Ελλάδα Τώρα και DΕJÀ VU

Professor Jeffrey Levett

“Δανειζόμαστε τις ιδέες από τους φιλοσόφους και τα ενδύματα από τους σπουδαίους πολυμαθείς για να ντύσουμε το έθνος μας. Για αυτόν τον λόγο ήρθαμε στην Ευρώπη… να φέρουμε από τις αρχικές πηγές, από τις καλύτερες πηγές αυτό που δεν έχουμε”.

Η τρόϊκα με ύποπτη επιμονή, σχεδιάζει πρόσθετες περικοπές, δίχως να έχει ρίξει ούτε μια ματιά στην ήδη εκδηλωμένη απόγνωση – δυστυχία του ελληνικού πληθυσμού. Δεν βλέπει ότι η μεσαία τάξη αντιμετωπίζει δυσκολίες ακόμη και να ταΐσει την οικογένειά της, ενώ δεν γνωρίζει την πραγματική συσχέτιση μεταξύ κλινικής κατάστασης και πραγματικής ανάγκης φαρμάκων στη τρίτη ηλικία. Σίγουρα γνωρίζει ότι η νεολαία φεύγει μη βρίσκοντας φως, ότι οι Έλληνες θεωρούν τις θυσίες τους μάταιες και ότι τα προηγούμενα κοινωνικά οφέλη και κέρδη μπορούν να αντιστραφούν, με σοβαρές επιπτώσεις και στην Ευρώπη.

Αργά ή γρήγορα η Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί σε πλήρη εφιάλτη εξαιτίας του φερόμενου Μνημονίου των Βρυξελλών και την οικεία κακή διαχείριση του κράτος.

Ως επέκταση των μέτρων του εισαγόμενου Μνημονίου [2009] το επίπεδο της υγείας των Ελλήνων απειλείται από νέες προσβολές, με την πιθανότητα να επιδεινωθεί η υπάρχουσα κατάσταση. Το 2012, οι Έλληνες έχουν τη πλάτη τους στο τοίχο, ενώ προσπαθούν να επιβιώσουν από τον φανερό κίνδυνο, μίας έρπουσας καταστροφής [creeping disaster ]. Κάτω από το βάρος των περικοπών του εισοδήματος και των συντάξεων, απολύσεων προσωπικού και μείωση των οικογενειακών πόρων, ο πληθυσμός δυσκολεύετε να ανταποκριθεί στις ανάγκες της καθημερινότητας όπως η παροχή ρεύματος, διατροφής και φαρμάκων ενώ υπάρχουν άστεγοι στους δρόμους και πολίτες που ζουν σε αυτοκίνητα. Παράλληλα, άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις επιβαρύνονται – επιδεινώνονται, τα ψυχιατρικά προβλήματα αυξάνονται και συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού γίνονται πλέον ευάλωτες.

Εντός ή εκτός της Ευρώπης, οι Έλληνες θα γίνουν φτωχότεροι. Η επιδείνωση στην υγεία θα γίνει ανεξέλεγκτα και η κοινωνική απαξίωση πρέπει να θεωρηθεί ως βέβαια, ενώ η Ελλάδα μπορεί να μεταπέσει από ένα υγιές σε ένα λιγότερο υγιές έθνος. Η δυσμενής αυτή κατάσταση έχει αναδυθεί μέσω της ελαττωματικής και αλλοιωμένης διακυβέρνησης και του περιορισμένου οπτικού πεδίου της Ευρώπης στη «δημιουργική λογιστική» και της αργής πορείας στη λήψη αποφάσεων και από τις δυο πλευρές.

Ήδη η κατάσταση αυτή θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε μία επανάσταση και πραγματική βελτίωση στο χώρο της υγείας με καλά σχεδιασμένα μέτρα πολιτικής προετοιμασίας και ανθρώπινης ασφάλειας, με σκοπό την αντιμετώπιση της χειρότερης έκβασης της κρίσης, και μειώσεως των επιπτώσεων εκ των υφισταμένων συνθηκών με ένα συνεπή, συνεχή, και προοδευτικό τρόπο.
Στο παρελθόν η Ελλάδα έχει υποστεί πολυποίκιλα δεινά, με καταστροφικές εκβάσεις όπως η πανδημία του δάγκειου πυρετό που προσέβαλε απροσδόκητα την Ελλάδα [1927] από τη Μέση Ανατολή, η Μικρασιατική καταστροφή [1922] που ακολούθησε την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, το λιμό της Αθήνας [1941] στη κατοχή, και τη Δικτατορία [1967-74]. Το 1922, τα εμπορικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων έγιναν σπουδαιότερα από τις απάνθρωπες συνέπειες του ξεριζωμού του Ελληνικού πληθυσμού και την λεηλασία της πολυεθνικής και κοσμοπολίτικης Σμύρνης. Το 1928, ο φοβερός δάγκειος πυρετός [break back fever] έφερε την Αθήνα σε πλήρη παράλυση και πανικό στις πρωτεύουσες της Ευρώπης. Ειπώθηκε ότι η υγεία των Ελλήνων είναι χειρότερη από τους Βραζιλιάνους, ενώ σχετικές εκθέσεις κατατέθηκαν στα αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών, στη Γενεύη.
ΟΙ Παράγοντες :υποσιτισμός, μολυσματικές ασθένειες, έλλειψη συστημάτων ύδρευσης, υγιεινής και πρόληψη ασθενειών έφερε μια επανάσταση στη δημόσια υγεία με την εφαρμογή των πολιτικών του Ελευθέριου Βενιζέλου που δεν επαναλήφθησαν παρά μόνο με την εμφάνιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας [ΕΣΥ, 1983].

Τοπικές και διεθνείς προσπάθειες [Υγειονομική Σχολή Αθηνών, Κοινωνία των Εθνών, Ίδρυμα Rockefeller] βοήθησαν στην αναδιοργάνωση των υγειονομικών υπηρεσιών, την εκρίζωση της ελονοσίας και τον έλεγχο της φυματίωσης. Για πολιτικούς λόγους η προσπάθεια δεν ήταν συνεχής.
Το 1930 η υγειονομική πολιτική της Ελλάδας είχε ένα και μόνο δρόμο: την βελτίωση της δημόσιας υγείας, την ανοδική κοινωνική εξέλιξη και την ανάπτυξη και έτσι η Ελλάδα εκσυγχρονίστηκε σταδιακά. Ως συνέπεια των τότε μέτρων αναφορικά με τη δημόσια υγεία σήμερα, το 2012, οι Έλληνες ζουν πολύ περισσότερο [άρρενες:78 έτη / θήλεις:83 έτη] και η παιδική θνησιμότητα είναι χαμηλή [3 θάνατοι ανά 1.000 γεννήσεις]. Δυστυχώς ο πολιτικός κόσμος δεν έχει μάθει τα διδάγματα της ιστορίας της δημόσιας υγείας μας.

Η πολιτική υποστήριξη της δημόσιας υγείας ήταν σχεδόν πάντα χλιαρή, με ημίμετρα με αποτέλεσμα οι ευκαιρίες για πρόοδο να έχουν σπαταληθεί ενώ σε περίπτωση κρίσης η Ελλάδα είναι ευάλωτη.
Σαθρές αντιρρήσεις της ακαδημαϊκής ηγεσίας ήταν πολιτικά πειστικές, ενώ οι υγειονομικές ηγεσίες επέτρεψαν σε διάφορες ομάδες και πρακτικές να καταβροχθίσουν το ΕΣΥ [1983] και με έγκριση των πολιτικών κομμάτων.

Το ΕΣΥ είναι διαμελισμένο: στερείται δομών, παρουσιάζει ένα χαλαρό δίκτυο αποδιοργανωμένων υπηρεσιών, χωρίς συντονισμό και διαχείριση ενώ η υγειονομική ηγεσία στερείται της πυξίδας της αναπτυγμένης πολιτικής υγείας και στρατηγικής, δηλαδή είναι απροετοίμαστη για τη σημερινή κρίση. Οι προσπάθειες των περισσότερων επαγγελματιών υγείας, διδασκάλων, εργατών κτλ δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους σε δύσκολες συνθήκες εργασίας και θετικά μηνύματα.

Για να επανακτήσει το χαμένο έδαφος η ελληνική κοινωνία πρέπει να αναπροσαρμοστεί, κοινωνικά, πολιτικά, διοικητικά, επιστημονικά και ερευνητικά. Αμέσως όμως πρέπει να διαχωριστούν η πραγματικότητα από το μύθο, σχετικά με τις πολιτικές ευθύνες, γνωρίζοντας ότι είναι δύσκολο να βρεθούν ομάδες με μηδενική ευθύνη και να διαλευκανθεί η αλήθεια της πολιτικής ανικανότητας, με πνεύμα συμφιλίωσης. 

θα χρειαστεί χρόνο και κόπο ενώ θα χρειαστούν άλλες προσπάθειες σαν αυτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την βοήθεια πολλών ανώνυμων πολιτών, των τοπικών αυτοδιοικήσεων, του ΣΚΑΙ[ «Όλοι μαζί»] και των ΜΚΟ όπως το Ίδρυμα «Νιάρχος» που χαρίζουν πολύτιμα μηνύματα ελπίδας και αλληλεγγύης.

Για να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού, το ΕΣΥ πρέπει να βελτιωθεί, ενώ κάθε θεσμός πρέπει να αποδώσει στα πλαίσια πολιτικής αλλαγής και κοινωνικής δικαιοσύνης. Τα ανωτέρω εφαρμόζονται δύσκολα σε έναν διαμελισμένο τομέα υγείας. Ακόμη αναμένεται η εφαρμογή του συστήματος της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, η ανακατάταξη-συγχώνευση μονάδων και νοσοκομείων, τα συστήματα πληροφορικής και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της βιο-ιατρικής τεχνολογίας [συστήματα, συσκευές, εργαστήρια, φάρμακα]. Οι διεθνείς εμπειρογνώμονες [1928, 1949, 1994] έχουν ήδη δείξει ότι η πρόοδος πρόκειται να υποστηρίξει τη δημόσια υγεία και την ανάπτυξη ΠΦΥ, όπως συστήνουν οι έλληνες εμπειρογνώμονες. Για να αποφευχθούν ακραίες συνέπειες των κακοδιαχειρισμένων εκβάσεων με συνέπεια βαθμιαία καταστροφική τάση στην υγεία, απαιτείται ένα εθνικό και έξυπνο πρόγραμμα δράσεως με αξιοπρόσεκτη διανοητική επένδυση. 

Σίγουρα, η Ελλάδα δεν σώζεται από την τρόϊκα. Και δεν σώζεται από τη Βουλή των Ελλήνων, όπως έχει σήμερα και δεν σώζεται με ένα και μονό εισπρακτικό μηχανισμό, που αρπάζει μόνο από τις τσέπες των μισθωτών.

Δεν σώζεται από το πολιτικό σώμα που έχει προσπεράσει τον μυθικό Κρόνο και που επάνω στο δρόμο προς την χρεοκοπία, που το ίδιο έχει χαράξει, αυτοβραβεύεται ως σωτήρας της Πατρίδας, με τρόπο τυπικό παράδοξο. Δεν σώζεται από τους ‘σοφούς’ που λίγο ασχοληθήκαν με την πορεία προς το γκρεμό. Σώζεται όμως με τη διαγραφή του χρέους και την έξοδο από το φαύλο κύκλο και μαζί της, η Ευρώπη.

Όπως πριν, έτσι και τώρα, το Ευρωπαϊκό Λίκνο της Δημοκρατίας μπορεί να θυσιαστεί και να εμπορευματοποιηθεί προς όφελος των επιτοκίων και των κερδών, ενώ ο φανατισμός και η περαιτέρω ταπείνωση-εξαθλίωση μπορούν να τροφοδοτούν την επερχόμενη καταστροφή. Σίγουρα η Ελλάδα βρίσκεται σε κομβικό σημείο της ιστορίας της και ευχόμαστε ένα γρήγορο διέξοδο από την κρίση με το πρώτο φως μιας νέας ελληνιστικής άνοιξης.


Καθηγητής Jeffrey Levett
ΗΛΙΑ ΡΟΓΑΚΟΥ 2, ΑΘΗΝΑ 106 72
213 2010194-5 / 210 3641607]

[1] Εξ ορισμού οι έρπουσες καταστροφές , ονομασμένες έτσι επειδή με βραδεία εμφάνιση διαρκούν συχνά πολλούς μήνες [μέχρι χρόνια όπως τα ‘7 χρόνια  ισχνών Αγελάδων  στην Αίγυπτο’] να φθάσουν σε μια κρίσιμη φάση  ξεκινώντας από υποκρυπτόμενη αρχή και έχει βραδεία πρόοδο [πείνα-λιμό, ξηρασία-ερήμωση, επιδείνωση υγείας]. Παραδείγματα: η Φουκουσίμα με την πρόσφατη συνεχιζόμενη απελευθέρωση της ραδιενέργειας: στη Κέρας της Αφρικής που υφίσταται δεκαετίες ξηρασίας με αποτέλεσμα πρόκλειση λιμού: στη σημερινή Ελλάδα που σταδιακά μειώνεται με την πάροδο του χρόνου η δυνατότητα του πληθυσμού να υποστηριχτεί και να έχει τα απαραίτητα προς το ζην. 

Press to Continue.......

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΑΞΟΝΑΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

Του Δημήτρη Μπεκιάρη
(RIEAS Αναλυτής)
Copyright: rieas.gr">www.rieas.gr
Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, η σφοδρή κρίση χρέους που πλήττει τη χώρα μας και την ευρωζώνη, αλλά και η ρευστότητα, η οποία διαπιστώνεται στην ευρύτερη περιοχή του βορειαφρικάνικού χώρου, της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής δεν διαταράσσουν την στρατηγική της ελληνικής διπλωματίας, η οποία είναι σταθερά προσανατολισμένη προς την κατεύθυνση της συμμετοχής σε έναν σταθερό στρατηγικού χαρακτήρα άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Η ελληνο – ισραηλινή προσέγγιση ξεκίνησε το 2010 και έχει εξελιχθεί σε σταθερή συνεργασία σε τομείς όπως η ενέργεια, η άμυνα, ο τουρισμός και οι επενδύσεις.

