, θεωρείται παράνομο, αφού τα Ελληνικά, όπως και τα Αρμενικά μειονοτικά ιδρύματα θεωρήθηκαν «αλλοδαπά» άρα δεν ήταν κατοχυρωμένα νομικώς να αποκτήσουν ακίνητη περιουσία στην Τουρκία. Έτσι, κάνοντας χρήση αυτής της απόφασης, το Τουρκικό κράτος ανάγκασε το Πατριαρχείο να επιστρέψει τα ακίνητα στον προηγούμενο ιδιοκτήτη και, αν ο ίδιος ή οι κληρονόμοι δεν μπορούσαν να εντοπιστούν, όπως συνέβαινε στις πλείστες των περιπτώσεων, η ακίνητη περιουσία περιήρχετο στην κυριότητα του Τουρκικού κράτους. Με αυτή τη διαδικασία τα τελευταία 35 χρόνια, μεγάλος αριθμός υποθέσεων κατέληγε στα δικαστήρια και με συνοπτικές διαδικασίες ένα σημαντικό μέρος της ακίνητης περιουσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατασχέθηκε.

Το Τουρκικό κράτος φροντίζει επιμελώς να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, με το να αρνείται να χορηγήσει πιστοποιητικά κληρονομιάς σε Έλληνες από την Κωνσταντινούπολη που ζουν στο εξωτερικό, ευελπιστώντας ότι αργά ή γρήγορα η περιουσία τους θα περιέλθει «νόμιμα» στην κυριότητα του Τουρκικού κράτους.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο αν προσμετρήσει κάποιος και τα δύο άλλα προβλήματα που έχουν να κάνουν με το Πατριαρχείο. Το πρώτο αφορά στους περιορισμούς που θέτει η Τουρκία για το κλήρο του Πατριαρχείου κάτι που ενδέχεται να δυσχεράνει σημαντικά τη στελέχωση αυτού του αρχαιότερου σήμερα θεσμού των Βαλκανίων στην επόμενη γενιά. Μόνο Τούρκοι υπήκοοι επιτρέπεται να γίνουν Επίσκοποι ή Πατριάρχες, και η Τουρκία αρνείται να παραχωρήσει την τουρκική υπηκοότητα σε ορθόδοξους κληρικούς που θέλουν να εγκατασταθούν στην Κωνσταντινούπολη. Το δεύτερο αφορά στο, από το 1971 κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο τον εκπαίδευση νέου κλήρου που θα στελεχώσει στο μέλλον το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η ευδιάκριτη διαπίστωση που μπορεί κάποιος να κάνει μέσα από αυτά τα δεδομένα είναι ότι η Τουρκία συνεχίζει την Ευρωπαϊκή της πορεία ενώ οι μεγάλες προσδοκίες για παράλληλη βελτίωση της κατάστασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξελίσσονται σε φρούδες ελπίδες.

Πηγή: http://geopolitics-gr.blogspot.com/

Press to Continue.......

Tuesday, 1 December 2009

ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΕ ALZHEIMER ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Dr D. Kountouris
ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΒΟΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ALZHEIMER. ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ 200.000 ΠΕΡΙΠΟΥ ΈΛΛΗΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ. Πρόκειται για ένα τεράστιο νούμερο το οποίο προβλέπεται τουλάχιστον να πολλαπλασιαστεί την επόμενη 15ετία.
Δεν μιλάμε πλέον για μια κοινωνία γερόντων αλλά για μια κοινωνία άρρωστων ανθρώπων 3ης ηλικίας. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που ζητά απεγνωσμένα λύση. Είναι αναμενόμενο πως η δυσκολία είναι ανυπέρβλητη αν κανείς φανταστεί ότι οι ασθενείς αυτοί πέρα της φαρμακευτικής νοσηλείας χρειάζονται 24ωρη φροντίδα και παρατήρηση. Οι απαιτήσεις αυτές δεν είναι για μερικές εβδομάδες ή μήνες.

Μιλάμε για χρονικά διαστήματα ετών τα οποία συγχρόνως αποδυναμώνουν οικογενειακό και κοινωνικό ιστό.

Νοσοκομειακή περίθαλψη πέραν του γεγονότος ότι δεν υπάρχει δυνατότητα λόγω θέσεων-κρεβατιών είναι και αδύνατη λόγω της σημειολογίας της νόσου.

Η μόνη θεωρητικά λύση για αυτούς τους ασθενείς είναι τα ήδη υπάρχοντα «ινστιτούτα» ή «οίκοι ευγηρίας» τα οποία όμως χωρίς την ανάλογη περίθαλψη μετατρέπονται απλά σε αποθήκες γερόντων.

Πρέπει λοιπόν να βρεθεί κάποια λύση φαρμακευτική, κοινωνική και πολιτική.
Μετά την ανακάλυψη – αποκάλυψη «βόμβα» της εύρεσης γονιδίων υπευθύνων της νόσου του Alzheimer μια πιστοποίηση μιας παλιάς θεωρίας ανοίγει νέους δρόμους για καινούριες πιο ελπιδοφόρες θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Έτσι λοιπόν Αμερικάνοι ερευνητές πιστοποίησαν ότι ορισμένα χημειοθεραπευτικά φάρμακα (HDAC) σε κατάλληλους συνδυασμούς βοηθούν την αποκατάσταση της μνήμης στο Alzheimer. Το Alzheimer που ως γνωστό αρχίζει την εγκατάσταση στον εγκέφαλο ύπουλα βάζοντας τον ασθενή να ξεχνάει μικροπράγματα της καθημερινότητας μέχρι που φθάνει να «ανατινάξει» πλήρως την μνήμη του.

Είναι εδώ και χρόνια γνωστό ότι η δημιουργία κάποιων πρωτεϊνών είναι η βάση λειτουργίας μνήμης. Η δημιουργία αυτών των πρωτεϊνών σε μοριακό επίπεδο χρειάζεται κάποια γονίδια που θα «αποκωδικοποιήσουν» την διαδικασία της μεθυλίωσης που χρειάζεται για την παραγωγή αυτή.

Στην περίπτωση αυτή στο Alzheimer η διαδικασία επιτυγχάνεται κατά το ήμιση με αποτέλεσμα η «άχρηστη» παραγωγή πρωτεϊνών (αμυλοειδές) να μαζεύεται μεταξύ των κυττάρων και να προκαλεί το Alzheimer.

Υποπτεύονταν την γονιδιακή – αυτοάνοση προέλευση της αρρώστιας οι γιατροί εδώ και πολλά χρόνια, για αυτό σποραδικά δοκίμαζαν χημειοθεραπευτικές αγωγές οι οποίες όμως δεν συνεχιζόταν ακόμη και αν είχαν επιτυχία γιατί κατά την «ιατρική» λογική δεν ήταν επαρκώς τεκμηριωμένες.

Το γεγονός αυτό καλύφθηκε πλέον από τεκμηριωμένες έρευνες του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Οι ερευνητές του εν λόγω Πανεπιστημίου μετά από μακροχρόνιες έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μια χημειοθεραπευτική αγωγή με έναν αναστολέα ένζυμο με το όνομα HDAC προκαλεί επιτάχυνση της γονιδιακής διαδικασίας της μεθυλίωσης και παραγωγής των πρωτεϊνών εκείνων που εμποδίζουν την παραγωγή αμυλοειδούς.

Δηλαδή βάζουν ένα στοπ στην εξέλιξη της νόσου του Alzheimer.

Το ευχάριστο στην περίπτωση αυτή είναι ότι υπάρχουν πρότυπα τέτοιας θεραπείας χωρίς να υπάρχει η αγωνία της αναμονής της πιστοποίησης το HDAC σαν κοινό φάρμακο.

Τα ευχάριστα νέα δεν είναι μόνο για να ακούγονται ή να διαβάζονται, πρέπει να τυχαίνουν και άμεσης εφαρμογής.

Στην καινούρια είδηση που ήρθε από την πιστοποίηση συγκεκριμένης θεραπείας πρέπει να την εκμεταλλευτούμε άμεσα και να την διαδώσουμε σε ευρεία βάση προκειμένου να μειωθούν οι τραγικά εξελισσόμενες στατιστικές ασθενών.

Ακόμα και αν χρειάζονται κάποιοι άλλοι φαρμακευτικοί συνδυασμοί πρέπει να δοκιμαστούν και αυτοί μαζί έτσι που να ανακοπεί ο καλπασμός της ασθένειας του Alzheimer «πάση θυσία». Δεν πρόκειται για ρητορικό σχήμα παρά για μια οξεία δυσάρεστη πραγματικότητα. Η ασθένεια αυτή του Alzheimer άρχισε πλέον να χτυπά δυναμικά και την ηλικία των 50ρηδων με στατιστικές υποδείξεις ότι ενδέχεται ηλικιακά να κατέβει ακόμα πιο κάτω.

Με σιγουριά αποτελεί ένα μέγιστο ιατροκοινωνικό πρόβλημα του 21ου αιώνα.

Και όπως δείχνουνε οι έρευνες δεν έχουν αυτή την προσβολή της επιδημίας μόνο στις προηγμένες χώρες αλλά και σε όλο τον 3ο κόσμο συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με τον ίδιο ρυθμό.

Έχουμε δηλαδή ένα άκρως ουσιαστικό πρόβλημα που αναζητεί μια άμεση λύση. Δεν πρέπει να αργούμε καθόλου.
NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Press to Continue.......

Μια νέα θεραπεία για χρόνια τραύματα

Της Ilana Teitelbaum
Το Ισραήλ θα μπορούσε να γίνει ηγέτης στη βιομηχανία χρόνιων τραυμάτων ύψους $3 δις με μια νέα συσκευή που τα θεραπεύει γρηγορότερα και φτηνότερα από τις υπόλοιπες εναλλακτικές λύσεις.

Εκατομμύρια Αμερικανών, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι και οι διαβητικοί, ταλαιπωρούνται από χρόνια τραύματα τα οποία είναι περίπλοκα στην αντιμετώπισή τους και μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε μακροχρόνια παραμονή στο νοσοκομείο. Με το προσδόκιμο ζωής να μεγαλώνει και τον αριθμό των ασθενών που πάσχουν από διαβήτη και παχυσαρκία να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, η διεθνής βιομηχανία χρόνιων τραυμάτων ανέρχεται αυτήν την περίοδο συνολικά στα $3 περίπου δις.

Η Ισραηλινή επιχείρηση EnzySurge ελπίζει ν’ αλλάξει τον τρόπο θεραπείας των χρόνιων τραυμάτων, με το προϊόν της DermaStream. Η συσκευή είναι σχετικά χαμηλού κόστους, έχει την εμφάνιση ενός επιδέσμου και είναι αναλώσιμη, αντίθετα από το δύσχρηστο εξοπλισμό που χρησιμοποιείται σήμερα.

Το μικρό μέγεθος και η απλότητά της την καθιστούν κατάλληλη για χρήση στα εξωτερικά ιατρεία ή στο σπίτι, μειώνοντας την ανάγκη για δαπανηρές παραμονές σε νοσοκομεία. Βοηθά επίσης τις πληγές να επουλώνονται γρηγορότερα, εξοικονομεί χρόνο σε παθολόγους και νοσοκόμες και περικόπτει τις δαπάνες. Η τεχνολογία υποβάλλεται αυτήν την περίοδο σε ρυθμιστικές διαδικασίες και θα βγει στην αγορά του χρόνου.

Με βάση την κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τεχνολογία Continuous Streaming Therapy (CST), της επιχείρησης, η νέα συσκευή DermaStream ικανοποιεί ποικίλες σημαντικές ανάγκες: Εφαρμόζει αρνητική πίεση σε μια πληγή παρέχοντας συγχρόνως μια συνεχή ροή θεραπευτικών λύσεων. Το DermaStream καθαρίζει επίσης την πληγή από εκκρίματα εξίδρωσης, βακτηρίδια και άλλα υγρά που απελευθερώνονται και μπορούν να εμποδίσουν τη θεραπευτική διαδικασία.

Απλοποιήστε τη θεραπεία, μειώστε το κόστος.
«Το DermaStream παρέχει τη συνδυασμένη επίδραση της ροής, της αρνητικής πίεσης και του ενεργού συστατικού σε μια λύση που καθορίζεται σύμφωνα με τον τύπο και το στάδιο του τραύματος, για μια περιεκτική προσέγγιση στη θεραπεία», δήλωσε στο ISRAEL21c ο γενικός διευθυντής της EnzySurge Amir Shiner. «Η ιδέα είναι να απλοποιηθούν τα μέσα της θεραπείας με ταυτόχρονα παροχή μιας αποτελεσματικής λύσης για τους ασθενείς που να είναι χαμηλού κόστους, εύχρηστη και κατάλληλη για χρήση στο σπίτι».

Μια συμπληρωματική τεχνολογία που αναπτύχθηκε από την EnzySurge είναι η λύση SilverStream, η οποία εμποτίζει τοπικά την πληγή με μια πολύ χαμηλή συγκέντρωση ιόντων αργύρου. Αυτή η λύση αποτελεί ισχυρό εχθρό των βακτηριδίων και μπορεί να ενισχύσει τα αποτελέσματα της DermaStream. Όπως η DermaStream, θα είναι διαθέσιμη στην αγορά από του χρόνου.

Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες Αμερικανικές κυβερνητικές προσπάθειες για μεταρρύθμιση του εθνικού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης και μείωση των στάνταρτ δαπανών θεραπείας, τα προϊόντα της EnzySurge βγαίνουν στην αγορά ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, τόνισε ο Shiner.