Η πρόσφατη επίσκεψη του υφυπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ στην Αθήνα Ντάνι Αγιαλόν, του πρώτου ισραηλινού κυβερνητικού αξιωματούχου, ο οποίος επισκέφτηκε την Ελλάδα μετά την ανάληψη των καθηκόντων της μεταβατικής κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου, επαναβεβαίωσε τη σταθερή βούληση για στενή συνεργασία ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Ισραήλ ανεξάρτητα από πολιτικές αλλαγές. Εξάλλου νωρίτερα ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμόν Νετανιάχου συνομίλησε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα με τον Έλληνα μεταβατικό πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας, την οποία είχαν οι δύο άνδρες. Οι δύο χώρες επιθυμούν να διαδραματίσουν σταθεροποιητικό ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο. Στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας βρίσκεται η Κύπρος, η οποία υλοποιεί την ενεργειακή της πολιτική, παρά τις απειλές της Τουρκίας και την συμφωνία της Ανώνυμης Εταιρείας Πετρελαίου (TPAO) της γειτονικής χώρας με τον Ολλανδο – βρετανικό ενεργειακό Κολοσσό, την εταιρεία Shell. Πρόκειται για μία συμφωνία η οποία αποτελεί αντίμετρο στην απότομη διακοπή από την πλευρά της Λευκωσίας των συζητήσεων για την υπογραφή συμφωνίας 20ετούς διάρκειας με τη Shell για την αποκλειστική προμήθεια φυσικού αερίου.

Ενέργεια
Ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Ντάνι Αγιαλόν τόνισε σε πρόσφατες δηλώσεις του ότι «Η Ελλάδα είναι μιας στρατηγικής σημασίας χώρα, λόγω της εγγύτητας σε μας στην ανατολική Μεσόγειο και κυρίως λόγω της ύπαρξης πετρελαίου και φυσικού αερίου» για να προσθέσει ότι «Θα συζητήσουμε για το πώς θα αναδείξουμε την Ελλάδα και την Κύπρο σε κέντρα διανομής φυσικού αερίου από το Ισραήλ». Η ύπαρξη υδρογονανθράκων στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, στο Αιγαίο και στην Κρήτη αποτελούν την βάση της διασφάλισης τουλάχιστον πολυετούς συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στο Ισραήλ. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ισραηλινού υφυπουργού Εξωτερικών έχουν ιδιαίτερα μεγάλη σημασία, δεδομένου του προβληματισμού τον οποίο προκάλεσαν οι πρόσφατες τοποθετήσεις ανώτατων στελεχών της αμερικανικής εταιρείας Noble Energy. Οι αξιωματούχοι της Noble Energy, η οποία έχει αναλάβει την εξόρυξη του φυσικού αερίου στο «Οικόπεδο 12» εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, στο πλαίσιο παρουσίασης την οποία πραγματοποίησαν σε οικονομικούς αναλυτές δεν έδειξαν να θεωρούν καθόλου δεδομένη την προοπτική κατασκευής τερματικού σταθμού μεταφόρτωσης φυσικού αερίου στην Κύπρο, αλλά ούτε και εκείνη της διοχέτευσής των υδρογονανθράκων στην Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα παρουσίασαν εκτιμήσεις αναφορικά με τις ποσότητες φυσικού αερίου, που εντοπίζεται στον Οικόπεδο 12 κατώτερες των αισιόδοξων προβλέψεων που είδαν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο χρονικό διάστημα. Αναφορικά με την εξαγωγή φυσικού αερίου, ο ίδιος ο πρόεδρος της αμερικανικής εταιρείας δήλωσε ότι «Ευρώπη ή Άπω Ανατολή, αυτό είναι νωρίς να το πούμε». Το αιτιολογικό πλαίσιο αυτών των τοποθετήσεων, οι οποίες οπωσδήποτε προκάλεσαν μεγάλο προβληματισμό στην πολιτική ηγεσία της Κύπρου θα μπορούσε να εντοπιστεί σε τρία ανεξάρτητα επίπεδα - σενάρια:

• Σε τεχνικής φύσης προβλήματα τα οποία έχει διαπιστώσει η αμερικανική εταιρεία
• Στο ενδεχόμενο οι τουρκικές αντιδράσεις για την ενεργειακή πολιτική που ακολουθεί με σταθερό τρόπο η κυπριακή Δημοκρατία, να βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε πολιτικούς κύκλους στις ΗΠΑ, οι οποίοι διασυνδέονται στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο με αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες
• Σε πιθανές πιέσεις τις οποίες με αυτόν τον τρόπο θέλησε να ασκήσει η Noble Energy στην κυπριακή κυβέρνηση δεδομένου ότι η αμερικανική εταιρεία έχει υποβάλει ήδη από τις 14 Απριλίου πρόταση σχετική με την κατασκευή τερματικού σταθμού μεταφόρτωσης φυσικού αερίου, χωρίς να έχει λάβει απάντηση από την κυπριακή πλευρά.

Ωστόσο η στάση αυτή της Noble Energy, αφορά στην εν λόγω εταιρεία και μόνο. Τόσο ο ισραηλινός, όσο και ο αμερικανικός παράγοντας στην περιοχή, δεν έχουν τροποποιήσει τις στρατηγικές τους, τόσο σε ότι έχει να κάνει με την εξόρυξη και εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, το οποίο εντοπίζεται στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, όσο και με την στήριξη που παρέχουν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Με λίγα λόγια η στρατηγική των ΗΠΑ και του Ισραήλ στον τομέα της γεωπολιτικής στην ανατολική Μεσόγειο περιλαμβάνει τη στήριξη της Κύπρου. Η στήριξη αυτή εκδηλώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες στην Κύπρο.

Η συνεργασία, τόσο με την Ελλάδα, όσο και με την Κύπρο, είναι ιδιαίτερα σημαντική για το Ισραήλ, το οποίο προσβλέπει σε κοινό σχέδιο για τη μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Παρά τις αναφορές των ανώτατων στελεχών της αμερικανικής εταιρείας Noble Energy για το ενδεχόμενο το φυσικό αέριο να εξαχθεί στην Άπω Ανατολή, η ισραηλινή πλευρά αξιολογεί ως ιδιαίτερα κοστοβόρα τη διοχέτευση του φυσικού αερίου στην Κίνα. Δεδομένου μάλιστα του εξαιρετικά μεγάλου ενδιαφέροντος, το οποίο εκδηλώνεται από τις ευρωπαϊκές αγορές, το ζητούμενο είναι η ασφαλής, στο μέλλον, μεταφορά του φυσικού αερίου. Σε αυτή τη βάση καθίσταται απόλυτα αντιληπτό ότι ο ισραηλινός παράγοντας θα επιδιώξει με κάθε τρόπο τη διασφάλιση της μεταφοράς των υδρογονανθράκων συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση πλέγματος ασφαλείας τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Κύπρο ,αλλά πρωτίστως για τα ισραηλινά συμφέροντα. Γεγονότα, όπως η ανατίναξη τμήματος αγωγού, ο οποίος μετέφερε φυσικό αέριο στο Ισραήλ και στην Ιορδανία, πριν από μερικές ημέρες και ο οποίος υφίσταται δολιοφθορά για 8η φορά, τοποθετούν το ζήτημα της ασφαλούς μεταφοράς των υδρογονανθράκων πολύ ψηλά στις προτεραιότητες της ισραηλινής πλευράς. Επίσης σε ότι έχει να κάνει με τις τουρκικές προκλήσεις το Ισραήλ έχει καταστήσει απόλυτα σαφές ότι δεν αφήσει χωρίς απάντηση, οποιαδήποτε απειλή στραφεί εναντίον των πλατφορμών εξόρυξης φυσικού αερίου στο «Οικόπεδο 12» ή σε άλλα θαλάσσια Οικόπεδα εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου, δεδομένου ότι η Λευκωσία προχωρά στον δεύτερο γύρος αδειοδοτήσεων στον οποίο εμπλέκονται ξένες εταιρείες από το Ισραήλ, από τις ΗΠΑ, από τη Γαλλία, από τη Νορβηγία, από τη Ρωσία, από την Βρετανία και από αλλού.

Στο πλαίσιο της δημιουργίας του στρατηγικού άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ωριμάζει όλο και περισσότερο η ιδέα της τριμερούς συνεργασίας στον τομέα της Ενέργειας, η οποία θα εκφραστεί μέσω της προώθησης σχεδίου Τριμερούς Μνημονίου Συνεννόησης, το οποίο εκτός από την ενέργεια θα αφορά και στην εκμετάλλευση και διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Αναφορικά με τη διοχέτευση του ισραηλινού φυσικού αερίου στις διεθνείς αγορές, όλα δείχνουν ότι θα προκριθεί η λύση της μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου με πλωτά μέσα, αντί της κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού που δεν ευνοείται ούτε από το υψηλό κόστος του εγχειρήματος, ούτε βέβαια από την μορφολογία του εδάφους κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο σχεδιασμός της μεταφοράς του φυσικού αερίου από την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου προς τις χώρες της Ευρώπης, προβλέπει για την Ελλάδα τον ρόλο του διαμετακομιστικού κέντρου, ενός δηλαδή κόμβου μεταφοράς υδρογονανθράκων.

Άμυνα
Η συνεργασία στον τομέα της Άμυνας είχε αποτελέσει για την κυβέρνηση του πρώην πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου στρατηγική επιλογή. Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Μπεγλίτης, ο οποίος επισκέφθηκε το Ισραήλ τον περασμένο Σεπτέμβριο υπέγραψε μνημόνιο στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ. Η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών, αφορά κυρίως στον τομέα των εξοπλισμών και ιδιαίτερα σε ότι αφορά στην κατασκευή ισραηλινών αμυντικών συστημάτων στην Ελλάδα, στις κοινές αεροναυτικές ασκήσεις, αλλά και στον τομέα της αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης. Σε αυτή τη βάση η αμυντική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ αποτελεί άλλον έναν παράγοντα, ο οποίος καθιστά τις δύο χώρες στρατηγικούς εταίρους. Αντικειμενικός σκοπός και ευρύτερα στρατηγική επιδίωξη είναι η περιφερειακή ασφάλεια σε μια χρονική συγκυρία που η ρευστότητα στον βορειοφρικανικό χώρο και στη Μέση Ανατολή είναι μεγάλη, η επιθετικότητα της Τουρκίας αυξάνεται και το Ισραήλ αισθανόμενο ότι πιέζεται από τις εντάσεις στην περιοχή αλλά και από τον «ισλαμικό κλοιό» και από ένα εχθρικό περιβάλλον γύρω του αναζητά το στρατηγικό του βάθος στη Μεσόγειο και πιο συγκεκριμένα στον άξονα Κύπρου – Κρήτης – Μάλτας – Γιβραλτάρ. Στο Ισραήλ κυριαρχεί μεγάλο σκεπτικισμός και προβληματισμός για την πολιτική ρευστότητα που διαπιστώνεται έπειτα από την εκδήλωση της «Αραβικής Άνοιξης» και για το ενδεχόμενο να καλυφθεί το κενό από το πολιτικό Ισλάμ, με αποτέλεσμα να διαδραματίσει ρόλο η Τουρκία ως περιφερειακή ή παγκόσμια δύναμη, με την οποία οι σχέσεις έχουν διαρραγεί.

Στον κρίσιμο τομέα της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ, σπουδαία αναμένεται τα αποτελέσματα της επίσκεψης του υπουργού Άμυνας του Ισραήλ στην Αθήνα, στις αρχές του 2012.

Τουρισμός – Επενδύσεις
Τον Απρίλιο του 2011 ο υπουργός πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος και ο Ισραηλινός υπουργός Τουρισμού Σταζ Μισέζνικοφ υπέγραψαν στην Αθήνα συμφωνία συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Ισραήλ στον τομέα του τουρισμού. Οι σχέσεις των δύο κρατών ενισχύονται διαρκώς και όλο και περισσότεροι ισραηλινοί τουρίστες επισκέπτονται την Ελλάδα. Βασικοί πυλώνες της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας στον τομέα του τουρισμού είναι η ενίσχυση της αεροπορικής σύνδεσης Θεσσαλονίκης – Τελ Αβίβ, η ενδυνάμωση του τομέα της κρουαζιέρας ως αναπτυσσόμενου κλάδου στην ανατολική Μεσόγειο και του προσκυνηματικού τουρισμού και η ανάδειξη των πολιτισμικών δεσμών ανάμεσα στις δύο χώρες.

Τα τελευταία δύο χρόνια είναι εντυπωσιακή η αύξηση των τουριστών από το Ισραήλ προς την Ελλάδα και αναμφίβολα εξαιρετικά σημαντικό ρόλο έχει διαδραματίσει το τεταμένο κλίμα στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το προηγούμενο έτος την Ελλάδα επισκέφτηκαν περισσότεροι από 400.000 Ισραηλινοί τουρίστες. Ταυτόχρονα εξαιρετικά μεγάλο είναι το ισραηλινό ενδιαφέρον για την ανάπτυξη επενδύσεων στον τομέα του τουρισμού, σημαντικό, όμως, είναι και το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη επενδύσεων και στον τομέα της αφαλάτωσης ύδατος.