«Οι περισσότεροι από αυτούς τους χρόνια πάσχοντες ασθενείς είναι 65 ετών και άνω και καλύπτονται από τις Medicare ή Medicaid. Υπάρχει μεγάλη δεκτικότητα τώρα στις εναλλακτικές θεραπείες που είναι χαμηλότερου κόστους και προορίζονται τόσο για εγκαταστάσεις εξωτερικών ασθενών όσο και για χρήση από τους ίδιους τους ασθενείς», πρόσθεσε.

Απομάκρυνση του νεκρού ιστού από την πληγή.Η πιο πρόσφατη τεχνολογία που αναπτύσσει η EnzySurge αφορά στην ενζυματική λύση Debridement, η οποία σε συνδυασμό με τη συσκευή DermaStream αφαιρεί το νεκρωτικό (νεκρό) ιστό από την πληγή.

Μια κλινική δοκιμή της νέας θεραπείας που πραγματοποιήθηκε σε 48 ασθενείς με φλεβικά έλκη στο Ισραήλ έδωσε καλά αποτελέσματα. Η λύση Debridement αναμένεται να μπει σε διαδικασία έγκρισης μέσα στο 2010.

Η τεχνολογία της EnzySurge βασίζεται στην έρευνα του Καθ. Amihay Freeman του Τμήματος Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ. Ο Καθηγητής ίδρυσε την εταιρεία που έχει τα κεντρικά γραφεία της στο Rosh Ha'ayin στο κεντρικό Ισραήλ μ’ ένα επιπλέον γραφείο στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια το 2001.

Η εταιρεία συνεργάζεται με το Virginia Biotech Commercialization Center (Κέντρο Εμπορευματοποίησης Βιοτεχνολογιών της Βιρτζίνια), μια θυγατρική εταιρεία της Virginia Life Sciences Investments που ασχολείται με την ανάπτυξη, την αποζημίωση, το μάρκετινγκ και τις πωλήσεις. Η EnzySurge απασχολεί αυτήν την περίοδο 10 άτομα και έχει συγκεντρώσει $8 εκατομμύρια από ιδιώτες επενδυτές στο Ισραήλ.

http://www.israel21c.org/index.php?option=com_content&view=article&id=7278:a-new-treatment-for-chronic-wounds&catid=57:health&Itemid=63

Απο Ιστοδελίδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΒΟΥΛΙΜΙΑΣ

Dr D. Kountouris
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΨΥΧΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΒΟΥΛΙΜΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΣΑΝ ΈΛΛΗΝΕΣ
Ο λαός μας είχε σωστές τοποθετήσεις πράγμα που φαίνεται και από το γεγονός της μέχρι τώρα επιβίωσης μας αλλά παρουσίαζε και άνισες συμπεριφορές.Μία από αυτές είναι η κατάσταση της βουλιμίας που σαν κοινωνικό και ψυχιατρικό φαινόμενο είχε φθάσει την μέρα στην κορύφωση του.

Το «να έχω» και όχι «να είμαι» έχει παγιωθεί τόσο πολύ στις σύγχρονες κοινωνικές δομές που έχει γίνει πραγματικότητα. Πριν μόλις 30 χρόνια εστιακά φαινόμενα βουλιμίας ήταν περιεχόμενο θεατρικών έργων ή παραδείγματα αποφυγής. Σήμερα με πρωταγωνιστές τους διοικούντες είναι μαζικά λαϊκά γεγονότα. Εκ των πραγμάτων μια τέτοια βουλιμική τάση δεν μπορεί πλέον να συντηρηθεί.
Δεν μπορεί πλέον να συνεχισθεί για όλους διότι λείπουν πλέον τα λεφτά.
Το γεγονός αυτά αλλάζει την αγορά και πρέπει να βρεθούν πρότυπα αλλά ερεθισμού της βουλιμικής συμπεριφοράς που δεν κοστίζουν τόσο π.χ. πνευματικά.
Αυτά όμως έχουν απαξιωθεί. Δεν είναι «μόδα» πλέον και ξεχάσαμε και πως είναι.
Έτσι λοιπόν αναμένεται μια ψυχική σύγκρουση. Συνήθως αυτή η σύγκρουση οδηγεί στην ψύχωση. Και ψυχωτικά ευρεία συμπτώματα αντιλαμβανόμαστε πλέον κάθε μέρα.

NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Press to Continue.......

Το ερώτημα είναι πότε θα το καταλάβει;

Ζαν Κοέν.
Στις 27.3.1991 έγραψα ένα άρθρο στην «Καθημερινή» για τις επιπτώσεις που είχε ο πρώτος πόλεμος του Κόλπου για την Ελλάδα. Στο άρθρο εκείνο έλεγα ότι Τουρκία θα πέσει στα χέρια των ισλαμιστών, εξηγούσα το γιατί και παρέθετα και τα πρώτα σημάδια όπως η πτώση κατά 30% της κυκλοφορίας των κοσμικών εφημερίδων προς όφελος των θρησκευτικών, οι πρώτες μαντίλες στα πανεπιστήμια, η πτώση της κατανάλωσης αλκοόλ καθώς και οι πρώτες θρησκευτικές φωνές μεταξύ των νέων και κατώτερων αξιωματικών του Στρατού.

Σε άρθρο του στο έγκυρο αμερικανικό περιοδικό Newsweek (28 Σεπτεμβρίου) και με τίτλο «Εγκαταλείποντας τον Ατατούρκ» ο Τούρκος αναλυτής Soner Cagaptay μέλος του Washington Institute for Near East Policy, ένα από τα ποιο έγκυρα think tank στο κόσμο για θέματα Εγγύς Ανατολής, εξηγεί πως από το 2002 που εξελέγει για πρώτη φορά το Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΚΔΑ) έχει επιβληθεί σε όλους τους χώρους εξουσίας στην Τουρκία, από την εκτελεστική και νομοθετική μέχρι την δικαστική, τους δημοσίους υπαλλήλους και τώρα σιγά σιγά στον στρατό.

Βέβαια, η Τουρκία, αλεπού ούσα όταν έρχεται σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, έχει φροντίσει να φτιάξει τις σχέσεις της όχι μόνο με όλες τις Αραβικές χώρες της περιοχής αλλά και με τις ανά τον κόσμο Μουσουλμανικές χώρες.

Και φυσικά αν θες να δείξεις πως είσαι καλώς Μουσουλμάνος πρέπει να υποστηρίζεις τους παλαιστίνιους και να έχεις εχθρό το Ισραήλ. Όπερ και εγένετο.

Η αρχή έγινε στο Νταβός με την θεαματική, και θεατρική, έξοδο του Ερντογκάν από την σκηνή την οποία μοιραζόταν με τον πρόεδρο του Ισραήλ Πέρες. Βλέποντας την υποδοχή ηρώου που του επιφύλαξαν στο αεροδρόμιο ο Ερντογκάν κατάλαβε πως ήρθε η ώρα να επιβάλει ανοιχτά πλέον τον ισλαμισμό στην Τουρκία.

Οι τελευταίες επισκέψεις του Ερντογκάν σε Αραβικές χώρες, σήμερα βρίσκεται στο Ιράκ, καθώς και οι τελευταίες ενέργειες της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, με αποκορύφωμα την τηλεοπτική σειρά στο τουρκικό κανάλι TRT που δείχνει τους Ισραηλινούς στρατιώτες ως δολοφόνους, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία πως η Τουρκία αφού δεν μπορεί να μπει στην ΕΕ θα προσπαθήσει να γίνει η ηγέτιδα δύναμη του αραβικού κόσμου και η αιχμή του ισλαμικού δόρατος εναντίον της Ευρώπης.

Ευτυχώς η Ελλάδα δεν έχει σύνορα ούτε με την Τουρκία, ούτε με άλλη Μουσουλμανική χώρα όπως το Ισραήλ, ούτε φυσικά έχει μουσουλμανική μειονότητα στη χώρα της όπως το Ισραήλ και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να ανησυχεί. Άλλωστε, όπως λέει και το παραμύθι της ελληνικής διπλωματίας τα τελευταία 60 χρόνια «οι παραδοσιακά καλές σχέσεις με τις Αραβικές και Μουσουλμανικές χώρες» μας επιτρέπουν να μην ανησυχούμε.

Παρένθεση. Το γεγονός ότι τα καθεστώτα των Αραβικών χωρών όπως τα ξέρουμε σήμερα θα καταρρεύσουν μέσα στην επόμενη δεκαετία δεν φαίνεται να ανησυχεί την Ελληνική Διπλωματία ούτε φυσικά τα ΜΜΕ που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη.

Όσον αφορά τις «καλές σχέσεις» με τις Αραβικές χώρες ρωτήστε και μάθετε πόσες φορές ψήφησαν οι Αραβικές χώρες μαζί με την Ελλάδα για το Κυπριακό και πόσες φορές το Ισραήλ, από το 1974 και μέχρι σήμερα, και να δεν κουφαθείτε κερδίζετε ρολόι, για να μην μιλήσω για τις τεράστιες και ανύπαρκτες φυσικά αραβικές επενδύσεις στην Ελλάδα. Κλείνει η παρένθεση.

Και για να σοβαρευτούμε, όλη αυτή η κίνηση της Τουρκίας συμφέρει αφάνταστα την Ελλάδα αφού θα είναι η πρώτη γραμμή άμυνας εναντίον του ισλαμισμού στην Ευρώπη. Θα τη βοηθήσει σε εξεύρεση λύσεις διαφόρων προβλημάτων που έχει με την Τουρκία , και μάλιστα με τρόπο που να συμφέρει στην Ελλάδα, ακόμα και στην λύση του κυπριακού.

Αναγκαστικά βέβαια θα χρειαστεί να συνεργαστεί στενά με το Ισραήλ αφού το τελευταίο είναι το ένα από τα δύο μόνα κράτη στην περιοχή που έχει μεγάλη Μουσουλμανική μειονότητα (20%) σύνορα με Μουσουλμανικές χώρες και που εξορισμού δεν μπορεί να εξισλαμιστεί Η άλλη είναι η Ελλάδα.

Αλλά μην ανησυχείτε το τρομακτικό αυτό σενάριο (στενή στρατηγική συνεργασία Ελλάδα Ισραήλ) δεν πρόκειται να γίνει. Διότι η Ελλάδα δεν θα συμμαχήσει ποτέ με δολοφόνους παιδιών, θεοκτώνους, και υποανάπτυκτες κοινωνίες.

Η Ελλάδα θα συνεργαστεί με χώρες όπου τα δικαιώματα των ανθρώπων είναι σεβαστά (όπως των ομοφυλοφίλων, γυναικών) ανθούν οι δημοκρατίες ( εκλεγέντες με 99% των ψήφων) και η ανθρώπινη ζωή έχει αξία (μετά θάνατον βέβαια).

Το ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί να συμμαχήσει με το Ισραήλ είναι αναπόφευκτο. Το ερώτηματα είναι δύο: πότε θα το καταλάβει και πότε επιτέλους θα αρχίσει να ασκεί γενικότερα εξωτερική πολιτική με ρεαλισμό και όχι μύθους, συνθήματα, και συναισθηματισμούς.

Από Ιστοσελίδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

Δελτίο ειδήσεων στην αρχαία ελληνική, στο διαδίκτυο, από Ισπανό καθηγητή

της Διαμαντένιας Ριμπά
Λένε πως ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων είχε πει πως, αν μιλούσαν οι Θεοί, θα χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα. Η γλώσσα μας και γραφή μας, άλλωστε, ήταν το μέσο έκφρασης του ανθρώπινου πνεύματος στις πρώτες μεγάλες στιγμές της δημιουργίας του, όπως μαρτυρούν οι επιστημονικές πηγές, αλλά και η βάση πάνω στην οποία στηρίζονται οι περισσότερες από τις άλλες γλώσσας.

Είναι γνωστό, επίσης, ότι όλοι οι λαοί θαύμαζαν τους αρχαίους Έλληνες και προπαντός εξυμνούσαν τη γλώσσα τους. Και για όσους ισχυρίζονται ότι η αρχαία ελληνική είναι μία νεκρή γλώσσα, ο Ισπανός Χουάν Κοντέρχ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο St. Andrews της Σκοτίας δίνει την καλύτερη απάντηση, με την ιστοσελίδα http://www.akwn.net (Akropolis World News).

Στην ιστοσελίδα αυτή, μπορεί κάποιος να διαβάσει ποικίλες ειδήσεις, απ΄ όλο τον κόσμο, μεταφρασμένες σε άπταιστη ελληνική διάλεκτο του 5ου αιώνα π.Χ.. Ναι, καλά διαβάσατε, οπότε αν είστε λάτρεις της αρχαιοελληνικής δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα.

Η αγάπη του καθηγητή Χουάν Κοντέρχ για την αρχαία ελληνική ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, όταν την πρωτοδιδάχτηκε στο γυμνάσιο.

«Μόλις ήρθα σε επαφή μ' αυτή τη γλώσσα μου άρεσε, όπως μου είχαν αρέσει και τα λατινικά. Έτσι, αποφάσισα ότι θα περνούσα την υπόλοιπη ζωή μου, μελετώντας τις δύο αυτές γλώσσες», δηλώνει ο κ. Κοντέρχ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Ελληνική Διασπορά» του ΑΠΕ-ΜΠΕ, τονίζοντας, παράλληλα, ότι η γνώση της γλώσσας ενός σπουδαίου πολιτισμού, όπως ο αρχαιοελληνικός, δεν μπορεί παρά να μας ωφελήσει.