Διασπορά και βοήθεια στην Οικονομία
Από το ξέσπασμα της σφοδρής οικονομικής κρίσης, η οποία πλήττει την Ελλάδα η ισραηλινή πολιτική ηγεσία κατέστησε σαφές ότι στηρίζει τις προσπάθειες της χώρας μας για την αντιμετώπιση της. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπένιαμιν Νετανιάχου κατέστησε απόλυτα δηλωτική την στήριξή του για έξοδο της Ελλάδας από την οικονομική κρίση και την κρίση χρέους κατά τη διάρκεια των δύο διαδοχικών συναντήσεων που είχε το καλοκαίρι του 2010 με τον πρώην Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Μάλιστα άρθρο της ισραηλινής εφημερίδας Jerusalem Post το οποίο δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2011 έφερε τον τίτλο ««Νετανιάχου, ο νέος λομπίστας υπέρ της Ελλάδας». Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου σε συζητήσεις που είχε εκείνη την περίοδο με αξιωματούχους από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ κατέστησε σαφές ότι πρόθεσή του είναι να βοηθήσει την Ελλάδα. Πολύ μεγάλης σημασίας σε αυτό το επίπεδο είναι η βοήθεια της εβραϊκής διασποράς, εξέχοντα μέλη της οποίας συνεργάζονται με Έλληνες της διασποράς κυρίως στις ΗΠΑ. Εξάλλου οι ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί ανάμεσα σε Έλληνες και Εβραίους, όπως επίσης ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Ισραήλ είναι ιδιαίτερα ισχυροί. Σήμερα τα ισχυρότερα συστήματα της εβραϊκής διασποράς είναι διατεθειμένο να συμβάλλουν στη διαδικασία ανάτασης της ελληνικής οικονομία, σε μία συγκυρία, μάλιστα που η κρίση χρέους «χτυπάει» στο κέντρο της Ευρώπης. Όπως επίσης λέγεται Εβραίοι παράγοντες, αλλά και το ίδιο το Ισραήλ παρενέβησαν θετικά για την Ελλάδα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο πλαίσιο των συνομιλιών με τον γερμανικό πολιτικό παράγοντα. Το προηγούμενο χρονικό διάστημα πολλά εξέχοντα μέλη της εβραϊκής διασποράς επισκέφτηκαν την Ελλάδα, ενώ σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά πραγματοποιούνται προετοιμασίες για τη διεξαγωγή κοινού συνεδρίου Ελλήνων και Εβραίων της διασποράς στην Ελλάδα.

Press to Continue.......

Κέβιν Σλέιβιν: Πως οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν τον κόσμο μας

Press to Continue.......

Public Health Enlightenment, Greece: From the Athens to the Hellenic National School of Public Health

Jeffrey Levett
At the time of the Greek Revolutionary war (1820-30) the human condition was tragic as plague and many other infectious diseases killed far more people than those who fell in battle . It was rendered more so by a lack of doctors and medicines. The first governmental steps with regard to public health occurred between the years 1828 through 1866. The first regulation and provision for public health came with the watershed order of John Capodistrias for strict application, 1828. In 1833 and through 1866 the operation of hospitals, the fight against endemic illnesses and the practice of medicine were all regulated. In 1852, qualifications and positions were designated for doctors in the provinces. In 1910, they were abolished for economic reasons with serious consequence to services and the operation of existing institutions for hygiene and sanitation. The last quarter of the 19th century and the first decade of the 21st were witness to great indifference in the progress of public health and to the sanitary organisation of the country. In the 19th and 20th century malaria was the biggest contributor to stunted economic development. Two notable landmarks were the establishment in 1905 of an important pioneering institution for public health, namely, the Antimalarial Association and the passage of the quinine law in 1908. To respond to epidemics, specialised hygienists were engaged in 1911 while three years later the positions of public health doctors in the prefectures were reintroduced, together with a number of “emvoliaston” or inoculators.

In 1920, the average Greek was no better off than he had been a century before. Several short and sequential descriptions of health related conditions in Greece between 1918 -1930 are both informative and worth noting:

• First curious, then fearful, then came indescribable sadness […] Death came by boat, late 1918 (Spanish Influenza). Weeping and wailing gave way to mutterings and murmurings coming from homes full of sickness and death as well as from a few old women, out of their minds, stumbling about seeking help to bury their children and grandchildren, while the crows waited expectantly […] On doors, ladders and on donkeys the bodies of mothers and children were taken silently to the cemetery, where untold dead were strewn about awaiting burial […] Frightened doctors remained behind closed doors and the islanders were left to the mercy of god […] In 20 days Charon took 600 souls (15% of inhabitants), mainly the young […] On the 17th day the grim reaper grew tired, death receded, the crows went silent and the sun again appeared .
• An angry curse grips the nation (kakomoiria) and a vicious thirst thrashes almost all the cities of Greece […] health, see for yourself the big god of happiness of the population […] no one can claim that the problems of population health have been resolved, nor can the state certify to us, its people, that its health policy is triumphant (1925) .
• In 1928, dengue fever  is referred to as the frightful pandemic of unknown cause (some thought it was related to syphilis) and with no known therapy that brings sudden death to exhausted people with chronic disease. It is dubbed break bone fever because of its racking pain and is mainly attributed to by the large increase in breeding habitats for the mosquito Aedes aegypti as a result of the erection of a large number of temporary shelters to house many of the 1,5 million refugees repatriated from Turkey . With respect to Prime Minister Eleftherios Venizelos on his 11th day of hospitalisation - illness unfolds normally – general condition good – Temperature 38 degrees – Pulse rate 60 and normal. Trade in dengue cures developed quickly and various products were sold such as "Black Flag".
• In 1928, on behalf of the League of Nations the health of the Greek population was described as being worse than that existing in Brazil , while at the height of the pandemic of dengue it was seen as a great threat to the external world and European capitals called for stronger measures of protection.
• In 1930 a student of the Athens School described conditions in Northern Greece an exceedingly low level of health and a largely and systematically undernourished population, uninterruptedly ravaged by the pestilence of contagious disease.

Following on from the Balkan wars (1912-22), First World War (1914-18), the global influenza pandemic (1918) and the Asia Minor military campaign (1920-1922) and with cumulative progression, millions of people in the Balkans were left homeless, undernourished, diseased, wounded, and cold. Human refugee trails were long and suffering was incredible. There were no public health doctors, little interest in sanitation, hospitals were abysmal places and the high rates of maternal and infant mortality were even more abysmal . In parallel, the world was witness to developments in international health and new concepts of public health as well as the socio-economic factors of disease. In Germany social medicine was well established while in England public health gained ground, Schools of Public Health were inaugurated (London, Liverpool) and the Welfare State began to emerge (school meals, mother and child care). Greece had to wait for such amenities.

A School of Public Health for Greece was first conceived of at the beginning of the 20th century and throughout the 1920’s received encouragement from the League of Nations. Between 1923 and 1930 several muddled entities existed side by side, namely the Central Laboratory of State Hygiene for training of doctors serving in public services and several parallel Schools to train Hygiene Doctors, Malaria Experts, for Hygiene in Hot Climates, for public health nursing and the Athens School of Public Health (1929). The initial proposal for the establishment of a school of public health came from such notables as Constantine Savvas, John Cardamatis, and Phokion Copanaris , whose mission it was, to control malarial disease (1905) . They found it deplorable that the government remained unmoved in the country where the goddess of public health Hygiene once thrived. They pushed insistently for her rebirth, namely, the development of public health and its application as an interdisciplinary science to improve the most precious of all human goods, health. They were well acquainted with European developments in public health and in close contact with international health organisations. It took about 25 years for their dream to come true. When it did, the Athens School emerged, public health evolved, health status improved with dramatic health gains expressed in terms of falling infant mortality and increased longevity. Between 1930 and 1970 and in spite of famine in Athens  and the dictatorship’s heavy hand on public health, life expectancy increased by 20 years.

Following the Asia Minor Disaster, external economic help was necessary in order to accommodate, feed and clothe 1,3 million incoming refugees which added a sudden 33-percent increase in the population. Sanitary conditions were abysmal and the risk of infection lurked everywhere. Thanks to a donation by Fridtjof Nansen the High Commissioner for Refugees of the League of Nations a vaccination for cholera, malaria, and typhus coined a "miracle" of salvation was administered to half a million refugees by dedicated doctors between 1921-1923. In 1923, the Greek government unsuccessfully requested the Rockefeller Foundation’s technical and scientific assistance. When the Ambassador of Greece  asked the League of Nations for a loan (1923), the German ambassador and other representatives rebuffed and humiliated him saying “address yourself to bankers, we are not financiers”, whereas the American population responded positively with considerable help.

In 1928, the Greek government again appealed for support in order to effectively deal with the problems of social turmoil especially relating to the disastrous health conditions of the population from the scourges of infectious disease. Support from the League of Nations and the Rockefeller Foundation finally came, as a significant but short lived response . Their presence in Greece provided access to an international network of actors, financial resources, educational and research opportunities and exchanges of experience while they introduced Greece to public health values, scientific arguments and advocacy know-how for social hygiene and social medicine oriented to public health systems in Europe. It provided expertise and funding to conduct field studies, organise services and health programmes. However, suggestions by foreign health experts as to the necessity of staffing health services with experts on the basis of skills and avoid political appointments were dismissed.  One point of contention was that of the prevailing perception that local scientists were incapable of developing a complete public health program, which contributed to the government’s decision to utilise foreign scientists by asking for the official participation of the League of Nations (April 1929). Coexistence of Greek officials at the Ministry of Hygiene and foreign experts proved difficult. The latter accused local officials of being incompetent and  professionally inefficient. Alexander Pappas, tried to reconcile the two opposing parties with one disparaging the other. The most important contributions by the Rockefeller Foundation were for the anti-malaria campaign and support for the Athens School of Hygiene . Its first director was Dr Norman White, an eminent expert in public health who left Greece in 1934 disappointed with continuous political interventions and bureaucratic inertia. Numerous scholarships for the training of Greek doctors and engineers in the USA were provided by Rockefeller Foundation while the Athens School provided free tuition for post university study in Greece, which was a global first in post graduate education. The last effort in Greece of the Rockefeller Foundation was the establishment of the Ambelokipi Health Organization with an aim to organise a model health service that could serve as training ground for students of the Athens School of Public Health and other health workers . The anti-malaria service of the Ministry was abolished as a consequence of this bitter rivalry and the “quinine scandal” when government provided medicine for malaria was sold privately. With the country close to bankruptcy and the change from liberal to conservative government promising prospects for development were squandered . In 1934, cutbacks in expenditures for public health were an indication of the intentions of the incoming government. By 1935 sanitary reform in Greece was dead. In 1944 there were only six doctors and fifty sanitary workers engaged in malarial control and the Greek government offered as many workers as was necessary if DDT was made available.

Failure’s reasons were multiple, including a non-professional public sector bureaucracy, political favouritism, and corruption. One small School, the Athens School of Public Health survived by tooth and by nail and lived on as “the lighthouse of public health”, to participate in all future and fundamental changes in the health sector including the establishment of the NHS. Though not well received, it survived because it filled a vacuum in training of public health officers. The growth and momentum imparted by a scientifically trained faculty and a significant body of expertise, which consisted of those trained abroad and those trained in the Athens School was catalytic . In 1931, the newspaper Ethnos referred to the establishment of the Athens School as a post war imposed necessity based on the conviction that first among all things the Greek population must live and develop under healthy conditions. This concept was strongly reinforced by the Venizelos Government (1928-1932), which allocated a significant funding to improve health.

The Athens School got off the ground as a result of a bizarre pandemic of dengue fever (1928), which brought Greece and the organs of government to a standstill. Scenes of suffering on the streets and in overcrowded homes were traumatic. Theaters closed, commerce stopped and basic supplies to Athens trickled through. To avoid panic, information was censured. Newspapers placed their reports on the back pages. After hospitalization with dengue and following a visit to Italy, Eleftherios Venizelos re-examined a proposal earlier introduced by Apostolos Doxiadis (1873-1942) to establish a school of public health. Doxiadis had Austrian experience where he became knowledgeable in social medicine and was the first doctor to diagnose the Spanish influenza in Greece.

Venizelos entrusted the Schools implementation to Alexander Pappas who had practiced medicine in Constantinople and was one of his personal physicians. The establishment of the Athens School of Public Health (1929) was a corner stone in social policy reform. The Athens School went on to eradicate endemic malarial disease, which held the Greek state in a grip of underdevelopment, to bring tuberculosis under control and to make a significant contribution to the emergence of a Modern Greek State . Malaria control quickly increased crop production in certain areas of Greece . The socioeconomic development owes much to the Athens School.

The medical community was quick to criticise the establishment of the Athens School of Public Health considering it unnecessary, costly, inapplicable and even detrimental. The thought of forming an elite of public health professionals aroused controversy with politicians and with doctors. The doctors in parliament had little concept of prevention and wanted health reform to emphasis therapy, not preventive medicine. They argued that health issues should not be placed in the hands of the Athens School while its natural protectors, the doctors are debarred.

At the Schools official inauguration by Eleftherios Venizelos, a journalist asked “Well why do we need the Athens school of Public health when we have the Medical Faculty of the University of Athens? They are not the same! Alexander Pappas went on to say that the principles and practices of Medical Schools are different from Schools of Public Health, all over the world. A doctor is one thing a public health doctor is another. Explicit definitions of medicine and public health were given and he described how they differ in practical significance. He was echoing the earlier thoughts of Greek experts that medical study is insufficient to provide the relevant knowledge, that will render the doctor a specialist in hygiene, capable of undertaking service in population health. Busts of Venizelos and Pappas stand at the entrance to the Athens School .

Following World War II, the Athens School suffered severe losses of prestige, staff and parts of the its physical facilities were taken over by the military services for veterans and the police . In 1949, another international committee recalled the earlier efforts to create a network of health services, coincident with the establishment of the Athens School, saying that had Greece followed through on the earlier advice of the League of Nations it would have had a national health system equal to its needs. In 1994, yet another international committee dubbed the “wise ones” reviewed the workings of the Greek health sector, found it largely curative and identified points of resistance that stymied development. It noted the weakness of information systems, the absence of hospital medical records, the lack of primary health care as well as unethical practices relating to under the table payments to doctors. They considered training in public health inadequate; poor at the undergraduate level; good in part at the graduate level.

In 1950, in agreement with the Ministry of Social Welfare, a project was proposed for the reorganization and improvement of the Athens school by a former dean of the London School of Hygiene and Tropical Medicine. In 1953, a compromise draft proposal for the reorganization of the Athens School acceptable to the Ministry of Social Welfare, was started through legislative channels. It retained recommendations from the 1929 study by the Rockefeller Foundation .

Daniel E. Wright was an important actor in the evolution of the Athens School. He visited Greece with the Marshall C. Balfour in 1930, to help the Greek State on issues of health policies after the positive support of the Rockefeller Foundation. Together, they conducted spot checks in the countryside, to detect the morbidity of malaria and to propose measures to combat it. After the liberation of Greece, Wright returned as an army colonel of the US Department of Health and Director of UNRRA to re-stimulate cooperation between the Greek State and the Rockefeller Foundation which had been interrupted by war. At the tail end of 1944 he was collaborating with Gregory Livadas of the Athens School in the implementation of DDT spraying across the country, as a new method then of combating malaria.

In 1949 the transmission of malaria was stopped in most of the country and the newly established WHO in “Ten steps forward” referred to the accomplishments of Greece and Italy and the pioneering position of Greece while in 1957 the eradication of malaria was an international global innovation .

During the dictatorship (1967-1974) the Athens School was manacled and just managed to keep its doors open. In 1975, Constantine Karamanlis placed the School of Public Health again on the political agenda and the institution was saved after being tripped up by bureaucratic obstacles and the submersion of public health in the dark of dictatorship (Presidential Edict 332/1975). In 1990 an attempt was made by the Minister of Health (George Merikas, Academician) to transform the Athens school into a national faculty of public health. The proposed law was drawn by a distinguished member of the Athens law faculty. It never materialised because of unsubstantial objections by both Senate and Medical Faculty of the University of Athens . Four years later it was granted national status and renamed the National School of Public Health (NSPH). Legislation was proposed and passed after a stormy parliamentary debate but was never fully implemented. Paradoxically, and to the best of my knowledge it was the first time anywhere that socialist politicians deliberately attempted to impede the progress of public health. Ties to the medical establishment were just one reason for this.

The Athens School played an important role in the evolution of the National Health System (1983) and for almost 20 years it has been promoting a policy for public health development in the Balkan region supported by the Greek authorities. Curricula renewal took place in 1984 with the introduction of new subjects , management of health services and systems, health economics and the sociology of health, which enabled the introduction of a program in management of health services, stimulated the traditional program in public health and introduced additional subjects (biomedical technology) and new modes of teaching (problem oriented learning, case studies). It also brought about a re-connect of the School to the world at large through interactions with the WHO, ASPHER, EHMA, FICOSSER and AUPHA. Through its academic program the School provides quality educational opportunities that relate to both the academic and personal development of its students. Its educational programs aim to combine the principles of public health learning and include theory and practice as well as practical service in the health sector community. Of particular importance are the acquisition of skills to improve the capacity of the health sector and the School’s recent commitment to the principle of lifelong learning.

The Athens School is considered a sister School to those in London, Zagreb and Ankara . The London School of Hygiene and Tropical Medicine had more prestige in British colonies than at home. Today is the first School in Europe. In Soviet times the second became bureaucratic while today it is in the process of renewal and the focal point of the PH Network, SEE. The third was disbanded by the Turkish dictatorship and its faculty dispersed thus setting up foci for public health throughout the country. The Athens School recently celebrated eight decades of vital contributions to Greek society and two decades of activities in the Balkan region. It is a founding associate of the PH Network, SEE. Noteworthy was the hope of G. S. Parkinson, nicknamed "Parky ", a popular figure at the London School of Hygiene and Tropical Medicine before World War II that success attend the efforts being made to re-equip and re-establish the Athens School on an even higher standard than that which it previously attained. He had no doubt that all schools throughout Europe eagerly awaited the speedy return of the Athens School to its rightful place among them. In 1966 the Athens School became a founding member of the Association of Schools of Public Health in the European Region (ASPHER) and was represented in Ankara (1966) and Zagreb (1967) by Professors George Belios and Christos Floras.  European promotion was considerably strengthened by the Marrieta Giannakou, Minister of Health (1990) by her promotion of new relations to ASPHER and to the Network of European Universities (ESST-Europe Society Science and Technology) and as a founding member.

Regional interconnectivity was facilitated by such EU programmes as PHARE (Albania), INTERREG (Albania, Bulgaria), DAC-OECD (Balkan and Black Sea Regions) and Greek Technical Aid (Albania, Palestine, Eastern Mediterranean). Engagement with ministries, institutions, NGO’s and individuals in Albania, Armenia, Bosnia and Herzegovina, Bulgaria, Croatia, Egypt, FYROM, FRY, Georgia, Montenegro, Moldova, Rumania, Slovenia and Turkey occurred with varying degrees of linkage at different points in time. Good relationships with the Association of Schools of Public Health in the European Region (ASPHER) and the Federation of International Cooperation of Health Services and Systems Research Centers (FICOSSER) as well as WHO and the Council of Europe were facilitating factors. Of particular note was help provided through the Hellenic Ministry of Foreign Affairs. In 1992 the first Balkan Forum on Public Health was conducted in Athens in collaboration with the WHO and the EU. 14th General Assembly in Athens. The workshop (1992) was the forum, bringing together specialists from Eastern and Central Europe so as to interact with specialists from Western Europe and America. This meeting was made possible by funding from PHARE and the introduction of joint research and international action programs,  contributed to cooperation in the broader sense, to understanding and to friendship.

Modest landmarks relating to Europe, the Eastern Mediterranean and Balkan region include the Athens and Acropolis Memoranda; ASPHER’s response to Article 129 of the Treaty of Maastricht and public health development in a turbulent Palestine, respectively. The Athens School aided the inauguration of a School of Public Health in the Gaza Strip, the writing of the Barsentum Statement on Mediterranean collaboration and an important collaboration with the University of Bielefeld, Germany. Noteworthy are: “Neighbours in the Balkans: Initiating a dialogue for health” , which became a prompt for the Council of Europe when it examined population vulnerability in SEE, the Skopje Declaration on Public Health, Peace and Human Rights and the Barsentum Memoranda. The Dubrovnik Pledge by regional ministers addressed population vulnerability reduction; The Skopje Declaration written by the writor on Public Health, Peace and Human Rights is an expression of the social conscious of public health and was adopted by the World Federation of Public Health Associations.

Several interesting titbits: Gerasimos Alivisatos an early professor of the Athens School served as Director of the Institute of Hygiene of Niš, Serbia (1918-1926) providing expertise on restructuring and in the organization of public health education;… It is not by accident that a fish pond existed in the garden of the Athens School. During an official dinner in Rome (1928) an Italian doctor informed Venizelos that dengue can be fought with a microscopic fish. The doctor promised that he would send a quantity of these useful fish to Greece. They should be thrown into stagnant waters to eat the eggs of mosquitoes and clean up the marshes. When they duly arrived some were placed in the School’s pond. Others were put into motionless waters where it is said that they can still be found there to this day ; …Both the Asia Minor disaster and the dengue fever pandemic live on in the Greek psyche and have given rise to songs, one example being the following ditty: sometimes with dengue, sometimes with the flu, not for a moment is a doctor far away, while all along the road noses are kept covered and mouths tightly closed;…  During the Civil War the basement of the Athens School was used as a police holding centre (“boudrumi”);… Anecdotally, a Colonel Minister of Health entered a classroom of the Athens School, dismissed the professor and proceeded to lecture the students on public health;… On the 60th anniversary of the Athens School, Melina Mercouri congratulated the Athens School for its large contribution in the sector of health and to culture. With emotion she noted that her grandfather as the Mayor of Athens was present at the School’s official inauguration.

Eighty years ago the abysmal health situation brought about the presence of the League of Nations in Greece, the deployment of the Health Section of the League of Nations and the support of the Rockefeller Foundation, which resulted in the laboured birth of Athens School of Public Health ably assisted by two doctors Doxiadis and Pappas. Adding to the considerable efforts of Savvas, Cardamatis, and Copanaris and the work of the antimalarial campaign the Athens School went on to eradicate malaria. Today the health status of the Greek nation is roughly equivalent to that of Western Europe with life expectancy among the highest in the world, but the cracks appearing should not be pushed under the carpet. The route to the maintenance of health status and the improvement of the health sector must surely follow the one carved out by Eleftherios Venizelos when he founded the Athens School of Public Health. Inscribed on the parchment of the first diploma presented to Constantine Vlachopoulos are the words he proclaimed “Χωρίς Υγείας Άβιος Βίος” (Without Health, Lifeless Life). Its symbolism and significance for health is obvious. Without population health, community life is unbearable. The actual origin of this statement on the parchment is unclear. It may reflect the words of Disraeli “The health of the people is really the foundation upon which all their happiness and all their powers as a state depend.” I would argue that its origins may lie with the division of good and bad of Epicurus and Empedocles, in Galatians 2:20 I am crucified with Christ, nevertheless I live and in Buddhism without health life is not life; it is just a state of languor and suffering and an image of death.

In eight decades the Athens School has come a long way but it still has promises to keep and a distance to go before it takes its just and rightful position in Greek higher education. It mirrors or presents an alternative history of political struggle and historical corners of Greece. As in the days of dengue, so might it be in any coming “plague” in any form, if and when it knocks on the door. In the current case of austerity’s affects on health which has already pushed open the door to health damage there is an imperative need to strengthen the Athens School.

The Athens School of Public health has an interesting and intriguing history and an impressive track record of achievements. There is still much to be teased out from its difficult historical steps.

Press to Continue.......

Ραδιολογική Επίθεση / Συσκευή Διασποράς Ραδιενέργειας: Σενάριο 11

Homeland Security Planning Scenarios
Επισκόπηση Σενάριου:

Γενική Περιγραφή – Το καίσιο-137 (137 Cs) έχει χρόνο ημιζωής 33 χρόνια. Διασπάται εκπέμποντας ακτινοβολία τόσο βήτα όσο και γάμμα. Είναι ένα από τα πολλά γνωστά ραδιενεργά ισότοπα που θεωρούνται ιδιαίτερα κατάλληλα (επικίνδυνα) για ραδιολογική τρομοκρατία. Το ισότοπο αυτό προκαλεί βλάβες στο δέρμα που μοιάζουν με εγκαύματα, αλλά η ζημία που μπορεί να προκληθεί να βρίσκεται βαθιά μέσα στο σώμα αλλά και στο δέρμα. Το Καίσιο θα ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο, αν κατά λάθος καταπιεί κανείς ή το εισπνεύσει, ακόμα και εάν αυτό βρίσκεται σε μικρές ποσότητες. Το Καίσιο μιμείται τη συμπεριφορά του Καλίου στο σώμα. Συνδέεται με το μπετόν και άλλα υλικά τοιχοποιίας, καθιστώντας την ραδιοαπομόλυνση των κτιρίων αυτών εξαιρετικά δύσκολη και ενδεχομένως οικονομικά ανέφικτη. Η χρήση του 137 Cs σε αστικό περιβάλλον, θα αυξήσει σημαντικά το κόστος του καθαρισμού.


Το 137Cs χρησιμοποιείται κυρίως με τη μορφή του χλωριούχου καισίου (CsCl), επειδή είναι εύκολο να καθιζάνει. Το CsCl είναι μια αρκετά λεπτή ελαφριά σκόνη με χαρακτηριστικά μεσαίο μέγεθος σωματιδίων, διαμέτρου περίπου 300 μικρομέτρων. Σωματίδια κάτω των 10 μικρομέτρων αποτελούν κλάσμα της αρχικής ποσότητος συνήθως λιγότερο από 1%. Σε συσκευή διασποράς ραδιενέργειας (RDD), τα περισσότερα από αυτά θα καταπέσουν σε απόσταση από 1 μέχρι το πολύ 2.000 πόδια (αν και υπάρχουν πολλές μεταβλητές γι αν αυπ9λιγισιε κάτι τέτοιο), αλλά ένα μικρό ποσό σωματιδίων μπορεί να μεταφερθεί σε μεγάλες αποστάσεις, ακόμη και εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Σε αυτό το σενάριο, η Universal Adversary (UA) κατορθώνει να αποκτήσει CsCl, που με κάποιο τρόπο κλάπηκε, προκειμένου να φτιάξει μια ΕΑΕ ή «βρώμικη βόμβα». Τα εκρηκτικά και οι θωρακισμένες πηγές 137Cs μπήκαν λαθραία στη χώρα (ΗΠΑ). Όσο αφορά τα κατασκευαστικά υλικά, το καλώδιο πυροκροτητή κλάπηκε από κάποιο ορυχείο, ενώ όλα τα υπόλοιπα άλλα υλικά αποκτηθήκαν νόμιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι συσκευές ανατινάζονται σε τρεις διαφορετικές, αλλά περιφερειακά κοντινές, διαφορετικού μεγέθους πόλεις. Αυτές είναι φυσικά παρόμοιες ως προ τη γεωγραφική μορφολογία του εδάφους τους, δηλαδή επίπεδες. Τα αποτελέσματα για κάθε πόλη είναι ουσιαστικά τα ίδια. Η μολυσμένη περιοχή σε κάθε πόλη καλύπτει περίπου τριάντα έξι μπλοκ και περιλαμβάνει την επιχειρηματική περιοχή (πολυώροφα λεωφόροι και διαβάσεις), μονοκατοικίες, πολυσύχναστες εμπορικές περιοχές, καθώς και ένα γυμνάσιο. Τα κτίρια στις πληγείσες περιοχές είναι κυρίως κατασκευασμένα από σκυρόδεμα και τούβλα, ενώ οι προσόψεις κάποιων είναι φτιαγμένες από πέτρα.

Ολόκληρη η σκηνή της επιθέσεως μολύνθηκε από το 137 Cs, αν και η μόλυνση αυτή δεν ήταν σε επίπεδο που να προκαλεί άμεσες ανησυχίες στους πρώτους αποκριτες. Λόγω του μεγέθους της έκρηξης, η ραδιενεργός μόλυνση διαδόθηκε και επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό ώστε η περιοχή Ground Zero να μην είναι πιο τόσο ραδιενεργή όπως αρχικά θα αναμενόταν. Η έκρηξη προκαλεί τη διασπορά στο αέρα ραδιενεργών σωματιδίων του 90% της αρχικής πηγής 137 Cs, των οποίων τα μεγέθη κυμαίνονται από 1 μικρό (ή μικρόμετρο, μm) μέχρι τα 150 μικρά - το μέγεθος των περισσοτέρων από αυτά να είναι περίπου 100 μικρά. Μεγαλύτερα σωματίδια είτε διεισδύουν σε δομικά υλικά στη ζώνη έκρηξης, ή πέφτουν γρήγορα στο έδαφος (*fallout), μέσα σε περίπου 500 πόδια.