«Όσο πιο πολύ κοιτάζουμε στο παρελθόν, τόσο πιο ικανοί γινόμαστε να κοιτάξουμε στο μέλλον», λέει χαρακτηριστικά ο Ισπανός καθηγητής, ο οποίος σπούδασε τους αρχαίους κλασσικούς στο πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, της ιδιαίτερης πατρίδας του και μετά την αποφοίτησή του συνέχισε με μάστερ στις ομηρικές σπουδές, στο πανεπιστήμιο του Σέφηλντ, στη Μ. Βρετανία.

Επέστρεψε στην Ισπανία, όπου έκανε το ντοκτορά του στους αρχαίους κλασσικούς, δουλεύοντας ταυτόχρονα ως καθηγητής, σε γυμνάσιο, ενώ μερικά χρόνια αργότερα έκανε αίτηση και έγινε δεκτός ως βοηθός καθηγητή στην Οξφόρδη, όπου δίδαξε αρχαία ελληνικά και λατινικά, για τέσσερα χρόνια.

Στη συνέχεια, έγινε καθηγητής, στην ίδια ειδικότητα, στο πανεπιστήμιο του St. Andrews, όπου ενεργοποιήσε το μάθημα της σύνθεσης αρχαίου ελληνικού κειμένου (σημ. μετάφραση από σύγχρονη γλώσσα προς αρχαία ελληνικά), κάτι, που όπως μας είπε, θα κάνει του χρόνου και με τα λατινικά.

Για την ιστοσελίδα με το δελτίο ειδήσεων στα αρχαία ελληνικά, ο καθηγητής Κοντέρχ μας αναφέρει ότι αποφάσισε να προβεί στη δημιουργία της, καθώς είχε διαπιστώσει ότι υπήρχαν τρεις διαδικτυακοί τόποι με ειδήσεις στα λατινικά, αλλά κανένας στα αρχαία ελληνικά.

«Έτσι, αποφάσισα να το κάνω εγώ αυτό», σημειώνει. «Φυσικά -προσθέτει- υπήρχε πρόβλημα με τα ελληνικά στοιχεία στο πρόγραμμα, αλλά το έλυσα, γράφοντας το κείμενο στο δικό μου πρόγραμμα και στη συνέχεια μετέτρεψα το κείμενο σε εικόνα, κι έτσι, αυτό που βλέπετε στην ιστοσελίδα, είναι η εικόνα του κειμένου. Τώρα, όλοι μπορούν να διαβάσουν αυτά που γράφω. Στο μέλλον, είναι πιθανόν να μεταφέρω το site στο unicode, που είναι πιο προχωρημένο πρόγραμμα, αλλά δεν είναι αρκετά διαδεδομένο».

Καθημερινά, η ιστοσελίδα δέχεται, κατά μέσο όρο, περίπου 40 επισκέπτες, αυτό όμως δεν πτοεί τον φιλέλληνα καθηγητή. «Φυσικά δεν είναι πολλοί, σε σύγκριση με τις χιλιάδες επισκέψεις που δέχονται οι κανονικές εφημερίδες, αλλά πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας το γεγονός ότι πολλοί διαβάζουν τη σελίδα μου πιθανόν μία φορά στις δύο εβδομάδες ή μία φορά το μήνα, παρ' ότι οι περισσότεροι είναι, πιθανότατα, τακτικοί αναγνώστες, αλλά σίγουρα αρκετοί είναι και εναλλασσόμενοι. Έτσι, μ' αυτά τα δεδομένα είμαστε ικανοποιημένοι», μας εξηγεί.

Ο ίδιος μας επισημαίνει ότι είναι ανοιχτός σε παρατηρήσεις, που αν υπήρχαν θα ήταν ευγνώμων, ώστε να βελτιωθεί η ιστοσελίδα, αλλά και σε ερωτήσεις, ακόμα και συνεργασίες.

Ο Χουάν Κοντέρχ δεν μιλά νέα ελληνικά και όταν επισκέπτεται την Ελλάδα μιλά αργά στα αρχαία ελληνικά σε όσους συναναστρέφεται και αυτοί, όπως μας είπε, το βρίσκουν διασκεδαστικό. Μας υπόσχεται ότι κάποια μέρα θα μάθει νέα ελληνικά, σημειώνει, όμως, ότι δεν έχει καμιά επαφή με ελληνικά πανεπιστήμια.

«Η μόνη μου συχνή επαφή είναι με τον Δρ. Eusebi Ayensa, διευθυντή του Ισπανικού Ινστιτούτου Θερβάντες στην Αθήνα, ο οποίος είναι ένας έξοχος Ελληνιστής, πρώην καθηγητής αρχαίων ελληνικών (δίδασκε σε μία περιοχή βόρεια της Βαρκελώνης, κοντά στα ερείπια της αρχαίας ελληνικής πόλης Εμπούριες). Εκείνος, πάντως, μιλά και αρχαία και νέα ελληνικά».

Τέλος, ρωτήσαμε τον κ. Κοντέρχ κατά πόσο πιστεύει ότι τα προβλήματα της εποχής μας έχουν ομοιότητες μ' αυτά που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι κατά τους κλασσικούς χρόνους. «Οι ιστορικοί λένε ότι η Ιστορία επαναλαμβάνει τον εαυτό της», τονίζει και προσθέτει: «Η ανθρωπότητα δεν έχει ποτέ γνωρίσει μεγάλες περιόδους χωρίς πολέμους και προβλήματα και δυστυχώς θα έχουμε πάντα τέτοια, αλλά δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει παραλληλισμός ανάμεσα στις δύο εποχές. Παραδείγματος χάριν, οι επικοινωνίες και τα μέσα ενημέρωσης δίνουν στους ανθρώπους την ευκαιρία να γνωρίζουν, ανά πάσα στιγμή, τι συμβαίνει στον κόσμο και να μπορούν να πάρουν θέση πάνω σε όλα αυτά. Επιπλέον, οι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες στις παλαιότερες εποχές σχετίζονταν περισσότερο με την άνοδο και την πτώση αυτοκρατοριών, ενώ σήμερα αφορούν περισσότερο οικονομικούς παράγοντες. Η μόνη ομοιότητα είναι ότι και τότε και τώρα υπάρχουν προβλήματα…».

Πάντως, ο καθηγητής Χουάν Κοντέρχ δεν σταματά μόνο στην ιστοσελίδα που δημιούργησε. Πρόσφατα, μετέφρασε στα αρχαία ελληνικά ένα διήγημα με πρωταγωνιστή τον Σέρλοκ Χολμς και … έπεται συνέχεια.(ΑΠΕ - ΑΝΑ)

ΚΡΑΧΤΗΣ
(http://kraxtis-gr.blogspot.com)
Press to Continue.......

Wednesday, 25 November 2009

Από τους Απελευθερωτές των Gulag ως τους Υποτακτικούς των Σαουδαράβων, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει προδώσει την αρχική αποστολή του.

Nationalreview ONLINE
Του Gerald M. Steinberg*

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ιδρύθηκε το 1978 στη Νέα Υόρκη (ως Παρατηρητήριο του Ελσίνκι) με αποστολή τη χρησιμοποίηση λαϊκών διαδηλώσεων και άλλων μορφών “κατονομασίας και εξευτελισμού” ώστε να επιτευχθεί η απελευθέρωση κρατουμένων συνείδησης στην Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη. Πολλοί κάτοικοι των Gulag, συμπεριλαμβανομένου του Anatoly (τώρα Natan) Sharansky, αναγνώρισαν αργότερα το ρόλο του HRW στην απελευθέρωσή τους. Λίγο μετά, το HRW άρχισε να συνηγορεί υπέρ πολιτικών κρατουμένων και θυμάτων βασανισμών άλλων απολυταρχικών καθεστώτων όπως της Χιλής, της Αργεντινής και της Ελλάδας.

Από τότε όμως, το HRW έχει χάσει την ηθική του πυξίδα και η οργάνωση χρησιμοποιεί τον αξιόλογο προϋπολογισμό της ($42 εκατομμύρια το 2008) για να επιτίθεται επανειλημμένα κατά του Ισραήλ εκμεταλλευόμενη τη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Χρησιμοποιώντας στρεβλή νομική ρητορική στη θέση των αξιόπιστων αποδεικτικών στοιχείων, προβαίνει σε υποβολιμαία δημοσιεύματα, αναφορές και συνεντεύξεις τύπου που βάζουν στο στόχαστρο τις Ισραηλινές αντιδράσεις στις τρομοκρατικές επιθέσεις του Arafat, της Hamas και της Hezbollah.

Η οργάνωσή μου, NGO Monitor, δημοσιοποιεί κάθε χρόνο μια συστηματική ανάλυση της ατζέντας του HRW που διαχωρίζει σαφώς το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Για χρόνια, αυτοί οι τιμητές της διεθνούς ηθικότητας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων είχαν πολύ λίγα να πουν για τη Λιβύη, τη Σαουδική Αραβία ή τους Παλαιστίνιους τρομοκράτες. Η πρόσφατη επιφυλακτική κριτική που άσκησε το HRW στη Σαουδική πολιτική ήρθε μόνο μετά την αναδιοργάνωση του διοικητικού συμβουλίου της οργάνωσης και την ανεπιθύμητη κριτική που δέχτηκε για αυτή τη σκόπιμη εθελοτυφλία απέναντι στα κακώς κείμενα που υπάρχουν στη χώρα. Το Μάιο του 2009, η Arab News ανέφερε ότι αξιωματούχοι του HRW πήγαν στη Σαουδική Αραβία για να συγκεντρώσουν πόρους διαφημίζοντας τις πολυάριθμες καταδίκες και ψευδο-ερευνητικές εκθέσεις κατά του Ισραήλ στον πόλεμο στη Γάζα. Κάποιοι πάντως από τους ιδρυτές της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του Robert Bernstein, διαφωνούν έντονα με τη σημερινή στάση της.

Πώς και γιατί αυτή η υπερδύναμη των ανθρώπινων δικαιωμάτων μετατράπηκε σ’ έναν βασικό πολέμιο του Ισραήλ όπως έγινε και με την Διεθνή Αμνηστία που εδρεύει στο Λονδίνο και η οποία ξεκίνησε την ίδια σχεδόν περίοδο με μια παρόμοια αποστολή; Και γιατί τέτοιες οργανώσεις δείχνουν αξιόπιστες και ηθικές — αν και όχι τόσο ηχηρές — μόνο όταν πρόκειται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτός Μέσης Ανατολής όπως αυτές που συμβαίνουν στην Κίνα;

Μέρος της απάντησης αποτελεί ο εθισμός στην επιρροή, την εξουσία και τα χρήματα που κρύβονται πίσω από αυτό το δήθεν ηθικό προσωπείο. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ανάγκασε οργανώσεις σαν το HRW να δημιουργήσουν νέους στόχους προκειμένου να εξακολουθήσουν να λαμβάνουν τις δωρεές (Και το πέτυχαν. Ο διευθυντής της οργάνωσης Ken Roth παίρνει μισθό $350,000). Ο αγώνας κατά του Νοτιοαφρικανικού απαρτχάιντ δεν ήταν παρά ένα βραχύβιο υποκατάστατο.

Το HRW και η Αμνηστία μετατράπηκαν από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε “διερευνητικές οργανώσεις” ισχυριζόμενες εμπειρογνωμοσύνη στις πολυπλοκότητες του διεθνούς δικαίου και των κανόνων της ένοπλης σύρραξης. Πρόσθεσαν μερικούς αυτοδιορισμένους ειδικούς σε αυτούς τους τομείς και άρχισαν να παρουσιάζουν κάποιες εντυπωσιακές αναφορές πεδίων μαχών βασισμένες σε αναπόδεικτες “καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων” και συγκινητικά γραφικά. Η Αραβο-Ισραηλινή διαμάχη ήταν ένας πρωταρχικός στόχος — και η ατζέντα του HRW ταίριαξε γάντι στην Παλαιστινιακή στρατηγική απομόνωσης και δαιμονοποίησης του Ισραήλ μέσω της φρασεολογίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η εκστρατεία χαρακτηρισμού του Σιωνισμού ως ρατσισμού, την οποία υιοθέτησε ο ΟΗΕ στα μέσα της δεκαετίας του 1970, επέστρεψε στα τέλη του 1990 οπότε καταρρίφθηκε η διαδικασία του Όσλο δίνοντας μια ισχυρή πλατφόρμα στο δίκτυο των ΜΚΟ. Για τους Άραβες και το Ιράν, ακτιβιστές αντι-Ισραηλινών ΜΚΟ που ονομάτιζαν το Σιωνισμό ως “νέα αποικιοκρατία” και “νέο απαρτχάιντ” έγιναν βολικοί σύμμαχοι. Διπλά στάνταρντ που προωθούσαν αντι-Ισραηλινές θέσεις παρείχαν άμεση πρόσβαση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (τώρα Συμβούλιο), με ηγέτες ηθικά στοιχεία όπως το Ιράν, τη Λιβύη, το Πακιστάν και την Κούβα. Σε κάθε γύρο βίας, συμπεριλαμβανομένου του μύθου της “σφαγής” της Jenin το 2002, του πολέμου του Λιβάνου το 2006 και διάφορων άλλων, οι αξιωματούχοι του HRW ζητούσαν τη διερεύνηση των Ισραηλινών “εγκλημάτων πολέμου” και των “παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου”. Εν τω μεταξύ, το ετήσιο εισόδημα του HRW μεγάλωσε με ρυθμούς αντίστοιχους αυτού του Bernie Madoff.

Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, το Παρατηρητήριο διόρισε ως επικεφαλής της έρευνας τον δικαστή και μέλος του συμβουλίου του Richard Goldstone. Η κίνηση αυτή τόνισε τη συμβιωτική σχέση που υπάρχει μεταξύ των ισχυρών πολιτικών ΜΚΟ και των αντι-δυτικών και αντι-Ισραηλινών καθεστώτων που ελέγχουν τα σχετικά πλαίσια του ΟΗΕ. Ως ΜΚΟ με έδρα την Αμερική και πολλούς Εβραίους δωρητές, το HRW ήταν ένας καλοδεχούμενος σύμμαχος στην επίθεση κατά του Ισραήλ. (Ο Goldstone παραιτήθηκε από το HRW και το όνομά του διαγράφτηκε γρήγορα από την ιστοσελίδα της οργάνωσης μόλις η NGO Monitor επισήμανε τη σχετική σύγκρουση συμφερόντων).

Καθώς ο ΟΗΕ ενισχύει το ρόλο των ΜΚΟ, οι οργανώσεις αυτές λαμβάνουν αυξημένη δημοσιογραφική κάλυψη και ασκούν “ήπια δύναμη”. Οι δημοσιογράφοι συνήθως αποδέχονται και επαναλαμβάνουν τις εμμονές και τις αυτόματες καταδίκες που εκτοξεύουν οι υπερδυνάμεις αυτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς να ενδιαφέρονται να ελέγξουν τα “αποδειχτικά στοιχεία” που αυτές παρουσιάζουν. Αυτή η προβολή στα ΜΜΕ, με τη σειρά της, βοηθά τις κορυφαίες ΜΚΟ να συγκεντρώνουν περισσότερα κεφάλαια από ιδρύματα που προωθούν ριζοσπαστικές ατζέντες (όπως το Ινστιτούτο Ανοικτής Κοινωνίας του George Soros και το Ίδρυμα Ford), από αφελείς δωρητές και τώρα ίσως και από τη Σαουδική Αραβία. (Το HRW έχει επίσης εδραιώσει μια σχέση με τον Καντάφι της Λιβύης εγκωμιάζοντας το “μεταρρυθμιστικό του πνεύμα”).

Αλλά η ισχύς και τα χρήματα αποτελούν μόνο τμήμα της εξήγησης για την ακραία πολιτική ατζέντα. Το HRW, όπως κι άλλες κάποτε φιλελεύθερες οργανώσεις, έχει καταληφθεί από ακτιβιστές με αντιδημοκρατικές ιδεολογίες, ισχυρά εγώ και γερά διαπραγματευτικά χαρτιά. Μετά τους Noam Chomsky, Edward Said, Joseph Massad και άλλους, ο κόσμος των ΜΚΟ έχει γεμίσει με αντιεθνικιστές και αναρχικούς που ορίζουν τη στρατιωτική ισχύ ως ένα εγγενές κακό και τη θυματοποίηση ως κάτι ηθικό ανεξαρτήτως πλαισίου συμπεριφοράς. Έτσι, ένα Ισραήλ που μπορεί να υπερασπίζεται τον εαυτό του θεωρείται, μαζί με τις ΗΠΑ, ανήθικο ενώ οι Παλαιστίνιοι — τα πιο επιτυχημένα θύματα παγκοσμίως — απαλλάσσονται με συγκατάβαση από κάθε υποχρέωση να ενεργούν ηθικά.

Ένας άλλος παράγοντας της δυσανάλογης έμφασης που δίνει το HRW στο Ισραήλ είναι ο αριθμός των αντι-Ισραηλινών Εβραίων που συγκαταλέγονται μεταξύ των υψηλόβαθμων αξιωματούχων του με πρώτον και κύριο τον Γενικό Διευθυντή Kenneth Roth. Ο Roth έχει δώσει συχνά συνεντεύξεις τύπου από το “American Colony Hotel” της Ιερουσαλήμ, έδρα των φιλο-Παλαιστινιακών ΜΜΕ, προκειμένου να επιτεθεί στο Ισραήλ. Ενώ οι βομβιστές αυτοκτονίας κατάσφαζαν εκατοντάδες Ισραηλινούς, η λύση του Roth ήταν να σταλεί η αστυνομία στις φτωχογειτονιές της Γάζας για να συλλάβει τους υπαίτιους και να τους οδηγήσει σε δίκη. Το 2006, ο Roth καταδίκασε την Ισραηλινή απάντηση στις πυραυλικές επιθέσεις της Hezbollah και τις απαγωγές Ισραηλινών στρατιωτών χαρακτηρίζοντας τες ως προσέγγιση του τύπου “οφθαλμός αντί οφθαλμού” που εκπηγάζει από κάποια “πιο πρωτόγονη ηθική”.

Ο Reed Brody, ένας άλλος Εβραίος, οδήγησε το 2001 την αντιπροσωπεία του HRW στη διαβόητη Διάσκεψη Durban του ΟΗΕ που χαρακτήρισε το Ισραήλ ως “ένα κράτος απαρτχάιντ”. Ο Brody είχε επίσης ενεργό ρόλο στη δίκη του Πρωθυπουργού Sharon στο Βέλγιο τη στιγμή μάλιστα που εκατοντάδες Ισραηλινοί σκοτώνονταν στην εκστρατεία τρομοκρατίας που είχε εξαπολύσει ο Arafat.

Για πολλά χρόνια, οι ιδρυτές και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του HRW έδιναν μικρή προσοχή στις παραμέτρους αυτές βασιζόμενοι στις ψύχραιμες διαβεβαιώσεις του Roth, τη σκηνική παρουσία του από τα στούντιο NPR στα σαλόνια του Davos και την ανεπανάληπτη επιτυχία του στη συγκέντρωση χρημάτων. Κάποιες μικρές εμμονές σχετικά με το Ισραήλ παραβλέπονταν μπροστά στο κύρος του HRW ως ηθικού κριτή και υπερδύναμης στο χώρο των ΜΚΟ.

Τώρα όμως το προσωπείο καταρρέει και το HRW δείχνει να έχει πλέον γίνει εξάρτημα της Σαουδικής Αραβίας, μιας χώρας που ευθύνεται για σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με την Arab News, η Sarah Leah Whitson - γενική διευθύντρια του τμήματος του Παρατηρητηρίου για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (MENA) - και ο Hassan Elmasry - μέλος τόσο του διοικητικού συμβουλίου του HRW όσο και της συμβουλευτικής επιτροπής του MENA - παρέστησαν σε “δείπνο καλωσορίσματος” και προέτρεψαν “εξέχοντα μέλη της Σαουδικής κοινωνίας” ν’ αναπληρώσουν την “έλλειψη πόρων” που έχει προκύψει λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και “των ερευνών για το Ισραήλ και τη Γάζα που μείωσαν τον προϋπολογισμό του HRW για την περιοχή”. Η Whitson φαίνεται πως προσπάθησε να προσελκύσει τους Σαουδάραβες διαλαλώντας τα (επινοημένα) “αποδεικτικά στοιχεία που έχει συγκεντρώσει το HRW για χρήση από το Ισραήλ βομβών λευκού φωσφόρου και εξαπόλυση συστηματικών καταστρεπτικών επιθέσεων κατά αμάχων” και επικαλούμενη τις “φιλο-Ισραηλινές ομάδες πίεσης” που “αντιτάχθηκαν έντονα στην έκθεση και επιχείρησαν να την δυσφημίσουν”.

Απαντώντας σε εκτεταμένους εμπαιγμούς που δέχτηκαν, οι Whitson και Roth επιτέθηκαν στους επικριτές τους (κατηγόρησαν τη NGO Monitor ότι ψεύδεται) χωρίς όμως να προσφέρουν καμία απόδειξη που να αντικρούει αυτήν την εκδοχή των γεγονότων ή τη συστηματική ανάλυση που εξέθετε τη στοχευμένη επίθεση του HRW κατά του Ισραήλ. Επιχείρησαν επίσης να κάνουν μια διαφοροποίηση μεταξύ της προσέγγισης του Σαουδικού καθεστώτος για χρήματα και του καλοπιάσματος εύπορων ατόμων και θρησκευτικών αξιωματούχων Wahhabi της χώρας που - όπως μας διαβεβαιώνουν - ενδιαφέρονται πραγματικά για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα. Σωστά.

Σε σχέση με τον προϋπολογισμό και την ιδεολογική του ατζέντα, ο εναγκαλισμός των Σαουδαράβων από το HRW έχει νόημα επειδή αποτελεί ανταμοιβή για την απώλεια στήριξης των φιλελεύθερων Εβραίων. Επιπλέον, αυτή η νέα συνεργασία βασίζεται σε μια κοινή ατζέντα επιθέσεων κατά του Ισραήλ και αμφισβήτησης της νομιμότητας ενός Εβραϊκού εθνικού κράτους — τη στιγμή που αναγνωρίζονται επίσημα πάνω από 50 Ισλαμικές χώρες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ως εκ τούτου όμως, το φωτοστέφανο του HRW έχει αμαυρωθεί ίσως ανεπανόρθωτα. Παρά τη μακραίωνη ιστορία κυνικών μεθοδεύσεων και ηθικολογίας, ο παραλογισμός ενός στηριζόμενου από τη Σαουδική Αραβία οργανισμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βάζει στο στόχαστρο το Ισραήλ φέρνει τα πράγματα στα άκρα. Για πρώτη φορά, οι Roth και Whitson βρέθηκαν οι ίδιοι υπαίτιοι και υπόλογοι αντί να παριστάνουν τους εισαγγελείς, τους δικαστές και τους ενόρκους. Αν κάτι τέτοιο συμβεί και στη Διεθνή Αμνηστία και άλλες υπερδυνάμεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν χάσει το στόχο τους, τότε θα δρομολογηθεί μια διαδικασία αποκατάστασης της ηθικής θεμελίωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

* Ο Καθ. Gerald Steinberg είναι διευθύνων σύμβουλος της NGO Monitor και Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Bar Ilan.

http://article.nationalreview.com/?

Απο Ιστοσελιδα ΖΑΝ ΚΟΕΝ
Press to Continue.......

Monday, 23 November 2009

Διαρροή ραδιενέργειας στις ΗΠΑ

Μικρής έκτασης ραδιενεργός διαρροή, σημειώθηκε το περασμένο Σάββατο στην κεντρική μονάδα του πυρηνικού σταθμού στο Θρι Μάιλ Άιλαντ, στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, από την οποία μολύνθηκε μια μικρή ομάδα εργαζομένων, ανακοινώθηκε χθες από εκπρόσωπο της Εθνικής Ρυθμιστικής Αρχής Πυρηνικών (NRC).
Η ραδιενεργός διαρροή, όπως έγινε γνωστό περιορίσθηκε γρήγορα. "Υπήρξε συναγερμός για ραδιολογική μόλυνση" τη στιγμή που οι εργαζόμενοι πραγματοποιούσαν εργασίες συντήρησης και "μία μικρή ομάδα μολύνθηκε", τόνισε η Νταϊάν Σκρένσι, εκπρόσωπος της Αρχής.

Σύμφωνα με την ίδια, κανένας από τους εργαζόμενους δεν κινδυνεύει καθώς η αντίδραση ήταν άμεση και όλοι οι εργαζόμενοι που επλήγησαν έχουν καθαρθεί.

Σημειώνεται ότι ο σταθμός διοικείται από την εταιρεία παραγωγής ηλεκτρικού Exelon, ενώ στο κτίριο όπου σημειώθηκε η διαρροή βρίσκονταν περίπου 150 εργαζόμενοι.

Η εκπρόσωπος τόνισε πως "η αιτία της διαρροής παραμένει άγνωστη" και πως διεξάγονται έρευνες, ενώ χαρακτήρισε "το περιστατικό ως μικρής σημασίας", το οποίο δεν αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και για τους εργαζομένους του σταθμού.

"Αναμένουμε από την εταιρεία να διαπιστώσει τι έχει συμβεί, τους λόγους και τα μέτρα που θα ληφθούν ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη ενός τέτοιου συμβάντος', τόνισε η εκπρόσωπος της Αρχής, η οποία απέστειλε ομάδα ειδικών για να ερευνήσουν τα γεγονότα.

Στο Θρι Μάιλ Άιλαντ,σημειώθηκε ένα από τα σημαντικότερα πυρηνικά ατυχήματα το 1979, όταν ο πυρήνας του σταθμού κυριολεκτικά έλιωσε.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ENET
Press to Continue.......

Friday, 20 November 2009

Τα καταστρεπτικά τσουνάμι

Τσουνάμι είναι ιαπωνική λέξη που σημαίνει το κύμα στο λιμάνι. Δεν είναι όμως ένα απλό παλιρροϊκό κύμα αλλά μια σειρά τεράστιων, γιγαντιαίων κυμάτων που προκαλείται από πολλές αιτίες. Από έναν υποθαλάσσιο σεισμό, από μια ηφαιστειακή έκρηξη, από μια γεωλίσθηση του πυθμένα των ωκεανών, από μια πυρηνική έκρηξη ή δοκιμές, ακόμα και σε μια σύγκρουση μετεωριτών η αστεροειδών με τη Γη.

Όταν λοιπόν, ο υποθαλάσσιος πυθμένας των ωκεανών παίρνει κλίση ή μετατοπίζεται ή ανυψώνεται ή κατακρημνίζεται κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, ο φλοιός της Γης παραμορφώνεται στην περιοχή του κέντρου του σεισμού και αρχίζουν να δημιουργούνται μικρά αθώα κύματα σαν μικρές διαταραχές. Λίγο αργότερα αρχίζουν να κινούνται σαν τα κυκλικά κύματα, ακτινικά προς κάθε κατεύθυνση με ταχύτητα που ξεπερνά κι αυτή του ήχου, ακόμα και 800 km/h. Για να γίνει όμως τσουνάμι θα πρέπει ο υποθαλάσσιος σεισμός να είναι τουλάχιστον 6,5 Ρίχτερ και σε βάθος μικρότερο των 50 χιλιομέτρων.

Συνήθως, ένα τσουνάμι μπορεί να έχει μήκος κύματος 100 έως 200 km (η απόσταση δύο διαδοχικών κορυφών του), ενώ το ύψος του κύματος που προχωράει στον ωκεανό μόλις μισό μέτρο, φαίνεται δηλαδή στην αρχή σαν ένα αθώο κύμα. Όμως, γιγαντώνεται πολύ γρήγορα. Όταν λοιπόν το κύμα φθάνει στην ακτή, το ύψος του μπορεί να φτάσει και τα 40 μέτρα πάνω από την κανονική στάθμη της θάλασσας. Λόγω λοιπόν του μικρού ύψους του κύματος τα πλοία που βρίσκονται μακριά απ' τις ακτές όχι μόνο δεν κινδυνεύουν αλλ' ούτε καν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη αυτών των κυμάτων.

Ενώ λοιπόν στον ωκεανό δεν διακρίνεται στις ακτές εμφανίζεται σαν ένα τεράστιο κύμα. Από το γεγονός αυτό πήρε και το όνομα tsunami. (τσου σημαίνει λιμάνι και νάμι σημαίνει κύμα στα Ιαπωνικά. Δηλαδή το κύμα του λιμανιού). Το όνομα υιοθετήθηκε το 1963 από διεθνές επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν των Ιαπώνων που υποφέρουν αρκετά απ' το φαινόμενο. Στο παρελθόν υπήρχαν πολλές παρανοήσεις για τα κύματα αυτά. Πίστευαν ότι είναι απλά παλιρροϊκά, που οφείλονται στην ανομοιόμορφη βαρυτική έλξη του ήλιου και της Σελήνης πάνω στη Γη. Τα τσουνάμι όμως δεν έχουν καμιά σχέση μ' αυτά. Δεν έχουν σχέση και με τα κύματα που δημιουργούν οι άνεμοι στην επιφάνεια των θαλασσών. Ως γνωστόν αυτά έχουν μήκος κύματος περίπου 150 μέτρα και περίοδο περίπου 10 δευτερόλεπτα, σε αντίθεση με τα τσουνάμι που έχουν περίοδο τής τάξεως της μιας ώρας.

Τα τσουνάμι μπορούν να θεωρηθούν κύματα ρηχών νερών. Γιατί ο λόγος τού βάθους του νερού προς το μήκος κύματος είναι πολύ μικρό (3/2.000.000 και 6/1.000.000). Σε κάθε διαδοχική κυματική ταλάντωση, η πραγματική κίνηση του νερού στην επιφάνεια ακολουθεί κατακόρυφη τροχιά με διάμετρο ίση με το ύψος του κύματος, διαγράφοντας πλήρη κύκλο κατά τη διάρκεια μιας περιόδου του κύματος.

Επίσης, δεν είναι σεισμικά κύματα, γιατί τα τσουνάμι μπορούν να προκληθούν και από άλλες αιτίες όπως είδαμε πιο πάνω.

Στοιχεία του τσουνάμι
Όταν ένα τέτοιο κύμα χτυπήσει την ακτή δημιουργεί διάφορα κύματα με τα βαθύτερα σημεία του να είναι χαμηλότερα από την κανονική στάθμη θάλασσας. Κάθε ακόλουθο κύμα είναι υψηλότερο από το προηγούμενο. Η περίοδος μεταξύ των κυμάτων που φτάνουν είναι 10 έως 30 λεπτά. Συνήθως είναι αρκετός χρόνος για να ξεφύγουν σε ασφαλή υψώματα μετά από το πρώτο κύμα.

Η ταχύτητα αυτών των γιγαντιαίων κυμάτων είναι τόσο μεγαλύτερη, όσο μεγαλύτερο είναι και το βάθος της θάλασσας και υπολογίζεται από την σχέση v=(g*h)1/2 ,όπου g η ένταση της βαρύτητας καί h το βάθος του νερού.

Γι’ αυτό στον ανοιχτό ωκεανό τρέχουν με ταχύτητα που φθάνει και τα 1.000 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή προσεγγίζει την ταχύτητα του ήχου. Αλλά, όταν το τσουνάμι πλησιάζει την ακτή ελαττώνεται η ταχύτητά του γιατί μειώνεται το βάθος της θάλασσας, όμως ταυτόχρονα αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ύψος. Ενώ στον ανοιχτό ωκεανό το ύψος αυτό δεν ξεπερνά τα 5-6 μέτρα , στην ακτή μπορεί να φθάσει τα 30 ή και τα 40 μέτρα. Εκεί οφείλεται και η μεγάλη καταστρεπτικότητα τους. Επίσης, η ενέργεια είναι ανάλογη του μεγέθους του σεισμού ενώ κατά τη διάδοση του κύματος έχουμε μηδαμινές απώλειες.

Τα τσουνάμι ανακλώνται και διαθλώνται από το ανάγλυφο του παράκτιου βυθού και τις παράκτιες γεωμορφές, σαν όλα τα κύματα. Αν η άφιξη ενός τέτοιου κύματος αντιστοιχεί σε μια κοιλία τότε το νερό υποχωρεί και αποκαλύπτεται ο βυθός.

Μια τέτοια περίπτωση είχαμε και την 1η Νοεμβρίου του 1755 στη Λισαβώνα. Τότε μαζεύτηκαν στο λιμάνι πολλοί άνθρωποι για να δουν το φαινόμενο και να περπατήσουν πάνω στο βυθό που είχε αποκαλυφθεί. Σε λίγα λεπτά όμως τους σκέπασε το τσουνάμι και πνίγηκαν. Αναφέρθηκαν 10.000 - 60.000 νεκροί.

Όταν το τσουνάμι πλησιάσει τις ακτές η τριβή του, με τον όλο και πιο αβαθή βυθό, προκαλεί μείωση της ταχύτητας του. Η περίοδος όμως του κύματος παραμένει σταθερή και άρα το μήκος κύματος μειώνεται, ενώ αυξάνει το πλάτος (το ύψος) του κύματος. Γι' αυτό και κοντά στις παράκτιες στεριές το νερό σηκώνεται ακόμα και σε ύψος 35 μέτρων μέσα σε 10-15 λεπτά. Τα νερά της ηπειρωτικής κρηπίδας αρχίζουν να ταλαντώνονται και μεταξύ 3 έως 5 τέτοιων μεγάλων ταλαντώσεων δημιουργούνται οι περισσότερες καταστροφές. Οι ταλαντώσεις σταματούν μετά από μερικές μέρες.

Τα τσουνάμι έχουν μια απίστευτη ενέργεια λόγω του μεγάλου όγκου του νερού που μεταφέρουν. Μπορούν να σκοτώσουν χιλιάδες ανθρώπους στις ακτές και να καταστρέψουν ότι βρουν στο πέρασμα τους. Τεράστιοι τέτοιοι 'πύργοι' μανιασμένου νερού έχουν επανειλημμένα κτυπήσει κατοικημένες ακτές με τέτοια μανία, που έχουν καταστραφεί ολόκληρες πόλεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, το 1896, εξαφανίστηκαν 20.000 άνθρωποι στην πόλη Sanriku της Ιαπωνίας. Το τσουνάμι ανάγκασε τα κύματα να σηκωθούν τόσο ψηλά, ακόμα και σε ύψος 40 μέτρων.

Σημειωτέον ότι οι περισσότεροι θάνατοι κατά τη διάρκεια ενός καταστρεπτικού τσουνάμι οφείλονται στους πνιγμούς. Επίσης, υπάρχει κίνδυνος για πλημμύρες, μολυσμένες παροχές νερού, και καταστροφές στος παροχές αερίου και ηλεκτρισμού.

Μεγάλες καταστροφές
Από το 1945 περισσότεροι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τα τσουνάμι παρά από τους σεισμούς. Αυτό δείχνει πόσο σοβαρό κίνδυνο ενέχουν.

Τα περισσότερα τσουνάμι δημιουργούνται κατά μήκος μιας περιοχής που λέγεται Ring of Fire μήκους 40.000 km. Η περιοχή Ring of Fire περιέχει όχι μόνο ηφαίστεια αλλά έχει και έντονη σεισμική δραστηριότητα. Περικυκλώνει δε όλο τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Από το 1819, περισσότερα από 40 τσουνάμι έχουν χτυπήσει τα νησιά της Χαβάης. Γι' αυτό κι έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα προειδοποίησης σε περιοχές όπως είναι η Χαβάη, όπου εμφανίζονται κατά καιρούς πολλά καταστρεπτικά παλιρροιακά κύματα. Αφού καταγραφούν κάποιες διαταραχές σε όργανα παρακολούθησης, γίνονται σχετικές προειδοποιήσεις για τον ερχομό τσουνάμι στη Χονολουλού, τη Χαβάη και την Αλάσκα. Υπολογίζεται ότι τη Χαβάη, μια περιοχή υψηλού κινδύνου, την κτυπά κατά μέσο όρο ένα τσουνάμι κάθε χρόνο και με ένα καταστρεπτικό περιστατικό κάθε 7 χρόνια. Η Αλάσκα, που επίσης ανήκει στις περιοχές υψηλού κινδύνου, κατά μέσο όρο την κτυπά ένα τσουνάμι κάθε 1,75 χρόνια και ένα καταστρεπτικό γεγονός κάθε 7 χρόνια.

Οι προειδοποιήσεις παρέχονται από σεισμογραφικά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο, που καθορίζουν τη θέση που βρίσκεται η εστία ενός υποβρύχιου σεισμού. Αυτοί οι σεισμοί, συνήθως, δημιουργούνται σε μια από τις πιο βαθιές τάφρους στον Ειρηνικό Ωκεανό. Μια τέτοια υπηρεσία είναι η SSWWS που προειδοποιεί για επερχόμενα τσουνάμι.

Ένα από τα μεγαλύτερα και πιο καταστρεπτικά τσουνάμι που έχει καταγραφεί ποτέ, τον Αύγουστο του 1883, ταξίδεψε τουλάχιστον τη μισή περιφέρεια της Γης μετά από την κατάρρευση του ηφαιστείου Krakatoa, στην Ινδονησία. Τα κύματα, τότε, είχαν φτάσει σε ύψος μέχρι και 35 μέτρα, που προκάλεσαν μεγάλη ζημία κατά μήκος της ακτής της Σουμάτρας. Το νησί Κρακατόα εξαφανίστηκε. Μάλιστα τότε οι νεκροί έφτασαν τότε τους 36.000. Είναι γνωστό ότι το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς το είχε καταγράψει για 7 συνεχόμενες ημέρες.

Το 1964 ένας σεισμός στην Αλάσκα προκάλεσε ένα τσουνάμι με τα κύματα να φθάνουν σε ύψος 3 έως και 6 μέτρα, κατά μήκος των ακτών της Καλιφόρνιας, του Όρεγκον, και των ακτών της Ουάσιγκτον. Αυτό το τσουνάμι προκάλεσε καταστροφές αξίας 84 εκατομμυρίων δολαρίων στην Αλάσκα και 123 θανατηφόρα περιστατικά στην Αλάσκα, το Όρεγκον, και την Καλιφόρνια.

Αν και τα τσουνάμι είναι σπάνια κατά μήκος των ακτών του Ατλαντικού, ένας σοβαρός σεισμός στις 18 Νοεμβρίου του 1929, στην Grand Banks της Νέας Γης δημιούργησε ένα τέτοιο τσουνάμι που προκάλεσε μεγάλες ζημιές και απώλειες ζωών στην Ακτή Placentia της Νέας Γης.

Το 1946, ένα τσουνάμι με κύματα 6 έως 9 μέτρων έφτασε στην περιοχή Hilo της Χαβάης, πλημμυρίζοντας το κέντρο της πόλης και σκοτώνοντας 159 ανθρώπους.

Στις 22 Μαΐου του 1960 ένα τσουνάμι στη Χιλή σκότωσε, περίπου, 2300 ανθρώπους, ενώ στις μέρες μας (1998) στη Νέα Γουινέα είχαμε 3.000 θύματα.

Στην Ιαπωνία το 1707 είχαμε 30.000 νεκρούς, ενώ στην Ιταλία ένα τσουνάμι το 1908 θεωρήθηκε υπεύθυνο για 120.000 νεκρούς.

Αλλά έχουν καταγραφεί και άλλα τσουνάμι σε όλο τον κόσμο, κυρίως στην Ασία, με δεκάδες χιλιάδες θύματα.

Ιστορικά τσουνάμι
Πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια στο Μεξικό προκλήθηκε ένα μεγάλο τσουνάμι από πτώση ενός μετεωρίτη, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο κόλπος του Μεξικού, δημιουργώντας ένα μέγκα τσουνάμι που προχώρησε στην ξηρά 100 ολόκληρα χιλιόμετρα και η σκόνη άλλαξε το κλίμα της Γης. Πιστεύεται ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων οφείλεται σε αυτή την αιτία.