Μεταβλητοί άνεμοι, από 3 μέχρι 8 μίλια την ώρα, μεταφέρουν τους μολυσμένους με ραδιενέργεια αέριους σχηματισμούς σε έκταση περίπου τριάντα έξι τετραγώνων (η κύρια ζώνη εναπόθεσης). Σχηματισμοί ανέμων σε αστικές περιοχές μεταφέρουν τη μόλυνση προς απρόβλεπτες κατευθύνσεις, αφήνοντας λόγω της εξαιρετικά μεταβαλλόμενης εναπόθεσης ραδιενεργών, της μόλυνσης δηλαδή, πολλά θερμά σημεία, τα οποία προηγουμένως είχαν δημιουργηθεί από δίνες αέρα. Οι συγκεντρώσεις ραδιενέργειας στη ζώνη αυτή είναι της τάξης των 50-50 microμi/m2, με τα καυτά σημεία να δίνουν 100-500 microμi/m2. Ωστόσο ίχνη από το σύννεφο 137 Cs μεταφέρονται από τους επικρατούντες ανέμους σε απόσταση μεγαλύτερη των 3,5 χιλιόμετρων. Η απορρόφηση των ραδιενεργών υλικών του αέρα από μεγάλα κτίρια μολύνει το εσωτερικό τους, ενώ η αρνητική εσωτερική τους πίεση τραβά στο εσωτερικό των κτιρίων, μέσω ρωγμών γύρω από παράθυρα και πόρτες, μολυσμένα αερολύματα. Στην πόλη οι αεραγωγοί του μετρό μολύνουν το σύστημα υπόγειου σιδηροδρόμου.

Χρονοδιάγραμμα / Εκδήλωση –Όσο αφορά τις επιθέσεις δεν υπήρχε καμία προηγούμενη ειδοποίηση ή πληροφορίες που να υποδήλωνε πιθανότητα εκδήλωσης τους. Οι εκρήξεις είναι στιγμιαίες, αλλά η διασπορά από το σύννεφο συνεχίζεται για 20 λεπτά, ενώ τα ρεύματα κατευθύνουν τα ραδιενεργά σωματίδια προς σύνθετα περιβάλλοντα, πριν αυτά τα σωματίδια τελικά κατακαθίσουν. Οι πρώτοι αποκριτές δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη ραδιενεργού μόλυνσης για 15 λεπτά στην πόλη «Ένα». Οι εκρήξεις στις πόλεις δύο και τρία αμέσως χαρακτηρίζονται ως «βρώμικες βόμβες» - αυτή δίνει κάποιους περιορισμούς αλλά και πλεονεκτήματα στους πρώτους διασώστες και στους κυβερνητικούς αξιωματούχους. Αυτό αφορά ανάμεσα στα άλλα τη διαχείριση της επιτόπιας μόλυνσης, και στην επικοινωνία με το κοινό σχετικά με τοπική μόλυνση και την εξάπλωση της.

Δευτεροβάθμια Κίνδυνοι / Εκδηλώσεις - Μικρές φωτιές από καταστροφή γραμμών αερίου εμφανίζονται στην περιοχή των εκρήξεων. Ασταθείς προσόψεις κτιρίων, μπάζα και σπασμένα γυαλιά δημιουργούν φυσικούς κινδύνους στους εργαζομένους διάσωσης. Μικρές ποσότητες μολύβδου, αμιάντου, καθώς και τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια Polychlorinated Biphenyls (PCBs) υπάρχουν στον αέρα και στις επιφάνειες. Ανθρώπινα υπολείμματα παρουσιάσουν βιολογικό κίνδυνο, και μερικά από αυτά είναι πολύ ραδιενεργά.

Βασικές Συνέπειες:
Σε κάθε περιοχή, η έκρηξη δημιουργεί 180 νεκρούς και περίπου 270 τραυματίες που απαιτούν ιατρική φροντίδα. Επιπλέον, έως και 20.000 άτομα σε κάθε κύρια ζώνη εναπόθεσης έχουν δυνητικά ανιχνεύσιμη επιφανειακή ραδιενεργό μόλυνση.

Σε κάθε έκρηξη, καταστρέφονται ένα κτίριο και είκοσι οχήματα, ενώ οκτώ άλλα κτίρια παρουσιάζουν διαφορετικό βαθμό βλάβης, όπως μικρές υλικές ζημιές και σπασμένα παράθυρα. Η ραδιενεργός μόλυνση υπάρχει μέσα και έξω από τα κτίρια και καλύπτει έκταση περίπου τριάντα έξι μπλοκ, σε κάθε πόλη. Μπορεί να προκύψει ζήτημα με κάποια μόλυνση αποτέλεσμα του ανέμου καθώς οι ερευνητές εκτελούν πιο ενδελεχείς έρευνες. Το μεγαλύτερο μέρος του Μετρό της πόλης μολύνθηκε.

Μακροπρόθεσμα, οι προσπάθειες απορρύπανσης αναμένεται να είναι αποτελεσματικές, αλλά μερικοί ιδιοκτήτες επιλέγουν κατεδάφιση και ανοικοδόμηση. Πολλά τετράγωνα δεν θα είναι διαθέσιμα σε επιχειρήσεις και κατοίκους για αρκετά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί η αποκατάσταση.

Οι μεταφορές αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια σε κάθε πόλη. Γραμμές λεωφορείων, τρένων αλλά και αεροπορικές γραμμές μεταβάλλονται, ενώ οι υπεύθυνοι αρχίζουν να δημιουργούν σημεία ελέγχου στους αυτοκινητόδρομους για παρακολούθηση ενδεχόμενης μόλυνσης στη κυκλοφορία (εισερχόμενης κίνησης). Το σύστημα του μετρό στην πόλη έκλεισε τελείως για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα νοσοκομεία σε κάθε περιοχή, που ήδη έφτασαν την μέγιστη χωρητικότητα από τους τραυματισμούς από τις εκρήξεις, πλημμύρισαν με επιπλέον 50.000 "ανησυχούντες" πολίτες.

Η εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων γρήγορα μολύνθηκε. Εβδομήντα πέντε επιχειρήσεις έκλεισαν για μεγάλο διάστημα, ενώ ραδιενεργός μόλυνση είναι η μεγάλη ανάγκη της αποκατάστασης. Τα τοπικά φορολογικά έσοδα πέφτουν κατακόρυφα, ενώ πολλοί ανακαλύπτουν ότι έχουν απορριφθεί οι ασφαλιστικές απαιτήσεις. Τα σχολεία στις ζώνες μόλυνσης είναι κλειστά με τους μαθητές να αναζητούν εναλλακτικές τοποθεσίες (σχολεία). Κοντινές πόλεις και κωμοπόλεις έκλεισαν τις πόρτες τους στους κατοίκους των πόλεων εκείνων που επηρεάστηκαν, από το φόβο εξάπλωσης της μόλυνσης και σε αυτούς.

Απολύμανση, καταστροφή, διάθεση, και αντικατάσταση της χαμένης υποδομής θα είναι μια δαπανηρή υπόθεση (δηλαδή, εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ανά περιοχή). Ολόκληρη η μολυσμένη περιοχή μπορεί να υποβαθμιστεί οικονομικά για χρόνια. Μια συνολική εθνική οικονομική ύφεση μπορεί να είναι μεταγενέστερο αποτέλεσμα της επίθεσης, και που οφείλεται στην απώλεια της εμπιστοσύνης των καταναλωτών.

Σε μακροπρόθεσμη βάση, κανείς δεν θα παρουσιάσει οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας, αλλά περίπου 20.000 άτομα σε κάθε χώρο είναι πιθανό να έχουν μολυνθεί στο εξωτερικό. Χαμηλά επίπεδα μόλυνσης μπορεί να πλήξουν τρόφιμα και νερό. Το άθροισμα των εκθέσεων σε ακτινοβολία για κάποιον οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου κατά τη διάρκεια της ζωής του και είναι ανάλογη με τη δόση της ακτινοβολίας που δέχτηκε. Υπηρεσίες ψυχικής υγείας μάλλον θα απαιτούνται.



Ενεργοποίηση ειδικών αποστολών:
Η πρόληψη / αποτροπή / προστασία - Οι προσπάθειες θα πρέπει να περιλαμβάνουν την πρόληψη της εμπορίας και μεταφοράς χλωριούχου καισίου (CsCl) και των συστατικών του όπλου, την ανίχνευση του σχεδίου, την αναγνώριση του χώρου, την προστασία, και τα μέτρα αποτροπής.

Αξιολόγηση έκτακτης ανάγκης / διάγνωση – Οι πρώτοι αποκριτές είναι πιθανό να έχουν μολυνθεί. Η διασπορά από τον άνεμο αερολυμάτων θα δημιουργήσει ουσιαστικό κίνδυνο. Η αξιολόγηση και ο συντονισμός των προσπαθειών που απαιτούνται είναι μεγάλος.

Διαχείριση Έκτακτης Ανάγκης / Απάντηση – Οι ενέργειες που απαιτούνται είναι πολλές και αφορούν πρώτιστα την κινητοποίηση και τη λειτουργία της εδικής μονάδας διαχείρισης των περιστατικών, την επίβλεψη της διαλογής των θυμάτων, το κάλεσμα και την ενεργοποίηση ειδικών ομάδων αλλά και τη παροχή προστασίας από κινδύνους των ειδικών πληθυσμών. Η σταθεροποίηση της τοποθεσίας είναι από τις προτεραιότητες και μπορεί να επιτευχτεί με τον αποκλεισμό με ταινία της περιοχής για αποτελεσματική διαχείριση και έλεγχο της περιμέτρου και στη συνέχεια τον έλεγχο της πρόσβασης. Οι μετακινήσεις τότε μπορούν να διευκολυνθούν. Ακολουθεί η υποστήριξη με πόρους στα αιτήματα για βοήθεια, συντονισμό στα δημόσια έργα, καθοδήγηση και έλεγχο στο μετριασμό των κρίσιμων υποδομών, και την διευκόλυνση της πληροφόρησης και των επικοινωνιών του κοινού

Περιστατικό / Μετριασμός κινδύνων - Ενέργειες που απαιτούνται περιλαμβάνουν την απομόνωση της σκηνής του συμβάντος και τον καθορισμό των περιοχών κινδύνου, σταθεροποιώντας τη κατάσταση, προσφέροντας υπηρεσίες πυρόσβεσης, διεξάγοντας ενέργειες διαχείρισης των συντριμμιών, των ραδιενεργών και του μετριασμού της επικίνδυνης μόλυνσης, ραδιοαπομόλυνσης τόσο των αποκριτων όσο και του εξοπλισμού καθώς και των πολιτών της περιοχής, και τελικά τον έλεγχο της μόλυνσης όλων των χώρων.

Δημόσια Προστασία - Θα απαιτείται η αποστολή σε καταφύγια και/ή εκκένωση του πληθυσμού που βρίσκεται στην πορεία του ανέμου και αυτό δε θα πρέπει να γίνει σύντομα. Οι απαιτούμενες ενέργειες προστασίας κυμαίνονται από τις συστάσεις για προστατευτική δράση και τη κοινοποίησή τους στο κοινό προκειμένου να παρθούν αποφάσεις για προστασία με φάρμακα από τις ακτινοβολίες, αλλά και την αποτελεσματική διανομή τους .

Φροντίδα των θυμάτων– Οι τραυματισμένοι θα απαιτούν κάποια ραδιοαπομόλυνση κατά τη διάρκεια της ιατρικής θεραπείας και ει δυνατόν πριν από την εισαγωγή τους σε νοσοκομείο. Χιλιάδες ακόμα άτομα θα χρειαστούν πιθανόν επιφανειακή ραδιοαπομόλυνση και επίσης τόσο βραχυπρόθεσμη όσο και μακροπρόθεσμη ιατρική παρακολούθηση.

Διερεύνηση / Ανησυχία – Οι ενέργειες που απαιτούνται περιλαμβάνουν την αποστολή ειδικού προσωπικού, τον αποκλεισμό με ταινία του χώρου του ξενοδοχείου και τον έλεγχο του, τη συλλογή στοιχείων στην εκεί περιοχή και τις ακροάσεις μαρτύρων, και την εκτέλεση τακτικής ανάπτυξης και σύλληψης των υπόπτων. Ανασυγκρότηση της επίθεσης θα μπορούσε να συμβεί.

Ανάκτηση / Αποκατάσταση - Η έκταση της μόλυνσης θα αποτελεί μεγάλη πρόκληση, διότι το 137Cs είναι ιδιαίτερα υδατοδιαλυτο και αντιδρά χημικά με μεγάλη ποικιλία υλικών, συμπεριλαμβανομένων των κοινών οικοδομικών υλικών όπως το τσιμέντο και η πέτρα. Πολλά κτίρια (τα πλέον καταστρεμμένα) θα κατεδαφιστούν και τελικά θα ξαναχτισθούν. Οι δραστηριότητες της ραδιοαπομόλυνση αφορούν εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους, δρόμους, πεζοδρόμια και άλλες περιοχές

Περίληψη
Θύματα 180 θάνατοι, 270 τραυματισμοί, 20.000 απαρατήρητες μολύνσεις (σε κάθε χώρο)
Ζημιές στις υποδομές Κοντά στην έκρηξη
Εκκενώσεις / Εκτοπίσεις Ναι
Μόλυνση 36 οικοδομικά τετράγωνα (σε κάθε χώρο)
Οικονομικές επιπτώσεις Μέχρι δισεκατομμύρια δολάρια
Δυνατότητα πολλαπλών Εκδηλώσεων Ναι
Χρονοδιάγραμμα ανάκτησης Μήνες έως χρόνια


Από http://www.globalsecurity.org/security/ops/hsc-scen-1.htm

Press to Continue.......

Διαχείριση θυμάτων μιας Καταστροφής

MASS CASUALTY AND DISASTER MANAGEMENT SEMINAR INTRO

Press to Continue.......