Το γνωστό τσουνάμι της Σαντορίνης, γύρω στα 1490 π.Χ, που θεωρήθηκε η αιτία της καταστροφής του μινωικού πολιτισμού. Οφείλεται στην έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης και δημιουργήθηκε ένα μέγκα τσουνάμι ύψους 120 μέτρων, που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση της καλντέρας έφτασε στα βόρεια παράλια της Κρήτης. Έτσι άρχισε σιγά-σιγά ο πολιτισμός τους να φθίνει. Βέβαια, τώρα ξέρουμε ότι το μέγκα τσουνάμι της Σαντορίνης δεν ευθύνεται αποκλειστικά για αυτή την καταστροφή. Μπορεί το συγκεκριμένο κύμα να μην εξαφάνισε τους Μινωίτες, βοήθησε όμως αρκετά: Πλημμύρισε τις σοδειές τους για δύο ολόκληρα χρόνια και η μέση θερμοκρασία έπεσε αρκετά.

Πάντως, το πρώτο καταγεγραμμένο ιστορικά τσουνάμι συνέβη στην παράκτια Συρία κατά το 2000 π.Χ.

Στην Ελλάδα το παλαιότερο είναι αυτό πού κατέστρεψε τον Περσικό στόλο στην Ποτίδαια τής Χαλκιδικής το 479 π.Χ.

Επίσης πολύ σημαντικό τσουνάμι είναι αυτό που έπληξε την Αλεξάνδρεια τον Ιούλιο τού 365 μ.Χ. που προκλήθηκε από σεισμό μεγέθους 8.2 τής κλίμακας Ρίχτερ. Ο αριθμός των θυμάτων ανήλθε στους 50.000.

Το καταστρεπτικό τσουνάμι του ηφαιστείου Κρακατόα
Για να καταλάβουμε τα γεγονότα που ακολούθησαν την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, πρέπει να δούμε τις καταστροφές που επακολούθησαν από μια άλλη, σχετικά πολύ μικρότερη έκρηξη, αυτή του ηφαιστείου Κρακατόα, που βρίσκεται στο στενό μεταξύ Ιάβας και Σουμάτρας, και έγινε 26 Αυγούστου 1883.

Τότε οι εκρήξεις του ηφαιστείου είχαν ακουστεί ακόμα και 160 km μακριά, ενώ πυκνά σύννεφα καυτής στάχτης εκσφενδονίστηκαν μέχρι ύψος 27 km μέσα στον αέρα. Κατά μήκος της ακτής της Ιάβας και της Σουμάτρας έπεσε σκοτάδι, καθώς τα ηφαιστειακά σύννεφα σκέπασαν τον ήλιο. Το σκοτάδι αυτό διήρκεσε δυόμισι μέρες. Καταρρακτώδεις βροχές σποδού προστέθηκαν στην αναταραχή.

Στις 27 Αυγούστου, το ηφαίστειο Κρακατόα έφτασε στο μέγιστο της εκρηκτικότητας του. Οι θόρυβοι μιας σειράς εκρήξεων ακούστηκαν ως την Αυστραλία, σε απόσταση 5.000 km. Την ίδια ώρα, ηφαιστειακά αναβλήματα εκτινάχθηκαν πολλά χιλιόμετρα υψηλά στον ουρανό. Τα πιο λεπτόκοκκα τεμάχια, με τη βοήθεια των στρατοσφαιρικών ανέμων, περιέβαλαν την γη και χρειάστηκαν δύο χρόνια περίπου για να κατακαθίσουν. Υπολογίστηκε ότι 6-8 κυβικά χιλιόμετρα θραυσμάτων πετρωμάτων εκτινάχθηκαν στον αέρα κατά τη διάρκεια των παροξυσμών που κονιοποίησαν το Κρακατόα, με μια απελευθέρωση ενεργείας ίση με εκείνη της πιο ισχυρής υδρογονοβόμβας.

Όπως ήταν φυσικό, η επίδραση από την έκρηξή του δημιούργησε ένα μέγα τσουνάμι, το οποίο έφτασε σε ύψος 38μ. από τη βάση ως την κορυφή, καθώς χτυπούσε τις ακτές της Ιάβας και της Σουμάτρας παρασύροντας στον θάνατο 36.000 ανθρώπους. Η δύναμη του τσουνάμι μπορεί να εκτιμηθεί από το γεγονός ότι μετέφερε ένα μεγάλο πλοίο 2,5 χλμ. στο εσωτερικό της ξηράς και το έριξε εκεί 10 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Πετρώματα που ζύγιζαν 50 τόνους μεταφέρθηκαν ακόμη μακρύτερα).

Έτσι έγινε και στην Κνωσό αλλά σε μεγαλύτερη έκταση. Όπως φαίνεται και στο "σπίτι των πεσμένων ογκολίθων" της Κνωσού, ισχυρές ωστικές δυνάμεις ανατίναξαν κυριολεκτικά τεράστιες πέτρες, που καμιά ανθρώπινη δύναμη δεν θα ήταν δυνατόν να τις μετακινήσει, παρά μόνο με σημερινά μηχανικά μέσα. Η καταστροφή αυτή αποτέλεσε ένα γενικότερο γεωλογικό φαινόμενο που παρατηρήθηκε και στην Τροία, στην δυτική Μικρά Ασία και στην κεντρική Παλαιστίνη, όπως επίσης έδειξαν οι ανασκαφές.

Ο κίνδυνος για την Ελλάδα
Μικρότερος αλλά υπαρκτός είναι ο κίνδυνος και στη Μεσόγειο Θάλασσα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα λόγω της υψηλής της σεισμικότητας. Στον ελλαδικό χώρο δεν γίνονται ισχυροί σεισμοί, οι οποίοι από μόνοι τους να προκαλούν μεγάλα τσουνάμι. Το μέγεθος τους όμως είναι τέτοιο που μπορεί να ανακινήσει ιζήματα και να υπάρξουν υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, σύμφωνα με τον καθηγητή της Υδραυλικής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, Κώστα Συνολάκη.

"Ένας σεισμός με επίκεντρο στην ξηρά και μικρός σε μέγεθος μπορεί να δώσει αρκετή επιτάχυνση σε σαθρά ιζήματα ώστε να γίνει μια υποθαλάσσια κατολίσθηση που θα δημιουργήσει ένα μεγάλο κύμα. Ο Κορινθιακός Κόλπος είναι μία από αυτές τις περιοχές".

Το τελευταίο μεγάλο τσουνάμι που έπληξε το Αιγαίο δημιουργήθηκε από το σεισμό της Σαντορίνης το 1956. Το κύμα ξεκίνησε από την περιηφαιστειακή περιοχή, όπου πιθανότατα να έγινε και μια υποθαλάσσια κατολίσθηση, και έφτασε στην ανατολική πλευρά της Αμοργού με ύψος 22-25 μέτρων.

Και συνεχίζει ο Συνολάκης: "Τα νησιά στο κεντρικό Αιγαίο ίσως να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο όταν γίνονται σεισμοί. Προς το παρόν όμως δεν μπορούμε να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα. Για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να χαρτογραφηθεί με μεγάλη λεπτομέρεια ο ελληνικός βυθός. Αλλά οι έρευνες αυτές κοστίζουν και χρειάζονται πολύ χρόνο για να ολοκληρωθούν. Ως εκ τούτου, μόνο αμέλεια δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις το γεγονός ότι δεν έχει χαρτογραφηθεί με λεπτομέρεια ο ελληνικός βυθός".

Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζουμε τον πυθμένα της θάλασσας λιγότερο από την επιφάνεια του Άρη.

"Υπάρχουν ολόκληρα τμήματα ωκεανών τα οποία δεν έχουν χαρτογραφηθεί πλήρως", λέει ο καθηγητής και δίνει μια φιλική συμβουλή: "Όλοι οι Έλληνες, αν θέλετε, και οι καλεσμένοι μας στους Ολυμπιακούς, όλοι οι τουρίστες, οφείλουν να γνωρίζουν ότι, όταν βρίσκεσαι κοντά στη θάλασσα και αισθανθείς ένα σεισμό, πρέπει να προχωρήσεις προς ένα ψηλότερο σημείο της ξηράς".

Αν ο σεισμός αυτός είναι τοπικός, υπάρχει ένα διάστημα πέντε-έξι λεπτών, οπότε προλαβαίνεις να αντιδράσεις. Και η πλημμύρα από τοπικό τσουνάμι συνήθως προχωράει μέχρι και 100 μέτρα από την παραλία. Οπότε τα πράγματα δεν είναι και τόσο ανησυχητικά.

Πρόβλεψη για μελλοντικές καταστροφές
Στις Καναρίους Νήσους υπάρχει ένα μικρό νησάκι που μοιάζει αρκετά με τη Σαντορίνη. Όχι τη σημερινή, αλλά εκείνη που υπήρχε πριν τη μεγάλη έκρηξη. Το Λα Πάλμα, με το ομώνυμο ηφαίστειο στο κέντρο του, έχει αναμφίβολα κερδίσει την προσοχή πολλών επιστημόνων.

"Μετά από διεξοδικές έρευνες καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ πιθανό ένα μέρος του να κατακρημνιστεί στον Ατλαντικό Ωκεανό. Στην περίπτωση αυτή, θα δημιουργηθεί ένα μέγκα τσουνάμι, το οποίο θα ξεκινήσει από τις Καναρίους Νήσους και θα χτυπήσει την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ", λέει ο Κώστας Συνολάκης.

"Αν κάποιος "κλοτσούσε" απότομα την πλευρά του ηφαιστείου που είναι έτοιμη να γκρεμιστεί, τότε το κύμα, όπως υπολογίσαμε με μαθηματικά μοντέλα, θα φτάσει στο ύψος 8 μέτρων. Όσο περίπου ένα καλό κύμα για σέρφινγκ, με τη διαφορά ότι το μήκος του ήταν τεράστιο".

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, ο αριθμός των ανθρώπων στο Λος Άντζελες που μπορεί να χάσει τη ζωή του από τοπικά παλιρροϊκά κύματα ανέρχεται στις 100.000, ενώ υπάρχει πάντα και η Χαβάη που μπορεί να προκαλέσει τσουνάμι.

πηγή: Physics4u.gr
Press to Continue.......

Φορέας άνευ ιού

Γονιδιακή Θεραπεία
Για την εισαγωγή γονιδίων στα κύτταρα, οι επιστήμονες στηρίζονται στη χρήση ιών που έχουν υποστεί τροποποιήσεις μέσω γενετικής μηχανικής. Συχνά, όμως, τα μικρόβια αυτά προκαλούν ανοσοαποκρίσεις που μπορεί να αποβούν μοιραίες. Νέα νανοσωματίδια από πυριτικό ανυδρίτη με οργανικά συστατικά ίσως αποδειχτούν αποτελεσματικά ως μη ιικοί μεταφορείς DNA. Χημικοί στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Μπάφαλο βρήκαν ότι το ηλεκτρικό φορτίο πάνω σε αυτά τα νανοσωματίδια συγκρατούσε και συνέπτυσσε το DNA, προστατεύοντάς το έτσι από την ενζυματική πέψη στο κυτταρικό περιβάλλον. Επίσης, τα οργανικά συστατικά καθιστούν τα φυσιολογικά δύσκαμπτα νανοσωματίδια του πυριτικού ανυδρίτη ελαστικότερα και ικανότερα στην απελευθέρωση των προς μεταφορά έγκλειστων βιομορίων. Επιπλέον, μπορεί να καθιστούν ασφαλή και την ενδοκυτταρική βιοαποικοδόμηση των νανοσωματιδίων. Νανοσωματίδια με την πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη διείσδυσαν σε καλλιεργούμενα νεφρικά κύτταρα πιθήκου, επέδωσαν το DNA που μετέφεραν, και ο γονιδιακός μετασχηματισμός στέφθηκε με επιτυχία. Οι ερευνητές πλέον διεξάγουν πειράματα σε ποντίκια για τη μεταφορά γονιδίων εντός νευρικών κυττάρων.
Scientific American
Press to Continue.......

Μάστιγα τα πλαστά φάρμακα

Σε μάστιγα εξελίσσονται τα πλαστά φάρμακα στην Ευρώπη, ενώ οι καταναλωτές ζητούν αποτελεσματικότερα μέτρα ασφαλείας.
Έρευνα, που δημοσιεύτηκε σήμερα, και αφορούσε την άποψη που έχουν οι καταναλωτές για την κατανάλωση των πλαστών φαρμάκων, αναφέρει ότι 5% των Ευρωπαίων καταναλωτών υποψιάζονται ότι ενδεχομένως να τους έχουν χορηγηθεί πλαστά φάρμακα, ενώ 1% πιστεύει τρομοκρατημένο ότι έχει σίγουρα καταναλώσει κάποιο πλαστό σκεύασμα. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 12,8 εκατομμύρια καταναλωτές έχουν ήδη εκτεθεί στον κίνδυνο των πλαστών φαρμάκων σε αυτές τις αγορές.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από την ICM για λογαριασμό της Aegate, εταιρίας επικοινωνιών για την ασφάλεια των ασθενών, η ενημέρωση σχετικά με το εμπόριο πλαστών φαρμάκων είναι σε μέτρια επίπεδα, με το 61% των ερωτηθέντων να απαντά ότι γνωρίζει πως τα φάρμακα που συνταγογραφούνται μπορούν να αντιγραφούν. Ως εκ τούτου, το 79% των καταναλωτών δήλωσε πως ανησυχεί περισσότερο για την πλαστογράφηση φαρμάκων συγκριτικά με άλλα προϊόντα. Τα επώνυμα ρούχα και παιχνίδια, τα οποία ακολουθούν στη λίστα, βρίσκονται πολύ χαμηλότερα, με ποσοστό 4% το καθένα.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ανησυχία τους είναι δικαιολογημένη. Τον Δεκέμβριο του 2008 αποκαλύφθηκε ότι 34 εκατομμύρια πλαστά χάπια, αξίας 89 εκατομμυρίων ευρώ, κατασχέθηκαν από τελωνιακούς υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο του 2008.

Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές πιστεύουν ότι για το εμπόριο πλαστών φαρμάκων ευθύνονται κυρίως οι πάροχοι φαρμάκων, με το 45 % να ισχυρίζεται ότι ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για το φαινόμενο. Δεν ευθύνονται όμως μόνο αυτοί, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες. Το 31 % ισχυρίζεται ότι υπεύθυνος είναι ο έμπορος χοντρικής πώλησης και το 30% κατηγορεί τον φαρμακοποιό.

Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές ανησυχούν με το ενδεχόμενο να τους χορηγηθούν πλαστά φάρμακα και ζητούν αποτελεσματικότερους ελέγχους. Το 85% των καταναλωτών ισχυρίστηκε ότι θα ένιωθε μεγαλύτερη σιγουριά αν οι συσκευασίες φαρμάκων περιείχαν ένα χαρακτηριστικό ασφαλείας που θα επέτρεπε στον φαρμακοποιό να πιστοποιήσει ότι το φάρμακο είναι γνήσιο πριν από την εκτέλεση της συνταγής.

Επιπλέον, το 90 % ισχυρίστηκε ότι δεν θα αγόραζε φάρμακα μέσω Διαδικτύου αν τα φαρμακεία στην Ευρώπη διέθεταν κάποιο εργαλείο πιστοποίησης συνταγογραφημένων φαρμάκων, γεγονός που είναι ιδιαίτερα καθησυχαστικό δεδομένου ότι, βάσει στοιχείων του EAASM (Ευρωπαϊκή Συμμαχία με σκοπό την πρόσβαση σε ασφαλή φάρμακα), 62% των φαρμάκων που αγοράζονται μέσω Διαδικτύου είναι πλαστά.


Εκτός από αποτελεσματικότερους ελέγχους, οι καταναλωτές ζητούν και αυστηρότερες ποινές ώστε να δοθεί το σωστό μήνυμα. Πάνω από τα δύο τρίτα των καταναλωτών πιστεύουν ότι η πλαστογράφηση φαρμάκων θα έπρεπε να επισύρει ποινή φυλάκισης από 5 ως 15 έτη, παρά το γεγονός ότι οι προβλεπόμενες ισχύουσες ποινικές κυρώσεις δεν είναι τόσο αυστηρές. Μάλιστα, το ⅕ των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η ισόβια φυλάκιση είναι η κατάλληλη τιμωρία.

Ωστόσο, παρά την επιθυμία των καταναλωτών για απονομή δικαιοσύνης και το γεγονός ότι κατανοούν πως ο κίνδυνος των πλαστών φαρμάκων είναι πραγματικός, οι αντιδράσεις τους σε περίπτωση που θεωρούσαν ότι είχαν υπό την κατοχή τους ένα πλαστό φάρμακο ποικίλλουν. Το 55% των ερωτηθέντων απάντησε ότι είτε θα πετούσε ένα ύποπτο πλαστό φάρμακο χωρίς να το αναφέρει, ή θα έκανε έρευνα στο διαδίκτυο, ή θα το συζητούσε με την οικογένεια και τους φίλους ή θα το κατήγγειλε σε μία τοπική εφημερίδα. Ένα ποσοστό 40% θα καλούσε την αστυνομία ή θα επικοινωνούσε με τον φαρμακοποιό ή τον γιατρό.

‘Η αγορά φαρμάκων μέσω του Διαδικτύου διαφέρει πολύ από την αγορά ρούχων’, σχολίασε ο Gary Noon, Διευθύνων Σύμβουλος της Aegate. ‘Οι ασθενείς πρέπει να ενθαρρύνονται ώστε να αναζητούν φάρμακα από τον φαρμακοποιό της γειτονιάς τους, ο οποίος είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος και ικανός να αξιολογήσει τις ιατρικές ανάγκες τους και το κατάλληλο φάρμακο για κάθε περίπτωση’. Η ασφάλεια των ασθενών θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα του κλάδου για το ρυθμιστικό όργανο, τον κατασκευαστή και τον φαρμακοποιό και πρέπει να διασφαλίσουμε πως ο φαρμακοποιός διαθέτει τα σωστά εργαλεία στον χώρο του ώστε να φέρει εις πέρας αυτή τη σημαντική εργασία.’
iatronet
Press to Continue.......

Η Σχετικότητα του Χρόνου

Ειδική Σχετικότητα
Οι φυσικοί Bruno Rossi και David Hall κατάφεραν το 1941 να επιδείξουν πειραματικά, και με πολύ εντυπωσιακό τρόπο, τις συνέπειες της διαστολής του χρόνου. Γνωρίζουμε ότι, σε υψόμετρο περίπου 10 χιλιομέτρων, η σύγκρουση της κοσμικής ακτινοβολίας με ατομικούς πυρήνες της ατμόσφαιρας έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου είδους στοιχειωδών σωματιδίων, των επονομαζόμενων μιονίων. Αμέσως μετά τη γένεσή τους, τα μιόνια κινούνται προς τη Γη με σχεδόν την ταχύτητα του φωτός. Τα εν λόγω σωματίδια είναι ασταθή και έχουν μέσο χρόνο ζωής ίσο περίπου με 2 εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου. Επομένως, θα περίμενε κανείς ότι τα μιόνια θα κατάφερναν κατά μέσον όρο να διανύσουν μόλις 600 μέτρα περίπου προτού διασπαστούν. Ωστόσο, οι Rossi και Hall έδειξαν ότι στη γήινη επιφάνεια καταφτάνει σχετικά μεγάλος αριθμός των συγκεκριμένων σωματιδίων.
Scientific American
Press to Continue.......

Η ΕΕ ΑΥΤΟ-ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

Από τον υποστράτηγο ε.α. στρατηγικό αναλυτή Δημήτριο Καντερέ
Η συμμετοχή των χωρών της ΕΕ στο ΝΑΤΟ μπορεί να είναι ενιαία και να φέρει την ταυτότητα της Ένωσης.
Το ότι η ΕΕ παρά τις σημαντικές προόδους που έχει κάνει σε άλλους τομείς στον τομέα της ασφάλειας και άμυνας διακατέχεται από σύγχυση και σε κάθε περίπτωση παρουσιάζει τεράστια αδυναμία να βρει το δρόμο της είναι γνωστό και από κανένα σχεδόν δεν αμφισβητείται. Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Άμυνας (ΚΕΠΠΑ) που ανέλαβε να διαμορφώσει ο ύπατος αρμοστής κ. Χαφιέ Σολάνα και η Πολιτική Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Άμυνας (ΠΕΑΑ) τρία και πλέον χρόνια μετά τη λήψη των αποφάσεων (στη Σύνοδο Κορυφής του Ελσίνκι το 1999) συνεχίζουν να βρίσκονται σε νηπιακή κατάσταση και να καρκινοβατούν.

Η εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών (χωρών της ΕΕ) παρουσίαση αδυναμιών στη διαμόρφωση και άσκηση ενιαίας πολιτικής στις εξωτερικές σχέσεις και την ασφάλεια- άμυνα θα μπορούσε εν μέρει τουλάχιστον να θεωρηθεί δικαιολογημένη. Οι πολλές ιστορικές διαφορές μεταξύ των χωρών, η μη πλήρης ταύτιση των οικονομικών και άλλων συμφερόντων τους, οι διαφορετικοί ποικιλόμορφοι δεσμοί αυτών με τις τρίτες εκτός της Ένωσης χώρες και άλλοι αρνητικοί παράγοντες δύσκολο είναι να υπερκεραστούν και να εξαλειφθούν μέσα σε λίγα χρόνια. Η δυσκολία αυτή αναπόφευκτο είναι να μην επιτρέπει την υιοθέτηση κοινών θέσεων στις εξωτερικές σχέσεις και ακόμη περισσότερο τη δημιουργία των δυνατοτήτων για την από κοινού εξασφάλιση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών χωρών.

Από αυτή όμως τη δικαιολογημένη αδυναμία των ευρωπαϊκών χωρών να ασκήσουν ΚΕΠΠΑ και ΠΕΑΑ και να δημιουργήσουν από κοινού ισχύ για την υπεράσπιση των συμφερόντων της ΕΕ μέχρι να έρχονται οι ηγέτες τους, και αν όχι όλοι τουλάχιστον η μεγάλη πλειονότητα αυτών, να εντείνουν την αδυναμία και να δημιουργούν οι ίδιοι επιπρόσθετα προβλήματα υπάρχει μεγάλη διαφορά. Αυτή η διαφορά είναι που πασιφανώς καταδείχτηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που έγινε στην Πράγα στις 21-22 Νοεμβρίου 2002 με τις αποφάσεις που λήφθηκαν εκεί με την έγκριση φυσικά των ηγετών των νατοϊκών χωρών που είναι και μέλη της ΕΕ.



Οι Αποφάσεις της Συνόδου της Πράγας.

Στη Σύνοδο της Πράγας λήφθηκαν πολλές αποφάσεις, αναλήφθηκαν πληθώρα (409 γράφει η ανακοίνωση) συγκεκριμένων και αυστηρών δεσμεύσεων για την ‘’αναμόρφωση’’ (transformation), όπως ονομάστηκε, του ΝΑΤΟ και τέθηκαν οι σκοποί αυτού. Βασικές από τις αποφάσεις είναι η διεύρυνση της Συμμαχίας με την είσοδο, μέχρι το Μάιο του 2004, των επτά νέων κρατών μελών (Εσθονίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Σλοβακίας, Σλοβενίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας) και η στο εγγύς μέλλον αναδιοργάνωση της στρατιωτικής δομής του ΝΑΤΟ με τη μείωση-συγχώνευση στρατηγείων κλπ. Ως βασικός σκοπός του ΝΑΤΟ τέθηκε η καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Εκτός όλων αυτών και πολλών άλλων στη σύνοδο αποφασίστηκε η συγκρότηση Δύναμης Αντίδρασης του NATO- ΝΑΤΟ Response Force (NRF). Η πρόταση για τη συγκρότηση της NRF την οποία από καιρό προετοίμαζαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί και ένθερμα υποστήριζαν οι Τούρκοι υποβλήθηκε από τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ λόρδο Ρόμπερτσον και τον υπουργό άμυνας των ΗΠΑ κ. Ντόναλντ Ράμσφελντ. H NRF, όπως αναφέρεται στην Διακήρυξη της Συνόδου, θα συντίθεται από δυνάμεις ξηράς, θαλάσσης και αέρος (συνολικά 21.000 άνδρες) θα διαθέτει σύγχρονα υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα και μέσα και θα δύναται να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου εντός επτά έως τριάντα ημέρες από τη λήψη απόφασης για επέμβαση του ΝΑΤΟ. Η NRF θα αποκτήσει επιχειρησιακές δυνατότητες μέχρι τον Οκτώβριο 2004 και θα είναι πλήρως επιχειρησιακά έτοιμη για δράση μέχρι τον Οκτώβριο 2006.

Η συγκρότηση και η διατήρηση της NRF δήλωσε ο κ. Ρόμπερτσον θα αποτελέσει τον καταλύτη για την καταβολή προσπάθειας για την αύξηση των στρατιωτικών ικανοτήτων της Συμμαχίας. Και αυτός τονίζοντας το μεγάλο επίτευγμα της αναμόρφωσης της Συμμαχίας πρόσθεσε ότι <<αυτό δεν είναι συνηθισμένο έργο αλλά η εμφάνιση ενός νέου και σύγχρονου ΝΑΤΟ, προσαρμοσμένου στις προκλήσεις του νέου αιώνα>>.



Οι Τούρκοι Ομολογούν.

Από πρώτη άποψη η απόφαση του ΝΑΤΟ για τη συγκρότηση δύναμης αντίδρασης παρουσιάζεται και λογική και σκόπιμη. Το ΝΑΤΟ έχοντας την ευθύνη της ασφάλειας και άμυνας του διευρυμένου ήδη βορειοατλαντικού χώρου και της υπεράσπισης των συμφερόντων των χωρών μελών του θα πρέπει να διαθέτει τις δυνάμεις, τα μέσα και τους μηχανισμούς για την εκτέλεση της αποστολής του. Από την πρώτη όμως αυτή τυπική επιφανειακή θεώρηση μέχρι την ουσία και τις πραγματικές επιδιώξεις και επιπτώσεις της απόφασης υπάρχει μεγάλη διαφορά. Και αυτή η διαφορά είναι που πρέπει να δημιουργεί ερωτηματικά και προβληματισμούς για το εάν οι ηγέτες των χωρών της ΕΕ, που είναι ταυτόχρονα και μέλη του ΝΑΤΟ, πράγματι επιθυμούν και επιδιώκουν την από την Ένωση άσκηση ΚΕΠΠΑ και απόκτηση δυνατοτήτων στο στρατιωτικό τομέα για την άσκησή της.

Εύκολα θα μπορούσε να λεχθεί ότι οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ συνηγόρησαν και θα διαθέσουν τους πόρους τους για να ισχυροποιήσουν την νατοϊκή πολεμική μηχανή, την οποία θα αξιοποιήσουν για την χρησιμοποίηση όταν και όπου απαιτηθεί της ευρωπαϊκής Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης (ΔΤΑ)- της γνωστής στην Ελλάδα ως Ευρωστρατού. Αυτό όμως πολύ απέχει από το να είναι βάσιμο.