Σοφά αποφθέγματα του Άλμπερτ Άινσταϊν

Ένα άτομο που δεν έχει κάνει ποτέ λάθος, ποτέ δεν προσπάθησε για κάτι.
• Η μόρφωση είναι αυτό που απομένει, όταν κάποιος ξεχάσει αυτά που έμαθε στο σχολείο.
•Είμαι αρκετά καλλιτέχνης για να μπορώ να ζωγραφίζω ελεύθερα στην φαντασία μου. Η φαντασία είναι πιο σημαντική από την γνώση. Η γνώση είναι περιορισμένη. Η φαντασία περικυκλώνει τον κόσμο.
•Το μυστικό της δημιουργικότητας είναι να ξέρεις πως να κρύβεις τις πηγές σου.
•Η αξία ενός ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται με βάση ότι δίνει και όχι ότι μπορεί να λάβει. Προσπάθησε να μην γίνεις ένας άνθρωπος της επιτυχίας, αλλά ένας άνθρωπος της αξίας.
•Υπάρχουν δυο τρόποι για να ζήσεις. Μπορείς να ζήσεις σαν τίποτα να μην είναι θαύμα ή μπορείς να ζήσεις σαν το οτιδήποτε να είναι ένα θαύμα.
•Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη.
•Για να είναι κάποιος ένα άψογο μέλος ενός κοπαδιού προβάτων, πρέπει να είναι πάνω από όλα πρόβατο.
•Πρέπει να μάθεις τους κανόνες του παιχνιδιού. Μετά θα πρέπει να παίξεις καλύτερα από κάθε άλλον.
•Το σημαντικό πράγμα είναι να μην σταματήσεις να κάνεις ερωτήσεις. Η περιέργεια έχει τον λόγο της που υπάρχει.

Press to Continue.......

Τι μπορεί να κάνει ο πολίτης για να προστατεύσει τον εαυτό του σε μια ραδιολογική επίθεση;

Για να προσδιοριστεί εάν κάποιος έχει εκτεθεί σε ακτινοβολία στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται ειδικός εξοπλισμός όπως ένας απαριθμητής Geiger.
Στην περίπτωση που ραδιενεργός σκόνη πέσει από μια βρόμικη βόμβα, μεγάλη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στις διαδικασίες απορρύπανσης. Μέχρι το 95 τις εκατό της ραδιενεργού σκόνης των εξωτερικά μολυσμένων ατόμων μπορεί να απομακρυνθεί όταν αφαιρέσουμε τον εξωτερικό ρουχισμό τους και πλύνουμε το δέρμα που εκτέθηκε. Εάν γίνει σαμποτάζ σε πυρηνικό εργοστάσιο και διαφύγει μεγάλη ποσότητα ραδιενεργού υλικού θα είναι σπουδαίο για τα παιδιά να πιουν Ιωδιούχο Κάλιο για προστασία από τον καρκίνο του θυρεοειδούς.
Καμιά από τις μεθόδους αυτές δεν προσφέρει προστασία από την "διεισδυτική ακτινοβολία" όπως ακτίνες γάμμα ή τα νετρόνια. Άνθρωποι που εκτέθηκαν στην διαπεραστική ακτινοβολία θα πρέπει να προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν την έκθεση τους με το να απομακρυνθούν όσο το δυνατό μακρύτερα από την πηγή της ακτινοβολίας και μεγιστοποιώντας το ποσό της θωράκισης μεταξύ των ίδιων και της πηγής ακτινοβολίας.
Τελικά συμβουλεύουμε τους ανθρώπους να μην πανικοβάλλονται. Η εκκένωση και η απορρύπανση, στην περίπτωση μιας χαμηλού επιπέδου ραδιενεργού μόλυνσης, μπορεί να καθυστερήσει για μέρες ή για εβδομάδες χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας.

Press to Continue.......

Πώς μπορεί να προστατευθεί κανείς από την πυρηνική ραδιενεργό τέφρα;

Η μόνη προστασία από την πυρηνική ραδιενεργό τέφρα είναι η ελαχιστοποίηση της έκθεσής σε αυτή. Πρέπει γρήγορα να ψάξει για καταφύγιο όσο το δυνατόν πιο μακριά από την ραδιενεργό πηγή. Το καταφύγιο που παρέχει το καλύτερο δυνατό προστατευτικό κάλυμμα είναι ένα υπόγειο ή τα εσωτερικά δωμάτια ενός σπιτιού. Τα πυκνότερα υλικά όπως το σκυρόδεμα ή το μέταλλο παρέχουν την καλύτερη προστασία από την ακτινοβολία. Ο αρχικός στόχος θα πρέπει να είναι η επιβίωση. Να προσπαθήσει να αφαιρέσει τα όποια σωματίδια από τη ραδιενεργό τέφρα έχουν καθίσει στο σώμα του προτού μπει στο καταφύγιο, αλλά να μην τον κρατήσει αυτή η αναζήτηση εκτός καταφύγιου. Να μην καθυστερήσει την είσοδο του μέσα σε στο καταφύγιο για να αφαιρέσει τη ραδιενεργό τέφρα εντελώς από το ρουχισμό του. Οποιοδήποτε εξωτερική έκθεση θα είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε ραδιενεργό τέφρα που θα μπορούσε να τον ακολουθεί στο καταφύγιο. Εάν η ραδιενεργός τέφρα πέσει πριν αυτός φτάσει στο καταφύγιο, να καλύψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του σώματος για να μην καθίσουν τα σωματίδια πάνω στο δέρμα του. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να φορά μακριά μανίκια, καπέλο και γάντια. Εάν επαρκής ρουχισμός δεν είναι διαθέσιμος, να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε διαθέσιμο υλικό όπως εφημερίδα για να καλύψει το κεφάλι του. Να βάλει τα χέρια στις τσέπες του για να μην πέσει ραδιενεργός τέφρα. Εάν ο αέρας είναι πολύ σκονισμένος, ένα διπλωμένο ύφασμα που καλύπτει τη μύτη και το στόμα μπορεί να ενεργήσει ως φίλτρο. Αυτό μπορεί να αποτρέψει κάποια κατάποση ή εισπνοή σωματιδίων ραδιενεργούς τέφρας.

Press to Continue.......

Διαχειριση Καταστροφων

Press to Continue.......

ΑΟΖ, Γενοκτονία και Θεωρία Παιγνίων.

Tου Νίκου Λυγερού*

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι τα θέματα της ΑΟΖ και της Γενοκτονίας μπορούν να συσχετίζονται. Κι όμως η πραγματικότητα το αποδεικνύει. Ένα αποτελεσματικός τρόπος για να κατανοήσουμε αυτό το γεγονός είναι να το εντάξουμε στο πλαίσιο της θεωρίας παιγνίων. Σε αυτό, οι παίκτες έχουν αρχικά συμφέροντα, τα οποία λειτουργούν ως υπόβαθρο, αλλά και στρατηγικές συμπεριφοράς μέσα στο πεδίο δράσης. Καθώς η ΑΟΖ δρα ως καταλυτικό στοιχείο, προκαλεί αναμενόμενες αντιδράσεις. Ο καθορισμός της γεώτρησης στην περιοχή, όπου συνορεύουν οι ΑΟΖ της Κύπρου και του Ισραήλ μετά από την διακρατική συμφωνία, αποτελεί αλλαγή φάσης του παιγνίου. Αυτό δεν είναι πια δυνητικό, διότι η γεώτρηση είναι μία υλοποίηση. Όσο ήταν δυνητικό το παίγνιο, ο κάθε παίκτης μπορούσε να θεωρήσει ότι υπάρχει ή όχι, ανάλογα με τη θέλησή του. Τώρα αυτό δεν ισχύει πια. Επιπλέον, οι προκλητικές κινήσεις της Τουρκίας, οι οποίες δεν είναι παρά κινήσεις απόγνωσης, προκαλούν αναπόφευκτα αντιδράσεις από τους άλλους παίκτες. Το Ισραήλ έχει υποστεί μία γενοκτονία. Η Ελλάδα έχει υποστεί μία γενοκτονία. Και η Κύπρος ένα έγκλημα πολέμου. Αυτές οι περιοχές δεν είναι τυχαίες και αποτελούν διαχρονικά μία συνέχεια. Μία από τις καλύτερες αποδείξεις είναι οι Ιππότες της Μάλτας, οι οποίοι είναι οι διάδοχοι των Ιπποτών των Ιεροσολύμων, της Κύπρου και της Ρόδου. Έχει ενδιαφέρον ν' αντιληφθούμε ότι η έννοια της ΑΟΖ καλύπτει μέσω των διακρατικών συμφωνιών, αλλά και του ευρωπαϊκού πλαισίου την ίδια τοπολογική συνεκτικότητα. Έχουμε λοιπόν ένα τοποστρατηγικό πεδίο δράσης, στο οποίο ιστορικά ανήκε κι η Αρμενία, η οποία έχει υποστεί κι αυτή μία γενοκτονία. Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι η αναφορά σε αυτή, αλλά και στα κατεχόμενα της Κύπρου διώκεται ποινικά στην Τουρκία, διότι υπάρχει άρθρο που την απαγορεύει στον Ποινικό της Κώδικα. Όταν εξετάζουμε ολικά αυτό το πλαίσιο αντιλαμβανόμαστε ότι η κίνηση του Ισραήλ ως αντίποινα στις στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας, που αφορά την προώθηση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων μέσω του lobby τους, όχι μόνο δεν είναι εκτός πλαισίου, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά είναι ορθολογική μέσα στη θεωρία παιγνίων. Δεν είναι λοιπόν μία κίνηση αντιπερισπασμού, όπως μπορεί να χαρακτηρισθεί επιφανειακά. Το πλαίσιο της ΑΟΖ με τα 200 Ναυτικά Μίλια επιτρέπει μία συνοχή την οποία δεν υποστήριζαν τα χωρικά ύδατα με τα 12 Ναυτικά Μίλια. Είναι ελάχιστοι αυτοί που αντιλήφθηκαν αυτές τις επιπτώσεις, οι οποίες είναι ριζοσπαστικές και θεμελιακές. Αφού προσπαθεί η Τουρκία να αποφύγει τις αναγνωρίσεις των γενοκτονιών που έχει πράξει, δυσκολεύεται να δράσει ανεξάρτητα και ποντάρει στις υποχωρήσεις των άλλων παικτών. Αυτό προσπάθησε με την υπόθεση του Αρτσάχ στη γη, αυτό προσπαθεί με την ΑΟΖ στη θάλασσα. Αλλά η ανθρωπότητα και ο χρόνος δεν ξεχνούν.

πηγή

* Ο Νίκος Λυγερός είναι Στρατηγικός Σύμβουλος και καθηγητής γεωστρατηγικής.

Press to Continue.......

Τρομακτικά σενάρια για την κρίση στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ.

Άντρη Δανιήλ
Η στρατιωτική πηγή πληροφοριών του Ισράηλ DEBKAfiles προβαίνει σε μια ανάλυση σοκ της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με τις σχεσεις Τουρκίας - Ισραήλ.Η ανάλυση φέρει τον τίτλο "Έρχεται πόλεμος. Η Τουρκία, χειρότερη από το Ιράν".

Όπως αναφέρεται λοιπόν στην ανάλυση, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν αυτή την εβδομάδα κάνει βήματα προς μια ένοπλη σύγκρουση με το Ισραήλ, όχι για το παλαιστινιακό ζήτημα, αλλά επειδή εποφθαλμιά τις πηγές φυσικού αερίου και πετρελαίου της ανατολικής Μεσογείου.

Αν λοιπόν, τουρκικά πλοία παραβιάσουν τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, ο Ερντογάν θα γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος ηγέτης που θα ξεκινήσει στρατιωτική δράση στην παλαιστινιακή υπόθεση αναφέρει η συγκεκριμένη ανάλυση.

Και μάλιστα όπως αναφερεται, ο Τούρκος πρωθυπουργός έχει την πεποίθηση ότι οι αραβικές δυνάμεις, δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να “παίξουν μπάλα” μαζί του.

Ο Ερντογάν σύμφωνα με το DEBKAfiles σχεδιάζει να στείλει πολεμικά πλοία του στη περιοχή για δύο αποστολές: Η πρώτη για να διασπάσει το μικρό αριθμητικά ναυτικό του Ισραήλ σε δύο μέτωπα, ένα για τη διατήρηση του εμπάργκο κατά της Γάζας και ένα για τη διαφύλαξη του φυσικού αερίου απέναντι από τις ακτές του.

Η δεύτερη, για να “τρομάξει” το Ισραήλ με τον πλήρη ή μερικό αποκλεισμό του από την ανοικτή θαλάσσα και την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αέριο, με αποτέλεσμα να το αποκλείσει και από σημαντικά οικονομικά οφέλη.

Στρατιωτικές πηγές του DEBKAfile αναφέρουν ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να βάλει στη γωνία το Ισραήλ ακόμη και με μια αναπόφευκτη στρατιωτική αντιπαράθεση, η οποία θα συμβεί πολύ πιο σύντομα απ΄ όσο πιστεύουν Ισραηλινοί πολιτικοί και στρατιωτικοί.

Συμφωνα με την ανάλυση η πρόθεση του Ερντογάν, να βάλει χέρι στα αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ανατολική Μεσόγειο έχει να κάνει και με την Ελλάδα η οποία διατηρεί πλέον στενούς στρατιωτικούς δεσμούς με το Ισραήλ.

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα έχει βραβευτεί από το Forbes ως καλύτερη του διαδικτύου και έχει ποσοστό επιτυχίας στις προβλέψεις της 80%. Το 2000 είχε κάνει απόλυτα επιτυχή πρόβλεψή ότι η Αλ Κάιντα θα χτυπούσε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.

Πηγη SigmaLive

Press to Continue.......

Σχέδιο δράσης για την πυρηνική ασφάλεια

Σχέδιο δράσης για την ενίσχυση των προδιαγραφών ασφάλειας στις πυρηνικές εγκαταστάσεις παγκοσμίως, ενέκρινε κατά πλειοψηφία το συμβούλιο των κυβερνητών της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), σύμφωνα με διπλωματικές πηγές

Το σχέδιο, το οποίο εισηγήθηκε και επεξεργάστηκε ο γενικός διευθυντής της υπηρεσίας Γιουκίγια Αμάνο, προβλέπει να δεχτούν οι χώρες -οικειοθελώς- διεθνείς ομάδες επιθεωρητών για τον έλεγχο των εγκαταστάσεών τους, πέραν των εθνικών ελέγχων.

Επίσης καλεί τις χώρες να συγκροτήσουν ομάδες ταχείας επέμβασης σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος οπουδήποτε στον κόσμο ή ακόμη να ενισχύσουν τη λειτουργία της αντίστοιχης ρυθμιστικής αρχής τους.

Ορισμένες χώρες, κυρίως η Γερμανία, δεν έκρυψαν ότι επιθυμούσαν ένα πιο φιλόδοξο σχέδιο ενώ άλλες αποδοκίμασαν την πρόταση για διενέργεια ελέγχων τα επόμενα τρία χρόνια σε σχεδόν 40 πυρηνικές εγκαταστάσεις στον κόσμο. Ανάμεσα σε αυτές διπλωμάτες συγκαταλέγουν τις ΗΠΑ.

Το συμβούλιο των κυβερνητών της ΙΑΕΑ στο οποίο μετέχουν αξιωματούχοι 35 χωρών συνεδριάζει έως την Παρασκευή στην έδρα της διεθνούς υπηρεσίας στη Βιένη και αναμένεται να επικυρώσει το σχέδιο την προσεχή εβδομάδα.
ENET

Press to Continue.......

Το Συμπαν - 10 τροποι για να καταστραφει η ΓΗ Episode 6

Press to Continue.......

Η Ολυμπιακή Φλόγα φτάνει στο Παναθηναϊκό στάδιο ενώ Τρομοκράτες αναλύουν πιθανά σενάρια ραδιενεργούς τρομοκρατικής επίθεσης

Πάρις Ι.Μ.*
Σενάριο /SDS
Η ολυμπιακή φλόγα, τρεις μέρες μετά την αφή της στην Αρχαία Ολυμπία, φτάνει στο Παναθηναϊκό στάδιο, σήμερα 31 Μαρτίου 2004. Παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και με μουσική συνοδεία το εξαίρετο Canto Olympico η ολυμπιακή φλόγα ανάβει λίγο πριν τις 8 μμ στον Ολυμπιακό Βωμό που υπάρχει στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ο Βωμός αποτελεί το χώρο των δρώμενων με ένα χορό ηθοποιών στο ρόλο αρχαίων ιερειών του Θεού Απόλλωνα να περικυκλώνει τη λαμπαδηδρόμο. Αλλά.........

Η Ολυμπιακή Φλόγα, το πανίσχυρο σύμβολο ειρήνης και φιλίας ανάμεσα στους λαούς, ετοιμάζεται να αρχίσει το μεγάλο ταξίδι της στις πέντε ηπείρους. Οι προετοιμασίες για ένα τέτοιο ταξίδι έχουν φτάσει στο αποκορύφωμα τους σήμερα στο παναθηναϊκό στάδιο, αλλά δεν σταματούν εκεί. Όπως δεν σταματούν επίσης και οι προετοιμασίες για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Οι κατασκευές των περισσότερων έργων μόλις μπήκαν στο τελευταίο τους στάδιο και τα πρώτα χαμόγελα στους υπεύθυνους των αγώνων, χωρίς όμως αυτοί να καθησυχάζουν καθόλου, αρχίζουν να εμφανίζονται. Ο προϋπολογισμός των αγώνων είναι αλήθεια έχει εκτοξευτεί σε μεγάλα ύψη, όμως όλοι ελπίζουν ότι ,παρά τα απρόοπτα κα τις ατυχίες, θα ανταμειφθούν με τη πραγματοποίηση επιτυχημένων αγώνων. Όλοι προετοιμάζονται και δουλεύουν πυρετωδώς, για το κοινό καλό.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι που επίσης δουλεύουν πυρετωδώς, όχι όμως για καλό. Κάπου στο Κόσοβο, σε μια παλιά αγροικία, ο Αλβανός επιχειρηματίας Αχμέτ Ούλα, που είναι γνωστός στις αμερικανικές διωκτικές αρχές με το παρατσούκλι Ottoman λόγω της οθωμανικής μεγαλομανίας του και των καπρίτσιων του, έχει συγκεντρώσει το επιτελείο του, τα πιο έμπιστα σε αυτόν στελέχη του διαβόητου Αλβανικού Δικτύου, και εξετάζουν όλοι μαζί τον τρόπο που θα χτυπήσουν στην Αθήνα.

Ο Αχμέτ παίρνει πρώτος το λόγο «Μετά το τελευταίο πρόβλημα, να αυτό στην Αθήνα, με την αποτυχία δηλαδή να μολύνουμε με ραδιενεργά την δεξαμενή που υδροδοτεί την Αθήνα, πολλοί είπαν ότι εξόφλησα. Όμως εγώ δεν θα τους κάνω το χατίρι και να το βάλω στα πόδια. Όλοι μαζί θα αποδείξουμε ότι τη προηγούμενη φορά είχαμε απλά μια αποτυχία και τίποτα άλλο» και αφού σταματήσει για να ρίξει μια ματιά στη θήκη των όπλων με τα οθωμανικά κειμήλια που υπάρχει στο δωμάτιο. Παίρνει θάρρος και συνεχίζει.

«Στόχος μας αυτή τη φορά είναι οι ίδιοι οι ολυμπιακοί αγώνες τον Αύγουστο. Θα εξαπολύσουμε τόσο τρόμο και πανικό σε όσους θα παρακολουθούν τους αγώνες εκείνη την μέρα που ολόκληρη η ανθρωπότητα θα το θυμάται για πολλά χρόνια, ίσως για πάντα. Αυτή τη φορά όμως θα εξαπολύσουμε ένα νέο τρόπο ραδιολογικού τρόμου. Εδώ ο φίλος μας Dieter από τη Γερμανία, ειδικός στα ραδιενεργά, θα μας εξηγήσει πως μπορεί να γίνει αυτό».

«Αδέλφια, μια τέτοια κατάσταση πανικού και τρόμου που σχεδιάζουμε μπορεί να δημιουργηθεί εάν ανατινάξουμε κάποιες ραδιενεργές πηγές στους αγώνες και η ραδιενέργεια καλύψει μεγάλη περιοχή. Γι αυτό δεν πρέπει να…...»

«Το τρόπο ήρθαμε μόνο να μάθουμε», τον διακόπτει απότομα ένας μακρυγένης με φθαρμένη στρατιωτική φόρμα, «και όχι θεωρίες για ραδιενεργά και τέτοιες μπούρδες. Έχεις να μας πει τίποτα γι’ αυτό ή όχι;»

Ο Dieter αν και αρκετά ενοχλημένος από τη διακοπή προτιμά να μην απαντήσει και να συνεχίσει «Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το κάνουμε. Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να ψάξουμε και εντοπίσουμε μια από τις πολλές χαμένες ή εγκαταλελειμμένες πηγές.»

«Δεν θα μπορούσαμε να κλέψουμε μια τέτοια πηγή;» ακούγεται μια γυναικεία φωνή από το βάθος της αίθουσας «ξέρω ότι δεν προσέχουν όταν τις μεταφέρουν»

«Και αυτό μπορούμε να κάνουμε» απαντά ο Dieter. «Όπως και θα μπορούσαμε να αγοράσουμε μια ραδιενεργό, ξέρετε προσποιητά, κάνοντας τους νόμιμους χρήστες.»

«Εγώ δεν έχω πληρώσει στη ζωή μου ποτέ αυτό που μετάφερνα. Δεν θα αρχίσω να πληρώνω τώρα». Τα γέλια στην αίθουσα κάλυψαν τις τελευταίες λέξεις του. Τα λόγια του γερμανού χτύπησαν φαίνεται τις «ευαίσθητες» χορδές, και την εγκληματική τους αξιοπρέπεια!

Τι είναι τούτος, είπαν όλοι από μέσα τους, και τι είναι αυτά που μας φουμάρει. Ότι το Αλβανικό Δίκτυο, το μεγαλύτερο και τρομερότερο των Βαλκανίων, δεν μπορεί να σουφρώσει μια πηγή, και θα πρέπει γι’ αυτό να την αγοράζει νόμιμα; Για τόσο ξεφτίλες μας περνά;»

«Μα εδώ δεν ξέρουμε ακόμα πως θα κάνουμε την επίθεση και μιλάμε για ραδιενεργές πήγες.» παρατηρεί έξαλλος ο μακρυγένης

«Ας υποθέσουμε όμως ότι τη κλέβουμε ή κάτι τέτοιο.» προσπαθεί ο Αχμέτ να επαναφέρει την ηρεμία στη συζήτηση «Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε τότε με αυτή;»

Ο μακρυγένης όμως εξακολουθεί να είναι έξαλλος. Ο Dieter προσπαθεί σαστισμένος να απαντήσει

«Καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο αδελφός …..και έχει δίκιο, απόλυτο.» σχολιάζει που τον ευχαριστεί όμως από μέσα του γιατί, έστω και έξαλλος, ο μακρυγένης του έδωσε καλή πάσα για να συνεχίσει «Έστω ότι καταφέρουμε με κάποιο τρόπο να κλέψουμε μια ραδιενεργό πηγή. Το ερώτημα είναι σε αυτή τη περίπτωση είναι τι θα κάνουμε»

«Αυτό θέλω να μάθω» συμπληρώνει πιο ήρεμος ο μακρυγένης τώρα «Τι θα μπορούμε να κάνουμε»

«Σε αυτή τη περίπτωση θα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο τρόπους προκειμένου να δημιουργήσουμε τρόμο με αυτες. Ο πρώτος είναι να πετάξουμε τις ραδιενεργές πηγές σε περιοχές της Αθήνας, στις οποίες μετακινείται πολύς κόσμος»

«Έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου; Ξέρεις καμία τέτοια περιοχή στην οποία μπορούμε να τοποθετήσουμε τις ραδιενεργές πηγές;»

«Και φυσικά ξέρω και την έχω μελετήσει καλά. Είναι κάποια Ολυμπιακή εγκατάσταση.»

«Ολυμπιακή εγκατάσταση! Καλό ακούγεται αυτό.» σχολιάζει κάποιος «Τρόμος μέσα στη καρδιά τους. Καλό»

«Είσαι όμως σίγουρος ρε γερμανέ» αρχίζει να υψώνει πάλι τη φωνή του ο μακρυγένης «ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Αυτό στο λέω γιατί ξέρουμε ότι η ασφάλεια των αγώνων το καλοκαίρι θα είναι πολύ μεγάλη»

«Το έχω σκεφτεί και αυτό και το έχω μελετήσει πολύ καλά. Μην ανησυχείτε. Θα τους έρθει από κει που δεν θα το περιμένουν. Στη περίπτωση όμως που τα πράγματα δεν πάνε καλά για μας δεν θα το βάλουμε κάτω. Υπάρχουν και άλλες, δημόσιες, κυρίως, εγκαταστάσεις, που μας ταιριάζουν. Όπως ακριβώς έκανε ο σύντροφος Σαμιλ Μπασάγιεφ στη Μόσχα.»

«Κάτι θυμάμαι τώρα που το λες.» ξαναμπαίνει στη συζήτηση ο Αχμέτ «Τσετσενοι από το Γκροζνι στη Μόσχα. Αυτοί δεν ήταν; »

«Ναι αυτοί ήταν. Τσετσενοι αντάρτες είχαν τοποθετήσει μια ραδιενεργό πηγή σε πάρκο της Μόσχας και ειδοποίησαν στη συνέχεια ένα τηλεοπτικό συνεργείο να έρθει να την πάρει.»

«Εμένα δεν με ενδιαφέρει να μάθω που την έβαλαν τη ραδιενεργό πηγή, αλλά τι πέτυχαν με αυτό που έκαναν» σχολιάζει ο πάντα πρακτικός Σουλεϊμάν.

«Μεγάλη ανακατωσούρα ακολούθησε και μεγάλος θόρυβος έγινε. Αν με ρωτάς για προβλήματα από ακτινοβολίες σε ανθρώπους, όχι δεν δημιουργήθηκαν. Οι επιπτώσεις στο πληθυσμό της περιοχής ήταν εξ ολοκλήρου ψυχολογικές. Ένα αρχικό στάδιο του τρόμου ήταν»

«Προτείνεις δηλαδή αυτό τον τρόπο εάν κατάλαβα καλά;» τον ρωτά η κοπέλα

«Δεν μπορώ να αποφασίσω, τουλάχιστο μόνος μου, για το ποιος τρόπος είναι ο καλύτερος.» απαντά με στόμφο ο Dieter «Ξέρω όμως ότι εάν διαλέξουμε κάτι σαν το περιστατικό της Μόσχας σαν αποτέλεσμα θα έχουμε μικρή μεν ζημιά και σε λίγους ενδεχομένως ανθρώπους, που θα έρχονταν σε στενή επαφή με τις πηγές, αλλά τρόμο, πολύ τρόμο στους υπόλοιπους»

«Αυτό μάλιστα μου αρέσει. Πανικός στο πολύ κόσμο.» προσθέτει αμέσως ο μακρυγένης. «Τώρα το καταλάβαμε.»

«Αυτό μου αρέσει και εμένα» επιδοκιμάζει ο Αχμέτ. «Εφόσον μιλάμε για ολυμπιακούς αγώνες η δημιουργία πανικού και τρέλας στο κόσμο εκείνες τις μέρες φαίνεται με το τρόπο αυτό να ταιριάζει. Ας μην βιαστούμε όμως να αποφασίσουμε πριν ακούσουμε και τον άλλο τρόπο»

«Με αυτό το τρόπο», παίρνει θάρρος ο Dieter «θα διασκορπίσουμε ραδιενέργεια σε συγκεκριμένη περιοχή. Η διασπορά που θα προκαλέσουμε θα γίνει αμέσως αντιληπτή και θα προκαλέσει αναταραχή στο κόσμο. Σας θυμίζω ότι οι εφημερίδες την αποκαλούν βρόμικη βόμβα.»