Κατ’ αρχήν και μόνο το ότι η πρόταση έγινε από τον κ. Ράμσφελντ και υποστηρίχτηκε ένθερμα από την Τουρκία δεν θα έπρεπε να αφήνει αμφιβολίες ότι ο σκοπός της συγκρότησης της NRF δεν μπορούσε να αποβλέπει στη δημιουργία δυνατοτήτων ασφάλειας και άμυνας από την ΕΕ και την αυτόνομη άσκηση κοινής εξωτερικής πολιτικής. Όσο και φιλοευρωπαίοι να είναι οι Αμερικανοί και οι Τούρκοι δεν μπορεί να θέλουν και να επιδιώκουν να καταστεί η Ένωση ικανή να παίρνει πρωτοβουλίες χωρίς την έγκρισή τους. Εξ άλλου εάν μπλοκαρίστηκε η διάθεση των διευκολύνσεων του ΝΑΤΟ στην ΕΕ για τη χρησιμοποίηση της ΔΤΑ αυτό έγινε διότι οι μη ευρωπαϊκές νατοϊκές χώρες με πρωτοπόρο την Τουρκία δεν θέλουν η Ένωση να ενεργεί χωρίς την έγκρισή τους.

Ακόμη όμως και να υπήρχαν αμφιβολίες περί αυτού οι Τούρκοι δεν έκρυψαν τις προθέσεις και επιδιώξεις τους. Στις αρχές Νοεμβρίου 2002 σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εκδιδόμενη από τις αμερικανικό στρατό εφημερίδα Defense News οι συντάκτες αυτού μεταξύ πολλών άλλων έγραφαν: <<Τούρκοι επίσημοι εξέφρασαν πλήρη υποστήριξη στην αμερικανική πρόταση για τη δημιουργία δύναμης αντιμετώπισης κρίσεων από το ΝΑΤΟ, μία κίνηση που η Άγκυρα ελπίζει θα υπονομεύσει μία άλλη δύναμη που βρίσκεται υπό συγκρότηση από την ΕΕ>>. Οι ίδιοι οι Τούρκοι επίσημοι δήλωναν στην ίδια εφημερίδα: <<Πιστεύουμε ότι η νατοϊκή δύναμη θα μειώσει τη σπουδαιότητα της σχεδιαζόμενης ευρωπαϊκής δύναμης την οποία εμείς βλέπουμε ως ανταγωνιστική του ΝΑΤΟ>>. Και αυτοί πρόσθεταν <<Η Τουρκία θα είναι έτοιμη να συνεισφέρει τμήματα και μέσα στη νατοϊκή δύναμη>>.



Οι Πραγματικές Επιδιώξεις.

Η πρώτη πραγματική επιδίωξη αυτών που πρότειναν τη συγκρότηση της NRF ήταν να υπονομευτεί η δημιουργία ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης και οι Τούρκοι απλώς ομολόγησαν αυτό που δεν ήθελαν να ομολογήσουν οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους ταυτίζονται μαζί τους στην αντιμετώπιση των διεθνών κρίσεων και προβλημάτων. Να αναλάβουν οι Ευρωπαίοι δεσμεύσεις (οι περισσότερες από τις 409 δεσμεύσεις αφορούν στις αμυντικές δαπάνες) να διαθέσουν τους οικονομικούς τους πόρους για να συγκροτήσουν μία ισχυρή σύγχρονη δύναμη, η οποία να μην είναι υπό τον έλεγχό τους. Με τη διάθεση των πόρων για τη δύναμη αυτή εύλογο και φυσικό θα είναι οι ευρωπαϊκές χώρες να μην έχουν τη δυνατότητα ή τουλάχιστον να απαιτείται η διάθεση άλλων πιστώσεων για τη συγκρότηση της ΔΤΑ.

Η δεύτερη αλλά ίσως σημαντικότερη επιδίωξη ήταν οι οικονομικοί πόροι (οι ετήσιες αμυντικές δαπάνες των ευρωπαϊκών χωρών θα είναι από 150 έως 160 δισ. δολάρια τα επόμενα χρόνια) που θα διατεθούν για τη συγκρότηση της NRF στο μεγαλύτερο τουλάχιστον ποσοστό τους να διοχετευθούν στις αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες. Όσα και αν λέγονται περί αποδέσμευσης τεχνογνωσίας από την αμερικανική κυβέρνηση και συμπαραγωγών πολεμικού υλικού από ευρωπαϊκές και αμερικανικές βιομηχανίες, τα οπλικά συστήματα και μέσα ψηλής τεχνολογίας με τα οποία εννοείται αλλά και σαφώς αναφέρεται στη Διακήρυξη της Συνόδου θα εφοδιαστούν τα τμήματα της NRF θα είναι αμερικανικά.

Οι Ευρωπαίοι, εάν τελικά τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, θα αναγκαστούν να προμηθευτούν συστήματα κατόπτευσης- εντοπισμού στόχων (ραντάρ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και άλλα) και αντιβαλιστικών πυραύλων, πυρομαχικά ακρίβειας κλπ από τις ΗΠΑ. Εάν δε ληφθεί υπ’ όψη η διαλειτουργηκότητα που πρέπει να έχουν τα πολεμικά μέσα της NRF και με δεδομένο ότι οι ΗΠΑ έχουν θέση σε εφαρμογή προγράμματα κατασκευής οπλικών συστημάτων πιο προηγμένης τεχνολογίας και από τα προηγμένα των ευρωπαϊκών χωρών δεν θα αποκλείεται να θεωρηθούν ξεπερασμένα τα ευρωπαϊκά και να αντικατασταθούν από αμερικανικά. Σε πρώτο στόχο για μία τέτοια αντικατάσταση έχει τεθεί το μαxητικό αεροσκάφος Eurofighter που προετοιμάζεται για 20 χρόνια από ευρωπαϊκές βιομηχανίες με τα αμερικανικά αεροσκάφη F/A 22 και JFS (Joint Strike Fighter).



Και Αχρησιμοποίητη θα Μείνει.

Οι επιδιώξεις των αναμορφωτών του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν μέσα στον αδυσώπητο ανταγωνισμό και τις αντιπαλότητες που επικρατούν, ακόμη και μεταξύ συμμάχων, για αλληλο-επικράτηση σε όλους τους τομείς, εάν τουλάχιστον η ισχυρή σύγχρονη δύναμη του ΝΑΤΟ επρόκειτο να αποδώσει κάποιο αποτέλεσμα και ουσιαστικό όφελος. Αυτό όμως μέχρι απίθανο είναι να συμβεί με την NRF. Ο κ. Ρόμπερτσον δε έχει βαρεθεί να τονίζει σε όλους τους τόνους ότι με τη αναμόρφωση θα μετατρέψει το ΝΑΤΟ σε τρομερή και φοβερή πολεμική μηχανή που θα κατατροπώσει κατ’ αρχήν τους τρομοκράτες οι οποίοι με τα Όπλα Μαζικής Καταστροφής (ΟΜΚ)- χημικά, βιολογικά, πυρηνικά- και τα πυραυλικά συστήματα που μπορεί να αποκτήσουν απειλούν να καταστρέψουν τις χώρες και τους λαούς της Συμμαχίας. Επωδός των επαναλημένων δηλώσεών του έχει γίνει το: <<Θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι την επόμενη φορά το ΝΑΤΟ θα έχει την πολιτική βούληση να ενεργήσει…αυτό επίσης θα έχει την στρατιωτική ικανότητα να το πράξει αυτό>>.

Ακόμη όμως και αν τα πιστεύει αυτά ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, που ούτως ή άλλως πρέπει να τα λέει από τη θέση που κατέχει, πολύ δύσκολο είναι το ΝΑΤΟ και με την νέα δύναμη που θα αποκτήσει, όχι να καταφέρει το όποιο σημαντικό πλήγμα κατά των τρομοκρατών αλλά και να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό. Πέραν του ότι η τρομοκρατία δεν καταπολεμάται με αεροπλάνα, πλοία, πυραύλους και άλλα πολεμικά μέσα ακόμη και να γίνονταν αυτό πολύ αμφίβολο είναι εάν θα χρειάζονταν να το κάνει και θα το κάνει το 26μελές ΝΑΤΟ. Και αυτές οι ΗΠΑ που έχουν πραγματικό λόγο να αγωνίζονται με φανατισμό κατά της τρομοκρατίας από ότι έδειξαν με την ενέργειά τους κατά των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, παρά την για πρώτη φορά στην ιστορία της Συμμαχίας ενεργοποίηση του άρθρου 5 του Καταστατικού Χάρτη του για συμμαχική συμπαράσταση, προτίμησαν να συνάψουν άλλες συμμαχίες και να κατευθύνουν την επιχείρηση μόνες τους παρά να χρησιμοποιήσουν το ΝΑΤΟ.

Με δεδομένη τη δυσλειτουργία που θα έχει το ΝΑΤΟ όπως πολύ σαφώς καταδείχτηκε και στον πόλεμο κατά τα Γιουγκοσλαβίας που λίγο έλειψε θα διαλυθεί, και θα διαλύονταν εάν απαιτούνταν η διεξαγωγή χερσαίων επιχειρήσεων, και τα παράδοξα δόγματα των Αμερικανών περί ‘’ενεργητικής άμυνας’’, ‘’προληπτικών επιθέσεων’’ κλπ που βρίσκονται εκτός κάθε πλαισίου διεθνούς δικαίου λίγες αμφιβολίες θα πρέπει να παραμένουν ότι το ΝΑΤΟ με όλες τις ισχυρές και σύγχρονες δυνάμεις του θα παραμένει αδρανές. Αυτό ακριβώς εξέφρασε η εφημερίδα New York Times όταν σε άρθρο της στις 11 Δεκεμβρίου 2002 αναφερόμενη στην NRF μεταξύ άλλων έγραφε: <<Τα σχέδια του ΝΑΤΟ για μία ‘’δύναμη ταχείας αντίδρασης’’ είναι ένα άλλο παράδειγμα του κάνω κάτι για να αποφύγω το να μην κάνω τίποτα>>. Και αυτή πρόσθετε: <<Το ΝΑΤΟ χρειάζεται ένα στρατό που να κάθεται, σαν και αυτόν που έχει στη Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο, μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων>>.



Η Ευρώπη Πρέπει να Συγκροτήσει τη δική της Δύναμη.

Φυσικά και, η σε μεγάλη έκταση κοινότητα συμφερόντων όπως και αρχών και αξιών μεταξύ των εκατέρωθεν του Ατλαντικού νατοϊκών χωρών και δικαιολογεί και επιβάλλει τη διατήρηση των συμμαχικών τους σχέσεων. Το ΝΑΤΟ με τις δομές και τη μακρόχρονη εμπειρία του στο να επιτυγχάνει τη συνεργασία των χωρών μελών του μπορεί να αποτελεί ένα καλό φορέα υλοποίησης αυτών των συμμαχικών δεσμών και σχέσεων. Αυτή η χρησιμότητα όμως της Συμμαχίας δεν δικαιολογεί και τη δημιουργία των όποιων ισχυρών και σύγχρονων αλλά αδρανοποιημένων και άχρηστων δυνάμεων.

Το ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί μέχρι τώρα να εξασφαλίσει τις χώρες και τους λαούς του από τις σύγχρονες απειλές- τις αποκαλούμενες ασύμμετρες- δεν οφείλεται στην έλλειψη ισχύος και μέσων. Και με την NRF η Συμμαχία δεν πρόκειται να πετύχει κάτι περισσότερο και αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουν πολύ καλά και οι Ευρωπαίοι ηγέτες όπως το γνωρίζουν και οι Αμερικανοί. Η δέσμευση όμως των χωρών της Ένωσης να δαπανήσουν τους οικονομικούς πόρους τους για τη δημιουργία της NRF εκτός των άλλων συνεπειών θα αποστερήσει από αυτήν τη δυνατότητα να δημιουργήσει τη δική της ισχύ και να ασκήσει τη δική της πολιτική. Πολιτική που θα μπορούσε να αποβεί πολύ πιο αποτελεσματική και ωφέλιμη και για τις πανίσχυρες ΗΠΑ από το όποιο ισχυρό και εκσυγχρονισμένο ΝΑΤΟ.

Με αυτά τα δεδομένα ως βάση και την προϋπόθεση ότι οι καλές αποδοτικές συμμαχικές σχέσεις δημιουργούνται μεταξύ ισότιμων εταίρων η ΕΕ ως μία μεγάλη και ισχυρή διεθνοπολιτική οντότητα με σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή της και ευρύτερα σκόπιμο είναι να δημιουργήσει τη δική της πολεμική μηχανή. Μία μηχανή που θα την χρησιμοποιεί όπου και όποτε παρίσταται ανάγκη και πάντα στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου. Και εάν στα πλαίσια του δίκαιου αυτού χρειαστεί και καταστεί δυνατό να ενεργήσει το ΝΑΤΟ η ευρωπαϊκή δύναμη θα αποτελεί ένα άριστο συστατικό της ισχύος του.

Αυτά θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψη οι Ευρωπαίοι ηγέτες πριν αρχίσουν, εάν πράγματι προτίθενται να αρχίσουν, να διαθέτουν πόρους, τμήματα και μέσα για την δημιουργία της νατοϊκής δύναμης αντίδρασης. Τι θα πείραζε εξ άλλου το ΝΑΤΟ η συμμετοχή των ευρωπαϊκών χωρών στην NRF να είναι ενιαία και να έχει την ταυτότητα της Ένωσης;
Περιοδικό "Προβληματισμοι" ΕΛΕΣΜΕ τ13
Press to Continue.......