«Και πως θα βρομίσουμε αυτή τη βόμβα;» ρωτά ο μακρυγένης που έχει μπει για τα καλά στη συζήτηση και ανυπομονεί να μάθει περισσότερα.

«Όχι δεν κατάλαβες. Δεν πρόκειται να βρομίσουμε καμία βόμβα. Μια "βρόμικη βόμβα" είναι απλά μια συσκευή που διασπείρει, βρομίζει με ραδιενεργό υλικό τη περιοχή στην οποία θα τη ρίξει κανείς. Γι' αυτό το λόγο αποκαλείται βρόμικη Αυτό θα το καταφέρουμε εάν ανατινάξουνε τα ραδιενεργά πχ με δυναμίτη.»

«Καλά το να την ανατινάξουμε. Για να τη φτιάξουμε όμως μπορούμε;»

«Και φυσικά μπορούμε» απαντά ο Dieter που πιστεύει ότι έχει τον έλεγχο της συζήτησης πια «Για την κατασκευή μια βρόμικης βόμβας δεν απαιτείται και σπουδαία τεχνολογία, όπως σίγουρα απαιτείται, και το ξέρουμε, για τη κατασκευή μιας πυρηνικής βόμβας. Οι βρόμικες βόμβες είναι πολύ απλούστερο να κατασκευαστούν από μια αληθινή πυρηνική βόμβα.»

«Δηλαδή θα μπορέσουμε να κατασκευάσουμε και πυρηνική βόμβα;» ρωτά ο μακρυγένης που γνωρίζει πολύ καλά το ενδιαφέρον των ιρανών που συνεργάζονται με το Δίκτυο τους για οτιδήποτε σχετίζεται η θα τους βοηθούσε στη κατασκευή μια πυρηνικής βόμβας. Όπως γνωρίζει καλά τη μεγάλη επιτυχία που είχε το Δικτύου τους με τον εντοπισμό ιατρικών εξαρτημάτων spark gap που χρησιμοποιούνται στη κατασκευή πυρηνικής βόμβας και τα οποία εντοπιστήκανε σε ελληνικό νοσοκομείο. Έκτοτε οι ιρανοί τα έχουν βάλει στο μάτι τους

«Στο σημείο αυτό θα σε δυσαρεστήσω. Δυστυχώς δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε ούτε να μετατρέψουμε τις ραδιενεργές πηγές σε πυρηνικά όπλα», απαντά ο Dieter σκορπίζοντας ταυτόχρονα την απελπισία σε όσους φανατικούς μουσουλμάνους παρευρίσκονται στη αίθουσα και πίστεψαν προς στιγμήν ότι θα είχαν σε λίγο διάστημα το υπέρτατο όπλο στα χέρια τους για να τιμωρήσουν τους απίστους.

«Για να γυρίσουμε στο θέμα που μας απασχολεί, τη βρόμικη βόμβα» προσπαθεί ο Αχμέτ να επαναφέρει κάποια τάξη στη συζήτηση που ξέφυγε από τον έλεγχο του από τη στιγμή που θίχτηκαν τα πυρηνικά «θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι μόνο αν τη μπουμπουνίσουμε θα επιτύχουμε διασπορά της ραδιενέργειας», σιγοντάρει τον Dieter.

«Μόνο τέτοιες μεθόδους εξετάζουμε» προσθέτει ο Dieter και συνεχίζει «Σκεφτείτε τι θα γίνει εάν ρίξουμε ραδιενεργά σε κάποια κοντινή προς την Αθήνα λίμνη, όπως είναι αυτή του Μαραθώνα, η οποία τροφοδοτεί τη πρωτεύουσα με πόσιμο νερό.»

«Εγώ έχω ακούσει πολλά για ρίψη ραδιενεργού υλικού με αεροζόλ!» πετάγεται ο Σουλεϊμάν που γνωρίζοντας το φιάσκο όταν επιχείρησαν πριν λίγο καιρό να μολύνουν με ραδιενεργά μια Μονάδα Επεξεργασίας Νερού στο Γαλάτσι και κατά συνέπεια όλο το κέντρο της Αθήνας, δεν συμφωνεί με αυτή την επιλογή του Μαραθώνα και ψάχνει μόνος του για εναλλακτικές λύσεις.

«Εξετάζουμε πράγματι και αυτή τη δυνατότητα», απαντά οι Αχμέτ, «και θα πρέπει τη μελετήσουμε καλά πριν αποφασίσουμε. Υπάρχει όμως και κάτι που θα πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά υπόψη. Η Ασφάλεια των Αγώνων, με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ που θα έχει εκείνες τις μέρες, θα ελέγχει την εναέρια κυκλοφορία σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορεί ακόμα και κουνούπι να πετάξει χωρίς να το καταλάβουνε. Πόσο μάλλον ένα ελικόπτερο η αεροπλανάκι με ραδιενεργά. Ίσως τέτοια ενέργεια να είναι απαγορευτική. Αξίζει όμως να επιχειρήσουμε κάτι τέτοιο. Ο Dieter είναι ο πιο κατάλληλος για να μας το πει»

«Αν μιλάμε για τις καταστροφές από την ακτινοβολία στο κόσμο αυτό που ξέρουμε είναι ότι το υλικό με αεροζόλ θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβες μόνο όταν το εισπνεύσουν. Ο μέγεθος της καταστροφής θα εξαρτάται από το μέγεθος των μορίων, τον τύπο ακτινοβολίας και ανάλογα με το εάν τα ραδιενεργά μείνουν στο αέρα η καταπέσουν στα νερά.»

«Υπάρχει πρόβλημα όμως στη περίπτωση που το ρίξουμε σε λίμνες» λέει ο Αχμέτ που φαίνεται να έχει μάθει πολλά τη περίοδο που οργάνωνε την επίθεση, αποτυχημένη όμως τελικά, με ραδιενεργά στη μονάδα της ΕΥΔΑΠ στο Γαλάτσι. «Για να μολύνουμε με ραδιενεργά ένα μεγάλο σύστημα παροχής νερού έτσι ώστε να δημιουργήσουμε προβλήματα στην υγεία του κόσμου, απαιτεί τεράστια ποσά ραδιενεργών υλικών.»

«Ε αφού αυτός ο τρόπος μας δεν τους ταιριάζει γιατί το συζητάνε ακόμα. Δεν μάθανε το μάθημα τους!» σιγοψιθυρίζει κάποιος που στεκόταν μέχρι εκείνη το στιγμή αμίλητος δίπλα στο μακρυγένη.

«Το συζητάμε μόνο και μόνο για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα των επιλογών μας» διευκρινίζει ο Dieter «και ας τα απορρίψουμε»

Ο Σουλεϊμάν με τη σειρά του, που δεν είχε πει πολλά μέχρι εκείνη τη στιγμή, βάζει τις φωνές για να τον ακούσουν όλοι.

«Εγώ επιμένω αδέλφια. Αφού δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να φτιάξουμε μια πυρηνική βόμβα, ας φτιάξουμε αυτό που φοβούνται περισσότερο οι άπιστοι: μια βρόμικη βόμβα!»

«Μη ανησυχείς αδελφέ. Θα κάνουμε ότι καλύτερο περνά από τα χέρια μας» απαντά με πείσμα ο μακρυγένης αλλά και με τη γροθιά σφιγμένη. «και να είσαι σίγουρος ότι θα τους πονέσει πολύ, μα παρά πολύ»

«Καλά τα είπαμε μέχρι τώρα, για το πόσα πολλά δηλαδή μπορούμε να κάνουμε, αλλά δεν ακούσαμε τίποτα για τους περιορισμούς που υπάρχουν, εάν υπάρχουν φυσικά.»

«Και βεβαίως υπάρχουν και θα πρέπει να προσέχουμε πολύ κατά τη κατασκευή μιας βρόμικης βόμβας» απαντά ο Dieter. «Οι περιορισμοί που υπάρχουν είναι σοβαροί και αφορούν κυρίως τη προστασία μας από την ακτινοβολία που θα εκπέμπει η ραδιενεργός πηγή. Η ραδιενέργεια τους θα πρέπει να είναι μεγάλη προκειμένου να προκαλέσουμε επίσης μεγάλη μόλυνση».

«Δεν κατάλαβα αυτά με τη προστασία. Τι υπονοείς ότι είμαστε απρόσεκτοι και χρειαζόμαστε κάποιο για να μας προστατεύει;»

«Όχι δεν έχετε ανάγκη τέτοιας προστασίας. Αυτό που εννοώ είναι ότι, επειδή μια ραδιενεργός πηγή εκπέμπει επικίνδυνη για τη υγεία μας ακτινοβολία, εάν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τη ή τη στιγμή που την απελευθερώνουμε στο περιβάλλον δεν προσέχουμε και δεν προστατευόμαστε με κάποιο τρόπο από τις ακτινοβολίες θα κινδυνεύουμε να δεχθούμε θανατηφόρες δόσεις.»

Εδώ πράγματι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, συλλογίστηκε ο Αχμέτ. Ακόμη και αυτοκαταστροφικούς τρόπους να χρησιμοποιήσουμε όσοι θα χρειαστεί να τη μεταφέρουν μπορεί πράγματι να μην ζήσουν αρκετό χρόνο ώστε να τη τοποθετήσουν κοντά στο στόχο τους. Αυτές οι ισχυρές ραδιενεργές πηγές είναι πολύ καλές για τη δουλειά μας αλλά και πολύ βλαβερές εάν δεν προσέχουμε και δεν προστατευόμαστε από αυτές.

«Όποτε για να τους προστατεύουμε από την ακτινοβολία της πηγής θα πρέπει να την θωρακίσουμε» συμπεραίνει ο Dieter «αλλά δυστυχώς σε κάτι τέτοιο θα αυξηθεί παρά πολύ το βάρος της, αυξάνοντας όμως και τη δυσκολία μας να μετακινήσουμε όλη τη συσκευή.»

«Μια τέτοια βαριά συσκευή και συνεπώς δυσκολομεταφερομενη δεν θα είναι δυστυχώς αποτελεσματική στη διασπορά του ραδιενεργού υλικού!» μονολογεί ο Αχμέτ.

Η συζήτηση κατέληξε επιτέλους σε κάποιο συμπέρασμα, αν όχι στο τρόπο της ραδιολογικής τρομοκρατικής επίθεσης, τουλάχιστον στη προστασία από την ακτινοβολία των μεταφορέων της επικίνδυνης ραδιενεργής πηγής κατά την επίθεση. Αυτό σημαίνει ότι για να χειρίζονται με ασφάλεια τα ραδιενεργά θα πρέπει να ψάξουν για μέτριες ραδιενεργές πηγές που εκπέμπουν ακτινοβολία γάμμα και σωματίδια βήτα . Τις πηγές που εκπέμπουν ακτινοβολία άλφα μπορούν να τις χειριστούν σχετικά ακίνδυνα, εφ' όσον παίρνουν κάποιες προφυλάξεις για να αποτραπεί μια εσωτερική έκθεση σε ακτινοβολία, για να μη μπουν ραδιενεργά στο σώμα τους δηλαδή και από κει μέσα ακτινοβολούν τα όργανα του σώματος.»

«Αρκετά είπαμε. Νομίζω ήρθε η ώρα να διαλέξουμε το σενάριο που θα εφαρμόσουμε και να αρχίζουμε να προετοιμαζόμαστε» παρατηρεί σχεδόν διατάζοντας τη παρέα ο Αλβανός επιχειρηματίας.



-----------------------------



Πολλά σενάρια είχαν προταθεί σε εκείνη τη συνεδρίαση των επικεφαλής του Αλβανικού Δικτύου στο Κόσοβο αλλά όλα είχαν σοβαρά μειονεκτήματα στην εκτέλεση τους. Η καλύτερη λύση που προτάθηκε ήταν η ρίψη από αέρα της βρόμικης βόμβας αλλά η εύρεση ενός τέτοιου αεροπλάνου ήταν ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, δεδομένου του ασφυκτικού ελέγχου του εναέριου χώρου και της απαγόρευσης των πτήσεων που θα υπάρχουν για τον εναέριο χώρο της Αττικής τις μέρες εκείνες.

Τότε έπεσε στην αντίληψη τους η ύπαρξη μιας ρουκέτας για μετεωρολογικούς σκοπούς μαζί με ένα σύστημα εκτόξευσης, ρωσικής κατασκευής και τεχνολογίας, το οποίο διατίθεται στο εμπόριο ονόματι Αζαλάν . Η εν λόγω ρουκέτα υπάρχει διαθέσιμη στην αγορά σε αρκετές δυτικές χώρες ενω μερικές όπως η Αργεντινή και η Βραζιλία, τις χρησιμοποιούν ήδη.

Η απόκτηση της ρουκέτας αυτής από το διαβόητο Αλβανικό Δίκτυο θα έλυνε και το τελευταίο πρόβλημα που τους είχε απομείνει. Μετά από όχι και μεγάλη έρευνα οι ερευνητές του Δικτύου, διαπίστωσαν ότι ένας μεγάλος αριθμός ρουκετών υπήρχε αποθηκευμένες σε παλιά αποθήκη του Σοβιετικού Στρατού σε μια αυτονομημένη περιοχή της Μολδαβίας με το παράξενο όνομα Τρανσνίστρια. Μετά από συντονισμένες προσπάθειες, τη διάθεση μεγάλου χρηματικού ποσού και τις ανάλογες επαφές κατόρθωσαν να αποκτήσουν τις ρουκέτες που ήθελαν αρχίζοντας έτσι να σχεδιάζουν προσεκτικά τα επόμενα τους βήματα. Η επόμενη ενέργεια τους είναι η τοποθέτηση της ραδιενεργούς πηγής που είχε κλαπεί ή αποκτηθεί με κάποιο τρόπο από τρομοκράτες, πάνω στη κεφαλή της ρουκέτας Αλαζάν σε εργαστήριο η χώρο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Από Σειρα Σεναριων "Ο Τρόμος"

* Ο Πάρις Ι.Μ.είναι Φυσικός Ιατρικής Ακτινοφυσικός

Press to Continue.......